ଅଗ୍ନିପୁରାଣମ୍

ତସ୍ମାଦାଯୁସ୍ତତୋ ରାଜା ନହୁଷୋଽତୋ ଯଯାତିକଃ। ତତଃ ପୁରୁସ୍ତସ୍ଯ ଵଂଶେ ଭରତୋଽଥ ନୃପଃ କୁରୁଃ

ତାଙ୍କଠାରୁ ଆୟୁ, ପରେ ରାଜା ନହୁଷ, ତାପରେ ଯୟାତି। ପୁରୁଙ୍କ ବଂଶରେ ଭରତ ଓ ତା'ପରେ ରାଜା କୁରୁ ଜନ୍ମିଲେ।

ତଦ୍ଵଂଶେ ଶାନ୍ତନୁସ୍ତସ୍ମାଦ୍ଭୀଷ୍ମୋ ଗଙ୍ଗାସୁତୋଽନୁଜୌ। ଚିତ୍ରାଙ୍ଗଦୌ ଵିଚିତ୍ରଶ୍ଚ ସତ୍ଯଵତ୍ଯାଞ୍ଚ ଶାନ୍ତନୋଃ

ସେଇ ବଂଶରେ ଶାନ୍ତନୁ ଜନ୍ମିଲେ; ତାଙ୍କଠାରୁ ଗଙ୍ଗାପୁତ୍ର ଭୀଷ୍ମ ଓ ତାଙ୍କ ଭାଇ ଚିତ୍ରାଙ୍ଗଦ, ବିଚିତ୍ର, ଏବଂ ସତ୍ୟବତୀର ଶାନ୍ତନୁ ଜନ୍ମିଲେ।

ସ୍ଵର୍ଗଂ ଗତେ ଶାନ୍ତନୌ ଚ ଭୀଷ୍ମୋ ଭାର୍ଯ୍ଯାଵିଵର୍ଜ୍ଜିତଃ। ଅପାଲଯତ୍ ଭ୍ରାତୃରାଜ୍ଯଂ ବାଲଶ୍ଚି ତ୍ରାଙ୍ଗଦୋ ହତଃ

ଶାନ୍ତନୁ ସ୍ୱର୍ଗକୁ ଚଲିଗଲେ, ଭୀଷ୍ମ ବିବାହ ନ କରି, ଭାଇମାନେର ରାଜ୍ୟକୁ ରକ୍ଷା କଲେ; ଚିତ୍ରାଙ୍ଗଦ ଶିଶୁ ଅବସ୍ଥାରେ ମୃତ୍ୟୁବରଣ କଲେ।

ଚିତ୍ରାଙ୍ଗଦେନ ଦ୍ଵେ କନ୍ଯେ କାଶିରାଜସ୍ଯ ଚାମ୍ବିକା। ଅମ୍ବାଲିକା ଚ ଭୀଷ୍ମେଣ ଆନୀତେ ଵିଜିତାରିଣା

ଚିତ୍ରାଙ୍ଗଦ କାଶୀରାଜଙ୍କ ଦୁଇ ଝିଅ ଅମ୍ବିକା ଓ ଅମ୍ବାଳିକାକୁ ନେଇଥିଲେ; ଜିତିଥିବା ଭୀଷ୍ମ ସେମାନେକୁ ଆଣିଥିଲେ।

ଭାର୍ଯେ ଵିଚିତ୍ରଵୀର୍ଯସ୍ଯ ଯକ୍ଷ୍ମଣା ସ ଦିଵଙ୍ଗତଃ। ସତ୍ଯଵତ୍ଯା ହ୍ଯନୁମତାଦମ୍ବିକାଯାଂ ନୃପୋଭଵତ୍

ବିଚିତ୍ରବୀର୍ୟଙ୍କ ଭାର୍ଯ୍ୟାମାନେ, ସେ ଯକ୍ଷ୍ମାରେ ମରିଯିବା ପରେ, ସତ୍ୟବତୀଙ୍କ ଅନୁମତିରେ, ଅମ୍ବିକାରେ ଏକ ରାଜାଙ୍କୁ ଜନ୍ମ ଦେଲେ।

