ଅଗ୍ନିପୁରାଣମ୍

ଅନ୍ଯହସ୍ତେ ଚ ଵିକ୍ରୀତଂ ଦୁଷ୍ଟଂ ଵା ଦୁଷ୍ଟଵଦ୍ଯଦି । ଵିକ୍ରୀନୀତେ ଦମସ୍ତତ୍ର ତନ୍ମୂଲ୍ଯାଦଦ୍ଵିଗୁଣୋ ଭଵେତ୍ ।। ୨୫୮.

ଯଦି କେହି ଅନ୍ୟ ଜଣଙ୍କୁ ବିକ୍ରି କରିଥିବା ସାମଗ୍ରୀ ତ୍ରୁଟିପୂର୍ଣ୍ଣ ବା ତ୍ରୁଟି ଭାବରେ ଦେଖାଯାଏ, ବିକ୍ରେତା ସେହି ମୂଲ୍ୟର ଦୁଇ ଗୁଣା ଦଣ୍ଡ ଦେବାକୁ ପଡିବ।

କ୍ଷଯଂ ଵୃଦ୍ଧିଞ୍ଚ ବଣିଜାପଣ୍ଯାନାମଵିଜାନତା । କ୍ରୀତ୍ଵା ନାନୁଶଯଃ କାର୍ଯ୍ଯଃ କୁର୍ଵନ୍ ଷଡ୍‌ଭାଗଦଣ୍ଡଭାକ୍ ।। ୨୫୮.

ଯଦି କେହି ବ୍ୟାପାରୀଙ୍କୁ ଜଣାନଥିବା ବସ୍ତୁର ହାନି ବା ବୃଦ୍ଧି ସହିତ କିଣିଥାଏ, ତାଙ୍କୁ ଦୋଷ ଦେବା ଉଚିତ ନୁହେଁ; କିନ୍ତୁ ଜଣା ଥିଲେ ଏବଂ ଏହି ଭଳି କାମ କରିଥିଲେ, ଷଷ୍ଠାଂଶ ଦଣ୍ଡ ଦେବାକୁ ପଡିବ।

ସମଵାଯେନ ଵଣିଜାଂ ଲାଭାର୍ଥଂ କର୍ମ କୁର୍ଵତାଂ । ଲାଭାଲାଭୌ ଯଥା ଦ୍ରଵ୍ଯଂ ଯଥା ଵା ସଂଵିଦା କୃତୌ ।। ୨୫୮.

ବ୍ୟାପାରୀମାନେ ଲାଭ ପାଇଁ ଏକସাথে କାମ କରିଲେ, ଲାଭ ଓ ହାନି ତାଙ୍କର ଜମା ଅନୁଯାୟୀ ବା ଚୁକ୍ତି ଅନୁଯାୟୀ ବଣ୍ଟନ କରିବା ଉଚିତ।

ପ୍ରତିପିଦ୍ଧମନାଦିଷ୍ଟଂ ପ୍ରମାଦାଦ୍ଯଚ୍ଚ ନାଶିତଂ । ସ ତଦ୍ଦଦ୍ଯାଦ୍ ଵିପ୍ଲଵାଚ୍ଚ ରକ୍ଷଇତାଦ୍ଦସମାଂଶଭାକ୍ ।। ୨୫୮.

ଯଦି କିଛି ଜମା କରାଯାଇଥିବା ବସ୍ତୁ ଅନିର୍ଦ୍ଦେଶିତ ଭାବରେ ଅବହେଳାରୁ ନଷ୍ଟ ହେଉଛି, ଦାୟୀ ବ୍ୟକ୍ତି ସେହି ମୂଲ୍ୟ ଦେବାକୁ ପଡିବ; ଦୁର୍ଘଟନାରୁ ନଷ୍ଟ ହେଲେ, ଦଶାଂଶ ଦେବାକୁ ପଡିବ।

ଅର୍ଥପ୍ରକ୍ଷଏପଣାଦ୍ଵିଂଶଂ ଭାଗଂ ଶୁଲ୍କଂ ନୃପୋ ହରେତ୍ । ଵ୍ଯାସିଦ୍ଧଂ ରାଜଯୋଗ୍ଯଞ୍ଚ ଵିକ୍ରୀତଂ ରାଜଗାମି ତତ୍ ।। ୨୫୮.

