ଅଗ୍ନିପୁରାଣମ୍

ମୁରାମାଂସୀଂ ଚାମଲକଂ ସହଦେଵାଂ ନିଶାଦିକମ୍। ଷଷ୍ଟିଦୀପାନ୍ନ୍ଯସେଦଷ୍ଟୌ ନ୍ଯସେନ୍ନୀରାଜନାଯ ଚ

ମୁରା, ମାଁସୀ, ଆମଳକ, ସହଦେବୀ, ନିଶାଦିକ ଓ ଷଷ୍ଟି ଦୀପ ରଖିବା ଉଚିତ; ନୀରାଜନ ପାଇଁ ଆଠଟି ଦୀପ ରଖିବା ଉଚିତ।

ଶଙ୍‌ଖଂହଚକ୍ରଞ୍ଚ ଶ୍ରୀଵତ୍ସଂ କୁଲିଶଂ ପଙ୍କଜାଦିକମ୍। ହେମାଦିପାତ୍ରେ କୃତ୍ଵା ତୁ ନାନାଵର୍ଣାଦିପୁଷ୍ପକମ୍

ଶଂଖ, ଚକ୍ର, ଶ୍ରୀବତ୍ସ, କୁଳିଶ, ପଦ୍ମ ଓ ଏହାପରି ଦ୍ରବ୍ୟଗୁଡିକୁ ସୁନାର ପାତ୍ରରେ ରଖି, ବିଭିନ୍ନ ରଙ୍ଗ ଓ ପ୍ରକାରର ଫୁଲ ଦିଅ।

ଭଗଵାନୁଵାଚ ଏଶାନ୍ଯାଂ ଜଯଯେତ୍ କୁଣ୍ଡଂ ଗୁରୁର୍ଵ୍ଵହ୍ନିଞ୍ଚ ଵୈଷ୍ଣଵମ୍। ଗାଯତ୍ର୍ଯାଷ୍ଟଶତଂ ହୁତ୍ଵା ସମ୍ପାତଵିଧିନା ଘଟାନ୍

ଭଗବାନ କହିଲେ: ଇଶାନ କୋଣରେ ଗୁରୁ ଅଗ୍ନିକୁଣ୍ଡ ଓ ବୈଷ୍ଣବ ଅଗ୍ନି ସ୍ଥାପନ କରିବା ଉଚିତ; ଗାୟତ୍ରୀ ମନ୍ତ୍ରରେ ଏକ ଶତ ଆଠ ହୋମ କରି, ନିୟମ ଅନୁଯାୟୀ କଳଶଗୁଡିକୁ ଶିଂଚନ କରିବା ଉଚିତ।

ପ୍ରୋକ୍ଷଯେତ୍ କାରୁଶାଲାଯାଂ ଶିଲ୍ପିଭିମୁର୍ତ୍ତିର୍ଵ୍ରଜେତ୍। ତୁର୍ଯ୍ଯଶବଦୈଃ କୌତୁକଞ୍ଚ ବନ୍ଧଯେଦ୍ଦକ୍ଷିଣେ କରେ

କାରୁଶାଳାରେ ଶିଂଚନ କରିବା ପରେ ଶିଳ୍ପୀମାନେ ପ୍ରବେଶ କରିବେ; ଶୁଭ ଶବ୍ଦରେ ଦକ୍ଷିଣ ହାତରେ କୌତୁକ ବା ରକ୍ଷାସୂତ୍ର ବାନ୍ଧିବା ଉଚିତ।

ଵିଷ୍ଣଵେ ଶିପିଵିଷ୍ଟେତି ଊର୍ଣାସୂତ୍ରେଣ ସର୍ଷପୈଃ। ପଟ୍ଟଵସ୍ତ୍ରେଣ କର୍ତ୍ତଵ୍ଯଂ ଦେଶିକସ୍ଯାପି କୌତୁକମ୍

ବିଷ୍ଣୁଙ୍କ ପାଇଁ 'ଶିପିବିଷ୍ଟ' ମନ୍ତ୍ର ଉଚ୍ଚାରଣ କରି, ଉନ୍ନା ସୂତ୍ର ଓ ସରସପ ଦାଣା ସହିତ, ପଟ୍ଟ ବସ୍ତ୍ର ଦିଅ; ଦେଶିକ ମଧ୍ୟ କୌତୁକ ପ୍ରସ୍ତୁତ କରିବା ଉଚିତ।

