ଅଗ୍ନିପୁରାଣମ୍

ଶିରସା ପାଶଶୈଥିଲ୍ଯେ ନିଷ୍କୃତ୍ଯୈଵଂ ଶତଂ ଜପେତ୍। ଏଵଂ ପାଶଵିଯୋଗେଽପି ତତଃ ଶସ୍ତ୍ରାତ୍ମଜପ୍ତଯା

ଶିରରେ ପାଶ ଶୈଥିଲ୍ୟ ପାଇଁ, ଏଭଳି କାଢି ଶତ ଜପ କରିବା; ଏଭଳି ପାଶ ବିୟୋଗ ପାଇଁ, ପରେ ଶସ୍ତ୍ର ଆତ୍ମା ଜପ କରିବା।

ଛିନ୍ଦ୍ଯାଦସ୍ତ୍ରେଣ କର୍ତ୍ତଂର୍ଯ୍ଯା କଲାବୀଜଵତା ଯଥା। ଓଂ ହ୍ରୀଂ ପ୍ରତିଷ୍ଠାକଲାପାଶାଯ ହଃ ଫଟ୍। ଵିସୃଜ୍ଯ ଵର୍ତ୍ତୁଲୀକୃତ୍ଯ ପାଶମସ୍ତ୍ରେଣ ପୂର୍ଵଵତ୍

ଅସ୍ତ୍ରମନ୍ତ୍ରରେ ପାଶକୁ କଟିବା ଉଚିତ, ଯେପରି ଚନ୍ଦ୍ରକଳାର ମାନେ ମାନେ ଏକ ମାଳା ବିଜକୁ କଟିବା; 'ଓଁ ହ୍ରୀଂ ପ୍ରତିଷ୍ଠାକଳାପାଶାୟ ହଃ ଫଟ୍' ଏହି ମନ୍ତ୍ର ଉଚ୍ଚାରଣ କରି, ପାଶକୁ ଛାଡି ଦେଇ, ପୂର୍ବରୁ ଯେପରି ଅସ୍ତ୍ରମନ୍ତ୍ରରେ ବୃତ୍ତାକାର କରିବା ଉଚିତ।

ଘୃତପୂର୍ଣେ ସ୍ରୁଵେ ଦତ୍ଵା କଲାସ୍ତ୍ରେଣୈଵ ହୋମଯେତ୍। ଅସ୍ତ୍ରେଣ ଜୁହୁଯାତ୍ ପଞ୍ଚ ପାଶାଙ୍କୁରନିଵୃତ୍ତଯେ

ଘୀ ଭରା ସ୍ରୁବାରେ ରଖି, ଚନ୍ଦ୍ରକଳା ଅସ୍ତ୍ରମନ୍ତ୍ର ଦ୍ୱାରା ହୋମ କରିବା ଉଚିତ; ଅସ୍ତ୍ରମନ୍ତ୍ରରେ ପାଶର ଅଙ୍କୁର ଦୂର କରିବା ପାଇଁ ପାଞ୍ଚ ହୋମ କରିବା ଉଚିତ।

ପ୍ରାଯଶ୍ଚିତ୍ତନିଷେଧାର୍ଥଂ ଦଦ୍ଯାଦଷ୍ଟାହୁତୀସ୍ତତଃ। ଓଂ ହଃ ଅସ୍ତ୍ରାଯ ହ୍ରୂଂ ଫଟ୍। ହୃଦାଵାହ୍ଯ ହୃଷୀକେଶଂ କୃତ୍ଵା ପୂଜନତର୍ପଣେ

ଦୋଷ ଓ ପ୍ରାୟଶ୍ଚିତ୍ତ ଦୂର କରିବା ପାଇଁ ଏଠାରେ ଅଷ୍ଟ ହୋମ କରିବା ଉଚିତ; 'ଓଁ ହଃ ଅସ୍ତ୍ରାୟ ହ୍ରୂଂ ଫଟ୍' ଏହି ମନ୍ତ୍ର ଉଚ୍ଚାରଣ କରି, ହୃଦୟରେ ହୃଷୀକେଶଙ୍କୁ ଆହ୍ୱାନ କରି, ପୂଜା ଓ ତର୍ପଣ କରିବା ଉଚିତ।

