ଅଗ୍ନିପୁରାଣମ୍

ଦେଶେ ତ୍ଵଦୃଶ୍ଯଃ ଶତ୍ରୂଣାଂ କୁର୍ଯ୍ଯାତ୍ ପ୍ରକୃତିକଲ୍ପନାଂ । ସଂହତାନ୍ ଯୋଧଯେଦଲ୍ପାନ୍ କାମଂ ଵିସ୍ତାରଯେଦ୍‌ବହୂନ୍ ।। ୨୩୬.

ଶତ୍ରୁମାନେ ଯେଉଁଠାରେ ଦେଖିପାରିବେ ନାହିଁ, ସେଠାରେ ସେନାର ବ୍ୟବସ୍ଥା କରିବା ଉଚିତ। ଯେଉଁମାନେ ଏକଠା ଅଛନ୍ତି, ସେମାନେ ଅଳ୍ପ ସେନା ସହ ଯୁଦ୍ଧ କରିବେ, ଏବଂ ଅଧିକ ସେନାକୁ ଇଚ୍ଛାମୁତାବକ ବିସ୍ତାର କରିବେ।

ସୂଚୀମୁଖମନୀକଂ ସ୍ଯାଦଲ୍ପାନାଂ ବହୁଭିଃ ସହ। ଵ୍ଯୂହାଃ ପ୍ରାଣ୍ଯଙ୍ଗରୂପାଶ୍ଚ ଦ୍ରଵ୍ଯରୂପାଶ୍ଚ କୀର୍ତ୍ତିତାଃ ।। ୨୩୬.

ଅଳ୍ପ ସେନାକୁ ବହୁ ସେନା ସହିତ ସୂଚୀମୁଖ ଆକୃତିର ବ୍ୟୁହ ରଖିବା ଉଚିତ। ବ୍ୟୁହମାନେ ପ୍ରାଣ ଅଙ୍ଗ ଓ ବସ୍ତୁ ଆକୃତିର ଭାବେ ବର୍ଣ୍ଣିତ।

ଗରୁଡୋ ମକରଵ୍ଯୂହଶ୍ଚକ୍ରଃ ଶ୍ଯେନସ୍ତଥୈଵ ଚ । ଅର୍ଦ୍ଧଚନ୍ଦ୍ରଶ୍ଚ ଵଜ୍ରଶ୍ଚ ଶକଟଵ୍ଯୂହ ଏଵ ଚ ।। ୨୩୬.

ଗରୁଡ଼, ମକର, ଚକ୍ର, ଶ୍ୟେନ, ଅର୍ଧଚନ୍ଦ୍ର, ବଜ୍ର ଏବଂ ଶକଟ ବ୍ୟୁହ ମଧ୍ୟ ଉଲ୍ଲେଖ ହୋଇଛି।

ମଣ୍ଡଲଃ ସର୍ଵତୋଭଦ୍ରଃ ସୂଚୀଵ୍ଯୂହଶ୍ଚ ତେ ନରାଃ । ଵ୍ଯୂହାନାମଥ ସର୍ଵେଷାଂ ପଞ୍ଚଧା ସୈନ୍ଯକଲ୍ପନା ।। ୨୩୬.

ମଣ୍ଡଳ, ସର୍ବତୋଭଦ୍ର ଏବଂ ସୂଚୀ ବ୍ୟୁହ—ଏହାମାନେ ବ୍ୟୁହ ଅଟୁଟ। ସେନାର ବ୍ୟବସ୍ଥା ସମସ୍ତ ବ୍ୟୁହ ପାଇଁ ପାଞ୍ଚ ଭାଗରେ ବର୍ଣ୍ଣିତ।

ଦ୍ଵୌ ପକ୍ଷାଵନୁପକ୍ଷୌ ଦ୍ଵାଵଵଶ୍ଯଂ ପଞ୍ଚମଂ ଭଵେତ୍ । ଏକେନ ଯଦି ଵା ଦ୍ଵାଭ୍ଯାଂ ଭାଗାଭ୍ଯାଂ ଯୁଦ୍ଧମାଚରେତ୍ ।। ୨୩୬.

