ଅଗ୍ନିପୁରାଣମ୍

ନିର୍ଗତ୍ଯ ଵହିରାଚମ୍ଯ ଗୋମଯେ ମଣ୍ଡଲତ୍ରଯେ। ପଞ୍ଚଗଵ୍ଯଞ୍ଚରୁନ୍ଦନ୍ତଧାଵନଞ୍ଚ କ୍ରମାଦ ଯଜେତ୍ ।.

ବାହାରକୁ ଯାଇ ଶୁଧ୍ଧି କରି, ଗୋମୟରେ ତିନିଟି ମଣ୍ଡଳ ବନାଇ, ପ୍ରଥମେ ପଞ୍ଚଗବ୍ୟ, ତାପରେ ଦହି ଓ ପରେ ଶୁଧ୍ଧି କ୍ରମକ୍ରମେ କରିବା ଉଚିତ୍।

ଆଚାନ୍ତୋ ମନ୍ତ୍ରସମ୍ବଦ୍ଧଃ କୃତସଙ୍ଗୀତଜାଗରଃ। ସ୍ଵପେଦନ୍ତଃ ସ୍ମରନ୍ନୀଶଂ ବୁଭୁକ୍ଷୁର୍ଦର୍ଭସଂସ୍ତରେ

ଶୁଧ୍ଧ ହୋଇ, ମନ୍ତ୍ର ସହିତ ଯୋଗ ରଖି, ଗୀତ ଓ ଜାଗରଣ କରି, ଦର୍ଭା ଘାସର ଶଯ୍ୟାରେ ଭିତରେ ଶୁଇ, ଭଗବାନ୍‌ଙ୍କୁ ସ୍ମରଣ କରି, ଖାଇବା ଇଚ୍ଛା ସହିତ ଶୁଇବା ଉଚିତ୍।

ଅନେନୈଵ ପ୍ରକାରେଣ ମୁମୁକ୍ଷୁରପି ସଂଵିଶେତ୍। କେଵଲମ୍ଭସ୍ମଶଯ୍ଯାଯାଂ ସୋପଵାସଃ ସମାହିତଃ

ଏହି ଭଳି ଭାବେ ମୁକ୍ତି ଚାହୁଁଥିବା ବ୍ୟକ୍ତି ମଧ୍ୟ ଉପବାସ ଓ ଏକାଗ୍ରତା ସହିତ କେବଳ ଭସ୍ମର ଶଯ୍ୟାରେ ଶୁଇବା ଉଚିତ୍।

ଈଶ୍ଵର ଉଵାଚ ଅଥ ପ୍ରାତଃ ସମୁତ୍ଥାଯ କୃତସ୍ନାନଃ ସମାହିତଃ। କୃତସନ୍ଧ୍ଯାର୍ଚନୋ ମନ୍ତ୍ରୀ ପ୍ରଵୀସ୍ଯ ମଖମଣ୍ଡପମ୍

ପ୍ରଭୁ କହିଲେ — ପ୍ରଭାତରେ ଉଠି, ସ୍ନାନ କରି, ମନ ଏକାଗ୍ର କରି, ସନ୍ଧ୍ୟାବନ୍ଦନା ଓ ପୂଜା କରି, ମନ୍ତ୍ରପାଠକ ଯଜ୍ଞ ମଣ୍ଡପକୁ ପ୍ରବେଶ କରିବା ଉଚିତ୍।

ସମାଦାଯ ପଵିତ୍ରାଣି ଅଵିସର୍ଜିତଦୈଵତଃ। ଐଶାନ୍ଯାଂ ଭାଜନେ ଶୁଦ୍ଧେ ସ୍ଥାପଯେତ୍ କୃତମଣ୍ଡଲେ

ପବିତ୍ର ନେଇ, ଦେବତାମାନେ ଅପସାରି ନହେଉଁ, ଏହାକୁ ଉତ୍ତରପୂର୍ବ ଦିଗରେ ଶୁଧ୍ଧ ପାତ୍ରରେ, ପ୍ରସ୍ତୁତ ମଣ୍ଡଳ ଉପରେ ରଖିବା ଉଚିତ୍।

