ଅଗ୍ନିପୁରାଣମ୍

ବୃହନ୍ନଲାର୍ଜୁନୋ ଭାର୍ଯା ସୈରିନ୍ଧ୍ରୀ ଯମଜୌ ତଥା। ଅନ୍ଯନାମ୍ନା ଭୀମସେନଃ କୀଚକଞ୍ଚାବଧୀନ୍ନିଶି

ଅର୍ଜୁନ ବୃହନ୍ନଳା ନାମ ଧରିଲେ, ତାଙ୍କ ଭାର୍ଯ୍ୟା ସାଇରିନ୍ଧ୍ରୀ ଥିଲେ। ଯମପୁତ୍ର ମଧ୍ୟ ଥିଲେ, ଭୀମସେନ ଅନ୍ୟ ନାମରେ ରହି, ରାତିରେ କୀଚକଙ୍କୁ ମାରିଦେଲେ।

ଦ୍ରୌପଦୀଂ ହର୍ତ୍ତୁକାମଂ ତମର୍ଜୁନଶ୍ଚାଜଯତ୍ କୁରୂନ୍। କୁର୍ଵତୋ ଗୋଗ୍ରହାଦୀଂଶ୍ଚ ତୈର୍ଜ୍ଞାତାଃ ପାଣ୍ଡଵା ଅଥ

ଦ୍ରୌପଦୀଙ୍କୁ ହରିବାକୁ ଚେଷ୍ଟା କରୁଥିବା ଏବଂ କୌରବମାନେ ଉପରେ ଅର୍ଜୁନ ଜିତିଲେ। ଗୋମୂଳ୍ୟ ଓ ଅନ୍ୟାନ୍ୟ ଜିନିଷ ନେଇଥିବାମାନେ ପାଣ୍ଡବମାନେକୁ ଚିହ୍ନିଲେ।

ସୁଭଦ୍ରା କୃଷ୍ଣଭଗିନୀ ଅର୍ଜୁନାତ୍ସମଜୀଜନତ୍। ଅଭିମନ୍ଯୁନ୍ଦଦୌ ତସ୍ମୈ ଵିରାଟଶ୍ଚୋତ୍ତରାଂ ସୁତାମ୍

କୃଷ୍ଣଙ୍କ ଭଉଣୀ ସୁଭଦ୍ରା ଅର୍ଜୁନଙ୍କଠାରୁ ଏକ ପୁଅ ଜନ୍ମଦେଲେ। ସେଇ ଅଭିମନ୍ୟୁଙ୍କୁ ବିରାଟ ତାଙ୍କ ଝିଅ ଉତ୍ତରାକୁ ବିବାହ କରାଇଲେ।

ସପ୍ତାକ୍ଷୌହିଣୀଶ ଆସୀଦ୍ଧର୍ମ୍ମରାଜୋ ରଣାଯ ସଃ। କୃଷ୍ଣୋ ଦୂତୋବ୍ରଵୀଦ୍ ଗତ୍ଵା ଦୁର୍ଯୋଧନମମର୍ଷଣମ୍

ଧର୍ମରାଜଙ୍କ ପାଖରେ ସାତଟି ବଡ଼ ସେନା ଥିଲା। କୃଷ୍ଣ ଦୂତିୟା ହୋଇ ଦୁର୍ଯୋଧନଙ୍କ ପାଖକୁ ଗଲେ, କିନ୍ତୁ ସେ ମନ ମାନିଲେ ନାହିଁ।

ଏକାଦଶକ୍ଷୌହିଣୀଶଂ ନୃପଂ ଦୁର୍ଯୋଧନଂ ତଦା। ଯୁଧିଷ୍ଠିରାଯାର୍ଦ୍ଧରାଜ୍ଯଂ ଦେହି ଗ୍ରାମାଂଶ୍ଚ ପଞ୍ଚ ଵା

ସେଇ ସମୟରେ ଦୁର୍ଯୋଧନଙ୍କ ପାଖରେ ଏଗାରଟି ବଡ଼ ସେନା ଥିଲା। କୃଷ୍ଣ ତାଙ୍କୁ କହିଲେ, 'ଯୁଧିଷ୍ଠିରଙ୍କୁ ଅର୍ଧ ରାଜ୍ୟ କିମ୍ବା କମ୍ସେକମ୍ ପାଞ୍ଚଟି ଗାଁ ଦିଅ।'