ମଣ୍ଡପେ ପ୍ରତିମାଂ ସ୍ଥାପ୍ଯ ସଵସ୍ତ୍ରାଂ ପୂଜିତାଂ ସ୍ତୁଵନ୍। ନମସ୍ତେର୍ଚ୍ଯେଂ ସୁରେଶାନି ପ୍ରଣୀତେ ଵିଶ୍ଵକର୍ମ୍ମଣ

ମଣ୍ଡପରେ ପ୍ରତିମାକୁ ବସାଇ, ବସ୍ତ୍ର ଦେଇ ପୂଜିତ କରି, 'ସୁରେଶାନି, ମୁଁ ତୁମକୁ ନମସ୍କାର କରୁଛି, ବିଶ୍ୱକର୍ମାଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ତିଆରି' ବୋଲି ସ୍ତୁତି କରିବା ଉଚିତ।

ପ୍ରଭାଵିତାଶେଷଜଗଦ୍ଧାତ୍ରି ତୁଭ୍ଯଂ ନମୋ ନମଃ। ତ୍ଵଯି ସମ୍ପୂଜଯାମୀଶେ ନାରାଯଣମନାମଯମ୍

'ସମସ୍ତ ଜଗତ୍କୁ ପ୍ରଭାବିତ କରୁଥିବା ଧାତ୍ରୀ, ମୁଁ ତୁମକୁ ପୁନଃପୁନଃ ନମସ୍କାର କରୁଛି; ମୁଁ ତୁମରେ, ଏଇଶ୍ୱର, ନାରାୟଣଙ୍କୁ ପୂଜା କରୁଛି, ଯେଉଁଠି କୌଣସି ଦୋଷ ନାହିଁ।'

ରହିତା ଶିଲ୍ପିଦୋଷୈସ୍ତ୍ଵମୃଦ୍ଧିଯୁକ୍ତା ସଦା ଭଵ। ଏଵଂ ଵିଜ୍ଞାପ୍ଯ ପ୍ରତିମାଂ ନଯେତ୍ତାଂ ସ୍ନାନମଣ୍ଡପମ୍

'ତୁମେ ଶିଳ୍ପର ଦୋଷରୁ ମୁକ୍ତ ଓ ସଦା ଧନ-ସମୃଦ୍ଧିରେ ଅନ୍ତର୍ଗତ ହେଉ।' ଏଭଳି ବିନୟ କରି ପ୍ରତିମାକୁ ସ୍ନାନ ମଣ୍ଡପକୁ ନେଇଯିବା ଉଚିତ।

ଶିଲ୍ପିନନ୍ତୋଷଯେଦ୍‌ଦ୍ରଵ୍ଯୈର୍ଗୁରଵେ ଗାଂ ପ୍ରଦାପଯେତ୍। ଚିତ୍ରଂ ଦେଵେତି ମନ୍ତ୍ରେଣ ନେତ୍ରେ ଚୋନ୍ମୀଲଯେତ୍ତତଃ

ଶିଳ୍ପୀମାନେ ଦ୍ରବ୍ୟ ଦେଇ ସନ୍ତୁଷ୍ଟ କରିବା ଉଚିତ, ଗୁରୁଙ୍କୁ ଗାଁ ଦେଇବା ଉଚିତ; 'ଦେବ, ଚିତ୍ର' ମନ୍ତ୍ରରେ ଚକ୍ଷୁ ଖୋଲିବା ଉଚିତ।

ଅଗ୍ନିର୍ଜ୍ଯୋତୀତି ଦୃଷ୍ଟିଞ୍ଚ ଦଦ୍ଯାଦ୍ଵୈ ଭଦ୍ରପୀଠକେ। ତତଃ ଶକ୍ଲାନି ପୁଷ୍ପାଣି ଘୃତଂ ସିଦ୍ଧାର୍ଥକଂ ତଥା

'ଅଗ୍ନି ହେଉଛି ଆଲୋକ' ବୋଲି ଭଲ ପୀଠରେ ଦୃଷ୍ଟି ଦେଇବା ଉଚିତ; ତାପରେ ଧଳା ଫୁଲ, ଘିଅ ଓ ସିଦ୍ଧାର୍ଥ ଦାଣା ଅର୍ପଣ କରିବା ଉଚିତ।

ଦୂର୍ଵ୍ଵାଂ କୁଶାଗ୍ରଂ ଦେଵସ୍ଯ ଦଦ୍ଯାଚ୍ଛିରସି ଦେଶିକଃ। ମଧୁଵାତେତି ମନ୍ତ୍ରେଣ ନେତ୍ରେ ଚାଭ୍ଯଞ୍ଜଯେଦ୍ ଗୁରୁଃ

