ଅଗ୍ନିପୁରାଣମ୍

ଆସନୀକୃତ୍ଯ ଵର୍ଦ୍ଧନ୍ଯାଂ ଵାସ୍ତ୍ଵାଦୀନ୍ ପୂର୍ଵଵଦ୍ଯଜେତ୍। ଶିଵକୁମ୍ଭାସ୍ତ୍ରଵର୍ଦ୍ଧନ୍ଯୌ ପୂଜଯେଚ୍ଚ ସ୍ଥିରାସନେ

ବୃଦ୍ଧି ଉପରେ ଆସନ କରି, ବାସ୍ତୁ ଓ ଅନ୍ୟମାନେକୁ ପୂର୍ବବତ୍ ପୂଜା କରିବା ଉଚିତ; ଶିବ କୁମ୍ଭ ଓ ବୃଦ୍ଧି କୁମ୍ଭକୁ ମଧ୍ୟ ସ୍ଥିର ଆସନରେ ପୂଜା କରିବା ଉଚିତ।

ସ୍ଵଦିକ୍ଷୁ କଲଶାରୂଢାଂଲ୍ଲୋକପାଲାନନୁକ୍ରମାତ୍। ସହସ୍ତ୍ରନଯନଂ ଶକ୍ରଂ ଵଜ୍ରପାଣିଂ ଵିଭାଵଯେତ୍

ସମସ୍ତ ଦିଗରେ ଦିଗପାଳମାନେ ତାଙ୍କ ନିଜ ଦିଗରେ ଘଡ଼ା ଉପରେ ବସିଛନ୍ତି ବୋଲି ଭାବିବା ଉଚିତ। ସହସ୍ର ଚକ୍ଷୁ ବିଶିଷ୍ଟ ଇନ୍ଦ୍ର, ଯିଏ ବଜ୍ରଧାରୀ, ତାଙ୍କୁ ମଧ୍ୟ ଚିନ୍ତନ କରିବା ଉଚିତ।

ଐରାଵତଗଜାରୂଢଂ ସ୍ଵର୍ଣଵଣ କିରୀଟିନଂ। ସହସ୍ରନଯନଂ ଶକ୍ରଂ ଵଜ୍ରପାଣିଂ ଵିଭାଵଯେତ୍

ଏଇପରି ଭାବିବା ଉଚିତ ଯେ, ସହସ୍ର ଚକ୍ଷୁ ବିଶିଷ୍ଟ ଇନ୍ଦ୍ର, ସୁବର୍ଣ୍ଣ ମୁକୁଟ ପିନ୍ଧି, ଏଇରାବତ ହାତୀ ଉପରେ ବସିଛନ୍ତି ଏବଂ ତାଙ୍କ ହାତରେ ବଜ୍ର ରହିଛି।

ସପ୍ତାର୍ଚ୍ଚିଷଂ ଚ ଵିଭ୍ରାଣମକ୍ଷମାଲାଂ କମଣ୍ଡଲୁଂ। ଜ୍ଵାଲାମାଲାକୁଲଂ ରକ୍ତଂ ଶକ୍ତିହସ୍ତମଜାସନଂ

ଅଗ୍ନିଙ୍କୁ ସପ୍ତ ଶିଖା ବହନ କରୁଥିବା, ହାତରେ ଅକ୍ଷମାଳା ଓ କମଣ୍ଡଳୁ ଧରିଥିବା, ଅଗ୍ନିମାଳାରେ ଘେରାଯାଇଥିବା, ଲାଲ୍ ରଙ୍ଗରେ ଦୀପ୍ତିମାନ୍, ଶକ୍ତି ଧରିଥିବା ଏବଂ ଛାଗା ଉପରେ ବସିଥିବା ଭାବରେ ଦେଖିବା ଉଚିତ।

ମହିଷସ୍ଥଂ ଦଣ୍ଡହସ୍ତଂ ଯମଂ କାଲାନଲଂ ସ୍ମରେତ୍। ରକ୍ତନେତ୍ରଂ ଖରାରୂଢଂ ଖଡ୍ଗହସ୍ତଞ୍ଚ ନୈର୍ଋୃତଂ

ଯମଙ୍କୁ ମହିଷ ଉପରେ ବସିଥିବା, ହାତରେ ଦଣ୍ଡ ଧରିଥିବା, କାଳାଗ୍ନି ସ୍ୱରୂପ ଭାବରେ ସ୍ମରଣ କରିବା ଉଚିତ। ଏବଂ ନୈୃତ୍ତିକୁ ଲାଲ୍ ଚକ୍ଷୁ, ଖର ଉପରେ ବସିଥିବା ଏବଂ ହାତରେ ଖଡ଼ଗ ଧରିଥିବା ଭାବରେ ମଧ୍ୟ ଚିନ୍ତନ କରିବା ଉଚିତ।

