ଅଗ୍ନିପୁରାଣମ୍

ଋଗ୍ଭିଃ ଷୋଡ଼ଶଭିଃ କୁର୍ଯ୍ଯାଦିନ୍ଦ୍ରସ୍ଯେତି ଦିନେ ଦିନେ । ହିହଣ୍ଯସ୍ତୂପମିତ୍ଯେତଜ୍ଜପନ୍ ଶତ୍ରୂନ୍ ପ୍ରବାଧତେ ।। ୨୫୯.

ପ୍ରତିଦିନ ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କ ପାଇଁ ଷୋଳ ଋଗ୍ବେଦ ମନ୍ତ୍ର ଓ 'ହିହଣ୍ୟସ୍ତୂପମ୍' ଉଚ୍ଚାରଣ କଲେ, ଶତ୍ରୁମାନେ ଦୂର ହୁଅନ୍ତି।

କ୍ଷେମୀ ଭଵତି ଚାଧ୍ଵାନୋ ଯେ ତେ ପନ୍ଥା ଜପନ୍ ନରଃ । ରୌଦ୍ରୀଭିଃ ଷଡ୍‌ଭିରୀଶାନଂ ସ୍ତୂଯାଦ୍ ଯୋ ଵୈ ଦିନେ ଦିନେ ।। ୨୫୯.

ଯେ ଜଣେ ପ୍ରତିଦିନ ଷଟ୍ ରୌଦ୍ର ମନ୍ତ୍ର ଦ୍ୱାରା ଈଶାନଙ୍କୁ ସ୍ତୁତି କରନ୍ତି, ସେ ନିଜ ଯାତ୍ରାରେ ସୁରକ୍ଷିତ ରହିବେ।

ଚରୁଂ ଵା କଲ୍ପଯେଦ୍ରୌଦ୍ରଂ ତସ୍ଯଶାନ୍ତିଃ ପରାଭଵେତ୍ । ଉଦିତ୍ଯୁଦନ୍ତମାଦିତ୍ଯମୁପତିଷ୍ଠନ୍ ଦିନେ ଦିନେ ।। ୨୫୯.

ଯଦି କେହି ରୌଦ୍ର ଚରୁ ପ୍ରସ୍ତୁତ କରି, ପ୍ରତିଦିନ ଉଦୟ ଓ ଅସ୍ତ ଆଦିତ୍ୟଙ୍କୁ ପୂଜା କରନ୍ତି, ସେ ସର୍ବୋଚ୍ଚ ଶାନ୍ତି ପାଇବେ।

କ୍ଷିପେଜ୍ଜଲାଞ୍ଜଲୀନ୍ ସପ୍ତ ମନୋଦୁଃଖଵିନାଶନଂ । ଦ୍ଵିଷନ୍ତମିତ୍ଯଥାର୍ଦ୍ଧର୍ଚ୍ଚଂ ଯଦ୍ଵିପ୍ରାନ୍ତଂ ଜପନ୍ ସ୍ମରେତ୍ ।। ୨୫୯.

ସେ ସପ୍ତ ଜଳଞ୍ଜଳି ଦେଇ, ମନର ଦୁଃଖ ଦୂର କରିବା ପାଇଁ, 'ଦ୍ୱିଷନ୍ତମ୍' ଓ ଅର୍ଧ ମନ୍ତ୍ର ଉଚ୍ଚାରଣ କରି, ବ୍ରାହ୍ମଣମାନେ ଯାହା ଶିଖାଇଛନ୍ତି ତାହା ସ୍ମରଣ କରିବା ଉଚିତ।

ଆଗସ୍କୃତ୍ ସପ୍ତରାତ୍ରେଣ ଵିଦ୍ଵେଷମଧିଗଚ୍ଛତି । ଆରୋଗ୍ଯକାମୀ ରୋଗୀ ଵା ପ୍ରସ୍କନ୍ନସ୍ଯୋତ୍ତମଂ ଜପେତ୍ ।। ୨୫୯.