ତତୋ ଵିସର୍ଜ୍ଯ ଦେଵେଶଂ ନିର୍ମ୍ମାଲ୍ଯମପନୀଯ ଚ। ପୂର୍ଵଵଦ୍ ଭୂତଲେ ଶୁଦ୍ଧେ କୃତ୍ଵାହ୍ନି କମଥ ଦ୍ଵଯମ୍

ତାପରେ ଦେବତାଙ୍କୁ ବିଦାୟ ଦେଇ, ପୂର୍ବର ଭଳି, ଅପଚୟ ଦେଇ, ଦିନ ପାଇଁ ଦୁଇଟି କମଠ ଶୁଧ୍ଧ ଭୂମିରେ ରଖିବା ଉଚିତ୍।

ଆଦିତ୍ଯଦ୍ଵାରଦିକ୍‌ପାଲକୁମ୍ଭେଶାନୌ ଶିଵେଽନଲେ । ନୈମିତ୍ତିକୀଂ ସଵିସ୍ତାରାଂ କୁର୍ଯ୍ଯାତ୍ ପୂଜାଂ ଵିଶେଷତଃ

ସୂର୍ଯ୍ୟ ଦ୍ୱାର, ଦିଗ୍ଗଜ, କୁମ୍ଭ ରକ୍ଷକ, ଈଶ୍ୱର, ଶିବ ଓ ଅଗ୍ନି ପାଖରେ ବିଶେଷ ଓ ବ୍ୟାପକ ପୂଜା କରିବା ଉଚିତ୍।

ମନ୍ତ୍ରାଣାଂ ତର୍ପଣଂ ପ୍ରାଯଶ୍ଚିତ୍ତହୋମଂ ଶରାତ୍ମନା । ଅଷ୍ଟୋତ୍ତରଶତଂ କୃତ୍ଵା ଦଦ୍ଯାତ୍ ପୂର୍ଣାହୁତିଂ ଶନୈଃ

ମନ୍ତ୍ରମାନଙ୍କ ପାଇଁ ତର୍ପଣ, ପ୍ରାୟଶ୍ଚିତ୍ତ ହୋମ କରି, ଏକ ଶତ ଆଠ (୧୦୮) ପୂର୍ଣ୍ଣ ହେଲେ, ଶାନ୍ତ ଭାବରେ ପୂର୍ଣ୍ଣାହୁତି ଦେବା ଉଚିତ୍।

ପଵିତ୍ରଂ ଭାନଵେ ଦତ୍ଵା ସମାଚମ୍ଯ ଦଦୀତ ଚ। ଦ୍ଵାରପାଲାଦିଦିକ୍ପାଲକୁମ୍ଭଵର୍ଦ୍ଧନିକାଦିଷୁ

ପବିତ୍ରକୁ ସୂର୍ଯ୍ୟଙ୍କୁ ଦେଇ, ନିଜକୁ ଶୁଧ୍ଧ କରି, ଦ୍ୱାରପାଳ, ଦିଗ୍ପାଳ ଓ କୁମ୍ଭ ବଢ଼ାଇବା ମାନେ ମଧ୍ୟ ପବିତ୍ର ଦେବା ଉଚିତ୍।

ସନ୍ନିଧାନେ ତତଃ ଶମ୍ଭୋରୁପଵିଶ୍ଯ ନିଜାସନେ। ପଵିତ୍ରମାତ୍ମନେ ଦଦ୍ଯାଦ୍ ଗଣାଯ ଗୁରୁଵହ୍ନଯେ

ଶିବଙ୍କ ସାମ୍ନାରେ ନିଜ ଆସନରେ ବସି, ପବିତ୍ରକୁ ନିଜ ପାଇଁ, ଗଣ, ଗୁରୁ ଓ ଅଗ୍ନି ପାଇଁ ଦେବା ଉଚିତ୍।

ଓଂ କାଲାତ୍ମନା ତ୍ଵଯା ଦେଵ ଯଦ୍ଦିଷ୍ଟଂ ମାମକେ ଵିଧୌ । କୃତଂ କ୍ଲିଷ୍ଟଂ ସମୁତ୍ସୃଷ୍ଟଂ କୃତଂ ଗୁପ୍ତଞ୍ଚ ଯତ୍ କୃତଂ

