ଉପତିଷ୍ଠେତ୍ ସମିତ୍ପାଣିର୍ଵ୍ଵାସାଂସ୍ଯାପ୍ନୋତ୍ଯସଂଶଯଂ । ଆଯୁରୀପ୍ସନ୍ନିମମିତି କୌତ୍ସ ସୂକ୍ତଂ ସଦା ଜପେ ।। ୨୫୯.
ସମିଦ୍ ହାତରେ ନେଇ ପୂଜା କଲେ ନିଶ୍ଚିତ ଭାବେ ବସ୍ତ୍ର ମିଳେ; ଦୀର୍ଘ ଆୟୁ ଚାହିଁ, ‘ଇମମ୍’ କୌତ୍ସ ମନ୍ତ୍ର ସଦା ଉଚ୍ଚାରଣ କରିବା ଉଚିତ।
ଆପନଃ ଶୋଶୁଚଦିତି ସ୍ତୁତ୍ଵା ମଧ୍ଯେ ଦିଵାକରଂ । ଯଥା ମୁଞ୍ଚତି ଚେଷୀକାଂ ତଥା ପାପଂ ପ୍ରମୁଞ୍ଚତି ।। ୨୫୯.
‘ଆପନଃ ଶୋଶୁଚଦ୍’ ମନ୍ତ୍ର ଦ୍ୱାରା ଦିନର ମଧ୍ୟରେ ସୂର୍ଯ୍ୟଙ୍କୁ ସ୍ତୁତି କଲେ, ସୂର୍ଯ୍ୟ ଯେପରି ତାହାର କିରଣ ଛାଡ଼ିଦେଇଥାଏ, ସେପରି ପାପ ଛାଡ଼ିଦେଇଥାଏ।
ଜାତଵେଦସ ଇତ୍ଯେତଜ୍ଜପେତ୍ ସ୍ଵସ୍ତ୍ଯଯନଂ ପଥି । ଭଯୈର୍ଵ୍ଵିମୁଚ୍ଯତେ ସର୍ଵ୍ଵଃ ସ୍ଵସ୍ତିମାନାପ୍ନୁଯାତ୍ ଗୃହାନ୍ ।। ୨୫୯.
‘ଜାତବେଦସ’ ମନ୍ତ୍ର ଉଚ୍ଚାରଣ କଲେ ଯାତ୍ରାରେ ଶୁଭ ହୁଏ; ସମସ୍ତ ଭୟରୁ ମୁକ୍ତ ହୁଅନ୍ତି ଓ ଘରେ ଶୁଭ ମିଳେ।
ଵ୍ଯୁଷ୍ଟାଯାଞ୍ଚ ତଥା ରାତ୍ର୍ଯାମେତଦ୍ଦୁଃସ୍ଵପ୍ନନାଶନଂ । ପ୍ରମନ୍ଦିନେତି ସୂଯନ୍ତ୍ଯା ଜପେଦ୍ଗର୍ଭଵିମୋଚନଂ ।। ୨୫୯.
ପ୍ରଭାତ ଓ ରାତିରେ ଏହି ମନ୍ତ୍ର ଦୁଷ୍ଟ ସ୍ଵପ୍ନ ଦୂର କରେ; ‘ପ୍ରମନ୍ଦିନେତି ସୂୟନ୍ତ୍ୟା’ ଉଚ୍ଚାରଣ କଲେ ଗର୍ଭରୁ ମୁକ୍ତି ମିଳେ।
ଜପନ୍ନିନ୍ଦ୍ରମିତି ସ୍ନାତୋ ଵୈ ଶ୍ଵଦେଵନ୍ତୁ ସପ୍ତକଂ । ମୁଞ୍ଚତ୍ଯାଜ୍ଯଂ ତଥା ଜୁହ୍ଵତ୍ ସକଲଂ କିଲ୍ଵିଷଂ ନରଃ ।। ୨୫୯.
ସ୍ନାନ କରିବା ସମୟରେ ‘ଇନ୍ଦ୍ରମ୍’ ଓ ସପ୍ତ ‘ଶ୍ୱଦେବ’ ମନ୍ତ୍ର ଉଚ୍ଚାରଣ କରି, ଘୃତ ଅଞ୍ଜଳି ଅର୍ପଣ କଲେ, ଜଣେ ମନୁଷ୍ୟ ସମସ୍ତ ପାପରୁ ମୁକ୍ତ ହୁଅନ୍ତି।
ଇମାମିତି ଜପନ୍ ଶଶ୍ଵତ୍ କାମାନାପ୍ନୋତ୍ଯଭୀପ୍ସିତାନ୍ । ମାନସ୍ତୋକ ଇତି ଦ୍ଵାଭ୍ଯାଂ ତ୍ରିରାତ୍ରୋପୋଷିତଃ ଶୁଚିଃ ।। ୨୫୯.
