ଅଗ୍ନିପୁରାଣମ୍

ଗାଯତ୍ର୍ଯା ଦଶସାହସ୍ରୋ ଜପୋ ନକ୍ତାଶିନୋ ଦ୍ଵିଜ । ବହୁସ୍ନାତସ୍ଯ ତତ୍ରୈଵ ସର୍ଵକଲ୍ପମନାଶନଃ ।। ୨୫୯.

ଯିଏ ଦ୍ୱିଜ ଗାୟତ୍ରୀ ଦଶ ହଜାର ଥର ଜପ କରେ, ରାତିରେ ଉପବାସ କରେ ଏବଂ ବହୁବାରି ସ୍ନାନ କରେ, ସେ ତାହାର ସମସ୍ତ ଫଳ ପାଇଥାଏ ଏବଂ ଖାଦ୍ୟ ନ ଖାଇଲେ ମଧ୍ୟ।

ଦଶାଯୁତାନି ଜପ୍ତ୍ଵାଽଥ ହଵିଷ୍ଯାଶୀ ସ ମୁକ୍ତିଭାକ୍ । ପ୍ରଣଵୋ ହି ପରଂ ବ୍ରହ୍ମ ତଜ୍ଜପଃ ସର୍ଵପାପହା ।। ୨୫୯.

ଦଶ ହଜାର ଥର ଜପ କରି, ହବିଷ ଖାଇଲେ, ସେ ମୋକ୍ଷ ପାଏ; 'ପ୍ରଣବ' ଅକ୍ଷର ପରମ ବ୍ରହ୍ମ, ଏହାର ଜପ ସମସ୍ତ ପାପ ଦୂର କରେ।

ଓଂକାରଶତକଜପ୍ତନ୍ତୁ ନାଭିମାତ୍ରୋଦକେ ସ୍ଥିତଃ ଜଲଂ ପିଵେତ୍ ସ ସର୍ଵେସ୍ତୁ ପାପୈର୍ଵୈ ଵିପ୍ରମୁଚ୍ଯତେ ।। ୨୫୯.

ଓଁକାର ଅକ୍ଷର ଏକ ଶତ ଥର ଜପ କରି, ନାଭି ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ଜଳରେ ଦଣ୍ଡାୟମାନ ହୋଇ, ଏହି ଜଳ ପିଲେ, ସମସ୍ତ ପାପରୁ ମୁକ୍ତି ମିଳେ।

ମାତ୍ରାତ୍ରଯଂ ତ୍ରଯୋ ଵେଦାସ୍ତ୍ରଯୋ ଦେଵାସ୍ତ୍ରଯୋଽଗ୍ନଯଃ । ମହାଵ୍ଯାହୃତଯଃ ସପ୍ତ ଲୋକା ହୋମୋଽଖିଲାଘହା ।। ୨୫୯.

ତିନି ମାପ, ତିନି ବେଦ, ତିନି ଦେବତା, ତିନି ଅଗ୍ନି, ସାତ ମହାବ୍ୟାହୃତି, ସାତ ଲୋକ—ହୋମ କଲେ ସମସ୍ତ ଅପରାଧ ଦୂର ହୁଏ।

ଗାଯତ୍ରୀ ପରମା ଜାପ୍ଯା ମହାଵ୍ଯାହୃତଯସ୍ତଥା । ଅନ୍ତର୍ଜ୍ଜଲେ ତଥା ରାମପ୍ରୋକ୍ତଶ୍ଚୈଵାଘମର୍ଷଣଃ ।। ୨୫୯.

ଗାୟତ୍ରୀ ସର୍ବୋତ୍ତମ ଜପ ପାଇଁ, ମହାବ୍ୟାହୃତି ମଧ୍ୟ; ଜଳ ଭିତରେ, ରାମଙ୍କ କଥାନୁସାରେ ଅଘମର୍ଷଣ ମନ୍ତ୍ର ମଧ୍ୟ ଉଚ୍ଚାରଣ କରିବା ଉଚିତ।

ଅଗ୍ନିମୀଲେ ପୁରୋହିତଂ ସୂକ୍ତୋଽଯଂ ଵହ୍ନିଦୈଵତଃ । ଶିରସା ଧାରଯନ୍ ଵହ୍ନିଂ ଯୋ ଜପେତ୍ପରିଵତ୍ସରମ୍ ।। ୨୫୯.

