ଅଗ୍ନିପୁରାଣମ୍

ଅକୃତଂ ଵାକ୍ଯହୀନଂ ଚ ତତ୍ ପୂରଯ ମହେଶ୍ଵର । ସପୂତତ୍ଵଂ ପରେଶାନ ପଵିତ୍ରଂ ପାପନାଶନମ୍

ଯାହା କିଛି ଅପୂର୍ଣ୍ଣ ରହିଛି କିମ୍ବା ଶବ୍ଦରେ ଅଭାବ ଅଛି, ହେ ମହେଶ୍ୱର, ତୁମେ ସେହି ସବୁ ପୂରଣ କର। ହେ ପରେଶାନ, ମୋତେ ପବିତ୍ରତା, ଶୁଦ୍ଧି ଓ ପାପ ନାଶ କରିଦିଅ।

ତ୍ଵଯା ପଵିତ୍ରିତଂ ସର୍ଵ ଜଗତ୍ ସ୍ଥାଵରଜଙ୍ଗମମ୍। ଖଣ୍ଡିତଂ ଯନ୍ମଯା ଦେଵ ଵ୍ରତଂ ଵୈକଲ୍ପଯୋଗତଃ

ତୁମେ ସମସ୍ତ ଥିବା ଓ ଚଳିତା ଜଗତକୁ ପବିତ୍ର କରିଛ। ମୁଁ ଯେଉଁ ପ୍ରତିଜ୍ଞା ଅସାବଧାନତା କିମ୍ବା ଭୁଲରେ ଭଙ୍ଗ କରିଛି, ହେ ଦେବ, ସେହି ସବୁ।

ଏକୀଭଵତୁ ତତ୍ ସର୍ଵଂ ତଵାଜ୍ଞାସୂତ୍ରଗୁମ୍ଫିତମ୍। ଜପଂ ନିଵେଦ୍ଯ ଦେଵସ୍ଯ ଭକ୍ତ୍ଯା ସ୍ତୋତ୍ରଂ ଵିଧାଯ ଚ

ସେହି ସବୁ ତୁମ ଆଜ୍ଞାରେ ଏକତାରେ ବିନ୍ଧି ଯାଉ। ଦେବଙ୍କୁ ଜପ ଅର୍ପଣ କରି, ଭକ୍ତିରେ ଷ୍ଟୋତ୍ର ରଚନା କରି।

ନତ୍ଵା ତୁ ଗୁରୁଣାଦିଷ୍ଟଂ ଗୃହ୍ଣୀଯାନ୍ନିଯମନ୍ନରଃ। ଚତୁର୍ମ୍ମାସଂ ତ୍ରିମାସଂ ଵା ତ୍ର୍ଯହମେକାହମେଵ ଚ

ଗୁରୁଙ୍କ ନିର୍ଦ୍ଦେଶ ଅନୁସାରେ, ନମସ୍କାର କରି, ଏକ ନିୟମ ଗ୍ରହଣ କରିବା ଉଚିତ। ଚାରି ମାସ, ତିନି ମାସ, ତିନି ଦିନ କିମ୍ବା ଏକ ଦିନ ପାଇଁ।

ପ୍ରଣମ୍ଯ କ୍ଷମଯିତ୍ଵେଶଂ ଗତ୍ଵା କୁଣ୍ଡାନ୍ତିକଂ ଵ୍ରତୀ। ପାଵଲକସ୍ଥେ ଶିଵେଽପ୍ଯେଵଂ ପଵିତ୍ରାଣାଂ ଚତୁଷ୍ଟଯମ୍

ନମସ୍କାର କରି, ଦେବଙ୍କୁ କ୍ଷମା ପ୍ରାର୍ଥନା କରି, ବ୍ରତୀ ଅଗ୍ନିକୁଣ୍ଡ ନିକଟକୁ ଯିବା ଉଚିତ। ଅଗ୍ନିରେ ଶିବ ଥିଲେ ମଧ୍ୟ, ଏହିପରି ଚାରି ପବିତ୍ରତା ହୁଏ।

ସମାରୋପ୍ଯ ସମଭ୍ଯର୍ଚ୍ଚ୍ଯ ପୁଷ୍ପଧୂପାକ୍ଷତାଦିଭିଃ। ଅନ୍ତର୍ବଲିଂ ପଵିତ୍ରଞ୍ଚ ରୁଦ୍ରଦିଭ୍ଯୋ ନିଵେଦଯେତ୍

