ଅଗ୍ନିପୁରାଣମ୍

ଶିଷ୍ଯଂ ନିଵେଶ୍ଯ ପୂର୍ଵାସ୍ଯଂ ସକଲୀକୃତ୍ଯ ପୂଜଯେତ୍। କାଞ୍ଚିକୌଦନମୃଦ୍‌ଭସ୍ମଦୂର୍ଵାଗୋମଯଗୋଲକୈଃ

ଶିଷ୍ୟଙ୍କୁ ପୂର୍ବମୁଖୀ କରି ବସାଇ, ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ ଭାବେ ତିଆରି କରି, କଞ୍ଚି, ଚାଉଳ, ମାଟି, ଭସ୍ମ, ଦୁର୍ବା ଓ ଗୋମୟ ଗୋଲା ଦ୍ୱାରା ପୂଜା କରିବା ଉଚିତ।

ସିଦ୍ଧାର୍ଥଦଧିତୋଯୈଶ୍ଚ କୁର୍ଯ୍ଯାନ୍ନିର୍ମ୍ମଞ୍ଛନଂ ତତଃ। କ୍ଷାରୋଦାନୁକ୍ରମେଣାଥ ହୃଦା ଵିଦ୍ଯେଶଶମ୍ବରୈ

ସିଦ୍ଧ ଚାଉଳ, ଦହି ଓ ପବିତ୍ର ଜଳ ଦ୍ୱାରା ଅଭିଷେକ କରିବା ଉଚିତ। ତାପରେ କ୍ଷୀର ଓ ଚାଉଳ ଦେଇ ଏବଂ ଜ୍ଞାନ ଦେବତାଙ୍କର ମନ୍ତ୍ର ଦ୍ୱାରା କ୍ରମେ କରିବା ଦରକାର।

କଲସୈଃ ସ୍ନାପଯେଚ୍ଛିଷ୍ଯଂ ସ୍ଵଧାଧାରଣଯାନ୍ଵିତଂ। ପରିଧାପ୍ଯ ସିନେ ଵସ୍ତ୍ରେ ନିଵେଶ୍ଯ ଶିଵଦକ୍ଷିଣେ

କଳସରେ ଜଳ ଦେଇ ଶିଷ୍ୟଙ୍କୁ ସ୍ନାନ କରାଯିବା ଉଚିତ, ସ୍ୱଧା ସ୍ଥାପନ ସହିତ। ଶୁଭ୍ର ବସ୍ତ୍ର ପିନ୍ଧାଇ ଶିବଙ୍କ ଡାହାଣ ଦିଗରେ ବସାଇବା ଦରକାର।

ପୂର୍ଵ୍ଵୋଦିତାସନେ ଶିଷ୍ଯଂ ପୁନଃ ପୂର୍ଵଵଦର୍ଚ୍ଚଯେତ୍। ଉଷ୍ଣୀଷଂ ଯୋଗପଟ୍ଟଞ୍ଚ ମୁକୁଟଂ କର୍ତ୍ତରୀଂ ଘଟୀଂ

ପୂର୍ବରୁ କହାଯାଇଥିବା ଆସନରେ ଶିଷ୍ୟଙ୍କୁ ପୁଣିଥରେ ପୂର୍ବବତ୍ ପୂଜା କରିବା ଉଚିତ। ଉଷ୍ଣୀଷ, ଯୋଗପଟ୍ଟା, ମୁକୁଟ, ଛୁରି ଓ ଘଟି ଦେଇ ପୂଜା କରିବା ଦରକାର।

ଅକ୍ଷମାଲାଂ ପୁସ୍ତକାଦି ଶିଵିକାଦ୍ଯଧିକାରକଂ। ଦୀକ୍ଷାଵ୍ଯାଖ୍ଯାପ୍ରତିଷ୍ଠାଦ୍ଯଂ ଜ୍ଞାତ୍ଵାଽଦ୍ଯପ୍ରଭୃତି ତ୍ଵଯା

ଅକ୍ଷମାଳା, ପୁସ୍ତକ ଓ ଏହା ସହ ଶିବିକା ଓ ଅନ୍ୟାନ୍ୟ ପଦଚିହ୍ନ ସହିତ ଦୀକ୍ଷା, ବ୍ୟାଖ୍ୟା ଓ ପ୍ରତିଷ୍ଠା ଦାୟିତ୍ୱ ଆଜିଠାରୁ ତୁମେ ଜାଣିବା ଉଚିତ।