ଯୁଧ୍ଯସ୍ଵ ଵା ଵଚଃ ଶ୍ରୁତ୍ଵା କୃଷ୍ଣମାହ ସୁଯୋଧନଃ। ଭୂସୂଚ୍ଯଗ୍ରଂ ନ ଦାସ୍ଯାମି ଯୋତ୍ସ୍ଯେ ସଙ୍‌ଗ୍ରହଣୋଦ୍ଯତଃ

ଏହି କଥା ଶୁଣି ସୁୟୋଧନ କୃଷ୍ଣଙ୍କୁ ଉତ୍ତର ଦେଲେ, 'ମୁଁ ଏକ ସୁଇର ଟିପ୍ ପରି ଭୂମି ମଧ୍ୟ ଦେବି ନାହିଁ, ଯୁଦ୍ଧ ପାଇଁ ପ୍ରସ୍ତୁତ ଅଛି।'

ଵିଶ୍ଵରୂପନ୍ଦର୍ଶଯିତ୍ଵା ଅଧୃଷ୍ଯଂ ଵିଦୁରାର୍ଚ୍ଚିତଃ । ପ୍ରାଗାଦ୍ଯୁଧିଷ୍ଠିରଂ ପ୍ରାହ ଯୋଧଯୈନଂ ସୁଯୋଧନମ୍

କୃଷ୍ଣ ତାଙ୍କର ବିଶ୍ୱରୂପ ଦେଖାଇ, ବିଦୁରଙ୍କ ପ୍ରଶଂସା ପାଇ, ଯୁଧିଷ୍ଠିରଙ୍କ ପାଖକୁ ଗଲେ ଏବଂ କହିଲେ, 'ସୁୟୋଧନ ସହ ଯୁଦ୍ଧ କର।'

କୁରୁପାଣ୍ଡଵସଙ୍‌ଗ୍ରାମଵର୍ଣନମ୍ । ଅଗ୍ନିରୁଵାଚ ଯୌଧିଷ୍ଠିରୀ ଦୌର୍ଯୋଧନୀ କୁରୁକ୍ଷେତ୍ରଂ ଯଯୌ ଚମୂଃ। ଭୀଷ୍ମଦ୍ରୋଣାଦିକାନ୍ ହୃଷ୍ଟ୍ଵା ନାଯୁଧ୍ଯତ ଗୁରୁନିତି

କୁରୁ ଓ ପାଣ୍ଡବମାନଙ୍କ ଯୁଦ୍ଧର ବର୍ଣ୍ଣନା। ଅଗ୍ନି କହିଲେ: ଯୁଧିଷ୍ଠିର ଓ ଦୁର୍ଯୋଧନଙ୍କ ସେନା କୁରୁକ୍ଷେତ୍ରକୁ ଗଲା। ଭୀଷ୍ମ, ଡ୍ରୋଣ ଓ ଅନ୍ୟମାନେ ଖୁସି ହେଲେ, କିନ୍ତୁ ଗୁରୁ ହେବାରୁ ଯୁଦ୍ଧ କଲେ ନାହିଁ।

ପାର୍ଥଂ ହ୍ଯୁଵାଚ ଭଗଵାନ୍ନଶୋଚ୍ଯା ଭୀଷ୍ମମୁଖ୍ଯକାଃ। ଶରୀରାଣି ଵିନାଶୀନି ନ ଶରୀରୀ ଵିନଶ୍ଯତି

ଭଗବାନ ପାର୍ଥଙ୍କୁ କହିଲେ, 'ଭୀଷ୍ମ ଆଦିମାନେ ପାଇଁ ଶୋକ କରିବା ଉଚିତ୍ ନୁହେଁ। ଦେହ ନଶ୍ୱର, କିନ୍ତୁ ଆତ୍ମା କେବେ ନଷ୍ଟ ହୁଏନାହିଁ।'

ଅଯମାତ୍ମା ପରଂ ବ୍ରହ୍ମ ଅହଂ ବ୍ରହ୍ମାସ୍ମି ଵିଦ୍ଧି ତମ୍ । ସିଦ୍ଧ୍ଯସିଦ୍ଧ୍ଯୋଃ ସମୋ ଯୋଗୀ ରାଜଧର୍ମ୍ମଂ ପ୍ରପାଲଯ

