ଅଗ୍ନିପୁରାଣମ୍

ଶକ୍ତ୍ଯାଦିଶକ୍ତିପର୍ଯ୍ଯନ୍ତେ ଵିନ୍ଯସେଦାସନେ ଶୁଭେ। ପଶ୍ଚିମେ ପିଣ୍ଡିକାନ୍ତସ୍ଯନ୍ଯସେଦ୍ବ୍ରହ୍ମଶିଲାନ୍ତଦା

ଶକ୍ତି ଓ ଅନ୍ୟାନ୍ୟ ଶକ୍ତିମାନ୍ ଦେବତାମାନେ ଉତ୍ତମ ଆସନରେ ବସାଯିବା ଉଚିତ। ପଶ୍ଚିମ ପିଣ୍ଡିକାର ଶେଷରେ ବ୍ରହ୍ମା ଶିଳାକୁ ରଖିବା ଉଚିତ।

ଶସ୍ତ୍ରମସ୍ତ୍ର ଶତାଲବ୍ଧନିଦ୍ରାକୁମ୍ଭଧ୍ରୁଵାସନଂ । ପ୍ରାକଲ୍ପ୍ଯ ଶିଵକୋଣେ ଚ ଦତ୍ଵାର୍ଘ୍ଯଂ ହୃଦଯେନ ତୁ

ଅସ୍ତ୍ର, ଶସ୍ତ୍ର, ଶତ ତୀର ଆସନ, ନିଦ୍ରା ପାଇଁ କୁମ୍ଭ, ଧ୍ରୁବ ଆସନ ପ୍ରସ୍ତୁତ କରିବା ଉଚିତ। ଶିବ କୋଣରେ, ହୃଦୟରେ ଅର୍ଘ୍ୟ ଦେବା ଉଚିତ।

ଉତ୍ଥାପ୍ଯୋକ୍ତାସନେ ଲିଙ୍ଗଂ ଶିରସା ପୂର୍ଵମସ୍ତକଂ। ସମାରୋପ୍ଯ ନ୍ଯସେତ୍ତସ୍ମିନ୍ ସୃଷ୍ଟ୍ଯା ଧର୍ମାଦିନନ୍ଦନଂ

ଲିଙ୍ଗକୁ ଉଠାଇ, ନିର୍ଦ୍ଧାରିତ ଆସନରେ ପ୍ରଥମେ ମୁଣ୍ଡ ରଖିବା ଉଚିତ। ସୃଷ୍ଟି ଦ୍ୱାରା ତାହାରେ ଧର୍ମ ଓ ଅନ୍ୟାନ୍ୟ ସନ୍ତାନମାନେ ବସାଯିବା ଉଚିତ।

ଦଦ୍ଯାଦ୍ଧୂପଞ୍ଚ ସମ୍ପୂଜ୍ଯ ତଥା ଵାସାଂସି ଵର୍ମଣା। ଗୃହୋପକୃତିନୈଵେଦ୍ଯଂ ହୃଦା ଦଦ୍ଯାତ୍ ସ୍ଵଶକ୍ତିତଃ

ପ୍ରଥମେ ଧୂପ ଦେଇ ପୂଜା କରିବା ପରେ, ପରିଧାନ ପାଇଁ ବସ୍ତ୍ର ଓ କବଚ ଦେବା ଉଚିତ। ଘର ପାଇଁ ଯେଉଁ ଦାନ ଓ ଭୋଜନ ଦେବା ଦରକାର, ସେଗୁଡିକୁ ଏକାଗ୍ର ହୃଦୟରେ ନିଜ ଶକ୍ତି ଅନୁଯାୟୀ ଦେବା ଉଚିତ।

ଘୃତକ୍ଷୌଦ୍ରଯୁତଂ ପାତ୍ରମବ୍ଯଙ୍ଗାଯ ପଦାନ୍ତିକେ। ଦେଶିକଶ୍ଚ ସ୍ଥିତସ୍ତତ୍ର ଷଟ୍‌ତ୍ରିଂଶତ୍ତତ୍ତ୍ଵସଞ୍ଚଯଂ

ଘୀ ଓ ମଧ ମିଶିଥିବା ଏକ ପାତ୍ର ପାଦ ଅଭିଂଗନ ପାଇଁ ରଖାଯାଏ; ଶିକ୍ଷକ ତାହାଁରେ ଦଣ୍ଡାୟମାନ ରହି, ଛତ୍ତିଶଟି ତତ୍ତ୍ୱ ସଂଗ୍ରହ କରନ୍ତି।

