ଅଗ୍ନିପୁରାଣମ୍

ଜଗଦ୍ଵ୍ଯାପ୍ନୋତି ଵୈ ଚାରୈରତୋ ରାଜା ସମୀରଣଃ । ଦୋଷନିଗ୍ରହକାରିତ୍ଵାଦ୍ରାଜା ଵୈଵସ୍ଵତଃ ପ୍ରଭୁଃ ।। ୨୨୬.

ତାଙ୍କର ଗୁପ୍ତଚରମାନେ ଦ୍ୱାରା ସେ ସମସ୍ତ ଜଗତକୁ ବ୍ୟାପି ରହନ୍ତି, ଏହିପରି ରାଜା ପବନ ପରି। ଦୋଷ ଦମନ କରିବାରୁ ରାଜା ବୈବସ୍ୱତ ଯମ ପରି ଶକ୍ତିଶାଳୀ।

ଯଦା ଦହତି ଦୁର୍ବୁଦ୍ଧିଂ ତଦା ଭଵତି ପାଵକଃ । ଯଦା ଦାନଂ ଦ୍ଵିଜାତିଭ୍ଯା ଦଦ୍ଯାତ୍ ତସ୍ମାଦ୍ଧନେଶ୍ଵରଃ ।। ୨୨୬.

ଯେତେବେଳେ ସେ ଦୁଷ୍ଟମନ୍ତିକୁ ଦହନ କରନ୍ତି, ସେ ଅଗ୍ନି ପରି; ଦ୍ୱିଜାତିମାନେକୁ ଦାନ ଦେଲେ, ସେ ଧନର ମାଲିକ ହୁଅନ୍ତି।

ଧନଧାରାପ୍ରଵର୍ଷିତ୍ଵାଦ୍ଦେଵାଦୌ ଵରୁଣଃ ସ୍ମୃତଃ । କ୍ଷମଯା ଧାରଯଂଲ୍ଲୋକାନ୍ ପାର୍ଯିଵଃ ପାର୍ଥିଵୋ ଭଵେତ୍ ।। ୨୨୬.

ଧନର ଧାରା ବର୍ଷା କରିବାରୁ ଦେବମାନେ ମଧ୍ୟରେ ସେ ବରୁଣ ବୋଲି ଚିହ୍ନାଯାନ୍ତି; ଧୈର୍ଯ୍ୟ ଦ୍ୱାରା ସମସ୍ତ ଜଗତକୁ ଧାରଣ କରିବାରୁ ରାଜା ପର୍ଯ୍ୟନ୍ୟ ପରି ହୁଅନ୍ତି।

ପୁଷ୍କର ଉଵାଚ ଦଣ୍ଡପ୍ରଣଯନଂ ଵକ୍ଷ୍ଯେ ଯେନ ରାଜ୍ଞଃ ପରା ଗତିଃ । ତ୍ରିଯଵଂ କୃଷ୍ଣଲଂ ଵିଦ୍ଧି ମାଷସ୍ତତ୍‌ପଞ୍ଚକଂ ଭଵେତ୍ ।। ୨୨୭.

ପୁଷ୍କର କହିଲେ: ମୁଁ ଏବେ ଦଣ୍ଡ ଦେବା ନୀତି କହିବି, ଯାହା ଦ୍ୱାରା ରାଜା ସର୍ବୋଚ୍ଚ ଲକ୍ଷ୍ୟକୁ ପ୍ରାପ୍ତ କରନ୍ତି। ତିନିଟି ଯବ ହେଉଛି ଏକ କୃଷ୍ଣଳ, ଏବଂ ପାଞ୍ଚଟି କୃଷ୍ଣଳ ହେଉଛି ଏକ ମାଷ।

କୃଷ୍ଣଲାନାଂ ତଥା ଷଷ୍ଟ୍ଯା୧ କର୍ଷାର୍ଦ୍ଧଂ ରାମ କୀର୍ତ୍ତିତଂ । ସୁଵର୍ଣଶ୍ଚ ଵିନିର୍ଦ୍ଦିଷ୍ଟୋ ରାମ ଷୋଡଶମାଷକଃ ।। ୨୨୭.