ଦୁଇଟି ପକ୍ଷ, ଦୁଇଟି ଉପପକ୍ଷ ଓ ପଞ୍ଚମ ଅଂଶ ସଦା ଥାଏ। ଏକ କିମ୍ବା ଦୁଇ ଭାଗ ସହିତ ଯୁଦ୍ଧ କରାଯାଇପାରେ।

ଭାଗତ୍ରଯଂ ସ୍ଥାପଯେତ୍ତୁ ତେଷାଂ ରକ୍ଷାର୍ଥମେଵ ଚ । ନ ଵ୍ଯୂହକଲ୍ପନା କାର୍ଯ୍ଯା ରାଜ୍ଞୋ ଭଵତି କର୍ହିଂଚିତ୍ ।। ୨୩୬.

ସେମାନଙ୍କର ସୁରକ୍ଷା ପାଇଁ ତିନିଟି ଭାଗ ଗଠନ କରିବା ଉଚିତ୍, କିନ୍ତୁ ରାଜାଙ୍କୁ କେବେ ମଧ୍ୟ ନିଜେ ଯୁଦ୍ଧ ରୂପରେ ବ୍ୟବସ୍ଥା କରିବା ଉଚିତ୍ ନୁହେଁ।

ମୂଲଚ୍ଛେଦେ ଵିନାଶଃ ସ୍ଯାନ୍ନ ଯୁଧ୍ଯେଚ୍ଚ ସ୍ଵଯନ୍ନୃପଃ । ସୈନ୍ଯସ୍ଯ ପଶ୍ଚାତ୍ତିଷ୍ଠେତ୍ତୁ କ୍ରୋଶମାତ୍ରେ ମହୀପତିଃ ।। ୨୩୬.

ମୂଳ କଟିଦିଆଗୁଡିକୁ ନଷ୍ଟ ହେବା ସମ୍ଭାବନା ଥାଏ; ରାଜାଙ୍କୁ ନିଜେ ଯୁଦ୍ଧ କରିବା ଉଚିତ୍ ନୁହେଁ, ସେ ନିଜ ସେନାର ପଛରେ ଏକ କ୍ରୋଶ ଦୂରରେ ରହିବା ଉଚିତ୍।

ଭଗ୍ନସନ୍ଧାରଣଂ ତତ୍ର ଯୋଧାନାଂ ପରିକୀର୍ତ୍ତିତଂ । ପ୍ରଧାନଭଙ୍ଗେ ସୈନ୍ଯସ୍ଯ ନାଵସ୍ଥାନଂ ଵିଧୀଯତେ ।। ୨୩୬.

ଏଠାରେ ଯୋଦ୍ଧାମାନଙ୍କର ମୁଖ୍ୟ ଶକ୍ତି ଭାଙ୍ଗିଯିବାକୁ କୁହାଯାଇଛି; ସେନାର ପ୍ରଧାନ ଅଂଶ ଭାଙ୍ଗିଗଲେ, ଆଉ ରୁହିବାର ସମ୍ଭାବନା ନାହିଁ।

ନ ସଂହତାନ୍ନ ଵିରଲାନ୍ଯୋଧାନ୍ ଵ୍ଯୂହେ ପ୍ରକଲ୍ପଯେତ୍ । ଆଯୁଧାନାନ୍ତୁ ସମ୍ମର୍ଦ୍ଦୋ ଯଥା ନ ସ୍ଯାତ୍ ପରସ୍ପରଂ ।। ୨୩୬.

ଯୁଦ୍ଧ ରୂପରେ ଯୋଦ୍ଧାମାନେ ଅତି ଗଢ଼ା କିମ୍ବା ଅତି ଛିଟା ଭାବେ ରଖିବା ଉଚିତ୍ ନୁହେଁ; ଯେପରି ତାଙ୍କର ଅସ୍ତ୍ର ଏକାପରେ ଏକ ଟକ୍କର ନଖାଏ।

ଭେତ୍ତୁକାମଃ ପରନୀକଂ ସଂହତୈରେଵ ଭେଦଯେତ୍ । ଭେଦରକ୍ଷ୍ଯାଃ ପରେଣାପି କର୍ତ୍ତଵ୍ଯାଃ ସଂହତାସ୍ତଥା ।। ୨୩୬.