ଓଁ, କାଳ ସ୍ୱରୂପ ଭଗବାନ, ମୋର କ୍ରିୟାରେ ଆପଣ ଯାହା ଇଚ୍ଛା କରିଛନ୍ତି, ଯାହା କରାଯାଇଛି, ଯାହା କଷ୍ଟ ଭୋଗିଛି, ଯାହା ଛାଡ଼ାଯାଇଛି, ଯାହା ଲୁଚାଯାଇଛି ଓ ଯାହା ସଫଳ ହୋଇଛି—

ତଦସ୍ତୁ କ୍ଲିଷ୍ଟମକ୍ଲିଷ୍ଟଂ କୃତଂ କ୍ଲିଷ୍ଟମସଂସ୍କୃତମ୍(୪)। ସର୍ଵାତ୍ମନାଽମୁନା ଶମ୍ଭୋ ପଵିତ୍ରେଣ ତ୍ଵଦିଚ୍ଛଯା

ସେଥିରେ ଯାହା କଷ୍ଟଦାୟକ ହେଉ, ନ ହେଉ, କରାଯାଇଥିବା, ନ କରାଯାଇଥିବା, ଶୁଧ୍ଧ ନ ହେଉ, ଏହି ପବିତ୍ର ଦ୍ୱାରା, ହେ ଶିବ, ଆପଣଙ୍କ ଇଚ୍ଛାନୁସାରେ ସବୁ ଦିଗରୁ ଶୁଧ୍ଧ ହେଉ।

ଓଂ ପୂରଯମଖଵ୍ରତଂ ନିଯମେଶ୍ଵରାଯ ସ୍ଵାହା। ଆତ୍ମତତ୍ତ୍ଵେ ପ୍ରକୃତ୍ଯନ୍ତେ ପାଲିତେ ପଦ୍ମଯୋନିନା

ଓଁ, ନିୟମର ଈଶ୍ୱର ପାଇଁ ମଖବ୍ରତ ପୂରଣ କର, ସ୍ୱାହା। ଆତ୍ମତତ୍ତ୍ୱ ଓ ପ୍ରକୃତିର ଶେଷରେ, ପଦ୍ମଯୋନିଙ୍କ ରକ୍ଷାରେ।

ମୂଲଂ ଲଯାନ୍ତମୁଚ୍ଚାର୍ଯ୍ଯ ପଵିତ୍ରେଣାର୍ଚ୍ଚଯେଚ୍ଛିଵମ୍। ଵିଦ୍ଯାତତ୍ତ୍ଵେ ଚ ଵିଦ୍ଯାନ୍ତେ ଵିଷ୍ଣୁକାରଣପାଲିତେ

ମୂଳ ଓ ଲୟ ପଠି, ପବିତ୍ର ଦ୍ୱାରା ଶିବଙ୍କୁ ପୂଜିବା ଉଚିତ୍। ଜ୍ଞାନତତ୍ତ୍ୱ ଓ ଜ୍ଞାନର ଶେଷରେ, ବିଷ୍ଣୁଙ୍କ କାରଣରେ ରକ୍ଷିତ।

ଈଶ୍ଵରାନ୍ତଂ ସମୁଚ୍ଚାର୍ଯ୍ଯ ପଵିତ୍ରମଧିରୋପଯେତ୍। ଶିଵାନ୍ତେ ଶିଵତତ୍ତ୍ଵେ ଚ ରୁଦ୍ରକାରଣପାଲିତେ

ଈଶ୍ୱରର ଶେଷ ପଠି, ପବିତ୍ରକୁ ଉପରେ ରଖିବା ଉଚିତ୍। ଶିବର ଶେଷ ଓ ତତ୍ତ୍ୱରେ, ରୁଦ୍ରଙ୍କ କାରଣରେ ରକ୍ଷିତ।

ଶିଵାନ୍ତଂ ମନ୍ତ୍ରମୁଚ୍ଚାର୍ଯ୍ଯ ତସ୍ମୈ ଦେଵଂ ପଵିତ୍ରକମ୍। ସର୍ଵକାରଣପାଲେଷୁ ଶିଵମୁଚ୍ଚର୍ଯ ସୁଵ୍ରତ

ଶିବମନ୍ତ୍ରର ଶେଷ ପଠି, ସେ ଦେବତାଙ୍କୁ ପବିତ୍ରକୁ ଦେବା ଉଚିତ୍। ସମସ୍ତ କାରଣ ମଧ୍ୟରେ, ଶିବଙ୍କୁ ସ୍ମରଣ କର, ହେ ସୁବ୍ରତ।

