ଅଗ୍ନିପୁରାଣମ୍

ଲଵଶଷଚଯସାଶ୍ଚ ହକାରଶ୍ଚ ତ୍ରିମାତ୍ରିକଃ। ପ୍ରଣଵୋ ହୃଦଯାଣୁର୍ଵା ମୂଲମନ୍ତ୍ରୋଽଥଵା କ୍କଚିତ୍

'ଲ', 'ବ', 'ଶ', 'ଚ', 'ଯ' ଓ 'ହ' ଏହି ଅକ୍ଷରଗୁଡିକ, ତିନି ମାତ୍ରା ସହିତ, ପ୍ରଣବ, ହୃଦୟ, ଅଣୁ କିମ୍ବା କେବେ କେବେ ମୂଳମନ୍ତ୍ର ବ୍ୟବହାର କରାଯାଏ।

ପଞ୍ଚକୁଣ୍ଡାତ୍ମକେ ଯୋଗେ ମୂର୍ତ୍ତୀଃ ପଞ୍ଚାଥଵା ନ୍ଯସେତ୍। ପୃଥିଵୀଜଲତେଜାଂସି ଵାଯୁମାକାଶମେଵ ଚ

ପାଞ୍ଚ କୁଣ୍ଡ ଯୋଗରେ, ପାଞ୍ଚ ରୂପ କିମ୍ବା ବିକଳ୍ପରେ ପୃଥିବୀ, ଜଳ, ଅଗ୍ନି, ବାୟୁ ଓ ଆକାଶ ଏହି ପଞ୍ଚ ତତ୍ତ୍ୱ ସ୍ଥାପନ କରିବା ଉଚିତ୍।

କ୍ରମାତ୍ତଦଧିପାନ୍ ପଞ୍ଚ ବ୍ରହ୍ମାଣଂ ଧରଣୀଧରଂ। ରୁଦ୍ରମୀଶଂ ସଦାଖ୍ଯଞ୍ଚ ସୃଷ୍ଟିନ୍ଯାଯେନ ମନ୍ତ୍ରଵିତ୍

କ୍ରମକ୍ରମେ, ସେମାନଙ୍କର ପଞ୍ଚ ଅଧିପତି—ବ୍ରହ୍ମା, ଧରଣୀଧର, ରୁଦ୍ର, ଈଶ ଓ ସଦାଖ୍ୟ—ସୃଷ୍ଟି ନୀତି ଅନୁଯାୟୀ, ମନ୍ତ୍ର ଜ୍ଞାନୀଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ନିର୍ଦ୍ଦିଷ୍ଟ ଭାବେ ରଖିବା ଉଚିତ୍।

ମୁମୁକ୍ଷୋର୍ଵା ନିଵୃତ୍ତାଦ୍ଯାଃ ଅଜାତାଦ୍ଯାସ୍ତଦୀଶ୍ଵରାଃ । ତ୍ରିତତ୍ତ୍ଵଂ ଵାଥ ନ୍ଯସେଦ୍ଵ୍ଯାପ୍ତ୍ଯାତ୍ମକାରଣଂ

ମୋକ୍ଷ ଆଶା କରୁଥିବା ବ୍ୟକ୍ତି ପାଇଁ, ନିବୃତ୍ତି କିମ୍ବା ଅଜାତ ଆଦି ତତ୍ତ୍ୱ ଓ ସେମାନଙ୍କର ଈଶ୍ୱରମାନେ, କିମ୍ବା ତିନିଟି ତତ୍ତ୍ୱ ଯାହା ସମସ୍ତକୁ ବ୍ୟାପିଛି, ସେଗୁଡିକୁ ସ୍ଥାପନ କରିବା ଉଚିତ୍।

ଶୁଦ୍ଧେ ଚାତ୍ମନି ଵିଦ୍ଯେଶା ଅଶୁଦ୍ଧେ ଲୋକନାଯକାଃ। ଦ୍ରଷ୍ଟଵ୍ଯା ମୂର୍ତ୍ତିପାଶ୍ଚୈଵ ଭୋଗିନୋ ମନ୍ତ୍ରନାଯକାଃ

