ଅଗ୍ନିପୁରାଣମ୍

ତତସ୍ତୁ ଏକଚକ୍ରାଯାଂ ବ୍ରାହ୍ମଣସ୍ଯ ନିଵେଶନେ। ମୁନିଵେଷାଃ ସ୍ଥିତାଃ ସର୍ଵେ ନିହତ୍ଯ ଵକରାକ୍ଷସମ୍

ତା'ପରେ ଏକଚକ୍ରା ନାଗରେ ଜଣେ ବ୍ରାହ୍ମଣଙ୍କ ଘରେ, ସମସ୍ତେ ଋଷିବେଶରେ ରହିଲେ, ଏବଂ ବକା ରାକ୍ଷସକୁ ମାରିଦେଲେ।

ଯଯୁଃ ପାଞ୍ଚାଲଵିଷଯଂ ଦ୍ରୌପଦ୍ଯାସ୍ତେ ସ୍ଵଯମ୍ଵରେ। ସମ୍ପ୍ରାପ୍ତା ବାହୁଵେଧେନ ଦ୍ରୌପଦୀ ପଞ୍ଚପାଣ୍ଡଵୈଃ

ପାଞ୍ଚାଳ ଦେଶକୁ ଦ୍ରୌପଦୀଙ୍କ ସ୍ଵୟଂବର ପାଇଁ ସେମାନେ ଗଲେ। ଧନୁର୍ବିଦ୍ୟା ପରୀକ୍ଷାରେ ପଞ୍ଚ ପାଣ୍ଡବ ଦ୍ରୌପଦୀଙ୍କୁ ଜିତିଲେ।

ଅର୍ଦ୍ଧରାଜ୍ଯଂ ତତଃ ପ୍ରାପ୍ତା ଜ୍ଞାତା ଦୁର୍ଯୋଧନାଦିଭିଃ। ଗାଣ୍ଡୀଵଞ୍ଚ ଧନୁର୍ଦିଵ୍ଯଂ ପାଵକାଦ୍ରଥମୁତ୍ତମମ୍

ତାପରେ ସେମାନେ ଅର୍ଧ ରାଜ୍ୟ ପାଇଲେ, ଏହି କଥା ଦୁର୍ୟୋଧନ ଓ ଅନ୍ୟମାନେ ଜାଣିଲେ। ଅର୍ଜୁନ ଅଗ୍ନିଦେବଙ୍କୁ ଠାରୁ ଦିବ୍ୟ ଧନୁଷ ଗାଣ୍ଡୀବ ଓ ଉତ୍କୃଷ୍ଟ ରଥ ପାଇଲେ।

ସାରଥିଞ୍ଚାର୍ଜୁନଃ ସଙ୍ଖଯେ କୃଷ୍ଣମକ୍ଷଯ୍ଯଶାଯକାନ୍। ବ୍ରହ୍ମାସ୍ତ୍ରାର୍ଦିସ୍ତଥା ଦ୍ରୋଣାତ୍ସର୍ଵେ ଶସ୍ତ୍ରଵିଶାରଦାଃ

ଯୁଦ୍ଧରେ ଅର୍ଜୁନ କୃଷ୍ଣଙ୍କୁ ତାଙ୍କର ସାରଥି କଲେ, ଅସୀମ ବାଣ ନେଇ। ଡ୍ରୋଣଙ୍କଠାରୁ ବ୍ରହ୍ମାସ୍ତ୍ର ମିଳିଲା, ସମସ୍ତେ ଶସ୍ତ୍ର ଚଳାଇବାରେ ପାରଙ୍ଗତ ହେଲେ।

କୃଷ୍ଣେନ ସୋଽର୍ଜୁନୋ ଵହ୍ନିଂ ଖାଣ୍ଡଵେ ସମତର୍ପଯତ୍। ଇନ୍ଦ୍ରଵୃଷ୍ଟିଂ ଵାରଯଂଶ୍ଚ ଶରଵର୍ଷେଣ ପାଣ୍ଡଵଃ

କୃଷ୍ଣଙ୍କ ସହ ଅର୍ଜୁନ ଖାଣ୍ଡବବନରେ ଅଗ୍ନିକୁ ସନ୍ତୁଷ୍ଟ କଲେ। ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କ ବର୍ଷାକୁ ବାଣର ବୃଷ୍ଟି ଦ୍ୱାରା ପାଣ୍ଡବ ରୋକିଲେ।