ଧୃତରାଷ୍ଟ୍ରୋଽମ୍ବାଲିକାଯାଂ ପାଣ୍ଡୁଶ୍ଚ ଵ୍ଯାସତଃ ସୁତଃ। ଗାନ୍ଧାର୍ଯ୍ଯାଂ ଧୃତରାଷ୍ଟ୍ରାଚ୍ଚ ଦୁର୍ଯୋଂଧନମୁଖଂ ଶତମ୍

ଧୃତରାଷ୍ଟ୍ର ଅମ୍ବାଳିକାଠାରୁ ଜନ୍ମିଲେ, ପାଣ୍ଡୁ ବ୍ୟାସଙ୍କ ପୁଅ। ଧୃତରାଷ୍ଟ୍ର ଓ ଗାନ୍ଧାରୀଠାରୁ ଦୁର୍ୟୋଧନ ଆଦି ଶତପୁତ୍ର ଜନ୍ମିଲେ।

ଶତଶ୍ରୃଙ୍ଗାଶ୍ରମପଦେ ଭାର୍ଯାଯୋଗାଦ୍ ଯତୋ ମୃତିଃ। ଋଷିଶାପାତ୍ତତୋ ଧର୍ମ୍ମାତ୍ କୁନ୍ତ୍ଯାଂ ପାଣ୍ଡୋର୍ଯୁଧିଷ୍ଠିରଃ

ଶତଶୃଙ୍ଗ ଆଶ୍ରମରେ, ଭାର୍ଯ୍ୟା ନଥିବାରୁ ମୃତ୍ୟୁ ହେଲା; ଋଷିଙ୍କ ଶାପରୁ ଧର୍ମ ଦ୍ୱାରା କୁନ୍ତୀରେ ପାଣ୍ଡୁଙ୍କ ପାଇଁ ଯୁଧିଷ୍ଠିର ଜନ୍ମିଲେ।

ଵାତାଦ୍ଭୀମୋଽର୍ଜୁନଃ ଶକ୍ରାନ୍ମାଦ୍ର୍ଯାମଶ୍ଵିକୁମାରତଃ। ନକୁଲଃ ସହଦେଵଶ୍ଚ ପାଣ୍ଡୁର୍ମ୍ମାଦ୍ରୀଯୁତୋ ମୃତଃ

ଭୀମ ବାୟୁଠାରୁ, ଅର୍ଜୁନ ଇନ୍ଦ୍ରଠାରୁ ଜନ୍ମିଲେ; ମାଦ୍ରୀଠାରୁ ଅଶ୍ୱଦେବଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ନକୁଳ ଓ ସହଦେବ ଜନ୍ମିଲେ। ପାଣ୍ଡୁ ମାଦ୍ରୀ ସହିତ ଯୋଗ ହେବା ପରେ ମୃତ୍ୟୁବରଣ କଲେ।

କର୍ଣଃ କୁନ୍ତ୍ଯାଂ ହି କନ୍ଯାଯାଂ ଜାତୋ ଦୁର୍ଯୋଧନାଶ୍ରିତଃ। କୁରୁପାଣ୍ଡଵଯୋର୍ଵୈରନ୍ଦୈଵଯୋଗାଦ୍ ବଭୂଵ ହ

କର୍ଣ୍ଣ କୁନ୍ତୀ ଜଣେ କୁମାରୀ ଥିବାବେଳେ ଜନ୍ମିଲେ; ସେ ଦୁର୍ୟୋଧନଙ୍କ ପକ୍ଷରେ ରହିଲେ। କୁରୁ ଓ ପାଣ୍ଡବମାନେର ଶତ୍ରୁତା ଭାଗ୍ୟବଶତଃ ଉତ୍ପନ୍ନ ହେଲା।

ଦୁର୍ଯୋଧନୌ ଜତୁଗୃହେ ପାଣ୍ଡଵାନଦହତ୍ କୁଧୀଃ। ଦଗ୍ଧାଗାରାଦ୍ଵିନିଷ୍କ୍ରାନ୍ତା ମାତୃଷଷ୍ଠାସ୍ତୁ ପାଣ୍ଡଵାଃ