ଶୁଦ୍ଧ ଆତ୍ମାରେ ଜ୍ଞାନ ନାୟକମାନେ ଦେଖାଯିବେ; ଅଶୁଦ୍ଧରେ ଲୋକ ନାୟକମାନେ; ଏବଂ ରୂପ, ପାଶ, ଭୋଗୀ ଓ ମନ୍ତ୍ର ନାୟକମାନେ ମଧ୍ୟ।

ପଞ୍ଚଵିଂଶତ୍ତଥୈଵାଷ୍ଟପଞ୍ଚତ୍ରୀଣି ଯଥାକ୍ରମଂ। ଏଷାନ୍ତତ୍ତ୍ଵଂ ତଦୀଶାନାମିନ୍ଦ୍ରାଦୀନାଂ ତତୋ ଯଥା

ପଚିଶି, ତାପରେ ଆଠ, ପଞ୍ଚ, ଏବଂ ତିନି, ଏହି କ୍ରମରେ—ଏହି ସମସ୍ତ ତତ୍ତ୍ୱ ଓ ସେମାନଙ୍କର ଅଧିପତି, ଯେପରିକି ଇନ୍ଦ୍ର ଓ ଅନ୍ୟମାନେ, ଯଥାଯଥିକ ଭାବେ।

ନମ୍ତ୍ରଞ୍ଚ ମନସା ଭିନ୍ନଂ ପ୍ରାପ୍ତାନନ୍ଦରସୋପମଂ। ଦ୍ଵାଦଶାନ୍ତାତ୍ସମାନୀଯ ନିଷ୍କଲଂ ଵ୍ଯାପକଂ ଶିଵଂ

ମନରେ ଭିନ୍ନ ଭାବରେ, ପ୍ରାପ୍ତ ଆନନ୍ଦର ସ୍ୱାଦ ସମାନ, ଏହି ମନ୍ତ୍ରକୁ ଦ୍ୱାଦଶାନ୍ତରୁ ଆଣି, ନିରାକାର, ସମସ୍ତକୁ ବ୍ୟାପିଥିବା ଶିବରେ ଲୟ କରିବା ଉଚିତ୍।

ଅଷ୍ଟତ୍ରିଶତ୍କଲୋପେତଂ ସହସ୍ରକିରଣୋଜ୍ଜଵଲଂ। ସର୍ଵଶକ୍ତିମଯଂ ସାଙ୍ଗଂ ଧ୍ଯାତ୍ଵା ଲିଙ୍ଗେ ନିଵେଶଯେତ୍

ଅଠତିରିଶି କଳା ସହିତ, ହଜାର ରଶ୍ମିରେ ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ, ସମସ୍ତ ଶକ୍ତି ଓ ଅଙ୍ଗ ସହିତ ତାଙ୍କୁ ଧ୍ୟାନ କରି, ଲିଙ୍ଗରେ ସ୍ଥାପନ କରିବା ଉଚିତ୍।

ଜୀଵନ୍ଯାସୋ ଭଵେଦେଵଂ ଲିଙ୍ଗେ ସର୍ଵାର୍ଥସାଧକଃ। ପିଣ୍ଡିକାଦିଷୁ ତୁ ନ୍ଯାସଃ ପ୍ରୋଚ୍ଯତେ ସାମ୍ପ୍ରତଂ ଯଥା

ଏଭଳି ଭାବେ ଜୀବନ୍ୟାସ ଲିଙ୍ଗରେ ସମ୍ପନ୍ନ ହୁଏ, ଯାହା ସମସ୍ତ କାମନା ପୂରଣ କରେ; ବର୍ତ୍ତମାନ, ପିଣ୍ଡିକା ଓ ଅନ୍ୟାନ୍ୟରେ ନ୍ୟାସ ପ୍ରକ୍ରିୟା ବର୍ଣ୍ଣନା କରାଯିବ।

ପିଣ୍ଡିକାଞ୍ଚ କୃତସ୍ନାନାଂ ଵିଲିପ୍ତାଞ୍ଚନ୍ଦନାଦିଭିଃ। ସଦ୍ଵସ୍ତ୍ରୈଶ୍ଚ ସମାଚ୍ଛାଦ୍ଯ ରନ୍ଧ୍ରେ ଚ ଭଗଲକ୍ଷଣେ

