ଅଗ୍ନିପୁରାଣମ୍

ଅବଧ୍ଯଂ ଯଶ୍ଚ ବଧ୍ନାତି ବଧ୍ଯଂ ଯଶ୍ଚ ପ୍ରମୁଞ୍ଚତି । ଅପ୍ରାପ୍ତଵ୍ଯଵହାରଞ୍ଚ ସ ଦାପ୍ଯୋ ଦମମୁତ୍ତମମ୍ ।। ୨୫୮.

ଯେଉଁଠି ଜଣେ ଅବଧ୍ୟକୁ ବାନ୍ଧିଦେଇଥାଏ, ବଧ୍ୟକୁ ଛାଡ଼ିଦେଇଥାଏ, କିମ୍ବା ଅନୁମତି ନଥିବା ମାମଲା କରେ, ସେ ଉଚ୍ଚତମ ଦଣ୍ଡ ଦିଅ।

ମାନେନ ତୁଲଯା ଵାପି ଯୋଂଽଶମଷ୍ଟମକଂ ହରେତ୍ । ଦ୍ଵାଵିଂଶତିପଣାନ୍ ଦାପ୍ଯୋ ଵୃଦ୍ଧୌ ହାନୌ ଚ କଲ୍ପିତମ୍ ।। ୨୫୮.

ଯେଉଁଠି ଜଣେ ତୁଳା କିମ୍ବା ମାପରେ ଏକ ଅଷ୍ଟମାଂଶ ନେଇଯାଏ, ସେ ଦୁଇଶ ପଣା ଦଣ୍ଡ ଦିଅ; ବୃଦ୍ଧି କିମ୍ବା ହ୍ରାସ ଅନୁଯାୟୀ ହେବ।

ଭେଷଜସ୍ନେହଲଵଣସ୍ନେଗନ୍ଧଧାନ୍ଯଗୁଡ଼ାଦିଷୁ । ପଣ୍ଯେଷୁ ପ୍ରକ୍ଷିପନ୍ ହୀନଂ ପଣାନ୍ଦାପ୍ଯସ୍ତୁ ଷୋଡଶ ।। ୨୫୮.

ଔଷଧ, ତେଲ, ଲୁଣ, ସୁଗନ୍ଧ, ଧାନ୍ୟ କିମ୍ବା ଅନ୍ୟ ପଣ୍ୟରେ ମିଶ୍ରଣ କରି କମ କରିଦେଇଥିଲେ, ଷୋଳ ପଣା ଦଣ୍ଡ ଦିଅ।

ସମ୍ଭୂଯ କୁର୍ଵ୍ଵତାମର୍ଘଂ ସବାଧଂ କାରୁଶିଲ୍ପିନାଂ । ଅର୍ଥସ୍ଯ ହ୍ରାସଂ ଵୃଦ୍ଧିଂ ଵା ସହସ୍ରୋ ଦଣ୍ଡ ଉଚ୍ଯତେ ।। ୨୫୮.

କାରୁ କିମ୍ବା ଶିଳ୍ପୀମାନେ ଏକସାଥି ମିଶି ମୂଲ୍ୟ ନିର୍ଣ୍ଣୟ କରିବା କିମ୍ବା ବ୍ୟବସାୟ ରୋକି ଦେଇ ଧନର ହ୍ରାସ କିମ୍ବା ବୃଦ୍ଧି କରିଲେ, ଦଣ୍ଡ ହେବ ଏକ ହଜାର।

ରାଜନି ସ୍ଥାପ୍ଯତେ ଯୋଽର୍ଥଃ ପ୍ରତ୍ଯହଂ ତେନ ଵିକ୍ରଯଃ । କ୍ରଯୋ ଵା ନିସ୍ରଵସ୍ତସ୍ମାଦ୍ଵଣିଜାଂ ଲାଭକୃତ୍ ସ୍ମୃତଃ ।। ୨୫୮.

ରାଜା ପ୍ରତିଦିନ ଯେଉଁ ମୂଲ୍ୟ ନିର୍ଣ୍ଣୟ କରନ୍ତି, ସେହି ମୂଲ୍ୟରେ ବିକ୍ରୟ କିମ୍ବା କ୍ରୟ ହେବ; ବ୍ୟବସାୟୀ ଏହାଠାରୁ ଅଧିକ ଲାଭ କରିଲେ, ଏହା ଅନୁଚିତ ମନାଯିବ।

ସ୍ଵଦେଶପଣ୍ଯେ ତୁ ଶତଂ ଵଣିଗ୍ ଗୃହ୍ଣୀତ ପଞ୍ଚକଂ । ଦଶକଂ ପାରଦେଶ୍ଯେ ତୁ ଯଃ ସଦ୍ଯଃ କ୍ରଯଵିକ୍ରଯୀ ।। ୨୫୮.

