ଅଗ୍ନିପୁରାଣମ୍

କ୍ଷେତ୍ରଵେଶ୍ମଵନଗ୍ରାମଵିଵୀତଖଲଦାହକାଃ । ରାଜପତ୍ନ୍ଯଭିଽଗାମୀ ଚ ଦଗ୍ଧଵ୍ଯାସ୍ତୁ କଟାଗ୍ନିନା ।। ୨୫୮.

ଯେଉଁମାନେ କ୍ଷେତ୍ର, ଘର, ଜଙ୍ଗଲ, ଗ୍ରାମ, ଖଳିଆ, ଗୋଦାମକୁ ଅଗ୍ନି ଦେଇଥିବା, କିମ୍ବା ରାଜାଙ୍କର ରାଣୀଙ୍କୁ ନିକଟ ଯାଇଥିବା, ସେମାନେ ଗାଁ ଗାଁ ଖସି ଅଗ୍ନିରେ ପୋଡ଼ାଯିବ।

ପୁମାନ୍ ସଂଗ୍ରହଣେ ଗ୍ରାହ୍ଯଃ କେଶାକେଶିପରସ୍ତ୍ରିଯାଃ । ସ୍ଵଜାତାଵୁତ୍ତମୋ ଦଣ୍ଡ ଆନୁଲୋମ୍ଯେ ତୁ ମଧ୍ଯମଃ ।। ୨୫୮.

ଅନ୍ୟର ଜନାନୀ ସହିତ ଧରାଯିବା ପୁରୁଷଙ୍କୁ କେଶ ଧରି ଉଠାଇବା ଉଚିତ; ସେ ଜନାନୀ ନିଜ ଜାତିର ହେଲେ ସର୍ବୋଚ୍ଚ ଦଣ୍ଡ ଦିଆଯିବ; ଯଦି ଶ୍ରେଣୀକ୍ରମ ଅନୁଯାୟୀ ହେଉଛି, ମଧ୍ୟମ ଦଣ୍ଡ ଦିଆଯିବ।

ପ୍ରାତିଲୋମ୍ଯେ ବଧଃ ପୁଂସାଂ ନାର୍ଯ୍ଯାଃ କର୍ଣାଵକର୍ତ୍ତନମ୍ । ନୀଵୀସ୍ତନପ୍ରାଵରଣନାଭିକେଶାଵମର୍ଦ୍ଦନମ୍ ।। ୨୫୮.

ଶ୍ରେଣୀକ୍ରମ ବିରୋଧରେ ଯୋଗ ହେଲେ, ପୁରୁଷଙ୍କୁ ମାରି ଦିଆଯିବ, ଜନାନୀଙ୍କର କାନ କାଟି ଦିଆଯିବ; ତାଙ୍କର ନିବି, ଅଂଚଳ, ନାଭି, କେଶ ଚେପି ଦିଆଯିବ।

ଅଦେଶକାଲସମ୍ଭାଷଂ ସହାଵସ୍ଥାନମେଵ ଚ । ସ୍ତ୍ରୀ ନିଷେଧେ ଶତଂ ଦଦ୍ଯାଦ୍ ଦ୍ଵିଶତନ୍ତୁ ଦମଂ ପୁମାନ୍ ।। ୨୫୮.

ଅଯଥାସ୍ଥାନ କିମ୍ବା ଅଯଥାସମୟରେ କଥା ହେବା, କିମ୍ବା ସହିତ ରହିବା ଦ୍ୱାରା, ଜନାନୀ ଏକ ଶତ ଦଣ୍ଡ ଦେବେ; ପୁରୁଷ ଦ୍ୱିଗୁଣ ଦଣ୍ଡ ଦେବେ।

ପ୍ରତିଷେଧେ ତଯୋର୍ଦଣ୍ଡୋ ଯଥା ସଂଗ୍ରହଣେ ତଥା । ପଶୂନ୍ ଗଚ୍ଛଞ୍ଛତଂ ଦାପ୍ଯୋ ହୀନାଂ ସ୍ତ୍ରୀଂ ଗାଶ୍ଚ ମଧ୍ଯମମ୍ ।। ୨୫୮.