ଶକ୍ତ୍ଯାଦିଭୂମିପର୍ଯ୍ଯନ୍ତଂ ସ୍ଵତତ୍ତ୍ଵାଧିପସଂଯୁତଂ। ଵିନ୍ଯସ୍ଯ ପୁଷ୍ପମାଲାଭିସ୍ତ୍ରିଶଣ୍ଡଂ ପରିକଲ୍ପଯେତ୍

ଶକ୍ତି ଓ ଅନ୍ୟ ଦେବୀମାନେଠାରୁ ଭୂମି ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ, ସେମାନଙ୍କର ନିଜ ନିଜ ଅଧିପତିଙ୍କ ସହିତ, ତିନୋଟି ଫୁଲର ମାଳା ଠିକ୍ ଭାବରେ ଗଠନ କରିବା ଉଚିତ୍।

ମାଯାପଦେଶକ୍ତ୍ଯନ୍ତନ୍ତୁର୍ଯ୍ଯାଶାଷ୍ଟାଂଶଵର୍ତ୍ତୁଲଂ । ତତ୍ରାତ୍ମତତ୍ତ୍ଵଵିଦ୍ଯାଖ୍ଯଂ ଶିଵଂ ସୃଷ୍ଟିକ୍ରମେଣ ତୁ

ଶକ୍ତି ତତ୍ତ୍ୱର ଶେଷରେ, ମାୟା ତତ୍ତ୍ୱର ମଧ୍ୟରେ, ଆଠ ଦିଗରେ ବିଭକ୍ତ ଏକ ଗୋଲାକାର ସ୍ଥାନରେ, ସୃଷ୍ଟିର କ୍ରମ ଅନୁଯାୟୀ, ଆତ୍ମା ଓ ଜ୍ଞାନ ତତ୍ତ୍ୱ ଭାବେ ଶିବଙ୍କୁ ସ୍ଥାପନ କରିବା ଉଚିତ୍।

ଏକଶଃ ପ୍ରତିଭାଗେଷୁ ବ୍ରହ୍ମଵିଷ୍ଣୁହରଧିପାନ୍। ଵିନ୍ଯସ୍ଯ ମୂର୍ତ୍ତିମୂର୍ତ୍ତୀଶାନ୍ ପୂର୍ଵାଦିକ୍ରମତୋ ଯଥା

ପ୍ରତ୍ୟେକ ଖଣ୍ଡରେ ଏକ ଏକ କରି, ପୂର୍ବ ଦିଗଠାରୁ କ୍ରମକ୍ରମେ, ବ୍ରହ୍ମା, ବିଷ୍ଣୁ ଓ ହରଙ୍କ ଦେହୀ ଓ ନିର୍ଦ୍ଦେହୀ ରୂପକୁ ରଖିବା ଉଚିତ୍।

କ୍ଷ୍ମାଵହ୍ନିର୍ଯଜମାନାର୍କ୍କଜଲଵାଯୁନିଶାକରାନ୍। ଆକାଶମୂର୍ତ୍ତିରୂପାଂସ୍ତାନ୍ ନ୍ଯସେତ୍ତଦଧିନାଯକାନ୍

ପୃଥିବୀ, ଅଗ୍ନି, ଯଜମାନ, ସୂର୍ଯ୍ୟ, ଜଳ, ବାୟୁ, ଚନ୍ଦ୍ର ଓ ଆକାଶର ରୂପ ଓ ସେମାନଙ୍କର ଅଧିପତିଙ୍କୁ ଠିକ୍ ଭାବରେ ସ୍ଥାପନ କରିବା ଉଚିତ୍।

ସର୍ଵଂ ପଶୁପତି ଚୋଗ୍ରଂ ରୁଦ୍ରଂ ଭଵମଖେଶ୍ଵରଂ । ମହାଦେଵଞ୍ଚ ଭୀମଞ୍ଚ ମନ୍ତ୍ରାସ୍ତଦ୍ଵାଚକା ଇମେ

ସମସ୍ତଙ୍କୁ—ପଶୁପତି, ଉଗ୍ର, ରୁଦ୍ର, ଭବ, ମଖେଶ୍ୱର, ମହାଦେବ ଓ ଭୀମ—ଏହି ନାମଗୁଡିକ ତାଙ୍କୁ ଉଦ୍ଦେଶ୍ୟ କରୁଥିବା ମନ୍ତ୍ର।