ଏହି ଆତ୍ମା ହେଉଛି ସର୍ବୋଚ୍ଚ ବ୍ରହ୍ମ; 'ମୁଁ ବ୍ରହ୍ମ' ବୋଲି ଜାଣ। ଯୋଗୀ ସଫଳତା କିମ୍ବା ବିଫଳତାରେ ସମଭାବ ରହେ। ରାଜଧର୍ମକୁ ନିଷ୍ଠାରେ ପାଳନ କର।

କୃଷ୍ଣୋକ୍ତୋଥାର୍ଜୁନୋଽଯୁଧ୍ଯଦ୍ରଥସ୍ଥୋ ଵାଦ୍ଯଶବ୍ଦଵାନ୍। ଭୀଷ୍ମଃ ସେନାପତିରଭୂଦାଦୌ ଦୌର୍ଯୋଧନେ ବଲେ

କୃଷ୍ଣଙ୍କ କଥା ଶୁଣି ଅର୍ଜୁନ ତାଙ୍କର ରଥରୁ ଯୁଦ୍ଧ କଲେ ଏବଂ ଶଙ୍ଖ ଧ୍ୱନି କରିଲେ। ଦୁର୍ଯ୍ୟୋଧନଙ୍କ ସେନାର ଆରମ୍ଭରେ ଭୀଷ୍ମ ସେନାପତି ହେଲେ।

ପାଣ୍ଡଵାନାଂ ଶିଖଣ୍ଡୀ ଚ ତଯୋର୍ଯୁଦ୍ଧଂ ବଭୂଵ ହ। ଧାର୍ତ୍ତରାଷ୍ଟ୍ରାଃ ପାଣ୍ଡଵାଂଶ୍ଚ ଜଘ୍ନୁର୍ଯୁଦ୍ଧେ ସଭୀଷ୍ମକାଃ

ପାଣ୍ଡବମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଶିଖଣ୍ଡୀ ମଧ୍ୟ ଯୁଦ୍ଧ କଲେ। ଦୁଇ ପକ୍ଷରେ ଭୟଙ୍କର ଯୁଦ୍ଧ ହେଲା। ଧୃତରାଷ୍ଟ୍ରଙ୍କ ପୁଅମାନେ, ପାଣ୍ଡବମାନେ ଏବଂ ଭୀଷ୍ମ, ସମସ୍ତେ ଯୁଦ୍ଧରେ ପ୍ରତିଯୋଗିତା କଲେ।

ଧାର୍ତ୍ତରାଷ୍ଟ୍ରାନ୍ ଶିଖଣ୍ଡ୍ଯାଦ୍ଯାଃ ପାଣ୍ଡଵା ଜଘ୍ନୁରାହେଵେ। ଦେଵାସୁରସମଂ ଯୁଦ୍ଧଂ କୁରୁପାଣ୍ଡଵସେନଯୋଃ

ଶିଖଣ୍ଡୀ ଓ ଅନ୍ୟ ପାଣ୍ଡବମାନେ ଧୃତରାଷ୍ଟ୍ରଙ୍କ ପୁଅମାନଙ୍କୁ ମାରିଦେଲେ। କୁରୁ ଓ ପାଣ୍ଡବ ସେନାମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟର ଯୁଦ୍ଧ ଦେବତା ଓ ଦାନବମାନଙ୍କ ଯୁଦ୍ଧ ପରି ହେଲା।

ବଭୂଵ ସ୍ଵଃ ସ୍ଥଦେଵାନାଂ ପଶ୍ଯତାଂ ପ୍ରୀତିବର୍ଦ୍ଧନମ୍। ଭୀଷ୍ମୋସ୍ତ୍ରୈଃ ପାଣ୍ଡଵଂ ସୈନ୍ଯଂ ଦଶାହୋଭିର୍ନ୍ଯପାତଯତ୍

ଏହି ଦୃଶ୍ୟ ସ୍ୱର୍ଗର ଦେବତାମାନେ ଦେଖି ଅତ୍ୟନ୍ତ ଆନନ୍ଦିତ ହେଲେ। ଭୀଷ୍ମ ଦଶ ଦିନ ଧରି ତାଙ୍କର ଅସ୍ତ୍ର ଦ୍ୱାରା ପାଣ୍ଡବ ସେନାକୁ ଭୂଲିଏଇଦେଲେ।