ଶତ୍ରୁ ସେନାକୁ ଭାଙ୍ଗିବାକୁ ଚାହୁଁଥିବା ବ୍ୟକ୍ତି ଗଢ଼ା ଦଳ ଦ୍ୱାରା ଏହା କରିବା ଉଚିତ୍; ଶତ୍ରୁମାନେ ମଧ୍ୟ ତାଙ୍କର ଏହି ଗଢ଼ା ଦଳକୁ ଭାଙ୍ଗିଯିବାରୁ ସୁରକ୍ଷା କରିବା ଦରକାର।

ଵ୍ଯୂହଂ ଭେଦାଵହଂ କୁର୍ଯ୍ଯାତ୍ ପରଵ୍ଯୂହେଷୁ ଚେଚ୍ଛଯା । ଗଜସ୍ଯ ପାଦରକ୍ଷାର୍ଥାଶ୍ଚତ୍ଵାରସ୍ତୁ ତଥା ଦ୍ଵିଜ ।। ୨୩୬.

ଯଦି ଇଚ୍ଛା କରିଲେ, ଶତ୍ରୁ ସେନାର ରୂପକୁ ଭାଙ୍ଗିପାରିବା ଏମିତି ଏକ ରୂପ ତିଆରି କରିବା ଉଚିତ୍; ଏବଂ, ଦ୍ୱିଜ, ହାତୀର ପାଦ ସୁରକ୍ଷା ପାଇଁ ଚାରିଜଣ ରକ୍ଷକ ରଖିବା ଦରକାର।

ରଥସ୍ଯ ଚାଶ୍ଵାଶ୍ଚତ୍ଵାରଃ ସମାସ୍ତସ୍ଯ ଚ ଚର୍ମ୍ମିଣଃ । ଧନ୍ଵିନଶ୍ଚର୍ମିଭିସ୍ତୁଲ୍ଯାଃ ପୁରସ୍ତାଚ୍ଚର୍ମ୍ମିଣୋ ରଣେ ।। ୨୩୬.

ରଥ ପାଇଁ ଚାରିଟି ଘୋଡ଼ା ଯୋଡ଼ିବା ଦରକାର, ଏବଂ ତାହାର ଚର୍ମ ଆବୃତ ଯୋଦ୍ଧାମାନେ ମଧ୍ୟ; ଧନୁର୍ଧରମାନେ ଚର୍ମ ପିନ୍ଧିଥିବା ଲୋକଙ୍କ ସହିତ ମିଳିବା ଉଚିତ୍, ଯୁଦ୍ଧରେ ଚର୍ମ ପିନ୍ଧିଥିବାମାନେ ସମ୍ମୁଖରେ ରଖିବା ଉଚିତ୍।

ଵୃଷ୍ଠତୋ ଧନ୍ଵିନଃ ପଶ୍ଚାଦ୍ଧନ୍ଵିନାନ୍ତୁରଗା ରଥାଃ । ରଥାନାଂ କୁଞ୍ଜରାଃ ପଶ୍ଚାଦ୍ଧାତଵ୍ଯାଃ ପୃଥିଵୀକ୍ଷିତା ।। ୨୩୬.

ଧନୁର୍ଧରମାନଙ୍କ ପଛରେ ଆଉ ଧନୁର୍ଧର, ତାପରେ ଘୋଡ଼ା ଓ ରଥ; ରଥମାନଙ୍କ ପଛରେ ହାତୀମାନେ ଦେଶପାଳଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ରଖାଯିବା ଉଚିତ୍।

ପଦାତିକୁଞ୍ଜରାଶ୍ଵନାଂ ଧର୍ମ୍ମକାର୍ଯ୍ଯଂ ପ୍ରଯତ୍ନତଃ । ଶୂରାଃ ପ୍ରମୁଖତୋ ଦେଯାଃ ସ୍କନ୍ଧମାତ୍ରପ୍ରଦର୍ଶନଂ ।। ୨୩୬.

ପଦାତି, ହାତୀ ଓ ଘୋଡ଼ାମାନଙ୍କର ଠିକ୍ ବ୍ୟବସ୍ଥା ମନୋଯୋଗରେ କରିବା ଦରକାର; ସାହସୀମାନେ ସମ୍ମୁଖରେ ରଖିବା ଉଚିତ୍, ତାଙ୍କର କେବଳ ମଣ୍ଡ ଦେଖାଯିବ।

କର୍ତ୍ତଵ୍ଯଂ ଭୀରୁସଙ୍ଘେନ ଶତ୍ରୁଵିଦ୍ରାଵକାରକଂ । ଦାରଯନ୍ତି ପୁରସ୍ତାତ୍ତୁ ନ ଦେଯା ଭୀରଵଃ ପୁରଃ ।। ୨୩୬.