ଏହିପରି, ଷଷ୍ଟିଟି କୃଷ୍ଣଳ ହେଉଛି ଅର୍ଦ୍ଧ କର୍ଷ, ରାମ; ଏବଂ ଏକ ସୁବର୍ଣ୍ଣ ହେଉଛି ଷୋଳ ମାଷ।

ନିଷ୍କଃ ସୁଵର୍ଣାଶ୍ଚତ୍ଵାରୋ ଧରଣଂ ଦଶଭିସ୍ତୁ ତୈଃ । ତାମ୍ରରୂପ୍ଯସୁଵର୍ଣାନାଂ ମାନମେତତ୍ ପ୍ରକୀର୍ତ୍ତିଂତଂ ।। ୨୨୭.

ଚାରିଟି ସୁବର୍ଣ୍ଣ ହେଉଛି ଏକ ନିଷ୍କ, ଏବଂ ଦଶଟି ନିଷ୍କ ହେଉଛି ଏକ ଧରଣ। ତାମ୍ବା, ଚାନ୍ଦି ଓ ସୁନା ପାଇଁ ଏହି ମାପ ନିର୍ଦ୍ଧାରିତ।

ମଧ୍ଯମଃ ପଞ୍ଚ ଵିଜ୍ଞେଯଃ ସହସ୍ରମପି ଚୋତ୍ତମ । ଚୌରୈରମୂଷିତୋ ଯସ୍ତୁ ମୂଷିତୋଽସ୍ମୀତି ଭାଷତେ ।। ୨୨୭.

ମଧ୍ୟମ ଦଣ୍ଡ ପାଞ୍ଚ ଓ ସର୍ବୋଚ୍ଚ ଦଣ୍ଡ ହେଉଛି ହଜାର। ଯଦି କେହି ଚୋରମାନେ ଠାରୁ ଚୋରି ହେବାକୁ କହି, 'ମୋର ଚୋରି ହୋଇଛି' ବୋଲି ଦାବି କରେ,

ତତ୍‌ପ୍ରଦାତରି ଭୂପାଲେ ସ ଦଣ୍ଡ୍ଯସ୍ତାଵଦେଵ ତୁ । ଯୋ ଯାଵଦ୍ଵିପରୀତାର୍ଥଂ ମିଥ୍ଯା ଵା ଯୋ ଵଦେତ୍ତୁ ତଂ ।। ୨୨୭.

ରାଜା ଯଦି ସେଥିରେ ଫେରାଇ ଦେଇଥାନ୍ତି, ତେବେ ତାକୁ ତାହା ଅନୁଯାୟୀ ଦଣ୍ଡ ଦେବା ଉଚିତ। କିନ୍ତୁ ଯେଉଁଠି କେହି ମିଥ୍ୟା କିମ୍ବା ବିପରୀତ ଉଦ୍ଦେଶ୍ୟରେ କଥା କହେ,

କୂଟସାକ୍ଷ୍ଯନ୍ତୁ କୁର୍ଵାଣାଂସ୍ତ୍ରୀନ୍ ଵର୍ଣାଂଶ୍ଚ ପ୍ରଦାପଯେତ୍ ।। ୨୨୭.

ମିଥ୍ୟା ସାକ୍ଷୀ ଦେଇଥିବା ଲୋକମାନେକୁ ତିନିଗୁଣା ଦଣ୍ଡ ଦେବା ଉଚିତ।

ଵିଵାସଯେଦ୍ ବ୍ରାହ୍ମଣନ୍ତୁ ଭୋଜ୍ଯୋ ଵିଧିର୍ନ୍ନ ହୀରିତଃ । ନିକ୍ଷେପସ୍ଯ ସମଂ ମୂଲ୍ଯଂ ଦଣ୍ଡ୍ଯୋ ନିକ୍ଷେପଭୁକ୍ ତଥା ।। ୨୨୭.

ବ୍ରାହ୍ମଣଙ୍କୁ ଦେଶ ଛାଡ଼ିବାକୁ କହିବା ଉଚିତ, କିନ୍ତୁ ଖାଦ୍ୟ ଦେବା ବନ୍ଦ କରିବା ଉଚିତ ନୁହେଁ; ଏହି ନୀତି। ଯେଉଁଠି ଜଣେ ଜମା ଥିବା ଜିନିଷ ବ୍ୟବହାର କରିଦେଇଛନ୍ତି, ସେମାନେ ସେହି ମୂଲ୍ୟ ଦଣ୍ଡ ଦେବେ।

ଵସ୍ତ୍ରାଦିକସ୍ଯ ଧର୍ମ୍ମଜ୍ଞ ତଥା ଧର୍ମୋ ନ ହୀଯତେ । ଯୋ ନିକ୍ଷେପଂ ଘାତଯତି ଯଶ୍ଚାନିକ୍ଷିପ୍ଯ ଯାଚତେ ।। ୨୨୭.