ପୂର୍ଵ୍ଵୋକ୍ତଵିଧିନା କୁର୍ଯ୍ଯାଦଧିକାରସମର୍ପଣଂ। ଓଂ ହାଂ ରସଶୁଲ୍କଂ ଗୃହାଣ ସ୍ଵାହା। ନିଃଶେଷଦଗ୍ଧପାଶସ୍ଯ ପଶୋରସ୍ଯ ହରେ ତ୍ଵଯା

ପୂର୍ବରୁ ଉଲ୍ଲେଖିତ ବିଧିରେ ଅଧିକାର ଦାନ କରିବା ଉଚିତ; 'ଓଁ ହାଁ ରସ ଶୁଲ୍କ ଗ୍ରହଣ କର, ସ୍ୱାହା' ଏହି ମନ୍ତ୍ର ଉଚ୍ଚାରଣ କରିବା ଉଚିତ। ହରି, ତୁମେ ଏହି ପଶୁର ପାଶ ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ ଭସ୍ମ କରିଛ, ଏହା ଆଉ ବାନ୍ଧା ରହିବା ଉଚିତ ନୁହେଁ।

ନ ସ୍ଥେଯଂ ବନ୍ଧକତ୍ଵେନ ଶିଵାଜ୍ଞାଂ ଶ୍ରାଵଯେଦିତି। ତତୋ ଵିସୃଜ୍ଯ ଗୋଵିନ୍ଦଂ ଵିଦ୍ଯାତ୍ମାନଂ ନିଯୋଜ୍ଯ ଚ

ବାନ୍ଧନରେ ରହିବା ଉଚିତ ନୁହେଁ; ଏହିପରି ଶିବଙ୍କ ଆଜ୍ଞା ଘୋଷଣ କରିବା ଉଚିତ। ପରେ, ଛାଡି ଦେଇ, ଗୋବିନ୍ଦଙ୍କୁ ଯେଉଁଠାରେ ଜ୍ଞାନର ମୂର୍ତ୍ତି ଭାବେ ନିୟୋଜନ କରିବା ଉଚିତ।

ବାହୁମୁକ୍ତାର୍ଦ୍ଧଦୃଶ୍ଯେନ ଚନ୍ଦ୍ରବିମ୍ବେନ ସନ୍ନିଭଂ। ସଂହାରମୁଦ୍ରଯା ସ୍ଵସ୍ଥଂ ଵିଧାଯୋଦ୍ଭଵମୁଦ୍ରଯା

ବାହୁକୁ ମୁକ୍ତ ଅର୍ଦ୍ଧଦୃଶ୍ୟ ଭାବରେ ଚନ୍ଦ୍ରବିମ୍ବ ପରି ଦେଖାଯାଏ; ସଂହାରମୁଦ୍ରାରେ ନିଜକୁ ସ୍ଥିର କରି, ଉଦ୍ଭବମୁଦ୍ରା ଅପନାଇବା ଉଚିତ।

ସୂତ୍ରେ ସଂଯୋଜ୍ଯ ଵିନ୍ଯସ୍ଯ ତୋଯବିନ୍ଦୁଂ ଯଥା ପୁରା। ଵିସୃଜ୍ଯ ପିତରୌ ଵହ୍ନେଃ ପୂଜିତୌ କୁସୁମାଦିଭିଃ

ସୂତ୍ରରେ ଯୋଡି, ପୂର୍ବରୁ ଯେପରି ଜଳବିନ୍ଦୁ ରଖି, ପାଶକୁ ଛାଡି ଦେଇ, ଅଗ୍ନିର ଦୁଇ ଜନକୁ ଫୁଲ ଓ ଦିଅନ୍ତି ଦ୍ୱାରା ପୂଜା କରିବା ଉଚିତ।

ଈଶ୍ଵର ଉଵାଚ ସନ୍ଧାନମଥ ଵିଦ୍ଯାଯାଃ ପ୍ରାଚୀନକଲଯା ସହ। କୁର୍ଵୀତ ପୂର୍ଵଵତ୍ କୃତ୍ଵା ତତ୍ତ୍ଵଂ ଵର୍ଣଯ ତଦ୍ଯଥା

ଈଶ୍ୱର କହିଲେ: ଏବେ ଶିକ୍ଷାର ସଂଧାନ ପୂର୍ବରୁ ଉଲ୍ଲେଖିତ କଳା ସହିତ କରିବା ଉଚିତ; ଏପରି କରି, ତତ୍ତ୍ୱକୁ ଯଥାର୍ଥ ଭାବରେ ବର୍ଣ୍ଣନ କର।

