ଅଗ୍ନିପୁରାଣମ୍

ତଚ୍ଛାଖାମୂଲଦେଶସ୍ଥୌ ପ୍ରଶାନ୍ତଶିଶିରୌ ଘଟୌ। ପର୍ଜ୍ଜନ୍ଯାଶୋକନାମାନୌ ଭୂତଂ ସଞ୍ଜୀଵନାମୃତୌ

ଏହି ଶାଖାମୂଳ ଅଞ୍ଚଳରେ ଶାନ୍ତ ଓ ଶୀତଳ ଘଟ, ପର୍ଜ୍ଞ୍ୟ, ଅଶୋକ, ଭୂତ, ସଞ୍ଜୀବନ ଓ ଅମୃତ ରହିଛନ୍ତି।

ଧନଦଶ୍ରୀପ୍ରଦୌ ଦ୍ଵୌ ଦ୍ଵୌ ପୂଜଯେଦନୁପୂର୍ଵଶଃ । ସ୍ଵନାମଭିଶ୍ଚତୁର୍ଥ୍ଯନ୍ତୈଃ ପ୍ରଣଵାଦିନମୋନ୍ତଗୈଃ

ଧନ ଓ ଶ୍ରୀ ଦେଇଥିବା ଦୁଇଜଣ ଦୁଇଜଣକୁ କ୍ରମ ଅନୁସାରେ, ତାଙ୍କର ନାମ ଚତୁର୍ଥୀ ବିଭକ୍ତିରେ ଓ ଓଁ ଦ୍ୱାରା ଶେଷ କରି ପୂଜା କରିବା ଉଚିତ।

ଲୋକଗ୍ରହାଵସୁଦ୍ଵାଃସ୍ଥସ୍ରଵନ୍ତୀନାଂ ଦ୍ଵଯଂ ଦ୍ଵଯଂ। ଭାନୁତ୍ରଯଂ ଯୁଗଂ ଵେଦୋ ଲକ୍ଷ୍ମୀର୍ଗଣପତିସ୍ତଥା

ଲୋକପାଳ, ଭୂମିର ଦ୍ୱାରପାଳ, ଦୁଇଟି ନଦୀ, ତିନିଟି ସୂର୍ଯ୍ୟ, ଯୁଗ, ବେଦ, ଲକ୍ଷ୍ମୀ ଓ ଗଣେଶଙ୍କୁ ପୂଜା କରିବା ଉଚିତ।

ଇତି ଦେଵା ମଖାଗାରେ ତିଷ୍ଠନ୍ତି ପ୍ରତିତୋରଣଂ। ଵିଘ୍ନସଙ୍ଘାପନୋଦାଯ କ୍ରତୋଃ ସଂରକ୍ଷଣାଯ ଚ

ଏଭଳି ଦେବତାମାନେ ଯଜ୍ଞ ଶାଳାରେ, ପ୍ରତ୍ୟେକ ଦ୍ୱାରରେ ଦଢ଼ିଆ ହୋଇ ରହନ୍ତି, ଯାହାଁ ସମସ୍ତ ବିଘ୍ନ ଦୂର କରିବା ସହ ଯଜ୍ଞକୁ ସୁରକ୍ଷିତ କରନ୍ତି।

ଵଜ୍ରଂ ଶକ୍ତିଂ ତଥା ଦଣ୍ଡଂ ଖଡ୍ଗଂ ପାଶଂ ଧ୍ଵଜଂ ଗଦାଂ। ତ୍ରିଶୂଲଂ ଚକ୍ରମମ୍ଭୋଜମ୍ପତାକାସ୍ଵର୍ଚ୍ଚଯେତ୍ କ୍ରମାତ୍

କ୍ରମକ୍ରମେ ବଜ୍ର, ଶକ୍ତି, ଦଣ୍ଡ, ତଳୱାର, ପାଶ, ପତାକା, ଗଦା, ତ୍ରିଶୂଳ, ଚକ୍ର, ପଦ୍ମ ଓ ଧ୍ୱଜକୁ ପୂଜା କରିବା ଉଚିତ।