ମୂଲଂ ଲଯାନ୍ତମୁଚ୍ଚାର୍ଯ ଦଦ୍ଯାଦ୍ ଗଙ୍ଗାଵତାରକମ୍ । ଆତ୍ମଵିଦ୍ଯାଶିଵୈଃ ପ୍ରୋକ୍ତଂ ମୁମୁକ୍ଷୂଣାଂ ପଵିତ୍ରକମ୍

ମୂଳ ଓ ଲୟ ପଠି, ଗଙ୍ଗା ଅବତାରକୁ ଦେବା ଉଚିତ୍। ଆତ୍ମ, ଜ୍ଞାନ ଓ ଶିବ ଜାଣିଥିବା ଲୋକେ ମୁକ୍ତି ଚାହୁଁଥିବାଙ୍କ ପାଇଁ ଏହି ପବିତ୍ରକୁ କହିଛନ୍ତି।

ଵିନିର୍ଦିଷ୍ଟଂ ବୁଭୁକ୍ଷୂଣାଂ ଶିଵତତ୍ତ୍ଵାତ୍ମଭିଃ କ୍ରମାତ୍। ସ୍ଵାହାନ୍ତଂ ଵା ନମୋଽନ୍ତଂ ଵା ମନ୍ତ୍ରମେଷାମୁଦୀରଯେତ୍

ଯେଉଁମାନେ ଭୋଗ ଚାହାନ୍ତି, ଶିବତତ୍ତ୍ୱରେ ନିଶ୍ଚିତ ଥିବା ଲୋକମାନେ ଯେପରି ନିର୍ଦ୍ଦେଶ କରିଛନ୍ତି, ସେହି ମନ୍ତ୍ରଗୁଡିକୁ କ୍ରମରେ 'ସ୍ୱାହା' କିମ୍ବା 'ନମଃ' ଶବ୍ଦରେ ଶେଷ କରି ପଠିବା ଉଚିତ।

ଓଂ ହାଂ ଆତ୍ମତତ୍ତ୍ଵାଧିପତଯେ ଶିଵାଯ ସ୍ଵାହା। ଓଂ ହାଂ ଵିଦ୍ଯାତତ୍ତ୍ଵାଧିପତଯେ ଶିଵାଯ ସ୍ଵାହା । ଓଂ ହୌଂ ଶିଵତତ୍ତ୍ଵାଧିପତଯେ ଶିଵାଯ ସ୍ଵାହା। ନତ୍ଵା ଗଙ୍ଗାଵତାରନ୍ତୁ ପ୍ରାର୍ଥଯେତ୍ତଂ କୃତାଞ୍ଜଲିଃ। ତ୍ଵଙ୍ଗତିଃ ସର୍ଵ୍ଵଭୂତାନାଂ ସଂସ୍ଥିତସ୍ତ୍ଵଞ୍ଚରାଚରେ

ଓଁ ହାଁ ଆତ୍ମତତ୍ତ୍ୱର ଅଧିପତି ଶିବଙ୍କୁ ସ୍ୱାହା। ଓଁ ହାଁ ବିଦ୍ୟାତତ୍ତ୍ୱର ଅଧିପତି ଶିବଙ୍କୁ ସ୍ୱାହା। ଓଁ ହଉଁ ଶିବତତ୍ତ୍ୱର ଅଧିପତି ଶିବଙ୍କୁ ସ୍ୱାହା। ଶିବଙ୍କୁ ନମସ୍କାର କରି, ଗଙ୍ଗାର ଅବତାର ପ୍ରାର୍ଥନା କରି, ହାତ ଜୋଡି ଅଞ୍ଜଳି ଦିଅ। ତୁମେ ସମସ୍ତ ଜୀବର ଗତି, ଚଳାଚଳ ଜଗତରେ ତୁମେ ବ୍ୟାପିତ।

ଅନ୍ତଶ୍ଚାରେଣ ଭୂତାନା ଦ୍ରଷ୍ଟା ତ୍ଵଂ ପରମେଶ୍ଵର। କର୍ମଣା ମନସା ଵାଚା ତ୍ଵତ୍ତୋ ନାନ୍ଯା ଗତିର୍ମ୍ମମ ।। ମନ୍ତ୍ରହୀନଂ କ୍ରିଯାହୀନଂ ଦ୍ରଵ୍ଯହୀନଞ୍ଚ ଯତ୍ କୃତମ୍। ଜପହୋମାର୍ଚ୍ଚନୈର୍ହୀନଂ କୃତଂ ନିତ୍ଯଂ ମଯା ତଵ