ଓଂ ହୋଂ କ୍ଷୀମିତି ସନ୍ଧାନଂ। ରାଗଶ୍ଚ ଶୁଦ୍ଧଵିଦ୍ଯା ଚ ନିଯତିଃ କଲଯା ସହ। କାଲୋ ମାଯା ତଥାଽଵିଦ୍ଯା ତତ୍ତ୍ଵାନାମିତି ସପ୍ତକଂ

'ଓଁ ହୋଁ କ୍ଷୀ' ଏହି ସଂଧାନ। ରାଗ, ଶୁଦ୍ଧ ଜ୍ଞାନ, ନିୟତି କଳା ସହିତ, କାଳ, ମାୟା ଓ ଅବିଦ୍ୟା—ଏହି ସପ୍ତ ତତ୍ତ୍ୱ।

ରଲଵାଃ ଶଷସାଃ ଵର୍ଣାଃ ଷଡ୍ ଵିଦ୍ଯାଯାଂ ପ୍ରକୀର୍ତ୍ତିତାଃ। ପଦାନି ପ୍ରଣଵାଦୀନି ଏକଵିଂଶତିସଙ୍‌ଖ୍ଯଯା

ର, ଲ, ଵ, ଶ, ଷ, ସ—ଏହି ଛଟି ଅକ୍ଷର ଶିକ୍ଷାରେ ଉଲ୍ଲେଖିତ; ପ୍ରଣବ ଆରମ୍ଭରୁ ଏକୋନିଶ ଶବ୍ଦ ଗଣନା କରାଯାଏ।

ଓଂ ନମଃ ଶିଵାଯ ସର୍ଵପ୍ରଭଵେ ହଂ ଶିଵାଯ ଈଶାନମୂର୍ଦ୍ଧାଯ ତତ୍‌ପୁରୁଷଵକ୍ତ୍ରାଯ ଅଘୋରହୃଦଯାଯ ଵାମଦେଵଗୁହ୍ଯାଯ ସଦ୍ଯୋଜାତମୂର୍ତ୍ତଯେ ଓଂ ନମୋ ନମୋ ଗୁହ୍ଯାତିଗୁହ୍ଯାଯ ଗୋପ୍ତ୍ରେ ଅନିଧନାଯ ସର୍ଵାଧିପାଯ ଜ୍ଯୋତୀରୂପାଯ ପରମେଶ୍ଵରାଯ ଭାଵେନ ଓଂ ଵ୍ଯୋମ। ଓଂ ରୂଦ୍ରାଣାଂ ଭୁଵନାନାଞ୍ଚ ସ୍ଵରୂପମଥ କଥ୍ଯତେ। ପ୍ରଥମୋ ଵାମଦେଵଃ ସ୍ଯାତ୍ତତଃ ସର୍ଵଭଵୋଦ୍ଭଵଃ

'ଓଁ ନମଃ ଶିବାୟ ସର୍ବପ୍ରଭବେ ହଂ ଶିବାୟ ଈଶାନମୂର୍ଧାୟ ତତ୍ପୁରୁଷବକ୍ତ୍ରାୟ ଅଘୋରହୃଦୟାୟ ବାମଦେବଗୁହ୍ୟାୟ ସଦ୍ୟୋଜାତମୂର୍ତ୍ତିଏ ଓଁ ନମୋ ନମୋ ଗୁହ୍ୟାତିଗୁହ୍ୟାୟ ଗୋପ୍ତ୍ରେ ଅନିଧନାୟ ସର୍ବାଧିପାୟ ଜ୍ୟୋତିରୂପାୟ ପରମେଶ୍ୱରାୟ ଭାବେନ ଓଁ ଭ୍ୟୋମ। ଓଁ ରୁଦ୍ରମାନେ ଓ ଭୁବନମାନେ ରୂପ ବର୍ଣ୍ଣନ କରାଯାଏ। ପ୍ରଥମେ ବାମଦେବ, ପରେ ସର୍ବଭବଉଦ୍ଭବ।

ଵଜ୍ରଦେହଃ ପ୍ରଭୁର୍ଦ୍ଧାତା କ୍ରମଵିକ୍ରମସୁପ୍ରଭାଃ। ଵଟୁଃ ପ୍ରଶାନ୍ତନାମା ଚ ପରମାକ୍ଷରସଞ୍‌ଜ୍ଞକଃ

ବଜ୍ରପରି ଦେହ, ପ୍ରଭୁ, ଧାତା, କ୍ରମରେ ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ ଓ ଶକ୍ତିଶାଳୀ; ବଟୁ, ପ୍ରଶାନ୍ତ ନାମରେ, ଏବଂ ପରମାକ୍ଷର ଭାବରେ ଚିହ୍ନିତ।