ଲଵଶଷଚଯସାଶ୍ଚ ହକାରଶ୍ଚ ତ୍ରିମାତ୍ରିକଃ। ପ୍ରଣଵୋ ହୃଦଯାଣୁର୍ଵା ମୂଲମନ୍ତ୍ରୋଽଥଵା କ୍କଚିତ୍

'ଲ', 'ବ', 'ଶ', 'ଚ', 'ଯ' ଓ 'ହ' ଏହି ଅକ୍ଷରଗୁଡିକ, ତିନି ମାତ୍ରା ସହିତ, ପ୍ରଣବ, ହୃଦୟ, ଅଣୁ କିମ୍ବା କେବେ କେବେ ମୂଳମନ୍ତ୍ର ବ୍ୟବହାର କରାଯାଏ।

ପଞ୍ଚକୁଣ୍ଡାତ୍ମକେ ଯୋଗେ ମୂର୍ତ୍ତୀଃ ପଞ୍ଚାଥଵା ନ୍ଯସେତ୍। ପୃଥିଵୀଜଲତେଜାଂସି ଵାଯୁମାକାଶମେଵ ଚ

ପାଞ୍ଚ କୁଣ୍ଡ ଯୋଗରେ, ପାଞ୍ଚ ରୂପ କିମ୍ବା ବିକଳ୍ପରେ ପୃଥିବୀ, ଜଳ, ଅଗ୍ନି, ବାୟୁ ଓ ଆକାଶ ଏହି ପଞ୍ଚ ତତ୍ତ୍ୱ ସ୍ଥାପନ କରିବା ଉଚିତ୍।

କ୍ରମାତ୍ତଦଧିପାନ୍ ପଞ୍ଚ ବ୍ରହ୍ମାଣଂ ଧରଣୀଧରଂ। ରୁଦ୍ରମୀଶଂ ସଦାଖ୍ଯଞ୍ଚ ସୃଷ୍ଟିନ୍ଯାଯେନ ମନ୍ତ୍ରଵିତ୍

କ୍ରମକ୍ରମେ, ସେମାନଙ୍କର ପଞ୍ଚ ଅଧିପତି—ବ୍ରହ୍ମା, ଧରଣୀଧର, ରୁଦ୍ର, ଈଶ ଓ ସଦାଖ୍ୟ—ସୃଷ୍ଟି ନୀତି ଅନୁଯାୟୀ, ମନ୍ତ୍ର ଜ୍ଞାନୀଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ନିର୍ଦ୍ଦିଷ୍ଟ ଭାବେ ରଖିବା ଉଚିତ୍।

ମୁମୁକ୍ଷୋର୍ଵା ନିଵୃତ୍ତାଦ୍ଯାଃ ଅଜାତାଦ୍ଯାସ୍ତଦୀଶ୍ଵରାଃ । ତ୍ରିତତ୍ତ୍ଵଂ ଵାଥ ନ୍ଯସେଦ୍ଵ୍ଯାପ୍ତ୍ଯାତ୍ମକାରଣଂ

ମୋକ୍ଷ ଆଶା କରୁଥିବା ବ୍ୟକ୍ତି ପାଇଁ, ନିବୃତ୍ତି କିମ୍ବା ଅଜାତ ଆଦି ତତ୍ତ୍ୱ ଓ ସେମାନଙ୍କର ଈଶ୍ୱରମାନେ, କିମ୍ବା ତିନିଟି ତତ୍ତ୍ୱ ଯାହା ସମସ୍ତକୁ ବ୍ୟାପିଛି, ସେଗୁଡିକୁ ସ୍ଥାପନ କରିବା ଉଚିତ୍।

ଶୁଦ୍ଧେ ଚାତ୍ମନି ଵିଦ୍ଯେଶା ଅଶୁଦ୍ଧେ ଲୋକନାଯକାଃ। ଦ୍ରଷ୍ଟଵ୍ଯା ମୂର୍ତ୍ତିପାଶ୍ଚୈଵ ଭୋଗିନୋ ମନ୍ତ୍ରନାଯକାଃ