ଯଦି ନିଷେଧ ହେଲାପରେ ମଧ୍ୟ ସେମାନେ ଚାଲିଯିବେ, ଦଣ୍ଡ ସେଇ ଧରାଯିବା ପରି ହେବ; ପଶୁ ନିମନ୍ତେ ଯାଇଲେ ଏକ ଶତ ଦଣ୍ଡ ଦିଆଯିବ; ନିମ୍ନ ଜନାନୀ ପାଇଁ ମଧ୍ୟମ ଦଣ୍ଡ ଓ ଗାଁ ଦିଆଯିବ।

ଅଵରୁଦ୍ଧାସୁ ଦାସୀଷୁ ଭୁଜିଷ୍ଯାସୁ ତଥୈଵ ଚ । ଗମ୍ଯାସ୍ଵପି ପୂମାନ୍ଦାପ୍ଯଃ ପଞ୍ଚାଶତ୍ ପଣିକନ୍ଦମମ୍ ।। ୨୫୮.

ବନ୍ଦି ଦାସୀ, ଭୃତ୍ୟା, କିମ୍ବା ସହଜ ନାରୀ ସହିତ ସଂସ୍ପର୍ଶ କଲେ, ପୁରୁଷ ପଞ୍ଚାଶ paṇa ଦଣ୍ଡ ଦେବାକୁ ପଡିବ।

ପ୍ରସହ୍ଯ ଦାସ୍ଯବିଗମେ ଦଣ୍ଡୋ ଦଶପଣଃ ସ୍ମୃତଃ । କୁବନ୍ଧେନାଙ୍କ୍ଯ ଗମଯେଦନ୍ତ୍ଯାପ୍ରଵ୍ରଜିତାଗମେ ।। ୨୫୮.

ଜୋର ଦେଇ ଦାସୀ ସହିତ ସଂସ୍ପର୍ଶ କଲେ, ଦଶ paṇa ଦଣ୍ଡ ଦିଆଯିବ; ଚିହ୍ନିତ ନାରୀ, ଅନ୍ତ୍ୟଜ କିମ୍ବା ସନ୍ନ୍ୟାସିନୀ ସହିତ ସଂସ୍ପର୍ଶ କଲେ, ଲୋକମାନେ ମଧ୍ୟରେ ଲଜ୍ଜାରେ ଘୁଞ୍ଚିବାକୁ ପଡିବ।

ନ୍ଯୂନଂ ଵାପ୍ଯଧିକଂ ଵାପି ଲିଖେଦ୍ ଯୋ ରାଜଶାସନମ୍ । କୂଟସ୍ଵର୍ଣଵ୍ଯଵହାରୀ ଵିମାଂସସ୍ଯ ଚ ଵିକ୍ରଯୀ ।। ୨୫୮.

ଯେଉଁଠି ରାଜାଙ୍କ ଆଜ୍ଞା କମ୍ କିମ୍ବା ବେଶି ଲେଖିଥିବା, ନକଲି ସୁନା କାମ କରିଥିବା, କିମ୍ବା ଅଂଶଦାନ ଜିନିଷ ବେଚିଥିବା—

ଅଭକ୍ଷୈର୍ଦୂଷଯନ୍ ଵିପ୍ରଂ ଦଣ୍ଡ ଉତ୍ତମସାହସମ୍ । କୂଟସ୍ଵର୍ଣଵ୍ଯଵହାରୀ ଵିମାଂସସ୍ଯ ଚ ଵିକ୍ରଯୀ ।। ୨୫୮.

ଅନୁଚିତ ଖାଦ୍ୟ ଦେଇ ବ୍ରାହ୍ମଣଙ୍କୁ ଅପବିତ୍ର କରିଥିଲେ ସର୍ବୋଚ୍ଚ ଦଣ୍ଡ ଦିଆଯିବ; ନକଲି ସୁନା କାମ କରିଥିବା, କିମ୍ବା ଅଂଶଦାନ ଜିନିଷ ବେଚିଥିବା—

ଅଙ୍ଗହୀନଶ୍ଚ କର୍ତ୍ତଵ୍ଯୋ ଦାପ୍ଯଶ୍ଚୋତ୍ତମସାହସଂ । ଶକ୍ତୋ ହ୍ଯମୋକ୍ଷଯନ୍ ସ୍ଵାମୀ ଦଂଷ୍ଟ୍ରିଣଃ ଶ୍ରୃଙ୍ଗିଣସ୍ତଥା ।। ୨୫୮.