ସୁପରୀକ୍ଷ୍ଯ ଵିଧାତଵ୍ଯମାଜ୍ଞାଂ ସଂଶ୍ରାଵଯେଦିତି। ଅଭିଵାଦ୍ଯ ତତଃ ଶିଷ୍ଯଂ ପ୍ରଣିପତ୍ଯ ମହେଶ୍ଵରଂ

ଭଲଭାବେ ପରୀକ୍ଷା କରି ନିୟମ ଅନୁସାରେ କାର୍ଯ୍ୟ କରିବା ଉଚିତ। ଆଜ୍ଞା ଦେବା ଦରକାର: 'ଶିଷ୍ୟଙ୍କୁ ଶୁଭେଚ୍ଛା ଜଣାଇ, ପରେ ମହେଶ୍ୱରଙ୍କୁ ପ୍ରଣାମ କରି—'

ଵିଘ୍ନଜ୍ଵାଲାପନୋଦାର୍ଥଂ କୁର୍ଯ୍ଯାଦ୍ଵିଜ୍ଞାପନାଂ ଯଥା। ଅଭିଷେକାର୍ଥମାଦିଷ୍ଟସ୍ତ୍ଵଯାଽହଂ ଗୁରୁମୁର୍ତ୍ତିନା

ବିଘ୍ନ ଓ ଅଗ୍ନିର ଅପସାରଣ ପାଇଁ ଏଭଳି ଅନୁରୋଧ କରିବା ଉଚିତ: 'ଅଭିଷେକ ପାଇଁ ଗୁରୁ ରୂପେ ତୁମେ ଆମକୁ ନିର୍ଦ୍ଦେଶ ଦେଇଛ।'

ସଂହିତାପାରଗଃ ସୋଽଯମଭିଷିକ୍ତୋ ମଯା ଶିଵ। ତୃପ୍ତଯେ ମନ୍ତ୍ରଚକ୍ରସ୍ଯ ପଞ୍ଚପଞ୍ଚାହୁତୀର୍ଯଜେତ୍

'ଯିଏ ସମସ୍ତ ଶାସ୍ତ୍ରରେ ପାରଙ୍ଗତ, ସେ ଏବେ ମୋ ଦ୍ୱାରା ଅଭିଷିକ୍ତ ହେଲେ, ହେ ଶିବ। ମନ୍ତ୍ର ଚକ୍ରର ତୃପ୍ତି ପାଇଁ ପଞ୍ଚ ପଞ୍ଚ ହୋମ କରିବା ଉଚିତ।'

ଦଦ୍ଯାତ୍ ପୂର୍ଣାଂ ତତଃ ଶିଷ୍ଯଂ ସ୍ଥାପଯେନ୍ନିଜଦକ୍ଷିଣେ। ଶିଷ୍ଯଦକ୍ଷିଣପାଣିସ୍ଥା ଅହ୍ଗୁଲଷ୍ଠାଦ୍ଯଙ୍ଗୁଲୀଃ କ୍ରମାତ୍

ତାପରେ ପୂର୍ଣ୍ଣ ହୋମ ଦେଇ, ଶିଷ୍ୟଙ୍କୁ ନିଜ ଡାହାଣ ଦିଗରେ ବସାଇବା ଦରକାର। ଶିଷ୍ୟଙ୍କ ଡାହାଣ ହାତରେ କ୍ରମେ ଛୋଟ ଆଉଠିଠାରୁ ଆରମ୍ଭ କରି ଅଂଗୁଳିଗୁଡ଼ିକୁ ରଖିବା ଉଚିତ।

ଲାତ୍ର୍ଛଯେଦୁପବଦ୍ଧାଯ ଦଗ୍ଧଦର୍ଭାଗ୍ରଶମ୍ବରୈଃ। କୁସୁମାନି କରେ ଦତ୍ଵା ପ୍ରଣାମଂ କାରଯେଦମୁଂ

ବାନ୍ଧାଯାଇଥିବା ବ୍ୟକ୍ତିଙ୍କୁ ଜଳିଥିବା ଦର୍ଭା ଘାସର ଶିରା ଦ୍ୱାରା ସ୍ପର୍ଶ କରିବା ଉଚିତ। ତାଙ୍କ ହାତରେ ଫୁଲ ଦେଇ ପ୍ରଣାମ କରାଯିବା ଦରକାର।