ଶୁଦ୍ଧ ଆତ୍ମାରେ ଜ୍ଞାନ ନାୟକମାନେ ଦେଖାଯିବେ; ଅଶୁଦ୍ଧରେ ଲୋକ ନାୟକମାନେ; ଏବଂ ରୂପ, ପାଶ, ଭୋଗୀ ଓ ମନ୍ତ୍ର ନାୟକମାନେ ମଧ୍ୟ।

ପଞ୍ଚଵିଂଶତ୍ତଥୈଵାଷ୍ଟପଞ୍ଚତ୍ରୀଣି ଯଥାକ୍ରମଂ। ଏଷାନ୍ତତ୍ତ୍ଵଂ ତଦୀଶାନାମିନ୍ଦ୍ରାଦୀନାଂ ତତୋ ଯଥା

ପଚିଶି, ତାପରେ ଆଠ, ପଞ୍ଚ, ଏବଂ ତିନି, ଏହି କ୍ରମରେ—ଏହି ସମସ୍ତ ତତ୍ତ୍ୱ ଓ ସେମାନଙ୍କର ଅଧିପତି, ଯେପରିକି ଇନ୍ଦ୍ର ଓ ଅନ୍ୟମାନେ, ଯଥାଯଥିକ ଭାବେ।

ନମ୍ତ୍ରଞ୍ଚ ମନସା ଭିନ୍ନଂ ପ୍ରାପ୍ତାନନ୍ଦରସୋପମଂ। ଦ୍ଵାଦଶାନ୍ତାତ୍ସମାନୀଯ ନିଷ୍କଲଂ ଵ୍ଯାପକଂ ଶିଵଂ

ମନରେ ଭିନ୍ନ ଭାବରେ, ପ୍ରାପ୍ତ ଆନନ୍ଦର ସ୍ୱାଦ ସମାନ, ଏହି ମନ୍ତ୍ରକୁ ଦ୍ୱାଦଶାନ୍ତରୁ ଆଣି, ନିରାକାର, ସମସ୍ତକୁ ବ୍ୟାପିଥିବା ଶିବରେ ଲୟ କରିବା ଉଚିତ୍।

ଅଷ୍ଟତ୍ରିଶତ୍କଲୋପେତଂ ସହସ୍ରକିରଣୋଜ୍ଜଵଲଂ। ସର୍ଵଶକ୍ତିମଯଂ ସାଙ୍ଗଂ ଧ୍ଯାତ୍ଵା ଲିଙ୍ଗେ ନିଵେଶଯେତ୍

ଅଠତିରିଶି କଳା ସହିତ, ହଜାର ରଶ୍ମିରେ ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ, ସମସ୍ତ ଶକ୍ତି ଓ ଅଙ୍ଗ ସହିତ ତାଙ୍କୁ ଧ୍ୟାନ କରି, ଲିଙ୍ଗରେ ସ୍ଥାପନ କରିବା ଉଚିତ୍।

ଜୀଵନ୍ଯାସୋ ଭଵେଦେଵଂ ଲିଙ୍ଗେ ସର୍ଵାର୍ଥସାଧକଃ। ପିଣ୍ଡିକାଦିଷୁ ତୁ ନ୍ଯାସଃ ପ୍ରୋଚ୍ଯତେ ସାମ୍ପ୍ରତଂ ଯଥା

ଏଭଳି ଭାବେ ଜୀବନ୍ୟାସ ଲିଙ୍ଗରେ ସମ୍ପନ୍ନ ହୁଏ, ଯାହା ସମସ୍ତ କାମନା ପୂରଣ କରେ; ବର୍ତ୍ତମାନ, ପିଣ୍ଡିକା ଓ ଅନ୍ୟାନ୍ୟରେ ନ୍ୟାସ ପ୍ରକ୍ରିୟା ବର୍ଣ୍ଣନା କରାଯିବ।

ପିଣ୍ଡିକାଞ୍ଚ କୃତସ୍ନାନାଂ ଵିଲିପ୍ତାଞ୍ଚନ୍ଦନାଦିଭିଃ। ସଦ୍ଵସ୍ତ୍ରୈଶ୍ଚ ସମାଚ୍ଛାଦ୍ଯ ରନ୍ଧ୍ରେ ଚ ଭଗଲକ୍ଷଣେ