ଅଂଗ ହରାଇବା ଦଣ୍ଡ ଦିଆଯିବ, ସର୍ବୋଚ୍ଚ ଦଣ୍ଡ ଦେବାକୁ ପଡିବ; ଯଦି ମାଲିକ ଶକ୍ତି ଥିଲେ ମଧ୍ୟ ଦାନ୍ତ କିମ୍ବା ଶିଙ୍ଗ ଥିବା ପଶୁକୁ ବାନ୍ଧି ରଖିନାହାନ୍ତି—

ପ୍ରଥମଂ ସାହସଂ ଦଦ୍ଯାଦ୍ଵିକ୍ରୂଷ୍ଟେ ଦ୍ଵିଗୁଣଂ ତଥା । ଅଚୌରଞ୍ଚୌରେଽଭିଵଦନ୍ ଦାପ୍ଯଃ ପଞ୍ଚଶତଂ ଦମଂ ।। ୨୫୮.

ପ୍ରଥମ ଅପରାଧରେ ସାହସ ଦଣ୍ଡ ଦିଆଯିବ; ପୁନଃ ହେଲେ ଦଣ୍ଡ ଦ୍ୱିଗୁଣ ହେବ; ଅପରାଧ ନ କରିଥିବା ଲୋକକୁ ଚୋରି ଅଭିଯୋଗ କଲେ, ପଞ୍ଚ ଶତ ଦଣ୍ଡ ଦେବାକୁ ପଡିବ।

ରାଜ୍ଞୋଽନିଷ୍ଟପ୍ରଵକ୍ତାରଂ ତସ୍ଯୈଵାକ୍ରୋଶକଂ ତଥା । ମୃତାଙ୍ଗଲଗ୍ନଵିକ୍ରେତୁର୍ଗୁରୋସ୍ତାଡ଼ଯିତୁସ୍ତଥା ।। ୨୫୮.

ରାଜାଙ୍କ ଅଶୁଭ କଥା କହିଥିବା ଏବଂ ତାଙ୍କୁ ଶାପ ଦେଇଥିବା ବ୍ୟକ୍ତି, ମୃତ ଲୋକଙ୍କ ଜିନିଷ ବିକ୍ରି କରିଥିବା ଏବଂ ଗୁରୁଙ୍କୁ ନଦୀ ଅତିକ୍ରମ କରିଥିବା ବ୍ୟକ୍ତି—ଏମାନେ ଦଣ୍ଡ ଯୋଗ୍ୟ।

ତନ୍ମନ୍ତ୍ରସ୍ଯ ଚ ଭେତ୍ତାରଂ ଛିତ୍ତ୍ଵା ଜିହ୍ଵାଂ ପ୍ରଵାସଯେତ୍ । ରାଜଯାନାସନାରୋଢୁର୍ଦଣ୍ଡୋ ମଧ୍ଯମସାହସଃ ।। ୨୫୮.

ଯିଏ ମନ୍ତ୍ର ଭଙ୍ଗ କରେ, ତାଙ୍କର ଜିହ୍ବା କାଟି ଦୂରେ ପଠାଇବା ଉଚିତ। ରାଜାଙ୍କ ଆସନକୁ ଅନଧିକୃତ ଭାବରେ ଉପରେ ବସିଥିବା ବ୍ୟକ୍ତି ପାଇଁ ମଧ୍ୟମ ଶ୍ରେଣୀର ଦଣ୍ଡ ଦେବା ଉଚିତ।

. ଦ୍ଵିନେତ୍ରଭେଦିନୋ ରାଜଦ୍ଵିଷ୍ଟାଦେଶକୃତସ୍ତଥା । ଵିପ୍ରତ୍ଵେନ ଚ ଶୂଦ୍ରସ୍ଯ ଜୀଵତୋଽଷ୍ଟଶତୋ ଦମଃ ।। ୨୫୮.

ଯିଏ ଦୁଇ ଚକୁ ଘାୟ କରେ, କିମ୍ବା ରାଜାଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ଘୃଣିତ ଆଦେଶ ଅନୁଷ୍ଠାନ କରେ, କିମ୍ବା ଜୀବନରେ ଶୂଦ୍ର ନିଜକୁ ବ୍ରାହ୍ମଣ ଭାବରେ ଦାବି କରେ, ସେମାନେ ଅଠ ଶତ ମୁଦ୍ରା ଦଣ୍ଡ ଦେବା ଉଚିତ।

ଯୋ ମନ୍ଯେତାଜିତୋଽସ୍ମୀତି ନ୍ଯାଯେ ନାଭିପରାଜିତଃ । ତମାଯାନ୍ତଂ ପୁନର୍ଜ୍ଜିତ୍ଵା ଦଣ୍ଡଯେଦ୍ ଦ୍ଵିଗୁଣଂ ଦମଂ ।। ୨୫୮.

