ଅଗ୍ନିପୁରାଣମ୍

ପ୍ରତାପ୍ଯାଗ୍ନୌ ତ୍ରିଧା ଦର୍ଭମୂଲମଧ୍ଯାଗ୍ରକୈଃ ସ୍ପରୃଶେତ୍ । କୁଶସ୍ପୃଷୃପ୍ରଦେଶେ ତୁ ଆତ୍ମଵିଦ୍ଯାଶିଵାତ୍ମକଂ

ଅଗ୍ନିରେ ତାପି, ଦର୍ଭା ଘାସର ମୂଳ, ମଧ୍ୟ ଓ ଶିରାକୁ ଛୁଆଇବା ଉଚିତ। କୁଶ ଛୁଆଯାଇଥିବା ସ୍ଥାନରେ ଆତ୍ମଜ୍ଞାନ ଓ ଶିବତ୍ୱକୁ ଆହ୍ୱାନ କରିବା ଦରକାର।

କ୍ରମାତ୍ତତ୍ତ୍ଵତ୍ରଯଂ ନ୍ଯସ୍ଯ ହାଂ ହୀଂ ହୂଂ ସଂ ରଵୈଃ କ୍ରମାତ୍। ସ୍ରୁଚି ଶକ୍ତିଂ ସ୍ତୁଵେ ଶମ୍ଭୁଂ ଵିନ୍ଯସ୍ଯ ହୃଦଯାଣୁନା

କ୍ରମକ୍ରମେ ତିନିଟି ତତ୍ତ୍ୱକୁ, 'ହାଁ', 'ହିଁ', 'ହୁଁ', 'ସଂ', 'ର' ଅକ୍ଷରରେ ବ୍ୟବସ୍ଥା କରିବା ଉଚିତ। ଛାମଚରେ ଶକ୍ତି ଓ ଶମ୍ଭୁଙ୍କୁ ପ୍ରଶଂସା କରି, ହୃଦୟ ତତ୍ତ୍ୱକୁ ବସାଇବା ଦରକାର।

ତ୍ରିସୂତ୍ରୀଵେଷ୍ଟିତଗ୍ରୀଵୌ ପୂଜିତୌ କୁସୁମାଦିଭିଃ। କୁଶାନାମୁପରିଷ୍ଟାତ୍ତୌ ସ୍ଥାପଯିତ୍ଵା ସ୍ଵଦକ୍ଷିଣେ

ତିନି ସୂତ୍ରରେ ଗଳା ବାନ୍ଧିଥିବା ଦୁଇଟିକୁ ଫୁଲ ଓ ଅନ୍ୟାନ୍ୟ ଦ୍ୱାରା ପୂଜି, ସେଗୁଡ଼ିକୁ କୁଶ ଉପରେ, ନିଜର ଡାହାଣ ଦିଗରେ ରଖିବା ଉଚିତ।

ଗଵ୍ଯମାଜ୍ଯଂ ସମାଦାଯ ଵୀକ୍ଷଣାଦିଵିଶୋଧିତଂ। ସ୍ଵକାଂ ବ୍ରହ୍ମମଯୀଂ ମୂର୍ତ୍ତି ସଞ୍ଚିନ୍ତ୍ଯାଦାଯ ତଦ୍‌ଘୃତଂ

ଗାଈଁର ଶୁଦ୍ଧ ଘିଅ ନେଇ, ନିଜ ଦେହକୁ ବ୍ରହ୍ମର ଆକୃତି ଭାବି, ସେ ଘିଅକୁ ନେବା ଉଚିତ।

କୁଣ୍ଡସ୍ଯୋର୍ଧ୍ଵଂ ହୃଦାଵର୍ତ୍ଯଂ ଭ୍ରାମଯିତ୍ଵାଗ୍ନିଗୋଚରେ। ପୁନର୍ଵ୍ଵିଷ୍ଣୁମଯୀଂ ଧ୍ଯାତ୍ଵା ଘୃତମୀଶାନଗୋଚରେ