‘ଇମାମ୍’ ଉଚ୍ଚାରଣ କଲେ ସଦା ଆକାଂକ୍ଷିତ ଇଚ୍ଛା ପୂରଣ ହୁଏ; ‘ମାନସ୍ତୋକ’ ଦ୍ୱିତୀୟ ମନ୍ତ୍ର ସହ ତିନି ରାତି ଉପବାସ ଓ ଶୁଚିତା ରଖି, ଉଭୟ ମନ୍ତ୍ର ଉଚ୍ଚାରଣ କରିବା ଉଚିତ।
ଔଡୁମ୍ବରୀଶ୍ଚ ଜୁହୁଯାତ୍ସମିଧଶ୍ଚାଜ୍ଯସଂସ୍କୃତାଃ । ଛିତ୍ତ୍ଵା ସର୍ଵ୍ଵାନ୍ମୃତ୍ଯୁପାଶାନ୍ ଜୀଵେଦ୍ରୋଗଵିଵର୍ଜିତଃ ।। ୨୫୯.
ଉଡୁମ୍ବର କାଠ ଓ ଘୃତ ଦ୍ୱାରା ସଂସ୍କୃତ ସମିଦ୍ ଅର୍ପଣ କରିବା ଉଚିତ; ସମସ୍ତ ମୃତ୍ୟୁ ପାଶ କାଟି, ରୋଗ ନଥିବା ଜୀବନ ମିଳେ।
ଊଦ୍ର୍ଧ୍ଵଵାହୁରନେନୈଵ ସ୍ତୁତ୍ଵା ଶମ୍ଭୁଂ ତଥୈଵ ଚ । ମାନସ୍ତୋକେତି ଚ ଋଚା ଶିଖାବନ୍ଧେ କୃତେ ନରଃ ।। ୨୫୯.
‘ଉର୍ଦ୍ଧ୍ୱବାହୁର’ ମନ୍ତ୍ର ଦ୍ୱାରା ଶମ୍ଭୁଙ୍କୁ ସ୍ତୁତି କରି, ଏହିପରି ‘ମାନସ୍ତୋକ’ ମନ୍ତ୍ର ଶିଖା ବାନ୍ଧିବା ସମୟରେ ଉଚ୍ଚାରଣ କଲେ, ଜଣେ ମନୁଷ୍ୟ—
ଅଧୃଷ୍ଯଃ ସର୍ଵଭୂତାନାଂ ଜାଯତେ ସଂଶଯଂ ଵିନା । ଚିତ୍ରମିତ୍ଯୁପତିଷ୍ଠେତ ତ୍ରିସନ୍ଧ୍ଯଂ ଭାସ୍କରଂ ତଥା ।। ୨୫୯.
ସେ ସମସ୍ତ ପ୍ରାଣୀଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଅଜୟ ହୁଏ, ସନ୍ଦେହରୁ ମୁକ୍ତ ରହେ; ତିନିବେଳେ ସୂର୍ଯ୍ୟଙ୍କୁ ଅଦ୍ଭୁତ ବୋଲି ଭାବି, ଭକ୍ତିସହିତ ପୂଜା କରିବା ଉଚିତ।
ସମିତ୍ପାଣିର୍ନରୋ ନିତ୍ଯମୀପ୍ସିତଂ ଧନମାପ୍ନୁଯାତ୍ । ଅଥ ସ୍ଵପ୍ନେତି ଚ ଜପନ୍ ପ୍ରାତର୍ମଧ୍ଯନ୍ଦିନେ ଦିନେ ।। ୨୫୯.
ଯେଉଁ ପୁରୁଷ ହାତରେ ସମିଧ ଧରି ସବୁବେଳେ ନିଜ ଇଚ୍ଛିତ ଧନ ଲାଭ କରେ; ସେ ପ୍ରତିଦିନ ସକାଳ ଓ ମଧ୍ୟାହ୍ନରେ 'ଅଥ ସ୍ୱପ୍ନ' ମନ୍ତ୍ର ଉଚ୍ଚାରଣ କରିଥାଏ।
ଦୁଃସ୍ଵପ୍ନଞ୍ଚାର୍ଦ୍ଦତେ କୃତ୍ସ୍ନଂ ଭୋଜନଞ୍ଚାପ୍ନୁଯାଚ୍ଛୁଭମ୍ । ଉଭେ ପୁମାନିତି ତଥା ରକ୍ଷୋଘ୍ନଃ ପରିକୀର୍ତ୍ତିତଃ ।। ୨୫୯.