ଵରୁଣଂ ମକରେ ଶ୍ଵେତଂ ନାଗପାଶଧରଂ ସ୍ମରେତ୍। ଵାଯୁଂ ଚ ହରିଣେ ନୀଲଂ କୁଵେରଂ ମେଘସଂସ୍ଥିତଂ

ବରୁଣଙ୍କୁ ଧଳା ରଙ୍ଗରେ, ମକର ଉପରେ ବସିଥିବା ଏବଂ ନାଗପାଶ ଧରିଥିବା ଭାବରେ ସ୍ମରଣ କରିବା ଉଚିତ। ବାୟୁଙ୍କୁ ନୀଳ ରଙ୍ଗରେ, ହରିଣ ଉପରେ ବସିଥିବା ଭାବରେ ଏବଂ କୁବେରଙ୍କୁ ମେଘ ଉପରେ ବସିଥିବା ଭାବରେ ମଧ୍ୟ ଭାବିବା ଉଚିତ।

ତ୍ରିଶୂଲିନଂ ଵୃଷେ ଚେଶଂ କୂର୍ମ୍ମେନନ୍ତନ୍ତୁ ଚକ୍ରିଣଂ। ବ୍ରହ୍ମାଣଂ ହଂସଗଂ ଧ୍ଯାଯେଚ୍ଚତୁର୍ଵକ୍ତ୍ରଂ ଚତୁର୍ଭୁଜଂ

ଶିବଙ୍କୁ ତ୍ରିଶୂଳ ଧରିଥିବା ଏବଂ ବୃଷ ଉପରେ ବସିଥିବା ଭାବରେ, ବିଷ୍ଣୁଙ୍କୁ ଚକ୍ରଧାରୀ ଏବଂ କୁର୍ମ ଓ ଅନନ୍ତ ଉପରେ ବସିଥିବା ଭାବରେ, ଏବଂ ବ୍ରହ୍ମାଙ୍କୁ ଚାରିମୁହଁ ଓ ଚାରିହାତ ଥିବା, ହଂସ ଉପରେ ବସିଥିବା ଭାବରେ ଧ୍ୟାନ କରିବା ଉଚିତ।

ସ୍ତମ୍ବମୂଲେଷୁ କୁମ୍ଭେଷୁ ଵେଦ୍ଯାଂ ଧର୍ମାଦିକାନ୍ ଯଜେତ୍। ଦିକ୍ଷୁ କୁମ୍ଭେଷ୍ଵନନ୍ତାଦୀନ୍ ପୂଜଯନ୍ତ୍ଯପି କେଚନ

ସ୍ତମ୍ଭ ତଳେ, ଘଡ଼ା ଉପରେ ଏବଂ ବେଦିରେ ଧର୍ମ ଓ ଅନ୍ୟମାନେ ଉପରେ ପୂଜା କରିବା ଉଚିତ। କିଛି ଲୋକ ଦିଗଦିଗରେ ଘଡ଼ା ଉପରେ ଅନନ୍ତ ଓ ଅନ୍ୟମାନେ ମଧ୍ୟ ପୂଜନ କରନ୍ତି।

ଶିଵାଜ୍ଞାଂ ଶ୍ରାଵଯେତ୍ କୁମ୍ଭଂ ଭ୍ରାମଯେଦାତ୍ମପୃଷ୍ଠଗଂ । ପୂର୍ଵଵତ୍ ସ୍ଥାପଯେଦାଦୌ କୁମ୍ଭଂ ତଦନୁ ଵର୍ଦ୍ଧନୀଂ

ଶିବଙ୍କ ଆଜ୍ଞାକୁ ଉଚ୍ଚାରଣ କରି, ଘଡ଼ାକୁ ନିଜ ପିଠି ଚାରିପଟେ ଘୁଞ୍ଚାଇ, ପୂର୍ବରୁ ଯେପରି, ପ୍ରଥମେ ଘଡ଼ା ଏବଂ ପରେ ବୃଦ୍ଧି ପାତ୍ର ସ୍ଥାପନ କରିବା ଉଚିତ।