ଘୋଷିତ ଲାଭରୁ ରାଜା ଏକ ଶତରୁ ଦୁଇ ଅଂଶ ଶୁଳ୍କ ନେବେ; ଯେଉଁ ବସ୍ତୁ ନିଷିଦ୍ଧ ବା ରାଜାଙ୍କ ପାଇଁ ଯୋଗ୍ୟ, ସେଗୁଡିକ ବିକ୍ରି କରିଲେ ରାଜାଙ୍କୁ ଯିବ।

ମିତ୍ଥ୍ଯା ଵଦନ୍ ପରୀମାଣଂ ଶୁଲ୍କସ୍ଥାନାଦପକ୍ରମମ୍ । ଦାପ୍ଯସ୍ତ୍ଵଷ୍ଟଗୁଣଂ ଯଶ୍ଚ ସଵ୍ଯାଜକ୍ରଯଵିକ୍ରଯୀ ।। ୨୫୮.

ଯିଏ ଭୁଲ ମାପ ଦେଇଥାଏ, ଶୁଳ୍କ ଦେବା ସ୍ଥାନରୁ ଏଡ଼ିଯାଏ, କିମ୍ବା ଚତୁର୍ତ୍ଥ ଭାବରେ କିଣିବା ବିକ୍ରି କରିଥାଏ, ସେ ଅଷ୍ଟ ଗୁଣା ଦଣ୍ଡ ଦେବାକୁ ପଡିବ।

ଦେଶାନ୍ତରଗତେ ପ୍ରେତେ ଦ୍ରଵ୍ଯଂ ଦାଯାଦବାନ୍ଧଵାଃ । ଜ୍ଞାତଯୋ ଵା ହରେଯୁସ୍ତଦାଗତାସ୍ତୈର୍ଵିନା ନୃପଃ ।। ୨୫୯.

ଯଦି କେହି ଅନ୍ୟ ଦେଶରେ ମୃତ୍ୟୁ ହେଉଛି, ତାଙ୍କର ସମ୍ପତ୍ତି ସେଠାରେ ଥିବା ଉତ୍ତରାଧିକାରୀ ବା ଆତ୍ମୀୟମାନେ ନେବେ; ଯଦି କେହି ନାହାନ୍ତି, ରାଜା ନେବେ।

ଜିହ୍ମଂ ତ୍ଯଜେଯୁର୍ନିର୍ଲୋଭମଶକ୍ତୋଽନ୍ଯେନ କାରଯେତ୍ । ଅନେନ ଵିଧିରାଖ୍ଯାତ ଋତ୍ଵିକ୍କର୍ଷକକର୍ମିଣାଂ ।। ୨୫୯.

ଲୋଭ ଛାଡି ଠକବା ତ୍ୟାଗ କରିବା ଉଚିତ; ଯଦି ସେ ନପାରିବେ, ଅନ୍ୟ ଜଣେ କରିବା ଉଚିତ। ଏହି ନିୟମ ପୂଜାରୀ, ଚାଷୀ ଓ କାମକୁ କରୁଥିବା ଲୋକଙ୍କ ପାଇଁ ଘୋଷିତ।

ଗ୍ରାହକୈର୍ଗୃହ୍ଯତେ ଚୌରୋ ଲୋପ୍ତ୍ରେଣାଥ ପଦେନ ଵା । ପୂର୍ଵକର୍ମାପରାଧୀ ଵା ତଥୈଵାଶୁଦ୍ଧଵାସକଃ ।। ୨୫୮.

ଗ୍ରାହକମାନେ ଚୋରକୁ ଧରିପାରନ୍ତି, କୁହୁଡି ବା ପଦଚିହ୍ନ ଦ୍ୱାରା, କିମ୍ବା ପୂର୍ବରୁ ଅପରାଧ କରିଥିବା ବ୍ୟକ୍ତି ବା ଅପବିତ୍ର ବସ୍ତ୍ର ପିନ୍ଧିଥିବା ଲୋକ।

ଅନ୍ଯେପି ଶଙ୍କଯା ଗ୍ରାହ୍ଯ ଜାତିନାମାଦିନିହ୍ନଵୈଃ । ଦ୍ଯୂତସ୍ତ୍ରୀପାନଶକ୍ତାଶ୍ଚ ଶୁଷ୍କଭିନ୍ନମୁଖସ୍ଵରାଃ ।। ୨୫୮.