ପିଣ୍ଡିକାକୁ ସ୍ନାନ କରାଇ, ଚନ୍ଦନ ଓ ଅନ୍ୟ ଦ୍ରବ୍ୟରେ ଲେପି, ଭଲ ବସ୍ତ୍ରରେ ଢାକି, ରନ୍ଧ୍ରରେ ଯୋନି ଚିହ୍ନ ଥିବା ସ୍ଥାନରେ ରଖିବା ଉଚିତ୍।

ପଞ୍ଚରତ୍ନାଦିସଂଯୁକ୍ତାଂ ଲିଙ୍ଗସ୍ଯୋତ୍ତରତଃ ସ୍ଥିତାଂ। ଲିଙ୍ଗଵତ୍କୃତଵନିନ୍ଯାସାଂ ଵିଧିଵତ୍ସମ୍ପ୍ରପୂଜଯେତ୍

ପଞ୍ଚ ମଣି ଓ ଅନ୍ୟ ଉପକରଣ ସହିତ, ଲିଙ୍ଗର ଉତ୍ତର ଦିଗରେ ରଖି, ଲିଙ୍ଗ ପରି ନ୍ୟାସ କରି, ନିୟମ ଅନୁଯାୟୀ ପୂଜା କରିବା ଉଚିତ୍।

କୃତସ୍ନାନାଦିକାନ୍ତତ୍ର ଲିଙ୍ଗମୂଲେ ଶିଲାଂ ନ୍ଯସେତ୍। କୃତସ୍ନାନାଦିସଂସ୍କାରଂ ଶକ୍ତ୍ଯନ୍ତଂ ଵୃଷ୍ଭଂ ତଥା

ସ୍ନାନ ଓ ଅନ୍ୟ କ୍ରିୟା ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ କରି, ଲିଙ୍ଗର ମୂଳରେ ଏକ ଶିଳା ରଖିବା ଉଚିତ୍; ସ୍ନାନ ଓ ଅନ୍ୟ ସଂସ୍କାର କରି, ଶକ୍ତି ଓ ବୃଷଭ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ଅନୁଷ୍ଠାନ କରିବା ଉଚିତ୍।

ପ୍ରଣଵପୂର୍ଵଂ ହୁଂ ପୂଂ ହ୍ରୀଂ ମଧ୍ଯାଦନ୍ଯତମେନ ଚ। କ୍ରିଯାଶକ୍ତିଯୁତାଂ ପିଣ୍ଡୀଂ ଶିଲାମାଧାରରୂପିଣୀଂ

ପ୍ରଥମେ 'ଓଁ' ଧ୍ୱନି ଦେଇ, ତାପରେ 'ହୁଁ', 'ପୁଁ', 'ହ୍ରୀଁ' ମଧ୍ୟରୁ ଯେକୌଣସି ଏକ ମଧ୍ୟରେ ରଖି, କ୍ରିୟାଶକ୍ତି ସହିତ ଏକ ଗଠିଆ ତିଆରି କରିବା ଉଚିତ, ଯାହା ପାଉଁ ତଳେ ପଥର ଭଳି ଆକୃତି ରହିଥାଏ।

ଭସ୍ମଦର୍ଭତିଲୈଃ କୁର୍ଯ୍ଯାତ୍ ପ୍ରାକାରତ୍ରିତଯନ୍ତତଃ। ରକ୍ଷାଯୈ ଲୋକପାଲାଂଶ୍ଚ ସାଯୁଧାନ୍ଯାଜଯେଦ୍ଵହିଃ

ଭସ୍ମ, ଦର୍ଭା ଓ ତିଳ ଦ୍ୱାରା ତିନିଟି ପ୍ରଚୀରା ତିଆରି କରିବା ଉଚିତ; ସୁରକ୍ଷା ପାଇଁ, ବାହାରେ ଦିଗପାଳମାନେଂକୁ ତାଙ୍କର ଅସ୍ତ୍ର ସହିତ ପୂଜା କରିବା ଦରକାର।