ଯେ କେହି ଅପରାଧ କରିଛନ୍ତି, ସେ ସପ୍ତ ରାତି ମଧ୍ୟରେ ଶାନ୍ତି ପାଇବେ; ଆରୋଗ୍ୟ ଚାହିଁ କିମ୍ବା ରୋଗୀ ହେଉଛନ୍ତି, ପ୍ରସ୍କନ୍ନଙ୍କ ପାଇଁ ସର୍ବୋତ୍ତମ ମନ୍ତ୍ର ଉଚ୍ଚାରଣ କରିବା ଉଚିତ।

ଉତ୍ତମସ୍ତସ୍ଯ ଚାର୍ଦ୍ଧର୍ଚ୍ଚୋ ଜପେଦ୍ଵୈ ଵିଵିଧାସନେ । ଉଦଯତ୍ଯାଯୁରକ୍ଷ୍ଯଯ୍ଯଂ ତେଜୋ ମଧ୍ଯନ୍ଦିନେ ଜପେତ୍ ।। ୨୫୯.

ସେ ଭିନ୍ନ-ଭିନ୍ନ ଆସନରେ ସର୍ବୋତ୍ତମ ଅର୍ଧ ମନ୍ତ୍ର ଉଚ୍ଚାରଣ କରିବା ଉଚିତ; ସୂର୍ଯ୍ୟ ଉଦୟ ହେବାବେଳେ ଆୟୁ ଓ ଶକ୍ତି ଅକ୍ଷୟ ହୁଏ, ମଧ୍ୟାହ୍ନରେ ଉଚ୍ଚାରଣ କଲେ।

ଅସ୍ତଂ ପ୍ରତିଗତେ ସୂର୍ଯ୍ଯେ ଦ୍ଵିଷନ୍ତଂ ପ୍ରତିବାଧତେ । ନ ଵଯଶ୍ଚେତି ସୂକ୍ତାନି ଜପନ୍ ଶତ୍ରୂନ୍ନିଯଚ୍ଛତି ।। ୨୫୯.

ସୂର୍ଯ୍ୟ ଅସ୍ତ ହେବାବେଳେ 'ଦ୍ୱିଷନ୍ତମ୍' ଉଚ୍ଚାରଣ କଲେ ଶତ୍ରୁମାନେ ଦୂର ହୁଅନ୍ତି; 'ନ ବୟଃ' ମନ୍ତ୍ର ଉଚ୍ଚାରଣ କଲେ ଶତ୍ରୁମାନେ ନିୟନ୍ତ୍ରଣ ହୁଅନ୍ତି।

. ଏକାଦ୍ଶ ସୁପର୍ଣସ୍ଯ ସର୍ଵ୍ଵକାମାନ୍ଵିନିର୍ଦ୍ଦିଶେତ୍ । ଆଦ୍ଯାତ୍ମିକୀ କଇତ୍ଯେତା ଜପନ୍ମୋକ୍ଷମଵାପ୍ନୁଯାତ୍ ।। ୨୫୯.

ଏକାଦଶ ସୁପର୍ଣ୍ଣ ମନ୍ତ୍ର ଉଚ୍ଚାରଣ କଲେ ସମସ୍ତ ଇଚ୍ଛା ପୂରଣ ହୁଏ; ଏହି ମନ୍ତ୍ରକୁ ଆତ୍ମା ସମ୍ବନ୍ଧୀୟ ଭାବରେ ଉଚ୍ଚାରଣ କଲେ ମୋକ୍ଷ ମିଳେ।

ଆ ନୋ ଭଦ୍ରା ଇତ୍ଯନେନ ଦୀର୍ଘମାଯୁରବାପ୍ନୁଯାତ୍ । ତ୍ଵଂ ସୀମେତି ଚ ସୂକ୍ତେନ ନଵଂ ପଶ୍ଯେନ୍ନିଶାକରଂ ।। ୨୫୯.

‘ଆ ନୋ ଭଦ୍ରା’ ଉଚ୍ଚାରଣ କଲେ ଦୀର୍ଘ ଆୟୁ ମିଳେ; ‘ତ୍ୱଂ ସୀମେ’ ମନ୍ତ୍ର ଉଚ୍ଚାରଣ କଲେ ନୂତନ ଚନ୍ଦ୍ରଦେଖିବା ସୁଯୋଗ ମିଳେ।

ଉପତିଷ୍ଠେତ୍ ସମିତ୍ପାଣିର୍ଵ୍ଵାସାଂସ୍ଯାପ୍ନୋତ୍ଯସଂଶଯଂ । ଆଯୁରୀପ୍ସନ୍ନିମମିତି କୌତ୍ସ ସୂକ୍ତଂ ସଦା ଜପେ ।। ୨୫୯.