ଦେଶିକ ଦୁର୍ବା ଓ କୁଶ ଶିରା ଦେବତାଙ୍କ ମୁଣ୍ଡରେ ରଖିବା ଉଚିତ; 'ମଧୁବାତ' ମନ୍ତ୍ରରେ ଗୁରୁ ଚକ୍ଷୁରେ ଅଭ୍ୟଞ୍ଜନ କରିବା ଉଚିତ।

ହିରଣ୍ଯଗର୍ଭମନ୍ତ୍ରେଣ ଇମଂ ମେତି ଚ କୀର୍ତ୍ତଯେତ୍ ଘୃତେନାଭ୍ଯଞ୍ଜଯେତ୍ ପଶ୍ଚାତ୍ ପଠନ୍ ଘୃତଵତୀଂ ପୁନଃ

ହିରଣ୍ୟଗର୍ଭ ମନ୍ତ୍ର ଉଚ୍ଚାରଣ କରି ‘ଇମଂ ମେ’ ଭାବରେ ପଠିବା ପରେ ଘୃତ ଦ୍ୱାରା ଅନୁଲେପନ କରିବା ଉଚିତ। ପରେ, ପୁନଃ ଘୃତ ଦେଇ ଉଚ୍ଚାରଣ କରି ଅନୁଲେପନ କରିବା ଉଚିତ।

ମସୂରପିଷ୍ଟେନୋଦ୍ଵର୍ତ୍ଯ ଅତୋ ଦେଵେତି କୀର୍ତ୍ତଯନ୍। କ୍ଷାଲଯେଦୁଷ୍ଣତୀର୍ଥଜୈଃ ସ୍ନାନଂ ପାଵମାନୀତି ରତ୍ନଜୈଃ

ମସୁର ଚୁଣା ଦେଇ ଉଘାଇବା ସମୟରେ ‘ଅତୋ ଦେବେ’ ଉଚ୍ଚାରଣ କରିବା ଉଚିତ। ପରେ, ପବିତ୍ର ତୀର୍ଥର ଉଷ୍ଣ ଜଳରେ ଧୋଇବା ଉଚିତ। ସ୍ନାନ ପାଇଁ ରତ୍ନ ଜଳ ଦେଇ ‘ପାବମାନି’ ମନ୍ତ୍ର ଉଚ୍ଚାରଣ କରିବା ଉଚିତ।

ଦ୍ରୁପଦାଦିଵେତ୍ଯନୁଲିମ୍ପେଦାପୋ ହିଷ୍ଠେତି ସେଚଯେତ୍। ନଦୀଜୈସ୍ତୀର୍ଥଜୈଃ ସ୍ନାନଂ ପାଵମାନୀତି ରତ୍ନଜୈ

‘ଦ୍ରୁପଦାଦି’ ଉଚ୍ଚାରଣ କରି ଅନୁଲେପନ କରିବା ଉଚିତ। ‘ଆପୋ ହିଷ୍ଠ’ ମନ୍ତ୍ର ଉଚ୍ଚାରଣ କରି ଜଳ ଛିଟିବା ଉଚିତ। ସ୍ନାନ ପାଇଁ ନଦୀ ଓ ତୀର୍ଥର ଜଳ ଦେଇ ‘ପାବମାନି’ ମନ୍ତ୍ର ଉଚ୍ଚାରଣ କରିବା ଉଚିତ।

ସମୁଦ୍ରଂ ଗଚ୍ଛ ଚନ୍ଦନୈସ୍ତୀର୍ଥମୃତ୍କଲଶେନ ଚ। ଶନ୍ନୋ ଦେଵୀଃ ସ୍ନାପଯେଚ୍ଚ ଗାଯତ୍ର୍ଯାପ୍ଯୁଷ୍ଣଵାରିଣା

ଚନ୍ଦନ ଓ ପବିତ୍ର ମାଟିର କଳଶ ନେଇ ସମୁଦ୍ରକୁ ଯିବା ଉଚିତ। ‘ଶନ୍ନୋ ଦେବୀ’ ଉଚ୍ଚାରଣ କରି ଉଷ୍ଣ ଜଳ ଦେଇ ଗାୟତ୍ରୀ ମନ୍ତ୍ରରେ ସ୍ନାନ କରାଯିବା ଉଚିତ।