ଭୟଭୀତ ଲୋକମାନେ ଦ୍ୱାରା ଶତ୍ରୁମାନଙ୍କୁ ଭୟଭୀତ କରି ଦୌଡ଼ାଇବା ପାଇଁ ଏକ ରୂପ ତିଆରି କରିବା ଉଚିତ୍; କିନ୍ତୁ ଭୟଭୀତମାନେ କେବେ ମଧ୍ୟ ସମ୍ମୁଖରେ ରଖିବା ଉଚିତ୍ ନୁହେଁ।

ପ୍ରୋତ୍ସାହଯନ୍ତ୍ଯେଵ ରଣେ ଭୀରୂନ୍ ଶୂଗଃ ପୁରସ୍ଥିତାଃ । ପ୍ରାଂଶଵଃ ଶୁକନାଶାଶ୍ଚ ଯେ ଚାଜିହ୍ମେକ୍ଷଣା୨ ନରାଃ ।। ୨୩୬.

ଯୁଦ୍ଧରେ ସମ୍ମୁଖରେ ଥିବା ସାହସୀମାନେ ଭୟଭୀତମାନେକୁ ଉତ୍ସାହିତ କରନ୍ତି; ଉଚ୍ଚ ଦେହ, ଚଉଡ଼ା କାନ୍ଧ ଓ ଯେଉଁମାନଙ୍କର ଦୃଷ୍ଟି ଏକାଗ୍ର ତାଙ୍କୁ ସମ୍ମୁଖରେ ରଖିବା ଉଚିତ୍।

ସଂହତଭ୍ରଯୁଗାଶ୍ଚୈଵ କ୍ରୋଧନାଃ କଲହପ୍ରିଯାଃ । ନିତ୍ଯହୃଷ୍ଟାଃ ପ୍ରହୃଷ୍ଟାଶ୍ଚ ଶୂରା ଜ୍ଞେଯାଶ୍ଯ କାମିନଃ ।। ୨୩୬.

ଏମିତି ଯୋଦ୍ଧାମାନେ ଯେଉଁମାନେ ଏକାଠି ଯୋଗାଯୋଗ ରଖନ୍ତି, ଶୀଘ୍ର କ୍ରୋଧିତ ହୁଅନ୍ତି, ଝଗଡ଼ାକୁ ପସନ୍ଦ କରନ୍ତି, ସବୁବେଳେ ଖୁସି ଓ ଉତ୍ସାହିତ ରହନ୍ତି, ସେମାନେ ଯୁଦ୍ଧକୁ ଆଗ୍ରହ କରୁଥିବା ବୋଲି ଜଣାଯିବେ।

ପ୍ରପ୍ତିଯୁଦ୍ଧଂ ଗଜାନାଞ୍ଚ ତୋଯଦାନାଦିକଶ୍ଚ ଯତ୍ ।। ୨୩୬.

ହାତୀମାନଙ୍କ ପାଇଁ ଯୁଦ୍ଧ ନୀତି, ଜଳ ଦେବା ଓ ଅନ୍ୟାନ୍ୟ ଆବଶ୍ୟକତା ବିଷୟରେ କୁହାଯାଇଛି।

ଆଯୁଧାନଯନଂ ଚୈଵ ପତ୍ତିକର୍ମ୍ମଂ ଵିଧୀଯତେ । ରିପୂଣାଂ ଭେତ୍ତୁକାମାନାଂ ସ୍ଵସୈନ୍ଯସ୍ଯ ତୁ ରକ୍ଷଣଂ ।। ୨୩୬.

ଅସ୍ତ୍ର ଚଳାଣ ଓ ପଦାତିଙ୍କ କାର୍ଯ୍ୟ ନିର୍ଦ୍ଦିଷ୍ଟ କରାଯାଇଛି; ଶତ୍ରୁମାନଙ୍କୁ ଭାଙ୍ଗିବାକୁ ଚାହୁଁଥିବା ଓ ନିଜ ସେନାକୁ ସୁରକ୍ଷା କରିବା ପାଇଁ।

ଭେଦନଂ ସଂହତାନାଞ୍ଚ ଚର୍ମିଣାଂ କର୍ମ୍ମ କୀର୍ତ୍ତିଂତଂ । ଵିମୁଖୀକରଣଂ ଯୁଦ୍ଧେ ଧନ୍ଵିନାଂ ଚ ତଥୋଚ୍ଯତେ ।। ୨୩୬.