ଅନ୍ୟମାନେ ମଧ୍ୟ ସନ୍ଦେହରେ ଧରାଯାଇପାରନ୍ତି, ଯେଉଁମାନେ ଜାତି ଓ ନାମ ଲୁଚାନ୍ତି, ଜୁଆରି, ମଦପାନକାରୀ, ଶୁଷ୍କ ବା ଭଙ୍ଗା ସ୍ୱର ଥିବା ଲୋକ।

ପରଦ୍ରଵ୍ଯଗୃହାଣାଞ୍ଚ ପୃଚ୍ଛକା ଗୂଢ଼ଚାରିଣଃ । ନିରାଯା ଵ୍ଯଯଵନ୍ତଶ୍ଚ ଵିନଷ୍ଟଦ୍ରଵ୍ଯଵିକ୍ରଯାଃ ।। ୨୫୮.

ଅନ୍ୟଙ୍କ ଘରକୁ ପ୍ରବେଶ କରୁଥିବା, ପ୍ରଶ୍ନ କରୁଥିବା, ଘରେ ଘରେ ଘୁଞ୍ଚିବା, ଅନାବଶ୍ୟକ ଭାବେ ଘୁଞ୍ଚିବା, ଅତି ଖର୍ଚ୍ଚ କରୁଥିବା ବା ନଷ୍ଟ ସାମଗ୍ରୀ ବିକ୍ରି କରୁଥିବା ଲୋକ।

ଗୃହୀତଃ ଶଙ୍କଯା ଚୌର୍ଯ୍ଯେନାମ୍ନାନଞ୍ଚେଦ୍ଵିଶୋଧଯେତ୍ । ଦାପଯିତ୍ଵା ହୃତଂ ଦ୍ରଵ୍ଯଂ ଚୋରଦଣ୍ଡେନ ଦଣ୍ଡଯେତ୍ ।। ୨୫୮.

ଯଦି କେହି ଚୋରିର ସନ୍ଦେହରେ ଧରାଯାଏ, ସେ ଶପଥ ଦ୍ୱାରା ନିଜକୁ ନିର୍ମଳ କରିବା ଉଚିତ; ଯଦି ଦୋଷୀ ପ୍ରମାଣିତ ହେଉଛି, ଚୋରି ହୋଇଥିବା ସମ୍ପତ୍ତି ଫେରାଇ ଦେବା ଓ ଚୋର ଦଣ୍ଡ ଭୋଗିବା ଉଚିତ।

ଚୌରଂ ପ୍ରଦାପ୍ଯାପହୃତଂ ଘାତଯେଦ୍ଵିଵିଧୈର୍ବଧୈଃ । ସଚିହ୍ନଂ ବ୍ରାହ୍ମଣଂ କୃତ୍ଵା ସ୍ଵରାଷ୍ଟ୍ରାଦ୍ଵିପ୍ରଵାସଯେତ୍ ।। ୨୫୮.

ଚୋର ଚୋରି ହୋଇଥିବା ସମ୍ପତ୍ତି ଫେରାଇ ଦେବା ଓ ବିଭିନ୍ନ ପ୍ରକାର ଦଣ୍ଡରେ ମୃତ୍ୟୁଦଣ୍ଡ ଦିଆଯିବ; ଚିହ୍ନିତ ବ୍ରାହ୍ମଣଙ୍କୁ ତାଙ୍କ ଦେଶରୁ ବାହାର କରିଦିଆଯିବ।

ଘାତିତେଽପହୃତେ ଦୋଷୋ ଗ୍ରାମଭର୍ତ୍ତୁରମିର୍ଗତେ । ମ୍ଵସୀମ୍ନି ଦଦ୍ଯାଦ୍ଗ୍ରାମସ୍ତୁ ପଦଂ ଵା ଯତ୍ର ଗଚ୍ଛତି ।। ୨୫୮.

ଯଦି ହତ୍ୟା କିମ୍ବା ଚୋରି ହୁଏ, ଗ୍ରାମର ମୁଖିଆ ଥିଲେ ଦୋଷ ତାଙ୍କୁ ଲାଗିବ; ଯଦି ମୁଖିଆ ନାହାନ୍ତି, ତେବେ ଗ୍ରାମର ସମସ୍ତେ କିମ୍ବା ଯେଉଁଠି ଘଟଣା ଘଟିଛି, ସେଠି ଦଣ୍ଡ ଦେବାକୁ ପଡିବ।

ପଞ୍ଚଗ୍ରାମୀ ଵହିଃ କ୍ରୋଶାଦ୍ଦଶଗ୍ରାମ୍ଯଽଥ ଵା ପୁନଃ । ଵନ୍ଦିଗ୍ରାହାଂସ୍ତଥା ଵାଜିକଞ୍ଜରାଣାଞ୍ଚ ହାରିଣଃ ।। ୨୫୮.