‘ଅଗ୍ନିମୀଳେ ପୁରୋହିତମ୍’ ଏହି ସୂକ୍ତ ଅଗ୍ନି ଦେବତାଙ୍କୁ ଉତ୍ସର୍ଗ; ଯିଏ ଏହି ସୂକ୍ତ ଏକ ବର୍ଷ ଧରି ମୁଣ୍ଡରେ ଅଗ୍ନି ଧାରଣ କରି ଜପ କରେ, ସେ ଫଳ ପାଏ।

ହୋମଂ ତ୍ରିଷଵଣଂ ଭୈକ୍ଷ୍ଯମନଗ୍ନିଜ୍ଚଵଲନଞ୍ଚରେତ୍ । ଅତଃ ପରମୃଚଃ ସପ୍ତ ଵାଯ୍ଵାଦ୍ଯା ଯାଃ ପ୍ରକୀର୍ତ୍ତିତାଃ ।। ୨୫୯.

ତିନି ସମୟରେ ହୋମ କରିବା, ଭିକ୍ଷା ମାଗିବା ଏବଂ ଅଗ୍ନିବିହୀନ ଖାଦ୍ୟ ଦ୍ୱାରା ଜୀବନ ଯାପନ କରିବା ଉଚିତ; ଏହା ପରେ, ବାୟୁ ଆଦି ଆରମ୍ଭ ହୋଇଥିବା ସାତ ବୃହତ୍ ମନ୍ତ୍ର ଉଚ୍ଚାରଣ କରିବା ନିୟମ ଅନୁସାରେ।

ତା ଜପନ୍ ପ୍ରଯତୋ ନିତ୍ଯମିଷ୍ଟାନ୍ କାମାନ୍ ସମଶ୍ନୁତେ । ମେଧାକାମୋ ଜପେନ୍ନିତ୍ଯଂ ସଦସନ୍ଯମିତିତ୍ଯୃଚମ୍ ।। ୨୫୯.

ଏହି ମନ୍ତ୍ରଗୁଡିକୁ ଦୈନିକ ଭାବେ ଭକ୍ତି ସହିତ ଜପ କଲେ, ଇଚ୍ଛିତ ଭୋଗ ମିଳେ; ଯିଏ ବୁଦ୍ଧି ଚାହେ, ସେ ସଦା 'ସଦସନ୍ୟମିତି' ମନ୍ତ୍ର ଜପ କରିବା ଉଚିତ।

ଅନ୍ଵଯୋ ଯନ୍ନିମାଃ ପ୍ରୋକ୍ତାଃ ନଵର୍ଚୋ ମୃତ୍ଯୁନାଶନାଃ । ଶୁନଃଶେଫମୃଷିଂ ବଦ୍ଧଃ ସନ୍ନିରୁଦ୍ଧୋଽଥ ଵା୨ ଜପେତ୍ ।। ୨୫୯.

ଯେ ଅନ୍ଵୟ ଓ ଅର୍ଥ କହାଯାଇଛି, ସେ ନବଟି ବୃହତ୍ ମନ୍ତ୍ର ମୃତ୍ୟୁ ଦୂର କରେ; ଏହି ମନ୍ତ୍ରଗୁଡିକୁ ଶୁନଃଶେପ ଋଷିଙ୍କୁ ବନ୍ଧିତ କିମ୍ବା ନିରୋଧିତ ଅବସ୍ଥାରେ ମଧ୍ୟ ଜପ କରିବା ଉଚିତ।

ମୁଚ୍ଯତେ ସର୍ଵପାପେଭ୍ଯୋ ଗଦୀ ଵାପ୍ଯଗଦୋ ଭଵେତ୍ । ଯ ଇଚ୍ଛେଚ୍ଛାଶ୍ଵତଂ କାମଂ ମିତ୍ରଂ ପ୍ରାଜ୍ଞଂ ପୁରନ୍ଦରଂ ।। ୨୫୯.