କୁମ୍ଭେଽନଲେ ଶିଵେ ସ୍ଵସ୍ମିଂସ୍ତତସ୍ତତ୍କୃତ୍ଯମାଵିଶେତ୍। ଅନୁଗ୍ରାହ୍ଯାସ୍ତ୍ଵଯା ଶିଷ୍ଯାଃ ଶାସ୍ତ୍ରେଣ ସୁପରୀକ୍ଷିତାଃ

ଘଟ, ଅଗ୍ନି, ଶିବ ଓ ନିଜ ମନରେ ପ୍ରବେଶ କରି ପ୍ରତ୍ୟେକ କାର୍ଯ୍ୟ କରିବା ଉଚିତ। ଶିଷ୍ୟମାନେ ଶାସ୍ତ୍ର ଦ୍ୱାରା ଭଲଭାବେ ପରୀକ୍ଷା କରି ତୁମେ ଗ୍ରହଣ କର।

ଭୂପବନ୍ମାନଵାଦୀନାମଭିଷେକାଦବୀପ୍ସିତଂ। ଆଂ ଶ୍ରାଂ ଶ୍ରୌଂ ପଶୁଂ ହୂଂ ଫଡିତି ଅସ୍ତ୍ରରାଜାଭିଷେକତଃ

ରାଜା, ବ୍ରାହ୍ମଣ, ମଣିଷ ଓ ଅନ୍ୟମାନେ ଯେପରି ଇଚ୍ଛା କରନ୍ତି, ସେପରି ଅଭିଷେକ ହୁଏ। 'ଆଁ ଶ୍ରାଁ ଶ୍ରୌଁ ପଶୁଁ ହୁଁ ଫଟ୍'—ଏହି ଅସ୍ତ୍ରରାଜ ମନ୍ତ୍ର ଦ୍ୱାରା ଅଭିଷେକ କରାଯାଏ।

ଈଶ୍ଵର ଉଵାଚ ଅଭିଷିକ୍ତଃ ଶିଵଂ ଵିଷ୍ଣୁଂ ପୂଜଯେଦ୍ଭାସ୍କରାଦିକାନ୍। ଶଙ୍ଖଭେର୍ଯ୍ଯାଦିନିର୍ଘାଷୈଃ ସ୍ନାପଯେତ୍ ପଞ୍ଚଗଵ୍ଯକେ

ଈଶ୍ୱର କହିଲେ: ଅଭିଷିକ୍ତ ବ୍ୟକ୍ତି ଶିବ, ବିଷ୍ଣୁ, ସୂର୍ଯ୍ୟ ଓ ଅନ୍ୟ ଦେବତାଙ୍କୁ ପୂଜା କରିବା ଉଚିତ। ଶଂଖ, ଭେରୀ ଓ ଅନ୍ୟ ଧ୍ୱନି ସହିତ ପଞ୍ଚଗବ୍ୟ ଦ୍ୱାରା ସ୍ନାନ କରାଯିବା ଦରକାର।

ଯୋ ଦେଵାନ୍ଦେବଲୋକଂ ସ ଯାତି ସ୍ଵକୁଲମୁଦ୍ଧରନ୍। ଵର୍ଷକୋଟିସହସ୍ରେଷୁ ଯତ୍ ପାପଂ ସମୁପାର୍ଜ୍ଜିତଂ

ଯିଏ ଦେବତା ଓ ଦେବଲୋକର ପୂଜା କରେ, ସେ ନିଜ ପରିବାରକୁ ଉଦ୍ଧାର କରି, ସେଠାକୁ ପହଞ୍ଚେ। ଅନେକ କୋଟି ବର୍ଷ ଧରି ସଞ୍ଚିତ ପାପ ମଧ୍ୟ—

ଘୃତାଭ୍ଯଙ୍ଗେନ ଦେଵାନାଂ ଭସ୍ମୀଭଵତି ପାଵକେ। ଆଢକେନ ଘୃତାଦ୍ଯୈଶ୍ଵ ଦେଵାନ୍ ସ୍ନାପ୍ଯ ସୁରୋ ଭଵେତ୍

ଘୃତ ଦ୍ୱାରା ଦେବତାଙ୍କୁ ଅଭ୍ୟଙ୍ଗ କଲେ, ସେହି ପାପ ଅଗ୍ନିରେ ଭସ୍ମ ହୋଇଯାଏ। ଏକ ଆଢ଼କ ଘୃତ ଓ ଅନ୍ୟ ଦ୍ରବ୍ୟ ଦେଇ ଦେବତାଙ୍କୁ ସ୍ନାନ କରାଇଲେ, ମଣିଷ ଦେବତା ହୋଇଯାଏ।