ଶିଵଶ୍ଚ ସଶିଵୋ ବଭ୍ରୁରକ୍ଷଯଃ ଶମ୍ଭୁରେଵ ଚ। ଅଦୃଷ୍ଟରୂପନାମାନୌ ତଥାଽନ୍ଯୋ ରୂପଵର୍ଦ୍ଧନଃ

ଶିବ, ସଶିବ, ବଭ୍ରୁ, ଅକ୍ଷୟ, ଏବଂ ଶମ୍ଭୁ; ଦୁଇ ଜଣ ଅଦୃଶ୍ୟରୂପ ନାମରେ, ଏବଂ ଅନ୍ୟ ଜଣ ରୂପବର୍ଦ୍ଧନ ନାମରେ।

ମନୋନ୍ମନୋ ମହାଵୀର୍ଯ୍ଯଶ୍ଚିତ୍ରାଡ୍ଗସ୍ତଦନନ୍ତରଂ। କଲ୍ଯାଣ ଇତି ଵିଜ୍ଞେଯାଃ ପଞ୍ଚଵିଂଶତିସଙ୍ଖ୍ଯଯା

ମନୋନମା, ମହାବୀର୍ୟ, ଚିତ୍ରଙ୍ଗ, ଏବଂ ପରେ କଳ୍ୟାଣ—ଏହି ପ୍ରମାଣରେ ପଞ୍ଚବିଂଶତି ଜଣ ଚିହ୍ନିତ।

ମନ୍ତ୍ରୋ ଘୋରାମରୌ ଵୀଜେ ନାଡ୍ଯୌ ଦ୍ଵେ ତତ୍ର ତେ ଯଥା। ପୂଷା ଚ ହସ୍ତିଜିହ୍ଵା ଚ ଵ୍ଯାନନାଗୌ ପ୍ରଭଞ୍ଜନୌ

ମନ୍ତ୍ର, ଘୋରାମର, ଦୁଇ ବିଜ, ଦୁଇ ନାଡି—ପୂଷା ଓ ହସ୍ତିଜିହ୍ୱା, ବ୍ୟାନା ଓ ପ୍ରଭଞ୍ଜନ।

ଵିଷଯୋ ରୂପମେଵୈକମିନ୍ଦ୍ରିଯେ ପାଦଚକ୍ଷୁଷୀ। ଶବ୍ଦଃ ସ୍ପର୍ଶଶ୍ଚ ରୂପଞ୍ଚ ତ୍ରଯ ଏତେ ଗୁଣାଃ ସ୍ମୃତା

ବିଷୟ କେବଳ ଏକ ଇନ୍ଦ୍ରିୟରେ ରୂପ; ପାଦ ଓ ଚକ୍ଷୁ; ଶବ୍ଦ, ସ୍ପର୍ଶ ଓ ରୂପ—ଏହି ତିନି ଗୁଣ ମନ୍ୟା।

ଅଵସ୍ଥାଽତ୍ର ସୁଷୁପ୍ତିଶ୍ଚ ରୁଦ୍ରୋ ଦେଵସ୍ତୁ କାରଣଂ। ଵିଦ୍ଯାମଧ୍ଯଗତଂ ସର୍ଵଂ ଭାଵଯେଦ୍ଭଵନାଦିକଂ

ଏଠାରେ ଅବସ୍ଥା ହେଉଛି ସୁଷୁପ୍ତି; ଦେବତା ହେଉଛି ରୁଦ୍ର ଓ କାରଣ। ଜ୍ଞାନ ମଧ୍ୟରେ ସମସ୍ତ ସୃଷ୍ଟି ଆଦିକୁ ଚିନ୍ତନ କରିବା ଉଚିତ।

ତାଡନଂ ଛେଦନଂ ତତ୍ର ପ୍ରଵେଶଞ୍ଚାପି ଯୋଜନଂ। ଆକୃଷ୍ଯ ଗ୍ରହଣଂ କୁର୍ଯାଦ୍ଵିଦ୍ଯଯା ହୃତ୍‌ପ୍ରଦେଶତଃ

ଏଠାରେ ତାଡନ, ଛେଦନ, ପ୍ରବେଶ ଓ ଯୋଜନ; ଜ୍ଞାନ ଦ୍ୱାରା ହୃଦୟ ଅଞ୍ଚଳରୁ ଆକୃଷ୍ଟ କରି ଧରିବା ଉଚିତ।

