ଅଗ୍ନିପୁରାଣମ୍

ଘୃତେନାଭ୍ଯଜ୍ଯ ମୂଲେନ ସ୍ନପଯେତ୍ ପଞ୍ଚଗଵ୍ଯକୈଃ। ହିରଣ୍ଯଵର୍ଣାଂ ହରିଣୀ ନେତ୍ରେ ଚୋନ୍ମୀଲଯେଚ୍ଛ୍ରିଯାଃ

ଘୃତ ଓ ମୂଳମନ୍ତ୍ର ଦ୍ୱାରା ଅଭିଷେକ କରି, ପଞ୍ଚଗବ୍ୟ ଦ୍ୱାରା ସ୍ନାନ କରାଉ; ହିରଣ୍ୟବର୍ଣ୍ଣ ଓ ହରିଣୀ ନୟନ ଥିବା ଶ୍ରୀଙ୍କ ଚକ୍ଷୁ ଖୋଲିବା।

ତନ୍ମ ଆଵହ ଇତ୍ଯେଵଂ ପ୍ରଦଦ୍ଯାନ୍ମଧୁରତ୍ରଯମ୍। ଅଶ୍ଵପୂର୍ଵେତି ପୂର୍ଵେଣ ତାଂ କୁମ୍ଭେନାଭିଷେଚଯେତ୍

‘ତନ୍ମେ ଆବହ’ ମନ୍ତ୍ର କହି, ତିନି ପ୍ରକାର ମିଠା ଦେବା; ‘ଅଶ୍ୱପୂର୍ବ’ ମନ୍ତ୍ର ଦ୍ୱାରା ପୂର୍ବର ପରି ଘଟ ଦ୍ୱାରା ଅଭିଷେକ କରିବା।

କାମୋସ୍ମିତେତି ଯାମ୍ଯେନ ପଶ୍ଚିମେନାଭିଷେଚଯେତ୍। ଚନ୍ଦ୍ରଂ ପ୍ରଭାସାମୁଚ୍ଚାର୍ଯ୍ଯାଦ୍ତ୍ଯଵର୍ଣେତି ଚୋତ୍ତରାତ୍

‘କାମୋସ୍ମି’ ମନ୍ତ୍ର ଦକ୍ଷିଣ ଦିଗରୁ, ପଶ୍ଚିମ ଦିଗରୁ ଅଭିଷେକ; ‘ଚନ୍ଦ୍ରଂ ପ୍ରଭାସାମ’ ଓ ‘ତ୍ୟବର୍ଣ’ ମନ୍ତ୍ର ଉତ୍ତର ଦିଗରୁ ଉଚ୍ଚାରଣ।

ଉପୈତୁ ମେତି ଚାଗ୍ନେଯାତ୍ କ୍ଷୁତ୍‌ପିପାସେତି ନୈର୍ଋତାତ୍। ଗନ୍ଧଦ୍ଵାରେତି ଵାଯଵ୍ଯାଂ ମନସଃ କମମାକୃତିମ୍

‘ଉପୈତୁ ମେ’ ମନ୍ତ୍ର ଆଗ୍ନେୟ ଦିଗରୁ, ‘କ୍ଷୁତ୍ପିପାସେ’ ନୈୃତ ଦିଗରୁ; ‘ଗନ୍ଧଦ୍ୱାରେ’ ଭାୟବ୍ୟ ଦିଗରୁ, ମନର ଇଚ୍ଛା ଅନୁଯାୟୀ ଆକୃତି ତିଆରି କରିବା।

ଈଶାନକଲଶେନୈଵ ଶିରଃ ସୌଵର୍ଣକର୍ଦ୍ଦମାତ୍। ଏକାଶୀତିଘଟୈଃ ସ୍ନାନଂ ମନ୍ତ୍ରେଣାପଃ ସୃଜନ୍ କ୍ଷିତିମ୍

ଈଶାନ ଘଟ ଦ୍ୱାରା, ସୁବର୍ଣ୍ଣ ମାଟି ଦେଇ ମୁଣ୍ଡ ସ୍ନାନ କରିବା; ଏକାଶୀଘଟ ଦ୍ୱାରା, ମନ୍ତ୍ର ଦେଇ ଜଳ ତିଆରି କରି ଭୂମିକୁ ଛିଟିବା।