ପିଣ୍ଡିକାକୁ ସ୍ନାନ କରାଇ, ଚନ୍ଦନ ଓ ଅନ୍ୟ ଦ୍ରବ୍ୟରେ ଲେପି, ଭଲ ବସ୍ତ୍ରରେ ଢାକି, ରନ୍ଧ୍ରରେ ଯୋନି ଚିହ୍ନ ଥିବା ସ୍ଥାନରେ ରଖିବା ଉଚିତ୍।

ପଞ୍ଚରତ୍ନାଦିସଂଯୁକ୍ତାଂ ଲିଙ୍ଗସ୍ଯୋତ୍ତରତଃ ସ୍ଥିତାଂ। ଲିଙ୍ଗଵତ୍କୃତଵନିନ୍ଯାସାଂ ଵିଧିଵତ୍ସମ୍ପ୍ରପୂଜଯେତ୍

ପଞ୍ଚ ମଣି ଓ ଅନ୍ୟ ଉପକରଣ ସହିତ, ଲିଙ୍ଗର ଉତ୍ତର ଦିଗରେ ରଖି, ଲିଙ୍ଗ ପରି ନ୍ୟାସ କରି, ନିୟମ ଅନୁଯାୟୀ ପୂଜା କରିବା ଉଚିତ୍।

କୃତସ୍ନାନାଦିକାନ୍ତତ୍ର ଲିଙ୍ଗମୂଲେ ଶିଲାଂ ନ୍ଯସେତ୍। କୃତସ୍ନାନାଦିସଂସ୍କାରଂ ଶକ୍ତ୍ଯନ୍ତଂ ଵୃଷ୍ଭଂ ତଥା

ସ୍ନାନ ଓ ଅନ୍ୟ କ୍ରିୟା ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ କରି, ଲିଙ୍ଗର ମୂଳରେ ଏକ ଶିଳା ରଖିବା ଉଚିତ୍; ସ୍ନାନ ଓ ଅନ୍ୟ ସଂସ୍କାର କରି, ଶକ୍ତି ଓ ବୃଷଭ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ଅନୁଷ୍ଠାନ କରିବା ଉଚିତ୍।

ପ୍ରଣଵପୂର୍ଵଂ ହୁଂ ପୂଂ ହ୍ରୀଂ ମଧ୍ଯାଦନ୍ଯତମେନ ଚ। କ୍ରିଯାଶକ୍ତିଯୁତାଂ ପିଣ୍ଡୀଂ ଶିଲାମାଧାରରୂପିଣୀଂ

ପ୍ରଥମେ 'ଓଁ' ଧ୍ୱନି ଦେଇ, ତାପରେ 'ହୁଁ', 'ପୁଁ', 'ହ୍ରୀଁ' ମଧ୍ୟରୁ ଯେକୌଣସି ଏକ ମଧ୍ୟରେ ରଖି, କ୍ରିୟାଶକ୍ତି ସହିତ ଏକ ଗଠିଆ ତିଆରି କରିବା ଉଚିତ, ଯାହା ପାଉଁ ତଳେ ପଥର ଭଳି ଆକୃତି ରହିଥାଏ।

ଭସ୍ମଦର୍ଭତିଲୈଃ କୁର୍ଯ୍ଯାତ୍ ପ୍ରାକାରତ୍ରିତଯନ୍ତତଃ। ରକ୍ଷାଯୈ ଲୋକପାଲାଂଶ୍ଚ ସାଯୁଧାନ୍ଯାଜଯେଦ୍ଵହିଃ

ଭସ୍ମ, ଦର୍ଭା ଓ ତିଳ ଦ୍ୱାରା ତିନିଟି ପ୍ରଚୀରା ତିଆରି କରିବା ଉଚିତ; ସୁରକ୍ଷା ପାଇଁ, ବାହାରେ ଦିଗପାଳମାନେଂକୁ ତାଙ୍କର ଅସ୍ତ୍ର ସହିତ ପୂଜା କରିବା ଦରକାର।