ପାଞ୍ଚଟି କିମ୍ବା ଦଶଟି ଗ୍ରାମର ବାହାର ଲୋକ, ଯାତ୍ରୀଙ୍କୁ ଧରିଥିବା, ଘୋଡା ଚୋରି କରିଥିବା, ହରିଣ ଚୋରି କରିଥିବା ଲୋକମାନେ—

ପ୍ରସହ୍ଯ ଘାତିଶ୍ଚୈଵ ଶୂଲମାରୋପଯେନ୍ନରାନ୍ । ଉତ୍କ୍ଷେପକଗ୍ରନ୍ଥିଭେଦୌ କରସନ୍ଦଂଶହୀତକୌ ।। ୨୫୮.

ଜୋର ଦେଇ ହତ୍ୟା କରିଥିବା ଲୋକଙ୍କୁ ଶୁଳରେ ଚଢ଼ାଇବା ଉଚିତ; ଯେଉଁମାନେ ଲୋକଙ୍କୁ ଫିଙ୍ଗି ଦେଇଥିବା, ଅଂଗ ଭଙ୍ଗ କରିଥିବା, କିମ୍ବା ହାତକୁ ଚିମଟାରେ ଅଘାତ କରିଥିବା—

କାର୍ଯ୍ଯୌ ଦ୍ଵିତୀଯାପରାଧେ କରପାଦୈକହୀନକୌ । ଭକ୍ତାଵକାଶାଗ୍ନ୍ଯୁଦକମନ୍ତ୍ରୋପକରଣଵ୍ଯଯାନ୍ ।। ୨୫୮.

ଦ୍ୱିତୀୟ ଅପରାଧରେ ଏକ ହାତ କିମ୍ବା ଏକ ପାଦ କାଟିବା ଦଣ୍ଡ ଦିଆଯିବ; ଖାଦ୍ୟ, ରହିବା ସ୍ଥାନ, ଅଗ୍ନି, ପାଣି, ମନ୍ତ୍ର ଉପକରଣ ଓ ଖର୍ଚ୍ଚ ଦେବାକୁ ପଡିବ।

ଦତ୍ତ୍ଵା ଚୌରସ୍ଯ ହନ୍ତୁର୍ଵା ଜାନତୋ ଦମ ଉତ୍ତମଃ । ଶସ୍ତ୍ରାଵପାତେ ଗର୍ଭସ୍ଯ ପାତନେ ଚୋତ୍ତମୋ ଦମଃ ।। ୨୫୮.

ଚୋର କିମ୍ବା ହତ୍ୟାକାରୀଙ୍କୁ, ଯଦି ଏହି କାମ ଜଣାଯିବ, ସର୍ବୋଚ୍ଚ ଦଣ୍ଡ ଦିଆଯିବ; ଶସ୍ତ୍ର ଦ୍ୱାରା ଗର୍ଭପାତ କିମ୍ବା ଗର୍ଭ ନଷ୍ଟ କରିଥିଲେ ମଧ୍ୟ ସର୍ବୋଚ୍ଚ ଦଣ୍ଡ ଦିଆଯିବ।

ଉତ୍ତମୋ ଵାଽଧମୋ ଵାପି ପୁରୁଷସ୍ତ୍ରୀପ୍ରମାପଣେ । ଶିଲାଂ ବଦ୍‌ଧ୍ବା କ୍ଷିପେଦପ୍ସୁ ନରଘ୍ନୀଂ ଵିଷଦାଂ ସ୍ତ୍ରିଯଂ ।। ୨୫୮.

ପୁରୁଷ ଉଚ୍ଚ କିମ୍ବା ନିମ୍ନ ଯେଉଁହେଉ, ଯଦି ପୁରୁଷ କିମ୍ବା ଜନାନୀଙ୍କୁ ହତ୍ୟା କରେ, ହତ୍ୟାକାରୀ କିମ୍ବା ବିଷ ଦେଇଥିବା ଜନାନୀଙ୍କୁ ପଥର ବାନ୍ଧି ଜଳରେ ଫିଙ୍ଗି ଦେବା ଉଚିତ।

ଵିଷାଗ୍ନିଦାଂ ନିଜଗୁରୁନିଜାପତ୍ଯପ୍ରମାପଣୀଂ । ଵିକର୍ଣକରନାସୌଷ୍ଠୀଂ କୃତ୍ଵା ଗୋଭିଃ ପ୍ରମାପଯେତ୍ ।। ୨୫୮.