ସେ ସମସ୍ତ ଖରାପ ସ୍ୱପ୍ନକୁ ଦୂର କରି, ଶୁଭ ଖାଦ୍ୟ ପାଇଥାଏ; 'ଉଭେ ପୁମାନ୍' ମନ୍ତ୍ର ଉଚ୍ଚାରଣ କଲେ, ସେ ରାକ୍ଷସ ନାଶକ ବୋଲି ମଧ୍ୟ କୁହାଯାଏ।
ଉଭେ ଵାସା ଇତି ଋଚୋ ଜପନ୍ କାମାନଵାପ୍ନୁଯାତ୍ । ନ ସାଗାନ୍ନିତି ଚ ଜପନ୍ ମୁଚ୍ଯତେ ଚାତତାଯିନଃ ।। ୨୫୯.
'ଉଭେ ବାସା' ମନ୍ତ୍ର ଉଚ୍ଚାରଣ କଲେ, ସେ ନିଜ ଇଚ୍ଛା ପୂରଣ କରେ; 'ନ ସାଗାନ୍' ମନ୍ତ୍ର ଉଚ୍ଚାରଣ କଲେ, ଶତ୍ରୁଙ୍କ ଅପକାରରୁ ମୁକ୍ତି ମିଳେ।
କଯା ଶୁଭେତି ଚ ଜପନ୍ ଜାତିଶ୍ରୈଷ୍ଠମଵାପ୍ନୁଯାତ୍ । ଇମନ୍ନୃସୋମମିତ୍ଯେତତ୍ ସର୍ଵ୍ଵାନ୍ କାମାନଵାପ୍ନୁଯାତ୍ ।। ୨୫୯.
'କୟା ଶୁଭେ' ମନ୍ତ୍ର ଉଚ୍ଚାରଣ କଲେ, ସେ ଉତ୍ତମ ଜନ୍ମ ଲାଭ କରେ; 'ଇମନ୍ ନୃସୋମମ୍' ମନ୍ତ୍ର ଉଚ୍ଚାରଣ କଲେ, ସମସ୍ତ ଇଚ୍ଛା ପୂରଣ ହୁଏ।
ପିତରିତ୍ଯୁପତିଷ୍ଠେତ ନିତ୍ଯମର୍ଥମୁପସ୍ଥିତଂ । ଅଗ୍ନେ ନଯେତି ସୂକ୍ତେନ ଘୃତହୋମଶ୍ଚ ମାର୍ଗଗଃ ।। ୨୫୯.
ସେ ସବୁବେଳେ ପିତୃଗଣଙ୍କୁ ଏହି ଲୋକର ଆବଶ୍ୟକତା ପାଇଁ ପୂଜା କରିବା ଉଚିତ; 'ଅଗ୍ନେ ନୟ' ମନ୍ତ୍ର ଓ ଘୃତ ହୋମ କରି, ସଠିକ ମାର୍ଗରେ ଚାଲିଥାଏ।
ଵୀରାନ୍ନଯମଵାପ୍ନୋତି ସୁଶ୍ଲୋକଂ ଯୋ ଜପେତ୍ ସଦା। ସଙ୍କତୋ ନେତି ସୂକ୍ତେନ ଵିଷାନ୍ ସର୍ଵ୍ଵାନ୍ ଵ୍ଯପୋହତି ।। ୨୫୯.
'ବୀରାନ୍ ନୟମ୍' ମନ୍ତ୍ର ସଦା ଉଚ୍ଚାରଣ କରୁଥିବା ବ୍ୟକ୍ତି ପ୍ରସିଦ୍ଧ ସନ୍ତାନ ପାଏ; 'ସଙ୍କଟୋ ନେତି' ମନ୍ତ୍ର ଉଚ୍ଚାରଣ କଲେ, ସମସ୍ତ ବିଷକୁ ଦୂର କରେ।
ଯୋ ଜାତ ଇତି ସୂକ୍ତେନ ସର୍ଵ୍ଵାନ୍ କାମାନଵାପ୍ନୁଯାତ୍ । ଗଣାନାମିତି ସୂକ୍ତେନ ସ୍ନିଗ୍ଧମାପ୍ନୋତ୍ଯନୁତ୍ତମଂ ।। ୨୫୯.