ଓ ହ୍ରୂଂ ଫଟ୍ ନମଃ। ଓଂ ହ୍ରୂଂ ଫଟ୍ ଦ୍ଵାଃ ସ୍ଥଶକ୍ତଯେ ହ୍ରୂଂ ଫଟ୍ ନମଃ ଇତ୍ଯାଦିମନ୍ତ୍ରୈଃ। କୁମୁଦଃ କୁମୁଦାକ୍ଷଶ୍ଚ ପୁଣ୍ଡରୀକୋଥ ଵାମନଃ। ଶଙ୍କୁକର୍ଣଃ ସର୍ଵନେତ୍ରଃ ସୁମୁଖ ସୁପ୍ରତିଷ୍ଠିତଃ

'ଓ ହ୍ରୂଁ ଫଟ୍ ନମଃ', 'ଓଁ ହ୍ରୂଁ ଫଟ୍, ଦ୍ୱାରରେ ଥିବା ଶକ୍ତିଙ୍କୁ, ହ୍ରୂଁ ଫଟ୍ ନମଃ' ଏବଂ ଅନ୍ୟ ମନ୍ତ୍ରମାନେ ଦ୍ୱାରା କୁମୁଦ, କୁମୁଦାକ୍ଷ, ପୁଣ୍ଡରୀକ, ବାମନ, ଶଙ୍କୁକର୍ଣ୍ଣ, ସର୍ବନେତ୍ର, ସୁମୁଖ ଓ ସୁପ୍ରତିଷ୍ଠିତଙ୍କୁ ଆହ୍ୱାନ କରାଯାଏ।

ଧ୍ଵଜାଷ୍ଟଦେଵତାଃ ପୂଜ୍ଯାଃ ପୂର୍ଵାଦୌ ଭୂତକୋଟିଭିଃ। ଓଂ କୌଂ କୁମୁଦାଯ ନମ ଇତ୍ଯାଦିମନ୍ତ୍ରୈଃ

ଧ୍ୱଜର ଆଠ ଦେବତାଙ୍କୁ, ପୂର୍ବ ଦିଗରୁ ଆରମ୍ଭ କରି, ଭୂତମାନେ ସହିତ 'ଓଁ କଉଁ କୁମୁଦାୟ ନମଃ' ଭଳି ମନ୍ତ୍ରମାନେ ଦ୍ୱାରା ପୂଜା କରିବା ଉଚିତ।

ହେତୁକଂ ତ୍ରିପୁରଘ୍ନଞ୍ଚ ଶକ୍ତ୍ଯାଖ୍ଯଂ ଯମଜ୍ହ୍ଵକଂ । କାଲଂ କରାଲିନଂ ଷଷ୍ଠମେକାଙ୍‌ଘ୍ନିମ୍ଭୀମମଷ୍ଟକଂ

ହେତୁକ, ତ୍ରିପୁର ନାଶକ, ଶକ୍ତି ନାମକ, ଯମଝ୍ୱକ, କାଳ, କରାଳିନ, ଛଅଟିଏକାଂଘ୍ନି, ଭୀମ ଓ ଅଷ୍ଟକ—ଏହି ଦେବତାମାନେ।

ତଥୈଵ ପୂଜଯେଦ୍ ଦିକ୍ଷୁ କ୍ଷେତ୍ରପାଲାନନୁକ୍ରମାତ୍। ଵଲିଭିଃ କୁସୁମୈର୍ଧୂପୈଃ ସନ୍ତୁଷ୍ଟାନ୍ ପରିଭାଵଯେତ୍

ଏହିପରି, ସମସ୍ତ ଦିଗର ରକ୍ଷକ ଦେବତାମାନେକୁ କ୍ରମକ୍ରମେ, ବଳି, ଫୁଲ ଓ ଧୂପ ଦ୍ୱାରା ପୂଜା କରି, ସେମାନେ ସନ୍ତୁଷ୍ଟ ହେଲେ ସମ୍ମାନ କରିବା ଉଚିତ।

କମ୍ବଲାସ୍ତୃତେଷୁ ଵର୍ଣେଷୁ ଵଂଶସ୍ଥୂଣାସ୍ଵନୁକ୍ରମାତ୍ । ପଞ୍ଚ କ୍ଷିତ୍ଯାଦିତତ୍ତ୍ଵାନି ସଦ୍ଯୋଜାତାଦିଭିର୍ଯଜେତ୍

ବିଭିନ୍ନ ରଙ୍ଗର କମ୍ବଳ ଓ ବାଁଶ ଥାମରେ କ୍ରମକ୍ରମେ, ପୃଥିବୀ ଆଦି ପାଞ୍ଚତତ୍ତ୍ୱକୁ ସଦ୍ୟୋଜାତ ଓ ଅନ୍ୟ ଦେବତାଙ୍କ ସହିତ ପୂଜା କରିବା ଉଚିତ।