ଓଂ ହୂଂ ହ୍ରଂ କ୍ରିଯାଶକ୍ତଯେ ନମଃ। ଓଂ ହୂଂ ହ୍ରାଂ ହଃ ମହାଗୌରୀ ରୁଦ୍ରଦଯିତେ ସ୍ଵାହେତି ଚ ପିଣ୍ଡ଼ିକାଯାଂ। ଓଂ ହାଂ ଆଦାରଶକ୍ତଯେ ନମଃ। ଓଂ ହାଂ ଵୃଷଭାଯ ନମଃ। ଧାରିକା ଦୀପ୍ତିମତ୍ଯୁଗ୍ରା ଜ୍ଯୋତ୍ସ୍ନା ଚୈତା ବଲୋତ୍କଟାଃ। ତଥା ଧାତ୍ରୀ ଵିଧାତ୍ରୀ ଚ ନ୍ଯସେଦ୍ଵା ପଞ୍ଚନାଯିକାଃ

'ଓଁ ହୁଁ ହ୍ରଂ, କ୍ରିୟାଶକ୍ତିକୁ ନମସ୍କାର', 'ଓଁ ହୁଁ ହ୍ରାଂ ହଃ, ବଡ଼ ଧଳା ଓ ରୁଦ୍ରଙ୍କ ପ୍ରିୟା, ସ୍ୱାହା'—ଏହି ମନ୍ତ୍ରଗୁଡ଼ିକୁ ଗଠିଆ ଉପରେ ଉଚ୍ଚାରଣ କରିବା; 'ଓଁ ହାଂ, ଆଧାରଶକ୍ତିକୁ ନମସ୍କାର', 'ଓଁ ହାଂ, ବୃଷଭକୁ ନମସ୍କାର'—ଏହି ମନ୍ତ୍ର ଦେଇ, ଧାରିକା (ଉଜ୍ୱଳ ଓ ଭୟଙ୍କର), ଜ୍ୟୋତ୍ସ୍ନା (ଶକ୍ତିଶାଳୀ), ଧାତ୍ରୀ ଓ ବିଧାତ୍ରୀ—ଏହି ପାଞ୍ଚ ଦେବୀଙ୍କୁ ବିଧିମତ ରଖିବା।

ଵାମା ଜ୍ଯେଷ୍ଠା କ୍ରିଯା ଜ୍ଞାନା ବେଧା ତିସ୍ରୋଥଵା ନ୍ଯସେତ୍। କ୍ରିଯାଜ୍ଞାନା ତଥେଚ୍ଛା ଚ ପୂର୍ଵଵଚ୍ଛାନ୍ତିମୂର୍ତ୍ତିଷୁ

ଏହିପରି ବାମା, ଜ୍ୟେଷ୍ଠା, କ୍ରିୟା, ଜ୍ଞାନ, ବେଧା—ଏହି ତିନି ଦେବୀଙ୍କୁ ରଖିବା; ଏହିପରି କ୍ରିୟା, ଜ୍ଞାନ ଓ ଇଚ୍ଛାକୁ ଶାନ୍ତ ଆକୃତିରେ ପୂର୍ବବତ୍ ରଖିବା।

ତମୀ ମୋହା କ୍ଷମୀ ନିଷ୍ଠା ମୃତ୍ଯୁର୍ମାଯାଭଵଜ୍ଵରାଃ ପଞ୍ଚ ଚାଥ ମହାମୋହା ଘୋରା ଚ ତ୍ରିତଯଜ୍ଵରା

ତାପରେ ଅନ୍ଧକାର, ମୋହ, କ୍ଷମା, ନିଷ୍ଠା, ମୃତ୍ୟୁ ଓ ମାୟାଜନିତ ଜ୍ୱର—ଏହି ପାଞ୍ଚଟି ରଖିବା; ପରେ ବଡ଼ ମୋହ ଓ ତିନିଟି ଭୟଙ୍କର ଜ୍ୱର ମଧ୍ୟ ରଖିବା।

ତିସ୍ରୋଥଵା କ୍ରିଯାଜ୍ଞାନା ତଥା ବାଧାଧିନାଯିକା। ଆତ୍ମାଦିତ୍ରିଷୁ ତତ୍ତ୍ଵେଷୁ ତୀଵ୍ରମୂର୍ତ୍ତିଷୁ ଵିନ୍ଯସେତ୍

ଏହିପରି କ୍ରିୟା, ଜ୍ଞାନ ଓ ବାଧା ଦୂର କରୁଥିବା ଦେବୀଙ୍କୁ ଆତ୍ମା ଆଦି ତିନିଟି ତତ୍ତ୍ୱରେ ତୀବ୍ର ଆକୃତିରେ ବିଧିମତ ରଖିବା।