ଆତ୍ମନ୍ଯାରୋପ୍ଯ ସଙଗୃହ୍ଯ କଲାଂ କୁଣ୍ଡେ ନିଵେଶଯେତ୍। ରୁଦ୍ରଂ କାରଣମାଵାହ୍ଯ ଵିଜ୍ଞାପ୍ଯ ଚ ଶିଶୁଂ ପ୍ରତି

ଏକାଗ୍ର ହୋଇ ନିଜ ଶକ୍ତିକୁ ଆତ୍ମାରେ ସଂଗ୍ରହ କରି, ସେହି ଶକ୍ତିକୁ ଏକ ପାତ୍ରରେ ରଖିବା ଉଚିତ। ରୁଦ୍ରଙ୍କୁ କାରଣ ଭାବେ ଆହ୍ୱାନ କରି, ଶିଶୁ ବିଷୟରେ ତାଙ୍କୁ ଜଣାଇବା ଦରକାର।

ପିତ୍ରୋରାଵାହନଂ କୃତ୍ଵା ହୃଦଯେ ତାଡଯେଚ୍ଛିଶୁଂ। ପ୍ରଵିଶ୍ଯ ପୂର୍ଵମନ୍ତ୍ରେଣ ତଦାତ୍ମନି ନିଯୋଜଯେତ୍

ପିତାମାତାଙ୍କୁ ଆହ୍ୱାନ କରି, ଶିଶୁର ହୃଦୟକୁ ସ୍ପର୍ଶ କରିବା ଉଚିତ। ପୂର୍ବ ମନ୍ତ୍ର ଦ୍ୱାରା ଆତ୍ମାରେ ଏହାକୁ ସ୍ଥାପନ କରିବା ଦରକାର।

ଆକୃଷ୍ଯାଦାଯ ପୂର୍ଵୋକ୍ତଵିଧିନାଽଽତ୍ମନି ଯୋଜଯେତ୍। ଵାମଯା ଯୋଜଯେଦ୍ ଯୋନୌ ଗୃହୀତ୍ଵା ଦ୍ଵାଦଶାନ୍ତତଃ

ପୂର୍ବରୁ କହିଥିବା ପ୍ରକାରେ ଶକ୍ତିକୁ ଆକର୍ଷଣ କରି ନିଜ ଆତ୍ମାରେ ଏହାକୁ ଏକତ୍ର କରିବା ଉଚିତ। ବାମ ହାତରେ ଦ୍ୱାଦଶାନ୍ତ ଠାରୁ ଧରି ଯୋନିରେ ଏହାକୁ ସଂଯୋଜନ କରିବା ଦରକାର।

କୁର୍ଵ୍ଵୀତ ଦେହସମ୍ପତ୍ତିଂ ଜନ୍ମାଧିକାରମେଵ ଚ। ଭୋଗଂ ଲଯନ୍ତଥା ଶ୍ରୋତଃ ଶୁଦ୍ଧିତତ୍ତ୍ଵଵିଶୋଧନଂ

ଦେହର ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣତା, ଜନ୍ମର ଅଧିକାର, ଭୋଗ, ଲୟ, ଶ୍ରୋତସ୍‌ର ଶୁଦ୍ଧି ଏବଂ ତତ୍ତ୍ୱର ସ୍ପଷ୍ଟତା ସାଧନ କରିବା ଉଚିତ।

ନିଃ ଶେଷମଲକର୍ମ୍ମାଦିପାଶବନ୍ଧନିଵୃତ୍ତଯେ। ନିଷ୍କୃତ୍ଯୈଵ ଵିଧାନେନ ଯଜେତ ଶତମାହୁତୀଃ

ସମସ୍ତ ମଳ, କର୍ମ ଓ ଅନ୍ୟାନ୍ୟ ବନ୍ଧନର ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ ନିବୃତ୍ତି ପାଇଁ, ନିର୍ଦ୍ଧାରିତ ବିଧିରେ ପ୍ରାୟଶ୍ଚିତ୍ତ କରି ଏକ ଶତ ହୋମ କରିବା ଦରକାର।