ପୁଷ୍ପ, ଧୂପ, ଅକ୍ଷତ ଓ ଅନ୍ୟ ଦ୍ରବ୍ୟରେ ପୂଜା କରି, ଅନ୍ତର୍ବଳି ଓ ପବିତ୍ରତା ରୁଦ୍ର ଓ ଅନ୍ୟଙ୍କୁ ଅର୍ପଣ କରିବା ଉଚିତ।

ପ୍ରଵିଶ୍ଯାନ୍ତଃ ଶିଵଂ ସ୍ତୁତ୍ଵା ସପ୍ରଣାମଂ କ୍ଷମାପଯେତ୍। ପ୍ରାଯଶ୍ଚିତ୍ତକୃତଂ ହୋମଂ କୃତ୍ଵା ହୁତ୍ଵା ଚ ପାଯସଂ

ଭିତରକୁ ଯାଇ, ଶିବଙ୍କୁ ପ୍ରଣାମ କରି ଷ୍ଟୁତି କରିବା ଉଚିତ। କ୍ଷମା ପ୍ରାର୍ଥନା କରି, ପ୍ରାୟଶ୍ଚିତ୍ତ ହୋମ କରି, ପାୟସ ଅର୍ପଣ କରିବା ଉଚିତ।

ଶନୈଃ ପୂର୍ଣାହୁତିଂ ଦତ୍ଵା ଵହ୍ନିସ୍ଥଂ ଵିସୃଜେଚ୍ଛିଵଂ। ହୋମଂ ଵ୍ଯାହୃତିମିଃ କୃତ୍ଵା ରୁନ୍ଧ୍ଯାନ୍ନିଷ୍ଠୁରଯାଽନଲଂ

ଶାନ୍ତିରେ ପୂର୍ଣ୍ଣ ଆହୁତି ଦେଇ, ଅଗ୍ନିରେ ବସିଥିବା ଶିବଙ୍କୁ ବିଦାୟ କରିବା ଉଚିତ। ହୋମରେ ବିଶେଷ ଉଚ୍ଚାରଣ କରି, ଅଗ୍ନିକୁ ନମ୍ରତାରେ ଶାନ୍ତ କରିବା ଉଚିତ।

ଅଗ୍ନ୍ଯାଦିଭ୍ଯସ୍ତତୋ ଦଦ୍ଯାଦାହୁତୀନାଂ ଚତୁଷ୍ଟଯଂ। ଦିକ୍ପତିଭ୍ଯସ୍ତତୋ ଦଦ୍ଯାତ୍ ସପଵିତ୍ରଂ ବହିର୍ବଲିଂ

ଏପରେ, ଅଗ୍ନି ଓ ଅନ୍ୟଙ୍କୁ ଚାରି ଆହୁତି ଦେବା ଉଚିତ। ଦିଗ୍ପାଳମାନେ ପାଇଁ ପବିତ୍ରତା ଓ ବାହ୍ୟ ବଳି ଅର୍ପଣ କରିବା ଉଚିତ।

ସିଦ୍ଧାନ୍ତପୁସ୍ତକେ ଦଦ୍ଯାତ୍ ସପ୍ରମାଣଂ ପଵିତ୍ରକଂ ।। ଓଂ ହାଂ ଭୂଃ ସ୍ଵାହା। ଓଂ ହାଂ ଭୁଵଃ ସ୍ଵାହା। ଓଂ ହାଂ ସ୍ଵଃ ସ୍ଵାହା। ଓଂ ହାଂ ଭୁର୍ଭୁଵଃ ସ୍ଵଃ ସ୍ଵାହା। ହୋମଂ ଵ୍ଯାହୃତିଭିଃ କୃତ୍ଵା ଦତ୍ଵାଽଽହୁତିଚତୁଷ୍ଟଯଂ