ଯେଉଁ ଜନାନୀ ବିଷ କିମ୍ବା ଅଗ୍ନି ଦେଇଥିବା, ନିଜ ଗୁରୁ କିମ୍ବା ପୁଅକୁ ହତ୍ୟା କରିଥିବା, କିମ୍ବା କାନ, ନାକ, ଠୋଡ଼ କାଟିଥିବା, ସେଉଁଠି ଗାଁ ଦ୍ୱାରା ମାରି ଦିଆଯିବ।

କ୍ଷେତ୍ରଵେଶ୍ମଵନଗ୍ରାମଵିଵୀତଖଲଦାହକାଃ । ରାଜପତ୍ନ୍ଯଭିଽଗାମୀ ଚ ଦଗ୍ଧଵ୍ଯାସ୍ତୁ କଟାଗ୍ନିନା ।। ୨୫୮.

ଯେଉଁମାନେ କ୍ଷେତ୍ର, ଘର, ଜଙ୍ଗଲ, ଗ୍ରାମ, ଖଳିଆ, ଗୋଦାମକୁ ଅଗ୍ନି ଦେଇଥିବା, କିମ୍ବା ରାଜାଙ୍କର ରାଣୀଙ୍କୁ ନିକଟ ଯାଇଥିବା, ସେମାନେ ଗାଁ ଗାଁ ଖସି ଅଗ୍ନିରେ ପୋଡ଼ାଯିବ।

ପୁମାନ୍ ସଂଗ୍ରହଣେ ଗ୍ରାହ୍ଯଃ କେଶାକେଶିପରସ୍ତ୍ରିଯାଃ । ସ୍ଵଜାତାଵୁତ୍ତମୋ ଦଣ୍ଡ ଆନୁଲୋମ୍ଯେ ତୁ ମଧ୍ଯମଃ ।। ୨୫୮.

ଅନ୍ୟର ଜନାନୀ ସହିତ ଧରାଯିବା ପୁରୁଷଙ୍କୁ କେଶ ଧରି ଉଠାଇବା ଉଚିତ; ସେ ଜନାନୀ ନିଜ ଜାତିର ହେଲେ ସର୍ବୋଚ୍ଚ ଦଣ୍ଡ ଦିଆଯିବ; ଯଦି ଶ୍ରେଣୀକ୍ରମ ଅନୁଯାୟୀ ହେଉଛି, ମଧ୍ୟମ ଦଣ୍ଡ ଦିଆଯିବ।

ପ୍ରାତିଲୋମ୍ଯେ ବଧଃ ପୁଂସାଂ ନାର୍ଯ୍ଯାଃ କର୍ଣାଵକର୍ତ୍ତନମ୍ । ନୀଵୀସ୍ତନପ୍ରାଵରଣନାଭିକେଶାଵମର୍ଦ୍ଦନମ୍ ।। ୨୫୮.

ଶ୍ରେଣୀକ୍ରମ ବିରୋଧରେ ଯୋଗ ହେଲେ, ପୁରୁଷଙ୍କୁ ମାରି ଦିଆଯିବ, ଜନାନୀଙ୍କର କାନ କାଟି ଦିଆଯିବ; ତାଙ୍କର ନିବି, ଅଂଚଳ, ନାଭି, କେଶ ଚେପି ଦିଆଯିବ।

ଅଦେଶକାଲସମ୍ଭାଷଂ ସହାଵସ୍ଥାନମେଵ ଚ । ସ୍ତ୍ରୀ ନିଷେଧେ ଶତଂ ଦଦ୍ଯାଦ୍ ଦ୍ଵିଶତନ୍ତୁ ଦମଂ ପୁମାନ୍ ।। ୨୫୮.

ଅଯଥାସ୍ଥାନ କିମ୍ବା ଅଯଥାସମୟରେ କଥା ହେବା, କିମ୍ବା ସହିତ ରହିବା ଦ୍ୱାରା, ଜନାନୀ ଏକ ଶତ ଦଣ୍ଡ ଦେବେ; ପୁରୁଷ ଦ୍ୱିଗୁଣ ଦଣ୍ଡ ଦେବେ।

ପ୍ରତିଷେଧେ ତଯୋର୍ଦଣ୍ଡୋ ଯଥା ସଂଗ୍ରହଣେ ତଥା । ପଶୂନ୍ ଗଚ୍ଛଞ୍ଛତଂ ଦାପ୍ଯୋ ହୀନାଂ ସ୍ତ୍ରୀଂ ଗାଶ୍ଚ ମଧ୍ଯମମ୍ ।। ୨୫୮.