ଶିଵଂ ସ୍ଥିରାସନଂ କୁମ୍ଭେ ଶସ୍ତ୍ରାର୍ଥଂଞ୍ଚ ଧ୍ରୁଵାସନଂ। ପୂଜଯିତ୍ଵା ଯଥାପୂର୍ଵଂ ସ୍ପୃଶେଦୁଦ୍ଭଵମୁଦ୍ରଯା

ଘଡ଼ା ଉପରେ ଶିବଙ୍କୁ ଦୃଢ଼ ଆସନରେ ବସାଇବା ଏବଂ ଶସ୍ତ୍ର ପାଇଁ ଧ୍ରୁବ ଆସନ ସ୍ଥାପନ କରିବା ଉଚିତ। ପୂର୍ବବତ୍ ପୂଜା କରି, ଉତ୍ପତ୍ତି ମୁଦ୍ରା ଦ୍ୱାରା ଏହାକୁ ସ୍ପର୍ଶ କରିବା ଉଚିତ।

ନିଜଯାଗଂ ଜଗନ୍ନାଥ ରକ୍ଷ ଭକ୍ତାନୁକମ୍ପଯା। ଏଭିଃ ସଂଶ୍ରାଵ୍ଯ ରକ୍ଷାର୍ଥଂ କୁମ୍ଭେ ଖଡ୍ଗଂ ନିଵେଶଯେତ୍

ହେ ଜଗନ୍ନାଥ, ଭକ୍ତଙ୍କ ଉପରେ କୃପା କରି ମୋର ନିଜ ଯଜ୍ଞକୁ ରକ୍ଷା କର। ଏହି ମନ୍ତ୍ରଗୁଡ଼ିକୁ ରକ୍ଷା ପାଇଁ ଉଚ୍ଚାରଣ କରି, ଘଡ଼ା ଭିତରେ ଖଡ଼ଗ ରଖିବା ଉଚିତ।

ଦୀକ୍ଷାସ୍ଥାପନଯୋଃ କୁମ୍ଭେ ସ୍ଥଣ୍ଡିଲେ ମଣ୍ଡଲେଽଥଵା। ମଣ୍ଡଲେଭ୍ଯର୍ଚ୍ଯ ଦେଵେଶଂ ଵ୍ରଜେଦ୍ଵୈ କୁଣ୍ଡସନ୍ନିଧୌ

ଦୀକ୍ଷା ଓ ସ୍ଥାପନ ସମୟରେ, ଘଡ଼ା ଉପରେ, ଭୂମିରେ କିମ୍ବା ମଣ୍ଡଳରେ, ମଣ୍ଡଳରେ ଦେବେଶଙ୍କୁ ପୂଜା କରି, ପରେ ଅଗ୍ନିକୁଣ୍ଡ ସମୀପକୁ ଯିବା ଉଚିତ।

କୁଣ୍ଡନାଭିଂ ପୁରସ୍କୃତ୍ଯ ନିଵିଷ୍ଟା ମୂର୍ତ୍ତିଦାରିଣଃ। ଗୁରୋରାଦେଶତଃ କୁର୍ଯୁର୍ନ୍ନିଜକୁଣ୍ଡେଷୁ ସଂସ୍କୃତିଂ

ଅଗ୍ନିକୁଣ୍ଡର ନାଭିକୁ ସାମ୍ନାରେ ରଖି, ମୂର୍ତ୍ତିଗୁଡ଼ିକୁ ସ୍ଥାପନ କରି, ଗୁରୁଙ୍କ ଆଜ୍ଞା ଅନୁସାରେ ପ୍ରତ୍ୟେକ ନିଜ ଅଗ୍ନିକୁଣ୍ଡରେ କ୍ରିୟା କରିବା ଉଚିତ।

ଜପେଯୁର୍ଜାପିନଃ ସଙ୍‌ଖ୍ଯଂ ମନ୍ତ୍ରମନ୍ଯେ ତୁ ସଂହିତାଂ । ପଠେଯୁର୍ବ୍ରାହ୍ମଣାଃ ଶାନ୍ତିଂ ସ୍ଵଶାଖାଵେଦପାରଗାଃ

