ଅଗ୍ନିପୁରାଣମ୍

ପ୍ରଥମଂ ସାହସଂ ଦଦ୍ଯାଦ୍ଵିକ୍ରୂଷ୍ଟେ ଦ୍ଵିଗୁଣଂ ତଥା । ଅଚୌରଞ୍ଚୌରେଽଭିଵଦନ୍ ଦାପ୍ଯଃ ପଞ୍ଚଶତଂ ଦମଂ ।। ୨୫୮.

ପ୍ରଥମ ଅପରାଧରେ ସାହସ ଦଣ୍ଡ ଦିଆଯିବ; ପୁନଃ ହେଲେ ଦଣ୍ଡ ଦ୍ୱିଗୁଣ ହେବ; ଅପରାଧ ନ କରିଥିବା ଲୋକକୁ ଚୋରି ଅଭିଯୋଗ କଲେ, ପଞ୍ଚ ଶତ ଦଣ୍ଡ ଦେବାକୁ ପଡିବ।

ରାଜ୍ଞୋଽନିଷ୍ଟପ୍ରଵକ୍ତାରଂ ତସ୍ଯୈଵାକ୍ରୋଶକଂ ତଥା । ମୃତାଙ୍ଗଲଗ୍ନଵିକ୍ରେତୁର୍ଗୁରୋସ୍ତାଡ଼ଯିତୁସ୍ତଥା ।। ୨୫୮.

ରାଜାଙ୍କ ଅଶୁଭ କଥା କହିଥିବା ଏବଂ ତାଙ୍କୁ ଶାପ ଦେଇଥିବା ବ୍ୟକ୍ତି, ମୃତ ଲୋକଙ୍କ ଜିନିଷ ବିକ୍ରି କରିଥିବା ଏବଂ ଗୁରୁଙ୍କୁ ନଦୀ ଅତିକ୍ରମ କରିଥିବା ବ୍ୟକ୍ତି—ଏମାନେ ଦଣ୍ଡ ଯୋଗ୍ୟ।

ତନ୍ମନ୍ତ୍ରସ୍ଯ ଚ ଭେତ୍ତାରଂ ଛିତ୍ତ୍ଵା ଜିହ୍ଵାଂ ପ୍ରଵାସଯେତ୍ । ରାଜଯାନାସନାରୋଢୁର୍ଦଣ୍ଡୋ ମଧ୍ଯମସାହସଃ ।। ୨୫୮.

ଯିଏ ମନ୍ତ୍ର ଭଙ୍ଗ କରେ, ତାଙ୍କର ଜିହ୍ବା କାଟି ଦୂରେ ପଠାଇବା ଉଚିତ। ରାଜାଙ୍କ ଆସନକୁ ଅନଧିକୃତ ଭାବରେ ଉପରେ ବସିଥିବା ବ୍ୟକ୍ତି ପାଇଁ ମଧ୍ୟମ ଶ୍ରେଣୀର ଦଣ୍ଡ ଦେବା ଉଚିତ।

. ଦ୍ଵିନେତ୍ରଭେଦିନୋ ରାଜଦ୍ଵିଷ୍ଟାଦେଶକୃତସ୍ତଥା । ଵିପ୍ରତ୍ଵେନ ଚ ଶୂଦ୍ରସ୍ଯ ଜୀଵତୋଽଷ୍ଟଶତୋ ଦମଃ ।। ୨୫୮.

ଯିଏ ଦୁଇ ଚକୁ ଘାୟ କରେ, କିମ୍ବା ରାଜାଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ଘୃଣିତ ଆଦେଶ ଅନୁଷ୍ଠାନ କରେ, କିମ୍ବା ଜୀବନରେ ଶୂଦ୍ର ନିଜକୁ ବ୍ରାହ୍ମଣ ଭାବରେ ଦାବି କରେ, ସେମାନେ ଅଠ ଶତ ମୁଦ୍ରା ଦଣ୍ଡ ଦେବା ଉଚିତ।

ଯୋ ମନ୍ଯେତାଜିତୋଽସ୍ମୀତି ନ୍ଯାଯେ ନାଭିପରାଜିତଃ । ତମାଯାନ୍ତଂ ପୁନର୍ଜ୍ଜିତ୍ଵା ଦଣ୍ଡଯେଦ୍ ଦ୍ଵିଗୁଣଂ ଦମଂ ।। ୨୫୮.