ଯେଉଁଠି ଜଣେ ନିଜର ଚିରକାଳୀନ, ପ୍ରିୟ, ଜ୍ଞାନୀ ମିତ୍ର ପୁରନ୍ଦରଙ୍କୁ ଆଶା କରନ୍ତି, ସେ ସମସ୍ତ ପାପରୁ ମୁକ୍ତ ହୁଅନ୍ତି, ଚାହେଁ ସେ ଦୁଃଖିତ ହେଉନ୍ତି କି ନାହିଁ।

ଋଗ୍ଭିଃ ଷୋଡ଼ଶଭିଃ କୁର୍ଯ୍ଯାଦିନ୍ଦ୍ରସ୍ଯେତି ଦିନେ ଦିନେ । ହିହଣ୍ଯସ୍ତୂପମିତ୍ଯେତଜ୍ଜପନ୍ ଶତ୍ରୂନ୍ ପ୍ରବାଧତେ ।। ୨୫୯.

ପ୍ରତିଦିନ ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କ ପାଇଁ ଷୋଳ ଋଗ୍ବେଦ ମନ୍ତ୍ର ଓ 'ହିହଣ୍ୟସ୍ତୂପମ୍' ଉଚ୍ଚାରଣ କଲେ, ଶତ୍ରୁମାନେ ଦୂର ହୁଅନ୍ତି।

କ୍ଷେମୀ ଭଵତି ଚାଧ୍ଵାନୋ ଯେ ତେ ପନ୍ଥା ଜପନ୍ ନରଃ । ରୌଦ୍ରୀଭିଃ ଷଡ୍‌ଭିରୀଶାନଂ ସ୍ତୂଯାଦ୍ ଯୋ ଵୈ ଦିନେ ଦିନେ ।। ୨୫୯.

ଯେ ଜଣେ ପ୍ରତିଦିନ ଷଟ୍ ରୌଦ୍ର ମନ୍ତ୍ର ଦ୍ୱାରା ଈଶାନଙ୍କୁ ସ୍ତୁତି କରନ୍ତି, ସେ ନିଜ ଯାତ୍ରାରେ ସୁରକ୍ଷିତ ରହିବେ।

ଚରୁଂ ଵା କଲ୍ପଯେଦ୍ରୌଦ୍ରଂ ତସ୍ଯଶାନ୍ତିଃ ପରାଭଵେତ୍ । ଉଦିତ୍ଯୁଦନ୍ତମାଦିତ୍ଯମୁପତିଷ୍ଠନ୍ ଦିନେ ଦିନେ ।। ୨୫୯.

ଯଦି କେହି ରୌଦ୍ର ଚରୁ ପ୍ରସ୍ତୁତ କରି, ପ୍ରତିଦିନ ଉଦୟ ଓ ଅସ୍ତ ଆଦିତ୍ୟଙ୍କୁ ପୂଜା କରନ୍ତି, ସେ ସର୍ବୋଚ୍ଚ ଶାନ୍ତି ପାଇବେ।

କ୍ଷିପେଜ୍ଜଲାଞ୍ଜଲୀନ୍ ସପ୍ତ ମନୋଦୁଃଖଵିନାଶନଂ । ଦ୍ଵିଷନ୍ତମିତ୍ଯଥାର୍ଦ୍ଧର୍ଚ୍ଚଂ ଯଦ୍ଵିପ୍ରାନ୍ତଂ ଜପନ୍ ସ୍ମରେତ୍ ।। ୨୫୯.

ସେ ସପ୍ତ ଜଳଞ୍ଜଳି ଦେଇ, ମନର ଦୁଃଖ ଦୂର କରିବା ପାଇଁ, 'ଦ୍ୱିଷନ୍ତମ୍' ଓ ଅର୍ଧ ମନ୍ତ୍ର ଉଚ୍ଚାରଣ କରି, ବ୍ରାହ୍ମଣମାନେ ଯାହା ଶିଖାଇଛନ୍ତି ତାହା ସ୍ମରଣ କରିବା ଉଚିତ।

ଆଗସ୍କୃତ୍ ସପ୍ତରାତ୍ରେଣ ଵିଦ୍ଵେଷମଧିଗଚ୍ଛତି । ଆରୋଗ୍ଯକାମୀ ରୋଗୀ ଵା ପ୍ରସ୍କନ୍ନସ୍ଯୋତ୍ତମଂ ଜପେତ୍ ।। ୨୫୯.