ସଦାଶିଵପଦଵ୍ଯାପି ମଣ୍ଡପଂ ଧାମ ଶାଙ୍କରଂ। ପତାକାଶକ୍ତିସଂଯୁକ୍ତଂ ତତ୍ତ୍ଵଦୃଷ୍ଟ୍ଯାଵଲୋକଯେତ୍

ସଦାଶିବଙ୍କ ପଦରେ ବ୍ୟାପିତ ଏହି ମଣ୍ଡପ, ଯାହା ଶଙ୍କରଙ୍କ ଧାମ ଓ ପତାକା ଶକ୍ତି ସହିତ ଯୁକ୍ତ, ତାହାକୁ ତତ୍ତ୍ୱ ଦୃଷ୍ଟିରେ ଦେଖିବା ଉଚିତ।

ଦିଵ୍ଯାନ୍ତରିକ୍ଷଭୂମିଷ୍ଠଵିଘ୍ନାନୁତ୍ସାର୍ଯ୍ଯ ପୂର୍ଵଵତ୍। ପ୍ରଵିଶେତ୍ ପଶ୍ଚିମଦ୍ଵାରା ଶେଷଦ୍ଵାରାଣି ଦର୍ଶଯେତ୍

ଦେବତା, ଆକାଶ ଓ ପୃଥିବୀର ଯେଉଁ ବିଘ୍ନ ଆଗରୁ ଦୂର କରାଯାଇଛି, ସେପରି ପଶ୍ଚିମ ଦ୍ୱାରରେ ପ୍ରବେଶ କରି, ଅନ୍ୟ ଦ୍ୱାରଗୁଡ଼ିକୁ ଦେଖାଯିବା ଉଚିତ।

ପ୍ରଦକ୍ଷିଣକ୍ରମାଦ୍‌ଗତ୍ଵା ନିଵିଷ୍ଟୋ ଵେଦିଦକ୍ଷିଣେ। ଉତ୍ତରାଭିମୁଖଃ କୁର୍ଯ୍ଯାଦ୍ ଭୂତଶୁଦ୍ଧିଂ ଯଥା ପୁରା

ଦକ୍ଷିଣ ଦିଗର ବେଦି ପାଖରେ ବସି, ଉତ୍ତର ମୁହଁ କରି, ଦକ୍ଷିଣାବର୍ତ୍ତ (ପ୍ରଦକ୍ଷିଣ) କ୍ରମରେ ଯାଇ, ପୂର୍ବବତ୍ ଭୂତଶୁଦ୍ଧି କରିବା ଉଚିତ।

ଅନ୍ତର୍ଯ୍ଯାଗଂ ଵିଶେଷାର୍ଘ୍ଯଂ ମନ୍ତ୍ରଦ୍ରଵ୍ଯାଦିଶୋଧନଂ। କୁର୍ଵ୍ଵୀଂତ ଆତ୍ମନଃ ପୂଜାଂ ପଞ୍ଚଗଵ୍ଯାଦି ପୂର୍ଵଵତ୍

ଅନ୍ତର୍ୟାଗ, ବିଶେଷ ଅର୍ଘ୍ୟ, ମନ୍ତ୍ର ଓ ଦ୍ରବ୍ୟ ଶୁଦ୍ଧି, ଏବଂ ପୂର୍ବବତ୍ ପଞ୍ଚଗବ୍ୟ ଓ ଅନ୍ୟ ଦ୍ୱାରା ନିଜ ପୂଜା କରିବା ଉଚିତ।

ସାଧାରଙ୍କଲସନ୍ତସ୍ମିନ୍ ଵିନ୍ଯସେତ୍ତଦନନ୍ତରଂ। ଵିଶେଷାଚ୍ଛିଚଵତତ୍ତ୍ଵାଯ ତତ୍ତ୍ଵତ୍ରଯମନୁକ୍ରମାତ୍

ସାଧାରଣ ଆସନରେ, ପରେ, ବିଶେଷ ଭାବେ ଶିବତତ୍ତ୍ୱ ପାଇଁ, କ୍ରମକ୍ରମେ ତିନି ତତ୍ତ୍ୱକୁ ବିନ୍ୟାସ କରିବା ଉଚିତ।