ଅଲତାର ଉପରେ, ହୃଦୟ ସ୍ତରରେ, ଅଗ୍ନି ସାମ୍ନାରେ ଘିଅକୁ ଘୁଞ୍ଚାଇ, ପୁଣି ବିଷ୍ଣୁଙ୍କ ଆକୃତି ଉପରେ ଧ୍ୟାନ କରି, ଘିଅକୁ ଈଶାନଙ୍କ ଅଞ୍ଚଳରେ ରଖିବା ଉଚିତ।

ଧୃତ୍ଵାଦାଯ କୁଶାଗ୍ରେଣ ସ୍ଵାହାନ୍ତଂ ଶିରସାଣୁନା । ଜୁହୁଯାଦ୍ଵିଷ୍ଣଵେ ଵିନ୍ଦୁଂ ରୁଦ୍ରରୂପମନନ୍ତରଂ

କୁଶ ଘାସର ଟିପ୍ ପକେଇ ନେଇ, ମୁଣ୍ଡକୁ ହାଲୁକା ନମାଇ ‘ସ୍ୱାହା’ ଉଚ୍ଚାରଣ କରି, ଏକ ବିନ୍ଦୁ ଘିଅ ବିଷ୍ଣୁଙ୍କୁ ଓ ତାପରେ ସହସା ରୁଦ୍ରଙ୍କୁ ଅର୍ପଣ କରିବା ଉଚିତ।

ବାଵଯନ୍ନିଜମାତ୍ମାନଂ ନାଭୌ ଧୃତ୍ଵା ପ୍ଲଵେତ୍ତତଃ। ପ୍ରାଦେଶମାତ୍ରଦର୍ଭାଭପ୍ଯାମଙ୍ଗୁଷ୍ଠାନାମିକାଗ୍ରକୈଃ

ନିଜ ଆତ୍ମାକୁ ଧ୍ୟାନ କରି, ନାଭିରେ ଧରି, ପରେ ଏକ ହାତ ଲମ୍ବା ଦର୍ଭା ଘାସ ଓ ଅଙ୍ଗୁଠି ଓ ଅନାମିକା ଟିପ୍ ସହିତ ତାହାକୁ ଉପରେ ଭାସାଇବା ଉଚିତ।

ଧୃତାଭ୍ଯାଂ ସମ୍ମୁଖଂ ଵହ୍ନେରସ୍ତ୍ରେଣାପ୍ଲଵମାଚରେତ୍। ହୃଦାତ୍ମସମ୍ମୁଖଂ ତଦ୍ଵତ୍ କୁର୍ଯାତ୍ ସମ୍ପ୍ଲଵନନ୍ତତଃ

ଦୁଇ ହାତରେ ଦର୍ଭା ଧରି, ଅଗ୍ନି ସାମ୍ନାରେ ଅସ୍ତ୍ର ମୁଦ୍ରାରେ ଭାସାଇବା ଉଚିତ; ଏହିପରି ହୃଦୟ ଓ ନିଜ ଆତ୍ମା ସାମ୍ନାରେ ମଧ୍ୟ ପରବର୍ତ୍ତୀ ଭାସାଇବା କରିବା ଉଚିତ।

ହୃଦାଲବ୍ଧଦଗ୍ଧଦର୍ଭଂ ଶସ୍ତ୍ରକ୍ଷେପାତ୍ ପଵିତ୍ରଯେତ୍। ଦୀପ୍ତେନାପରଦର୍ଭେଣ ନିଵାହ୍ଯାନେନ ଦୀପଯେତ୍

ହୃଦୟରେ ଜଳିଥିବା ଦର୍ଭା ଘାସକୁ ଅସ୍ତ୍ର ଫେଙ୍କି ପବିତ୍ର କରିବା ଉଚିତ; ଆଉ ଜଳୁଥିବା ଦର୍ଭା ଦ୍ୱାରା ସେଠାକୁ ଉଝାଇ ଏବଂ ଜଳାଇବା ଉଚିତ।