ଯିଏ ଭାବେ, 'ମୁଁ ଅଜିତ' ବୋଲି ଭାବିଥାଏ, ଯଦିଓ ନ୍ୟାୟରେ ପରାଜିତ ହୋଇନାହିଁ; ସେ ପୁନଃ ଆସି ଆଉଥରେ ପରାଜିତ ହେଲେ, ତାଙ୍କୁ ଦଣ୍ଡ ଦୁଇ ଗୁଣା କରି ଦେବା ଉଚିତ।

ରାଜ୍ଞାଽନ୍ଯାଯେନ ଯୋ ଦଣ୍ଡା ଗୃହୀତୋ ଵରୁଣାଯତଂ । ନିଵେଦ୍ଯ ଦଦ୍ଯାଦ୍ଵିପ୍ରେଭ୍ଯଃ ସ୍ଵଯଂ ତ୍ରିଶଦ୍‌ଗୁଣୀକୃତଂ ।। ୨୫୮.

ଯଦି କୌଣସି ବ୍ୟକ୍ତି ରାଜାଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ଅନ୍ୟାୟ ଭାବରେ ଦଣ୍ଡିତ ହୁଏ, ସେ ଏହାକୁ ବ୍ରାହ୍ମଣମାନେ ପାଖରେ ଜଣାଇ ଦେଉ ଏବଂ ତିନି ଗୁଣା ଦଣ୍ଡ ନିଜେ ଦେଉ।

ଧର୍ମ୍ମଶ୍ଚାର୍ଥଶ୍ଚ କୀତ୍ତିଶ୍ଚ ଲୋକପଙ୍‌କ୍ତିରୁପଗ୍ରହଃ । ପ୍ରଜାଭ୍ଯୋ ବହୁମାନଞ୍ଚ ସ୍ଵର୍ଗସ୍ଥାନଞ୍ଚ ଶାଶ୍ଵତ୍ମ୍ ।। ୨୫୮.

ଧର୍ମ, ଧନ, କୀର୍ତି, ଲୋକଙ୍କ ସମ୍ମାନ, ପ୍ରଜାଙ୍କ ଆଦର, ଏବଂ ସ୍ୱର୍ଗରେ ଚିରସ୍ଥାୟୀ ସ୍ଥାନ—ଏହି ସବୁ ଲାଭ ହୁଏ।

ଅଗ୍ନିରୁଵାଚ ଋଗ୍ଯଜୁଃସାମାଥର୍ଵଵିଧାନଂ ପୁଷ୍କରୋଦିତମ୍ । ଭୁକ୍ତିଭୁକ୍ତିକରଂ ଜପ୍ଯାଦ୍ଧୋମାଦ୍ରାମାଯ ତଦ୍ଵଦେ ।। ୨୫୯.

ଅଗ୍ନି କହିଲେ: ବୃହତ୍, ଯଜୁର୍, ସାମ, ଅଥର୍ବ ବେଦର ନିୟମ ଯେପରିକି ପୁଷ୍କର କହିଛନ୍ତି, ଏହା ଜପ କଲେ ଏବଂ ରାମଙ୍କୁ ହୋମ କଲେ ଭୋଗ ଓ ମୋକ୍ଷ ମିଳେ।

ପୁଷ୍କର ଉଵାଚ । ପ୍ରତିଵେଦନ୍ତୁ କର୍ମ୍ମାଣି କାର୍ଯ୍ଯାଣି ପ୍ରଵଦାମି ତେ । ପ୍ରଥମଂ ଋଗ୍ଵିଧାନଂ ଵୈ ଶ୍ରୃଣୁ ତ୍ଵଂ ଭୁକ୍ତିମୁକ୍ତିଦମ୍ ।। ୨୫୯.

ପୁଷ୍କର କହିଲେ: ପ୍ରତ୍ୟେକ ବେଦ ପାଇଁ ଯେ କର୍ମ ନିର୍ଦ୍ଦିଷ୍ଟ, ମୁଁ ତୁମକୁ କହିବି; ପ୍ରଥମେ ବୃହତ୍ ବେଦର ନିୟମ ଶୁଣ, ଯାହା ଭୋଗ ଓ ମୋକ୍ଷ ଦେଇଥାଏ।

ଅନ୍ତର୍ଜ୍ଜଲେ ତଥା ହୋମେ ଜପତୋ ମନସେପ୍ସିତମ୍ । କାମଂ କରୋତି ଗାଯତ୍ରୀ ପ୍ରାଣାଯାମାଦ୍ଵିଶେପତଃ ।। ୨୫୯.