ଯେଉଁମାନେ ଜପ କରନ୍ତି ସେମାନେ ଗଣନାକ୍ରମେ ମନ୍ତ୍ର ଉଚ୍ଚାରଣ କରିବେ। ଅନ୍ୟମାନେ ସଂହିତା ପଢ଼ିବେ। ନିଜ ଶାଖାରେ ପାରଙ୍ଗତ ବ୍ରାହ୍ମଣମାନେ ଶାନ୍ତି ମନ୍ତ୍ର ପଢ଼ିବେ।

ଶ୍ରୀସୂକ୍ତଂ ପାଵମାନୀଶ୍ଚ ମୈତ୍ରକଞ୍ଚ ଵୃଷାକପିଂ। ଋଗ୍‌ଵେଦୀ ପୂର୍ଵଦିଗ୍‌ଭାଗେ ସର୍ଵମେତତ୍ ସମୁଚ୍ଚରେତ୍

ଋଗ୍ବେଦ ପାଠକ ପୂର୍ବ ଦିଗରେ ଶ୍ରୀସୂକ୍ତ, ପାବମାନୀ, ମୈତ୍ରକ ଓ ବୃଷାକପି ମନ୍ତ୍ର—ଏସବୁକୁ ଏକାଠି ଉଚ୍ଚାରଣ କରିବେ।

ଦେଵଵ୍ରତନ୍ତୁ ଭାରୁଣ୍ଡଂ ଜ୍ଯଷ୍ଠସାମ ରଥନ୍ତରଂ। ପୁରୁଷଂ ଗୀତିମେତାନି ସାମଵେଦୀ ତୁ ଦକ୍ଷଇଣେ

ସାମବେଦ ପାଠକ ଦକ୍ଷିଣ ଦିଗରେ ଦେବବ୍ରତ, ଭାରୁଣ୍ଡ, ଜ୍ୟେଷ୍ଠସାମ, ରଥନ୍ତର, ପୁରୁଷ ଓ ଗୀତି ମନ୍ତ୍ରଗୁଡ଼ିକୁ ଉଚ୍ଚାରଣ କରିବେ।

ରୁଦ୍ରଂ ପୁରୁଷସୂକ୍ତଞ୍ଚ ଶ୍ଲୋକାଦ୍ଯାଯଂ ଵିଶେଷତଃ। ବ୍ରହ୍ମଣଞ୍ଚ ଯଜୁର୍ଵେଦୀ ପଶ୍ଚିମାଯାଂ ସମୁଚ୍ଚରେତ୍

ଯଜୁର୍ବେଦ ପାଠକ ବିଶେଷକରି ପଶ୍ଚିମ ଦିଗରେ ରୁଦ୍ର, ପୁରୁଷସୂକ୍ତ, ଆରମ୍ଭିକ ଶ୍ଲୋକ ଓ ବ୍ରାହ୍ମଣ ଉଚ୍ଚାରଣ କରିବେ।

ନୀଲରୁଦ୍ରଂ ତଥାଥର୍ଵୀ ସୂକ୍ଷ୍ମାସୂକ୍ଷ୍ମନ୍ତଥୈଵ ଚ। ଉତ୍ତରେଽଥର୍ଵଶୀର୍ଷଞ୍ଚ ତତ୍‌ପରସ୍ତୁ ସମୁଦ୍ଧରେତ୍

ଉତ୍ତର ଦିଗରେ ଅଥର୍ବବେଦ ପାଠକ ନୀଳରୁଦ୍ର, ସୂକ୍ଷ୍ମ ଓ ଅତିସୂକ୍ଷ୍ମ ମନ୍ତ୍ର, ଏବଂ ଅଥର୍ବଶୀର୍ଷ ଉଚ୍ଚାରଣ କରିବେ। ଏହି ଅନୁସାରେ କ୍ରମ ରହିଛି।

ଆଚାର୍ଯ୍ଯଶ୍ଚାଗ୍ନିମୁତ୍ପାଦ୍ଯ ପ୍ରତିକୁଣ୍ଡଂଥ ପ୍ରଦାପଯେତ୍ । ଵହ୍ନେଃ ପୂର୍ଵାଦିକାନ୍ ଭାଗାନ୍ ପୂର୍ଵକୁଣ୍ଡଦିତଃ କ୍ରମାତ୍