ଓଂ ହୂଂ ହ୍ରଂ କ୍ରିଯାଶକ୍ତଯେ ନମଃ। ଓଂ ହୂଂ ହ୍ରାଂ ହଃ ମହାଗୌରୀ ରୁଦ୍ରଦଯିତେ ସ୍ଵାହେତି ଚ ପିଣ୍ଡ଼ିକାଯାଂ। ଓଂ ହାଂ ଆଦାରଶକ୍ତଯେ ନମଃ। ଓଂ ହାଂ ଵୃଷଭାଯ ନମଃ। ଧାରିକା ଦୀପ୍ତିମତ୍ଯୁଗ୍ରା ଜ୍ଯୋତ୍ସ୍ନା ଚୈତା ବଲୋତ୍କଟାଃ। ତଥା ଧାତ୍ରୀ ଵିଧାତ୍ରୀ ଚ ନ୍ଯସେଦ୍ଵା ପଞ୍ଚନାଯିକାଃ

'ଓଁ ହୁଁ ହ୍ରଂ, କ୍ରିୟାଶକ୍ତିକୁ ନମସ୍କାର', 'ଓଁ ହୁଁ ହ୍ରାଂ ହଃ, ବଡ଼ ଧଳା ଓ ରୁଦ୍ରଙ୍କ ପ୍ରିୟା, ସ୍ୱାହା'—ଏହି ମନ୍ତ୍ରଗୁଡ଼ିକୁ ଗଠିଆ ଉପରେ ଉଚ୍ଚାରଣ କରିବା; 'ଓଁ ହାଂ, ଆଧାରଶକ୍ତିକୁ ନମସ୍କାର', 'ଓଁ ହାଂ, ବୃଷଭକୁ ନମସ୍କାର'—ଏହି ମନ୍ତ୍ର ଦେଇ, ଧାରିକା (ଉଜ୍ୱଳ ଓ ଭୟଙ୍କର), ଜ୍ୟୋତ୍ସ୍ନା (ଶକ୍ତିଶାଳୀ), ଧାତ୍ରୀ ଓ ବିଧାତ୍ରୀ—ଏହି ପାଞ୍ଚ ଦେବୀଙ୍କୁ ବିଧିମତ ରଖିବା।

ଵାମା ଜ୍ଯେଷ୍ଠା କ୍ରିଯା ଜ୍ଞାନା ବେଧା ତିସ୍ରୋଥଵା ନ୍ଯସେତ୍। କ୍ରିଯାଜ୍ଞାନା ତଥେଚ୍ଛା ଚ ପୂର୍ଵଵଚ୍ଛାନ୍ତିମୂର୍ତ୍ତିଷୁ

ଏହିପରି ବାମା, ଜ୍ୟେଷ୍ଠା, କ୍ରିୟା, ଜ୍ଞାନ, ବେଧା—ଏହି ତିନି ଦେବୀଙ୍କୁ ରଖିବା; ଏହିପରି କ୍ରିୟା, ଜ୍ଞାନ ଓ ଇଚ୍ଛାକୁ ଶାନ୍ତ ଆକୃତିରେ ପୂର୍ବବତ୍ ରଖିବା।

ତମୀ ମୋହା କ୍ଷମୀ ନିଷ୍ଠା ମୃତ୍ଯୁର୍ମାଯାଭଵଜ୍ଵରାଃ ପଞ୍ଚ ଚାଥ ମହାମୋହା ଘୋରା ଚ ତ୍ରିତଯଜ୍ଵରା

ତାପରେ ଅନ୍ଧକାର, ମୋହ, କ୍ଷମା, ନିଷ୍ଠା, ମୃତ୍ୟୁ ଓ ମାୟାଜନିତ ଜ୍ୱର—ଏହି ପାଞ୍ଚଟି ରଖିବା; ପରେ ବଡ଼ ମୋହ ଓ ତିନିଟି ଭୟଙ୍କର ଜ୍ୱର ମଧ୍ୟ ରଖିବା।

ତିସ୍ରୋଥଵା କ୍ରିଯାଜ୍ଞାନା ତଥା ବାଧାଧିନାଯିକା। ଆତ୍ମାଦିତ୍ରିଷୁ ତତ୍ତ୍ଵେଷୁ ତୀଵ୍ରମୂର୍ତ୍ତିଷୁ ଵିନ୍ଯସେତ୍

ଏହିପରି କ୍ରିୟା, ଜ୍ଞାନ ଓ ବାଧା ଦୂର କରୁଥିବା ଦେବୀଙ୍କୁ ଆତ୍ମା ଆଦି ତିନିଟି ତତ୍ତ୍ୱରେ ତୀବ୍ର ଆକୃତିରେ ବିଧିମତ ରଖିବା।