ଜଳ ଭିତରେ, ହୋମ ସମୟରେ କିମ୍ବା ଜପ କରିବାବେଳେ, ଗାୟତ୍ରୀ ମନ୍ତ୍ର ପ୍ରାଣୟାମ ଦ୍ୱାରା ଚାହିଦା ଇଚ୍ଛା ପୂରଣ କରେ।

ଗାଯତ୍ର୍ଯା ଦଶସାହସ୍ରୋ ଜପୋ ନକ୍ତାଶିନୋ ଦ୍ଵିଜ । ବହୁସ୍ନାତସ୍ଯ ତତ୍ରୈଵ ସର୍ଵକଲ୍ପମନାଶନଃ ।। ୨୫୯.

ଯିଏ ଦ୍ୱିଜ ଗାୟତ୍ରୀ ଦଶ ହଜାର ଥର ଜପ କରେ, ରାତିରେ ଉପବାସ କରେ ଏବଂ ବହୁବାରି ସ୍ନାନ କରେ, ସେ ତାହାର ସମସ୍ତ ଫଳ ପାଇଥାଏ ଏବଂ ଖାଦ୍ୟ ନ ଖାଇଲେ ମଧ୍ୟ।

ଦଶାଯୁତାନି ଜପ୍ତ୍ଵାଽଥ ହଵିଷ୍ଯାଶୀ ସ ମୁକ୍ତିଭାକ୍ । ପ୍ରଣଵୋ ହି ପରଂ ବ୍ରହ୍ମ ତଜ୍ଜପଃ ସର୍ଵପାପହା ।। ୨୫୯.

ଦଶ ହଜାର ଥର ଜପ କରି, ହବିଷ ଖାଇଲେ, ସେ ମୋକ୍ଷ ପାଏ; 'ପ୍ରଣବ' ଅକ୍ଷର ପରମ ବ୍ରହ୍ମ, ଏହାର ଜପ ସମସ୍ତ ପାପ ଦୂର କରେ।

ଓଂକାରଶତକଜପ୍ତନ୍ତୁ ନାଭିମାତ୍ରୋଦକେ ସ୍ଥିତଃ ଜଲଂ ପିଵେତ୍ ସ ସର୍ଵେସ୍ତୁ ପାପୈର୍ଵୈ ଵିପ୍ରମୁଚ୍ଯତେ ।। ୨୫୯.

ଓଁକାର ଅକ୍ଷର ଏକ ଶତ ଥର ଜପ କରି, ନାଭି ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ଜଳରେ ଦଣ୍ଡାୟମାନ ହୋଇ, ଏହି ଜଳ ପିଲେ, ସମସ୍ତ ପାପରୁ ମୁକ୍ତି ମିଳେ।

ମାତ୍ରାତ୍ରଯଂ ତ୍ରଯୋ ଵେଦାସ୍ତ୍ରଯୋ ଦେଵାସ୍ତ୍ରଯୋଽଗ୍ନଯଃ । ମହାଵ୍ଯାହୃତଯଃ ସପ୍ତ ଲୋକା ହୋମୋଽଖିଲାଘହା ।। ୨୫୯.

ତିନି ମାପ, ତିନି ବେଦ, ତିନି ଦେବତା, ତିନି ଅଗ୍ନି, ସାତ ମହାବ୍ୟାହୃତି, ସାତ ଲୋକ—ହୋମ କଲେ ସମସ୍ତ ଅପରାଧ ଦୂର ହୁଏ।

ଗାଯତ୍ରୀ ପରମା ଜାପ୍ଯା ମହାଵ୍ଯାହୃତଯସ୍ତଥା । ଅନ୍ତର୍ଜ୍ଜଲେ ତଥା ରାମପ୍ରୋକ୍ତଶ୍ଚୈଵାଘମର୍ଷଣଃ ।। ୨୫୯.