ଦୁର୍ୟୋଧନ, ଦୁଷ୍ଟ ବୁଦ୍ଧିରେ, ଲାକଡ଼ି ଘରେ ପାଣ୍ଡବମାନେକୁ ପୋଡ଼ିଦେଲେ; ତେବେ ଜଳିଥିବା ଘରୁ ମାଆ ସହିତ ଛଅଜଣ ପାଣ୍ଡବ ବାଚିଗଲେ।

ତତସ୍ତୁ ଏକଚକ୍ରାଯାଂ ବ୍ରାହ୍ମଣସ୍ଯ ନିଵେଶନେ। ମୁନିଵେଷାଃ ସ୍ଥିତାଃ ସର୍ଵେ ନିହତ୍ଯ ଵକରାକ୍ଷସମ୍

ତା'ପରେ ଏକଚକ୍ରା ନାଗରେ ଜଣେ ବ୍ରାହ୍ମଣଙ୍କ ଘରେ, ସମସ୍ତେ ଋଷିବେଶରେ ରହିଲେ, ଏବଂ ବକା ରାକ୍ଷସକୁ ମାରିଦେଲେ।

ଯଯୁଃ ପାଞ୍ଚାଲଵିଷଯଂ ଦ୍ରୌପଦ୍ଯାସ୍ତେ ସ୍ଵଯମ୍ଵରେ। ସମ୍ପ୍ରାପ୍ତା ବାହୁଵେଧେନ ଦ୍ରୌପଦୀ ପଞ୍ଚପାଣ୍ଡଵୈଃ

ପାଞ୍ଚାଳ ଦେଶକୁ ଦ୍ରୌପଦୀଙ୍କ ସ୍ଵୟଂବର ପାଇଁ ସେମାନେ ଗଲେ। ଧନୁର୍ବିଦ୍ୟା ପରୀକ୍ଷାରେ ପଞ୍ଚ ପାଣ୍ଡବ ଦ୍ରୌପଦୀଙ୍କୁ ଜିତିଲେ।

ଅର୍ଦ୍ଧରାଜ୍ଯଂ ତତଃ ପ୍ରାପ୍ତା ଜ୍ଞାତା ଦୁର୍ଯୋଧନାଦିଭିଃ। ଗାଣ୍ଡୀଵଞ୍ଚ ଧନୁର୍ଦିଵ୍ଯଂ ପାଵକାଦ୍ରଥମୁତ୍ତମମ୍

ତାପରେ ସେମାନେ ଅର୍ଧ ରାଜ୍ୟ ପାଇଲେ, ଏହି କଥା ଦୁର୍ୟୋଧନ ଓ ଅନ୍ୟମାନେ ଜାଣିଲେ। ଅର୍ଜୁନ ଅଗ୍ନିଦେବଙ୍କୁ ଠାରୁ ଦିବ୍ୟ ଧନୁଷ ଗାଣ୍ଡୀବ ଓ ଉତ୍କୃଷ୍ଟ ରଥ ପାଇଲେ।

ସାରଥିଞ୍ଚାର୍ଜୁନଃ ସଙ୍ଖଯେ କୃଷ୍ଣମକ୍ଷଯ୍ଯଶାଯକାନ୍। ବ୍ରହ୍ମାସ୍ତ୍ରାର୍ଦିସ୍ତଥା ଦ୍ରୋଣାତ୍ସର୍ଵେ ଶସ୍ତ୍ରଵିଶାରଦାଃ

ଯୁଦ୍ଧରେ ଅର୍ଜୁନ କୃଷ୍ଣଙ୍କୁ ତାଙ୍କର ସାରଥି କଲେ, ଅସୀମ ବାଣ ନେଇ। ଡ୍ରୋଣଙ୍କଠାରୁ ବ୍ରହ୍ମାସ୍ତ୍ର ମିଳିଲା, ସମସ୍ତେ ଶସ୍ତ୍ର ଚଳାଇବାରେ ପାରଙ୍ଗତ ହେଲେ।

କୃଷ୍ଣେନ ସୋଽର୍ଜୁନୋ ଵହ୍ନିଂ ଖାଣ୍ଡଵେ ସମତର୍ପଯତ୍। ଇନ୍ଦ୍ରଵୃଷ୍ଟିଂ ଵାରଯଂଶ୍ଚ ଶରଵର୍ଷେଣ ପାଣ୍ଡଵଃ

