ଅଗ୍ନିପୁରାଣମ୍

ରାଜ୍ଯଂ ଶୌର୍ଯ୍ଯଂ ବଲଂ ପୁତ୍ରାନ୍ ଯଶୋଧର୍ମ୍ମାଦିକଂ ବହୁ। ପ୍ରଥମଃ ସପ୍ତମସ୍ତୁର୍ଯ୍ଯୋ ଦଶମଃ କେନ୍ଦ୍ର ଉଚ୍ଯତେ

ରାଜ୍ୟ, ପ୍ରତାପ, ଶକ୍ତି, ପୁଅ, କୀର୍ତ୍ତି, ଧର୍ମ ଓ ଏପରି ଅନେକ ଗୁଣ; ପ୍ରଥମ, ସପ୍ତମ, ଚତୁର୍ଥ ଓ ଦଶମ ଭାଗକୁ କେନ୍ଦ୍ର ବୋଲି କୁହାଯାଏ।

ଗୁରୁଶୁକ୍ରବୁଧାସ୍ତତ୍ର ସର୍ଵସିଦ୍ଧିପ୍ରଦାଯକାଃ। ତ୍ରଯେକାଦଶଚତୁର୍ଥସ୍ଥା ଲଗ୍ନାତ୍ ପାପଗ୍ରହାଃ ଶୁଭାଃ

ସେଠାରେ ଗୁରୁ, ଶୁକ୍ର ଓ ବୁଧ ସମସ୍ତ ସିଦ୍ଧି ଦେଇଥାନ୍ତି; ଲଗ୍ନରୁ ତୃତୀୟ, ଏକାଦଶ ବା ଚତୁର୍ଥ ଭାଗରେ ଯଦି ପାପ ଗ୍ରହ ଥାଏ, ସେଗୁଡିକ ମଧ୍ୟ ଶୁଭ ହୁଏ।

ଅତୋପ୍ଯନୀଚକର୍ମାର୍ଥଂ ଯୋଜ୍ଯାସ୍ତିଥ୍ଯାଦଯୋ ବୁଧୈଃ। ଧାମ୍ନଃ ପଞ୍ଚଗୁଣାଂ ଭୂମିଂ ତ୍ଯକ୍ତ୍ଵା ଵା ଧାନସମ୍ମିତାଂ

ଉନ୍ନତି ସହିତ ନ ଥିବା କାର୍ଯ୍ୟ ପାଇଁ, ବୁଦ୍ଧିମାନମାନେ ତିଥି ଓ ଏପରି ଅନ୍ୟାନ୍ୟ ଦିନ ଚୟନ କରିବେ, ଜମିର ପଞ୍ଚଗୁଣ ମାପକୁ ଛାଡି ଦେଉଥିବା କିମ୍ବା ଧନ ସମାନ ଭାବିବେ।

ହସ୍ତାଦ୍ ଦ୍ଵାଦଶସୋପାନାତ୍ କୁର୍ଯ୍ଯାନ୍ମଣ୍ଡପମଗ୍ରତଃ। ଚତୁରସ୍ରଂ ଚତୁର୍ଦ୍ଵାରଂ ସ୍ନାନାର୍ଥନ୍ତୁ ତଦର୍ଦ୍ଧତଃ

ହାତରୁ ବାରୋଟି ପଦକ୍ଷେପ ଦୂରରେ, ସାମ୍ନାରେ ଏକ ଚତୁରସ୍ର ମଣ୍ଡପ ତିଆରି କରିବା ଉଚିତ୍; ଏହି ମଣ୍ଡପରେ ଚାରିଟି ଦ୍ୱାର ଥିବା ଦରକାର, ଏବଂ ସ୍ନାନ ପାଇଁ ଏହାର ଆର୍ଧ ଆକାର ହେବ।

ଏକାସ୍ଯଂ ଚତୁରାସ୍ଯଂ ଵା ରୌଦ୍ର୍ଯାଂ ପ୍ରାଚ୍ଯୁତ୍ତରେଥଵା । ହାସ୍ତିକୋ ଦଶହସ୍ତୋ ଵୈ ମଣ୍ଡପୋର୍କକରୋଽଥଵା

ଏହା ଏକ ମୁହଁ ବା ଚାରି ମୁହଁ ଥିବା ହେବା ସହିତ, ରୌଦ୍ର ରୂପରେ, ପୂର୍ବ ବା ଉତ୍ତର ଦିଗକୁ ମୁହଁ କରି ଥାଇପାରେ; ହାତୀ ଆକାରର ମଣ୍ଡପ ଦଶ ହାତ ଲମ୍ବା ହୁଏ, ବା ଏହି ଅନୁଯାୟୀ ମଣ୍ଡପ ତିଆରି କରାଯାଏ।

ଦ୍ଵିହସ୍ତୋତ୍ତରଯା ଵୃଦ୍ଧ୍ଯା ଶେଷ ସ୍ଯାନ୍ମଣ୍ଡପାଷ୍ଟକଂ। ଵେଦୀ ଚତୁଷ୍କରା ମଧ୍ଯେ କୋଣସ୍ତମ୍ଭେନ ସଂଯୁତା

ଉତ୍ତର ଦିଗରେ ଦୁଇ ହାତ ବଢ଼ାଇ ଅନ୍ୟ ମଣ୍ଡପଗୁଡ଼ିକୁ ଆଠଟି କରିବା ଉଚିତ୍; ମଧ୍ୟରେ ଚାରି କୋଣିଆ ବେଦୀ ଥିବା ଦରକାର, ଯାହା କୋଣ ଥାମରେ ଯୋଗାଯୋଗ ରହିଛି।

ଵେଦୀପାଦାନ୍ତରଂ ତ୍ଯକ୍ତ୍ଵା କୁଣ୍ଡାନି ନଵ ପଞ୍ଚ ଵା। ଏକଂ ଵା ଶିଵକାଷ୍ଠାଯାଂ ପ୍ରାଚ୍ଯାଂ ଵା ତଦ୍‌ଗୁରୋଃ ପରଂ

ବେଦୀର ପାଦ ମଧ୍ୟରେ ଅନ୍ତର ରଖି, ନଉଟି ବା ପାଞ୍ଚଟି କୁଣ୍ଡ ରଖିବା ଉଚିତ୍; କିମ୍ବା ଏକଟି, ଶିବଙ୍କ ପାଇଁ କାଠର ମଞ୍ଚରେ, କିମ୍ବା ପୂର୍ବ ଦିଗରେ, କିମ୍ବା ଗୁରୁଙ୍କ ନିର୍ଦ୍ଦେଶ ଅନୁଯାୟୀ।

ମୁଷ୍ଟିମାତ୍ରଂ ଶତାର୍ଦ୍ଧେ ସ୍ଯାଚ୍ଛତେ ଚାରତ୍ନିମାତ୍ରକଂ । ହସ୍ତଂ ସହସ୍ରହୋମେ ସ୍ଯାନ୍ନିଯୁତେ ତୁ ଦ୍ଵିହାସ୍ତିକଂ

ଏକ ଶତ ପଞ୍ଚାଶ ପାଇଁ ମୁଷ୍ଟି ପରିମାଣ, ଏକ ଶତ ପାଇଁ ଆଙ୍ଗୁଠି ମାପ; ଏକ ହଜାର ହୋମ ପାଇଁ ହାତ ପରିମାଣ, ଦଶ ହଜାର ପାଇଁ ଦୁଇ ହାତ ପରିମାଣ ହେବ।

ଲକ୍ଷେ ଚତୁଷ୍କରଂ କୁଣ୍ଡଂକୋଟିହୋମେଽଷ୍ଟହସ୍ତକଂ। ଭଗାଭମଗ୍ନୌ ଖଣ୍ଡେନ୍ଦୁ ଦକ୍ଷେ ତ୍ର୍ଯସ୍ରଞ୍ଚ ନୈର୍ଋତେ

ଲକ୍ଷ ହୋମ ପାଇଁ ଚାରି କୋଣିଆ କୁଣ୍ଡ, କୋଟି ହୋମ ପାଇଁ ଅଠ ହାତ ଲମ୍ବା; ପୂର୍ବ ଦିଗରେ ଚନ୍ଦ୍ରାଖ୍ୟ ଅର୍ଧଚନ୍ଦ୍ର ଆକାର, ଦକ୍ଷିଣ ଦିଗରେ ତ୍ରିକୋଣ ଆକାର ହେବ।

ଷଡସ୍ରଂ ଵାଯଵେ ପଦ୍ମ ସୌମ୍ଯେ ଚାଷ୍ଟାସ୍ରକଂ ଶିଵେ। ତିର୍ଯ୍ଯକ୍ପାତଶିଵଂ ଖାତମୂଦ୍‌ର୍ଧ୍ଵଂ ମେଖଲଯା ସହ

ପଶ୍ଚିମ ଦିଗରେ ଛଅ କୋଣିଆ, ଉତ୍ତର ଦିଗରେ ପଦ୍ମ ଆକାର, ଶିବଙ୍କ ପାଇଁ ଅଠ କୋଣିଆ; ଶିବଙ୍କ ପାଇଁ ଖୋଦା ଗଡ଼ିକୁ ଏକାଠି ଖୋଦାଯିବା ଉଚିତ୍, ଉଚ୍ଚ ମେଖଳା ସହିତ।

ତଦ୍ଵହିର୍ମ୍ମେଖଲାସ୍ତିସ୍ରୋ ଵେଦଵହ୍ନିଯମାଙ୍ଗୁଲୈ । ଅଙ୍ଗୁଲୈଃ ଷଡ୍‌ଭିରେକା ଵା କୁଣ୍ଡାକାରାସ୍ତୁ ମେଖଲାଃ

ଏହାର ବାହାରେ ତିନିଟି ମେଖଳା ଥାଏ, ପ୍ରତ୍ୟେକଟି ବେଦିକ ଅଗ୍ନି ପାଇଁ ଏକ ଆଙ୍ଗୁଠି ଚଉଡ଼ା; ପ୍ରତ୍ୟେକ ମେଖଳା ଛଅ ଆଙ୍ଗୁଠି ଚଉଡ଼ା ବା ଏକଟି ହେବା ଦରକାର, ଏବଂ କୁଣ୍ଡ ଆକାରରେ।

ତାସାମୁପରି ଯୋନିଃ ସ୍ଯାନ୍ମଧ୍ଯେଽଶ୍ଵତ୍ଥଦଲାକୃତିଃ। ଉଚ୍ଛ୍ରାଯେଣାଙ୍ଗୁଲଂ ତସ୍ମାଦିଵିସ୍ତାରେଣାଙ୍ଗୁଲାଷ୍ଟକଂ

ଏହାମାନେ ଉପରେ ଯୋନି ରଖିବା ଉଚିତ୍, ମଧ୍ୟରେ ଅଶ୍ୱଥ ଗଛର ପତ୍ର ଆକାରରେ; ଏହାର ଉଚ୍ଚତା ଏକ ଆଙ୍ଗୁଠି, ଏବଂ ଚଉଡ଼ା ଅଠ ଆଙ୍ଗୁଠି ହେବ।

ଦୈର୍ଘ୍ଯଂ କୁଣ୍ଡାର୍ଦ୍ଧମାନେନ କୁଣ୍ଡକଣ୍ଠସମୋଽଧରଃ। ପୂର୍ଵାଗ୍ନିଯାମ୍ଯକୁଣ୍ଡାନାଂ ଯୋନିଃ ସ୍ଯାଦୁତ୍ତରାନନା

ଦৈର୍ଘ୍ୟ କୁଣ୍ଡର ଆର୍ଧ ମାପ ହେବ, ତଳ ଅଂଶ କୁଣ୍ଡର କଣ୍ଠ ସମାନ; ପୂର୍ବ, ଦକ୍ଷିଣ ଓ ନୈୃତ୍ୟ କୁଣ୍ଡର ଯୋନି ଉତ୍ତର ଦିଗକୁ ମୁହଁ କରିଥାଏ।

ପୂର୍ଵାନନା ତୁ ଶେଷାଣାମୈଶାନ୍ଯେଽନ୍ଯତରା ତଯୋଃ। କୁଣ୍ଡାନାଂ ଯଶ୍ଚତୁର୍ଵିଂଶୋ ବାଗଃ ସୋଙ୍ଗୁଲ ଇତ୍ଯତଃ

ଅନ୍ୟ କୁଣ୍ଡମାନେ ପାଇଁ ପୂର୍ବ ମୁହଁ, କିମ୍ବା ସେ ଦୁଇଟି ପାଇଁ ଇଶାନ କୋଣ; କୁଣ୍ଡର ଚବିଶ ଅଂଶକୁ ଏକ ଆଙ୍ଗୁଠି ବୋଲାଯାଏ।

ପ୍ଲକ୍ଷୋଦୁମ୍ବରକାଶ୍ଵତ୍ଥଵଟଜାସ୍ତୋରଣାଃ କ୍ରମାତ୍। ଶାନ୍ତିଭୂତିବଲାରୋଗ୍ଯପୂର୍ଵାଦ୍ଯା ନାମତଃ କ୍ରମାତ୍

ପ୍ଲକ୍ଷ, ଉଦୁମ୍ବର, ଅଶ୍ୱଥ ଓ ବଟ ଗଛର ଦ୍ୱାର ଅନୁକ୍ରମରେ ରହିଛି; ଶାନ୍ତି, ଭୂତ, ବଳ, ଆରୋଗ୍ୟ ଓ ଏହାପରି ଅନ୍ୟାନ୍ୟ ନାମ ଅନୁକ୍ରମରେ ରହିଛି।

ପଞ୍ଚଷଟ୍‌ସପ୍ତହସ୍ତାନି ହସ୍ତକାତସ୍ଥିତାନି ଚ। ତଦର୍ଦ୍ଧଵିସ୍ତରାଣି ସ୍ଯୁର୍ଯୁତାନ୍ଯାମ୍ରଦଲାଦିଭିଃ

ପାଞ୍ଚ, ଛଅ ବା ସାତ ହାତ ଲମ୍ବା, ଏକ ହାତ ଦୂରରେ ରଖାଯାଏ; ଏହାର ଚଉଡ଼ା ଆର୍ଧ ହେବା ଦରକାର, ଆମ୍ବ ପତ୍ର ଓ ଏପରି ଅନ୍ୟାନ୍ୟ ଦ୍ୱାରା ଶୋଭିତ।

ଇନ୍ଦ୍ରାଯୁଧୋପମା ରକ୍ତା କୃଷ୍ଣା ଧୂମ୍ରା ଶଶିପ୍ରଭା। ଶୁକ୍ଲାଭା ହେମଵର୍ଣା ଚ ପତାକା ସ୍ଫାଟିକୋପମା

ଇନ୍ଦ୍ରଧନୁ ଭଳି, ଲାଲ, କଳା, ଧୂସର, ଚନ୍ଦ୍ରପ୍ରଭା ଭଳି ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ, ଧଳା, ସୁନା ରଙ୍ଗ ଓ ସ୍ଫଟିକ ସମାନ ପତାକା ରହିଥାଏ।

ପୂର୍ଵାଦିତୋବ୍ଜଜେ ରକ୍ତା ନୀଲାଽନ୍ନ୍ତସ୍ଯ ନୈର୍ଋତେ। ପଞ୍ଚହସ୍ତାସ୍ତଦର୍ଦ୍ଧାଞ୍ଚ ଧ୍ଵଜା ଦୀର୍ଘାଶ୍ଚ ଵିସ୍ତରାଃ

ପୂର୍ବ ଦିଗରେ ଝଣ୍ଡା ଲାଲ୍ ରଙ୍ଗର ଓ ଦକ୍ଷିଣ ଦିଗରେ ନୈୃତିଙ୍କ ସମ୍ପର୍କିତ ନୀଳ ରଙ୍ଗର ହୁଏ। ଏହି ଝଣ୍ଡାଗୁଡିକର ଲମ୍ବ ପାଞ୍ଚ ହସ୍ତ ଓ ଚଉଡ଼ା ତାହାର ଅର୍ଧା ହସ୍ତ ହୁଏ, ଏମିତି ଝଣ୍ଡାଗୁଡିକ ଦୀର୍ଘ ଓ ପ୍ରସ୍ତୃତ ହୁଏ।

ହସ୍ତପ୍ରଦେଶିତା ଦଣ୍ଡା ଧ୍ଵଜାନାଂ ପଞ୍ଚହସ୍ତକାଃ। ଵଲ୍ମୀକାଦ୍ଦନ୍ତିଦନ୍ତାଗ୍ରାତ୍ତଥା ଵୃଷଭଶ୍ରୃଙ୍ଗତଃ

ଝଣ୍ଡାର ଦଣ୍ଡ ହସ୍ତ ଦ୍ୱାରା ମାପାଯାଏ ଓ ଏହାର ଲମ୍ବ ପାଞ୍ଚ ହସ୍ତ ହୁଏ। ଏହି ଦଣ୍ଡଗୁଡିକ କେବେ ଭୂଇଁ ଚୁଆଁ ଗୁହାରୁ, କେବେ ହାତୀ ଦାଁତର ଟିପ୍ରୁ, କିମ୍ବା ବୃଷଭ ଶିଙ୍ଗରୁ ନିଆଯାଏ।

ପଦ୍ମଷଣ୍ଡାଦ୍ଵରାହାଚ୍ଚ ଗୋଷ୍ଠାଦପି ଚତୁଷ୍ପଥାତ୍। ମୃତ୍ତିକା ଦ୍ଵାଦଶ ଗ୍ରାହ୍ଯ ଵୈକୁଣ୍ଠେଷ୍ଟୌ ପିନାକିନି

ପଦ୍ମ ଗୁଛ, ବନ୍ଦର, ଗୋଶାଳା ଓ ଚତୁର୍ମୁଖୀ ରାସ୍ତାରୁ ବାରୋଟି ମାଟି ନିଆଯିବ; ଏଠାରୁ ଆଠଟି ବୈକୁଣ୍ଠ ଓ ପିନାକିନ ପାଇଁ ନିଆଯିବ।

ନ୍ଯଗ୍ରୋଧୋଦୁମ୍ବରାଶ୍ଵତ୍ଥଚୂତଜମ୍ଵୁତ୍ଵଗୁଦ୍ଭଵଂ। କଷାଯପଞ୍ଚକଂ ଗ୍ରାହ୍ଯମାର୍ତ୍ତଵଞ୍ଚ ଫଲାଷ୍ଟକଂ

ବଟ, ଉଦୁମ୍ବର, ଅଶ୍ୱଥ, ଆମ୍ବ ଓ ଜାମୁନ ଗଛର ଛାଲଠାରୁ ପାଞ୍ଚ ପ୍ରକାର କଷାୟ ନିଆଯିବ; ଏବଂ ଋତୁଅନୁସାରେ ଆଠ ପ୍ରକାର ଫଳ ନିଆଯିବ।

ତୀର୍ଥାମ୍ଭାଂସି ସୁଗନ୍ଧୀନି ତଥା ସର୍ଵୌଷଧୀଜଲଂ। ଶସ୍ତଂ ପୁଷ୍ପଫଲଂ ଵକ୍ଷ୍ଯେ ରତ୍ନଗୋଶ୍ରୃଙ୍ଗଵାରି ଚ

ପବିତ୍ର ସ୍ଥାନର ସୁଗନ୍ଧିତ ଜଳ ଓ ସମସ୍ତ ଔଷଧି ଗଛର ଜଳ ଉପଯୁକ୍ତ। ମୁଁ ଯଥାଯଥ ଫୁଲ ଓ ଫଳ, ରତ୍ନ ଓ ଗାଈ ଶିଙ୍ଗର ଜଳ ବିଷୟରେ କହିବି।

ସ୍ନାନାଯାପାହରେତ୍ ପଞ୍ଚ ପଞ୍ଚଗଵ୍ଯାମୃତଂ ତଥା। ପିଷ୍ଟନିର୍ମିତଵସ୍ତ୍ରାଦିଦ୍ରଵ୍ଯଂ ନିର୍ମ୍ମଜ୍ଜନାଯ ଚ

ସ୍ନାନ ପାଇଁ ପାଞ୍ଚ ପ୍ରକାର ଦ୍ରବ୍ୟ ଏବଂ ପଞ୍ଚଗବ୍ୟ ଅମୃତ ନେବା ଉଚିତ। ଚାଉଳ ଓ କପଡ଼ାରୁ ତିଆରି ଦ୍ରବ୍ୟ ମଧ୍ୟ ପବିତ୍ରତା ପାଇଁ ବ୍ୟବହାର କରିବା ଉଚିତ।

ସହସ୍ରଶୁଷିରଂ କୁମ୍ଭଂ ମଣ୍ଡଲାଯ ଚ ରୋଚନା । ଶତମୋଷଧିମୂଲାନାଂ ଵିଜଯା ଲକ୍ଷ୍ମଣା ବଲା

ହଜାର ଗୋଟି ଛିଦ୍ର ଥିବା ଘଡ଼ା, ମଣ୍ଡଳ ପାଇଁ ରୋଚନା, ଏବଂ ଶତ ଔଷଧି ଗଛର ମୂଳ—ବିଜୟା, ଲକ୍ଷ୍ମଣା, ବଳା ନିଆଯିବ।

