ଅଗ୍ନିପୁରାଣମ୍

ଇନ୍ଦ୍ରେଣ ଦତ୍ତମିତ୍ଯେତତ୍ ସର୍ଵବାଧାଵିନାଶନଂ । ଇମା ଦେଵୀତି ମନ୍ତ୍ରଶ୍ଚ ସର୍ଵଶାନ୍ତିକରଃ ପରଃ ।। ୨୬୧.

ଏହି ମନ୍ତ୍ର ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ଦିଆଯାଇଛି, ଏହା ସମସ୍ତ ବିପଦ ଦୂର କରେ; 'ଏହିମାନେ ଦେବୀମାନେ' ବୋଲି ଯେଉଁ ମନ୍ତ୍ର ଅଛି, ସେଠାରେ ସର୍ବୋତ୍ତମ ଶାନ୍ତି ମିଳେ।

ଦେଵା ମରୁତ ଇତ୍ଯେତତ୍ ସର୍ଵକାମକରମ୍ଭଵେତ୍ । ଯମସ୍ଯ ଲୋକାଦିତ୍ଯେତ୍ତ୍ ଦୁଃସ୍ଵପ୍ନଶମନମ୍ପରଂ ।। ୨୬୧.

'ଦେବା ମାରୁତ' ବୋଲି ମନ୍ତ୍ର ଉଚ୍ଚାରଣ କଲେ ସମସ୍ତ ଇଚ୍ଛା ପୂରଣ ହୁଏ; 'ଯମଙ୍କ ଲୋକରୁ' ବୋଲି ଯେଉଁ ମନ୍ତ୍ର, ତାହା ଖରାପ ସ୍ୱପ୍ନ ଦୂର କରିବାରେ ବିଶେଷ ଫଳଦାୟକ।

ଇନ୍ଦ୍ରଶ୍ଚ ପଞ୍ଚବଣିଜେତି୧ ପଣ୍ଯଲାଭକରଂ ପରଂ । କାମୋ ମେ ଵାଜୀତି ହୁତଂ ସ୍ତ୍ରୀଣାଂ ସୌବାଗ୍ଯଵର୍ଦ୍ଧନଂ ।। ୨୬୧.

'ଇନ୍ଦ୍ର ଏବଂ ପାଞ୍ଚ ବଣିକ' ବୋଲି ମନ୍ତ୍ର ବ୍ୟବହାର କଲେ ବ୍ୟବସାୟରେ ଲାଭ ମିଳେ; 'ମୋର କାମ ଓ ଶକ୍ତି ହେଉ' ବୋଲି ହବନ କଲେ ନାରୀମାନଙ୍କର ଭାଗ୍ୟ ବୃଦ୍ଧି ହୁଏ।

ତୁଭ୍ଯମେଵ ଜବୀମନ୍ନିତ୍ଯଯୁତନ୍ତୁ ହୁତମ୍ଭଵେତ୍ । ଅଗ୍ନେଗୋବିନ୍ନ ଇତ୍ଯେତତ୍୨ ମେଧାଵୃଦ୍ଧିକରମ୍ପରଂ ।। ୨୬୧.

'ତୁମ ପାଇଁ ଏହି ହବି ନିତ୍ୟ ଦିଆଯାଉ' ବୋଲି ମନ୍ତ୍ର ହବନ କଲେ ବୁଦ୍ଧିର ବୃଦ୍ଧି ହୁଏ; 'ଅଗ୍ନି, ଗୋବିଦ୍' ବୋଲି ମନ୍ତ୍ର ବ୍ୟବହାର କଲେ ମେଧା ବୃଦ୍ଧି ହୁଏ।

ଧ୍ରୁଵଂ ଧ୍ରୁଵେଣେତି ହୁତଂ ସ୍ଥାନଲାଭକରଂ ଭଵେତ୍ । ଅଲକ୍ତଜୀଵେତି ଶୁନା କୃଷିଲାଭକରଂ ଭଵେତ୍ ।। ୨୬୧.