ଆଦ୍‌ର୍ଦ୍ରାଂ ପୁଷ୍କରିଣୀଂ ଗନ୍ଧୈରାଦ୍‌ର୍ଦ୍ରାମିତ୍ଯାଦିପୁଷ୍ପକୈଃ। ତନ୍ମଯାଵହ ମନ୍ତ୍ରେଣ ଯ ଆନନ୍ଦ ଋ ଚାଖିଲମ୍

ସୁଗନ୍ଧ ଦେଇ ଭିଜା ପଦ୍ମ ଓ ଭିଜା ଫୁଲ ଦେବା; ‘ତନ୍ମୟାବହ’ ମନ୍ତ୍ର ଓ ‘ୟ ଆନନ୍ଦ’ ଋଚା ଓ ଅନ୍ୟ ସମସ୍ତ ମନ୍ତ୍ର ଦେଇ।

ଶାଯନ୍ତୀଯେନ ଶଯ୍ଯାଯାଂ ଶ୍ରୀସୂକ୍ତେନ ଚ ସନ୍ନିଧିମ୍। ଲକ୍ଷ୍ମୀଵୀଜେନ ଚିଚ୍ଛକ୍ତିଂ ଵିନ୍ଯସ୍ଯାଭ୍ଯର୍ଚଯେତ୍ ପୁନଃ

ଶାୟନ୍ତୀୟ ମନ୍ତ୍ର ଶୟ୍ୟାରେ, ଶ୍ରୀସୂକ୍ତ ଦ୍ୱାରା ଉପସ୍ଥିତି; ଲକ୍ଷ୍ମୀ ବୀଜ ମନ୍ତ୍ର ଦ୍ୱାରା ଚିତ୍ଶକ୍ତି ସ୍ଥାପନ କରି, ପୁନଃ ପୂଜା କରିବା।

ଶ୍ରୀସୂକ୍ତେନ ମଣ୍ଡପେଥ କୁଣ୍ଡେଷ୍ଵବ୍ଜାନି ହୋମଯେତ୍। କରଵୀରାଣି ଵା ହତ୍ଵା ସହସ୍ରଂ ଶତମେଵ ଵା

ଶ୍ରୀସୂକ୍ତ ପଠି ମଣ୍ଡପ ତିଆରି କରିବା ଉଚିତ୍, ତାପରେ କୁଣ୍ଡରେ ପଦ୍ମ ଫୁଲ ଅର୍ପଣ କରିବା ଉଚିତ୍; କିମ୍ବା କରବୀର ଫୁଲ ଏକାଠା କରି, ହଜାରଟି କିମ୍ବା ଶତଟି ଅର୍ପଣ କରିବା ଉଚିତ୍।

ଗୃହୋପକରଣାନ୍ତାଦି ଶ୍ରୀସୂକ୍ତେନୈଵ ଚାର୍ପଯେତ୍। ତତଃ ପ୍ରାସାଦସଂସ୍କାରଂ ସର୍ଵଂ କୃତ୍ଵା ତୁ ପୂର୍ଵଵତ୍

ଘର ଦେଉଁସାମଗ୍ରୀ ଏବଂ ଅନ୍ୟାନ୍ୟ ଦ୍ରବ୍ୟ ମଧ୍ୟ ଶ୍ରୀସୂକ୍ତ ପଠି ଅର୍ପଣ କରିବା ଉଚିତ୍; ପରେ ପୂର୍ବର ପରି ଦେଉଳର ସମସ୍ତ ପୂଜା ବିଧି କରିବା ଉଚିତ୍।

ମନ୍ତ୍ରେଣ ପିଣ୍ଡିକାଂ କୃତ୍ଵା ପ୍ରତିଷ୍ଠାନଂ ତତଃ ଶ୍ରିଯଃ । ଶ୍ରୀସୂକ୍ତେନ ଚ ସାନ୍ନିଧ୍ଯଂ ପୂର୍ଵଵତ୍ ପ୍ରତ୍ଯୃଚଂ ଜପେତ୍

ମନ୍ତ୍ର ଦ୍ୱାରା ପିଠିକା ତିଆରି କରି, ତାପରେ ଶ୍ରୀଙ୍କର ବିଶେଷ ଉପସ୍ଥିତି ସ୍ଥାପନ କରିବା ଉଚିତ୍; ଶ୍ରୀସୂକ୍ତ ପଠି ପୂର୍ବର ପରି ପ୍ରତ୍ୟେକ ଶ୍ଲୋକ ଉଚ୍ଚାରଣ କରି ଉପସ୍ଥିତି ଆହ୍ୱାନ କରିବା ଉଚିତ୍।