ଧର୍ମ ଜ୍ଞାନୀ, ବସ୍ତ୍ର ଓ ଏହା ପରି ଜିନିଷ ପାଇଁ ମଧ୍ୟ ଏହି ନୀତି ଲାଗୁ ହୁଏ; ଧର୍ମ କେବେ କମିଯାଏ ନାହିଁ। ଯେଉଁଠି କେହି ଜମା ଥିବା ଜିନିଷ ନଷ୍ଟ କରେ କିମ୍ବା ଯାହା ଜମା ହୋଇନଥିଲା ତାହା ଦାବି କରେ—

ତାଵୁଭୌ ଚୌରଵଚ୍ଛାସ୍ଯୌ ଦଣ୍ଡ୍ଯୌ ଵା ଦ୍ଵିଗୁଣଂ ଦମଂ । ଅଜ୍ଞାନାଦ୍ଯଃ ପୁମାନ୍ କୁର୍ଯ୍ଯାତ୍ ପରଦ୍ରଵ୍ଯସ୍ଯ ଵିକ୍ରଯଂ ।। ୨୨୭.

ଯେଉଁମାନେ ଅନ୍ୟର ସମ୍ପତ୍ତି ଅଜ୍ଞାନରେ ବିକ୍ରୟ କରନ୍ତି, ସେମାନେ ଚୋରଙ୍କ ପରି ଦଣ୍ଡିତ ହେବେ ଏବଂ ଦୁଇଗୁଣା ଦଣ୍ଡ ଦେବାକୁ ପଡିବ।

ନିର୍ଦ୍ଦୋଷୋ ଜ୍ଞାନପୂର୍ଵନ୍ତୁ ଚୌରଵଦ୍ଦଣ୍ଡମର୍ହତି

ଯଦି କେହି ଜାଣିସୁଣି ଏହି କାମ କରେ, ସେ ଦୋଷମୁକ୍ତ ହେଲେ ମଧ୍ୟ ଚୋର ପରି ଦଣ୍ଡିତ ହେବାଯୋଗ୍ୟ।

ମୂଲ୍ଯମାଦାଯ ଯଃ ଶିଲ୍ପଂ ନ ଦଦ୍ଯାଦ୍ ଦଣ୍ଡ୍ଯ ଏଵ ସଃ ।। ୨୨୭.୧୧ ପ୍ରତିଶ୍ରୁତ୍ଯାପ୍ରଦାତାରଂ ସୁଵର୍ଣଂ ଦଣ୍ଡଯେନ୍ନୃପଃ । ଭୃତି ଗୃହ୍ଯ ନ କୁର୍ଯ୍ଯାଦ୍ଯଃ କର୍ମାଷ୍ଟୌ କୃଷ୍ଣଲା ଦମଃ ।। ୨୨୮.

ଯେଉଁଠି ଜଣେ କାମ ପାଇଁ ଦେୟ ନେଇଛନ୍ତି କିନ୍ତୁ କାମ ଦେଇନାହାନ୍ତି, ସେ ନିଶ୍ଚୟ ଦଣ୍ଡିତ ହେବେ।

ଅକାଲେ ତୁ ତ୍ଯଜନ୍ ଭୃତ୍ଯଂ ଦଣ୍ଡ୍ଯଃ ସ୍ଯାତ୍ତାଵଦେଵ ତୁ । କ୍ରୀତ୍ଵା ଵିକ୍ରୀଯ ଵା କିଞ୍ଚିଦ୍ଯସ୍ଯେହାନୁଶଯୋ ଭଵେତ୍ ।। ୨୨୮.