ଅସ୍ତ୍ରମନ୍ତ୍ରେଣ ନିର୍ଦ୍ଦଗ୍ଧଂ ଵହ୍ନୌ ଦର୍ଭଂ ପୁନଃ କ୍ଷିପେତ୍। କ୍ଷିପ୍ତ୍ଵା ଘୃତେ କୃତଗ୍ରନ୍‌ଥିକୁଶଂ ପ୍ରାଦେଶସମ୍ମିତଂ

ଅସ୍ତ୍ର ମନ୍ତ୍ର ଦ୍ୱାରା ଜଳିଥିବା ଦର୍ଭାକୁ ପୁଣିଥରେ ଅଗ୍ନିରେ ପକେଇବା ଉଚିତ; ପରେ ଘିଅରେ ଏକ ଗଠିଯାଇଥିବା ଏବଂ ଏକ ହାତ ଲମ୍ବା କୁଶ ଘାସ ରଖିବା ଉଚିତ।

ପକ୍ଷଦ୍ଵଯମିଡାଦୀନାଂ ତ୍ରଯଂ ଚାଜ୍ଯେ ଵିଭାଵଯେତ୍। କ୍ରମାଦ୍ଭାଗତ୍ରଯାଦାଜ୍ଯଂ ସ୍ରୁଵେଣାଦାଯ ହୋମଯେତ୍

ଘିଅରେ ଇଡା ଓ ଅନ୍ୟମାନେ ପାଇଁ ଦୁଇଟି ପଖ ଓ ତିନିଟି ଦେହ ଭାବିବା ଉଚିତ; ପରେ କ୍ରମରେ ତିନି ଭାଗ ଘିଅ ସ୍ରୁଭରେ ନେଇ ଅଗ୍ନିକୁ ଅର୍ପଣ କରିବା ଉଚିତ।

ସ୍ଵେତ୍ଯଗ୍ନୌ ହା ଘୃତେ ଭାଗଂ ଶେଷମାଜ୍ଯଂ କ୍ଷିପେତ୍ କ୍ରମାତ୍। ଓଂ ହାଂ ଅଗ୍ନଯେ ସ୍ଵାହା। ଓଂ ହାଂ ସୋମାଯ ସ୍ଵାହା। ଓଂ ହାଂ ଅଗ୍ନୀଷୋମାଭ୍ଯାଂ ସ୍ଵାହା। ଉଦ୍‌ଘାଟନାଯ ନେତ୍ରାଣାଂ ଅଗ୍ନେର୍ନେତ୍ରତ୍ରଯେ ଭୁଖେ

ଏଭଳି ଅଗ୍ନିରେ ଘିଅର ଭାଗ ଓ ଶେଷ ଘିଅ କ୍ରମରେ ଅର୍ପଣ କରିବା ଉଚିତ: 'ଓଁ ହାଁ ଅଗ୍ନିକୁ ସ୍ୱାହା; ଓଁ ହାଁ ସୋମକୁ ସ୍ୱାହା; ଓଁ ହାଁ ଅଗ୍ନି ଓ ସୋମକୁ ସ୍ୱାହା।' ଆଉ ଅଗ୍ନିର ତିନିଟି ନୟନ ପାଇଁ ନୟନ ଉଦ୍‌ଘାଟନ କରିବା।

ସ୍ରୁଵେଣ ଘୃତପୂର୍ଣେନ ଚତୁର୍ଥୀମାହୁତିଂ ଯଜେତ୍। ଓଂ ହାଂ ଅଗ୍ନଯେ ସ୍ଵିଷ୍ଟକୃତେ ସ୍ଵାହା। ଅଭିମନ୍ଞ୍ଯ ଷଡଙ୍ଗେନ ବୋଧଯେଦ୍ଧେନୁମୁଦ୍ରଯା

ସ୍ରୁଭରେ ପୂର୍ଣ୍ଣ ଘିଅ ନେଇ ଚତୁର୍ଥ ହୋମ କରିବା ଉଚିତ: 'ଓଁ ହାଁ ଅଗ୍ନି ସ୍ବିଷ୍ଟକୃତେ ସ୍ୱାହା।' ଛଅ ଅଙ୍ଗ ଧ୍ୟାନ କରି ଗାଈଁ ମୁଦ୍ରା ଦ୍ୱାରା ଜାଗ୍ରତ କରିବା ଉଚିତ।