ଚିଚ୍ଛକ୍ତିଂ ବୋଧଯିତ୍ଵା ତୁ ମୂଲାତ୍ ସାନ୍ନିଧ୍ଯକଂ ଚରେତ୍। ଭୂସ୍ଵର୍ଣଵସ୍ତ୍ରଗୋନ୍ନାଦି ଗୁରଵେ ବ୍ରହ୍ମଣେର୍ପଯେତ୍। ଏଵଂ ଦେଵ୍ଯୋଽଖିଲାଃ ସ୍ଥାପ୍ଯାଵାହ୍ଯ ସ୍ଵର୍ଗାଦି ଭାଵଯେତ୍

ଚେତନାଶକ୍ତିକୁ ଜାଗ୍ରତ କରି, ମୂଳରୁ ଉପସ୍ଥିତି ଆହ୍ୱାନ କରିବା ଉଚିତ୍; ଭୂସ୍ୱର୍ଣ୍ଣ, ବସ୍ତ୍ର, ଗଉ ଓ ଅନ୍ୟାନ୍ୟ ଦ୍ରବ୍ୟ ଗୁରୁ କିମ୍ବା ପୁରୋହିତଙ୍କୁ ଦେବା ଉଚିତ୍; ଏଭଳି ସମସ୍ତ ଦେବୀଙ୍କୁ ସ୍ଥାପନ ଓ ଆହ୍ୱାନ କରି, ସ୍ୱର୍ଗ ଓ ତାପରେ ଥିବା ବୋଲି ଚିନ୍ତନ କରିବା ଉଚିତ୍।

ଅଗ୍ନିପୁରାଣମ୍ ଅଧ୍ଯାଯଃ ୭୧- ଗଣେଶପୂଜାଵିଧିଃ ଅଥ ଏକସପ୍ତତିତମୋଽଧ୍ଯାଯଃ ଈଶ୍ଵର ଉଵାଚ ଗଣପୂଜାଂ ପ୍ରଵକ୍ଷ୍ଯାମି ନିର୍ଵିଘ୍ନାମଖିଲାର୍ଥଦାମ୍ । ଗଣାଯ ସ୍ଵାହା ହୃଦଯମେକଦଂଷ୍ଟ୍ରାଯ ଵୈ ଶିରଃ

ଏହା ହେଉଛି ଏକାସପ୍ତତି ଅଧ୍ୟାୟ: ଗଣେଶ ପୂଜା ବିଧି। ଏବେ ମୁଁ ଗଣେଶ ପୂଜା ବିଧି ବ୍ୟାଖ୍ୟା କରିବି, ଯାହା ସମସ୍ତ ବାଧା ଦୂର କରେ ଓ ସମସ୍ତ ଇଚ୍ଛା ପୂରଣ କରେ। 'ଗଣାକୁ ସ୍ୱାହା'—ଏହା ହୃଦୟ ପାଇଁ; 'ଏକଦନ୍ତକୁ'—ଏହା ମୁଣ୍ଡ ପାଇଁ।

ଗଜକର୍ଣିନେ ଚ ଶିଖା ଗଜଵକ୍ତ୍ରାଯ ଵର୍ଗ ଚ । ମହୋଦରାଯ ସ୍ଵଦନ୍ତହସ୍ତାଯାତି ତଥାସ୍ତ୍ରକମ୍

'ଗଜକର୍ଣ୍ଣି'—ଏହା ଶିଖା ପାଇଁ; 'ଗଜବଦନ'—ଏହା ଗଣା ପାଇଁ; 'ମହୋଦର', 'ସ୍ୱଦନ୍ତ', 'ହସ୍ତ'—ଏହିପରି ଅସ୍ତ୍ର ଉପସ୍ଥିତି।

ଗଣୋ ଗୁରୁଃ ପାଦୁକା ଚ ଶକ୍ତ୍ଯନନ୍ତୌ ଚ ଧର୍ମକଃ । ମୁଖ୍ଯାସ୍ଥିମଣ୍ଡଲଂ ଚାଧଶ୍ଚୋର୍ଧ୍ଵଚ୍ଛଦନମର୍ଚଯେତ୍