ଆଚାର୍ଯ୍ୟ ଅଗ୍ନିକୁ ଜଳାଇ, ପ୍ରତ୍ୟେକଙ୍କୁ ଏକ ଅଲଗା କୁଣ୍ଡ ଦେଇବେ। ଅଗ୍ନିର ପୂର୍ବ ଦିଗରୁ ଆରମ୍ଭ କରି, ପ୍ରଥମ କୁଣ୍ଡରୁ କ୍ରମକ୍ରମେ ଅଂଶ ବଣ୍ଟନ କରିବେ।

ଧୂପଦୀପଚରୂଣାଞ୍ଚ ଦଦୀତାଗ୍ନିଂ ସମ୍‌ଦ୍ଧରେତ୍ । ପୂଵଵଚ୍ଛିଵମଭ୍ଯର୍ଚ୍ଯ ଶିଵାଗ୍ନୌ ମନ୍ତ୍ରତର୍ପଣଂ

ଧୂପ, ଦୀପ ଓ ପାକା ନେଇ ଆଗ୍ନିକୁ ପ୍ରଜ୍ୱଳିତ କରିବା ଉଚିତ; ପୂର୍ବରୁ ଯେପରି ଶିବଙ୍କୁ ପୂଜା କରି, ପବିତ୍ର ଅଗ୍ନିରେ ମନ୍ତ୍ରପୠଠନ ସହିତ ଶିବଙ୍କୁ ଅର୍ପଣ କରିବା ଉଚିତ।

ଦେଶକାଲାଦିସମ୍ପତ୍ତୌ ଦୁର୍ନ୍ନିମିତ୍ତପ୍ରଶାନ୍ତ୍ଯେ। ହୋମଙ୍‌କୃତ୍ଵା ତୁ ମନ୍ତ୍ରଜ୍ଞଃ ପୂର୍ଣା ଦତ୍ତ୍ଵା ଶୁଭାଵହାଂ

ଯେତେବେଳେ ଦେଶ, କାଳ ଓ ଅନ୍ୟାନ୍ୟ ପରିସ୍ଥିତି ଶୁଭ ଥାଏ, ଅଶୁଭ ଚିହ୍ନ ଶାନ୍ତ କରିବା ପାଇଁ ମନ୍ତ୍ରଜ୍ଞ ବ୍ୟକ୍ତି ହୋମ କରି, ପରେ ଏକ ପୂର୍ଣ୍ଣ ଓ ଶୁଭ ଦାନ ଦେବା ଉଚିତ।

ପୂର୍ଵଵଚ୍ଚରୁକଂ କୃତ୍ଵା ପ୍ରତିକୁଣ୍ଡଂ ନିଵେଦଯେତ୍ । ଯଜମାନାଲଙକୃତାସ୍ତୁ ଵ୍ରଜେଯୁଃ ସ୍ନାନମଣ୍ଡପଂ

ପୂର୍ବପରି ପାକା ତିଆରି କରି, ପ୍ରତ୍ୟେକ କୁଣ୍ଡରେ ନିବେଦନ କରିବା ଉଚିତ; ଯଜମାନମାନେ ଶୃଙ୍ଗାରିତ ହୋଇ ସ୍ନାନ ମଣ୍ଡପକୁ ଯିବା ଉଚିତ।

ଭଦ୍ରପୀଠେ ନିଧାଯେଶଂ ତାଡଯିତ୍ଵାଵଗୁଣ୍ଠଯେତ୍। ସ୍ନାପଯେତ୍ ପୂଜଯିତ୍ଵା ତୁ ମୃଦା କାଷାଯଵାରିଣା

ଭଦ୍ର ଆସନରେ ପ୍ରଭୁଙ୍କୁ ବସାଇ, ହଳକା ଛୁଆଁ ଦେଇ ଓ ଢାକି ଦେଇ, ମୃତ୍ତିକା ଓ କେସର ମିଶିତ ପାଣିରେ ସ୍ନାନ କରାଇ, ପୂଜା କରିବା ଉଚିତ।

ଗୋମୂତ୍ରୈର୍ଗୋମଯେନାପି ଵାରିଣା ଚାନ୍ତରାନ୍ତରା। ଭସ୍ମାନା ଗନ୍ଧତୋଯେନ ଫଡନ୍ତାସ୍ତ୍ରେଣ ଵାରିଣା

ଗୋମୂତ୍ର, ଗୋମୟ ଓ ପାଣି ଦ୍ୱାରା ପର୍ଯ୍ୟାୟକ୍ରମେ, ଭସ୍ମ, ସୁଗନ୍ଧିତ ପାଣି ଓ ମନ୍ତ୍ରଶକ୍ତି ଦ୍ୱାରା ପବିତ୍ର ହୋଇଥିବା ପାଣିରେ ସ୍ନାନ କରାଯିବା ଉଚିତ।