ଗାୟତ୍ରୀ ସର୍ବୋତ୍ତମ ଜପ ପାଇଁ, ମହାବ୍ୟାହୃତି ମଧ୍ୟ; ଜଳ ଭିତରେ, ରାମଙ୍କ କଥାନୁସାରେ ଅଘମର୍ଷଣ ମନ୍ତ୍ର ମଧ୍ୟ ଉଚ୍ଚାରଣ କରିବା ଉଚିତ।

ଅଗ୍ନିମୀଲେ ପୁରୋହିତଂ ସୂକ୍ତୋଽଯଂ ଵହ୍ନିଦୈଵତଃ । ଶିରସା ଧାରଯନ୍ ଵହ୍ନିଂ ଯୋ ଜପେତ୍ପରିଵତ୍ସରମ୍ ।। ୨୫୯.

‘ଅଗ୍ନିମୀଳେ ପୁରୋହିତମ୍’ ଏହି ସୂକ୍ତ ଅଗ୍ନି ଦେବତାଙ୍କୁ ଉତ୍ସର୍ଗ; ଯିଏ ଏହି ସୂକ୍ତ ଏକ ବର୍ଷ ଧରି ମୁଣ୍ଡରେ ଅଗ୍ନି ଧାରଣ କରି ଜପ କରେ, ସେ ଫଳ ପାଏ।

ହୋମଂ ତ୍ରିଷଵଣଂ ଭୈକ୍ଷ୍ଯମନଗ୍ନିଜ୍ଚଵଲନଞ୍ଚରେତ୍ । ଅତଃ ପରମୃଚଃ ସପ୍ତ ଵାଯ୍ଵାଦ୍ଯା ଯାଃ ପ୍ରକୀର୍ତ୍ତିତାଃ ।। ୨୫୯.

ତିନି ସମୟରେ ହୋମ କରିବା, ଭିକ୍ଷା ମାଗିବା ଏବଂ ଅଗ୍ନିବିହୀନ ଖାଦ୍ୟ ଦ୍ୱାରା ଜୀବନ ଯାପନ କରିବା ଉଚିତ; ଏହା ପରେ, ବାୟୁ ଆଦି ଆରମ୍ଭ ହୋଇଥିବା ସାତ ବୃହତ୍ ମନ୍ତ୍ର ଉଚ୍ଚାରଣ କରିବା ନିୟମ ଅନୁସାରେ।

ତା ଜପନ୍ ପ୍ରଯତୋ ନିତ୍ଯମିଷ୍ଟାନ୍ କାମାନ୍ ସମଶ୍ନୁତେ । ମେଧାକାମୋ ଜପେନ୍ନିତ୍ଯଂ ସଦସନ୍ଯମିତିତ୍ଯୃଚମ୍ ।। ୨୫୯.

ଏହି ମନ୍ତ୍ରଗୁଡିକୁ ଦୈନିକ ଭାବେ ଭକ୍ତି ସହିତ ଜପ କଲେ, ଇଚ୍ଛିତ ଭୋଗ ମିଳେ; ଯିଏ ବୁଦ୍ଧି ଚାହେ, ସେ ସଦା 'ସଦସନ୍ୟମିତି' ମନ୍ତ୍ର ଜପ କରିବା ଉଚିତ।

ଅନ୍ଵଯୋ ଯନ୍ନିମାଃ ପ୍ରୋକ୍ତାଃ ନଵର୍ଚୋ ମୃତ୍ଯୁନାଶନାଃ । ଶୁନଃଶେଫମୃଷିଂ ବଦ୍ଧଃ ସନ୍ନିରୁଦ୍ଧୋଽଥ ଵା୨ ଜପେତ୍ ।। ୨୫୯.

ଯେ ଅନ୍ଵୟ ଓ ଅର୍ଥ କହାଯାଇଛି, ସେ ନବଟି ବୃହତ୍ ମନ୍ତ୍ର ମୃତ୍ୟୁ ଦୂର କରେ; ଏହି ମନ୍ତ୍ରଗୁଡିକୁ ଶୁନଃଶେପ ଋଷିଙ୍କୁ ବନ୍ଧିତ କିମ୍ବା ନିରୋଧିତ ଅବସ୍ଥାରେ ମଧ୍ୟ ଜପ କରିବା ଉଚିତ।

ମୁଚ୍ଯତେ ସର୍ଵପାପେଭ୍ଯୋ ଗଦୀ ଵାପ୍ଯଗଦୋ ଭଵେତ୍ । ଯ ଇଚ୍ଛେଚ୍ଛାଶ୍ଵତଂ କାମଂ ମିତ୍ରଂ ପ୍ରାଜ୍ଞଂ ପୁରନ୍ଦରଂ ।। ୨୫୯.