ଗଣା ହେଉଛନ୍ତି ଗୁରୁ, ପାଦୁକା, ଦୁଇ ଶକ୍ତି ଓ ଧର୍ମ; ମୁଖ୍ୟ ଅସ୍ଥିମଣ୍ଡଳକୁ ତଳେ ଓ ଉପର ଆବରଣକୁ ଉପସ୍ଥିତି କରିବା ଉଚିତ୍।

ପଦ୍ମକର୍ଣିକଵୀଜାଂଶ୍ଚ ଜ୍ଵାଲିନୀଂ ନନ୍ଦଯାର୍ଚଯେତ୍ । ସୂର୍ଯେଶା କାମରୂପା ଚ ଉଦଯା କାମଵର୍ତିନୀ

ପଦ୍ମକର୍ଣ୍ଣିକା ବୀଜ ଓ ଜ୍ୱାଳିନୀକୁ ନନ୍ଦା ସହିତ ପୂଜା କରିବା ଉଚିତ୍; ସୂର୍ଯ୍ୟେଶା, କାମରୂପା, ଉଦୟା ଓ କାମବର୍ତିନୀକୁ ମଧ୍ୟ।

ସତ୍ଯା ଚ ଵିଘ୍ନନାଶା ଚ ଗ୍ରାସନଂ ଗନ୍ଧମୃତ୍ତିକା । ଯଂ ଶୋଷୋ ରଂ ଚ ଦହନଂ ପ୍ଲଵୋ ଲଂ ଵଂ ତଥାମୃତମ୍

ସତ୍ୟା ଓ ବିଘ୍ନନାଶା, ଭୋଗ, ସୁଗନ୍ଧ ମାଟି; 'ୟଂ', 'ଶୋଷ', 'ରଂ', 'ଦହନ', 'ପ୍ଲବ', 'ଲଂ', 'ବଂ', ଏବଂ 'ଅମୃତ' ଉଚ୍ଚାରଣ କରିବା ଉଚିତ୍।

ଲମ୍ବୋଦରାଯ ଵିଦ୍ମହେ ମହୋଦରାଯ ଧୀମହି ତନ୍ନୋ ଦନ୍ତୀ ପ୍ରଚୋଦଯାତ୍ ॥ ଗଣପତିର୍ଗଣାଧିପୋ ଗଣେଶୋ ଗଣନାଯକଃ। ଗଣକ୍ରୀଡୋ ଵକ୍ରତୁଣ୍ଡ ଏକଦଂଷ୍ଟ୍ରୋ ମହୋଦରଃ

'ଲମ୍ବୋଦରକୁ ଜାଣିବା', 'ମହୋଦରକୁ ଧ୍ୟାନ କରିବା', 'ଦନ୍ତୀ ଆମକୁ ପ୍ରେରଣ କରୁ'। ଗଣପତି, ଗଣାଧିପ, ଗଣେଶ, ଗଣନାୟକ, ଗଣାରେ ଖେଳୁଥିବା, ବକ୍ରତୁଣ୍ଡ, ଏକଦନ୍ତ, ମହୋଦର।

ଗଜଵକ୍ତ୍ରୋ ଲମ୍ବକୁକ୍ଷିର୍ଵିକଟୋ ଵିଘ୍ନନାଶନଃ। ଧୂମ୍ରଵର୍ଣା ମହେନ୍ଦ୍ରାଦ୍ଯାଃ ପୂଜ୍ଯା ଗଣପତେଃ ସ୍ମୃତାଃ

ଗଜବଦନ, ଲମ୍ବକୁକ୍ଷି, ବିକଟ, ବିଘ୍ନନାଶକ; ଧୂମ୍ରବର୍ଣ୍ଣ, ମହେନ୍ଦ୍ର ଓ ଅନ୍ୟମାନେ ଗଣପତି ପୂଜା ପାଇଁ ପ୍ରସିଦ୍ଧ।

ଭଗଵାନୁଵାଚ ଏଵଂ ତାକ୍ଷ୍ଯସ୍ଯ ଚକ୍ରସ୍ଯ ବ୍ରହ୍ମଣୋ ନୃହରେସ୍ତଥା। ପ୍ରତିଷ୍ଠା ଵିଷ୍ଣୁଵତ୍ କାର୍ଯା ସ୍ଵସ୍ଵମନ୍ତ୍ରେଣ ତାଂ ଶ୍ରୃଣୁ