ପଞ୍ଚମୃଦ୍ଭିର୍ହିରଣ୍ଯେତି ସ୍ନାପଯେତ୍ପରମେଶ୍ଵରମ୍। ସିକତାଦ୍ଭିରିମଂ ମେତି ଵଲ୍ମୀକୋଦଘଟେନ ଚ

ପାଞ୍ଚ ପ୍ରକାର ମାଟି ଦେଇ ‘ହିରଣ୍ୟ’ ମନ୍ତ୍ର ଉଚ୍ଚାରଣ କରି ପରମେଶ୍ୱରଙ୍କୁ ସ୍ନାନ କରାଯିବା ଉଚିତ। ବାଳି ଦେଇ ‘ଇମଂ ମେ’ ମନ୍ତ୍ର ଉଚ୍ଚାରଣ କରି, ଏବଂ ବାଉଁ ଗାଁ ଦେଇ ସ୍ନାନ କରାଯିବା ଉଚିତ।

ତଦ୍ଧିଷ୍ଣୋରିତି ଓଷଧ୍ଯଦ୍ଭିର୍ଥା ଓଷଧୀତି ମନ୍ତ୍ରତଃ। ଯଝାଯଜ୍ଞେତି କାଷାଯୈଃ ପଞ୍ଚଭିର୍ଗଵ୍ଯକୈସ୍ତତଃ

‘ତଦ୍ଧିଷ୍ଣୋର’ ମନ୍ତ୍ର ଉଚ୍ଚାରଣ କରି ଔଷଧ ଓ ଜଳ ଦେଇ ସ୍ନାନ କରାଯିବା ଉଚିତ। ‘ଥା ଔଷଧି’ ମନ୍ତ୍ର ଉଚ୍ଚାରଣ କରିବା ପରେ, ପାଞ୍ଚ ପ୍ରକାର ଗୋ-ସମ୍ପଦ ଦେଇ ‘ଯଜ୍ଞାଯଜ୍ଞ’ ମନ୍ତ୍ର ଉଚ୍ଚାରଣ କରିବା ଉଚିତ।

ପଯଃ ପୃଥିଵ୍ଯାଂ ମନ୍ତ୍ରେଣ ଯାଃ ଫଲିନା ଫଲାମ୍ବୁଭିଃ। ଵିଶ୍ଵତଶ୍ଚକ୍ଷୁଃ ସୌମ୍ଯେନ ପୂର୍ଵେଣ କଲସେନ ଚ

‘ପୟଃ ପୃଥିବ୍ୟାଂ’ ମନ୍ତ୍ର ଉଚ୍ଚାରଣ କରି ଫଳ ଦେଇଥିବା ଉଦ୍ଭିଦର ଜଳ ଦେଇ ସ୍ନାନ କରାଯିବା ଉଚିତ। ‘ବିଶ୍ୱତଶ୍ଚକ୍ଷୁ’ ମନ୍ତ୍ର ଉଚ୍ଚାରଣ କରି ପୂର୍ବ ଦିଗର କଳଶ ଦେଇ ସ୍ନାନ କରାଯିବା ଉଚିତ।

ସୋମଂ ରାଜାନମିତ୍ଯେଵଂ ଵିଷ୍ଣୋ ରରାଟଂ ଦକ୍ଷତଃ। ହଂସଃ ଶୁଚିଃ ପଶ୍ଚିମେନ କୁର୍ଯ୍ଯାଦୁଦ୍ଵର୍ତ୍ତନଂ ହରେଃ

‘ସୋମଂ ରାଜାନମ୍’ ମନ୍ତ୍ର ଉଚ୍ଚାରଣ କରି ଦକ୍ଷିଣ ଦିଗରେ ବିଷ୍ଣୁଙ୍କୁ ସ୍ନାନ କରାଯିବା ଉଚିତ। ‘ହଂସଃ ଶୁଚିଃ’ ମନ୍ତ୍ର ଉଚ୍ଚାରଣ କରି ପଶ୍ଚିମ ଦିଗରେ ହରିଙ୍କୁ ଉଘାଇବା କାର୍ଯ୍ୟ କରାଯିବା ଉଚିତ।

ମୂର୍ଦ୍ଧାନନ୍ଦିଵମନ୍ତ୍ରେଣ ଧାତ୍ରୀଂ ମାଂସୀ ଚ କେ ଦଦେତ୍ । ମାନସ୍ତୋକେତି ମନ୍ତ୍ରେଣ ଗନ୍ଧଦ୍ଵାରେତି ଗନ୍ଧକୈଃ