ସିଦ୍ଧାନ୍ତ ପୁସ୍ତକରେ ପ୍ରମାଣ ସହିତ ପବିତ୍ରତା ରଖିବା ଉଚିତ। ଓଁ ହାଁ ଭୂଃ ସ୍ୱାହା। ଓଁ ହାଁ ଭୁଵଃ ସ୍ୱାହା। ଓଁ ହାଁ ସ୍ୱଃ ସ୍ୱାହା। ଓଁ ହାଁ ଭୂଃ ଭୁଵଃ ସ୍ୱଃ ସ୍ୱାହା। ହୋମରେ ବିଶେଷ ଉଚ୍ଚାରଣ କରି, ଚାରି ଆହୁତି ଦେବା ଉଚିତ।

ଓଂ ହାଂ ଅଗ୍ନଯେ ସ୍ଵାହା। ଓଂ ହାଂ ସୋମାଯ ସ୍ଵାହା। ଓଂ ହାଂ ଅଗ୍ନୀଷୋମାଭ୍ଯାଂ ସ୍ଵାହା। ଓଂ ହାଂ ଅଗ୍ନଯେ ସ୍ଵିଷ୍ଟକୃତେ ସ୍ଵାହା। ଗୁରୁଂ ଶିଵମିଵାଭ୍ଯର୍ଚ୍ଯ ଵସ୍ତ୍ରଭୂଷାଦିଵିସ୍ତରୈଃ। ସମଗ୍ନଂ ସଫଲଂ ତସ୍ଯ କ୍ରିଯାକାଣ୍ଡାଦି ଵାର୍ଷିକଂ ।। ଯସ୍ଯ ତୁଷ୍ଟୋ ଗୁରୁଃ ସମ୍ଯଗିତ୍ଯାହ ପରମେଶ୍ଵରଃ। ଇତ୍ଥଂ ଗୁରୋଃ ସମାରୋପ୍ଯ ହୃଦାଲମ୍ବିପଵିତ୍ରକଂ

ଦ୍ଵିଜାଦୀନ୍ ଭୋଜଯିତ୍ଵା ତୁ ଭକ୍ତ୍ଯା ଵସ୍ତ୍ରାଦିକଂ ଦଦେତ୍। ଦାନେନାନେନ ଦେଵେଶ ପ୍ରୀଯତାଂ ମେ ସଦାଶିଵଃ

ଦ୍ୱିଜ ଓ ଅନ୍ୟମାନେ ପାଇଁ ଭକ୍ତିରେ ଭୋଜନ ଦେଇ, ବସ୍ତ୍ର ଓ ଅନ୍ୟ ଦ୍ରବ୍ୟ ଦେବା ଉଚିତ। ଏହି ଦାନ ଦ୍ୱାରା, ହେ ଦେବେଶ, ସଦାଶିବ ମୋପ୍ରତି ସନ୍ତୁଷ୍ଟ ହେଉ।

ଭକ୍ତ୍ଯା ସ୍ନାନାଦିକଂ ପ୍ରାତଃ କୃତ୍ଵା ଶମ୍ଭୋଃ ସମାହରେତ୍। ପଵିତ୍ରାଣ୍ଯଷ୍ଟପୁଷ୍ପୈସ୍ତଂ ପୂଜଯିତ୍ଵା ଵିସର୍ଜ୍ଜଯେତ୍

ଭକ୍ତିରେ ପ୍ରଭାତରେ ସ୍ନାନ ଓ ଅନ୍ୟ କ୍ରିୟା କରି, ଶମ୍ଭୁ ପାଇଁ ସଂଗ୍ରହ କରିବା ଉଚିତ। ଅଷ୍ଟପୁଷ୍ପ ଓ ପବିତ୍ରତାରେ ପୂଜା କରି, ତାଙ୍କୁ ବିଦାୟ କରିବା ଉଚିତ।

ନିତ୍ଯଂ ନୈମିତ୍ତିକଂ କୃତ୍ଵା ଵିସ୍ତରେଣ ଯଥା ପୁରା। ପଵିତ୍ରାଣି ସମାରୋପ୍ଯ ପ୍ରଣମ୍ଯାଗ୍ନୌ ଶିଵଂ ଯଜେତ୍

ସଦା ନିୟମିତ ଓ ବିଶେଷ କ୍ରିୟାଗୁଡିକୁ ପୂର୍ବରୁ ଯେପରି କରାଯାଇଥିଲା, ସେହିପରି ବିସ୍ତୃତ ଭାବରେ କରି, ପବିତ୍ରତା ରଖି, ନମସ୍କାର କରି, ଅଗ୍ନିରେ ଶିବଙ୍କୁ ପୂଜା କରିବା ଉଚିତ।