ଭଗବାନ କହିଲେ: ଏଭଳି ତାକ୍ଷ୍ୟର ଚକ୍ର, ବ୍ରହ୍ମା ଓ ନୃହରିଙ୍କର ସ୍ଥାପନ ମଧ୍ୟ ବିଷ୍ଣୁଙ୍କ ପରି ନିଜ ମନ୍ତ୍ର ଦ୍ୱାରା କରିବା ଉଚିତ୍—ସେଥିରେ ଶୁଣ।

ସୁଦର୍ଶନ ମହାଚକ୍ର ଶାନ୍ତ ଦୁଷ୍ଟଭଯଙ୍କର। ଚ୍ଛିନ୍ଦ ଛିନ୍ଦ ଭିନ୍ଦ ଭିନ୍ଦ ଵିଦାରଯ ଵିଦାରଯ ଅଭ୍ଯର୍ଚ୍ଯ ଚକ୍ରଂ ଚାନେନ ରଣେ ଦାରଯତେ ରିପୂନ୍

'ହେ ସୁଦର୍ଶନ, ବଡ ଚକ୍ର, ଶାନ୍ତ, ଦୁଷ୍ଟ ଓ ଭୟଙ୍କରଙ୍କୁ ନଶ୍ଟ କରୁ—କଟ କଟ! ଭିନ୍ଦ ଭିନ୍ଦ! ଫାଟ ଫାଟ!' ଏହିପରି ଚକ୍ରକୁ ପୂଜା କରିଲେ ଯୁଦ୍ଧରେ ଶତ୍ରୁମାନେ ଭାଗିଯାନ୍ତି।

ତ୍ରୈଲୋକ୍ଯମୋହନୈର୍ମ୍ମନ୍ତ୍ରୈଃ ସ୍ଥାପ୍ଯସ୍ତ୍ରୈଲୋକ୍ଯମୋହନଃ। ଗଦୀ ଦକ୍ଷେ ଶାନ୍ତିକରୋ ଦ୍ଵିଭୁଜୋ ଵା ଚତୁର୍ଭୁଜଃ

ତିନି ଲୋକକୁ ମୋହିତ କରିବା ମନ୍ତ୍ର ଦ୍ୱାରା ତିନି ଲୋକ ମୋହନକୁ ସ୍ଥାପନ କରିବା ଉଚିତ୍; ଦକ୍ଷିଣରେ ଗଦାଧାରୀ, ଶାନ୍ତିକର, ଦୁଇ କିମ୍ବା ଚାରି ହାତ ଥିବା।

ଵାମୋଦ୍‌ର୍ଧ୍ଵେ କାରଯେଚ୍ଚକ୍ରଂ ପାଞ୍ଚଜନ୍ଯମଥୋ ହ୍ଯଧଃ। ଶ୍ରୀପୁଷ୍ଟିସଂଯୁତଂ କୁର୍ଯ୍ଯାଦ୍ ବଲେନ ସହ ଭଦ୍ରଯା

ବାମ ଉପରେ ଚକ୍ର ରଖିବା, ତଳେ ପାଞ୍ଚଜନ୍ୟ ଶଂଖ ରଖିବା; ଏହାକୁ ଶ୍ରୀ ଓ ପୁଷ୍ଟି, ବଳ ଓ ଭଦ୍ରା ସହିତ ଏକତ୍ର କରିବା ଉଚିତ୍।

ପ୍ରାସାଦେ ସ୍ଥାପଯେଦ୍ଵିଷ୍ଣୁଂ ଗୃହେ ଵା ମଣ୍ଡପେଽପି ଵା। ଵାମନଂ ଚୈଵ ଵୈକୁଣ୍ଠଂ ହଯାସ୍ଯମନିରୁଦ୍ଧକମ୍

ଦେଉଳରେ ବିଷ୍ଣୁଙ୍କୁ, ଘର କିମ୍ବା ମଣ୍ଡପରେ ମଧ୍ୟ ସ୍ଥାପନ କରିବା ଉଚିତ୍; ଭାମନ, ବୈକୁଣ୍ଠ, ହୟାସ୍ୟ, ଅନିରୁଦ୍ଧ ମଧ୍ୟ।