‘ମୂର୍ଧ୍ଧାନନ୍ଦିଵମ୍’ ମନ୍ତ୍ର ଉଚ୍ଚାରଣ କରି ଧାତ୍ରୀ ଓ ମାଂସୀ ଦେବା ଉଚିତ। ‘ମାନସ୍ତୋକ’ ମନ୍ତ୍ର ଉଚ୍ଚାରଣ କରି ‘ଗନ୍ଧଦ୍ୱାରେ’ ମନ୍ତ୍ର ଦେଇ ଗନ୍ଧ ଦେବା ଉଚିତ।

ଇଦମାପେତି ଚ ଘଟୈରେକାଶୀତିପଦସ୍ଥିତୈଃ। ଏହ୍ଯେହି ଭଗଵନ୍ ଵିଷ୍ଣୋ ଲୋକାନୁଗ୍ରହକାରକ

‘ଇଦମାପେ’ ମନ୍ତ୍ର ଉଚ୍ଚାରଣ କରି ଏକାଶୀ ଶ୍ଲୋକ ଥିବା କଳଶ ଦେବା ଉଚିତ। ‘ଏହ୍ୟେହି ଭଗବନ ବିଷ୍ଣୁ’, ହେ ବିଷ୍ଣୁ, ତୁମେ ଜଗତର ଉପକାରୀ।

ଯଜ୍ଞଭାଗଂ ଗୃହାଣେମଂ ଵାସୁଦେଵ ନମୋସ୍ତୁ ତେ। ଅନେନାଵାହ୍ଯ ଦେଵେଶଂ କୁର୍ଯାତ୍ କୌତୁକମୋଚନମ୍

‘ଯଜ୍ଞଭାଗଂ ଗୃହାଣେମଂ’ ଉଚ୍ଚାରଣ କରି, ହେ ବାସୁଦେବ, ତୁମକୁ ନମସ୍କାର। ଏହି ମନ୍ତ୍ର ଦେଇ ଦେବେଶଙ୍କୁ ଆହ୍ୱାନ କରି, କୌତୁକ ମୋଚନ କରିବା ଉଚିତ।

ମୁଞ୍ଚାମି ତ୍ଵେତି ସୂକ୍ତେନ ଦେଶିକସ୍ଯାପି ମୋଚଯେତ୍। ହିରଣ୍ମଯେନ ପାଦ୍ଯଂ ଦଦ୍ଯାଦତୋ ଦେଵେତି ଚାର୍ଘ୍ଯକମ୍

‘ମୁଞ୍ଚାମି ତ୍ୱେତି’ ମନ୍ତ୍ର ଉଚ୍ଚାରଣ କରି ଦେଶିକଙ୍କୁ ମୋଚନ କରିବା ଉଚିତ। ହିରଣ୍ମୟ ପାଦ୍ୟ ଦେଇବା ପରେ, ‘ଅତୋ ଦେବେ’ ଉଚ୍ଚାରଣ କରି ଅର୍ଘ୍ୟ ଦେବା ଉଚିତ।

ମଧୁଵାତା ମଧୁପର୍କ୍କଂ ମଯି ଗୃହ୍ମାମି ଚାଚମେତ୍। ଅକ୍ଷନ୍ନମୀମଦନ୍ତେତି କିରେଦ୍‌ଦୂର୍ଵାକ୍ଷତଂ ବୁଧଃ

‘ମଧୁବାତା’ ଉଚ୍ଚାରଣ କରି ମଧୁପର୍କ ଦେବା ଏବଂ ‘ମୟି ଗୃହ୍ମାମି’ ଭାବରେ ଆଚମନ କରିବା ଉଚିତ। ବୁଦ୍ଧିମାନ ବ୍ୟକ୍ତି ‘ଅକ୍ଷନ୍ନମୀମଦନ୍ତେତି’ ଉଚ୍ଚାରଣ କରି ଦୂର୍ବା ଓ ଚାଉଳ ଦେବା ଉଚିତ।

କାଣ୍ଡାନ୍ନିର୍ମ୍ମଞ୍ଛନଂ କୁର୍ଯ୍ଯାଦ୍ଵନ୍ଧଂ ଗନ୍ଧଵତୀତି ଚ। ଉନ୍ନଯାମୀତି ମାଲ୍ଯଞ୍ଚ ଇଦଂ ଵିଷ୍ଣୁ ପଵିତ୍ରକମ୍