ତୁମର ଅନ୍ତର୍ନିହିତ ଉପସ୍ଥିତି ଦ୍ୱାରା, ହେ ପରମେଶ୍ୱର, ତୁମେ ସମସ୍ତ ଭୂତଙ୍କୁ ଦେଖୁଛ। କାର୍ଯ୍ୟ, ମନ ଓ ଭାଷାରେ, ମୋର ଅନ୍ୟ କୌଣସି ଆଶ୍ରୟ ନାହିଁ, କେବଳ ତୁମେ। ମନ୍ତ୍ର ନଥିବା, କ୍ରିୟା ନଥିବା, ଦ୍ରବ୍ୟ ନଥିବା, ଜପ, ହୋମ, ଅର୍ଚ୍ଚନା ନଥିବା ଯାହା କିଛି କରିଛି, ସେ ସବୁ ମୁଁ ସଦା ତୁମ ପାଇଁ କରିଛି।

ଅକୃତଂ ଵାକ୍ଯହୀନଂ ଚ ତତ୍ ପୂରଯ ମହେଶ୍ଵର । ସପୂତତ୍ଵଂ ପରେଶାନ ପଵିତ୍ରଂ ପାପନାଶନମ୍

ଯାହା କିଛି ଅପୂର୍ଣ୍ଣ ରହିଛି କିମ୍ବା ଶବ୍ଦରେ ଅଭାବ ଅଛି, ହେ ମହେଶ୍ୱର, ତୁମେ ସେହି ସବୁ ପୂରଣ କର। ହେ ପରେଶାନ, ମୋତେ ପବିତ୍ରତା, ଶୁଦ୍ଧି ଓ ପାପ ନାଶ କରିଦିଅ।

ତ୍ଵଯା ପଵିତ୍ରିତଂ ସର୍ଵ ଜଗତ୍ ସ୍ଥାଵରଜଙ୍ଗମମ୍। ଖଣ୍ଡିତଂ ଯନ୍ମଯା ଦେଵ ଵ୍ରତଂ ଵୈକଲ୍ପଯୋଗତଃ

ତୁମେ ସମସ୍ତ ଥିବା ଓ ଚଳିତା ଜଗତକୁ ପବିତ୍ର କରିଛ। ମୁଁ ଯେଉଁ ପ୍ରତିଜ୍ଞା ଅସାବଧାନତା କିମ୍ବା ଭୁଲରେ ଭଙ୍ଗ କରିଛି, ହେ ଦେବ, ସେହି ସବୁ।

ଏକୀଭଵତୁ ତତ୍ ସର୍ଵଂ ତଵାଜ୍ଞାସୂତ୍ରଗୁମ୍ଫିତମ୍। ଜପଂ ନିଵେଦ୍ଯ ଦେଵସ୍ଯ ଭକ୍ତ୍ଯା ସ୍ତୋତ୍ରଂ ଵିଧାଯ ଚ

ସେହି ସବୁ ତୁମ ଆଜ୍ଞାରେ ଏକତାରେ ବିନ୍ଧି ଯାଉ। ଦେବଙ୍କୁ ଜପ ଅର୍ପଣ କରି, ଭକ୍ତିରେ ଷ୍ଟୋତ୍ର ରଚନା କରି।

ନତ୍ଵା ତୁ ଗୁରୁଣାଦିଷ୍ଟଂ ଗୃହ୍ଣୀଯାନ୍ନିଯମନ୍ନରଃ। ଚତୁର୍ମ୍ମାସଂ ତ୍ରିମାସଂ ଵା ତ୍ର୍ଯହମେକାହମେଵ ଚ

ଗୁରୁଙ୍କ ନିର୍ଦ୍ଦେଶ ଅନୁସାରେ, ନମସ୍କାର କରି, ଏକ ନିୟମ ଗ୍ରହଣ କରିବା ଉଚିତ। ଚାରି ମାସ, ତିନି ମାସ, ତିନି ଦିନ କିମ୍ବା ଏକ ଦିନ ପାଇଁ।