କୃଷ୍ଣଙ୍କ ସହ ଅର୍ଜୁନ ଖାଣ୍ଡବବନରେ ଅଗ୍ନିକୁ ସନ୍ତୁଷ୍ଟ କଲେ। ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କ ବର୍ଷାକୁ ବାଣର ବୃଷ୍ଟି ଦ୍ୱାରା ପାଣ୍ଡବ ରୋକିଲେ।

ଜିତା ଦିଶଃ ପାଣ୍ଡଵୈଶ୍ଚ ରାଜ୍ଯଞ୍ଚକ୍ରେ ଯୁଧିଷ୍ଠିରଃ। ବହୁସ୍ଵର୍ଣଂ ରାଜସୂଯଂ ଚ ସେହୈ ତଂ ସୁଯୋଧନଃ

ପାଣ୍ଡବମାନେ ସମସ୍ତ ଦିଗ ଜିତିଲେ, ଯୁଧିଷ୍ଠିର ରାଜ୍ୟ ସ୍ଥାପନ କଲେ। ବହୁ ସୁନା ଦେଇ ରାଜସୂୟ ଯଜ୍ଞ କଲେ, ଏହାକୁ ଦେଖି ସୁୟୋଧନ ଇର୍ଷ୍ୟା କଲେ।

ଭ୍ରାତ୍ରା ଦୁଃ ଶାସନେନୋକ୍ତଃ କର୍ଣେନ ପ୍ରାପ୍ତଭୂତିନା। ଦ୍ଯୁତକାର୍ଯେ ଶକୁନିନା ଦ୍ଯୂତେନ ସ ଯୁଧିଷ୍ଠିରମ୍

ଭାଇ ଦୁର୍ଯୋଧନ ଓ ଧନୀ କର୍ଣ୍ଣଙ୍କ ଉତ୍ତେଜନାରେ, ଶକୁନି ଯୁଧିଷ୍ଠିରଙ୍କୁ ଦ୍ୟୁତ କ୍ରୀଡାକୁ ଆମନ୍ତ୍ରଣ କଲେ।

ଅଜଯତ୍ତସ୍ଯ ରାଜ୍ଯଞ୍ଚ ସଭାସ୍ଥୋ ମାଯଯାହସତ୍। ଅଷ୍ଟାଶୀତିସହସ୍ତ୍ରାଣି ଭୋଜଯନ୍ ପୂର୍ଵଵଦ୍ ଦ୍ଵିଜାନ୍

ସେ ଦ୍ୟୁତସଭାରେ ରାଜ୍ୟ ହାରିଗଲେ, ଠକେଇରେ ଉପହାସିତ ହେଲେ। ତଥାପି ପୂର୍ବବତ୍ ଅଷ୍ଟାଶୀ ହଜାର ବ୍ରାହ୍ମଣଙ୍କୁ ଖାଇବା ଦେଇଥିଲେ।

ଵନେ ଦ୍ଵାଦଶଵର୍ଷାଣି ପ୍ରତିଜ୍ଞାତାନି ସୋଽନଯତ୍। ଅଷ୍ଟାଶୀତିସହସ୍ତ୍ରାଣି ଭୋଜଯନ୍ ପୂର୍ଵଵଦ୍ ଦ୍ଵିଜାନ୍

ସେ ପ୍ରତିଜ୍ଞା ଅନୁଯାୟୀ ବନରେ ବାରହ ବର୍ଷ କାଟିଲେ। ଏହି ସମୟରେ ମଧ୍ୟ ଅଷ୍ଟାଶୀ ହଜାର ବ୍ରାହ୍ମଣଙ୍କୁ ପୂର୍ବବତ୍ ଖାଇବା ଦେଇଥିଲେ।

ସଧୌମ୍ଯୋ ଦ୍ରୌପଦୀଷଷ୍ଠସ୍ତତଃ ପ୍ରାଯାଦ୍ଵିରାଟକମ୍। କଙ୍କୋ ଦ୍ଵିଜୋ ହ୍ଯଵିଜ୍ଞାତୋ ରାଜା ଭୀମୋଥ ସୂପକୃତ୍