ଯେଉଁଠି ଜଣେ ନିଜର ଚିରକାଳୀନ, ପ୍ରିୟ, ଜ୍ଞାନୀ ମିତ୍ର ପୁରନ୍ଦରଙ୍କୁ ଆଶା କରନ୍ତି, ସେ ସମସ୍ତ ପାପରୁ ମୁକ୍ତ ହୁଅନ୍ତି, ଚାହେଁ ସେ ଦୁଃଖିତ ହେଉନ୍ତି କି ନାହିଁ।

ଋଗ୍ଭିଃ ଷୋଡ଼ଶଭିଃ କୁର୍ଯ୍ଯାଦିନ୍ଦ୍ରସ୍ଯେତି ଦିନେ ଦିନେ । ହିହଣ୍ଯସ୍ତୂପମିତ୍ଯେତଜ୍ଜପନ୍ ଶତ୍ରୂନ୍ ପ୍ରବାଧତେ ।। ୨୫୯.

ପ୍ରତିଦିନ ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କ ପାଇଁ ଷୋଳ ଋଗ୍ବେଦ ମନ୍ତ୍ର ଓ 'ହିହଣ୍ୟସ୍ତୂପମ୍' ଉଚ୍ଚାରଣ କଲେ, ଶତ୍ରୁମାନେ ଦୂର ହୁଅନ୍ତି।

କ୍ଷେମୀ ଭଵତି ଚାଧ୍ଵାନୋ ଯେ ତେ ପନ୍ଥା ଜପନ୍ ନରଃ । ରୌଦ୍ରୀଭିଃ ଷଡ୍‌ଭିରୀଶାନଂ ସ୍ତୂଯାଦ୍ ଯୋ ଵୈ ଦିନେ ଦିନେ ।। ୨୫୯.

ଯେ ଜଣେ ପ୍ରତିଦିନ ଷଟ୍ ରୌଦ୍ର ମନ୍ତ୍ର ଦ୍ୱାରା ଈଶାନଙ୍କୁ ସ୍ତୁତି କରନ୍ତି, ସେ ନିଜ ଯାତ୍ରାରେ ସୁରକ୍ଷିତ ରହିବେ।

ଚରୁଂ ଵା କଲ୍ପଯେଦ୍ରୌଦ୍ରଂ ତସ୍ଯଶାନ୍ତିଃ ପରାଭଵେତ୍ । ଉଦିତ୍ଯୁଦନ୍ତମାଦିତ୍ଯମୁପତିଷ୍ଠନ୍ ଦିନେ ଦିନେ ।। ୨୫୯.

ଯଦି କେହି ରୌଦ୍ର ଚରୁ ପ୍ରସ୍ତୁତ କରି, ପ୍ରତିଦିନ ଉଦୟ ଓ ଅସ୍ତ ଆଦିତ୍ୟଙ୍କୁ ପୂଜା କରନ୍ତି, ସେ ସର୍ବୋଚ୍ଚ ଶାନ୍ତି ପାଇବେ।

କ୍ଷିପେଜ୍ଜଲାଞ୍ଜଲୀନ୍ ସପ୍ତ ମନୋଦୁଃଖଵିନାଶନଂ । ଦ୍ଵିଷନ୍ତମିତ୍ଯଥାର୍ଦ୍ଧର୍ଚ୍ଚଂ ଯଦ୍ଵିପ୍ରାନ୍ତଂ ଜପନ୍ ସ୍ମରେତ୍ ।। ୨୫୯.

ସେ ସପ୍ତ ଜଳଞ୍ଜଳି ଦେଇ, ମନର ଦୁଃଖ ଦୂର କରିବା ପାଇଁ, 'ଦ୍ୱିଷନ୍ତମ୍' ଓ ଅର୍ଧ ମନ୍ତ୍ର ଉଚ୍ଚାରଣ କରି, ବ୍ରାହ୍ମଣମାନେ ଯାହା ଶିଖାଇଛନ୍ତି ତାହା ସ୍ମରଣ କରିବା ଉଚିତ।

ଆଗସ୍କୃତ୍ ସପ୍ତରାତ୍ରେଣ ଵିଦ୍ଵେଷମଧିଗଚ୍ଛତି । ଆରୋଗ୍ଯକାମୀ ରୋଗୀ ଵା ପ୍ରସ୍କନ୍ନସ୍ଯୋତ୍ତମଂ ଜପେତ୍ ।। ୨୫୯.