ସମିଦ୍‌ ହାତରେ ନେଇ ପୂଜା କଲେ ନିଶ୍ଚିତ ଭାବେ ବସ୍ତ୍ର ମିଳେ; ଦୀର୍ଘ ଆୟୁ ଚାହିଁ, ‘ଇମମ୍’ କୌତ୍ସ ମନ୍ତ୍ର ସଦା ଉଚ୍ଚାରଣ କରିବା ଉଚିତ।

ଆପନଃ ଶୋଶୁଚଦିତି ସ୍ତୁତ୍ଵା ମଧ୍ଯେ ଦିଵାକରଂ । ଯଥା ମୁଞ୍ଚତି ଚେଷୀକାଂ ତଥା ପାପଂ ପ୍ରମୁଞ୍ଚତି ।। ୨୫୯.

‘ଆପନଃ ଶୋଶୁଚଦ୍’ ମନ୍ତ୍ର ଦ୍ୱାରା ଦିନର ମଧ୍ୟରେ ସୂର୍ଯ୍ୟଙ୍କୁ ସ୍ତୁତି କଲେ, ସୂର୍ଯ୍ୟ ଯେପରି ତାହାର କିରଣ ଛାଡ଼ିଦେଇଥାଏ, ସେପରି ପାପ ଛାଡ଼ିଦେଇଥାଏ।

ଜାତଵେଦସ ଇତ୍ଯେତଜ୍ଜପେତ୍ ସ୍ଵସ୍ତ୍ଯଯନଂ ପଥି । ଭଯୈର୍ଵ୍ଵିମୁଚ୍ଯତେ ସର୍ଵ୍ଵଃ ସ୍ଵସ୍ତିମାନାପ୍ନୁଯାତ୍ ଗୃହାନ୍ ।। ୨୫୯.

‘ଜାତବେଦସ’ ମନ୍ତ୍ର ଉଚ୍ଚାରଣ କଲେ ଯାତ୍ରାରେ ଶୁଭ ହୁଏ; ସମସ୍ତ ଭୟରୁ ମୁକ୍ତ ହୁଅନ୍ତି ଓ ଘରେ ଶୁଭ ମିଳେ।

ଵ୍ଯୁଷ୍ଟାଯାଞ୍ଚ ତଥା ରାତ୍ର୍ଯାମେତଦ୍‌ଦୁଃସ୍ଵପ୍ନନାଶନଂ । ପ୍ରମନ୍ଦିନେତି ସୂଯନ୍ତ୍ଯା ଜପେଦ୍‌ଗର୍ଭଵିମୋଚନଂ ।। ୨୫୯.

ପ୍ରଭାତ ଓ ରାତିରେ ଏହି ମନ୍ତ୍ର ଦୁଷ୍ଟ ସ୍ଵପ୍ନ ଦୂର କରେ; ‘ପ୍ରମନ୍ଦିନେତି ସୂୟନ୍ତ୍ୟା’ ଉଚ୍ଚାରଣ କଲେ ଗର୍ଭରୁ ମୁକ୍ତି ମିଳେ।

ଜପନ୍ନିନ୍ଦ୍ରମିତି ସ୍ନାତୋ ଵୈ ଶ୍ଵଦେଵନ୍ତୁ ସପ୍ତକଂ । ମୁଞ୍ଚତ୍ଯାଜ୍ଯଂ ତଥା ଜୁହ୍ଵତ୍ ସକଲଂ କିଲ୍ଵିଷଂ ନରଃ ।। ୨୫୯.

ସ୍ନାନ କରିବା ସମୟରେ ‘ଇନ୍ଦ୍ରମ୍’ ଓ ସପ୍ତ ‘ଶ୍ୱଦେବ’ ମନ୍ତ୍ର ଉଚ୍ଚାରଣ କରି, ଘୃତ ଅଞ୍ଜଳି ଅର୍ପଣ କଲେ, ଜଣେ ମନୁଷ୍ୟ ସମସ୍ତ ପାପରୁ ମୁକ୍ତ ହୁଅନ୍ତି।

ଇମାମିତି ଜପନ୍ ଶଶ୍ଵତ୍ କାମାନାପ୍ନୋତ୍ଯଭୀପ୍ସିତାନ୍ । ମାନସ୍ତୋକ ଇତି ଦ୍ଵାଭ୍ଯାଂ ତ୍ରିରାତ୍ରୋପୋଷିତଃ ଶୁଚିଃ ।। ୨୫୯.