ଯିଏ ଭାବେ, 'ମୁଁ ଅଜିତ' ବୋଲି ଭାବିଥାଏ, ଯଦିଓ ନ୍ୟାୟରେ ପରାଜିତ ହୋଇନାହିଁ; ସେ ପୁନଃ ଆସି ଆଉଥରେ ପରାଜିତ ହେଲେ, ତାଙ୍କୁ ଦଣ୍ଡ ଦୁଇ ଗୁଣା କରି ଦେବା ଉଚିତ।

ରାଜ୍ଞାଽନ୍ଯାଯେନ ଯୋ ଦଣ୍ଡା ଗୃହୀତୋ ଵରୁଣାଯତଂ । ନିଵେଦ୍ଯ ଦଦ୍ଯାଦ୍ଵିପ୍ରେଭ୍ଯଃ ସ୍ଵଯଂ ତ୍ରିଶଦ୍‌ଗୁଣୀକୃତଂ ।। ୨୫୮.

ଯଦି କୌଣସି ବ୍ୟକ୍ତି ରାଜାଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ଅନ୍ୟାୟ ଭାବରେ ଦଣ୍ଡିତ ହୁଏ, ସେ ଏହାକୁ ବ୍ରାହ୍ମଣମାନେ ପାଖରେ ଜଣାଇ ଦେଉ ଏବଂ ତିନି ଗୁଣା ଦଣ୍ଡ ନିଜେ ଦେଉ।

ଧର୍ମ୍ମଶ୍ଚାର୍ଥଶ୍ଚ କୀତ୍ତିଶ୍ଚ ଲୋକପଙ୍‌କ୍ତିରୁପଗ୍ରହଃ । ପ୍ରଜାଭ୍ଯୋ ବହୁମାନଞ୍ଚ ସ୍ଵର୍ଗସ୍ଥାନଞ୍ଚ ଶାଶ୍ଵତ୍ମ୍ ।। ୨୫୮.

ଧର୍ମ, ଧନ, କୀର୍ତି, ଲୋକଙ୍କ ସମ୍ମାନ, ପ୍ରଜାଙ୍କ ଆଦର, ଏବଂ ସ୍ୱର୍ଗରେ ଚିରସ୍ଥାୟୀ ସ୍ଥାନ—ଏହି ସବୁ ଲାଭ ହୁଏ।

ଅଗ୍ନିରୁଵାଚ ଋଗ୍ଯଜୁଃସାମାଥର୍ଵଵିଧାନଂ ପୁଷ୍କରୋଦିତମ୍ । ଭୁକ୍ତିଭୁକ୍ତିକରଂ ଜପ୍ଯାଦ୍ଧୋମାଦ୍ରାମାଯ ତଦ୍ଵଦେ ।। ୨୫୯.

ଅଗ୍ନି କହିଲେ: ବୃହତ୍, ଯଜୁର୍, ସାମ, ଅଥର୍ବ ବେଦର ନିୟମ ଯେପରିକି ପୁଷ୍କର କହିଛନ୍ତି, ଏହା ଜପ କଲେ ଏବଂ ରାମଙ୍କୁ ହୋମ କଲେ ଭୋଗ ଓ ମୋକ୍ଷ ମିଳେ।

ପୁଷ୍କର ଉଵାଚ । ପ୍ରତିଵେଦନ୍ତୁ କର୍ମ୍ମାଣି କାର୍ଯ୍ଯାଣି ପ୍ରଵଦାମି ତେ । ପ୍ରଥମଂ ଋଗ୍ଵିଧାନଂ ଵୈ ଶ୍ରୃଣୁ ତ୍ଵଂ ଭୁକ୍ତିମୁକ୍ତିଦମ୍ ।। ୨୫୯.