ଲଲାଟସ୍କନ୍ଧପାଦାନ୍ତଂ ଶିଵଵିଦ୍ଯାତ୍ମକଂ ପରଂ। ରୁଦ୍ରନାରାଯଣବ୍ରହ୍ମଦୈଵତଂ ନିଜସଞ୍ଚରୈଃ

ଲଳାଟ, କନ୍ଧ ଓ ପାଦ ଶେଷ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ, ଶିବବିଦ୍ୟାର ପରମ ତତ୍ତ୍ୱ, ରୁଦ୍ର, ନାରାୟଣ ଓ ବ୍ରହ୍ମା ଦେବତାଙ୍କୁ ନିଜ ଚଳନ ସହିତ।

ଓଂ ହଂ ହାଂ । ମୂର୍ତ୍ତୀସ୍ତଦୀଶ୍ଵରଂସ୍ତତ୍ର ପୂର୍ଵଵଦ୍ଵିନିଵେଶଯେତ୍। ତଦ୍ଵ୍ଯାପକଂ ଶିଵଂ ସାଙ୍ଗଂ ଶିଵହସ୍ତଞ୍ଚ ମୂର୍ଦ୍ଧନି

'ଓଁ ହଁ ହାଁ' ମନ୍ତ୍ର ଦ୍ୱାରା, ସେଠାରେ ମୂର୍ତ୍ତି ଓ ତାଙ୍କ ନାଥଙ୍କୁ ପୂର୍ବବତ୍ ବିନ୍ୟାସ କରିବା ଉଚିତ; ସମସ୍ତ ଦିଗରେ ବ୍ୟାପିଥିବା ଶିବଙ୍କୁ ତାଙ୍କ ଅଙ୍ଗସହିତ, ଏବଂ ଶିବହସ୍ତକୁ ମୁଣ୍ଡ ଉପରେ।

ବ୍ରହ୍ମରନ୍ଧ୍ରପ୍ରଵିଷ୍ଟେନ ତେଜସା ବାହ୍ଯସାନ୍ତରଂ । ତମଃ ପଟଲମାଧୂଯ ପ୍ରଦ୍ଯୋତିତଦିଗନ୍ତରଂ

ବ୍ରହ୍ମରନ୍ଧ୍ର ଦ୍ୱାରା ପ୍ରବେଶ କରୁଥିବା ତେଜସ୍ୱିତା ଦ୍ୱାରା, ବାହ୍ୟ ଓ ଅନ୍ତର ଉଭୟକୁ, ଅନ୍ଧକାରର ପଟାକୁ ଦୂର କରି, ସମସ୍ତ ଦିଗ ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ ହୁଏ।

ଆତ୍ମାନଂ ମୂର୍ତ୍ତିପୈଃ ସାର୍ଦ୍ଵଂ ସ୍ରଗ୍ଵସ୍ତ୍ରକୁସୁମାଦିଭିଃ । ଭୂଷଯିତ୍ଵା ଶିଵୋସ୍ମୀତି ଧ୍ଯାତ୍ଵା ବୋଧାସିମୁଦ୍ଧିରେତ୍

ନିଜକୁ ମୂର୍ତ୍ତିମାନ୍ୟଙ୍କ ସହିତ, ମାଳା, ବସ୍ତ୍ର, ଫୁଲ ଓ ଅନ୍ୟ ଉପକରଣ ଦ୍ୱାରା ଶୃଙ୍ଗାର କରି, 'ମୁଁ ଶିବ' ବୋଲି ଧ୍ୟାନ କରି, ଜ୍ଞାନ ତଳୱାର ନେଇ ଉଠିବା ଉଚିତ।

ଚତୁଷ୍ପଦାନ୍ତସଂସ୍କାରୈଃ ସଂସ୍କୁର୍ଯ୍ଯାନ୍ମଶମଣ୍ଡପଂ। ଵିକ୍ଷିପ୍ଯ ଵିକିରାଦୀନି କୁଶକୂର୍ଚୋପସଂହରେତ୍

ଚାରି କୋଣର ସଂସ୍କାର ଦ୍ୱାରା ମଣ୍ଡପକୁ ସଂସ୍କାର କରି, ତାର ପରେ କୁଶ ଓ ଅନ୍ୟ ଦ୍ରବ୍ୟ ବିକିରଣ କରି, ପୁଣି ସଂଗ୍ରହ କରିବା ଉଚିତ।