ଚନ୍ଦନେନାନୁଲିପ୍ଯାଥ ନାନ୍ଧାଦ୍ଯୈଃ ପୂଜଯେତ୍ତଥା। ଅଲ୍ପାଯାସନ ସ୍ତୁତିଭି ସ୍ତୁତା ଦେଵାସ୍ତୁ ସର୍ଵଦା

ଚନ୍ଦନ ଲଗାଇ, ନାନ୍ଦୀ ଓ ଅନ୍ୟାନ୍ୟ ଦ୍ରବ୍ୟରେ ପୂଜା କରିବା ଉଚିତ୍। ସହଜ ଶ୍ରୁତିମଧୁର ସ୍ତୁତି ଦ୍ୱାରା ଦେବତାମାନେ ସବୁବେଳେ ପ୍ରସନ୍ନ ହୁଅନ୍ତି।

ଅତୀତାନାଗତଜ୍ଞାନମନ୍ତ୍ରଧୀଭୁକ୍ତିମୁକ୍ତିଦାଃ। ଗୃହୀତ୍ଵା ପ୍ରଶ୍ନସୂକ୍ଷ୍ମାର୍ଣେ ହୃତେ ଦ୍ଵାଭ୍ଯାଂ ଶୁଭାଶୁଭଂ

ଏମାନେ ଅତୀତ ଓ ଭବିଷ୍ୟତ୍ ଜ୍ଞାନ, ମନ୍ତ୍ରର ଅର୍ଥ ବୁଝିବା, ବୁଦ୍ଧି, ଭୋଗ ଓ ମୋକ୍ଷ ଦେଇଥାନ୍ତି। ସୂକ୍ଷ୍ମ ପ୍ରଶ୍ନ ଉଠାଇ, ଦୁଇ ପ୍ରକାର ଉପାୟରେ ଶୁଭ ଅଶୁଭ ଫଳ ଜଣାଯାଏ।

ତ୍ରିଭିର୍ଜୀଵୋ ମୂଲଧାତୁଶ୍ଚତୁର୍ଭିବ୍ରାହ୍ମଣାଦିଧୀଃ। ପଞ୍ଚାଦୌ ଭୂତତତ୍ତ୍ଵାଦି ଶେଷ ଚୈଵଂ ଜପାଦିକଂ

ତିନିଟି ଦ୍ୱାରା ଜୀବ ଓ ମୂଳ ତତ୍ତ୍ୱ, ଚାରିଟି ଦ୍ୱାରା ବ୍ରାହ୍ମଣ ଓ ଅନ୍ୟମାନଙ୍କର ବୁଦ୍ଧି, ପାଞ୍ଚଟି ଆରମ୍ଭରେ ପଞ୍ଚ ଭୂତ ଓ ତତ୍ତ୍ୱ, ଅନ୍ୟ ସବୁ ଜପ ଓ ଏହା ସହିତ ଥିବା କାର୍ଯ୍ୟ।

ଏକତ୍ରିକାତିତ୍ରିକାନ୍ତେ ପଦେ ଦ୍ଵିପମକାନ୍ତକେ। ଅଶୁଭଂ ମଧ୍ଯମଂ ମଧ୍ଯେଷ୍ଵିନ୍ଦ୍ରଶ୍ତ୍ରିଷୁ ନୃପଃ ଶୁଭଃ

ଏକ, ତିନି, ତିନିର ଶେଷ, ଦୁଇର ଶେଷରେ ଅଶୁଭ ମଧ୍ୟରେ ଥାଏ, ମଧ୍ୟସ୍ଥାନରେ ମଧ୍ୟମ ଫଳ ମିଳେ, ତିନି ମଧ୍ୟରେ ଇନ୍ଦ୍ର ଶୁଭ ଦେଇଥାନ୍ତି, ରାଜନ।

ସଙ୍‌ଖଯାଵୃନ୍ଦେ ଜୀଵିତାବ୍ଦଂ ଯମୋଽବ୍ଦଦରାହା ଧ୍ରୁଵଂ। ସୂର୍ଯ୍ଯେଭାସ୍ଯେଶଦୁର୍ଗାଶ୍ରୀଵିଷ୍ଣୁମନ୍ତ୍ରୈର୍ଲ୍ଲିଖେତ୍ କଜେ