ପୁଷ୍କର କହିଲେ: ପ୍ରତ୍ୟେକ ବେଦ ପାଇଁ ଯେ କର୍ମ ନିର୍ଦ୍ଦିଷ୍ଟ, ମୁଁ ତୁମକୁ କହିବି; ପ୍ରଥମେ ବୃହତ୍ ବେଦର ନିୟମ ଶୁଣ, ଯାହା ଭୋଗ ଓ ମୋକ୍ଷ ଦେଇଥାଏ।

ଅନ୍ତର୍ଜ୍ଜଲେ ତଥା ହୋମେ ଜପତୋ ମନସେପ୍ସିତମ୍ । କାମଂ କରୋତି ଗାଯତ୍ରୀ ପ୍ରାଣାଯାମାଦ୍ଵିଶେପତଃ ।। ୨୫୯.

ଜଳ ଭିତରେ, ହୋମ ସମୟରେ କିମ୍ବା ଜପ କରିବାବେଳେ, ଗାୟତ୍ରୀ ମନ୍ତ୍ର ପ୍ରାଣୟାମ ଦ୍ୱାରା ଚାହିଦା ଇଚ୍ଛା ପୂରଣ କରେ।

ଗାଯତ୍ର୍ଯା ଦଶସାହସ୍ରୋ ଜପୋ ନକ୍ତାଶିନୋ ଦ୍ଵିଜ । ବହୁସ୍ନାତସ୍ଯ ତତ୍ରୈଵ ସର୍ଵକଲ୍ପମନାଶନଃ ।। ୨୫୯.

ଯିଏ ଦ୍ୱିଜ ଗାୟତ୍ରୀ ଦଶ ହଜାର ଥର ଜପ କରେ, ରାତିରେ ଉପବାସ କରେ ଏବଂ ବହୁବାରି ସ୍ନାନ କରେ, ସେ ତାହାର ସମସ୍ତ ଫଳ ପାଇଥାଏ ଏବଂ ଖାଦ୍ୟ ନ ଖାଇଲେ ମଧ୍ୟ।

ଦଶାଯୁତାନି ଜପ୍ତ୍ଵାଽଥ ହଵିଷ୍ଯାଶୀ ସ ମୁକ୍ତିଭାକ୍ । ପ୍ରଣଵୋ ହି ପରଂ ବ୍ରହ୍ମ ତଜ୍ଜପଃ ସର୍ଵପାପହା ।। ୨୫୯.

ଦଶ ହଜାର ଥର ଜପ କରି, ହବିଷ ଖାଇଲେ, ସେ ମୋକ୍ଷ ପାଏ; 'ପ୍ରଣବ' ଅକ୍ଷର ପରମ ବ୍ରହ୍ମ, ଏହାର ଜପ ସମସ୍ତ ପାପ ଦୂର କରେ।

ଓଂକାରଶତକଜପ୍ତନ୍ତୁ ନାଭିମାତ୍ରୋଦକେ ସ୍ଥିତଃ ଜଲଂ ପିଵେତ୍ ସ ସର୍ଵେସ୍ତୁ ପାପୈର୍ଵୈ ଵିପ୍ରମୁଚ୍ଯତେ ।। ୨୫୯.

ଓଁକାର ଅକ୍ଷର ଏକ ଶତ ଥର ଜପ କରି, ନାଭି ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ଜଳରେ ଦଣ୍ଡାୟମାନ ହୋଇ, ଏହି ଜଳ ପିଲେ, ସମସ୍ତ ପାପରୁ ମୁକ୍ତି ମିଳେ।

ମାତ୍ରାତ୍ରଯଂ ତ୍ରଯୋ ଵେଦାସ୍ତ୍ରଯୋ ଦେଵାସ୍ତ୍ରଯୋଽଗ୍ନଯଃ । ମହାଵ୍ଯାହୃତଯଃ ସପ୍ତ ଲୋକା ହୋମୋଽଖିଲାଘହା ।। ୨୫୯.

ତିନି ମାପ, ତିନି ବେଦ, ତିନି ଦେବତା, ତିନି ଅଗ୍ନି, ସାତ ମହାବ୍ୟାହୃତି, ସାତ ଲୋକ—ହୋମ କଲେ ସମସ୍ତ ଅପରାଧ ଦୂର ହୁଏ।

ଗାଯତ୍ରୀ ପରମା ଜାପ୍ଯା ମହାଵ୍ଯାହୃତଯସ୍ତଥା । ଅନ୍ତର୍ଜ୍ଜଲେ ତଥା ରାମପ୍ରୋକ୍ତଶ୍ଚୈଵାଘମର୍ଷଣଃ ।। ୨୫୯.