ଯଦି କେହି ସମୟର ପୂର୍ବରୁ ନୋକରକୁ ଛାଡ଼ିଦିଏ, ସେ ତିଏ ତତ୍ତିକି ଦଣ୍ଡିତ ହେବେ। କିମ୍ବା କିଛି କିଣିବା କି ବେଚିବା ପରେ ଦୁଃଖିତ ହୁଏ—

ସୋଽନ୍ତର୍ଦଶାହାତ୍ତତ୍ସ୍ଵାମୀ ଦଦ୍ଯାଚ୍ଚୈଵାଦଦୀତ ଚ । ପରେଣ ତୁ ଦଶାହସ୍ଯ ନାଦଦ୍ଯାନ୍ନୈଵ ଦାପଯେତ୍ ।। ୨୨୮.

ଏହି ଦୁଃଖରେ, ଦଶ ଦିନ ମଧ୍ୟରେ ସେ ମାଲିକ ଏହା ଫେରାଇପାରିବେ କିମ୍ବା ନେଇପାରିବେ। କିନ୍ତୁ ଦଶ ଦିନ ପରେ, ଏହା ଫେରାଇବା କି ନେବା ଉଚିତ୍ ନୁହେଁ।

ଦତ୍ତାପ୍ଯଦତ୍ତା ସା ସସ୍ଯ ରାଜ୍ଞା ଦଣ୍ଡ୍ଯଃ ଶତଦ୍ଵଯଂ । ପ୍ରଦାଯ କନ୍ଯାଂ ଯୋଽନ୍ଯସ୍ମୈ ପୁନସ୍ତାଂ ସମ୍ପ୍ରଯଚ୍ଛତି ।। ୨୨୭.

ଯଦି କେହି ଜଣେ କନ୍ୟାକୁ ଦେଇଛନ୍ତି, କିନ୍ତୁ ହସ୍ତାନ୍ତର କରିନାହାନ୍ତି, ଏବଂ ପୁଣି ସେହି କନ୍ୟାକୁ ଅନ୍ୟକୁ ଦେଇଦିଅନ୍ତି, ତେବେ ରାଜା ଦୁଇଶ ଦଣ୍ଡ ଦେବେ।

ଦଣ୍ଡଃ କାର୍ଯ୍ଯୋ ନରେନ୍ଦ୍ରେଣ ତସ୍ଯାପ୍ଯୁତ୍ତମସାହସଃ । ସତ୍ଯଙ୍‌କାରେଣ ଵାଚା ଚ ଯୁକ୍ତଂ ପୁଣ୍ଯମସଂଶଯଂ ।। ୨୨୭.

ଏହା ପାଇଁ ମଧ୍ୟ ରାଜା ସର୍ବୋଚ୍ଚ ଦଣ୍ଡ ଦେବା ଉଚିତ୍। ସତ୍ୟ ମନ ଓ କଥା ସହିତ କରିଲେ ନିଶ୍ଚିତ ଉପକାର ମିଳେ।

ଲୁବ୍ଧୋଽନ୍ଯତ୍ର ଚ ଵିକ୍ରେତା ଷଟ୍‌ଶତଂ ଦଣ୍ଡମର୍ହତି । ଦଦ୍ଯାର୍ଦ୍ଧନୁଂ ନ ଯଃ ପାଲୋ ଗୃହୀତ୍ଵା ଭକ୍ତଵେତନଂ ।। ୨୨୭.

ଯେଉଁ ବ୍ୟକ୍ତି ଲୋଭୀ ହୋଇ ଅନ୍ୟଠାରେ ବିକ୍ରୟ କରେ, ସେ ଛଅଶ ଦଣ୍ଡ ଦେବାକୁ ଯୋଗ୍ୟ। ଏବଂ ଯେଉଁ ଗୋପାଳ ଭୋଜନ ଓ ଦେୟ ନେଇ ମଧ୍ୟ ଅର୍ଦ୍ଧ ଧନୁ ଦେଇନାହାନ୍ତି, ସେ ଭୁଲ କରିଛନ୍ତି।

ସ ତୁ ଦଣ୍ଡ୍ଯଃ ଶତଂ ରାଜ୍ଞା ସୁଵର୍ଣଂ ଵାପ୍ଯରକ୍ଷିତା । ଧନୁଃଶତଂ ପରୀଣା୍ହୋ ଗ୍ରାମସ୍ଯ ତୁ ସମନ୍ତତଃ ।। ୨୨୮.