ଯେ କେହି ଅପରାଧ କରିଛନ୍ତି, ସେ ସପ୍ତ ରାତି ମଧ୍ୟରେ ଶାନ୍ତି ପାଇବେ; ଆରୋଗ୍ୟ ଚାହିଁ କିମ୍ବା ରୋଗୀ ହେଉଛନ୍ତି, ପ୍ରସ୍କନ୍ନଙ୍କ ପାଇଁ ସର୍ବୋତ୍ତମ ମନ୍ତ୍ର ଉଚ୍ଚାରଣ କରିବା ଉଚିତ।

ଉତ୍ତମସ୍ତସ୍ଯ ଚାର୍ଦ୍ଧର୍ଚ୍ଚୋ ଜପେଦ୍ଵୈ ଵିଵିଧାସନେ । ଉଦଯତ୍ଯାଯୁରକ୍ଷ୍ଯଯ୍ଯଂ ତେଜୋ ମଧ୍ଯନ୍ଦିନେ ଜପେତ୍ ।। ୨୫୯.

ସେ ଭିନ୍ନ-ଭିନ୍ନ ଆସନରେ ସର୍ବୋତ୍ତମ ଅର୍ଧ ମନ୍ତ୍ର ଉଚ୍ଚାରଣ କରିବା ଉଚିତ; ସୂର୍ଯ୍ୟ ଉଦୟ ହେବାବେଳେ ଆୟୁ ଓ ଶକ୍ତି ଅକ୍ଷୟ ହୁଏ, ମଧ୍ୟାହ୍ନରେ ଉଚ୍ଚାରଣ କଲେ।

ଅସ୍ତଂ ପ୍ରତିଗତେ ସୂର୍ଯ୍ଯେ ଦ୍ଵିଷନ୍ତଂ ପ୍ରତିବାଧତେ । ନ ଵଯଶ୍ଚେତି ସୂକ୍ତାନି ଜପନ୍ ଶତ୍ରୂନ୍ନିଯଚ୍ଛତି ।। ୨୫୯.

ସୂର୍ଯ୍ୟ ଅସ୍ତ ହେବାବେଳେ 'ଦ୍ୱିଷନ୍ତମ୍' ଉଚ୍ଚାରଣ କଲେ ଶତ୍ରୁମାନେ ଦୂର ହୁଅନ୍ତି; 'ନ ବୟଃ' ମନ୍ତ୍ର ଉଚ୍ଚାରଣ କଲେ ଶତ୍ରୁମାନେ ନିୟନ୍ତ୍ରଣ ହୁଅନ୍ତି।

. ଏକାଦ୍ଶ ସୁପର୍ଣସ୍ଯ ସର୍ଵ୍ଵକାମାନ୍ଵିନିର୍ଦ୍ଦିଶେତ୍ । ଆଦ୍ଯାତ୍ମିକୀ କଇତ୍ଯେତା ଜପନ୍ମୋକ୍ଷମଵାପ୍ନୁଯାତ୍ ।। ୨୫୯.

ଏକାଦଶ ସୁପର୍ଣ୍ଣ ମନ୍ତ୍ର ଉଚ୍ଚାରଣ କଲେ ସମସ୍ତ ଇଚ୍ଛା ପୂରଣ ହୁଏ; ଏହି ମନ୍ତ୍ରକୁ ଆତ୍ମା ସମ୍ବନ୍ଧୀୟ ଭାବରେ ଉଚ୍ଚାରଣ କଲେ ମୋକ୍ଷ ମିଳେ।

ଆ ନୋ ଭଦ୍ରା ଇତ୍ଯନେନ ଦୀର୍ଘମାଯୁରବାପ୍ନୁଯାତ୍ । ତ୍ଵଂ ସୀମେତି ଚ ସୂକ୍ତେନ ନଵଂ ପଶ୍ଯେନ୍ନିଶାକରଂ ।। ୨୫୯.

‘ଆ ନୋ ଭଦ୍ରା’ ଉଚ୍ଚାରଣ କଲେ ଦୀର୍ଘ ଆୟୁ ମିଳେ; ‘ତ୍ୱଂ ସୀମେ’ ମନ୍ତ୍ର ଉଚ୍ଚାରଣ କଲେ ନୂତନ ଚନ୍ଦ୍ରଦେଖିବା ସୁଯୋଗ ମିଳେ।

ଉପତିଷ୍ଠେତ୍ ସମିତ୍ପାଣିର୍ଵ୍ଵାସାଂସ୍ଯାପ୍ନୋତ୍ଯସଂଶଯଂ । ଆଯୁରୀପ୍ସନ୍ନିମମିତି କୌତ୍ସ ସୂକ୍ତଂ ସଦା ଜପେ ।। ୨୫୯.