ଅଵଗୁଣ୍ଠ୍ଯ ତନୁତ୍ରେଣ ରକ୍ଷେଦାଜ୍ଯଂ ଶରାଣୁନା । ହୃଦାଜ୍ଯଵିନ୍ଦୁଵିକ୍ଷେପାତ୍ କୁର୍ଯ୍ଯାଦଭ୍ଯୁକ୍ଷ୍ଯ ଶୋଧନଂ

ଘିଅକୁ ତିନି ଦେହ ଦ୍ୱାରା ଢାକି, ତୀର ମୁଦ୍ରାରେ ରକ୍ଷା କରିବା ଉଚିତ; ହୃଦୟରୁ ଏକ ବିନ୍ଦୁ ଘିଅ ଛିଟି ଶୁଧ୍ଧି ଓ ଛିଟାଉ କରିବା ଉଚିତ।

ଵକ୍ତ୍ରାଭିଘାରସନ୍ଧାନଂ ଵକ୍ତ୍ରୈକୀକରଣଂ ତଥା। ଓଂ ହାଂ ସଦ୍ଯୋଜାତାଯ ସ୍ଵାହା। ଓଂ ହାଂ ଵାମଦେଵାଯ ସ୍ଵାହା। ଓଂ ହାଂ ଅଘୋରାଯ ସ୍ଵାହା। ଓଂ ତତ୍‌ପୁରୁଷାଯ ସ୍ଵାହା। ଓଂ ହାଂ ଈଶାନାଯ ସ୍ଵାହା। ଇତ୍ଯେକୈକଘୃତାହୁତ୍ଯା କୁର୍ଯ୍ଯାଦ୍ଵକ୍ତ୍ରାଭିଘାରକମ୍

ମୁଖଗୁଡିକୁ ଏକତା କରିବା ଓ ଏକଠି କରିବା: 'ଓଁ ହାଁ ସଦ୍ୟୋଜାତକୁ ସ୍ୱାହା; ଓଁ ହାଁ ବାମଦେବକୁ ସ୍ୱାହା; ଓଁ ହାଁ ଅଘୋରକୁ ସ୍ୱାହା; ଓଁ ତତ୍ପୁରୁଷକୁ ସ୍ୱାହା; ଓଁ ହାଁ ଈଶାନକୁ ସ୍ୱାହା।' ଏପରି ପ୍ରତ୍ୟେକ ଘିଅ ଅର୍ପଣ ସହିତ ମୁଖସ୍ପର୍ଶ କରିବା ଉଚିତ।

ଔଂ ହାଂ ସଦ୍ଯୋଜାତଵାମଦେଵାଭ୍ଯାଂ ସ୍ଵାହା। ଓଂ ହାଂ ଵାମଦେଵାଘୋରାବ୍ଯାଂ ସ୍ଵାହା। ଓଂ ହାଂ ଅଘୋରତତ୍‌ପୁରୁଷାଭ୍ଯାଂ ସ୍ଵାହା। ଓଂ ହାଂ ତତ୍‌ପୁରୁଷେଶାନାବ୍ଯାଂ ସ୍ଵାହା। ଇତୀଵକ୍ତ୍ରାନୁସନ୍ଧାନଂ ମନ୍ତ୍ରୈରେଭିଃ କ୍ରମାଚ୍ଚରେତ୍। ଅଗ୍ନିତୋ ଗତଯା ଵାଯୁଂ ନିର୍ଋତାଦିଶିଵାନ୍ତଯା