'ଯୋ ଜାତ' ମନ୍ତ୍ର ଉଚ୍ଚାରଣ କଲେ, ସମସ୍ତ ଇଚ୍ଛା ପୂରଣ ହୁଏ; 'ଗଣାନାମ୍' ମନ୍ତ୍ର ଉଚ୍ଚାରଣ କଲେ, ସେ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ଏବଂ ଦୀର୍ଘକାଳୀନ ସ୍ନେହ ଲାଭ କରେ।
ଯୋ ମେ ରାଜନ୍ନିତୀମାଂନ୍ତୁ ଦୁଃସ୍ଵପ୍ନଶମନୀମୃଚଂ । ଅଧ୍ଵନି ପ୍ରସ୍ଥିତୋ ଯସ୍ତୁ ପଶ୍ଯେଚ୍ଛତ୍ରୁଂ ସମୁତ୍ଥିତଂ ।। ୨୫୯.
'ଯୋ ମେ ରାଜନ୍' ମନ୍ତ୍ର ଦ୍ୱାରା ଖରାପ ସ୍ୱପ୍ନ ଦୂର କରିବା ପାଇଁ, ଯେଉଁଠି ବ୍ୟକ୍ତି ଯାତ୍ରାରେ ବା ଉଠିଥିବା ଶତ୍ରୁ ସମ୍ମୁଖୀନ ହୁଏ—
ଅପ୍ରସସ୍ତଂ ପ୍ରଶସ୍ତଂ ଵା କୁଵିଦଙ୍ଗ ଇମଂ ଜପେତ୍ । ଦ୍ଵାଵିଂଶକଂ ଜପନ୍ ସୂକ୍ତମାଧ୍ଯାତ୍ମିକମନୁତ୍ତମଂ ।। ୨୫୯.
ସେଠି ପରିସ୍ଥିତି ଭଲ କିମ୍ବା ଖରାପ ଯେହେଉଁଠି ହେଉ, ଏହି ମନ୍ତ୍ର ଉଚ୍ଚାରଣ କରିବା ଉଚିତ; ଏହି ଏକୋଇଶିତମ ସୂକ୍ତ, ଶ୍ରେଷ୍ଠ ଆଧ୍ୟାତ୍ମିକ ମନ୍ତ୍ର ଉଚ୍ଚାରଣ କରିବା ଦ୍ୱାରା—
ପର୍ଵସୁ ପ୍ରଯତୋ ନିତ୍ଯମିଷ୍ଟାନ୍ କାମାନ୍ ସମଶ୍ନୁତେ । କୃଣୁଷ୍ଵେତି ଜପନ୍ ସୂକ୍ତଂ ଜୁହ୍ଵଦାଜ୍ଯଂ ସମାହିତଃ ।। ୨୫୯.
ଯେଉଁଠି ବ୍ୟକ୍ତି ପର୍ବକାଳରେ ସଦା ପବିତ୍ର ରହେ, ସେ ନିଜ ଇଚ୍ଛିତ ଫଳ ପାଏ; 'କୃଣୁଷ୍ୱ' ମନ୍ତ୍ର ଉଚ୍ଚାରଣ କରି, ଏକାଗ୍ରତା ସହିତ ଘୃତ ଆହୁତି ଦେବା ଉଚିତ।
ଅରାତୀନାଂ ହରେତ୍ ପ୍ରାଣାନ୍ ରକ୍ଷାଂସ୍ଯପି ଵିନାଶଯେତ୍ । ଉପତିଷ୍ଠେତ୍ ସ୍ଵଯଂ ଵହ୍ନିଂ ପରିତ୍ଯଚା ଦିନେ ଦିନେ ।। ୨୫୯.
ସେ ଶତ୍ରୁଙ୍କ ଜୀବନ ନେଇନେଇଥାଏ ଓ ରାକ୍ଷସମାନେ ନାଶ ହୁଅନ୍ତି; ସେ ନିଜେ ଦିନକୁ ଦିନ ଅଗ୍ନିକୁ ପୂଜା କରିବା ଉଚିତ।
ତଂ ରକ୍ଷତି ସ୍ଵଯଂ ଵହ୍ନିର୍ଵ୍ଵିଶ୍ଵତୋ ଵିଶ୍ଵତୋମୁଖଃ । ହଂସଃ ଶୁଚିଃ ସଦିତ୍ଯେତଚ୍ଛୁଚିରୀକ୍ଷେଦ୍ଦିଵାକରଂ ।। ୨୫୯.