ଯଦି ନିଷେଧ ହେଲାପରେ ମଧ୍ୟ ସେମାନେ ଚାଲିଯିବେ, ଦଣ୍ଡ ସେଇ ଧରାଯିବା ପରି ହେବ; ପଶୁ ନିମନ୍ତେ ଯାଇଲେ ଏକ ଶତ ଦଣ୍ଡ ଦିଆଯିବ; ନିମ୍ନ ଜନାନୀ ପାଇଁ ମଧ୍ୟମ ଦଣ୍ଡ ଓ ଗାଁ ଦିଆଯିବ।

ଅଵରୁଦ୍ଧାସୁ ଦାସୀଷୁ ଭୁଜିଷ୍ଯାସୁ ତଥୈଵ ଚ । ଗମ୍ଯାସ୍ଵପି ପୂମାନ୍ଦାପ୍ଯଃ ପଞ୍ଚାଶତ୍ ପଣିକନ୍ଦମମ୍ ।। ୨୫୮.

ବନ୍ଦି ଦାସୀ, ଭୃତ୍ୟା, କିମ୍ବା ସହଜ ନାରୀ ସହିତ ସଂସ୍ପର୍ଶ କଲେ, ପୁରୁଷ ପଞ୍ଚାଶ paṇa ଦଣ୍ଡ ଦେବାକୁ ପଡିବ।

ପ୍ରସହ୍ଯ ଦାସ୍ଯବିଗମେ ଦଣ୍ଡୋ ଦଶପଣଃ ସ୍ମୃତଃ । କୁବନ୍ଧେନାଙ୍କ୍ଯ ଗମଯେଦନ୍ତ୍ଯାପ୍ରଵ୍ରଜିତାଗମେ ।। ୨୫୮.

ଜୋର ଦେଇ ଦାସୀ ସହିତ ସଂସ୍ପର୍ଶ କଲେ, ଦଶ paṇa ଦଣ୍ଡ ଦିଆଯିବ; ଚିହ୍ନିତ ନାରୀ, ଅନ୍ତ୍ୟଜ କିମ୍ବା ସନ୍ନ୍ୟାସିନୀ ସହିତ ସଂସ୍ପର୍ଶ କଲେ, ଲୋକମାନେ ମଧ୍ୟରେ ଲଜ୍ଜାରେ ଘୁଞ୍ଚିବାକୁ ପଡିବ।

ନ୍ଯୂନଂ ଵାପ୍ଯଧିକଂ ଵାପି ଲିଖେଦ୍ ଯୋ ରାଜଶାସନମ୍ । କୂଟସ୍ଵର୍ଣଵ୍ଯଵହାରୀ ଵିମାଂସସ୍ଯ ଚ ଵିକ୍ରଯୀ ।। ୨୫୮.

ଯେଉଁଠି ରାଜାଙ୍କ ଆଜ୍ଞା କମ୍ କିମ୍ବା ବେଶି ଲେଖିଥିବା, ନକଲି ସୁନା କାମ କରିଥିବା, କିମ୍ବା ଅଂଶଦାନ ଜିନିଷ ବେଚିଥିବା—

ଅଭକ୍ଷୈର୍ଦୂଷଯନ୍ ଵିପ୍ରଂ ଦଣ୍ଡ ଉତ୍ତମସାହସମ୍ । କୂଟସ୍ଵର୍ଣଵ୍ଯଵହାରୀ ଵିମାଂସସ୍ଯ ଚ ଵିକ୍ରଯୀ ।। ୨୫୮.

ଅନୁଚିତ ଖାଦ୍ୟ ଦେଇ ବ୍ରାହ୍ମଣଙ୍କୁ ଅପବିତ୍ର କରିଥିଲେ ସର୍ବୋଚ୍ଚ ଦଣ୍ଡ ଦିଆଯିବ; ନକଲି ସୁନା କାମ କରିଥିବା, କିମ୍ବା ଅଂଶଦାନ ଜିନିଷ ବେଚିଥିବା—