'ଓଁ ହାଁ ସଦ୍ୟୋଜାତ ବାମଦେବକୁ ସ୍ୱାହା; ଓଁ ହାଁ ବାମଦେବ ଅଘୋରକୁ ସ୍ୱାହା; ଓଁ ହାଁ ଅଘୋର ତତ୍ପୁରୁଷକୁ ସ୍ୱାହା; ଓଁ ହାଁ ତତ୍ପୁରୁଷ ଈଶାନକୁ ସ୍ୱାହା।' ଏହି ମନ୍ତ୍ରଗୁଡିକୁ କ୍ରମରେ ଉଚ୍ଚାରଣ କରି ମୁଖସଂଯୋଗ କରିବା ଉଚିତ, ଅଗ୍ନିରୁ ବାୟୁ ଯାଏଁ, ଶିବରେ ଶେଷ।

ବକ୍ତ୍ରାଣାପେକତାଂ କୁର୍ଯ୍ଯାତ୍ ସ୍ରୁଵେଣ ଘୃତଧାରଯା। ଓଂ ହାଂ ସଦ୍ଯୋଜାତଵାମଦେଵାଘୋରତତ୍‌ପୁରୁଷେସାନେଭ୍ଯଃ ସ୍ଵାରା। ଇତୀଷ୍ଟଵକ୍ତ୍ରେ ଵକ୍ତ୍ରାଣାମନ୍ତର୍ଭାଵସ୍ତଦାକୃତିଃ

ସ୍ରୁଭରୁ ଘିଅ ଧାରା ଦେଇ ମୁଖଗୁଡିକର ଏକତା ସ୍ଥାପନ କରିବା: 'ଓଁ ହାଁ ସଦ୍ୟୋଜାତ ବାମଦେବ ଅଘୋର ତତ୍ପୁରୁଷ ଈଶାନଙ୍କୁ ସ୍ୱାହା।' ଏଭଳି ଚାହିଁଥିବା ମୁଖରେ ମୁଖଗୁଡିକର ଏକତା ଏହି ଆକୃତିରେ ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ ହୁଏ।

ଈଶେନ ଵହ୍ନିମଭ୍ଯର୍ଚ୍ଯ ଦତ୍ଵାସ୍ତ୍ରେଣାହୁତିତ୍ରଯମ୍। କୁର୍ଯାତ୍ ସର୍ଵ୍ଵାତ୍ମନା ନାମ ଶିଵାଗ୍ନିସ୍ତ୍ଵଂ ହୁତାଶନ

ଈଶାନଙ୍କୁ ଅଗ୍ନିରେ ପୂଜା କରି, ଅସ୍ତ୍ର ଦ୍ୱାରା ତିନି ଅର୍ପଣ ଦେଇ, ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ ଭାବରେ ନାମ ଉଚ୍ଚାରଣ କରିବା ଉଚିତ: 'ହେ ହୁତାଶନ, ତୁମେ ଶିବାଗ୍ନି।'

ହୃଦାର୍ଚ୍ଚିତୌ ଵିସୃଷ୍ଟାଗ୍ନୌ ପିତରୌ ଵିଧିପୂରଣୀଂ। ମୂଲେନ ଵୌଷୁଡନ୍ତେନ ଦଦ୍ଯାତ୍ ପୂର୍ଣାଂ ଯଥାଵିଧି

ହୃଦୟରେ ପୂଜିତ ଅଗ୍ନିକୁ ଛାଡ଼ି, ଦୁଇ ପିତୃଙ୍କୁ ଯଥାବିଧି ସମ୍ମାନ ଦେଇ, ମୂଳ ଓ 'ଭୌଷୁଡ' ଶବ୍ଦ ସହିତ ପୂର୍ଣ୍ଣ ଅର୍ପଣ ନିୟମ ଅନୁଯାୟୀ ଦେବା ଉଚିତ।

ତତୋ ହୃଦମ୍ବୁଜେ ସାଙ୍ଗଂ ସସେନଂ ଭାସୁରଂ ପରମ୍ । ଯଜେତ୍ ପୂର୍ଵ୍ଵଵଦାଵାହ୍ଯ ପ୍ରାର୍ଥ୍ଯାଜ୍ଞାନ୍ତର୍ପ୍ପଯେଚ୍ଛିଵମ୍