ସେଉଁଠି ଅଗ୍ନି ନିଜେ ସମସ୍ତ ଦିଗରୁ ସେଉଁଠି ବ୍ୟକ୍ତିଙ୍କୁ ରକ୍ଷା କରନ୍ତି; 'ହଂସଃ ଶୁଚିଃ' ମନ୍ତ୍ର ଉଚ୍ଚାରଣ କରି, ପବିତ୍ର ଓ ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ ସୂର୍ଯ୍ୟଙ୍କୁ ଦୃଷ୍ଟି କରିବା ଉଚିତ।
କୃଷିଂ ପ୍ରପଦ୍ଯମାନସ୍ତୁ ସ୍ଥାଲୀପାକଂ ଯଥାଵିଧି । ଜୁହୁଯାତ୍ କ୍ଷେତ୍ରମଧ୍ଯେ ତୁ ସ୍ଵନୀସ୍ଵାହାସ୍ତୁ ପଞ୍ଚଭିଃ ।। ୨୫୯.
ଚାଷ ଆରମ୍ଭ କରିବାବେଳେ, ନିୟମ ଅନୁଯାୟୀ ମଝି ଖେତରେ ରାନ୍ଧା ଅନ୍ନ ପଞ୍ଚଟି 'ସ୍ୱାହା' ଉଚ୍ଚାରଣ ସହିତ ଆହୁତି ଦେବା ଉଚିତ।
ଇନ୍ଦ୍ରାଯ ଚ ମରୁଦ୍ବ୍ଯସ୍ତୁ ପର୍ଜ୍ଜନ୍ଯାଯ ଭଗାଯ ଚ । ଯଥାଲିଙ୍ଗନ୍ତୁ ଵିହରେଲ୍ଲାଙ୍ଗଲନ୍ତୁ କୃଷୀବଲଃ ।। ୨୫୯.
ଇନ୍ଦ୍ର, ମରୁତ, ପର୍ଜ୍ୟନ୍ୟ ଓ ଭଗାଙ୍କୁ ଯଥାଯଥିକ ସମ୍ମାନ ଦେଇ, ଚାଷୀ ଲାଙ୍ଗଳ ଚଳାଇବା ଉଚିତ।
ଯୁକ୍ତୋ ଧାନ୍ଯାଯ ସୀତାଯୈ ସୁନାସୀରମଥୋତ୍ତରଂ । ଗନ୍ଧମାଲ୍ଯୈର୍ନମସ୍କାରୈର୍ଯଜେଦେତାଶ୍ଚ ଦେଵତାଃ ।। ୨୫୯.
ଧାନ ଓ ସୀତା ପାଇଁ ଯଥାଯଥି ଉତ୍ତମ ମାଟିରେ ଲାଙ୍ଗଳ ଯୋଗାଇ, ଗନ୍ଧ, ମାଳା ଓ ନମସ୍କାର ସହିତ ଏହି ଦେବତାମାନେଙ୍କୁ ପୂଜା କରିବା ଉଚିତ।
ପ୍ରଵାପନେ ପ୍ରଲଵନେ ଖଲସୀତାପହାରଯୋଃ । ଅମୋଘଙ୍ଗର୍ମ୍ମ ଭଵତି ଵର୍ଦ୍ଧତେ ସର୍ଵ୍ଵଦା କୃଷିଃ ।। ୨୫୯.
ବିଆ ପୋତିବା, ଢାକିବା ଓ ଚାଷ ରକ୍ଷା କରିବାବେଳେ, ଏହି କ୍ରିୟା ଅଫଳ ହୁଏନାହିଁ, ଚାଷ ସବୁବେଳେ ଉନ୍ନତି ପାଏ।
ସମୁଦ୍ରାଦିତି ସୂକ୍ତେନ କାମାନାପ୍ନୋତି ପାଵକାତ୍ । ଵିଶ୍ଵାନର ଇତି ଦ୍ଵାଭ୍ଯାଂ ଯ ଋଗ୍ଭ୍ଯାଂ ଵହ୍ନିମର୍ହତି ।। ୨୫୯.