ଧୌମ୍ୟ ଓ ଦ୍ରୌପଦୀ ସହ ଛଅଜଣ ହୋଇ ସେମାନେ ବିରାଟଙ୍କ ରାଜଧାନୀକୁ ଗଲେ। କଙ୍କ ନାମକ ବ୍ରାହ୍ମଣ ଅଜଣା ରହିଲେ, ଭୀମ ରାଜାଙ୍କ ପାଇଁ ରାନ୍ଧୁନି ହେଲେ।

ବୃହନ୍ନଲାର୍ଜୁନୋ ଭାର୍ଯା ସୈରିନ୍ଧ୍ରୀ ଯମଜୌ ତଥା। ଅନ୍ଯନାମ୍ନା ଭୀମସେନଃ କୀଚକଞ୍ଚାବଧୀନ୍ନିଶି

ଅର୍ଜୁନ ବୃହନ୍ନଳା ନାମ ଧରିଲେ, ତାଙ୍କ ଭାର୍ଯ୍ୟା ସାଇରିନ୍ଧ୍ରୀ ଥିଲେ। ଯମପୁତ୍ର ମଧ୍ୟ ଥିଲେ, ଭୀମସେନ ଅନ୍ୟ ନାମରେ ରହି, ରାତିରେ କୀଚକଙ୍କୁ ମାରିଦେଲେ।

ଦ୍ରୌପଦୀଂ ହର୍ତ୍ତୁକାମଂ ତମର୍ଜୁନଶ୍ଚାଜଯତ୍ କୁରୂନ୍। କୁର୍ଵତୋ ଗୋଗ୍ରହାଦୀଂଶ୍ଚ ତୈର୍ଜ୍ଞାତାଃ ପାଣ୍ଡଵା ଅଥ

ଦ୍ରୌପଦୀଙ୍କୁ ହରିବାକୁ ଚେଷ୍ଟା କରୁଥିବା ଏବଂ କୌରବମାନେ ଉପରେ ଅର୍ଜୁନ ଜିତିଲେ। ଗୋମୂଳ୍ୟ ଓ ଅନ୍ୟାନ୍ୟ ଜିନିଷ ନେଇଥିବାମାନେ ପାଣ୍ଡବମାନେକୁ ଚିହ୍ନିଲେ।

ସୁଭଦ୍ରା କୃଷ୍ଣଭଗିନୀ ଅର୍ଜୁନାତ୍ସମଜୀଜନତ୍। ଅଭିମନ୍ଯୁନ୍ଦଦୌ ତସ୍ମୈ ଵିରାଟଶ୍ଚୋତ୍ତରାଂ ସୁତାମ୍

କୃଷ୍ଣଙ୍କ ଭଉଣୀ ସୁଭଦ୍ରା ଅର୍ଜୁନଙ୍କଠାରୁ ଏକ ପୁଅ ଜନ୍ମଦେଲେ। ସେଇ ଅଭିମନ୍ୟୁଙ୍କୁ ବିରାଟ ତାଙ୍କ ଝିଅ ଉତ୍ତରାକୁ ବିବାହ କରାଇଲେ।

ସପ୍ତାକ୍ଷୌହିଣୀଶ ଆସୀଦ୍ଧର୍ମ୍ମରାଜୋ ରଣାଯ ସଃ। କୃଷ୍ଣୋ ଦୂତୋବ୍ରଵୀଦ୍ ଗତ୍ଵା ଦୁର୍ଯୋଧନମମର୍ଷଣମ୍

ଧର୍ମରାଜଙ୍କ ପାଖରେ ସାତଟି ବଡ଼ ସେନା ଥିଲା। କୃଷ୍ଣ ଦୂତିୟା ହୋଇ ଦୁର୍ଯୋଧନଙ୍କ ପାଖକୁ ଗଲେ, କିନ୍ତୁ ସେ ମନ ମାନିଲେ ନାହିଁ।

ଏକାଦଶକ୍ଷୌହିଣୀଶଂ ନୃପଂ ଦୁର୍ଯୋଧନଂ ତଦା। ଯୁଧିଷ୍ଠିରାଯାର୍ଦ୍ଧରାଜ୍ଯଂ ଦେହି ଗ୍ରାମାଂଶ୍ଚ ପଞ୍ଚ ଵା