ସ୍ଥାପଯେଜ୍ଜଲଶଯ୍ଯାସ୍ଥଂ ମତ୍ସ୍ଯାଦୀଂଶ୍ଚାଵତାରକାନ୍। ସଙ୍କର୍ଷଣଂ ଵିଶ୍ଵରୂପଂ ଲିଙ୍ଗଂ ଵୈ ରୁଦ୍ରମୂର୍ତିକମ୍

ଜଳ ଶୟ୍ୟାରେ ଥିବା ବିଷ୍ଣୁ, ମତ୍ସ୍ୟ ଆଦି ଅବତାର ମଧ୍ୟ ସ୍ଥାପନ କରିବା ଉଚିତ୍; ସଙ୍କର୍ଷଣ, ବିଶ୍ୱରୂପ, ଲିଙ୍ଗ ରୂପରୁ ରୁଦ୍ର ମୂର୍ତିକୁ ମଧ୍ୟ।

ଅର୍ଦ୍ଧନାରୀଶ୍ଵରଂ ତଦ୍ଵଦ୍ଧରିଶଙ୍କରମାତୃକାଃ। ଭୈରଵଂ ଚ ତଥା ସୂର୍ଯ୍ଯଂ ଗ୍ରହାଂସ୍ତଦ୍ଵଦ୍ଵିନାଯକମ୍

ଅର୍ଦ୍ଧନାରୀଶ୍ବର, ହରି, ଶଙ୍କର, ମାତୃଗଣ, ଭୈରବ, ସୂର୍ଯ୍ୟ, ଗ୍ରହମାନେ ଏବଂ ବିନାୟକଙ୍କୁ ଏହିପରି ଚିତ୍ରଣ କରିବା ଉଚିତ।

ଗୌରୀମିନ୍ଦ୍ରାଦିକାଂ ଲେପ୍ଯାଂ ଚିତ୍ରଜାଂ ଚ ବଲାବଲାମ୍। ପୁସ୍ତକାନାଂ ପ୍ରତିଷ୍ଠାଂ ଚ ଵକ୍ଷ୍ଯେ ଲିଖନତଦ୍ଵିଧିମ୍

ମୁଁ ଗୌରୀ, ଇନ୍ଦ୍ର ଓ ଅନ୍ୟ ଦେବତା, ବିଭିନ୍ନ ଦେବୀମାନେ, ବଳା ଓ ବଳା, ଏବଂ ପୁସ୍ତକ ପ୍ରତିଷ୍ଠା ପାଇଁ ଚିତ୍ରାଙ୍କନ ଓ ଲେଖା କ୍ରମ ବିବେଚନା କରିବି।

ସ୍ଵସ୍ତିକେ ମଣ୍ଡଲେଽଭ୍ଯର୍ଚ୍ଯ ଶରପତ୍ରାସନେ ସ୍ଥିତମ୍ । ଲୋଖ୍ଯଞ୍ଚ ଲିଖିତଂ ପୁସ୍ତଂ ଗୁରୁଂ ଵିଦ୍ଯାଂ ହରିଂ ଯଜେତ୍

ସ୍ୱସ୍ତିକ କିମ୍ବା ମଣ୍ଡଳାରେ ପୂଜା କରି, ଶରପତ୍ର ଆସନରେ ବସି, ଲେଖାଯାଇଥିବା ପୁସ୍ତକ, ଗୁରୁ, ଜ୍ଞାନ ଓ ହରିଙ୍କୁ ପୂଜା କରିବା ଉଚିତ।

ଯଜମାନୋ ଗୁରୁଂ ଵିଦ୍ଯାଂ ହରିଂ ଲିପିକୃତଂ ନରମ୍। ପ୍ରାଙ୍‌ମୁଖଃ ପଦ୍ମିନୀଂ ଧ୍ଯାଯେତ୍ ଲିଖିତ୍ଵା ଶ୍ଲୋକପଞ୍ଚକମ୍

ଯଜ୍ଞକର୍ତ୍ତା ପୂର୍ବଦିଗକୁ ମୁହଁ କରି, ପଦ୍ମକୁ ଧ୍ୟାନ କରିବା ଉଚିତ; ପଞ୍ଚଟି ଶ୍ଲୋକ ଲେଖି, ଗୁରୁ, ଜ୍ଞାନ, ହରି ଓ ଲେଖା କରିଥିବା ବ୍ୟକ୍ତିଙ୍କୁ ପୂଜା କରିବା ଉଚିତ।