ଏକ ବ୍ୟାପାରୀ ନିଜ ଦେଶର ସାମଗ୍ରୀ ବିକ୍ରୟ କରିବାରେ ଶତରୁ ପାଞ୍ଚ ଅଂଶ ନେବା ଉଚିତ, ଅନ୍ୟ ଦେଶର ସାମଗ୍ରୀ ବିକ୍ରୟ କରିଲେ ଦଶ ଅଂଶ ନେବା ଉଚିତ, ଯଦି ସାମଗ୍ରୀ ତୁରନ୍ତ କିଣିବା ବା ବିକ୍ରୟ କରାଯାଏ।

ପଣ୍ଯସ୍ଯୋପରି ସଂସ୍ଥାପ୍ଯ ଵ୍ଯଯଂ ପଣ୍ଯସମୁଦ୍ଭଵଂ । ଅର୍ଥୋଂଽନୁଗ୍ରହକୃତ୍ କାର୍ଯ୍ଯଃ କ୍ରେତୁର୍ଵିକ୍ରେତୁରେଵ ଚ ।। ୨୫୮.

ସାମଗ୍ରୀର ଖର୍ଚ୍ଚ ମୂଲ୍ୟରେ ଯୋଡିବା ଦରକାର, ଏବଂ କ୍ରେତା ଓ ବିକ୍ରେତା ଦୁଇଁଜଣଙ୍କୁ ଯଥାଯୋଗ୍ୟ ଲାଭ ଦେବା ଉଚିତ।

ଗୃହୀତମୂଲ୍ଯଂ ଯଃ ପଣ୍ଯଂ କ୍ରେତୁର୍ନୈଵ ପ୍ରଯଚ୍ଛତି । ସୋଦଯନ୍ତସ୍ଯ ଦାପ୍ଯୋଽସୌ ଦିଗ୍ଲାଭଂ ଵା ଦିଗାଗତେ ।। ୨୫୮.

ଯଦି କେହି ମୂଲ୍ୟ ନେଇ ଥିବା ସାମଗ୍ରୀ କ୍ରେତାକୁ ଦେଇନାହାନ୍ତି, ସେ ଶୁଧା ସହିତ ଦେବାକୁ ପଡିବ, ଅଥବା କ୍ରେତା ଅନ୍ୟ ଦେଶର ହେଲେ ଦୂରର ହାନି ଦେବାକୁ ପଡିବ।

ଵିକ୍ରୋତମପି ଵିକ୍ରେଯଂ ପୂର୍ଵେ କ୍ରେତର୍ଯ୍ଯଗୃହ୍ଣତି । ହାନିଶ୍ଚେତ୍ କ୍ରେତୃଦୋଷେଣ କ୍ରେତୁରେଵ ହି ସା ଭଵେତ୍ ।। ୨୫୮.

ବିକ୍ରି ହୋଇଥିବା ସାମଗ୍ରୀ ପୂର୍ବ କ୍ରେତା ନେଇନଥିଲେ ପୁନଃ ବିକ୍ରି କରାଯାଇପାରିବ; କିନ୍ତୁ କ୍ରେତାର ଦୋଷରୁ ହାନି ହେଲେ, ସେହି ହାନି କ୍ରେତାଙ୍କର ହେବ।

ରାଜଦୈଵୋପଘାତେନ ପଣ୍ଯେ ଦୋଷମୁପାଗତେ । ହାନିର୍ଵିକ୍ରେତୁରେଵାସୌ ଯାଚିତସ୍ଯାପ୍ରଯଚ୍ଛତଃ ।। ୨୫୮.