‘ଇମାମ୍’ ଉଚ୍ଚାରଣ କଲେ ସଦା ଆକାଂକ୍ଷିତ ଇଚ୍ଛା ପୂରଣ ହୁଏ; ‘ମାନସ୍ତୋକ’ ଦ୍ୱିତୀୟ ମନ୍ତ୍ର ସହ ତିନି ରାତି ଉପବାସ ଓ ଶୁଚିତା ରଖି, ଉଭୟ ମନ୍ତ୍ର ଉଚ୍ଚାରଣ କରିବା ଉଚିତ।

ଔଡୁମ୍ବରୀଶ୍ଚ ଜୁହୁଯାତ୍ସମିଧଶ୍ଚାଜ୍ଯସଂସ୍କୃତାଃ । ଛିତ୍ତ୍ଵା ସର୍ଵ୍ଵାନ୍ମୃତ୍ଯୁପାଶାନ୍ ଜୀଵେଦ୍ରୋଗଵିଵର୍ଜିତଃ ।। ୨୫୯.

ଉଡୁମ୍ବର କାଠ ଓ ଘୃତ ଦ୍ୱାରା ସଂସ୍କୃତ ସମିଦ୍‌ ଅର୍ପଣ କରିବା ଉଚିତ; ସମସ୍ତ ମୃତ୍ୟୁ ପାଶ କାଟି, ରୋଗ ନଥିବା ଜୀବନ ମିଳେ।

ଊଦ୍‌ର୍ଧ୍ଵଵାହୁରନେନୈଵ ସ୍ତୁତ୍ଵା ଶମ୍ଭୁଂ ତଥୈଵ ଚ । ମାନସ୍ତୋକେତି ଚ ଋଚା ଶିଖାବନ୍ଧେ କୃତେ ନରଃ ।। ୨୫୯.

‘ଉର୍ଦ୍ଧ୍ୱବାହୁର’ ମନ୍ତ୍ର ଦ୍ୱାରା ଶମ୍ଭୁଙ୍କୁ ସ୍ତୁତି କରି, ଏହିପରି ‘ମାନସ୍ତୋକ’ ମନ୍ତ୍ର ଶିଖା ବାନ୍ଧିବା ସମୟରେ ଉଚ୍ଚାରଣ କଲେ, ଜଣେ ମନୁଷ୍ୟ—

ଅଧୃଷ୍ଯଃ ସର୍ଵଭୂତାନାଂ ଜାଯତେ ସଂଶଯଂ ଵିନା । ଚିତ୍ରମିତ୍ଯୁପତିଷ୍ଠେତ ତ୍ରିସନ୍ଧ୍ଯଂ ଭାସ୍କରଂ ତଥା ।। ୨୫୯.

ସେ ସମସ୍ତ ପ୍ରାଣୀଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଅଜୟ ହୁଏ, ସନ୍ଦେହରୁ ମୁକ୍ତ ରହେ; ତିନିବେଳେ ସୂର୍ଯ୍ୟଙ୍କୁ ଅଦ୍ଭୁତ ବୋଲି ଭାବି, ଭକ୍ତିସହିତ ପୂଜା କରିବା ଉଚିତ।

ସମିତ୍‌ପାଣିର୍ନରୋ ନିତ୍ଯମୀପ୍ସିତଂ ଧନମାପ୍ନୁଯାତ୍ । ଅଥ ସ୍ଵପ୍ନେତି ଚ ଜପନ୍ ପ୍ରାତର୍ମଧ୍ଯନ୍ଦିନେ ଦିନେ ।। ୨୫୯.

ଯେଉଁ ପୁରୁଷ ହାତରେ ସମିଧ ଧରି ସବୁବେଳେ ନିଜ ଇଚ୍ଛିତ ଧନ ଲାଭ କରେ; ସେ ପ୍ରତିଦିନ ସକାଳ ଓ ମଧ୍ୟାହ୍ନରେ 'ଅଥ ସ୍ୱପ୍ନ' ମନ୍ତ୍ର ଉଚ୍ଚାରଣ କରିଥାଏ।

ଦୁଃସ୍ଵପ୍ନଞ୍ଚାର୍ଦ୍ଦତେ କୃତ୍ସ୍ନଂ ଭୋଜନଞ୍ଚାପ୍ନୁଯାଚ୍ଛୁଭମ୍ । ଉଭେ ପୁମାନିତି ତଥା ରକ୍ଷୋଘ୍ନଃ ପରିକୀର୍ତ୍ତିତଃ ।। ୨୫୯.