ଚର୍ମ ପିନ୍ଧିଥିବା ଗଢ଼ା ଦଳକୁ ଭାଙ୍ଗିବା କାର୍ଯ୍ୟ ବିବର୍ଣ୍ଣିତ; ଏବଂ ଯୁଦ୍ଧରେ ଧନୁର୍ଧରମାନେକୁ ପଛୁଆ କରିଦେବା ମଧ୍ୟ କୁହାଯାଇଛି।

ଦୂରାପସରଣଂ ଯାନଂ ସୁହତସ୍ଯ ତଥୋଚ୍ଯତେ । ତ୍ରାସନଂ ରିପୁସୈନ୍ଯାନାଂ ରଥକର୍ମ୍ମ ତଥୋଚ୍ଯତେ ।। ୨୩୬.

ଦୂରରୁ ପଛକୁ ହଟିଯିବା ଯାନମାନଙ୍କ କାର୍ଯ୍ୟ ବୋଲି କୁହାଯାଇଛି; ଶତ୍ରୁ ସେନାକୁ ଭୟଭୀତ କରିବା ରଥମାନଙ୍କ କାର୍ଯ୍ୟ।

ଭେଦନଂ ସଂହତାନାଞଚ ଭେଦାନାମପି ସଂହତିଃ । ପ୍ରାକାରତୋରଣାଟ୍ଟାଲଦ୍ରୁମଭଙ୍ଗଶ୍ଚ ସଦ୍‌ଗଜେ ।। ୨୩୬.

ଗଢ଼ା ଦଳକୁ ଭାଙ୍ଗିବା, ଭାଙ୍ଗିଯାଇଥିବା ଦଳକୁ ଏକତ୍ର କରିବା, ପ୍ରାଚୀର, ଦ୍ୱାର, ମିନାର ଓ ଗଛ ଭଙ୍ଗିବା ହାତୀମାନଙ୍କ କାର୍ଯ୍ୟ।

ପତ୍ତିଭୂର୍ଵିଷମା ଜ୍ଞେଯା ରଥାଶ୍ଵସ୍ଯ ତଥା ସଭା । ସକର୍ଦ୍ଦମା ଚ ନାଗାନାଂ ଯୁଦ୍ଧଭୂମିରୁଦାହୃତା ।। ୨୩୬.

ପଦାତିଙ୍କ ପାଇଁ ଅସମ ଭୂମି ଯୁଦ୍ଧ କ୍ଷେତ୍ର ଭାବରେ ଜଣାଯିବ; ରଥ ଓ ଘୋଡ଼ା ପାଇଁ ସମ ଭୂମି, ଏବଂ ହାତୀମାନଙ୍କ ପାଇଁ କାଦା ଭୂମି ଯୁଦ୍ଧ କ୍ଷେତ୍ର ଭାବରେ କୁହାଯାଇଛି।

ଏଵଂ ଵିରଚିତଵ୍ଯୂହଃ କୃତପୃଷ୍ଠଦିଵାକରଃ । ତଥାନୁଲୋପଶୁକ୍ରାର୍କିଦିକ୍ପାଲମୃଦୁମାରୁତାଃ ।। ୨୩୬.

ଏଭଳି ଭଳି ଭାବରେ ବ୍ୟୁହ ଗଠନ କରିବା ଉଚିତ, ସୂର୍ଯ୍ୟକୁ ପଛେ ରଖିବା ଦରକାର। ଏହିପରି, ଶୁକ୍ର ଓ ସୂର୍ଯ୍ୟଙ୍କ ଦିଗ ଅନୁଯାୟୀ ଦିଗପାଳମାନେ ଓ ମୃଦୁ ପବନ ରଖିବା ଉଚିତ।

ଯୋଧାନୁତ୍ତେଜଯେତ୍ସର୍ଵ୍ଵାନ୍ନାମଗୋତ୍ରାଵଦାନତଃ । ଭୋଗପ୍ରାପ୍ତ୍ଯା ଚ ଵିଜଯେ ସ୍ଵର୍ଗପ୍ରାପ୍ତ୍ଯା ମୃତସ୍ଯ ଚ ।। ୨୩୬.