ସମିଦ୍‌ ହାତରେ ନେଇ ପୂଜା କଲେ ନିଶ୍ଚିତ ଭାବେ ବସ୍ତ୍ର ମିଳେ; ଦୀର୍ଘ ଆୟୁ ଚାହିଁ, ‘ଇମମ୍’ କୌତ୍ସ ମନ୍ତ୍ର ସଦା ଉଚ୍ଚାରଣ କରିବା ଉଚିତ।

ଆପନଃ ଶୋଶୁଚଦିତି ସ୍ତୁତ୍ଵା ମଧ୍ଯେ ଦିଵାକରଂ । ଯଥା ମୁଞ୍ଚତି ଚେଷୀକାଂ ତଥା ପାପଂ ପ୍ରମୁଞ୍ଚତି ।। ୨୫୯.

‘ଆପନଃ ଶୋଶୁଚଦ୍’ ମନ୍ତ୍ର ଦ୍ୱାରା ଦିନର ମଧ୍ୟରେ ସୂର୍ଯ୍ୟଙ୍କୁ ସ୍ତୁତି କଲେ, ସୂର୍ଯ୍ୟ ଯେପରି ତାହାର କିରଣ ଛାଡ଼ିଦେଇଥାଏ, ସେପରି ପାପ ଛାଡ଼ିଦେଇଥାଏ।

ଜାତଵେଦସ ଇତ୍ଯେତଜ୍ଜପେତ୍ ସ୍ଵସ୍ତ୍ଯଯନଂ ପଥି । ଭଯୈର୍ଵ୍ଵିମୁଚ୍ଯତେ ସର୍ଵ୍ଵଃ ସ୍ଵସ୍ତିମାନାପ୍ନୁଯାତ୍ ଗୃହାନ୍ ।। ୨୫୯.

‘ଜାତବେଦସ’ ମନ୍ତ୍ର ଉଚ୍ଚାରଣ କଲେ ଯାତ୍ରାରେ ଶୁଭ ହୁଏ; ସମସ୍ତ ଭୟରୁ ମୁକ୍ତ ହୁଅନ୍ତି ଓ ଘରେ ଶୁଭ ମିଳେ।

ଵ୍ଯୁଷ୍ଟାଯାଞ୍ଚ ତଥା ରାତ୍ର୍ଯାମେତଦ୍‌ଦୁଃସ୍ଵପ୍ନନାଶନଂ । ପ୍ରମନ୍ଦିନେତି ସୂଯନ୍ତ୍ଯା ଜପେଦ୍‌ଗର୍ଭଵିମୋଚନଂ ।। ୨୫୯.

ପ୍ରଭାତ ଓ ରାତିରେ ଏହି ମନ୍ତ୍ର ଦୁଷ୍ଟ ସ୍ଵପ୍ନ ଦୂର କରେ; ‘ପ୍ରମନ୍ଦିନେତି ସୂୟନ୍ତ୍ୟା’ ଉଚ୍ଚାରଣ କଲେ ଗର୍ଭରୁ ମୁକ୍ତି ମିଳେ।

ଜପନ୍ନିନ୍ଦ୍ରମିତି ସ୍ନାତୋ ଵୈ ଶ୍ଵଦେଵନ୍ତୁ ସପ୍ତକଂ । ମୁଞ୍ଚତ୍ଯାଜ୍ଯଂ ତଥା ଜୁହ୍ଵତ୍ ସକଲଂ କିଲ୍ଵିଷଂ ନରଃ ।। ୨୫୯.

ସ୍ନାନ କରିବା ସମୟରେ ‘ଇନ୍ଦ୍ରମ୍’ ଓ ସପ୍ତ ‘ଶ୍ୱଦେବ’ ମନ୍ତ୍ର ଉଚ୍ଚାରଣ କରି, ଘୃତ ଅଞ୍ଜଳି ଅର୍ପଣ କଲେ, ଜଣେ ମନୁଷ୍ୟ ସମସ୍ତ ପାପରୁ ମୁକ୍ତ ହୁଅନ୍ତି।

ଇମାମିତି ଜପନ୍ ଶଶ୍ଵତ୍ କାମାନାପ୍ନୋତ୍ଯଭୀପ୍ସିତାନ୍ । ମାନସ୍ତୋକ ଇତି ଦ୍ଵାଭ୍ଯାଂ ତ୍ରିରାତ୍ରୋପୋଷିତଃ ଶୁଚିଃ ।। ୨୫୯.