ପ୍ରାଯଶ୍ଚିତ୍ତଂ ତତୋଽସ୍ତ୍ରେଣ ହୁତ୍ଵା ପୂର୍ଣାହୁତିଂ ଯଜେତ୍। ଭୁକ୍ତିକାମଃ ଶିଵାଯାଥ କୁର୍ଯ୍ଯାତ୍ କର୍ମ୍ମସମର୍ପଣଂ

ଏପରେ, ଅସ୍ତ୍ର ଦ୍ୱାରା ପ୍ରାୟଶ୍ଚିତ୍ତ ହୋମ କରି, ପୂର୍ଣ୍ଣ ଆହୁତି ଦେବା ଉଚିତ। ଯେଉଁମାନେ ଭୋଗ ଚାହାନ୍ତି, ଶିବଙ୍କୁ ନିଜ କାର୍ଯ୍ୟ ଅର୍ପଣ କରିବା ଉଚିତ।

ତ୍ଵତ୍‌ପ୍ରସାଦେନ କର୍ମ୍ମେଦଂ ମମାସ୍ତୁ ଫଲସାଧକଂ। ମୁକ୍ତିକାମସ୍ତୁ କର୍ମ୍ମେଦଂ ମାଽସ୍ତୁ ମେ ନାଥ ବନ୍ଧକଂ

ତୁମର କୃପାରେ ଏହି କାର୍ଯ୍ୟ ମୋ ପାଇଁ ଫଳଦାୟକ ହେଉ। ମୁଁ ମୁକ୍ତି ଚାହୁଁଛି, ଏହି କର୍ମ କେବେ ମୋ ପାଇଁ ବନ୍ଧନ ହେଇନ ଯାଉ, ହେ ପ୍ରଭୁ।

ଵହ୍ନିସ୍ଥଂ ନାଡୀଯୋଗେନ ଶିଵଂ ସଂଯୋଜଯେଚ୍ଛିଵେ। ହୃଦି ନ୍ଯସ୍ଯାଗ୍ନିସଙ୍ଘାତଂ ପାଵକଂ ଚ ଵିସର୍ଜଯେତ୍

ନାଳୀ ମାର୍ଗରେ ଅବସ୍ଥିତ ଅଗ୍ନିକୁ ଶିବଙ୍କ ସହିତ ଏକତ୍ର କରିବା ଉଚିତ। ହୃଦୟରେ ଅଗ୍ନିର ଗୁଚ୍ଛକୁ ରଖି, ପରେ ଶୁଦ୍ଧିକର୍ତ୍ତାକୁ ବିଦାୟ ଦେବା ଦରକାର।

ସମାଚମ୍ଯ ପ୍ରଵିଶ୍ଯାନ୍ତଃ କୁମ୍ଭାନୁଗତସଂଵରାନ୍। ଶିଵେ ସଂଯୋଜ୍ଯ ସାକ୍ଷେପଂ କ୍ଷମସ୍ଵେତି ଵିସର୍ଜଯେତ୍

ଜଳ ଚୁଷି ଭିତରକୁ ପ୍ରବେଶ କରି, କୁମ୍ଭକରେ ଶ୍ୱାସ ଧରି ରଖିବା ପରେ, ତାହାକୁ ଶିବଙ୍କ ସହିତ ଏକତ୍ର କରି, ମନେ ଅନୁମତି ଦେଇ, 'ମୋତେ ଖ୍ଷମା କର' ବୋଲି ବିଦାୟ ଦେବା ଉଚିତ।

ଵିସୃଜ୍ଯ ଲୋକପାଲାଦୀନାଦାଯେଶାତ୍ ପଵିତ୍ରକଂ। ସତି ଚଣ୍ଡେଶ୍ଵରେ ପୂଜାଂ କୃତ୍ଵା ଦତ୍ଵା ପଵିତ୍ରକଂ

ଦିଗ୍ପାଳ ଓ ଅନ୍ୟମାନେଙ୍କୁ ବିଦାୟ ଦେଇ, ପବିତ୍ର ସୂତା ନେବା ଉଚିତ। ଯଦି ଚଣ୍ଡେଶ୍ୱର ଉପସ୍ଥିତ ଅଛନ୍ତି, ତାଙ୍କୁ ପୂଜା କରି, ପବିତ୍ର ସୂତା ଦେଇବା ଦରକାର।