ରାଜା ଓ ଦୈବ ଦୁଇଁର ଦୁର୍ଘଟନାରେ ସାମଗ୍ରୀ ନଷ୍ଟ ହେଲେ, ହାନି ବିକ୍ରେତାଙ୍କର ହେବ; ଯଦି ଅନୁରୋଧ କରାଯାଇଥିବା ସାମଗ୍ରୀ ଦିଆଯାଇନାହିଁ, ତେବେ ଏହି ନିୟମ ଲାଗୁ ହେବ ନାହିଁ।

ଅନ୍ଯହସ୍ତେ ଚ ଵିକ୍ରୀତଂ ଦୁଷ୍ଟଂ ଵା ଦୁଷ୍ଟଵଦ୍ଯଦି । ଵିକ୍ରୀନୀତେ ଦମସ୍ତତ୍ର ତନ୍ମୂଲ୍ଯାଦଦ୍ଵିଗୁଣୋ ଭଵେତ୍ ।। ୨୫୮.

ଯଦି କେହି ଅନ୍ୟ ଜଣଙ୍କୁ ବିକ୍ରି କରିଥିବା ସାମଗ୍ରୀ ତ୍ରୁଟିପୂର୍ଣ୍ଣ ବା ତ୍ରୁଟି ଭାବରେ ଦେଖାଯାଏ, ବିକ୍ରେତା ସେହି ମୂଲ୍ୟର ଦୁଇ ଗୁଣା ଦଣ୍ଡ ଦେବାକୁ ପଡିବ।

କ୍ଷଯଂ ଵୃଦ୍ଧିଞ୍ଚ ବଣିଜାପଣ୍ଯାନାମଵିଜାନତା । କ୍ରୀତ୍ଵା ନାନୁଶଯଃ କାର୍ଯ୍ଯଃ କୁର୍ଵନ୍ ଷଡ୍‌ଭାଗଦଣ୍ଡଭାକ୍ ।। ୨୫୮.

ଯଦି କେହି ବ୍ୟାପାରୀଙ୍କୁ ଜଣାନଥିବା ବସ୍ତୁର ହାନି ବା ବୃଦ୍ଧି ସହିତ କିଣିଥାଏ, ତାଙ୍କୁ ଦୋଷ ଦେବା ଉଚିତ ନୁହେଁ; କିନ୍ତୁ ଜଣା ଥିଲେ ଏବଂ ଏହି ଭଳି କାମ କରିଥିଲେ, ଷଷ୍ଠାଂଶ ଦଣ୍ଡ ଦେବାକୁ ପଡିବ।

ସମଵାଯେନ ଵଣିଜାଂ ଲାଭାର୍ଥଂ କର୍ମ କୁର୍ଵତାଂ । ଲାଭାଲାଭୌ ଯଥା ଦ୍ରଵ୍ଯଂ ଯଥା ଵା ସଂଵିଦା କୃତୌ ।। ୨୫୮.

ବ୍ୟାପାରୀମାନେ ଲାଭ ପାଇଁ ଏକସাথে କାମ କରିଲେ, ଲାଭ ଓ ହାନି ତାଙ୍କର ଜମା ଅନୁଯାୟୀ ବା ଚୁକ୍ତି ଅନୁଯାୟୀ ବଣ୍ଟନ କରିବା ଉଚିତ।

ପ୍ରତିପିଦ୍ଧମନାଦିଷ୍ଟଂ ପ୍ରମାଦାଦ୍ଯଚ୍ଚ ନାଶିତଂ । ସ ତଦ୍ଦଦ୍ଯାଦ୍ ଵିପ୍ଲଵାଚ୍ଚ ରକ୍ଷଇତାଦ୍ଦସମାଂଶଭାକ୍ ।। ୨୫୮.

ଯଦି କିଛି ଜମା କରାଯାଇଥିବା ବସ୍ତୁ ଅନିର୍ଦ୍ଦେଶିତ ଭାବରେ ଅବହେଳାରୁ ନଷ୍ଟ ହେଉଛି, ଦାୟୀ ବ୍ୟକ୍ତି ସେହି ମୂଲ୍ୟ ଦେବାକୁ ପଡିବ; ଦୁର୍ଘଟନାରୁ ନଷ୍ଟ ହେଲେ, ଦଶାଂଶ ଦେବାକୁ ପଡିବ।

ଅର୍ଥପ୍ରକ୍ଷଏପଣାଦ୍ଵିଂଶଂ ଭାଗଂ ଶୁଲ୍କଂ ନୃପୋ ହରେତ୍ । ଵ୍ଯାସିଦ୍ଧଂ ରାଜଯୋଗ୍ଯଞ୍ଚ ଵିକ୍ରୀତଂ ରାଜଗାମି ତତ୍ ।। ୨୫୮.