ଯୋଦ୍ଧାମାନଙ୍କୁ ତାଙ୍କର ନାମ ଓ ଗୋତ୍ର ଉଚ୍ଚାରଣ କରି ଉତ୍ସାହିତ କରିବା ଉଚିତ, ଯେ ଯୁଦ୍ଧରେ ଜିତିଲେ ଭୋଗ ମିଳିବ ଓ ଯେମାନେ ମୃତ୍ୟୁବରଣ କରିବେ ସେମାନେ ସ୍ୱର୍ଗ ପାଇବେ।

ଜିତ୍ଵାରୀନ୍ ଭୋଗସମ୍ପ୍ରାପ୍ତିଃ ମୃତସ୍ଯ ଚ ପରା ଗତିଃ । ନିଷ୍କୃତିଃ ସ୍ଵାମିପିଣ୍ଡସ୍ଯ ନାସ୍ତି ଯୁଦ୍ଧସମା ଗତିଃ ।। ୨୩୬.

ଶତ୍ରୁଙ୍କୁ ଜିତିଲେ ଭୋଗ ଲାଭ ହୁଏ, ଯେମାନେ ମୃତ୍ୟୁବରଣ କରନ୍ତି ସେମାନେ ସର୍ବୋଚ୍ଚ ଗତିକୁ ପ୍ରାପ୍ତ କରନ୍ତି। ଯୁଦ୍ଧରେ ଯୋଦ୍ଧାଙ୍କ ମୃତ୍ୟୁ ପାଇଁ ଏହା ପରି ଅନ୍ୟ କୌଣସି ପରିହାର ନାହିଁ।

ଶୂରାଣାଂ ରକ୍ତମାଯାତି ତେନ ପାପନ୍ତ୍ଯଜନ୍ତି ତେ । ଘାତାଦିଦୁଃଖସହନଂ ରଣେ ତତ୍ ପରମନ୍ତପଃ ।। ୨୩୬.

ବୀରମାନଙ୍କ ରକ୍ତ ପ୍ରବାହିତ ହେଉଛି, ଏହି ଦ୍ୱାରା ସେମାନେ ପାପରୁ ମୁକ୍ତ ହୁଅନ୍ତି। ଯୁଦ୍ଧରେ ଘାଉ ଓ ମୃତ୍ୟୁର ଯନ୍ତ୍ରଣା ସହିବା ହେଉଛି ସେମାନଙ୍କର ସର୍ବୋତ୍ତମ ତପସ୍ୟା।

ଵରାପ୍ସରଃ ସହସ୍ରାଣି ଯାନ୍ତି ଶୂରଂ ରଣେ ମୃତଂ । ସ୍ଵାମୀ ସୁକୃତମାଦତ୍ତେ ଭଗ୍ନାନାଂ ଵିନିଵର୍ତ୍ତିନାଂ ।। ୨୩୬.

ଯେଉଁ ବୀର ଯୁଦ୍ଧରେ ମୃତ୍ୟୁବରଣ କରନ୍ତି, ତାଙ୍କୁ ହଜାର ହଜାର ଅପ୍ସରା ଗତି କରନ୍ତି। ଯେମାନେ ଭାଙ୍ଗି ଫେରିଆସନ୍ତି, ସେମାନଙ୍କର ପୁଣ୍ୟ ରାଜା ନେଇଥାନ୍ତି।

ବ୍ରହ୍ମହତ୍ଯାଫଲଂ ତେଷାଂ ତଥା ପ୍ରୋକ୍ତଂ ପଦେ ପଦେ । ତ୍ଯକ୍ତ୍ଵା ସହାଯାନ୍ ଯୋ ଗଚ୍ଛେଦ୍ଦେଵାସ୍ତସ୍ଯ ଵିନଷ୍ଟଯେ ।। ୨୩୬.

ଯେମାନେ ସହଯୋଗୀମାନେ ଛାଡ଼ି ଯାଆନ୍ତି, ସେମାନେ ପ୍ରତି ପଦକ୍ଷେପରେ ବ୍ରାହ୍ମଣ ହତ୍ୟାର ଫଳ ଭୋଗନ୍ତି ଏହା କୁହାଯାଇଛି। ଦେବତାମାନେ ସେମାନଙ୍କ ବିନାଶ କାମନା କରନ୍ତି।