ଦଶମେ ହ୍ଯର୍ଜୁନୌ ବାଣୈର୍ଭିଷ୍ମଂ ଵୀରଂ ଵଵର୍ଷ ହ। ଶିଖଣ୍ଡୀ ଦ୍ରୁପଦୋତ୍ତୋଽସ୍ତ୍ରୈର୍ଵଵର୍ଷ ଜଲଦୋ ଯଥା

ଦଶମ ଦିନରେ ଅର୍ଜୁନ ତୀରରେ ଭୀଷ୍ମଙ୍କୁ ବର୍ଷା କଲେ। ଦ୍ରୁପଦଙ୍କ ପୁଅ ଶିଖଣ୍ଡୀ ମେଘ ପରି ଅସ୍ତ୍ର ବର୍ଷା କଲେ।

ହସ୍ତ୍ଯଶ୍ଵରଥପାଦାତମନ୍ଯୋନ୍ଯାସ୍ତ୍ରନିପାତିତମ୍ । ଭୀଷ୍ମଃ ସ୍ଵଚ୍ଛନ୍ଦମୃତ୍ଯୁଶ୍ଚ ଯୁଦ୍ଧମାର୍ଗଂ ପ୍ରଦର୍ଶ୍ଯ ଚ

ହାତୀ, ଘୋଡ଼ା, ରଥ ଓ ପଦାତିମାନେ ପ୍ରତିଯୋଗୀଙ୍କ ଅସ୍ତ୍ରରେ ପଡ଼ିଲେ। ଇଚ୍ଛାମୃତ୍ୟୁ ଭୀଷ୍ମ ଯୁଦ୍ଧର ମାର୍ଗ ଦେଖାଇଲେ।

ଵସୂକ୍ତୋ ଵସୁଲୋକାଯ ଶରଶଯ୍ଯାଗତଃ ସ୍ଥିତଃ। ଉତ୍ତରାଯଣମୀକ୍ଷଂଶ୍ଚ ଧ୍ଯାଯନ୍ ଵିଷ୍ଣୁଂସ୍ତୁଵନ୍ ସ୍ଥିତଃ

ଭୀଷ୍ମ ବସୁମାନଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ପ୍ରଶଂସିତ ହୋଇ, ବସୁମାନଙ୍କ ଲୋକ ପାଇଁ ଶରଶଯ୍ୟାରେ ଶୋଇ ଥିଲେ। ସେ ଉତ୍ତରାୟଣ ଦେଖୁଥିଲେ, ବିଷ୍ଣୁଙ୍କୁ ଧ୍ୟାନ ଏବଂ ସ୍ତୁତି କରୁଥିଲେ।

ଦୁର୍ଯୋଧନେ ତୁ ଶୋକାର୍ତ୍ତେ ଦ୍ରୋଣଃ ସେନାପତିସ୍ତ୍ଵଭୂତ୍। ପାଣ୍ଡଵେ ହର୍ଷିତେ ସୈନ୍ଯେ ଧୃଷ୍ଟଦ୍ଯୁମ୍ନଶ୍ଚମୂପତିଃ

ଦୁର୍ଯ୍ୟୋଧନ ଶୋକରେ ଡୁବିଯିବାବେଳେ ଦ୍ରୋଣ ସେନାପତି ହେଲେ। ପାଣ୍ଡବ ସେନା ଆନନ୍ଦିତ ହେବା ସହିତ ଧୃଷ୍ଟଦ୍ୟୁମ୍ନ ତାହାର ନେତୃତ୍ୱ ନେଲେ।

ତଯୋର୍ଯୁଦ୍ଧଂ ବଭୂଵୋଗ୍ରଂ ଯମରାଷ୍ଟ୍ରଵିଵର୍ଧନମ୍। ଵିରାଟଦ୍ରୁପଦାଦ୍ଯାଶ୍ଚ ନିମଗ୍ନା ଦ୍ରୋଣସାଗରେ

ତାଙ୍କ ଦୁଇଁଜଣଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଭୟଙ୍କର ଯୁଦ୍ଧ ହେଲା, ଯାହା ଯମର ରାଜ୍ୟକୁ ବଢ଼ାଇଲା। ବିରାଟ, ଦ୍ରୁପଦ ଓ ଅନ୍ୟମାନେ ଦ୍ରୋଣଙ୍କ ଯୁଦ୍ଧରେ ଡୁବିଗଲେ।