ଜିତା ଦିଶଃ ପାଣ୍ଡଵୈଶ୍ଚ ରାଜ୍ଯଞ୍ଚକ୍ରେ ଯୁଧିଷ୍ଠିରଃ। ବହୁସ୍ଵର୍ଣଂ ରାଜସୂଯଂ ଚ ସେହୈ ତଂ ସୁଯୋଧନଃ

ପାଣ୍ଡବମାନେ ସମସ୍ତ ଦିଗ ଜିତିଲେ, ଯୁଧିଷ୍ଠିର ରାଜ୍ୟ ସ୍ଥାପନ କଲେ। ବହୁ ସୁନା ଦେଇ ରାଜସୂୟ ଯଜ୍ଞ କଲେ, ଏହାକୁ ଦେଖି ସୁୟୋଧନ ଇର୍ଷ୍ୟା କଲେ।

ଭ୍ରାତ୍ରା ଦୁଃ ଶାସନେନୋକ୍ତଃ କର୍ଣେନ ପ୍ରାପ୍ତଭୂତିନା। ଦ୍ଯୁତକାର୍ଯେ ଶକୁନିନା ଦ୍ଯୂତେନ ସ ଯୁଧିଷ୍ଠିରମ୍

ଭାଇ ଦୁର୍ଯୋଧନ ଓ ଧନୀ କର୍ଣ୍ଣଙ୍କ ଉତ୍ତେଜନାରେ, ଶକୁନି ଯୁଧିଷ୍ଠିରଙ୍କୁ ଦ୍ୟୁତ କ୍ରୀଡାକୁ ଆମନ୍ତ୍ରଣ କଲେ।

ଅଜଯତ୍ତସ୍ଯ ରାଜ୍ଯଞ୍ଚ ସଭାସ୍ଥୋ ମାଯଯାହସତ୍। ଅଷ୍ଟାଶୀତିସହସ୍ତ୍ରାଣି ଭୋଜଯନ୍ ପୂର୍ଵଵଦ୍ ଦ୍ଵିଜାନ୍

ସେ ଦ୍ୟୁତସଭାରେ ରାଜ୍ୟ ହାରିଗଲେ, ଠକେଇରେ ଉପହାସିତ ହେଲେ। ତଥାପି ପୂର୍ବବତ୍ ଅଷ୍ଟାଶୀ ହଜାର ବ୍ରାହ୍ମଣଙ୍କୁ ଖାଇବା ଦେଇଥିଲେ।

ଵନେ ଦ୍ଵାଦଶଵର୍ଷାଣି ପ୍ରତିଜ୍ଞାତାନି ସୋଽନଯତ୍। ଅଷ୍ଟାଶୀତିସହସ୍ତ୍ରାଣି ଭୋଜଯନ୍ ପୂର୍ଵଵଦ୍ ଦ୍ଵିଜାନ୍

ସେ ପ୍ରତିଜ୍ଞା ଅନୁଯାୟୀ ବନରେ ବାରହ ବର୍ଷ କାଟିଲେ। ଏହି ସମୟରେ ମଧ୍ୟ ଅଷ୍ଟାଶୀ ହଜାର ବ୍ରାହ୍ମଣଙ୍କୁ ପୂର୍ବବତ୍ ଖାଇବା ଦେଇଥିଲେ।

ସଧୌମ୍ଯୋ ଦ୍ରୌପଦୀଷଷ୍ଠସ୍ତତଃ ପ୍ରାଯାଦ୍ଵିରାଟକମ୍। କଙ୍କୋ ଦ୍ଵିଜୋ ହ୍ଯଵିଜ୍ଞାତୋ ରାଜା ଭୀମୋଥ ସୂପକୃତ୍

ଧୌମ୍ୟ ଓ ଦ୍ରୌପଦୀ ସହ ଛଅଜଣ ହୋଇ ସେମାନେ ବିରାଟଙ୍କ ରାଜଧାନୀକୁ ଗଲେ। କଙ୍କ ନାମକ ବ୍ରାହ୍ମଣ ଅଜଣା ରହିଲେ, ଭୀମ ରାଜାଙ୍କ ପାଇଁ ରାନ୍ଧୁନି ହେଲେ।