ସେ ସମସ୍ତ ଖରାପ ସ୍ୱପ୍ନକୁ ଦୂର କରି, ଶୁଭ ଖାଦ୍ୟ ପାଇଥାଏ; 'ଉଭେ ପୁମାନ୍' ମନ୍ତ୍ର ଉଚ୍ଚାରଣ କଲେ, ସେ ରାକ୍ଷସ ନାଶକ ବୋଲି ମଧ୍ୟ କୁହାଯାଏ।

ଉଭେ ଵାସା ଇତି ଋଚୋ ଜପନ୍ କାମାନଵାପ୍ନୁଯାତ୍ । ନ ସାଗାନ୍ନିତି ଚ ଜପନ୍ ମୁଚ୍ଯତେ ଚାତତାଯିନଃ ।। ୨୫୯.

'ଉଭେ ବାସା' ମନ୍ତ୍ର ଉଚ୍ଚାରଣ କଲେ, ସେ ନିଜ ଇଚ୍ଛା ପୂରଣ କରେ; 'ନ ସାଗାନ୍' ମନ୍ତ୍ର ଉଚ୍ଚାରଣ କଲେ, ଶତ୍ରୁଙ୍କ ଅପକାରରୁ ମୁକ୍ତି ମିଳେ।

କଯା ଶୁଭେତି ଚ ଜପନ୍ ଜାତିଶ୍ରୈଷ୍ଠମଵାପ୍ନୁଯାତ୍ । ଇମନ୍ନୃସୋମମିତ୍ଯେତତ୍ ସର୍ଵ୍ଵାନ୍ କାମାନଵାପ୍ନୁଯାତ୍ ।। ୨୫୯.

'କୟା ଶୁଭେ' ମନ୍ତ୍ର ଉଚ୍ଚାରଣ କଲେ, ସେ ଉତ୍ତମ ଜନ୍ମ ଲାଭ କରେ; 'ଇମନ୍ ନୃସୋମମ୍' ମନ୍ତ୍ର ଉଚ୍ଚାରଣ କଲେ, ସମସ୍ତ ଇଚ୍ଛା ପୂରଣ ହୁଏ।

ପିତରିତ୍ଯୁପତିଷ୍ଠେତ ନିତ୍ଯମର୍ଥମୁପସ୍ଥିତଂ । ଅଗ୍ନେ ନଯେତି ସୂକ୍ତେନ ଘୃତହୋମଶ୍ଚ ମାର୍ଗଗଃ ।। ୨୫୯.

ସେ ସବୁବେଳେ ପିତୃଗଣଙ୍କୁ ଏହି ଲୋକର ଆବଶ୍ୟକତା ପାଇଁ ପୂଜା କରିବା ଉଚିତ; 'ଅଗ୍ନେ ନୟ' ମନ୍ତ୍ର ଓ ଘୃତ ହୋମ କରି, ସଠିକ ମାର୍ଗରେ ଚାଲିଥାଏ।

ଵୀରାନ୍ନଯମଵାପ୍ନୋତି ସୁଶ୍ଲୋକଂ ଯୋ ଜପେତ୍ ସଦା। ସଙ୍କତୋ ନେତି ସୂକ୍ତେନ ଵିଷାନ୍ ସର୍ଵ୍ଵାନ୍ ଵ୍ଯପୋହତି ।। ୨୫୯.

'ବୀରାନ୍ ନୟମ୍' ମନ୍ତ୍ର ସଦା ଉଚ୍ଚାରଣ କରୁଥିବା ବ୍ୟକ୍ତି ପ୍ରସିଦ୍ଧ ସନ୍ତାନ ପାଏ; 'ସଙ୍କଟୋ ନେତି' ମନ୍ତ୍ର ଉଚ୍ଚାରଣ କଲେ, ସମସ୍ତ ବିଷକୁ ଦୂର କରେ।

ଯୋ ଜାତ ଇତି ସୂକ୍ତେନ ସର୍ଵ୍ଵାନ୍ କାମାନଵାପ୍ନୁଯାତ୍ । ଗଣାନାମିତି ସୂକ୍ତେନ ସ୍ନିଗ୍ଧମାପ୍ନୋତ୍ଯନୁତ୍ତମଂ ।। ୨୫୯.