ଦୌର୍ଯୋଧନୀ ମହାସେନା ହସ୍ତ୍ଯଶ୍ଵରଥପତ୍ତିନୀ। ଧୃଷ୍ଟଦ୍ଯୁମ୍ନାଧିପତିତା ଦ୍ରୋଣଃ କାଲ ଇଵାବଭୌ

ଦୁର୍ଯ୍ୟୋଧନଙ୍କ ବଡ଼ ସେନା, ଯାହାରେ ହାତୀ, ଘୋଡ଼ା, ରଥ ଓ ପଦାତି ଥିଲେ, ଧୃଷ୍ଟଦ୍ୟୁମ୍ନ ନେତୃତ୍ୱ କଲେ। ଦ୍ରୋଣ କାଳ ପରି ପ୍ରତୀତି ହେଲେ।

ହତୋଶ୍ଵତ୍ଥାମା ଚେତ୍ଯୁକ୍ତେ ଦ୍ରୋଣଃ ଶସ୍ତ୍ରାଣି ଚାତ୍ଯଜତ୍। ଧୃଷ୍ଟଦ୍ଯୁମ୍ନଶରାକ୍ରାନ୍ତଃ ପତିତଃ ସ ମହୀତଲେ

ଅଶ୍ୱତ୍ଥାମା ମୃତ ବୋଲି କୁହାଯିବା ପରେ ଦ୍ରୋଣ ଅସ୍ତ୍ର ଛାଡ଼ିଦେଲେ। ଧୃଷ୍ଟଦ୍ୟୁମ୍ନଙ୍କ ତୀରରେ ଆକ୍ରାନ୍ତ ହୋଇ ସେ ଭୂମିରେ ପଡ଼ିଗଲେ।

ପଞ୍ଚମେହନି ଦୁର୍ଦ୍ଧର୍ଷଃ ସର୍ଵକ୍ଷତ୍ରଂ ପ୍ରମଥ୍ଯ ଚ। ଦୁର୍ଯୋଧନେ ତୁ ଶୋକାର୍ତେ କର୍ଣଃ ସେନାପତିସ୍ତ୍ଵଭୂତ୍

ପଞ୍ଚମ ଦିନରେ ଅଦମ୍ୟ କର୍ଣ୍ଣ ସମସ୍ତ କ୍ଷତ୍ରିୟଙ୍କୁ ଦଳନ କରି, ଦୁର୍ଯ୍ୟୋଧନ ଶୋକରେ ଥିବାବେଳେ ସେନାପତି ହେଲେ।

ଅର୍ଜୁନଃ ପାଣ୍ଡଵାନାଞ୍ଚ ତଯୋର୍ଯୁଦ୍ଧଂ ବଭୂଵ ହ। ଶସ୍ତ୍ରଶସ୍ତ୍ରି ମହାରୌଦ୍ରଂ ଦେଵାସୁରରଣୋପମମ୍

ଅର୍ଜୁନ ଓ ପାଣ୍ଡବମାନେ ତାଙ୍କ ସହିତ ଯୁଦ୍ଧ କଲେ। ଅସ୍ତ୍ରର ଯୁଦ୍ଧ ଅତ୍ୟନ୍ତ ଭୟଙ୍କର ହେଲା, ଦେବତା ଓ ଦାନବମାନଙ୍କ ଯୁଦ୍ଧ ପରି।

କର୍ଣାର୍ଜୁନାଖ୍ଯେ ସଙ୍‌ପ୍ରାମେ କର୍ଣୋରୀନଵଧୀଚ୍ଛରୈଃ। ଦ୍ଵିତୀଯେହନି କର୍ଣସ୍ତୁ ଅର୍ଜୁନେନ ନିପାତିତଃ

କର୍ଣ୍ଣ ଓ ଅର୍ଜୁନଙ୍କ ଯୁଦ୍ଧରେ କର୍ଣ୍ଣ ତୀରରେ ଅର୍ଜୁନଙ୍କୁ ଆହତ କଲେ। ଦ୍ୱିତୀୟ ଦିନରେ ଅର୍ଜୁନ କର୍ଣ୍ଣଙ୍କୁ ବିଧ୍ୱଂସ କଲେ।