ଆସନୀକୃତ୍ଯ ଵର୍ଦ୍ଧନ୍ଯାଂ ଵାସ୍ତ୍ଵାଦୀନ୍ ପୂର୍ଵଵଦ୍ଯଜେତ୍। ଶିଵକୁମ୍ଭାସ୍ତ୍ରଵର୍ଦ୍ଧନ୍ଯୌ ପୂଜଯେଚ୍ଚ ସ୍ଥିରାସନେ

ବୃଦ୍ଧି ଉପରେ ଆସନ କରି, ବାସ୍ତୁ ଓ ଅନ୍ୟମାନେକୁ ପୂର୍ବବତ୍ ପୂଜା କରିବା ଉଚିତ; ଶିବ କୁମ୍ଭ ଓ ବୃଦ୍ଧି କୁମ୍ଭକୁ ମଧ୍ୟ ସ୍ଥିର ଆସନରେ ପୂଜା କରିବା ଉଚିତ।

ସ୍ଵଦିକ୍ଷୁ କଲଶାରୂଢାଂଲ୍ଲୋକପାଲାନନୁକ୍ରମାତ୍। ସହସ୍ତ୍ରନଯନଂ ଶକ୍ରଂ ଵଜ୍ରପାଣିଂ ଵିଭାଵଯେତ୍

ସମସ୍ତ ଦିଗରେ ଦିଗପାଳମାନେ ତାଙ୍କ ନିଜ ଦିଗରେ ଘଡ଼ା ଉପରେ ବସିଛନ୍ତି ବୋଲି ଭାବିବା ଉଚିତ। ସହସ୍ର ଚକ୍ଷୁ ବିଶିଷ୍ଟ ଇନ୍ଦ୍ର, ଯିଏ ବଜ୍ରଧାରୀ, ତାଙ୍କୁ ମଧ୍ୟ ଚିନ୍ତନ କରିବା ଉଚିତ।

ଐରାଵତଗଜାରୂଢଂ ସ୍ଵର୍ଣଵଣ କିରୀଟିନଂ। ସହସ୍ରନଯନଂ ଶକ୍ରଂ ଵଜ୍ରପାଣିଂ ଵିଭାଵଯେତ୍

ଏଇପରି ଭାବିବା ଉଚିତ ଯେ, ସହସ୍ର ଚକ୍ଷୁ ବିଶିଷ୍ଟ ଇନ୍ଦ୍ର, ସୁବର୍ଣ୍ଣ ମୁକୁଟ ପିନ୍ଧି, ଏଇରାବତ ହାତୀ ଉପରେ ବସିଛନ୍ତି ଏବଂ ତାଙ୍କ ହାତରେ ବଜ୍ର ରହିଛି।

ସପ୍ତାର୍ଚ୍ଚିଷଂ ଚ ଵିଭ୍ରାଣମକ୍ଷମାଲାଂ କମଣ୍ଡଲୁଂ। ଜ୍ଵାଲାମାଲାକୁଲଂ ରକ୍ତଂ ଶକ୍ତିହସ୍ତମଜାସନଂ

ଅଗ୍ନିଙ୍କୁ ସପ୍ତ ଶିଖା ବହନ କରୁଥିବା, ହାତରେ ଅକ୍ଷମାଳା ଓ କମଣ୍ଡଳୁ ଧରିଥିବା, ଅଗ୍ନିମାଳାରେ ଘେରାଯାଇଥିବା, ଲାଲ୍ ରଙ୍ଗରେ ଦୀପ୍ତିମାନ୍, ଶକ୍ତି ଧରିଥିବା ଏବଂ ଛାଗା ଉପରେ ବସିଥିବା ଭାବରେ ଦେଖିବା ଉଚିତ।

ମହିଷସ୍ଥଂ ଦଣ୍ଡହସ୍ତଂ ଯମଂ କାଲାନଲଂ ସ୍ମରେତ୍। ରକ୍ତନେତ୍ରଂ ଖରାରୂଢଂ ଖଡ୍ଗହସ୍ତଞ୍ଚ ନୈର୍ଋୃତଂ

ଯମଙ୍କୁ ମହିଷ ଉପରେ ବସିଥିବା, ହାତରେ ଦଣ୍ଡ ଧରିଥିବା, କାଳାଗ୍ନି ସ୍ୱରୂପ ଭାବରେ ସ୍ମରଣ କରିବା ଉଚିତ। ଏବଂ ନୈୃତ୍ତିକୁ ଲାଲ୍ ଚକ୍ଷୁ, ଖର ଉପରେ ବସିଥିବା ଏବଂ ହାତରେ ଖଡ଼ଗ ଧରିଥିବା ଭାବରେ ମଧ୍ୟ ଚିନ୍ତନ କରିବା ଉଚିତ।