'ଧ୍ରୁବ ଧ୍ରୁବେଣ' ବୋଲି ହବନ କଲେ ସ୍ଥାନ ଲାଭ ହୁଏ; 'ଲାକ ରଙ୍ଗରେ ଜୀବନ୍ତୁ' ବୋଲି କୁକୁର ସହିତ କଲେ କୃଷିରେ ସଫଳତା ମିଳେ।

ଅହନ୍ତେ ଭଗ୍ନ ଇତ୍ଯେତତ୍ ଭଵେତ୍‌ସୌଭାଗ୍ଯଵର୍ଦ୍ଧନଂ । ଯେ ମେ ପାଶାସ୍ତଥାପ୍ଯେତତ୍ ବନ୍ଧନାନ୍ମୋକ୍ଷକାରଣଂ ।। ୨୬୧.

'ମୁଁ ତୁମକୁ ଭାଙ୍ଗିଦେଲି' ବୋଲି ମନ୍ତ୍ର ବ୍ୟବହାର କଲେ ଭାଗ୍ୟ ବୃଦ୍ଧି ହୁଏ; 'ଏହିମାନେ ମୋର ବନ୍ଧନ' ବୋଲି ଉଚ୍ଚାରଣ କଲେ ବନ୍ଧନରୁ ମୁକ୍ତି ମିଳେ।

ଶପତ୍ଵହନ୍ନିତି ରିପୂନ୍ ନାଶଯେଦ୍ଧୋମଜାପ୍ଯତଃ । ତ୍ଵମୁତ୍ତମମିତୀତ୍ଯେତଦ୍‌ଯଶୋବୁଦ୍ଧିଵିଵର୍ଦ୍ଧନଂ ।। ୨୬୧.

'ଶପଥ ଭଙ୍ଗ କରିଥିବାକୁ ମୁଁ ମାରିଦେଲି' ବୋଲି ହବନ କଲେ ଶତ୍ରୁମାନେ ନାଶ ହୁଅନ୍ତି; 'ତୁମେ ସର୍ବୋଚ୍ଚ' ବୋଲି ମନ୍ତ୍ର ଉଚ୍ଚାରଣ କଲେ ଯଶ ଓ ବୁଦ୍ଧି ବୃଦ୍ଧି ହୁଏ।

ଯଥା ମୃଗମତୀତ୍ଯେତତ୍ ସ୍ତ୍ରୀଣାଂ ସୌଭାଗ୍ଯଵର୍ଦ୍ଧନଂ । ଯେନ ଚେହଦିଦଞ୍ଚୈଵ ଗର୍ଭଲାଭକରଂ ଭଵେତ୍ ।। ୨୬୧.

'ଯେପରି ମୃଗ ଚାଲିଯାଏ' ବୋଲି ମନ୍ତ୍ର ନାରୀମାନଙ୍କର ଭାଗ୍ୟ ବୃଦ୍ଧି କରେ; 'ଯାହା ଦ୍ୱାରା ଏଠାରେ ଏହା' ବୋଲି ମନ୍ତ୍ର ଉଚ୍ଚାରଣ କଲେ ସନ୍ତାନ ଲାଭ ହୁଏ।

ଵୃହସ୍ପତିର୍ନ୍ନଃ ପରିପାତୁ ପଥି ସ୍ଵସ୍ତ୍ଯଯନଂ ଭଵେତ୍ । ମୁଞଅଚାମି ତ୍ଵେତି କଥିତମପମୃତ୍ଯୁନିଵାରଣଂ ।। ୨୬୧.

'ବୃହସ୍ପତି ଆମକୁ ରକ୍ଷା କରନ୍ତୁ' ବୋଲି ମନ୍ତ୍ର ଉଚ୍ଚାରଣ କଲେ ଯାତ୍ରାରେ ମଙ୍ଗଳ ହୁଏ; 'ମୁଁ ତୁମକୁ ଛାଡ଼ୁଛି' ବୋଲି କହିଲେ ଅକାଳମୃତ୍ୟୁ ଦୂର ହୁଏ।

ଅଥର୍ଵଶିରସୋଽଦ୍ଯେତା ସର୍ଵପାପୈଃ ପ୍ରମୁଚ୍ଯତେ । ପ୍ରାଧାନ୍ଯେନ ତୁ ମନ୍ତ୍ରାଣାଂ କିଞ୍ଚିତ୍ କର୍ମ ତଵେରିତଂ ।। ୨୬୧.

