ଏହି ପବିତ୍ର ଶାସ୍ତ୍ରୀୟ ଉପଦେଶରେ ଦେବମୂର୍ତ୍ତି ତିଆରି ପାଇଁ ବିଶେଷ ମାନଦଣ୍ଡ ଓ ମାପ ଦିଆଯାଇଛି। ଆଦିରେ, ହୃଦୟରେ ଗୋଟିଏ ସୂତା, କଣ୍ଠରେ ଦୁଇଟି, ଲାଲାଟରେ ଗୋଟିଏ ଓ ମୁଣ୍ଡର ଶିରୋଭାଗରେ ଆଉ ଗୋଟିଏ ସୂତା ଲଗାଇବା ଉଚିତ୍। ଶିରୋମଣିର ଉପରେ ଜ୍ଞାନୀ ଲୋକେ ଏକ ସୂତା ରଖନ୍ତି, ଏବଂ ତା'ଠାରେ ସାତଟି ସୂତା ଦେବା ପ୍ରସ୍ତାବ ରହିଛି। ତିନି ହାତକୁ ମଧ୍ୟରେ ଥିବା ଖାଲି ସ୍ଥଳରେ ଛଅଟି ସୂତା ଲଗାଯିବା ଉଚିତ୍, କିନ୍ତୁ ମଧ୍ୟସ୍ଥ ସୂତା ଛାଡ଼ି ଅନ୍ୟ ସୂତାଗୁଡିକୁ ଦିଆଯିବା ଉପଦେଶ ଦିଆଯାଇଛି। ଲାଲାଟ, ନାକ ଓ ମୁଁହର ଲମ୍ବ ଚାରି ଆଙ୍ଗୁଠି ହେବା ଦରକାର, ଏହି ମାପ ଗଳା ଓ କାନ ପାଇଁ ମଧ୍ୟ ଏକାକାର ରଖାଯାଇଛି। ଠୋଉଁ ଓ ଡାଢ଼ିର ପ୍ରସ୍ଥ ଦୁଇ ଆଙ୍ଗୁଠି ହେବା ଉଚିତ୍, ଲାଲାଟର ପ୍ରସ୍ଥ ଅଠ ଆଙ୍ଗୁଠି ରଖିବାକୁ କୁହାଯାଇଛି। କପୋଳ ଦୁଇ ଆଙ୍ଗୁଠି ପ୍ରସ୍ଥ ଓ ଚିହ୍ନ ଦ୍ୱାରା ଶୋଭିତ, କାନ ଓ ଆଖି ମଧ୍ୟର ସ୍ଥାନ ଚାରି ଆଙ୍ଗୁଠି ହେବା ଉଚିତ୍। କାନ ଦୁଇ ଆଙ୍ଗୁଠି ପ୍ରସ୍ଥ ଓ ବାହାର ଅଂଶ ପାଞ୍ଚ ଆଙ୍ଗୁଠି ତଳେ ଆସେ, କାନ ଛିଦ୍ର ଭୌହର ସୂତା ଦ୍ୱାରା ମାପାଯାଏ। କାନ ଛିଦ୍ର ଥିଲେ ଛଅ ଆଙ୍ଗୁଠି, ନଥିଲେ ଚାରି ଆଙ୍ଗୁଠି ଲମ୍ବ ହେବା ଉଚିତ୍, ଏହି ମାପ ଡାଢ଼ି ସହ ସମାନ ରହେ। ଘ୍ରାଣପାତ୍ର, ଚକ୍ରାକାର ଅଳଙ୍କାର ଓ ପିଠା ତିଆରି କରିବା ଉଚିତ୍। ଉପର ଠୋଉଁ ଦୁଇ ଆଙ୍ଗୁଠି ଓ ତଳ ଠୋଉଁ ତାହାର ଅର୍ଧ ଲମ୍ବ ରଖିବାକୁ କୁହାଯାଇଛି। ଆଖି ଅର୍ଧ ଆଙ୍ଗୁଠି ଲମ୍ବ, ମୁଁହ ଚାରି ଆଙ୍ଗୁଠି ଲମ୍ବ ଓ ପ୍ରସ୍ଥ ଏକ ଓ ଅର୍ଧ ଆଙ୍ଗୁଠି ହେବା ଦରକାର। ମୁଁହ ବନ୍ଦ ଥିