ଅଗ୍ନିପୁରାଣମ୍

ପାଷାଣାନାଂ ଶିଲାଃ କାର୍ଯ୍ଯା ଇଷ୍ଟକାନାଂ ତଦର୍ଦ୍ଧତଃ। ପ୍ରାସାଦେଽଶ୍ମଶିଲାଃ ଶୈଲେ ଇଷ୍ଟକା ଇଷ୍ଟକାମଯେ

ଶିଳାମାନେ ପାହାଡ଼ ଶିଳାରୁ ତିଆରି ହେବା ଉଚିତ୍, ଇଟ୍ ହେଲେ ତାହାର ଅର୍ଧ ଆକାରରେ। ପାହାଡ଼ ମନ୍ଦିରରେ ଶିଳା, ଇଟ୍ ମନ୍ଦିରରେ ଇଟ୍ ବ୍ୟବହାର କର।

ଅଙ୍କିତା ନଵଵକ୍ତ୍ରାଦ୍ଯୈଃ ପଙ୍କଜାଃ ପଙ୍କଜାଙ୍କିତାଃ। ନନ୍ଦାଭଦ୍ରାଜଯା ରିକ୍ତା ପୂର୍ଣାଖ୍ଯା ପଞ୍ଚମୀ ମତା

ନଉଟି ମୁହଁ ଓ ଅନ୍ୟ ଚିହ୍ନରେ ଚିତ୍ରିତ, ପଦ୍ମ ଚିହ୍ନ ସହିତ ପଦ୍ମ ଅଙ୍କିତ। ନନ୍ଦା, ଭଦ୍ରା, ଜୟା, ରିକ୍ତା ଓ ପୂର୍ଣ୍ଣା ପଞ୍ଚମୀ ଭାବରେ ଗଣାଯାନ୍ତି।

ଆସାଂ ପଦ୍ମୋ ମହାପଦ୍ମଃ ଶଙ୍ଖୋଽଥ ମକରସ୍ତଥା। ସମୁଦ୍ରଶ୍ଚେତି ପଞ୍ଚାମୀ ନିଧିକୁମ୍ଭାଃ କ୍ରମାଦଧଃ

ଏମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରୁ ପଦ୍ମ, ମହାପଦ୍ମ, ଶଂଖ, ମକର ଓ ସମୁଦ୍ର — ଏହି ପଞ୍ଚଟି ହେଉଛି ଧନର କୁମ୍ଭ, ଏଗୁଡ଼ିକୁ କ୍ରମକ୍ରମେ ତଳେ ରଖାଯାଏ।

ନନ୍ଦା ଭଦ୍ରା ଜଯା ପୂର୍ଣା ଅଜିତା ଚାପରାଜିତା। ଵିଜଯା ମଙ୍ଗଲାଖ୍ଯା ଚ ଧରଣୀ ନଵମୀ ଶିଲା

ନନ୍ଦା, ଭଦ୍ରା, ଜୟା, ପୂର୍ଣ୍ଣା, ଅଜିତା, ଅପରାଜିତା, ବିଜୟା, ମଙ୍ଗଳା ଓ ଧରଣୀ — ଏହି ନଉଟି ଶିଳା।

ସୁଭଦ୍ରଶ୍ଚ ଵିଭଦ୍ରଶ୍ଚ ସୁନନ୍ଦଃ ପୁଷ୍ପନନ୍ଦକଃ । ଜଯୋଽଥ ଵିଜଯଶ୍ଚୈଵ କୁମ୍ଭଃ ପୂର୍ଣସ୍ତଥୋତ୍ତରଃ

ସୁଭଦ୍ରା, ବିଭଦ୍ରା, ସୁନନ୍ଦା, ପୁଷ୍ପନନ୍ଦକ, ଜୟ, ବିଜୟ, କୁମ୍ଭ, ପୂର୍ଣ୍ଣ ଓ ଉତ୍ତର — ଏହିମାନେ ଅନ୍ୟମାନେ।

ନଵାନାନ୍ତୁ ଯଥାସଙ୍ଖ୍ଯଂ ନିଧିକୁମ୍ଭା ଅମୀ ନଵ। ଆସନଂ ପ୍ରଥମଂ ଦତ୍ତ୍ଵା ତାଡ୍ଯୋଲ୍ଲିଖ୍ଯ ଶରାଣୁନା

ନଉଟି ଧନର କୁମ୍ଭକୁ କ୍ରମକ୍ରମେ ରଖିବା ଉଚିତ୍। ପ୍ରଥମେ ଆସନ ରଖି, ତାପରେ ତୀର ଦ୍ୱାରା ଚିହ୍ନିତ ଓ ଆଘାତ କରିବା ଉଚିତ୍।

ସର୍ଵାସାମଵିଶେଷେଣ ତନୁତ୍ରେଣାଵଗୁଣ୍ଠନଂ । ମୃଦ୍ଭିର୍ଗୋମଯଗୋମୂତ୍ରକଷାଯୈର୍ଗନ୍ଧଵାରିଣା

ସମସ୍ତଙ୍କୁ, କୌଣସି ଭେଦ ଛାଡ଼ି, ତିନିଟି ବସ୍ତ୍ର, ମାଟି, ଗୋମୟ, ଗୋମୂତ୍ର, କଢ଼ା ଓ ସୁଗନ୍ଧିତ ପାଣି ସହିତ ଢାକିବା ଉଚିତ୍।

ଅସ୍ତ୍ରେଣ ହୂଂଫଡନ୍ତେନ ମଲସ୍ନାନଂ ସମାଚରେତ୍। ଵିଧିନା ପଞ୍ଚଗଵ୍ଯେନ ସ୍ନାନଂ ପଞ୍ଚାମୃତେନ ଚ

ଅସ୍ତ୍ର ମନ୍ତ୍ର 'ହୁଁ ଫଟ୍' ଉଚ୍ଚାରଣ କରି ମଳ ସ୍ନାନ କରିବା ଉଚିତ୍। ନିୟମ ଅନୁଯାୟୀ ପଞ୍ଚଗବ୍ୟ ଓ ପଞ୍ଚାମୃତ ସ୍ନାନ କର।

ଗନ୍ଧତୋଯାନ୍ତର କୁର୍ଯ୍ଯାନ୍ନିଜନାମାଙ୍କିତାଣୁନା । ଫଲରତ୍ନସୁଵର୍ଣାନାଂ ଗୋଶ୍ରୃଡ୍ଗସଲିଲୈସ୍ତତଃ

ତାପରେ ସୁଗନ୍ଧିତ ପାଣିର ଅନ୍ତର୍ଗତ ସ୍ନାନ କରି, ପ୍ରତ୍ୟେକ ଉପରେ ନିଜର ନାମ ଲେଖ। ପରେ ଫଳ, ମଣି, ସୁନା ଓ ଗାଈର ଶିଂଗ ଜଳରେ ସ୍ନାନ କର।

ଚନ୍ଦନେନ ସମାଲଭ୍ଯ ଵସ୍ତ୍ରୈରାଚ୍ଛାଦଯେଚ୍ଛିଲାଂ। ସ୍ଵର୍ଣୋତ୍ଥମାସନଂ ଦତ୍ଵା ନୀତ୍ଵା ଯାଗଂ ପ୍ରଦକ୍ଷିଣଂ

ଚନ୍ଦନ ଲଗାଇ ଶିଳାକୁ ଭଲ ଭାବରେ ବସ୍ତ୍ର ଦେଇ ଢାକିବା ପରେ, ସୁନାର ଆସନ ଦେଇ, ଏହି ଶିଳାକୁ ଯାଜ୍ଞ ମଣ୍ଡପରେ ଦକ୍ଷିଣାବର୍ତ୍ତ ଭାବେ ଘୁଞ୍ଚାଇବା ଉଚିତ।

ଶଯ୍ଯାଯାଂ କୁଶତଲ୍ପେ ଵା ହୃଦଯେନ ନିଵେଶଯେତ୍। ସମ୍ପୂଜ୍ଯ ନ୍ଯସ୍ଯ ବୁଦ୍ଧ୍ଯାଦିଧରାନ୍ତଂ ତତ୍ତ୍ଵସଞ୍ଚଯଂ

ତାପରେ, ଏହି ଶିଳାକୁ କୁଶ ଘାସର ଛାନା ବା ଶୟ୍ୟା ଉପରେ ହୃଦୟ ସହିତ ରଖି, ଭକ୍ତି ସହିତ ପୂଜା କରିବା ଓ ବୁଦ୍ଧି ଦ୍ୱାରା ପୃଥିବୀରୁ ଆରମ୍ଭ କରି ଶ୍ରେଷ୍ଠ ତତ୍ତ୍ୱ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ସମସ୍ତ ତତ୍ତ୍ୱଗୁଡ଼ିକୁ ଉଚିତ ଭାବେ ବ୍ୟବସ୍ଥା କରିବା ଉଚିତ।

ତ୍ରିଶଣ୍ଡଵ୍ଯାପକଂ ତତ୍ତ୍ଵତ୍ରଯଞ୍ଚାନୁକ୍ରମାନ୍ ନ୍ଯସେତ୍। ବୁଦ୍ଧ୍ଯାଦୌ ଚିତ୍ତପର୍ଯ୍ଯନ୍ତେ ଚିନ୍ତାତନ୍ମାତ୍ରକାଵଧୌ

ତିନି ପ୍ରକାର ଭାଗକୁ ବ୍ୟାପିଥିବା ତତ୍ତ୍ୱତ୍ରୟକୁ କ୍ରମକ୍ରମେ ରଖିବା ଉଚିତ; ବୁଦ୍ଧିରୁ ଆରମ୍ଭ କରି ଚିତ୍ତ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ, ଚିନ୍ତା ଓ ତନ୍ମାତ୍ର ସୀମା ମଧ୍ୟରେ ଏହାକୁ ବ୍ୟବସ୍ଥା କରିବା ଦରକାର।

ତନ୍ମାତ୍ରାଦୌ ଧରାନ୍ତେ ଚ ଶିଵଵିଦ୍ଯାତ୍ମନାଂ ସ୍ଥିତିଃ। ତତ୍ତ୍ଵାନି ନିଜମନ୍ତ୍ରେଣ ତତ୍ତ୍ଵେଶାଂଶ୍ଚ ହୃଦାଽର୍ଚ୍ଚଯେତ୍

ତନ୍ମାତ୍ରାରୁ ଆରମ୍ଭ କରି ପୃଥିବୀ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ଯେଉଁମାନେ ଶିବଜ୍ଞାନର ମୂର୍ତ୍ତି, ସେମାନଙ୍କର ବିଦ୍ୟମାନତା ସ୍ଥାପିତ; ନିଜ ମନ୍ତ୍ର ଦ୍ୱାରା ଏହି ତତ୍ତ୍ୱମାନେ ଓ ସେମାନଙ୍କର ନାୟକଙ୍କୁ ହୃଦୟରେ ପୂଜା କରିବା ଉଚିତ।

ପ୍ରତିତତ୍ତ୍ଵଂ ନଯସେଦଷ୍ଟୌ ମୂର୍ତ୍ତୀଃ ପ୍ରତିଶିଲାଂ ଶିଲାଂ। ସର୍ଵଂ ପଶୁପତି ଚୋଗ୍ରଂ ରୁଦ୍ରଂ ଭଵମତେଶ୍ଵରଂ

ପ୍ରତ୍ୟେକ ତତ୍ତ୍ୱ ପାଇଁ ଏକ ଏକ ଶିଳାରେ ଆଠଟି ମୂର୍ତ୍ତି ରଖିବା ଉଚିତ; ସମସ୍ତେ ପଶୁପତି, ଭୟଙ୍କର ରୁଦ୍ର, ଭବ ଓ ଈଶ୍ୱର।

ମହାଦେଵଂ ଚ ଭୀମଂ ଚ ମୂର୍ତ୍ତୀଶାଂଶ୍ଚ ଯଥାକ୍ରମାତ୍। ଓଂ ଧରାମୂର୍ତ୍ତଯେ ନମଃ, ଓଂ ଧରାଧିପତଯେ ନମଃ ଇତ୍ଯାଦିମନ୍ତ୍ରାନ୍ ଲୋକପାଲାନ୍ ଯଥାସଙ୍ଖ୍ଯଂ ନିଜାଣୁଭିଃ

ମହାଦେବ, ଭୀମ ଓ ମୂର୍ତ୍ତିଙ୍କ ଅଂଶଗୁଡ଼ିକୁ ଯଥାକ୍ରମେ: 'ଓଁ ପୃଥିବୀର ମୂର୍ତ୍ତିକୁ ନମସ୍କାର; ଓଁ ପୃଥିବୀର ଅଧିପତିକୁ ନମସ୍କାର' ଏପରି ମନ୍ତ୍ର ଦ୍ୱାରା, ଲୋକପାଳମାନେ ନିଜ ନାମରେ କ୍ରମକ୍ରମେ ପୂଜିତ ହେବେ।

ଵିନ୍ଯସ୍ଯ ପୂଜଯେତ୍ କୁମ୍ଭାଂସ୍ତନ୍ମନ୍ତ୍ରୈର୍ଵା ନିଜାଣୁଭିଃ । ଇନ୍ଦ୍ରାଦୀନାଂ ତୁ ଵୀଜାନି ଵକ୍ଷ୍ଯମାଣକ୍ରମେଣ ତୁ

ସେଗୁଡ଼ିକୁ ବ୍ୟବସ୍ଥା କରି, ସେହି ମନ୍ତ୍ର ବା ନିଜ ନାମ ଦ୍ୱାରା କୁମ୍ଭଗୁଡ଼ିକୁ ପୂଜା କରିବା ଉଚିତ; ଇନ୍ଦ୍ର ଓ ଅନ୍ୟମାନଙ୍କ ପାଇଁ ବୀଜ ମନ୍ତ୍ର କ୍ରମକ୍ରମେ କହାଯିବ।

ଲୂଂ ରୁଂ ଶୂଂ ପୂଂ ଵୂଂ ଯୂଂ ମୂଂ ହୂଂ କ୍ଷୂମିତି । ଅକ୍ତୋ ନଵଶିଲାପକ୍ଷଃ ଶିଲା ପଞ୍ଚପଦା ତଥା। ପ୍ରତିତତ୍ତ୍ଵଂ ନ୍ଯସେନ୍ମୂର୍ତ୍ତୀଃ ସୃଷ୍ଟ୍ଯା ପଞ୍ଚ ଧରାଦିକାଃ

'ଲୂଁ, ରୁଁ, ଶୂଁ, ପୂଁ, ୱୂଁ, ୟୂଁ, ମୂଁ, ହୂଁ, କ୍ଷୂ'—ଏହିପରି ନବଶିଳା ବ୍ୟବସ୍ଥା; ଶିଳା ପଞ୍ଚପ୍ରକାର ମଧ୍ୟ ଅଟୁଟ। ପ୍ରତ୍ୟେକ ତତ୍ତ୍ୱ ପାଇଁ, ପୃଥିବୀ ଆଦି ପଞ୍ଚଟି ସୃଷ୍ଟିମୂର୍ତ୍ତିକୁ ବ୍ୟବସ୍ଥା କରିବା ଉଚିତ।

ବ୍ରକହ୍ମା ଵିଷ୍ଣୁସ୍ତଥା ରୁଦ୍ର ଈଶ୍ଵରଶ୍ଚ ସଦାଶିଵଃ। ଏତେ ଚ ପଞ୍ଚ ମୂର୍ତ୍ତୀଶା ଯଷ୍ଟଵ୍ଯାସ୍ତାସୁ ପୂର୍ଵଵତ୍

ବ୍ରହ୍ମା, ବିଷ୍ଣୁ, ରୁଦ୍ର, ଈଶ୍ୱର ଓ ସଦାଶିବ—ଏହି ପଞ୍ଚ ମୂର୍ତ୍ତିଶ୍ୱରଙ୍କୁ ପୂର୍ବବତ୍ ସେହି ସ୍ଥାନରେ ପୂଜା କରିବା ଉଚିତ।

ଓଂ ପୃଥ୍ଵୀମୂର୍ତ୍ତଯେ ନମଃ। ଓଂ ପୃଷ୍ଵୀମୂର୍ତ୍ତ୍ଯଧିପତଯେ ବ୍ରହ୍ମଣେ ନମଃ। ଇତ୍ଯାଦି ମନ୍ତ୍ରାଃ। ସମ୍ପୂଜ୍ଯ କଲଶାନ୍ ପଞ୍ଚ କ୍ରମେଣ ନିଜନାମଭିଃ। ନିରୁନ୍ଧୀତ ଵିଧାନେନ ନ୍ଯାସୋ ମଧ୍ଯଶିଲାକ୍ରମାତ୍

'ଓଁ ପୃଥିବୀର ମୂର୍ତ୍ତିକୁ ନମସ୍କାର; ଓଁ ପୃଥିବୀମୂର୍ତ୍ତିର ଅଧିପତି ବ୍ରହ୍ମାଙ୍କୁ ନମସ୍କାର' ଏପରି ମନ୍ତ୍ର ଦ୍ୱାରା, ପଞ୍ଚଟି କଳଶକୁ ନିଜ ନାମରେ କ୍ରମକ୍ରମେ ପୂଜି, ମଧ୍ୟ ଶିଳାରୁ ବ୍ୟବସ୍ଥା ଅନୁଯାୟୀ ବନ୍ଧନ କରିବା ଉଚିତ।

କୁର୍ଯ୍ଯାତ୍ ପ୍ରାକାରମନ୍ତ୍ରେଣ ଭୂତିଦର୍ଭୈସ୍ତିଲୈସ୍ତତଃ। କୁଣ୍ଡେଷୁ ଧାରିକାଂ ଶକ୍ତିଂ ଵିନ୍ଯସ୍ଯାଭ୍ଯର୍ଚ୍ଯ ତର୍ପଯେତ୍

ମନ୍ତ୍ର ଦ୍ୱାରା, ପବିତ୍ର ଦୁବ ଓ ତିଳ ଦେଇ ପ୍ରାକାର ତିଆରି କରିବା ଉଚିତ; ପରେ, କୁଣ୍ଡରେ ଶକ୍ତିକୁ ବ୍ୟବସ୍ଥା କରି, ପୂଜା କରି ତର୍ପଣ ଦେବା ଦରକାର।

ତତ୍ତ୍ଵତତ୍ତ୍ଵାଧିପାନ୍ ମୂର୍ତ୍ତୀର୍ମୂର୍ତ୍ତୀଶାଂଶ୍ଚ ଘୃତାଦିଭିଃ। ତତୋ ବ୍ରହ୍ମାଂଶଶୁଦ୍ଧ୍ଯର୍ଥଂ ମୂଲାଙ୍ଗଂ ବ୍ରହ୍ମଭିଃ କ୍ରମାତ୍

ତତ୍ତ୍ୱ ଓ ତତ୍ତ୍ୱାଧିପତିଙ୍କ ମୂର୍ତ୍ତିଗୁଡ଼ିକୁ ଘୃତ ଓ ଅନ୍ୟ ଦ୍ରବ୍ୟରେ ପୂଜିବା ଉଚିତ; ତାପରେ, ବ୍ରହ୍ମାଂଶର ଶୁଦ୍ଧି ପାଇଁ, ମୂଳ ଓ ଅଙ୍ଗଗୁଡ଼ିକୁ ବ୍ରହ୍ମାମନ୍ତ୍ର ଦ୍ୱାରା କ୍ରମକ୍ରମେ ସଂସ୍କାର କରିବା ଦରକାର।

କୃତ୍ଵା ଶତାଦିପୂର୍ଣାନ୍ତଂ ପ୍ରୋକ୍ଷ୍ଯାଃ ଶାନ୍ତିଜଲୈଃ ଶିଲାଃ। ପୂଜଯେଚ୍ଚ କୁଶୈଃ ସ୍ପଷ୍ଟ୍ଵା ପ୍ରତିତତ୍ତ୍ଵମନୁକ୍ରମାତ୍

ଶତ ବା ତାହାଠାରୁ ଅଧିକ ପରିପୂର୍ଣ୍ଣ କରି, ଶିଳାଗୁଡ଼ିକୁ ଶାନ୍ତିଜଳ ଦେଇ ଛିଟିବା ଉଚିତ; ପରେ, କୁଶ ଦେଇ ସ୍ପର୍ଶ କରି, ପ୍ରତ୍ୟେକ ତତ୍ତ୍ୱକୁ କ୍ରମକ୍ରମେ ପୂଜିବା ଦରକାର।

ସାଂନ୍ନିଧ୍ଯମଥ ସନ୍ଧାନଂ କୃତ୍ଵା ଶୁଦ୍ଧଂ ପୁନର୍ନ୍ଯସେତ୍ ଏଵଂ ଭାଗତ୍ରଯେ କର୍ମ୍ମ ଗତ୍ଵା ଗତ୍ଵା ସମାଚରେତ୍

ସାନ୍ନିଧ୍ୟ ଓ ସନ୍ଧାନ କରି, ପୁନି ଶୁଦ୍ଧି ଓ ନ୍ୟାସ କରିବା ଉଚିତ; ଏଭଳି, ତିନି ଭାଗ ମାଧ୍ୟମରେ ଯାଇ ଯାଇ କାର୍ଯ୍ୟକୁ ପୁନରାବୃତ୍ତି କରିବା ଦରକାର।

ଓଂ ଆଂ ଈଂ ଆତ୍ମତତ୍ତ୍ଵଵିଦ୍ଯାତତ୍ତ୍ଵାଭ୍ଯାଂ ନମଃ ଇତି। ସଂସ୍ପୃଶେଦ୍ ଦର୍ଭମୂଲାଦ୍ଯୈର୍ବ୍ରହ୍ମାଙ୍ଗାଦିତ୍ରଯଂ କ୍ରମାତ୍। କୁର୍ଯ୍ଯାତ୍ତତ୍ତ୍ଵାନୁସନ୍ଧାନଂ ହ୍ରସ୍ଵଦୀର୍ଘପ୍ରଯୋଗତଃ

'ଓଁ ଆଁ ଈଁ, ଆତ୍ମତତ୍ତ୍ୱ ଓ ବିଦ୍ୟାତତ୍ତ୍ୱକୁ ନମସ୍କାର' ଏହିପରି, କୁଶ ମୂଳ ଓ ଅନ୍ୟ ଅଂଶ ଦ୍ୱାରା ବ୍ରହ୍ମାଙ୍ଗର ତିନି ଅଂଶକୁ କ୍ରମକ୍ରମେ ସ୍ପର୍ଶ କରି, ତତ୍ତ୍ୱ ଅନୁସନ୍ଧାନ କ୍ଷୁଦ୍ର ଓ ଦୀର୍ଘ ଉଚ୍ଚାରଣ ସହ କରିବା ଉଚିତ।