ସଂଖ୍ୟା ଗୁଛରେ ଜୀବନ ବର୍ଷ, ଯମ, ବର୍ଷ, ତିଥି ଓ ଧ୍ରୁବ ନକ୍ଷତ୍ର ଦ୍ୱାରା ନିର୍ଣ୍ଣୟ ହୁଏ। ସୂର୍ଯ୍ୟ, ଚନ୍ଦ୍ର, ଈଶ, ଦୁର୍ଗା, ଶ୍ରୀ ଓ ବିଷ୍ଣୁଙ୍କର ମନ୍ତ୍ର ଦ୍ୱାରା ଭୂର୍ଜପତ୍ରରେ ଲେଖିବା ଉଚିତ।

କଠିନ୍ଯା ଜପ୍ତଯା ସ୍ପ୍ଟଷ୍ଟେ ଗୋମୂତ୍ରାକୃତିରେଖଯା। ଆରଭ୍ଯୈକଂ ତ୍ରିକଂ ଯାଵତ୍ତ୍ରିଚତୁଷ୍କାଵସାନକଂ

ଜପର ଦୃଢତା ଓ ଗାଈର ପିଆଁ ପରି ସ୍ପଷ୍ଟ ରେଖା ଦ୍ୱାରା, ଏକରୁ ଆରମ୍ଭ କରି, ତିନି, ତିନି ଓ ଚାରି ଗୁଛର ଶେଷ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ଯିବା।

ମରୁଦ୍ ଵ୍ଯୋମ ମରୁଦ୍ଵୀଜୈଶ୍ଚତୁଃ ଷଷ୍ଟିପଦେ ତଥା। ଅକ୍ଷାଣାଂ ପତନାତ୍ ସ୍ପର୍ଶାଦ୍ଵିଷମାଦୌ ଶୁଭାଦିକଂ

ମରୁତ, ଆକାଶ ଓ ମରୁତ ସଂପୃକ୍ତ ଚେଷ୍ଟାରେ, ଏହିପରି ଚଉଷଠି ପଦରେ; ଗୁଟି ପଡିବା କିମ୍ବା ଛୁଅଁଥିବାରୁ, ବିସମ ଆରମ୍ଭରେ ଶୁଭ ଓ ଅନ୍ୟ ଫଳ ଜଣାଯାଏ।

ଏକତ୍ରିକାଦିମାରଭ୍ଯ ଅନ୍ତେ ଚାଷ୍ଟତ୍ରିକଂ ତଥା। ଧ୍ଵଜାଦ୍ଯାଯାଃ ସମା ହୀନା ଵିଷମାଃ ଶୋଭନାଦିଦାଃ

ଏକ, ତିନି ଆରମ୍ଭରୁ, ଅଷ୍ଟ ଓ ତିନିର ଶେଷରେ; ପତାକା ଓ ଏହା ସଦୃଶ କାର୍ଯ୍ୟରେ, ଅପୂର୍ଣ୍ଣ ଅଶୁଭ ଦେଇଥାଏ, ବିସମ ଶୁଭ ଓ ଅନ୍ୟ ଫଳ ଦେଇଥାଏ।

ଆଇପଲ୍ଲଵିତୈଃ କାଦ୍ଯୈଃ ଷୋଡଶସ୍ଵରପୂର୍ଵ୍ଵଗୈଃ। ଆଦ୍ଯୈସ୍ତୈଃ ସସ୍ଵରୈଃ କାଦ୍ଯୈସ୍ତ୍ରିପୁରାନାମମନ୍ତ୍ରକାଃ

ଆ, ଇ, ପ, ଲ୍ଲ, ଭି ଓ ଅନ୍ୟ, ଏବଂ ଷୋଳ ଟି ସ୍ୱର ଦ୍ୱାରା; ଏହି ଆରମ୍ଭିକ ଅକ୍ଷର ଓ ସ୍ୱର ସହିତ ତ୍ରିପୁରା ମନ୍ତ୍ର ଗଠିତ ହୁଏ।

ହ୍ରୀଂ ଵୀଜାଃ ପ୍ରଣଵାଦ୍ଯାଃ ସ୍ଯୁର୍ନ୍ନମୋଽନ୍ତା ଯତ୍ର ପୂଜନେ। ମନ୍ତ୍ରା ଵିଂଶତିସାହସ୍ରାଃ ଶତଂ ଷଷ୍ଠ୍ଯଦିକଂ ତତଃ

ହ୍ରୀଂ ବୀଜ ଓ ପ୍ରଣବ ଆରମ୍ଭିକ ଯେଉଁମାନେ, ପୂଜାରେ 'ନମଃ' ଶେଷ ହୁଏ; ଏହି ମନ୍ତ୍ର ସଂଖ୍ୟା କୁଡି ହଜାର, ତାପରେ ଏକ ଶତ ଓ ଷଷ୍ଠି ଅଧିକ।