ଯେଉଁଠାରେ ଆଜି ଅଥର୍ବଶିରସ୍ ପାଠ କରାଯାଏ, ସେଠାରେ ସମସ୍ତ ପାପରୁ ମୁକ୍ତି ମିଳେ; ମନ୍ତ୍ରମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରୁ କିଛି କାର୍ଯ୍ୟକୁ ପ୍ରଧାନ ଭାବରେ ବର୍ଣ୍ଣନା କରାଯାଇଛି।

ଵୃକ୍ଷାଣଆଂ ଯଜ୍ଞିଯାନାନ୍ତୁ ସମିଧଃ ପ୍ରଥମଂ ହଵିଃ । ଆଜ୍ଯଞ୍ଚ ଵ୍ରୀହଯଶ୍ଚୈଵ ତଥା ଵୈ ଗୌରସର୍ଷପାଃ ।। ୨୬୧.

ଯଜ୍ଞରେ ବ୍ୟବହୃତ କାଠମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରୁ ପ୍ରଥମେ ହବି ଦିଆଯାଏ; ଏହିପରି ଘିଅ, ଚାଉଳ, ଗାଈର ଦୁଧ ଓ ସରଷେ ମଧ୍ୟ ଦିଆଯାଏ।

ଅକ୍ଷତାନି ତିଲାଶ୍ଚୈଵ ଦଧିକ୍ଷୀରେ ଚ ଭାର୍ଗଵ । ଦର୍ଭାସ୍ତଥୈଵ ଦୂର୍ଵାଶ୍ଚ ଵିଲ୍ଵାନି କମଲାନି ଚ ।। ୨୬୧.

ଅଭେଦ୍ୟ ଧାନ, ତିଳ, ଦହି ଓ ଦୁଧ, ଭାର୍ଗବ, ଏହା ସହିତ ଦର୍ଭା, ଦୁର୍ବା, ବେଲ ଓ ପଦ୍ମ ମଧ୍ୟ ଦିଆଯାଏ।

ଶାନ୍ତିପୁଷ୍ଟିକରାଣ୍ଯାହୁର୍ଦ୍ରଵ୍ଯାଣ୍ଯେତାନି ସର୍ଵଶଃ । ତୈଲଙ୍କଣାନି ଧର୍ମଜ୍ଞ ରାଜିକା ରୁଧିରଂ ଵିଷଂ ।। ୨୬୧.

ଏହି ସମସ୍ତ ଦ୍ରବ୍ୟ ଶାନ୍ତି ଓ ପୁଷ୍ଟି ଦେଇଥାଏ ବୋଲି କୁହାଯାଏ; ତେଲର ଖଲ, ଧର୍ମଜ୍ଞ, କଳା ସରଷେ, ରକ୍ତ ଓ ବିଷ ମଧ୍ୟ ଅଛି।

ସମିଧଃ କଣ୍ଟକୋପେତା ଅଭିଚାରେଷୁ ଯୋଜଯେତ୍ । ଆର୍ଷଂ ଵୈ ଦୈଵତଂ ଛନ୍ଦୋ ବିନ୍ଯୋଗଜ୍ଞ ଆଚରେତ୍ ।। ୨୬୧.

କାଠରେ କାଁଟା ଥିଲେ ସେଗୁଡ଼ିକୁ ଅଭିଚାର କାର୍ଯ୍ୟରେ ବ୍ୟବହାର କରାଯିବା ଉଚିତ; ଯିଏ କାର୍ଯ୍ୟ କରେ, ସେ ଋଷି, ଦେବତା ଓ ଛନ୍ଦ ଜାଣିବା ଦରକାର।

ପୁଷ୍କର ଉଵାଚ ଶ୍ରୀସୂକ୍ତଂ ପ୍ରତିଵେଦଞ୍ଚ କ୍ଷେଯଂ ଲକ୍ଷଅମୀଵିଵର୍ଦ୍ଧନଂ । ହିରଣ୍ଯଵର୍ଣା ହରିଣୀମୃଚଃ ପଞ୍ଚଦଶ ଶ୍ରିଯଃ ।। ୨୬୩.