ଏହି ଦୋଷ ପାଇଁ ରାଜା ଏକଶ ଦଣ୍ଡ କିମ୍ବା ଏକ ସୁନା ଦେବେ। ଯଦି ସେ ରକ୍ଷା କରିନାହାନ୍ତି, ଗ୍ରାମର ସମସ୍ତ ପାଖରେ ଶତଧନୁ ପରିମାଣ ସୀମା ହେବ।

ଦ୍ଵିଗୁଣଂ ତ୍ରିଗୁଣଂ ଵାପି ନଗରସ୍ଯ ଚ କଲ୍ପଯେତ୍ । ଵୃତି ତତ୍ର ପ୍ରକୁର୍ଵୀତ ଯାମୁଷ୍ଟ୍ରୋ ନାଵଲୋକଯେତ୍ ।। ୨୨୭.

ନଗର ପାଇଁ ଏହାର ଦୁଇ ଗୁଣା କିମ୍ବା ତିନି ଗୁଣା ପରିମାଣ ନିର୍ଦ୍ଧାରଣ କରିବା ଉଚିତ୍। ଏହିଠାରେ ଉଠାଘୋଡ଼ା ରକ୍ଷକ ଉତ୍ପାଦନ ଯାଞ୍ଚ କରିବା ଉଚିତ୍ ନୁହେଁ।

ତତ୍ରାପରିଵୃତେ ଧାନ୍ଯେ ହିଂସିତେ ନୈଵ ଦଣ୍ଡନଂ । ଗୃହନ୍ତଡାଗମାରାମଂ କ୍ଷେତ୍ରଂ ଵା ଭୀଷଯା ହରନ୍ ।। ୨୨୭.

ଯଦି ଅରକ୍ଷିତ କ୍ଷେତ୍ରରେ ଧାନ୍ୟ ନଷ୍ଟ ହୁଏ, ତେବେ କୌଣସି ଦଣ୍ଡ ନାହିଁ। କିନ୍ତୁ ଯେଉଁଠି ଜଣେ ଭୟ ଦେଇ ଘର, ଉଦ୍ୟାନ କି କ୍ଷେତ୍ର ଦଖଳ କରେ—

ଶତାନି ପଞ୍ଚ ଦଣ୍ଡ୍ଯଃ ସ୍ଯାଦଜ୍ଞାନାଦ୍‌ଦ୍ଵିଶତୋଦମଃ । ମର୍ଯାଦାଭେଦକାଃ ସର୍ଵେ ଦଣ୍ଡ୍ଯାଃ ପ୍ରଥମସାହସଂ ।। ୨୨୭.

ସେ ଅଜ୍ଞାନରେ କଲେ ପଞ୍ଚଶ ଦଣ୍ଡ, ଜାଣିସୁଣି କଲେ ଦୁଇଶ ଦଣ୍ଡ ଦେବାକୁ ପଡିବ। ସମସ୍ତ ସୀମା ଭଙ୍ଗ କରୁଥିବା ଲୋକ ପ୍ରଥମ ସାହସ ଦଣ୍ଡିତ ହେବେ।

ଶତଂ ବ୍ରାହ୍ମଣମାକ୍ରୁଶ୍ଯ କ୍ଷତ୍ରିଯୋ ଦଣ୍ଡମର୍ହତି । ଵୈଶ୍ଯଶ୍ଚ ଦ୍ଵିଶତଂ ରାମ ଶୂଦ୍ରଶ୍ଚ ବଧମର୍ହତି ।। ୨୨୭.

ଯଦି କ୍ଷତ୍ରିୟ ବ୍ରାହ୍ମଣଙ୍କୁ ଅପମାନ କରେ, ସେ ଏକଶ ଦଣ୍ଡ ଦେବାକୁ ଯୋଗ୍ୟ। ବୈଶ୍ୟ ଦୁଇଶ ଦଣ୍ଡ ଦେବେ, ଓ ଶୂଦ୍ର ଶାରୀରିକ ଶାସ୍ତି ପାଇବ।

ପଞ୍ଚାଶଦ୍‌ବ୍ରାହ୍ମଣୋ ଦଣ୍ଡ୍ଯଃ କ୍ଷତ୍ରିଯସ୍ଯାଭିଶଂସନେ । ଵୈଶ୍ଯେ ଵାପ୍ଯର୍ଦ୍ଧପଞ୍ଚାଶଚ୍ଛୂଦ୍ରେ ଦ୍ଵାଦଶକୋ ଦମଃ ।। ୨୨୭.