ଘୋଷିତ ଲାଭରୁ ରାଜା ଏକ ଶତରୁ ଦୁଇ ଅଂଶ ଶୁଳ୍କ ନେବେ; ଯେଉଁ ବସ୍ତୁ ନିଷିଦ୍ଧ ବା ରାଜାଙ୍କ ପାଇଁ ଯୋଗ୍ୟ, ସେଗୁଡିକ ବିକ୍ରି କରିଲେ ରାଜାଙ୍କୁ ଯିବ।

ମିତ୍ଥ୍ଯା ଵଦନ୍ ପରୀମାଣଂ ଶୁଲ୍କସ୍ଥାନାଦପକ୍ରମମ୍ । ଦାପ୍ଯସ୍ତ୍ଵଷ୍ଟଗୁଣଂ ଯଶ୍ଚ ସଵ୍ଯାଜକ୍ରଯଵିକ୍ରଯୀ ।। ୨୫୮.

ଯିଏ ଭୁଲ ମାପ ଦେଇଥାଏ, ଶୁଳ୍କ ଦେବା ସ୍ଥାନରୁ ଏଡ଼ିଯାଏ, କିମ୍ବା ଚତୁର୍ତ୍ଥ ଭାବରେ କିଣିବା ବିକ୍ରି କରିଥାଏ, ସେ ଅଷ୍ଟ ଗୁଣା ଦଣ୍ଡ ଦେବାକୁ ପଡିବ।

ଦେଶାନ୍ତରଗତେ ପ୍ରେତେ ଦ୍ରଵ୍ଯଂ ଦାଯାଦବାନ୍ଧଵାଃ । ଜ୍ଞାତଯୋ ଵା ହରେଯୁସ୍ତଦାଗତାସ୍ତୈର୍ଵିନା ନୃପଃ ।। ୨୫୯.

ଯଦି କେହି ଅନ୍ୟ ଦେଶରେ ମୃତ୍ୟୁ ହେଉଛି, ତାଙ୍କର ସମ୍ପତ୍ତି ସେଠାରେ ଥିବା ଉତ୍ତରାଧିକାରୀ ବା ଆତ୍ମୀୟମାନେ ନେବେ; ଯଦି କେହି ନାହାନ୍ତି, ରାଜା ନେବେ।

ଜିହ୍ମଂ ତ୍ଯଜେଯୁର୍ନିର୍ଲୋଭମଶକ୍ତୋଽନ୍ଯେନ କାରଯେତ୍ । ଅନେନ ଵିଧିରାଖ୍ଯାତ ଋତ୍ଵିକ୍କର୍ଷକକର୍ମିଣାଂ ।। ୨୫୯.

ଲୋଭ ଛାଡି ଠକବା ତ୍ୟାଗ କରିବା ଉଚିତ; ଯଦି ସେ ନପାରିବେ, ଅନ୍ୟ ଜଣେ କରିବା ଉଚିତ। ଏହି ନିୟମ ପୂଜାରୀ, ଚାଷୀ ଓ କାମକୁ କରୁଥିବା ଲୋକଙ୍କ ପାଇଁ ଘୋଷିତ।

ଗ୍ରାହକୈର୍ଗୃହ୍ଯତେ ଚୌରୋ ଲୋପ୍ତ୍ରେଣାଥ ପଦେନ ଵା । ପୂର୍ଵକର୍ମାପରାଧୀ ଵା ତଥୈଵାଶୁଦ୍ଧଵାସକଃ ।। ୨୫୮.

ଗ୍ରାହକମାନେ ଚୋରକୁ ଧରିପାରନ୍ତି, କୁହୁଡି ବା ପଦଚିହ୍ନ ଦ୍ୱାରା, କିମ୍ବା ପୂର୍ବରୁ ଅପରାଧ କରିଥିବା ବ୍ୟକ୍ତି ବା ଅପବିତ୍ର ବସ୍ତ୍ର ପିନ୍ଧିଥିବା ଲୋକ।

ଅନ୍ଯେପି ଶଙ୍କଯା ଗ୍ରାହ୍ଯ ଜାତିନାମାଦିନିହ୍ନଵୈଃ । ଦ୍ଯୂତସ୍ତ୍ରୀପାନଶକ୍ତାଶ୍ଚ ଶୁଷ୍କଭିନ୍ନମୁଖସ୍ଵରାଃ ।। ୨୫୮.