ବୃହନ୍ନଲାର୍ଜୁନୋ ଭାର୍ଯା ସୈରିନ୍ଧ୍ରୀ ଯମଜୌ ତଥା। ଅନ୍ଯନାମ୍ନା ଭୀମସେନଃ କୀଚକଞ୍ଚାବଧୀନ୍ନିଶି

ଅର୍ଜୁନ ବୃହନ୍ନଳା ନାମ ଧରିଲେ, ତାଙ୍କ ଭାର୍ଯ୍ୟା ସାଇରିନ୍ଧ୍ରୀ ଥିଲେ। ଯମପୁତ୍ର ମଧ୍ୟ ଥିଲେ, ଭୀମସେନ ଅନ୍ୟ ନାମରେ ରହି, ରାତିରେ କୀଚକଙ୍କୁ ମାରିଦେଲେ।

ଦ୍ରୌପଦୀଂ ହର୍ତ୍ତୁକାମଂ ତମର୍ଜୁନଶ୍ଚାଜଯତ୍ କୁରୂନ୍। କୁର୍ଵତୋ ଗୋଗ୍ରହାଦୀଂଶ୍ଚ ତୈର୍ଜ୍ଞାତାଃ ପାଣ୍ଡଵା ଅଥ

ଦ୍ରୌପଦୀଙ୍କୁ ହରିବାକୁ ଚେଷ୍ଟା କରୁଥିବା ଏବଂ କୌରବମାନେ ଉପରେ ଅର୍ଜୁନ ଜିତିଲେ। ଗୋମୂଳ୍ୟ ଓ ଅନ୍ୟାନ୍ୟ ଜିନିଷ ନେଇଥିବାମାନେ ପାଣ୍ଡବମାନେକୁ ଚିହ୍ନିଲେ।

ସୁଭଦ୍ରା କୃଷ୍ଣଭଗିନୀ ଅର୍ଜୁନାତ୍ସମଜୀଜନତ୍। ଅଭିମନ୍ଯୁନ୍ଦଦୌ ତସ୍ମୈ ଵିରାଟଶ୍ଚୋତ୍ତରାଂ ସୁତାମ୍

କୃଷ୍ଣଙ୍କ ଭଉଣୀ ସୁଭଦ୍ରା ଅର୍ଜୁନଙ୍କଠାରୁ ଏକ ପୁଅ ଜନ୍ମଦେଲେ। ସେଇ ଅଭିମନ୍ୟୁଙ୍କୁ ବିରାଟ ତାଙ୍କ ଝିଅ ଉତ୍ତରାକୁ ବିବାହ କରାଇଲେ।

ସପ୍ତାକ୍ଷୌହିଣୀଶ ଆସୀଦ୍ଧର୍ମ୍ମରାଜୋ ରଣାଯ ସଃ। କୃଷ୍ଣୋ ଦୂତୋବ୍ରଵୀଦ୍ ଗତ୍ଵା ଦୁର୍ଯୋଧନମମର୍ଷଣମ୍

ଧର୍ମରାଜଙ୍କ ପାଖରେ ସାତଟି ବଡ଼ ସେନା ଥିଲା। କୃଷ୍ଣ ଦୂତିୟା ହୋଇ ଦୁର୍ଯୋଧନଙ୍କ ପାଖକୁ ଗଲେ, କିନ୍ତୁ ସେ ମନ ମାନିଲେ ନାହିଁ।

ଏକାଦଶକ୍ଷୌହିଣୀଶଂ ନୃପଂ ଦୁର୍ଯୋଧନଂ ତଦା। ଯୁଧିଷ୍ଠିରାଯାର୍ଦ୍ଧରାଜ୍ଯଂ ଦେହି ଗ୍ରାମାଂଶ୍ଚ ପଞ୍ଚ ଵା

ସେଇ ସମୟରେ ଦୁର୍ଯୋଧନଙ୍କ ପାଖରେ ଏଗାରଟି ବଡ଼ ସେନା ଥିଲା। କୃଷ୍ଣ ତାଙ୍କୁ କହିଲେ, 'ଯୁଧିଷ୍ଠିରଙ୍କୁ ଅର୍ଧ ରାଜ୍ୟ କିମ୍ବା କମ୍ସେକମ୍ ପାଞ୍ଚଟି ଗାଁ ଦିଅ।'