‘ଇମାମ୍’ ଉଚ୍ଚାରଣ କଲେ ସଦା ଆକାଂକ୍ଷିତ ଇଚ୍ଛା ପୂରଣ ହୁଏ; ‘ମାନସ୍ତୋକ’ ଦ୍ୱିତୀୟ ମନ୍ତ୍ର ସହ ତିନି ରାତି ଉପବାସ ଓ ଶୁଚିତା ରଖି, ଉଭୟ ମନ୍ତ୍ର ଉଚ୍ଚାରଣ କରିବା ଉଚିତ।

ଔଡୁମ୍ବରୀଶ୍ଚ ଜୁହୁଯାତ୍ସମିଧଶ୍ଚାଜ୍ଯସଂସ୍କୃତାଃ । ଛିତ୍ତ୍ଵା ସର୍ଵ୍ଵାନ୍ମୃତ୍ଯୁପାଶାନ୍ ଜୀଵେଦ୍ରୋଗଵିଵର୍ଜିତଃ ।। ୨୫୯.

ଉଡୁମ୍ବର କାଠ ଓ ଘୃତ ଦ୍ୱାରା ସଂସ୍କୃତ ସମିଦ୍‌ ଅର୍ପଣ କରିବା ଉଚିତ; ସମସ୍ତ ମୃତ୍ୟୁ ପାଶ କାଟି, ରୋଗ ନଥିବା ଜୀବନ ମିଳେ।

ଊଦ୍‌ର୍ଧ୍ଵଵାହୁରନେନୈଵ ସ୍ତୁତ୍ଵା ଶମ୍ଭୁଂ ତଥୈଵ ଚ । ମାନସ୍ତୋକେତି ଚ ଋଚା ଶିଖାବନ୍ଧେ କୃତେ ନରଃ ।। ୨୫୯.

‘ଉର୍ଦ୍ଧ୍ୱବାହୁର’ ମନ୍ତ୍ର ଦ୍ୱାରା ଶମ୍ଭୁଙ୍କୁ ସ୍ତୁତି କରି, ଏହିପରି ‘ମାନସ୍ତୋକ’ ମନ୍ତ୍ର ଶିଖା ବାନ୍ଧିବା ସମୟରେ ଉଚ୍ଚାରଣ କଲେ, ଜଣେ ମନୁଷ୍ୟ—

ଅଧୃଷ୍ଯଃ ସର୍ଵଭୂତାନାଂ ଜାଯତେ ସଂଶଯଂ ଵିନା । ଚିତ୍ରମିତ୍ଯୁପତିଷ୍ଠେତ ତ୍ରିସନ୍ଧ୍ଯଂ ଭାସ୍କରଂ ତଥା ।। ୨୫୯.

ସେ ସମସ୍ତ ପ୍ରାଣୀଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଅଜୟ ହୁଏ, ସନ୍ଦେହରୁ ମୁକ୍ତ ରହେ; ତିନିବେଳେ ସୂର୍ଯ୍ୟଙ୍କୁ ଅଦ୍ଭୁତ ବୋଲି ଭାବି, ଭକ୍ତିସହିତ ପୂଜା କରିବା ଉଚିତ।

ସମିତ୍‌ପାଣିର୍ନରୋ ନିତ୍ଯମୀପ୍ସିତଂ ଧନମାପ୍ନୁଯାତ୍ । ଅଥ ସ୍ଵପ୍ନେତି ଚ ଜପନ୍ ପ୍ରାତର୍ମଧ୍ଯନ୍ଦିନେ ଦିନେ ।। ୨୫୯.

ଯେଉଁ ପୁରୁଷ ହାତରେ ସମିଧ ଧରି ସବୁବେଳେ ନିଜ ଇଚ୍ଛିତ ଧନ ଲାଭ କରେ; ସେ ପ୍ରତିଦିନ ସକାଳ ଓ ମଧ୍ୟାହ୍ନରେ 'ଅଥ ସ୍ୱପ୍ନ' ମନ୍ତ୍ର ଉଚ୍ଚାରଣ କରିଥାଏ।