ପୁଷ୍କର କହିଲେ: ଶ୍ରୀସୂକ୍ତ ପ୍ରତ୍ୟେକ ବେଦରେ ପାଠ କରିବା ଉଚିତ, ଏହା ଲକ୍ଷ୍ମୀର ବୃଦ୍ଧି କରେ; 'ହିରଣ୍ୟବର୍ଣ୍ଣା, ହରିଣୀ' ଦ୍ୱାରା ଆରମ୍ଭ ହେଉଥିବା ପନ୍ଦରଟି ମନ୍ତ୍ର ଶ୍ରୀଙ୍କ ଅଟୁଟ ମହିମା।

ରଥେଷ୍ଵକ୍ଷେଷୁ ଵାଜେତି ଚତସ୍ରୋ ଯଜୁଷି ଶ୍ରିଯଃ । ସ୍ରାଵନ୍ତୀଯଂ ତଥା ସାମ ଶ୍ରୀସୂକ୍ତଂ ସାମଵେଦକେ ।। ୨୬୩.

ଯଜୁର୍ବେଦରେ ରଥର ଅକ୍ଷରେ ଶ୍ରୀଙ୍କୁ ଉଦ୍ଧେଶ୍ୟ କରି ଚାରିଟି ମନ୍ତ୍ର ପଢ଼ାଯାଏ; ସାମବେଦରେ ଶ୍ରୀସୂକ୍ତ ସ୍ରାବନ୍ତୀୟ ଭାବେ ଗାଯାଯାଏ।

ଶ୍ରିଯଂ ଧାତର୍ମଯି ଧେହି ପ୍ରୋକ୍ତମାଥର୍ଵଣେ ତଥା । ଶ୍ରୀସୂକ୍ତଂ ଯୋ ଜପେଦ୍‌ଭକ୍ତ୍ଯା ହତ୍ଵା ଶ୍ରୀସ୍ତସ୍ଯ ଵୈ ଭଵେତ୍ ।। ୨୬୩.

ଅଥର୍ବବେଦରେ 'ହେ ଧାତା, ମୋ ମଧ୍ୟରେ ଶ୍ରୀଙ୍କୁ ରଖ' ଏହି ପ୍ରାର୍ଥନା ଅଛି। ଯିଏ ଭକ୍ତିଭାବରେ ଶ୍ରୀସୂକ୍ତ ପଢ଼େ, ସେ ନିଶ୍ଚିତ ଭାବେ ଶ୍ରୀଙ୍କର କୃପା ପାଏ।

ପଦ୍ମାନି ଚାଥ ଵିଲ୍ଵାନି ହୁତ୍ଵାଜ୍ଯଂ ଵା ଲିଲାନ୍ ଶ୍ରିଯଃ । ଏକନ୍ତୁ ପୌରୁଷଂ ସୂକ୍ତଂ ପ୍ରତିଵେଦନ୍ତୁ ସର୍ଵଦଂ ।। ୨୬୩.

ପଦ୍ମ ଓ ବିଲ୍ବପତ୍ର ଦେଇ, କିମ୍ବା ଘିଅ ହୋମ କରିଲେ ଶ୍ରୀଙ୍କର ଆଶୀର୍ବାଦ ମିଳେ; ଏବଂ ସବୁବେଳେ, ପ୍ରତ୍ୟେକ ବେଦରେ ପୁରୁଷସୂକ୍ତ ପଢ଼ିବା ଉଚିତ।

ସୂକ୍ତେନ ଦଦ୍ଯାନ୍ନିଷ୍ପାପୋ ହ୍ଯେକୈକଯା୧ ଜଲାଞ୍ଜଲିଂ । ସ୍ନାତ ଏକୈକଯା ପୁଷ୍ପଂ ଵିଷ୍ଣୋର୍ଦ୍ଦତ୍ଵାଘହା ଭଵେତ୍ ।। ୨୬୩.

ପ୍ରତ୍ୟେକ ସୂକ୍ତ ପଢ଼ିବା ସହିତ ଜଳର ଏକ ଅଞ୍ଜଳି ଦେଇଲେ ପାପ ଦୂର ହୁଏ; ସ୍ନାନ କରି ପ୍ରତ୍ୟେକ ସୂକ୍ତ ସହିତ ବିଷ୍ଣୁଙ୍କୁ ଏକ ଫୁଲ ଦେଲେ ଅପରାଧ ମୁକ୍ତ ହୁଏ।

ସ୍ନାତ ଏକୈକଯା ଦତ୍ଵା ଫଲଂ ସ୍ଯାତ୍ ସର୍ଵକାମଭାକ୍ । ମହାପାପୋପପାପାନ୍ତୋ ଭଵେଜ୍ଜପ୍ତ୍ଵା ତୁ ପୈରୁଷଂ ।। ୨୬୩.