ଯୁଧ୍ଯସ୍ଵ ଵା ଵଚଃ ଶ୍ରୁତ୍ଵା କୃଷ୍ଣମାହ ସୁଯୋଧନଃ। ଭୂସୂଚ୍ଯଗ୍ରଂ ନ ଦାସ୍ଯାମି ଯୋତ୍ସ୍ଯେ ସଙ୍‌ଗ୍ରହଣୋଦ୍ଯତଃ

ଏହି କଥା ଶୁଣି ସୁୟୋଧନ କୃଷ୍ଣଙ୍କୁ ଉତ୍ତର ଦେଲେ, 'ମୁଁ ଏକ ସୁଇର ଟିପ୍ ପରି ଭୂମି ମଧ୍ୟ ଦେବି ନାହିଁ, ଯୁଦ୍ଧ ପାଇଁ ପ୍ରସ୍ତୁତ ଅଛି।'

ଵିଶ୍ଵରୂପନ୍ଦର୍ଶଯିତ୍ଵା ଅଧୃଷ୍ଯଂ ଵିଦୁରାର୍ଚ୍ଚିତଃ । ପ୍ରାଗାଦ୍ଯୁଧିଷ୍ଠିରଂ ପ୍ରାହ ଯୋଧଯୈନଂ ସୁଯୋଧନମ୍

କୃଷ୍ଣ ତାଙ୍କର ବିଶ୍ୱରୂପ ଦେଖାଇ, ବିଦୁରଙ୍କ ପ୍ରଶଂସା ପାଇ, ଯୁଧିଷ୍ଠିରଙ୍କ ପାଖକୁ ଗଲେ ଏବଂ କହିଲେ, 'ସୁୟୋଧନ ସହ ଯୁଦ୍ଧ କର।'

କୁରୁପାଣ୍ଡଵସଙ୍‌ଗ୍ରାମଵର୍ଣନମ୍ । ଅଗ୍ନିରୁଵାଚ ଯୌଧିଷ୍ଠିରୀ ଦୌର୍ଯୋଧନୀ କୁରୁକ୍ଷେତ୍ରଂ ଯଯୌ ଚମୂଃ। ଭୀଷ୍ମଦ୍ରୋଣାଦିକାନ୍ ହୃଷ୍ଟ୍ଵା ନାଯୁଧ୍ଯତ ଗୁରୁନିତି

କୁରୁ ଓ ପାଣ୍ଡବମାନଙ୍କ ଯୁଦ୍ଧର ବର୍ଣ୍ଣନା। ଅଗ୍ନି କହିଲେ: ଯୁଧିଷ୍ଠିର ଓ ଦୁର୍ଯୋଧନଙ୍କ ସେନା କୁରୁକ୍ଷେତ୍ରକୁ ଗଲା। ଭୀଷ୍ମ, ଡ୍ରୋଣ ଓ ଅନ୍ୟମାନେ ଖୁସି ହେଲେ, କିନ୍ତୁ ଗୁରୁ ହେବାରୁ ଯୁଦ୍ଧ କଲେ ନାହିଁ।

ପାର୍ଥଂ ହ୍ଯୁଵାଚ ଭଗଵାନ୍ନଶୋଚ୍ଯା ଭୀଷ୍ମମୁଖ୍ଯକାଃ। ଶରୀରାଣି ଵିନାଶୀନି ନ ଶରୀରୀ ଵିନଶ୍ଯତି

ଭଗବାନ ପାର୍ଥଙ୍କୁ କହିଲେ, 'ଭୀଷ୍ମ ଆଦିମାନେ ପାଇଁ ଶୋକ କରିବା ଉଚିତ୍ ନୁହେଁ। ଦେହ ନଶ୍ୱର, କିନ୍ତୁ ଆତ୍ମା କେବେ ନଷ୍ଟ ହୁଏନାହିଁ।'

ଅଯମାତ୍ମା ପରଂ ବ୍ରହ୍ମ ଅହଂ ବ୍ରହ୍ମାସ୍ମି ଵିଦ୍ଧି ତମ୍ । ସିଦ୍ଧ୍ଯସିଦ୍ଧ୍ଯୋଃ ସମୋ ଯୋଗୀ ରାଜଧର୍ମ୍ମଂ ପ୍ରପାଲଯ