ତନ୍ନିର୍ମାଲ୍ଯାଦିକଂ ତସ୍ମୈ ସପଵିତ୍ରଂ ସମର୍ପଯେତ୍। ଅଥଵା ସ୍ଥଣ୍ଡିଲେ ଚଣ୍ଡଂ ଵିଧିନା ପୂର୍ଵଵଦ୍ଯଜେତ୍

ତାଙ୍କୁ ସମସ୍ତ ନିର୍ମାଳ୍ୟ ସହିତ ପବିତ୍ର ସୂତା ଅର୍ପଣ କରିବା ଉଚିତ। କିମ୍ବା, ବେଦି ଉପରେ ପୂର୍ବ ନିୟମ ଅନୁଯାୟୀ ଚଣ୍ଡଙ୍କୁ ପୂଜା କରିବା ଦରକାର।

ଯତ୍ କିଞ୍ଚିଦ୍ଵାର୍ଷିକଂ କର୍ମ୍ମ କୃତଂ ନ୍ଯୂନାଧିକଂ ମଯା। ତଦସ୍ତୁ ପରିପୂର୍ଣଂ ମେ ଚଣ୍ଡ ନାଥ ତଵାଜ୍ଞଯା

ମୁଁ ବର୍ଷର କୌଣସି କାର୍ଯ୍ୟ କମ୍ କିମ୍ବା ବେଶି କରିଥିଲି, ହେ ଚଣ୍ଡନାଥ, ତୁମ ଆଜ୍ଞାରେ ସେହି କାର୍ଯ୍ୟ ମୋ ପାଇଁ ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ ହେଉ।

ଇତି ଵିଜ୍ଞାପ୍ଯ ଦେଵେଶଂ ନତ୍ଵା ସ୍ତୁତ୍ଵା ଵିସର୍ଜଯେତ୍ । ତ୍ଯକ୍ତନିର୍ମ୍ମାଲ୍ଯକଃ ଶୁଦ୍ଧଃ ସ୍ନାପଯିତ୍ଵା ଶିଵଂ ଯଜେତ୍

ଏପରି ଭାବେ ଦେବତାଙ୍କୁ ଜଣାଇ, ଶିର ନମାଇ ଓ ସ୍ତୁତି କରି ବିଦାୟ ନିଅ। ନିର୍ମାଳ୍ୟ ଛାଡ଼ି, ଶୁଦ୍ଧ ହୋଇ, ସ୍ନାନ କରି ଶିବଙ୍କୁ ପୂଜା କର।

ଈଶ୍ଵର ଉଵାଚ ଵକ୍ଷ୍ଯେ ଦମନକାରୋହଵିଧିଂ ପୂର୍ଵଵଦାଚରେତ୍। ହରକୋପାତ୍ ପୁରା ଜାତୋ ଭୈରଵୋ ଦମିତାଃ ସୁରାଃ

ଈଶ୍ୱର କହିଲେ: ମୁଁ ଦମନକ ଶାଖା ରୋପଣ ପ୍ରକ୍ରିୟା କହିବି, ଯେପରି ପୂର୍ବରୁ କରାଯାଏ। ପୂର୍ବେ ହରଙ୍କ କ୍ରୋଧରୁ ଭୈରବଙ୍କ ଜନ୍ମ ହୋଇଥିଲା ଓ ଦେବତାମାନେ ଦମିତ ହେଉଥିଲେ।

ତେନାଥ ଶପ୍ତୋ ଵିଟପୋ ଭଵେତି ତ୍ରିପୁରାରିଣା। ପ୍ରସନ୍ନେନେରିତଂ ଚେଦଂ ପୂଜଯିଷ୍ଯନ୍ତ୍ରି ଯେ ନରାଃ

ତେଣୁ ତ୍ରିପୁରାରିଙ୍କ ଶାପରେ ଶାଖାଟି ଗଛ ହେବାକୁ କୁହାଯାଇଥିଲା। ପରେ ତାଙ୍କ କୃପାରେ ଏହି ଘୋଷଣା ହେଲା ଯେ, ଯେଉଁମାନେ ଏହାକୁ ପୂଜିବେ, ସେମାନେ ଶୁଭ ଫଳ ପାଇବେ।