'ଯୋ ଜାତ' ମନ୍ତ୍ର ଉଚ୍ଚାରଣ କଲେ, ସମସ୍ତ ଇଚ୍ଛା ପୂରଣ ହୁଏ; 'ଗଣାନାମ୍' ମନ୍ତ୍ର ଉଚ୍ଚାରଣ କଲେ, ସେ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ଏବଂ ଦୀର୍ଘକାଳୀନ ସ୍ନେହ ଲାଭ କରେ।

ଯୋ ମେ ରାଜନ୍ନିତୀମାଂନ୍ତୁ ଦୁଃସ୍ଵପ୍ନଶମନୀମୃଚଂ । ଅଧ୍ଵନି ପ୍ରସ୍ଥିତୋ ଯସ୍ତୁ ପଶ୍ଯେଚ୍ଛତ୍ରୁଂ ସମୁତ୍ଥିତଂ ।। ୨୫୯.

'ଯୋ ମେ ରାଜନ୍' ମନ୍ତ୍ର ଦ୍ୱାରା ଖରାପ ସ୍ୱପ୍ନ ଦୂର କରିବା ପାଇଁ, ଯେଉଁଠି ବ୍ୟକ୍ତି ଯାତ୍ରାରେ ବା ଉଠିଥିବା ଶତ୍ରୁ ସମ୍ମୁଖୀନ ହୁଏ—

ଅପ୍ରସସ୍ତଂ ପ୍ରଶସ୍ତଂ ଵା କୁଵିଦଙ୍ଗ ଇମଂ ଜପେତ୍ । ଦ୍ଵାଵିଂଶକଂ ଜପନ୍ ସୂକ୍ତମାଧ୍ଯାତ୍ମିକମନୁତ୍ତମଂ ।। ୨୫୯.

ସେଠି ପରିସ୍ଥିତି ଭଲ କିମ୍ବା ଖରାପ ଯେହେଉଁଠି ହେଉ, ଏହି ମନ୍ତ୍ର ଉଚ୍ଚାରଣ କରିବା ଉଚିତ; ଏହି ଏକୋଇଶିତମ ସୂକ୍ତ, ଶ୍ରେଷ୍ଠ ଆଧ୍ୟାତ୍ମିକ ମନ୍ତ୍ର ଉଚ୍ଚାରଣ କରିବା ଦ୍ୱାରା—

ପର୍ଵସୁ ପ୍ରଯତୋ ନିତ୍ଯମିଷ୍ଟାନ୍ କାମାନ୍ ସମଶ୍ନୁତେ । କୃଣୁଷ୍ଵେତି ଜପନ୍ ସୂକ୍ତଂ ଜୁହ୍ଵଦାଜ୍ଯଂ ସମାହିତଃ ।। ୨୫୯.

ଯେଉଁଠି ବ୍ୟକ୍ତି ପର୍ବକାଳରେ ସଦା ପବିତ୍ର ରହେ, ସେ ନିଜ ଇଚ୍ଛିତ ଫଳ ପାଏ; 'କୃଣୁଷ୍ୱ' ମନ୍ତ୍ର ଉଚ୍ଚାରଣ କରି, ଏକାଗ୍ରତା ସହିତ ଘୃତ ଆହୁତି ଦେବା ଉଚିତ।

ଅରାତୀନାଂ ହରେତ୍ ପ୍ରାଣାନ୍ ରକ୍ଷାଂସ୍ଯପି ଵିନାଶଯେତ୍ । ଉପତିଷ୍ଠେତ୍ ସ୍ଵଯଂ ଵହ୍ନିଂ ପରିତ୍ଯଚା ଦିନେ ଦିନେ ।। ୨୫୯.

ସେ ଶତ୍ରୁଙ୍କ ଜୀବନ ନେଇନେଇଥାଏ ଓ ରାକ୍ଷସମାନେ ନାଶ ହୁଅନ୍ତି; ସେ ନିଜେ ଦିନକୁ ଦିନ ଅଗ୍ନିକୁ ପୂଜା କରିବା ଉଚିତ।