ଶଲ୍ଯୋ ଦିନାର୍ଦ୍ଧଂ ଯୁଯୁଧେ ହ୍ଯବଧୀତ୍ତଂ ଯୁଧିଷ୍ଠିରଃ। ଯୁଯୁଧେ ଭୀମସେନେନ ହତସୈନ୍ଯଃ ସଯୋଧନଃ

ଶଲ୍ୟ ଅଧା ଦିନ ଯୁଦ୍ଧ କଲେ, କିନ୍ତୁ ଯୁଦ୍ଧରେ ଯୁଧିଷ୍ଠିର ତାଙ୍କୁ ମାରିଦେଲେ। ସେନା ନଷ୍ଟ ହେବା ପରେ ସେ ଭୀମସେନ ସହିତ ଯୁଦ୍ଧ କଲେ ଏବଂ ଦୁର୍ଯ୍ୟୋଧନ ସହିତ ମୃତ୍ୟୁବରଣ କଲେ।

ବହୂନ୍ ହତ୍ଵା ନରାଦୀଂଶ୍ଚ ଭୀମସେନମଥାବ୍ରବୀତ୍। ଗଦଯା ପ୍ରହରନ୍ତଂ ତୁ ଭୀମସ୍ତନ୍ତୁ ନ୍ଯପାତଯତ୍

ଅନେକ ନର ଓ ଅନ୍ୟମାନେ ମୃତ୍ୟୁବରଣ କରିବା ପରେ ଭୀମସେନ କହିଲେ। ଗଦା ଦ୍ୱାରା ଆକ୍ରମଣ କରୁଥିବା ସମୟରେ ଭୀମ ତାଙ୍କୁ ଭୂମିରେ ପଡ଼ାଇଦେଲେ।

ଗଦଯାନ୍ଯାନୁଜାଂସ୍ତସ୍ଯ ତସ୍ମିନ୍ନଷ୍ଟାଦଶେହନି। ରାତ୍ରୌ ସଷୁପ୍ତଞ୍ଚ ବଲଂ ପାଣ୍ଡଵାନାଂ ନ୍ଯପାତଯତ୍

ଅଠାରୋ ଦିନରେ ସେ ତାଙ୍କର ଅନ୍ୟ ଭାଇମାନେକୁ ଗଦା ଦ୍ୱାରା ଆକ୍ରମଣ କଲେ। ରାତିରେ ସେ ପାଣ୍ଡବମାନଙ୍କ ଶୋଇଥିବା ସେନାକୁ ବିଧ୍ୱଂସ କଲେ।

ଅକ୍ଷୌହିଣୀପ୍ରମାଣନ୍ତୁ ଅଶ୍ଵତ୍ଥାମା ମହାବଲଃ। ଦ୍ରୌପଦେଯାନ୍ ସାପଞ୍ଚାଲାନ୍ ଧୃଷ୍ଟଦ୍ଯୁନ୍ନଞ୍ଚ ସୋଽଵଧୀତ୍

ଅଶ୍ୱଥାମା, ଅତ୍ୟନ୍ତ ଶକ୍ତିଶାଳୀ, ଏକ ଅକ୍ଷୌହିଣୀ ସେନା ପରିମାଣ ଲୋକଙ୍କୁ, ଦ୍ରୌପଦୀଙ୍କ ପୁଅମାନେ, ପଞ୍ଚାଳମାନେ ଓ ଧୃଷ୍ଟଦ୍ୟୁମ୍ନଙ୍କୁ ହତ୍ୟା କଲେ।

ପୁତ୍ରହୀନାଂ ଦ୍ରୌପଦୀଂ ତାଂ ରୁଦନ୍ତୀମର୍ଜୁନସ୍ତତଃ। ଶିରୋମଣିଂ ତୁ ଜଗ୍ରାହ ଐଷିକାସ୍ତ୍ରେଣ ତସ୍ଯ ଚ

ପୁଅହୀନ ଦ୍ରୌପଦୀ କାନ୍ଦୁଥିବା ବେଳେ, ଅର୍ଜୁନ ଅଶ୍ୱଥାମାଙ୍କ ମୁଣ୍ଡର ଅଲଂକାରକୁ ତାଙ୍କ ଇଷିକାସ୍ତ୍ର ଦ୍ୱାରା ନେଇଲେ।