ତାପରେ, ହୃଦୟର ପଦ୍ମରେ ସମସ୍ତ ଅଙ୍ଗ ଓ ପରିବାର ସହିତ, ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ ଓ ସର୍ବୋଚ୍ଚ ଭାବେ, ପୂର୍ବବତ୍ ପୂଜା କରି, ଆବାହନ କରି, ନିଜ ଇଚ୍ଛା ଅନୁଯାୟୀ ଅଞ୍ଚଳ ଶିବଙ୍କୁ ଅର୍ପଣ କରିବା ଉଚିତ।

ଯାଗାଗ୍ନିଶିଵଯୋଃ କୃତ୍ଵା ନାଡୀସନ୍ଧାନମାତ୍ମନା। ଶକ୍ତ୍ଯା ମୂଲାଣୁନା ହୋମଂ କୁର୍ଯ୍ଯାଦଙ୍ଗୈର୍ଦ୍ଦଶାଂଶତଃ

ନିଜ ଦେହର ନାଡ଼ୀ ଦ୍ୱାରା ଯାଗ୍ନିକ ଅଗ୍ନି ଓ ଶିବଙ୍କ ସଂଯୋଗ ସ୍ଥାପନ କରି, ମୂଳ ଓ ଅସ୍ତ୍ର ସହିତ ହୋମ କରିବା ଏବଂ ଦଶମାଂଶ ଅଂଶରେ ଅଙ୍ଗଗୁଡିକ ଦେଇ ଅର୍ପଣ କରିବା ଉଚିତ।

ଘୃତସ୍ଯ କାର୍ଷିକୋ ହୋମଃ କ୍ଷୀରସ୍ଯ ମଧୁନସ୍ତଥା। ଶୁକ୍ତିମାତ୍ରାହୁତିର୍ଦ୍ଦଧ୍ନଃ ପ୍ରସୃତିଃ ପାଯସସ୍ଯ ତୁ

ଘୃତର ହୋମ ପାଇଁ କାର୍ଷିକ ପରିମାଣ ନିଆଯିବ; ଦୁଧ ଏବଂ ମଧ ପାଇଁ ମଧ୍ୟ ଏହି ପରିମାଣ। ଦହି ପାଇଁ ଶୁକ୍ତି ପରିମାଣ ଦିଆଯିବ; ପାୟସ ପାଇଁ ପ୍ରସୃତି ପରିମାଣ ଦିଆଯିବ।

ଯଥାଵତ୍‌ ସର୍ଵ୍ଵଭକ୍ଷାଣାଂ ଲାଜାନାଂ ମୁଷ୍ଟିସମ୍ମିତମ୍। ଖଣ୍ଡତ୍ରଯନ୍ତୁ ମୂଲାନାଂ ଫ୍ଲାନାଂ ସ୍ଵପ୍ରମାଣତଃ

ସମସ୍ତ ଭୋଜ୍ୟବସ୍ତୁ ପାଇଁ ଲାଜାର ଏକ ମୁଠି ପରିମାଣ ଉଚିତ; ମୂଳ ପାଇଁ ତିନି ଟି ଖଣ୍ଡ; ଫଳ ପାଇଁ ସେମାନଙ୍କର ନିଜ ଉପଯୁକ୍ତ ପରିମାଣ ଦିଆଯିବ।

ଗ୍ରାସାର୍ଦ୍ଧଂମାତ୍ରମନ୍ନାନାଂ ସୂକ୍ଷ୍ମାଣି ପଞ୍ଚ ହୋମଯେତ୍। ଇକ୍ଷୋରାପର୍ଵ୍ଵିକଂ ମାନଂ ଲତାନାମଙ୍ଗୁଲଦ୍ଵଯମ୍

ଭାତ ପାଇଁ ଅର୍ଧ ଗ୍ରାସ ପରିମାଣ ଦିଆଯିବ; ସୂକ୍ଷ୍ମ ଜିନିଷ ପାଇଁ ପାଞ୍ଚଟି ଆହୁତି ଦିଆଯିବ। ଇଖ ପାଇଁ ଅପର୍ବିକା ପରିମାଣ ଏବଂ ବେଳ ଲତା ପାଇଁ ଦୁଇ ଆଙ୍ଗୁଳ ପରିମାଣ ଦିଆଯିବ।