‘ଗନ୍ଧବତୀତି’ ଉଚ୍ଚାରଣ କରି କାଣ୍ଡ ଦେଇ ଆସନ ପ୍ରସ୍ତୁତ କରିବା ଉଚିତ। ‘ଉନ୍ନୟାମିତି’ ମନ୍ତ୍ର ଉଚ୍ଚାରଣ କରି ମାଳା ଦେବା ଏବଂ ଏହି ପବିତ୍ର ସୂତ୍ର ବିଷ୍ଣୁଙ୍କୁ ଦେବା ଉଚିତ।

ବୃହସ୍ପତେ ଵସ୍ତ୍ରଯୁଗ୍ମଂ ଵେଦାହମିତ୍ଯୁତ୍ତରୀଯକମ୍। ମହାଵ୍ରତେନ ସକଲୀପୁଷ୍ପଂ ଚୌଷଧଯଃ କ୍ଷିପେତ୍

‘ବୃହସ୍ପତେ’ ଉଚ୍ଚାରଣ କରି ଦୁଇଟି ପୋଶାକ ଦେବା ଉଚିତ। ‘ବେଦାହମ୍’ ମନ୍ତ୍ର ଉଚ୍ଚାରଣ କରି ଉତ୍ତରୀୟ ଦେବା ଉଚିତ। ‘ମହାବ୍ରତ’ ମନ୍ତ୍ର ଦେଇ ସମସ୍ତ ଫୁଲ ଓ ଔଷଧି ଦେବା ଉଚିତ।

ଧୂପଂ ଦଦ୍ଯାଦ୍‌ଧୂରସୀତି ଵିଭ୍ରାଟ୍‌ସୂକ୍ତେନ ଚାଞ୍ଚନମ୍। ଯୁଞ୍ଜନ୍ତୀତି ଚ ତିଲକଂ ଦୀର୍ଘାଯୁଷ୍ଟ୍ଵେ ତି ମାଲ୍ଯକମ୍

‘ଧୂରସୀତି’ ଉଚ୍ଚାରଣ କରି ଧୂପ ଦେବା ଏବଂ ‘ବିଭ୍ରାଟ୍’ ସୂକ୍ତ ଦେଇ ଅଞ୍ଜନ ଲଗାଇବା ଉଚିତ। ‘ୟୁଞ୍ଜନ୍ତିତି’ ଉଚ୍ଚାରଣ କରି ତିଳକ ଦେବା ଏବଂ ‘ଦୀର୍ଘାୟୁଷ୍ଟ୍ୱେ’ ମନ୍ତ୍ର ଦେଇ ମାଳା ଦେବା ଉଚିତ।

ଇନ୍ଦ୍ରଚ୍ଛତ୍ରେତି ଛତ୍ରନ୍ତୁ ଆଦର୍ଶନ୍ତୁ ଵିରାଜତଃ। ଚାମରନ୍ତୁ ଵିକର୍ଣେନ ଭୂଷାଂ ରଥନ୍ତରେଣ ଚ

‘ଇନ୍ଦ୍ରଛତ୍ର’ ଉଚ୍ଚାରଣ କରି ଛତା ଦେବା ଉଚିତ। ‘ବିରାଜତଃ’ ମନ୍ତ୍ର ଦେଇ ଆଇନା ଦେବା ଉଚିତ। ‘ବିକର୍ଣ୍ଣେନ’ ମନ୍ତ୍ର ଦେଇ ଚାମର ଦେବା ଏବଂ ‘ରଥନ୍ତର’ ମନ୍ତ୍ର ଦେଇ ଭୂଷା ଦେବା ଉଚିତ।

ଵ୍ଯଜନଂ ଵାଯୁଦୈଵତ୍ଯୈର୍ମୁଞ୍ଚାମି ତ୍ଵେତି ପୁଷ୍ପକମ୍। ଵେଦାଦ୍ଯୈଃ ସଂସ୍ତୁତିଂ କୁର୍ଯ୍ଯାଦ୍ଧରେଃ ପୁରୁଷସୂକ୍ତତଃ

ବାୟୁ ଦେବତାଙ୍କ ମନ୍ତ୍ର ଦେଇ ଭାଜନା ଦେବା ଏବଂ ‘ମୁଞ୍ଚାମି ତ୍ୱେତି’ ଉଚ୍ଚାରଣ କରି ପୁଷ୍ପ ଦେବା ଉଚିତ। ବେଦ ମନ୍ତ୍ର ଦେଇ ପୁରୁଷ ସୂକ୍ତରେ ହରିଙ୍କୁ ସ୍ତୁତି କରିବା ଉଚିତ।