ପ୍ରଣମ୍ଯ କ୍ଷମଯିତ୍ଵେଶଂ ଗତ୍ଵା କୁଣ୍ଡାନ୍ତିକଂ ଵ୍ରତୀ। ପାଵଲକସ୍ଥେ ଶିଵେଽପ୍ଯେଵଂ ପଵିତ୍ରାଣାଂ ଚତୁଷ୍ଟଯମ୍

ନମସ୍କାର କରି, ଦେବଙ୍କୁ କ୍ଷମା ପ୍ରାର୍ଥନା କରି, ବ୍ରତୀ ଅଗ୍ନିକୁଣ୍ଡ ନିକଟକୁ ଯିବା ଉଚିତ। ଅଗ୍ନିରେ ଶିବ ଥିଲେ ମଧ୍ୟ, ଏହିପରି ଚାରି ପବିତ୍ରତା ହୁଏ।

ସମାରୋପ୍ଯ ସମଭ୍ଯର୍ଚ୍ଚ୍ଯ ପୁଷ୍ପଧୂପାକ୍ଷତାଦିଭିଃ। ଅନ୍ତର୍ବଲିଂ ପଵିତ୍ରଞ୍ଚ ରୁଦ୍ରଦିଭ୍ଯୋ ନିଵେଦଯେତ୍

ପୁଷ୍ପ, ଧୂପ, ଅକ୍ଷତ ଓ ଅନ୍ୟ ଦ୍ରବ୍ୟରେ ପୂଜା କରି, ଅନ୍ତର୍ବଳି ଓ ପବିତ୍ରତା ରୁଦ୍ର ଓ ଅନ୍ୟଙ୍କୁ ଅର୍ପଣ କରିବା ଉଚିତ।

ପ୍ରଵିଶ୍ଯାନ୍ତଃ ଶିଵଂ ସ୍ତୁତ୍ଵା ସପ୍ରଣାମଂ କ୍ଷମାପଯେତ୍। ପ୍ରାଯଶ୍ଚିତ୍ତକୃତଂ ହୋମଂ କୃତ୍ଵା ହୁତ୍ଵା ଚ ପାଯସଂ

ଭିତରକୁ ଯାଇ, ଶିବଙ୍କୁ ପ୍ରଣାମ କରି ଷ୍ଟୁତି କରିବା ଉଚିତ। କ୍ଷମା ପ୍ରାର୍ଥନା କରି, ପ୍ରାୟଶ୍ଚିତ୍ତ ହୋମ କରି, ପାୟସ ଅର୍ପଣ କରିବା ଉଚିତ।

ଶନୈଃ ପୂର୍ଣାହୁତିଂ ଦତ୍ଵା ଵହ୍ନିସ୍ଥଂ ଵିସୃଜେଚ୍ଛିଵଂ। ହୋମଂ ଵ୍ଯାହୃତିମିଃ କୃତ୍ଵା ରୁନ୍ଧ୍ଯାନ୍ନିଷ୍ଠୁରଯାଽନଲଂ

ଶାନ୍ତିରେ ପୂର୍ଣ୍ଣ ଆହୁତି ଦେଇ, ଅଗ୍ନିରେ ବସିଥିବା ଶିବଙ୍କୁ ବିଦାୟ କରିବା ଉଚିତ। ହୋମରେ ବିଶେଷ ଉଚ୍ଚାରଣ କରି, ଅଗ୍ନିକୁ ନମ୍ରତାରେ ଶାନ୍ତ କରିବା ଉଚିତ।

ଅଗ୍ନ୍ଯାଦିଭ୍ଯସ୍ତତୋ ଦଦ୍ଯାଦାହୁତୀନାଂ ଚତୁଷ୍ଟଯଂ। ଦିକ୍ପତିଭ୍ଯସ୍ତତୋ ଦଦ୍ଯାତ୍ ସପଵିତ୍ରଂ ବହିର୍ବଲିଂ

ଏପରେ, ଅଗ୍ନି ଓ ଅନ୍ୟଙ୍କୁ ଚାରି ଆହୁତି ଦେବା ଉଚିତ। ଦିଗ୍ପାଳମାନେ ପାଇଁ ପବିତ୍ରତା ଓ ବାହ୍ୟ ବଳି ଅର୍ପଣ କରିବା ଉଚିତ।