ସ୍ନାନ କରି ପ୍ରତ୍ୟେକ ସୂକ୍ତ ସହିତ ଦାନ କଲେ ସମସ୍ତ ଇଚ୍ଛା ପୂରଣ ହୁଏ; ପୁରୁଷସୂକ୍ତ ପଢ଼ିଲେ ବଡ଼ ଓ ଛୋଟ ସମସ୍ତ ପାପ ଶେଷ ହୁଏ।

କୃଚ୍ଛ୍ରୈର୍ଵିଶୁଦ୍ଧୋ ଜପ୍ତ୍ଵା ଚ ହୁତ୍ଵା ସ୍ନାତ୍ଵାଽଥ ସର୍ଵଭାକ୍ । ଅଷ୍ଟାଦଶଭ୍ଯଃ ସାନ୍ତିଭ୍ଯସ୍ତିସ୍ରୋଽନ୍ଯାଃ ଶାନ୍ତଯୋ ଵରାଃ ।। ୨୬୩.

କଠିନ ଉପବାସ ଓ ଶୁଦ୍ଧତା ସହିତ ଜପ, ହୋମ ଓ ସ୍ନାନ କଲେ ସମସ୍ତ ଫଳ ମିଳେ; ଅଠରଟି ଶାନ୍ତି ମଧ୍ୟରୁ ତିନୋଟି ଅତ୍ୟନ୍ତ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ମନାଯାଏ।

ଅମୃତା ଚାଭ୍ଯା ସୌମ୍ଯା ସର୍ଵ୍ଵୋତ୍ପାତଵିମର୍ଦ୍ଦନାଃ । ଅମୃତା ସର୍ଵଦୈଵତ୍ଯା ଅଭ୍ଯା ବ୍ରହ୍ମଦୈଵତା ।। ୨୬୩.

ଅମୃତା ଓ ଅଭ୍ୟା ଶାନ୍ତି ମୃଦୁ ଓ ସମସ୍ତ ଅପଶକୁନ ଦୂର କରେ; ଅମୃତା ସମସ୍ତ ଦେବତାଙ୍କ ପାଇଁ, ଅଭ୍ୟା ବ୍ରହ୍ମାଙ୍କ ପାଇଁ।

ସୌମ୍ଯା ଚ ସର୍ଵଦୈଵତ୍ଯା ଏକା ସ୍ଯାତ୍ସର୍ଵ୍ଵକାମଦା । ଅଭଯାଯାମଣିଃ କାର୍ଯ୍ଯୋ ଵରୁଣସ୍ଯ ଭୃଗୂତ୍ତମ ।। ୨୬୩.

ସୌମ୍ୟା ଶାନ୍ତି ସମସ୍ତ ଦେବତାଙ୍କ ପାଇଁ ଓ ସମସ୍ତ ଇଚ୍ଛା ପୂରଣ କରେ; ଅଭୟା ମଣି ବରୁଣଙ୍କ ପାଇଁ ବ୍ୟବହାର କରିବା ଉଚିତ, ହେ ଭୃଗୁଶ୍ରେଷ୍ଠ।

ଶତକାଣ୍ଡୋଽମୃତାଯାଶ୍ଚ ସୌମ୍ଯାଯାଃ ଶଙ୍ଖଜୋ ମଣିଃ । ତଦ୍ଦୈଵତ୍ଯାସ୍ତଥା ମନ୍ତ୍ରାଃ ସିଦ୍ଧୌ ସ୍ଯାନ୍ମଣିବନ୍ଧନଂ ।। ୨୬୩.

ଶତକଣ୍ଡ ମଣି ଅମୃତା ପାଇଁ, ଶଂଖରୁ ଉତ୍ପନ୍ନ ମଣି ସୌମ୍ୟା ପାଇଁ; ସେମାନଙ୍କର ମନ୍ତ୍ର ସେମାନଙ୍କ ଦେବତାଙ୍କୁ ଉଦ୍ଧେଶ୍ୟ କରି, ସଫଳତା ପାଇଁ ମଣି ବାନ୍ଧିବା ଉଚିତ।

ଦିଵ୍ଯାନ୍ତରୀକ୍ଷଭୌମାଦିସମୁତ୍ପାତାର୍ଦନାଇମାଃ । ଦ୍ଵିଵ୍ଯାନ୍ତରୀକ୍ଷଭୌମନ୍ତୁ ଅଦ୍ଭୁତଂ ତ୍ରିଵିଧଂ ଶ୍ରୃଣୁ ।। ୨୬୩.