ଦେଶିକୋ ମୂର୍ତ୍ତିପୈଃ ସାର୍ଦ୍ଧଂ କୃତ୍ଵା କାରଣଶୋଧନଂ । ଧର୍ମଜପ୍ତେନ ସଞ୍ଛାଦ୍ଯ ପୀତଵର୍ଣେନ ଵାସସା

ଆଚାର୍ଯ୍ୟ ମୂର୍ତ୍ତିମାନେ ସହିତ କାରଣ ଶୋଧନ କରି, ଧର୍ମ ମନ୍ତ୍ର ପଠି ଶୁଧ୍ଧ କରାଯିଥିବା ପିତା ରଙ୍ଗର ବସ୍ତ୍ରରେ ଢାକିବା ଉଚିତ।

ସମ୍ପୂଜ୍ଯ ସିତପୁଷ୍ପୈଶ୍ଚ ନଯଦୁତ୍ତରଵେଦିକାଂ। ତତ୍ର ଦତ୍ତାସନାଯାଞ୍ଚ ଶଯ୍ଯାଯାଂ ସନ୍ନିଵେଶ୍ଯ ଚ

ଧଳା ଫୁଲରେ ପୂଜା କରି, ଉତ୍ତର ଭାଗର ବେଦିକାକୁ ନେଇଯିବା ଉଚିତ; ସେଠାରେ ଆସନ ଓ ଶଯ୍ୟା ଦେଇ ସଜାଇବା ଉଚିତ।

କୁଙ୍କୁମାଲିପ୍ତସୂତ୍ରେଣ ଵିଭଜ୍ଯ ଗୁରୁରାଲିଖେତ୍। ଶଲାକଯା ସୁଵର୍ଣସ୍ଯ ଅକ୍ଷିଣୀ ଶସ୍ତ୍ରକର୍ମଣା

କୁଙ୍କୁମ ଲଗାଯିଥିବା ସୂତାରେ ଭାଗ ଚିହ୍ନଟ କରି, ସୁନାର ଛଡ଼ି ଦ୍ୱାରା ନିର୍ଦ୍ଦିଷ୍ଟ ବିଧିରେ ଆଖି ଅଙ୍କିତ କରିବା ଉଚିତ।

ଅଞ୍ଜଯେଲ୍ଲକ୍ଷ୍ମକୃତ୍ ପଶ୍ଚାଚ୍ଛାସ୍ତ୍ରଦୃଷ୍ଟେନ କର୍ମଣା। କୃତକର୍ମା ଚଶସ୍ତ୍ରେଣ ଲକ୍ଷ୍ମୀ ଶିଲ୍ପୀ ସମୁତ୍ତକ୍ଷିପେତ୍

ତାପରେ ଆଖିକୁ ଅଞ୍ଜନ ଲଗାଇ, ନିର୍ଦ୍ଦିଷ୍ଟ ବିଧି ଅନୁଯାୟୀ କାର୍ଯ୍ୟ କରି, ଦକ୍ଷ କଳାକାର ଉପକରଣ ଦ୍ୱାରା ଶୁଭ ଚିହ୍ନକୁ ଉଠାଇବା ଉଚିତ।

ତ୍ର୍ଯଂଶାଦର୍ଦ୍ଧୋଥ ପାଦାର୍ଦ୍ଧାଦର୍ଦ୍ଧାଯା ଅର୍ଦ୍ଧତୋଥଵା । ସର୍ଵକାମପ୍ରସିଦ୍ଧ୍ଯର୍ଥଂ ଶୁଭଂ ଲକ୍ଷ୍ମାଵତାରଣଂ

ତିଆଁଶ, ଅର୍ଧାଁଶ କିମ୍ବା ପାଦର ଅର୍ଧାଁଶ, କିମ୍ବା ତାହାର ଅର୍ଧାଁଶରୁ ଯେଉଁଠାରେ ଭଲ ଲାଗେ, ସମସ୍ତ ଇଚ୍ଛା ପୂରଣ ପାଇଁ ଶୁଭ ଚିହ୍ନ ସ୍ଥାପନ କରିବା ଉଚିତ।