ଏହି ଆତ୍ମା ହେଉଛି ସର୍ବୋଚ୍ଚ ବ୍ରହ୍ମ; 'ମୁଁ ବ୍ରହ୍ମ' ବୋଲି ଜାଣ। ଯୋଗୀ ସଫଳତା କିମ୍ବା ବିଫଳତାରେ ସମଭାବ ରହେ। ରାଜଧର୍ମକୁ ନିଷ୍ଠାରେ ପାଳନ କର।

କୃଷ୍ଣୋକ୍ତୋଥାର୍ଜୁନୋଽଯୁଧ୍ଯଦ୍ରଥସ୍ଥୋ ଵାଦ୍ଯଶବ୍ଦଵାନ୍। ଭୀଷ୍ମଃ ସେନାପତିରଭୂଦାଦୌ ଦୌର୍ଯୋଧନେ ବଲେ

କୃଷ୍ଣଙ୍କ କଥା ଶୁଣି ଅର୍ଜୁନ ତାଙ୍କର ରଥରୁ ଯୁଦ୍ଧ କଲେ ଏବଂ ଶଙ୍ଖ ଧ୍ୱନି କରିଲେ। ଦୁର୍ଯ୍ୟୋଧନଙ୍କ ସେନାର ଆରମ୍ଭରେ ଭୀଷ୍ମ ସେନାପତି ହେଲେ।

ପାଣ୍ଡଵାନାଂ ଶିଖଣ୍ଡୀ ଚ ତଯୋର୍ଯୁଦ୍ଧଂ ବଭୂଵ ହ। ଧାର୍ତ୍ତରାଷ୍ଟ୍ରାଃ ପାଣ୍ଡଵାଂଶ୍ଚ ଜଘ୍ନୁର୍ଯୁଦ୍ଧେ ସଭୀଷ୍ମକାଃ

ପାଣ୍ଡବମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଶିଖଣ୍ଡୀ ମଧ୍ୟ ଯୁଦ୍ଧ କଲେ। ଦୁଇ ପକ୍ଷରେ ଭୟଙ୍କର ଯୁଦ୍ଧ ହେଲା। ଧୃତରାଷ୍ଟ୍ରଙ୍କ ପୁଅମାନେ, ପାଣ୍ଡବମାନେ ଏବଂ ଭୀଷ୍ମ, ସମସ୍ତେ ଯୁଦ୍ଧରେ ପ୍ରତିଯୋଗିତା କଲେ।

ଧାର୍ତ୍ତରାଷ୍ଟ୍ରାନ୍ ଶିଖଣ୍ଡ୍ଯାଦ୍ଯାଃ ପାଣ୍ଡଵା ଜଘ୍ନୁରାହେଵେ। ଦେଵାସୁରସମଂ ଯୁଦ୍ଧଂ କୁରୁପାଣ୍ଡଵସେନଯୋଃ

ଶିଖଣ୍ଡୀ ଓ ଅନ୍ୟ ପାଣ୍ଡବମାନେ ଧୃତରାଷ୍ଟ୍ରଙ୍କ ପୁଅମାନଙ୍କୁ ମାରିଦେଲେ। କୁରୁ ଓ ପାଣ୍ଡବ ସେନାମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟର ଯୁଦ୍ଧ ଦେବତା ଓ ଦାନବମାନଙ୍କ ଯୁଦ୍ଧ ପରି ହେଲା।

ବଭୂଵ ସ୍ଵଃ ସ୍ଥଦେଵାନାଂ ପଶ୍ଯତାଂ ପ୍ରୀତିବର୍ଦ୍ଧନମ୍। ଭୀଷ୍ମୋସ୍ତ୍ରୈଃ ପାଣ୍ଡଵଂ ସୈନ୍ଯଂ ଦଶାହୋଭିର୍ନ୍ଯପାତଯତ୍

ଏହି ଦୃଶ୍ୟ ସ୍ୱର୍ଗର ଦେବତାମାନେ ଦେଖି ଅତ୍ୟନ୍ତ ଆନନ୍ଦିତ ହେଲେ। ଭୀଷ୍ମ ଦଶ ଦିନ ଧରି ତାଙ୍କର ଅସ୍ତ୍ର ଦ୍ୱାରା ପାଣ୍ଡବ ସେନାକୁ ଭୂଲିଏଇଦେଲେ।