ଓଂ ହାଂ ଉଂ ଵିଦ୍ଯାତତ୍ତ୍ଵଶିଵତତ୍ତ୍ଵାଭ୍ଯାଂ ନମଃ। ଘୃତେନ ମଧୁନା ପୂର୍ଣାଂସ୍ତାମ୍ରକୁମ୍ଭାନ୍ ସରତ୍ନକାନ୍

'ଓଁ ହାଁ ଉଁ, ବିଦ୍ୟାତତ୍ତ୍ୱ ଓ ଶିବତତ୍ତ୍ୱକୁ ନମସ୍କାର' ଏହିପରି, ଘୃତ ଓ ମଧୁ ଦେଇ ରତ୍ନଖଚିତ ତାମ୍ବା କୁମ୍ଭଗୁଡ଼ିକୁ ପୂରଣ କରିବା ଉଚିତ।

ପଞ୍ଚଗଵ୍ଯାର୍ଘ୍ଯସଂସିକ୍ତାନ୍ ଲୋକପାଲାଧିଦୈଵତାନ୍

ଲୋକପାଳ ଦେବତାମାନେ ଉପରେ ପଞ୍ଚଗବ୍ୟ ଓ ଅର୍ଘ୍ୟ ଦେଇ ସିଞ୍ଚନ କରିବା ଦରକାର।

ପୂଜଯିତ୍ଵା ନିଜୈର୍ମ୍ମନ୍ତ୍ରୈଃ ସନ୍ନିଧୌ ହୋମମାଚରେତ୍। ଶିଲାନାମଥ ସର୍ଵାସାଂ ସଂସ୍ମରେଦଧିଦେଵତାଃ ।। ଵିଦ୍ଯାରୂପାଃ କୃତସ୍ନାନା ହେମଵର୍ଣାଃ ଶିଲାମ୍ଵରାଃ। ନ୍ଯୂନାଦିଦୋଷମୋଷାର୍ଥଂ ଵାସ୍ତୁଭୂମେଶ୍ଚ ଶୁଦ୍ଧଯେ

ନିଜ ମନ୍ତ୍ରରେ ପୂଜା କରି, ସମ୍ମୁଖରେ ହୋମ କରିବା ଉଚିତ୍। ପରେ, ସମସ୍ତ ପଥର ପାଇଁ, ସେମାନଙ୍କର ଅଧିଷ୍ଠାତ୍ରୀ ଦେବୀମାନେ—ଯେଉଁମାନେ ଜ୍ଞାନର ରୂପ, ସୁନା ରଙ୍ଗର, ପଥର ଭୂଷିତ, ଏବଂ ସ୍ନାନ କରିଛନ୍ତି—ତାଙ୍କୁ ସ୍ମରଣ କରିବା ଦ୍ୱାରା, କୌଣସି ଅଧିକ କିମ୍ବା କମ୍ ଦୋଷ ଦୂର ହେବା ସହିତ, ଜମି ଏବଂ ସ୍ଥଳର ଶୁଦ୍ଧି ପାଇଁ କରାଯିବ।

ଈଶ୍ଵର ଉଵାଚ ତତଃ ପ୍ରାସାଦମାସୂତ୍ର୍ଯ ଵର୍ତ୍ତଯେକଦ୍ଵାସ୍ତୁମଣ୍ଡପଂ। କୁର୍ଯ୍ଯାତ୍ କୋଷ୍ଠଚତୁଃ ଷଷ୍ଟି ଵେଦାସ୍ରକେ ସମେ

ଈଶ୍ୱର କହିଲେ: ତାପରେ, ମନ୍ଦିରଟିକୁ ମାପି, ମୁଖ୍ୟ ମଣ୍ଡପ ଏବଂ ପ୍ରବେଶଦ୍ୱାର ଚିହ୍ନଟ କରିବା ଉଚିତ୍। ଚଉଷଠିଟି ଗଦାଘର ତିଆରି କରିବା ସହିତ, ବେଦିକାକୁ ସମତଳ ରଖିବା ଦରକାର।