ଗାୟତ୍ରୀ ସର୍ବୋତ୍ତମ ଜପ ପାଇଁ, ମହାବ୍ୟାହୃତି ମଧ୍ୟ; ଜଳ ଭିତରେ, ରାମଙ୍କ କଥାନୁସାରେ ଅଘମର୍ଷଣ ମନ୍ତ୍ର ମଧ୍ୟ ଉଚ୍ଚାରଣ କରିବା ଉଚିତ।

ଅଗ୍ନିମୀଲେ ପୁରୋହିତଂ ସୂକ୍ତୋଽଯଂ ଵହ୍ନିଦୈଵତଃ । ଶିରସା ଧାରଯନ୍ ଵହ୍ନିଂ ଯୋ ଜପେତ୍ପରିଵତ୍ସରମ୍ ।। ୨୫୯.

‘ଅଗ୍ନିମୀଳେ ପୁରୋହିତମ୍’ ଏହି ସୂକ୍ତ ଅଗ୍ନି ଦେବତାଙ୍କୁ ଉତ୍ସର୍ଗ; ଯିଏ ଏହି ସୂକ୍ତ ଏକ ବର୍ଷ ଧରି ମୁଣ୍ଡରେ ଅଗ୍ନି ଧାରଣ କରି ଜପ କରେ, ସେ ଫଳ ପାଏ।

ହୋମଂ ତ୍ରିଷଵଣଂ ଭୈକ୍ଷ୍ଯମନଗ୍ନିଜ୍ଚଵଲନଞ୍ଚରେତ୍ । ଅତଃ ପରମୃଚଃ ସପ୍ତ ଵାଯ୍ଵାଦ୍ଯା ଯାଃ ପ୍ରକୀର୍ତ୍ତିତାଃ ।। ୨୫୯.

ତିନି ସମୟରେ ହୋମ କରିବା, ଭିକ୍ଷା ମାଗିବା ଏବଂ ଅଗ୍ନିବିହୀନ ଖାଦ୍ୟ ଦ୍ୱାରା ଜୀବନ ଯାପନ କରିବା ଉଚିତ; ଏହା ପରେ, ବାୟୁ ଆଦି ଆରମ୍ଭ ହୋଇଥିବା ସାତ ବୃହତ୍ ମନ୍ତ୍ର ଉଚ୍ଚାରଣ କରିବା ନିୟମ ଅନୁସାରେ।

ତା ଜପନ୍ ପ୍ରଯତୋ ନିତ୍ଯମିଷ୍ଟାନ୍ କାମାନ୍ ସମଶ୍ନୁତେ । ମେଧାକାମୋ ଜପେନ୍ନିତ୍ଯଂ ସଦସନ୍ଯମିତିତ୍ଯୃଚମ୍ ।। ୨୫୯.

ଏହି ମନ୍ତ୍ରଗୁଡିକୁ ଦୈନିକ ଭାବେ ଭକ୍ତି ସହିତ ଜପ କଲେ, ଇଚ୍ଛିତ ଭୋଗ ମିଳେ; ଯିଏ ବୁଦ୍ଧି ଚାହେ, ସେ ସଦା 'ସଦସନ୍ୟମିତି' ମନ୍ତ୍ର ଜପ କରିବା ଉଚିତ।

ଅନ୍ଵଯୋ ଯନ୍ନିମାଃ ପ୍ରୋକ୍ତାଃ ନଵର୍ଚୋ ମୃତ୍ଯୁନାଶନାଃ । ଶୁନଃଶେଫମୃଷିଂ ବଦ୍ଧଃ ସନ୍ନିରୁଦ୍ଧୋଽଥ ଵା୨ ଜପେତ୍ ।। ୨୫୯.

ଯେ ଅନ୍ଵୟ ଓ ଅର୍ଥ କହାଯାଇଛି, ସେ ନବଟି ବୃହତ୍ ମନ୍ତ୍ର ମୃତ୍ୟୁ ଦୂର କରେ; ଏହି ମନ୍ତ୍ରଗୁଡିକୁ ଶୁନଃଶେପ ଋଷିଙ୍କୁ ବନ୍ଧିତ କିମ୍ବା ନିରୋଧିତ ଅବସ୍ଥାରେ ମଧ୍ୟ ଜପ କରିବା ଉଚିତ।