ଦିବ୍ୟ, ଆକାଶ ଓ ଭୂମିରୁ ଉତ୍ପନ୍ନ ଅପଶକୁନ ଦୂର କରିବା ପାଇଁ ଏହି ଶାନ୍ତିଗୁଡ଼ିକ; ଦିବ୍ୟ, ଆକାଶୀୟ ଓ ପୃଥିବୀର ତିନି ପ୍ରକାର ଆଶ୍ଚର୍ଯ୍ୟ ବିଷୟ ଶୁଣ।

ଗ୍ରହର୍କ୍ଷଵୈକୃତଂ ଦିଵ୍ଯମାନ୍ତରୀକ୍ଷନ୍ନିବୋଧ ମେ । ଉଲ୍କାପାତଶ୍ଚ ଦିଗ୍ଦାହଃ ପରିଵେଶସ୍ତଥୈଵ ଚ ।। ୨୬୩.

ଗ୍ରହ ଓ ତାରା ଦ୍ୱାରା ହେଉଥିବା ଦିବ୍ୟ ଅପଶକୁନ, ଆକାଶରେ ଉଲ୍କାପାତ, ଦିଗ୍ବାହା ଓ ପ୍ରଭାମଣ୍ଡ ବିଷୟରେ ମୋ ଠାରୁ ଶୁଣ।

ଗନ୍ଧର୍ଵନଗରଞ୍ଚୈଵ ଵୃଷ୍ଟିଶ୍ଚ ଵିକୃତା ଚ ଯା । ଚରସ୍ଥିରଭଵଂ ଭୂମୌ ଭୂକମ୍ପମପି ଭୂମିଜଂ ।। ୨୬୩.

ଗନ୍ଧର୍ବନଗର ଦେଖାଯିବା, ବିଚିତ୍ର ବର୍ଷା, ଏବଂ ଯେଉଁଠି ଅସାଧାରଣ ଘଟଣା ଦେଖାଯାଏ; ପୃଥିବୀରେ ଚଳନଶୀଳ କିମ୍ବା ଅଚଳ ଘଟଣା, ଭୂକମ୍ପ ଏବଂ ଭୂମିରୁ ଉତ୍ପନ୍ନ ଅପଶକୁନ।

ସପ୍ତାହାଭ୍ଯନ୍ତରେ ଵଷ୍ଟାଵଦ୍ଭୁତଂ ନିଷ୍ଫଲଂ ଭଵେତ୍ । ଶାନ୍ତିଂ ଵିନା ତ୍ରିଭିର୍ଵର୍ଷୈରଦ୍ଭୁତଂ ଭଯକୃଦ୍ଭଵେତ୍ ।। ୨୬୩.

ସପ୍ତାହ ମଧ୍ୟରେ ଯଦି ଆଶ୍ଚର୍ଯ୍ୟ ଘଟେ, ତେବେ ତାହାର କୌଣସି ଫଳ ନଥାଏ; ଶାନ୍ତି କାର୍ଯ୍ୟ ଛାଡ଼ି, ତିନି ବର୍ଷ ପରେ ଆଶ୍ଚର୍ଯ୍ୟ ଘଟଣା ଭୟର କାରଣ ହୁଏ।

ଦେଵତାର୍ଚ୍ଚାଃ ପ୍ରନୃତ୍ଯନ୍ତି ଵେପନ୍ତେ ପ୍ରଜ୍ଵଲନ୍ତି ଚ । ଆରଠନ୍ତି ଚ ରୋଦନ୍ତି ପ୍ରସ୍ଵିଦ୍ଯନ୍ତେହସନ୍ତି ଚ ।। ୨୬୩.

ଦେବତାଙ୍କର ମୂର୍ତ୍ତି ନୃତ୍ୟ କରେ, କମ୍ପିତ ହୁଏ, ଜ୍ୱଳିଉଠେ, ଚିତ୍କାର କରେ, କାନ୍ଦେ, ଘମ ଛାଡ଼େ ଓ ହସେ।