ଯଦି ବ୍ରାହ୍ମଣ କ୍ଷତ୍ରିୟଙ୍କୁ ଅପମାନ କରେ, ସେ ପଞ୍ଚାଶ ଦଣ୍ଡ ଦେବେ। ବୈଶ୍ୟ ପାଇଁ ଅର୍ଦ୍ଧ ପଞ୍ଚାଶ ଓ ଶୂଦ୍ର ପାଇଁ ବାର ଦଣ୍ଡ ଦେବାକୁ ପଡିବ।

କ୍ଷତ୍ରିଯସ୍ଯାପ୍ନୁଯାଦ୍ଵୈଶ୍ଯଃ ସାହସଂ ପୂର୍ଵମେଵ ତୁ । ଶୂଦ୍ରଃ କ୍ଷତ୍ରିଯମାକ୍ରୁଶ୍ଯ ଜିହ୍ଵାଚ୍ଛେଦନମାପ୍ନୁଯାତ୍ ।। ୨୨୮.

ଯଦି ବୈଶ୍ୟ କ୍ଷତ୍ରିୟଙ୍କୁ ଅପମାନ କରେ, ସେ ପ୍ରଥମ ସାହସ ଦଣ୍ଡ ପାଇବ। ଶୂଦ୍ର କ୍ଷତ୍ରିୟଙ୍କୁ ଅପମାନ କଲେ, ତାଙ୍କର ଜିଭ କାଟିଦିଆଯିବ।

ଧର୍ମୋପଦେଶଂ ଵିପ୍ରାଣାଂ ଶୂଦ୍ରଃ କୁର୍ଵଂଶ୍ଚ ଦଣ୍ଡଭାକ୍ । ଶ୍ରୁତଦେଶାଦିଵିତଥୀ ଦାପ୍ଯୋ ଦ୍ଵିଗୁଣସାହସଂ ।। ୨୨୭.

ଯଦି ଶୂଦ୍ର ବ୍ରାହ୍ମଣଙ୍କୁ ଧର୍ମ ଶିଖାଏ, ସେ ଦଣ୍ଡିତ ହେବ। ଶୁଣିବା କି ଦେଖିବା ବିଷୟରେ ମିଥ୍ୟା ସାକ୍ଷ୍ୟ ଦେଲେ, ସେ ଦୁଇଗୁଣା ସର୍ବୋଚ୍ଚ ଦଣ୍ଡ ଦେବାକୁ ପଡିବ।

ଉତ୍ତମଃ ସାହସସ୍ତସ୍ଯ ଯଃ ପାପୈରୁତ୍ତମାନ୍ କ୍ଷିପେତ୍ । ପ୍ରମାଦାଦ୍ଯୈର୍ମଯା ପ୍ରୋକ୍ତଂ ପ୍ରୀତ୍ଯା ଦଣ୍ଡାର୍ଦ୍ଧମର୍ହତି ।। ୨୨୭.

ଯିଏ ନିର୍ମଳ ଲୋକଙ୍କୁ ଖରାପ କଥା କହି ଅପମାନ କରେ, ସେ ସର୍ବୋଚ୍ଚ ଦଣ୍ଡ ଦେବାକୁ ଯୋଗ୍ୟ। ଯଦି ଅସାବଧାନତା କିମ୍ବା ସ୍ନେହରେ କରେ, ତେବେ ଅର୍ଦ୍ଧ ଦଣ୍ଡ ଦେବାକୁ ପଡିବ।

ମାତରଂ ପିତରଂ ଜ୍ଯେଷ୍ଠଂ ଭ୍ରାତରଂ ଶ୍ଵଶୁରଂ ଗୁରୁଂ । ଆକ୍ଷାରଯଞ୍ଛତଂ ଦଣ୍ଡ୍ଯଃ ପନ୍ଥାନଂ ଚାଦଦଦ୍‌ଗୁରୋଃ ।। ୨୨୭.

ଯିଏ ମା, ବାପା, ବଡ଼ ଭାଇ, ଶ୍ୱଶୁର କିମ୍ବା ଗୁରୁଙ୍କୁ ଅପମାନ କରେ, କିମ୍ବା ଗୁରୁଙ୍କର ରାସ୍ତା ନେଇଯାଏ, ସେ ଏକଶ ଦଣ୍ଡ ଦେବାକୁ ପଡିବ।