ଅନ୍ୟମାନେ ମଧ୍ୟ ସନ୍ଦେହରେ ଧରାଯାଇପାରନ୍ତି, ଯେଉଁମାନେ ଜାତି ଓ ନାମ ଲୁଚାନ୍ତି, ଜୁଆରି, ମଦପାନକାରୀ, ଶୁଷ୍କ ବା ଭଙ୍ଗା ସ୍ୱର ଥିବା ଲୋକ।

ପରଦ୍ରଵ୍ଯଗୃହାଣାଞ୍ଚ ପୃଚ୍ଛକା ଗୂଢ଼ଚାରିଣଃ । ନିରାଯା ଵ୍ଯଯଵନ୍ତଶ୍ଚ ଵିନଷ୍ଟଦ୍ରଵ୍ଯଵିକ୍ରଯାଃ ।। ୨୫୮.

ଅନ୍ୟଙ୍କ ଘରକୁ ପ୍ରବେଶ କରୁଥିବା, ପ୍ରଶ୍ନ କରୁଥିବା, ଘରେ ଘରେ ଘୁଞ୍ଚିବା, ଅନାବଶ୍ୟକ ଭାବେ ଘୁଞ୍ଚିବା, ଅତି ଖର୍ଚ୍ଚ କରୁଥିବା ବା ନଷ୍ଟ ସାମଗ୍ରୀ ବିକ୍ରି କରୁଥିବା ଲୋକ।

ଗୃହୀତଃ ଶଙ୍କଯା ଚୌର୍ଯ୍ଯେନାମ୍ନାନଞ୍ଚେଦ୍ଵିଶୋଧଯେତ୍ । ଦାପଯିତ୍ଵା ହୃତଂ ଦ୍ରଵ୍ଯଂ ଚୋରଦଣ୍ଡେନ ଦଣ୍ଡଯେତ୍ ।। ୨୫୮.

ଯଦି କେହି ଚୋରିର ସନ୍ଦେହରେ ଧରାଯାଏ, ସେ ଶପଥ ଦ୍ୱାରା ନିଜକୁ ନିର୍ମଳ କରିବା ଉଚିତ; ଯଦି ଦୋଷୀ ପ୍ରମାଣିତ ହେଉଛି, ଚୋରି ହୋଇଥିବା ସମ୍ପତ୍ତି ଫେରାଇ ଦେବା ଓ ଚୋର ଦଣ୍ଡ ଭୋଗିବା ଉଚିତ।

ଚୌରଂ ପ୍ରଦାପ୍ଯାପହୃତଂ ଘାତଯେଦ୍ଵିଵିଧୈର୍ବଧୈଃ । ସଚିହ୍ନଂ ବ୍ରାହ୍ମଣଂ କୃତ୍ଵା ସ୍ଵରାଷ୍ଟ୍ରାଦ୍ଵିପ୍ରଵାସଯେତ୍ ।। ୨୫୮.

ଚୋର ଚୋରି ହୋଇଥିବା ସମ୍ପତ୍ତି ଫେରାଇ ଦେବା ଓ ବିଭିନ୍ନ ପ୍ରକାର ଦଣ୍ଡରେ ମୃତ୍ୟୁଦଣ୍ଡ ଦିଆଯିବ; ଚିହ୍ନିତ ବ୍ରାହ୍ମଣଙ୍କୁ ତାଙ୍କ ଦେଶରୁ ବାହାର କରିଦିଆଯିବ।

ଘାତିତେଽପହୃତେ ଦୋଷୋ ଗ୍ରାମଭର୍ତ୍ତୁରମିର୍ଗତେ । ମ୍ଵସୀମ୍ନି ଦଦ୍ଯାଦ୍ଗ୍ରାମସ୍ତୁ ପଦଂ ଵା ଯତ୍ର ଗଚ୍ଛତି ।। ୨୫୮.

ଯଦି ହତ୍ୟା କିମ୍ବା ଚୋରି ହୁଏ, ଗ୍ରାମର ମୁଖିଆ ଥିଲେ ଦୋଷ ତାଙ୍କୁ ଲାଗିବ; ଯଦି ମୁଖିଆ ନାହାନ୍ତି, ତେବେ ଗ୍ରାମର ସମସ୍ତେ କିମ୍ବା ଯେଉଁଠି ଘଟଣା ଘଟିଛି, ସେଠି ଦଣ୍ଡ ଦେବାକୁ ପଡିବ।

ପଞ୍ଚଗ୍ରାମୀ ଵହିଃ କ୍ରୋଶାଦ୍ଦଶଗ୍ରାମ୍ଯଽଥ ଵା ପୁନଃ । ଵନ୍ଦିଗ୍ରାହାଂସ୍ତଥା ଵାଜିକଞ୍ଜରାଣାଞ୍ଚ ହାରିଣଃ ।। ୨୫୮.