ଆଂ ହ୍ରୀଂ ମନ୍ତ୍ରାଃ ସରସ୍ଵତ୍ଯାଶ୍ଚଣ୍ଡିକାଯାସ୍ତଥୈଵ ଚ। ତଥା ଗୌର୍ଯ୍ଯାଶ୍ଚ ଦୁର୍ଗାଯା ଆଂ ଶ୍ରୀଂ ମନ୍ତ୍ରାଃ ଶ୍ରିଯସ୍ତଥା

ଆଁ, ହ୍ରୀଂ ମନ୍ତ୍ର ସରସ୍ୱତୀ ଓ ଚଣ୍ଡିକାଙ୍କ ପାଇଁ; ଏହିପରି ଗୌରୀ ଓ ଦୁର୍ଗାଙ୍କ ପାଇଁ, ଆଁ ଓ ଶ୍ରୀଂ ମନ୍ତ୍ର ଶ୍ରୀଙ୍କ ପାଇଁ।

ତଥା କ୍ଷୌଂ କୌଂ ମନ୍ତ୍ରାଃ ସୂର୍ଯ୍ଯସ୍ଯ ଆଂ ହୌଂ ମନ୍ତ୍ରାଃ ଶିଵସ୍ଯ ଚ। ଆଂ ଗଂ ମନ୍ତ୍ରା ଗଣେଶସ୍ଯ ଆଂ ମନ୍ତ୍ରାଶ୍ଚ ତଥା ହରେଃ

ଏହିପରି କ୍ଷୌଁ, କୌଁ ମନ୍ତ୍ର ସୂର୍ଯ୍ୟଙ୍କ ପାଇଁ; ଆଁ, ହଉଁ ମନ୍ତ୍ର ଶିବଙ୍କ ପାଇଁ; ଆଁ, ଗଂ ମନ୍ତ୍ର ଗଣେଶଙ୍କ ପାଇଁ; ଆଁ ମନ୍ତ୍ର ହରିଙ୍କ ପାଇଁ।

ଶତାର୍ଦ୍ଧୈକାଧିକୈଃ କାଦ୍ଯୈସ୍ତଥା ଷୋଡଶଭିଃ ସ୍ଵରୈଃ। କାଦ୍ଯୈସ୍ତୈଃ ସସ୍ଵରୈରାଦ୍ଯୈଃ କାନ୍ତୈର୍ମ୍ମନ୍ତ୍ରାସ୍ତଥାଖିଲାଃ

ଏକ ଶତ ପଞ୍ଚାଶି ଏକ ଆରମ୍ଭିକ ଅକ୍ଷର ଓ ଷୋଳ ଟି ସ୍ୱର ସହିତ; ଏହି ଆରମ୍ଭିକ ଅକ୍ଷର ଓ ସ୍ୱର ଦ୍ୱାରା ସମସ୍ତ ମନ୍ତ୍ର ଗଠିତ ହୁଏ।

ରଵୀଶଦେଵୀଵିଷ୍ଣୂନାଂ ଖବ୍ଧିଦେଵେନ୍ଦ୍ରଵର୍ତ୍ତନାତ୍। ଶତତ୍ରଯଂ ଷଷ୍ଟ୍ଯଧିକଂ ପ୍ରତ୍ଯେକଂ ମଣ୍ଡଲଂ କ୍ରମାତ୍। ଅଭିଷିକ୍ତୋ ଜପେଦ୍ ଧ୍ଯାଯେଚ୍ଛିଷ୍ଯାଦୀନ୍ ଦୀକ୍ଷଯେଦ୍‌ଗୁରୁଃ

ସୂର୍ଯ୍ୟ, ଈଶ, ଦେବୀ, ବିଷ୍ଣୁଙ୍କ ପାଇଁ, ଅକ୍ଷର ଚଳନ, ଇନ୍ଦ୍ର ଓ ଅନ୍ୟମାନେ; ପ୍ରତ୍ୟେକ ମଣ୍ଡଳ ପାଇଁ ତିନି ଶତ ଷଷ୍ଠି କ୍ରମିକ ଭାବେ; ଗୁରୁ ଅଭିଷେକ ପରେ ଜପ, ଧ୍ୟାନ ଓ ଶିଷ୍ୟମାନେଙ୍କୁ ଦୀକ୍ଷା ଦେବା ଉଚିତ।