ଅସ୍ତ୍ରେଣ ପାଶଶୈଥିଲ୍ଯଂ ମଲଶକ୍ତିଂ ତିରୋହିତାଂ। ଛେଦନଂ ମର୍ଦ୍ଦନଂ ତେଷାଂ ଵର୍ତ୍ତୁଲୀକରଣଂ ତଥା

ଅସ୍ତ୍ର ମନ୍ତ୍ର ଦ୍ୱାରା ବନ୍ଧନକୁ ଢିଲା କରି, ମଳର ଶକ୍ତିକୁ ଲୁଚାଇ, କଟିବା, ଚେପିବା ଓ ବୃତ୍ତାକାର କରିବା ଉଚିତ।

ଦାହଂ ତଦକ୍ଷରାଭାଵଂ ପ୍ରାଯଶ୍ଚିତ୍ତମଥୋଦିତଂ। ରୁଦ୍ରାଣ୍ଯାଵାହନଂ ପୂଜା ରୂପଗନ୍ଧସମର୍ପଣଂ

ଦାହ, ସେହି ଅକ୍ଷରର ଅଭାବ ଓ ପ୍ରାୟଶ୍ଚିତ୍ତ ନିର୍ଦ୍ଧାରିତ। ରୁଦ୍ରାଣୀଙ୍କୁ ଆହ୍ୱାନ, ପୂଜା ଓ ରୂପ ଓ ଗନ୍ଧର ଅର୍ପଣ କରିବା ଦରକାର।

ଓଂ ହ୍ରୀଂ ରୂପଗନ୍ଧୌ ଶୁଲ୍କଂ ରୁଦ୍ର ଗୃହାଣ ସ୍ଵାହା। ସଂଶ୍ରାଵ୍ଯ ଶାମ୍ଭଵୀମାଜ୍ଞାଂ ରୁଦ୍ରଂ ଵିସୃଜ୍ଯ କାରଣଂ। ଵିଧାଯାତ୍ମନି ଚୈତନ୍ଯଂ ପାଶସୂତ୍ରେ ନିଵେଶଯେତ୍

ଓଁ ହ୍ରୀଂ, ରୂପ ଓ ଗନ୍ଧ, ଦକ୍ଷିଣା—ହେ ରୁଦ୍ର, ଗ୍ରହଣ କର! ସ୍ୱାହା! ଶାମ୍ଭବୀ ଆଜ୍ଞାକୁ ପ୍ରକାଶ କରି, ରୁଦ୍ରଙ୍କୁ କାରଣ ଭାବେ ବିମୋଚନ କରି, ଆତ୍ମାରେ ଚେତନା ସ୍ଥାପନ କରି, ପାଶସୂତ୍ରରେ ଏହାକୁ ରଖିବା ଉଚିତ।

ଵିନ୍ଦୁଂ ଶିରସି ଵିନ୍ଯସ୍ଯ ଵିସୃଜେତ୍ ପିତରୌ ତତଃ। ଦଦ୍ଯାତ୍ ପୂର୍ଣାଂ ଵିଧାନେନ ସମସ୍ତଵିଧିପୂରଣୀଂ

ବିନ୍ଦୁକୁ ମୁଣ୍ଡରେ ରଖି, ପରେ ପିତାମାତାଙ୍କୁ ବିମୋଚନ କରିବା ଉଚିତ। ନିର୍ଦ୍ଧାରିତ ବିଧିରେ ସମସ୍ତ କ୍ରିୟା ପୂରଣ କରି ପୂର୍ଣ୍ଣ ଅର୍ପଣ କରିବା ଦରକାର।

ପୂର୍ଵୋକ୍ତଵିଧିନା କାର୍ଯ୍ଯଂ ଵିଦ୍ଯାଯାଂ ତାଡନାଦିକଂ। ସ୍ଵଵୀଜନ୍ତୁ ଵିଶେଷଃ ସ୍ଯାଦିତି ଵିଦ୍ଯା ଵିଶୋଧିତା

ପୂର୍ବକଥିତ ବିଧିରେ ଜ୍ଞାନ କ୍ରିୟାର ତାଡନ ଓ ଅନ୍ୟ କାର୍ଯ୍ୟ କରିବା ଉଚିତ। ବିଶେଷ ବୀଜ ମନ୍ତ୍ର ବ୍ୟବହାର କରି, ଏଭଳି ଜ୍ଞାନ ଶୁଦ୍ଧ ହୁଏ।