ପାଞ୍ଚଟି କିମ୍ବା ଦଶଟି ଗ୍ରାମର ବାହାର ଲୋକ, ଯାତ୍ରୀଙ୍କୁ ଧରିଥିବା, ଘୋଡା ଚୋରି କରିଥିବା, ହରିଣ ଚୋରି କରିଥିବା ଲୋକମାନେ—

ପ୍ରସହ୍ଯ ଘାତିଶ୍ଚୈଵ ଶୂଲମାରୋପଯେନ୍ନରାନ୍ । ଉତ୍କ୍ଷେପକଗ୍ରନ୍ଥିଭେଦୌ କରସନ୍ଦଂଶହୀତକୌ ।। ୨୫୮.

ଜୋର ଦେଇ ହତ୍ୟା କରିଥିବା ଲୋକଙ୍କୁ ଶୁଳରେ ଚଢ଼ାଇବା ଉଚିତ; ଯେଉଁମାନେ ଲୋକଙ୍କୁ ଫିଙ୍ଗି ଦେଇଥିବା, ଅଂଗ ଭଙ୍ଗ କରିଥିବା, କିମ୍ବା ହାତକୁ ଚିମଟାରେ ଅଘାତ କରିଥିବା—

କାର୍ଯ୍ଯୌ ଦ୍ଵିତୀଯାପରାଧେ କରପାଦୈକହୀନକୌ । ଭକ୍ତାଵକାଶାଗ୍ନ୍ଯୁଦକମନ୍ତ୍ରୋପକରଣଵ୍ଯଯାନ୍ ।। ୨୫୮.

ଦ୍ୱିତୀୟ ଅପରାଧରେ ଏକ ହାତ କିମ୍ବା ଏକ ପାଦ କାଟିବା ଦଣ୍ଡ ଦିଆଯିବ; ଖାଦ୍ୟ, ରହିବା ସ୍ଥାନ, ଅଗ୍ନି, ପାଣି, ମନ୍ତ୍ର ଉପକରଣ ଓ ଖର୍ଚ୍ଚ ଦେବାକୁ ପଡିବ।

ଦତ୍ତ୍ଵା ଚୌରସ୍ଯ ହନ୍ତୁର୍ଵା ଜାନତୋ ଦମ ଉତ୍ତମଃ । ଶସ୍ତ୍ରାଵପାତେ ଗର୍ଭସ୍ଯ ପାତନେ ଚୋତ୍ତମୋ ଦମଃ ।। ୨୫୮.

ଚୋର କିମ୍ବା ହତ୍ୟାକାରୀଙ୍କୁ, ଯଦି ଏହି କାମ ଜଣାଯିବ, ସର୍ବୋଚ୍ଚ ଦଣ୍ଡ ଦିଆଯିବ; ଶସ୍ତ୍ର ଦ୍ୱାରା ଗର୍ଭପାତ କିମ୍ବା ଗର୍ଭ ନଷ୍ଟ କରିଥିଲେ ମଧ୍ୟ ସର୍ବୋଚ୍ଚ ଦଣ୍ଡ ଦିଆଯିବ।

ଉତ୍ତମୋ ଵାଽଧମୋ ଵାପି ପୁରୁଷସ୍ତ୍ରୀପ୍ରମାପଣେ । ଶିଲାଂ ବଦ୍‌ଧ୍ବା କ୍ଷିପେଦପ୍ସୁ ନରଘ୍ନୀଂ ଵିଷଦାଂ ସ୍ତ୍ରିଯଂ ।। ୨୫୮.

ପୁରୁଷ ଉଚ୍ଚ କିମ୍ବା ନିମ୍ନ ଯେଉଁହେଉ, ଯଦି ପୁରୁଷ କିମ୍ବା ଜନାନୀଙ୍କୁ ହତ୍ୟା କରେ, ହତ୍ୟାକାରୀ କିମ୍ବା ବିଷ ଦେଇଥିବା ଜନାନୀଙ୍କୁ ପଥର ବାନ୍ଧି ଜଳରେ ଫିଙ୍ଗି ଦେବା ଉଚିତ।