ସେଇ ସମୟରେ ଦୁର୍ଯୋଧନଙ୍କ ପାଖରେ ଏଗାରଟି ବଡ଼ ସେନା ଥିଲା। କୃଷ୍ଣ ତାଙ୍କୁ କହିଲେ, 'ଯୁଧିଷ୍ଠିରଙ୍କୁ ଅର୍ଧ ରାଜ୍ୟ କିମ୍ବା କମ୍ସେକମ୍ ପାଞ୍ଚଟି ଗାଁ ଦିଅ।'

ଯୁଧ୍ଯସ୍ଵ ଵା ଵଚଃ ଶ୍ରୁତ୍ଵା କୃଷ୍ଣମାହ ସୁଯୋଧନଃ। ଭୂସୂଚ୍ଯଗ୍ରଂ ନ ଦାସ୍ଯାମି ଯୋତ୍ସ୍ଯେ ସଙ୍‌ଗ୍ରହଣୋଦ୍ଯତଃ

ଏହି କଥା ଶୁଣି ସୁୟୋଧନ କୃଷ୍ଣଙ୍କୁ ଉତ୍ତର ଦେଲେ, 'ମୁଁ ଏକ ସୁଇର ଟିପ୍ ପରି ଭୂମି ମଧ୍ୟ ଦେବି ନାହିଁ, ଯୁଦ୍ଧ ପାଇଁ ପ୍ରସ୍ତୁତ ଅଛି।'

ଵିଶ୍ଵରୂପନ୍ଦର୍ଶଯିତ୍ଵା ଅଧୃଷ୍ଯଂ ଵିଦୁରାର୍ଚ୍ଚିତଃ । ପ୍ରାଗାଦ୍ଯୁଧିଷ୍ଠିରଂ ପ୍ରାହ ଯୋଧଯୈନଂ ସୁଯୋଧନମ୍

କୃଷ୍ଣ ତାଙ୍କର ବିଶ୍ୱରୂପ ଦେଖାଇ, ବିଦୁରଙ୍କ ପ୍ରଶଂସା ପାଇ, ଯୁଧିଷ୍ଠିରଙ୍କ ପାଖକୁ ଗଲେ ଏବଂ କହିଲେ, 'ସୁୟୋଧନ ସହ ଯୁଦ୍ଧ କର।'

କୁରୁପାଣ୍ଡଵସଙ୍‌ଗ୍ରାମଵର୍ଣନମ୍ । ଅଗ୍ନିରୁଵାଚ ଯୌଧିଷ୍ଠିରୀ ଦୌର୍ଯୋଧନୀ କୁରୁକ୍ଷେତ୍ରଂ ଯଯୌ ଚମୂଃ। ଭୀଷ୍ମଦ୍ରୋଣାଦିକାନ୍ ହୃଷ୍ଟ୍ଵା ନାଯୁଧ୍ଯତ ଗୁରୁନିତି

କୁରୁ ଓ ପାଣ୍ଡବମାନଙ୍କ ଯୁଦ୍ଧର ବର୍ଣ୍ଣନା। ଅଗ୍ନି କହିଲେ: ଯୁଧିଷ୍ଠିର ଓ ଦୁର୍ଯୋଧନଙ୍କ ସେନା କୁରୁକ୍ଷେତ୍ରକୁ ଗଲା। ଭୀଷ୍ମ, ଡ୍ରୋଣ ଓ ଅନ୍ୟମାନେ ଖୁସି ହେଲେ, କିନ୍ତୁ ଗୁରୁ ହେବାରୁ ଯୁଦ୍ଧ କଲେ ନାହିଁ।

ପାର୍ଥଂ ହ୍ଯୁଵାଚ ଭଗଵାନ୍ନଶୋଚ୍ଯା ଭୀଷ୍ମମୁଖ୍ଯକାଃ। ଶରୀରାଣି ଵିନାଶୀନି ନ ଶରୀରୀ ଵିନଶ୍ଯତି

ଭଗବାନ ପାର୍ଥଙ୍କୁ କହିଲେ, 'ଭୀଷ୍ମ ଆଦିମାନେ ପାଇଁ ଶୋକ କରିବା ଉଚିତ୍ ନୁହେଁ। ଦେହ ନଶ୍ୱର, କିନ୍ତୁ ଆତ୍ମା କେବେ ନଷ୍ଟ ହୁଏନାହିଁ।'