ପୁଷ୍ପଂ ପତ୍ରଂ ସ୍ଵମାନେନ ସମିଧାଂ ତୁ ଦସାଙ୍ଗୁଲମ୍। ଚନ୍ଦ୍ରଚନ୍ଦନକାଶ୍ମୀରକସ୍ତୂରୀଯକ୍ଷକର୍ଦ୍ଦମାନ୍

ଫୁଲ ଏବଂ ପତ୍ର ପାଇଁ ସେମାନଙ୍କର ନିଜ ପରିମାଣ ଦିଆଯିବ; ସମିଧ ପାଇଁ ଦଶ ଆଙ୍ଗୁଳ ପରିମାଣ ଦିଆଯିବ। ଚନ୍ଦ୍ରକାନ୍ତ, ଚନ୍ଦନ, କାଶ୍ମୀର ରସ, କସ୍ତୂରୀ ଏବଂ ଯକ୍ଷ କର୍ଦ୍ଦମ ପାଇଁ—

କଲାଯସମ୍ମିତାନେତାନ୍ ଗୁଗ୍ଗୁଲୁଂ ଵଦରାସ୍ଥିଵତ୍। କନ୍ଦାନାମଷ୍ଟମଂ ଭାଗଂ ଜୁହୁଯାଦ୍ଵିଧିଵତ୍ ପରମ୍

ଗୁଗ୍ଗୁଳୁ ପାଇଁ କଳାୟ ପରିମାଣ ଏବଂ ବଦରା ଗୁଟି ପରିମାଣ ଦିଆଯିବ; କନ୍ଦ ପାଇଁ ଏକ ଅଷ୍ଟମାଂଶ ଭାଗ ନିୟମ ଅନୁଯାୟୀ ଦିଆଯିବ।

ହୋମଂ ନିର୍ଵର୍ତ୍ତଯେଦେଵଂ ବ୍ରହ୍ମଵୀଜପଦୈସ୍ତତଃ। ଘୃତେନ ସ୍ରୁଚି ପୂର୍ଣାଯାଂ ନିଧାଯାଧୋମୁଖଂ ସ୍ରୁଵମ୍

ଏଭଳି ଭାବେ ବ୍ରହ୍ମ ବୀଜ ମନ୍ତ୍ର ଉଚ୍ଚାରଣ କରି ହୋମ କରିବା ଉଚିତ; ଏକ ପୂର୍ଣ୍ଣ ଘୃତ ଭରା ସ୍ରୁଚିକୁ ଅଧୋମୁଖ କରି ସ୍ଥାପନ କରିବା ଦରକାର।

ସ୍ରୁଗଗ୍ରେ ପୁଷ୍ପମାରୋପ୍ଯ ପଞ୍ଚାଦ୍ଵାମେନ ପାଣିନା। ପୁନଃ ସଵ୍ଯେନ ତୌ ଧୃତ୍ଵା ଶଙ୍ଖସନ୍ନିଭମୁଦ୍ରଯା

ସ୍ରୁଚିର ଶିରାରେ ଫୁଲ ରଖି ବାମ ହାତରେ ଧରିବା; ପୁନି, ଦୁହିଁ ହାତକୁ ଡାହାଣ ହାତରେ ଧରି, ଶଂଖ ଆକୃତି ମୁଦ୍ରା କରିବା।

ସମୁଦ୍ଗତୋଽର୍ଦ୍ଧକାଯଶ୍ଚ ସମପାଦଃ ସମୁତ୍ଥିତଃ। ନାଭୌ ତନ୍ମୃଲମାଧାଯ ସ୍ରୁଗଗ୍ରଵ୍ଯଗ୍ରଲୋଚନଃ

ଅର୍ଦ୍ଧ ଦେହ ଉଠାଇ ଦୁଇ ପାଉଁ ସିଧା କରି, ନାଭିରେ ଫୁଲ ରଖିବା; ସ୍ରୁଚିର ଶିରା ଚକ୍ଷୁର ଦିଗକୁ ରଖିବା।