ଅତ୍ରାପି ପିଣ୍ଡିକା ବ୍ରହ୍ମଶିଲାଦିଷୁ ଯଥାଵିଧି। ଗୋର୍ଯ୍ଯାଦିସଂଵରୈରୈଵ ପୂର୍ଵଵତ୍ ସର୍ଵମାଚରେତ୍

ଏଠି ମଧ୍ୟ, ବ୍ରହ୍ମାଶିଳା ଓ ଅନ୍ୟାନ୍ୟ ଶିଳା ଉପରେ ନିୟମ ଅନୁଯାୟୀ ଗଠିଆ ରଖିବା; ପୂର୍ବବତ୍ ଗୋ ଓ ଅନ୍ୟ ନିୟମ ଅନୁସାରେ ସବୁ କାର୍ଯ୍ୟ କରିବା।

ଏଵଂ ଵିଧାଯ ଵିନ୍ଯାସଂ ଗତ୍ଵା କୁଣ୍ଡାନ୍ତିକଂ ତତଃ। କୁଣ୍ଡମଧ୍ଯେ ମହେଶାନଂ ମେଖଲାସୁ ମହେଶ୍ଵରଂ

ଏପରି ବିଧିରେ ବିନ୍ୟାସ କରି, ତାପରେ କୁଣ୍ଡ ନିକଟକୁ ଯିବା; କୁଣ୍ଡର ମଧ୍ୟରେ ମହେଶାନଙ୍କୁ ଓ ମେଖଳାରେ ମହେଶ୍ୱରଙ୍କୁ ରଖିବା।

କ୍ରିଯାଶକ୍ତିଂ ତଥାନ୍ଯାସୁ ନାଦମୋଷ୍ଠେ ଚ ଵିନ୍ଯାସେତ୍। ଘଟଂ ସ୍ଥଣ୍ଡିଲଵହ୍ନୀଶୈଃ ନୀଡୀସନ୍ଧାନକନ୍ତତ

ଅନ୍ୟ ମେଖଳା ଓ ନାଦର ମୂଳରେ କ୍ରିୟାଶକ୍ତିକୁ ବିନ୍ୟାସ କରିବା; ଘଟକୁ ଅଗ୍ନିଦେବଙ୍କ ସହିତ ସ୍ଥଣ୍ଡିଳ ଉପରେ, ନୀଡ଼ି ସଂଧିରେ ରଖିବା।

ପଦ୍ମତନ୍ତୁସମାଂ ଶକ୍ତିମୁଦ୍ଘାତେନାଂ ସମୁଦ୍ଯତାଂ । ଵିଶନ୍ତୀ ସୂର୍ଯମାର୍ଗେଣ ନିଃ ସରନ୍ତୀଂ ସମୁଦ୍‌ଗତାଂ

ପଦ୍ମର ତନ୍ତୁ ସମାନ ଶକ୍ତିକୁ ଦୃଢ଼ ଭାବେ ଉତ୍ତୋଳିତ ଦେଖିବା, ସୂର୍ଯ୍ୟର ମାର୍ଗ ଦ୍ୱାରା ପ୍ରବେଶ କରୁଛି ଓ ବାହାରକୁ ବହୁଚିଁ ଦେଖିବା।

ପୁନଶ୍ଚ ଶୂନ୍ଯମାର୍ଗେଣ ଵିଶତୀଂ ସ୍ଵସ୍ଯ ଚିନ୍ତଯେତ୍। ଏଵଂ ସର୍ଵତ୍ର ସନ୍ଧେଯଂ ମୂର୍ତ୍ତିପୈଶ୍ଚ ପରସ୍ପରଂ

ପୁଣି, ଶୂନ୍ୟ ମାର୍ଗ ଦ୍ୱାରା ପ୍ରବେଶ କରୁଛି ବୋଲି ଚିନ୍ତନ କରିବା; ଏହିପରି ସମସ୍ତ ସ୍ଥାନରେ ଆକୃତିଗୁଡ଼ିକୁ ପରସ୍ପରେ ଯୋଡ଼ିବା।

ସମ୍ପୂଜ୍ଯ ଘାରିକାଂ ଶକ୍ତିଂ କୁଣ୍ଡେ ସନ୍ତର୍ପ୍ଯ ଚ କ୍ରମାତ୍। ତତ୍ତ୍ଵତତ୍ତ୍ଵେଶ୍ଵରା ମୂର୍ତ୍ତୀର୍ମୂର୍ତ୍ତୀଶାଂଶ୍ଚ ଘୃତାଦିଭିଃ