ଦଶମେ ହ୍ଯର୍ଜୁନୌ ବାଣୈର୍ଭିଷ୍ମଂ ଵୀରଂ ଵଵର୍ଷ ହ। ଶିଖଣ୍ଡୀ ଦ୍ରୁପଦୋତ୍ତୋଽସ୍ତ୍ରୈର୍ଵଵର୍ଷ ଜଲଦୋ ଯଥା

ଦଶମ ଦିନରେ ଅର୍ଜୁନ ତୀରରେ ଭୀଷ୍ମଙ୍କୁ ବର୍ଷା କଲେ। ଦ୍ରୁପଦଙ୍କ ପୁଅ ଶିଖଣ୍ଡୀ ମେଘ ପରି ଅସ୍ତ୍ର ବର୍ଷା କଲେ।

ହସ୍ତ୍ଯଶ୍ଵରଥପାଦାତମନ୍ଯୋନ୍ଯାସ୍ତ୍ରନିପାତିତମ୍ । ଭୀଷ୍ମଃ ସ୍ଵଚ୍ଛନ୍ଦମୃତ୍ଯୁଶ୍ଚ ଯୁଦ୍ଧମାର୍ଗଂ ପ୍ରଦର୍ଶ୍ଯ ଚ

ହାତୀ, ଘୋଡ଼ା, ରଥ ଓ ପଦାତିମାନେ ପ୍ରତିଯୋଗୀଙ୍କ ଅସ୍ତ୍ରରେ ପଡ଼ିଲେ। ଇଚ୍ଛାମୃତ୍ୟୁ ଭୀଷ୍ମ ଯୁଦ୍ଧର ମାର୍ଗ ଦେଖାଇଲେ।

ଵସୂକ୍ତୋ ଵସୁଲୋକାଯ ଶରଶଯ୍ଯାଗତଃ ସ୍ଥିତଃ। ଉତ୍ତରାଯଣମୀକ୍ଷଂଶ୍ଚ ଧ୍ଯାଯନ୍ ଵିଷ୍ଣୁଂସ୍ତୁଵନ୍ ସ୍ଥିତଃ

ଭୀଷ୍ମ ବସୁମାନଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ପ୍ରଶଂସିତ ହୋଇ, ବସୁମାନଙ୍କ ଲୋକ ପାଇଁ ଶରଶଯ୍ୟାରେ ଶୋଇ ଥିଲେ। ସେ ଉତ୍ତରାୟଣ ଦେଖୁଥିଲେ, ବିଷ୍ଣୁଙ୍କୁ ଧ୍ୟାନ ଏବଂ ସ୍ତୁତି କରୁଥିଲେ।

ଦୁର୍ଯୋଧନେ ତୁ ଶୋକାର୍ତ୍ତେ ଦ୍ରୋଣଃ ସେନାପତିସ୍ତ୍ଵଭୂତ୍। ପାଣ୍ଡଵେ ହର୍ଷିତେ ସୈନ୍ଯେ ଧୃଷ୍ଟଦ୍ଯୁମ୍ନଶ୍ଚମୂପତିଃ

ଦୁର୍ଯ୍ୟୋଧନ ଶୋକରେ ଡୁବିଯିବାବେଳେ ଦ୍ରୋଣ ସେନାପତି ହେଲେ। ପାଣ୍ଡବ ସେନା ଆନନ୍ଦିତ ହେବା ସହିତ ଧୃଷ୍ଟଦ୍ୟୁମ୍ନ ତାହାର ନେତୃତ୍ୱ ନେଲେ।

ତଯୋର୍ଯୁଦ୍ଧଂ ବଭୂଵୋଗ୍ରଂ ଯମରାଷ୍ଟ୍ରଵିଵର୍ଧନମ୍। ଵିରାଟଦ୍ରୁପଦାଦ୍ଯାଶ୍ଚ ନିମଗ୍ନା ଦ୍ରୋଣସାଗରେ

ତାଙ୍କ ଦୁଇଁଜଣଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଭୟଙ୍କର ଯୁଦ୍ଧ ହେଲା, ଯାହା ଯମର ରାଜ୍ୟକୁ ବଢ଼ାଇଲା। ବିରାଟ, ଦ୍ରୁପଦ ଓ ଅନ୍ୟମାନେ ଦ୍ରୋଣଙ୍କ ଯୁଦ୍ଧରେ ଡୁବିଗଲେ।