ଗୁଡୂଚ୍ଯତିବଲା ପାଠା ସହଦେଵା ଶତାଵରୀ। ଋଦ୍ଧି ସୁଵର୍ଚସା ଵୃଦ୍ଧିଃ ସ୍ନାନେ ପ୍ରୋକ୍ତା ପୃଥକ୍‌ ପୃଥକ

ଗୁଡ଼ୁଚି, ଅତିବଳା, ପାଠା, ସହଦେବା, ଶତାବରୀ, ଋଦ୍ଧି ଓ ସୁବର୍ଚ୍ଚସା—ଏହି ସବୁ ଅଲଗା ଅଲଗା ଭାବେ ସ୍ନାନ ପାଇଁ ନିର୍ଦ୍ଦିଷ୍ଟ।

ରକ୍ଷାଯୈ ତିଲଦର୍ଭୌଘୋ ଭସ୍ମସ୍ନାନନ୍ତୁ କେଵଲଂ। ଯଵଗୋଧୂମଵିଲ୍ଵାନାଂ ଚୁର୍ଣାନି ଚ ଵିଚକ୍ଷଣଃ

ରକ୍ଷା ପାଇଁ ତିଳ ଓ ଦର୍ଭା ଗଛର ଢେର, ଏବଂ କେବଳ ଭସ୍ମ ସ୍ନାନ; ବୁଦ୍ଧିମାନ ବ୍ୟକ୍ତି ଯବ, ଗହୁଁ ଓ ବେଲ ଚୂର୍ଣ୍ଣ ବ୍ୟବହାର କରିବେ।

ଵିଲେପନଂ ସକର୍ପ୍ପୂରଂ ସ୍ନାନାର୍ଥଂ କୁମ୍ଭଗଣ୍ଡକାନ୍ । ଖଟ୍‌ଵାଞ୍ଚ ତୁଲିକାଯୁଗ୍ମଂ ସୋପଧାନଂ ସଵ ସ୍ତ୍ରକାଂ

ଲେପନ ପାଇଁ କର୍ପୂର ବ୍ୟବହାର କରାଯିବ, ସ୍ନାନ ପାଇଁ ଘଡ଼ାର ପାଶ୍ୱ ଭାଗ; ଏକ ଶଯ୍ୟା, ଦୁଇଟି ତକିଆ, ଏକ ଉପଧାନ ଓ ଏକ ବସ୍ତ୍ର ଥିବା ଉଚିତ।

କୁର୍ଯ୍ଯାଦ୍ଵିତ୍ତାନୁସାରେଣ ଶଯନେ ଲକ୍ଷ୍ଯକଲ୍ପନେ । ଘୃତକ୍ଷୌଦ୍ରଯୁତଂ ପାତ୍ରଂ କୁର୍ଯ୍ଯାତ୍ ସ୍ଵର୍ଣଶଲାକିକାଂ

ଧନ ଅନୁଯାୟୀ ଶଯ୍ୟାର ବ୍ୟବସ୍ଥା କରିବା ଉଚିତ; ଘିଅ ଓ ମଧ ମିଶିତ ପାତ୍ର ଏବଂ ସୁନାର ଛଡ଼ି ତିଆରି କରିବା ଉଚିତ।

ଵର୍ଦ୍ଧନୀଂ ଶିଵକୁମ୍ଭଞ୍ଚ ଲୋକପାଲଘଟାନପି। ଏକଂ ନିଦ୍ରାକୃତେ କୁମ୍ଭଂ ଶାନ୍ତ୍ଯର୍ଥଂ କୁଣ୍ଡସଙ୍‌ଖ୍ଯଯା

ପୋଷଣ କରୁଥିବା ଶିବ ଘଡ଼ା, ଲୋକପାଳଙ୍କ ପାଇଁ ଘଡ଼ା, ଏକ ଘଡ଼ା ନିଦ୍ରା ପାଇଁ, ଏବଂ ଶାନ୍ତି ପାଇଁ କୁଣ୍ଡ ସଂଖ୍ୟା ଅନୁଯାୟୀ ଘଡ଼ା ରଖିବା ଉଚିତ।