ଵରୁଣଂ ମକରେ ଶ୍ଵେତଂ ନାଗପାଶଧରଂ ସ୍ମରେତ୍। ଵାଯୁଂ ଚ ହରିଣେ ନୀଲଂ କୁଵେରଂ ମେଘସଂସ୍ଥିତଂ

ବରୁଣଙ୍କୁ ଧଳା ରଙ୍ଗରେ, ମକର ଉପରେ ବସିଥିବା ଏବଂ ନାଗପାଶ ଧରିଥିବା ଭାବରେ ସ୍ମରଣ କରିବା ଉଚିତ। ବାୟୁଙ୍କୁ ନୀଳ ରଙ୍ଗରେ, ହରିଣ ଉପରେ ବସିଥିବା ଭାବରେ ଏବଂ କୁବେରଙ୍କୁ ମେଘ ଉପରେ ବସିଥିବା ଭାବରେ ମଧ୍ୟ ଭାବିବା ଉଚିତ।

ତ୍ରିଶୂଲିନଂ ଵୃଷେ ଚେଶଂ କୂର୍ମ୍ମେନନ୍ତନ୍ତୁ ଚକ୍ରିଣଂ। ବ୍ରହ୍ମାଣଂ ହଂସଗଂ ଧ୍ଯାଯେଚ୍ଚତୁର୍ଵକ୍ତ୍ରଂ ଚତୁର୍ଭୁଜଂ

ଶିବଙ୍କୁ ତ୍ରିଶୂଳ ଧରିଥିବା ଏବଂ ବୃଷ ଉପରେ ବସିଥିବା ଭାବରେ, ବିଷ୍ଣୁଙ୍କୁ ଚକ୍ରଧାରୀ ଏବଂ କୁର୍ମ ଓ ଅନନ୍ତ ଉପରେ ବସିଥିବା ଭାବରେ, ଏବଂ ବ୍ରହ୍ମାଙ୍କୁ ଚାରିମୁହଁ ଓ ଚାରିହାତ ଥିବା, ହଂସ ଉପରେ ବସିଥିବା ଭାବରେ ଧ୍ୟାନ କରିବା ଉଚିତ।

ସ୍ତମ୍ବମୂଲେଷୁ କୁମ୍ଭେଷୁ ଵେଦ୍ଯାଂ ଧର୍ମାଦିକାନ୍ ଯଜେତ୍। ଦିକ୍ଷୁ କୁମ୍ଭେଷ୍ଵନନ୍ତାଦୀନ୍ ପୂଜଯନ୍ତ୍ଯପି କେଚନ

ସ୍ତମ୍ଭ ତଳେ, ଘଡ଼ା ଉପରେ ଏବଂ ବେଦିରେ ଧର୍ମ ଓ ଅନ୍ୟମାନେ ଉପରେ ପୂଜା କରିବା ଉଚିତ। କିଛି ଲୋକ ଦିଗଦିଗରେ ଘଡ଼ା ଉପରେ ଅନନ୍ତ ଓ ଅନ୍ୟମାନେ ମଧ୍ୟ ପୂଜନ କରନ୍ତି।

ଶିଵାଜ୍ଞାଂ ଶ୍ରାଵଯେତ୍ କୁମ୍ଭଂ ଭ୍ରାମଯେଦାତ୍ମପୃଷ୍ଠଗଂ । ପୂର୍ଵଵତ୍ ସ୍ଥାପଯେଦାଦୌ କୁମ୍ଭଂ ତଦନୁ ଵର୍ଦ୍ଧନୀଂ

ଶିବଙ୍କ ଆଜ୍ଞାକୁ ଉଚ୍ଚାରଣ କରି, ଘଡ଼ାକୁ ନିଜ ପିଠି ଚାରିପଟେ ଘୁଞ୍ଚାଇ, ପୂର୍ବରୁ ଯେପରି, ପ୍ରଥମେ ଘଡ଼ା ଏବଂ ପରେ ବୃଦ୍ଧି ପାତ୍ର ସ୍ଥାପନ କରିବା ଉଚିତ।