'ସମୁଦ୍ର' ମନ୍ତ୍ର ଉଚ୍ଚାରଣ କଲେ, ଅଗ୍ନିଠାରୁ ଇଚ୍ଛିତ ଫଳ ମିଳେ; 'ବିଶ୍ୱାନର' ଦ୍ୱିତୀୟ ଦୁଇଟି ମନ୍ତ୍ର ଉଚ୍ଚାରଣ କଲେ, ସେ ଅଗ୍ନି ପୂଜାର ଯୋଗ୍ୟ ହୁଏ।
ସ ତରତ୍ଯାପଦଃ ସର୍ଵ୍ଵା ଯଶଃ ପ୍ରାପ୍ନୋତି ଚାକ୍ଷଯଂ । ଵିପୁଲାଂ ଶ୍ରିଯମାପ୍ନୋତି ଜଯଂ ପ୍ରାପ୍ନୋତ୍ଯନୁତ୍ତମଂ ।। ୨୫୯.
ଯେଉଁମାନେ ଏହି ମନ୍ତ୍ର ଉଚ୍ଚାରଣ କରନ୍ତି, ସେମାନେ ସମସ୍ତ ଦୁଃଖ ଓ ବିପଦକୁ ଉତ୍ତୀର୍ଣ୍ଣ କରନ୍ତି, ଅକ୍ଷୟ ଖ୍ୟାତି ଲାଭ କରନ୍ତି, ବହୁତ ଧନ-ସମ୍ପଦ ପାଆନ୍ତି ଓ ଅପୂର୍ବ ବିଜୟ ଅର୍ଜନ କରନ୍ତି।
. ଅଗ୍ନେ ତ୍ଵମିତି ଚ ସ୍ତୁତ୍ଵା ଧନମାପ୍ନୋତି ଵାଞ୍ଛିତଂ । ପ୍ରଜାକାମୋ ଜପେନ୍ନିତ୍ଯଂ ଵରୁଣଦୈଵତତ୍ରଯଂ ।। ୨୫୯.
'ଅଗ୍ନେ ତୁମେ' ବୋଲି ସ୍ତୁତି କଲେ ଇଚ୍ଛିତ ଧନ ମିଳେ। ଯିଏ ସନ୍ତାନ ଚାହାଁନ୍ତି, ସେ ସବୁବେଳେ ବରୁଣଙ୍କ ତିନିଟି ମନ୍ତ୍ର ଜପ କରିବା ଉଚିତ।
ସ୍ଵସ୍ତ୍ଯା ତ୍ରଯଂ ଜପେତ୍ ପ୍ରାତଃ ସଦା ସ୍ଵସ୍ତ୍ଯଯନଂ ମହତ୍ । ସ୍ଵସ୍ତି ପନ୍ଥା ଇତି ପ୍ରୋଚ୍ଯ ସ୍ଵସ୍ତିମାନ୍ ଵ୍ରଜତେଽଧ୍ଵନି ।। ୨୫୯.
ସୁଭିତ୍ସା ପାଇଁ ପ୍ରତିଦିନ ସକାଳେ ତିନିଟି ମନ୍ତ୍ର ଜପ କରିବା ଉଚିତ। ସବୁବେଳେ ମହା ସୁଭିତ୍ସାର କାର୍ଯ୍ୟ କରିବା ଉଚିତ। 'ପଥ ଶୁଭ ହେଉ' ବୋଲି କହିଲେ, ଯାତ୍ରାରେ ସୁଭାଗ୍ୟ ମିଳେ।
ଵିଜୀଗୀଷୁର୍ଵନସ୍ପତେ ଶତ୍ରଣାଂ ଵ୍ଯାଧିତଂ ଭଵେତ୍ । ସ୍ତ୍ରିଯା ଗର୍ଭପ୍ରମୂଢାଯା ଗର୍ଭମୋକ୍ଷଣମୁତ୍ତମଂ ।। ୨୫୯.
ଯିଏ ବିଜୟ ଚାହାଁନ୍ତି, ସେ 'ବନସ୍ପତି' ମନ୍ତ୍ର ଜପ କରିବା ଦ୍ୱାରା ଶତ୍ରୁମାନଙ୍କୁ ଦୂର କରିପାରିବେ। ଯଦି କୌଣସି ଜଣେ ଜନନୀଙ୍କ ଗର୍ଭ ଅଟକିଯାଇଛି, ଏହି ମନ୍ତ୍ର ଦ୍ୱାରା ଉତ୍କୃଷ୍ଟ ଭାବରେ ଗର୍ଭ ମୁକ୍ତି ହୁଏ।