ପରିପୂର୍ଣଫଲଂ ତେଷାଂ ନାନ୍ଯଥା ତେ ଭଵିଷ୍ଯତି। ସପ୍ତମ୍ଯାଂ ଵା ତ୍ରଯୋ ଦଶ୍ଯାଂ ଦମନଂ ସଂହିତାତ୍ମଭିଃ

ସେମାନେ ପୂର୍ଣ୍ଣ ଫଳ ପାଇବେ, ଅନ୍ୟ କେହି ନୁହେଁ। ସପ୍ତମୀ କିମ୍ବା ତ୍ରୟୋଦଶୀ ତାରିଖରେ ଶାସ୍ତ୍ର ଜ୍ଞାନୀମାନେ ଦମନକ ନେବା ଉଚିତ।

ସମ୍ପୂଜ୍ଯ ବୋଧଯେଦ୍‌ ଵୃକ୍ଷଂ ଭଵଵାକ୍ଯେନ ମନ୍ତ୍ରଵିତ୍। ହରପ୍ରସାଦସମ୍ଭୂତ ତ୍ଵମତ୍ର ସନ୍ନିଧୀଭଵ

ଯଥାଯଥ ଭାବେ ପୂଜା କରି, ମନ୍ତ୍ର ଜ୍ଞାନୀ ବ୍ୟକ୍ତି ଏହି ଶବ୍ଦରେ ଗଛକୁ ଜଗାଇବା ଉଚିତ: 'ହରଙ୍କ କୃପାରୁ ଜନ୍ମିଥିବା, ଏଠାରେ ଉପସ୍ଥିତ ହେଉ।'

ଶିଵକାର୍ଯଂ ସମୁଦ୍ଦିଶ୍ଯ ନେତଵ୍ଯୋଽସି ଶିଵାଜ୍ଞଯା। ଗୃହେଽପ୍ଯାମନ୍ତ୍ରଣଂ କୁର୍ଯ୍ଯାତ୍ ସାଯାହ୍ନେ ଚାଧିଵାସନଂ

ଶିବଙ୍କ କାର୍ଯ୍ୟ ପାଇଁ, ଶିବଙ୍କ ଆଜ୍ଞାରେ ତୁମକୁ ନେଇଯିବା ଉଚିତ। ଘରେ ମଧ୍ୟ ଆମନ୍ତ୍ରଣ କରିବା ଦରକାର, ସାଂଜେ ଅଧିବାସ କରିବା ଉଚିତ।

ଯଥାଵିଧି ସମଭ୍ଯର୍ଚ୍ଯ ସୂର୍ଯ୍ଯଶଙ୍କରପାଵକାନ୍। ଦେଵସ୍ଯ ପଶ୍ଚିମେ ମୂଲଂ ଦଦ୍ଯାତ୍ତସ୍ଯ ମୃଦା ଯୁତଂ

ନିୟମ ଅନୁଯାୟୀ ସୂର୍ଯ୍ୟ, ଶଙ୍କର ଓ ଅଗ୍ନିଙ୍କୁ ପୂଜା କରି, ଦେବତାଙ୍କ ପଶ୍ଚିମରେ ମାଟି ସହିତ ମୂଳ ରଖିବା ଉଚିତ।

ଵାମେନ ଶିରସା ଵାଽଥ ନାଲଂ ଧାତ୍ରୀଂ ତଥୋତ୍ତରେ। ଦକ୍ଷିଣେ ଭଗ୍ନପତ୍ରଞ୍ଚ ପ୍ରାଚ୍ଯାଂ ପୁଷ୍ପଞ୍ଚ ଧାରଣଂ

ବାମପଟେ ଶିରା କିମ୍ବା ଫଳ, ଉତ୍ତରେ ଡଣ୍ଡ, ଦକ୍ଷିଣରେ ଭଙ୍ଗା ପତ୍ର ଓ ପୂର୍ବରେ ଫୁଲ ରଖିବା ଦରକାର।