ଧାରିକା ଶକ୍ତିଙ୍କୁ ପୂଜା କରି, କ୍ରମକ୍ରମେ କୁଣ୍ଡରେ ଅର୍ପଣ କରି, ତତ୍ତ୍ୱ ଓ ତତ୍ତ୍ୱେଶ୍ୱରଙ୍କ ଆକୃତି ଓ ତାଙ୍କର ଅଂଶଗୁଡ଼ିକୁ ଘୃତ ଓ ଅନ୍ୟ ପଦାର୍ଥରେ ଅର୍ପଣ କରିବା।

ସମ୍ପୂଜ୍ଯ ତର୍ପ୍ପଯିତ୍ଵା ତୁ ସନ୍ନିଧୌ ସଂହିତାଣୁଭିଃ । ଶତଂ ସହସ୍ରମର୍ଦ୍ଧଂ ଵା ପୂର୍ଣଯା ସହ ହୋମଯେତ୍

ପୂଜା ଓ ତର୍ପଣ ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ କରି, ସମସ୍ତ ଅଣୁମାନେ ଉପସ୍ଥିତ ଥିବା ସ୍ଥାନରେ, ପୂର୍ଣ୍ଣ କିମ୍ବା ଅର୍ଧ ହୋମ ଏକ ଶତ, ଏକ ହଜାର ବା ତାହାଠାରୁ ଅଧିକ ସଂଖ୍ୟାରେ ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ ହୋମ ସହିତ କରିବା।

ତତ୍ତ୍ଵତତ୍ତ୍ଵେଶ୍ଵରା ମୂର୍ତ୍ତିର୍ମୂର୍ତ୍ତୀଶାଂଶ୍ଚ କରେଣୁକାନ୍ । ତଥା ସନ୍ତର୍ପ୍ଯ ସାନ୍ନିଧ୍ଯେ ଜୁହୁଯୁର୍ମୂର୍ତ୍ତିପା ଅପି

ତତ୍ତ୍ୱ ଓ ତତ୍ତ୍ୱେଶ୍ୱରଙ୍କ ଆକୃତି, ତାଙ୍କର ଅଂଶ ଓ ଧାରକମାନେଂକୁ ତର୍ପଣ କରି, ସମ୍ମୁଖରେ ଥିବା ସ୍ଥାନରେ ଆକୃତିଧାରୀମାନେ ମଧ୍ୟ ହୋମ କରିବା।

ତତୋ ବ୍ରହ୍ମଭିରଙ୍ଗୈଶ୍ଚ ଦ୍ରଵ୍ଯକାଲାନୁରୋଧତଃ। ସନ୍ତର୍ପ୍ଯ ଶକ୍ତିଂ କୁମ୍ଭାମ୍ଭଃ ପ୍ରୋକ୍ଷିତେ କୁଶମୂଲତଃ

ତାପରେ ବ୍ରାହ୍ମଣ ଓ ଅଙ୍ଗମାନେଂକୁ ଦ୍ରବ୍ୟ ଓ ସମୟ ଅନୁଯାୟୀ ତର୍ପଣ କରି, କୁମ୍ଭର ପାଣି କୁଶ ମୂଳରେ ଛିଟିବା।

ଲିଙ୍ଗମୁଲଂ ଚ ସଂସ୍ପୃଶ୍ଯ ଵିଷ୍ଣ୍ଵନ୍ତାଦି ଵିଶୁଦ୍ଧଯେ। ଵିଧାଯ ପୂର୍ଵଵତ୍ସର୍ଵଂ ହୋମସଙ୍‌ଶ୍ଯାଜପାଦିକମ୍

ଲିଙ୍ଗର ମୂଳକୁ ଛୁଇଁ, ବିଷ୍ଣୁ ଓ ଅନ୍ୟମାନେଂକୁ ଶୁଦ୍ଧି ପାଇଁ, ପୂର୍ବବତ୍ ସମସ୍ତ କାର୍ଯ୍ୟ, ହୋମ ସଂଖ୍ୟା ଓ ଜପ ଆଦି କରିବା।