ଯେ କେହି ଅପରାଧ କରିଛନ୍ତି, ସେ ସପ୍ତ ରାତି ମଧ୍ୟରେ ଶାନ୍ତି ପାଇବେ; ଆରୋଗ୍ୟ ଚାହିଁ କିମ୍ବା ରୋଗୀ ହେଉଛନ୍ତି, ପ୍ରସ୍କନ୍ନଙ୍କ ପାଇଁ ସର୍ବୋତ୍ତମ ମନ୍ତ୍ର ଉଚ୍ଚାରଣ କରିବା ଉଚିତ।

ଉତ୍ତମସ୍ତସ୍ଯ ଚାର୍ଦ୍ଧର୍ଚ୍ଚୋ ଜପେଦ୍ଵୈ ଵିଵିଧାସନେ । ଉଦଯତ୍ଯାଯୁରକ୍ଷ୍ଯଯ୍ଯଂ ତେଜୋ ମଧ୍ଯନ୍ଦିନେ ଜପେତ୍ ।। ୨୫୯.

ସେ ଭିନ୍ନ-ଭିନ୍ନ ଆସନରେ ସର୍ବୋତ୍ତମ ଅର୍ଧ ମନ୍ତ୍ର ଉଚ୍ଚାରଣ କରିବା ଉଚିତ; ସୂର୍ଯ୍ୟ ଉଦୟ ହେବାବେଳେ ଆୟୁ ଓ ଶକ୍ତି ଅକ୍ଷୟ ହୁଏ, ମଧ୍ୟାହ୍ନରେ ଉଚ୍ଚାରଣ କଲେ।

ଅସ୍ତଂ ପ୍ରତିଗତେ ସୂର୍ଯ୍ଯେ ଦ୍ଵିଷନ୍ତଂ ପ୍ରତିବାଧତେ । ନ ଵଯଶ୍ଚେତି ସୂକ୍ତାନି ଜପନ୍ ଶତ୍ରୂନ୍ନିଯଚ୍ଛତି ।। ୨୫୯.

ସୂର୍ଯ୍ୟ ଅସ୍ତ ହେବାବେଳେ 'ଦ୍ୱିଷନ୍ତମ୍' ଉଚ୍ଚାରଣ କଲେ ଶତ୍ରୁମାନେ ଦୂର ହୁଅନ୍ତି; 'ନ ବୟଃ' ମନ୍ତ୍ର ଉଚ୍ଚାରଣ କଲେ ଶତ୍ରୁମାନେ ନିୟନ୍ତ୍ରଣ ହୁଅନ୍ତି।

. ଏକାଦ୍ଶ ସୁପର୍ଣସ୍ଯ ସର୍ଵ୍ଵକାମାନ୍ଵିନିର୍ଦ୍ଦିଶେତ୍ । ଆଦ୍ଯାତ୍ମିକୀ କଇତ୍ଯେତା ଜପନ୍ମୋକ୍ଷମଵାପ୍ନୁଯାତ୍ ।। ୨୫୯.

ଏକାଦଶ ସୁପର୍ଣ୍ଣ ମନ୍ତ୍ର ଉଚ୍ଚାରଣ କଲେ ସମସ୍ତ ଇଚ୍ଛା ପୂରଣ ହୁଏ; ଏହି ମନ୍ତ୍ରକୁ ଆତ୍ମା ସମ୍ବନ୍ଧୀୟ ଭାବରେ ଉଚ୍ଚାରଣ କଲେ ମୋକ୍ଷ ମିଳେ।

ଆ ନୋ ଭଦ୍ରା ଇତ୍ଯନେନ ଦୀର୍ଘମାଯୁରବାପ୍ନୁଯାତ୍ । ତ୍ଵଂ ସୀମେତି ଚ ସୂକ୍ତେନ ନଵଂ ପଶ୍ଯେନ୍ନିଶାକରଂ ।। ୨୫୯.

‘ଆ ନୋ ଭଦ୍ରା’ ଉଚ୍ଚାରଣ କଲେ ଦୀର୍ଘ ଆୟୁ ମିଳେ; ‘ତ୍ୱଂ ସୀମେ’ ମନ୍ତ୍ର ଉଚ୍ଚାରଣ କଲେ ନୂତନ ଚନ୍ଦ୍ରଦେଖିବା ସୁଯୋଗ ମିଳେ।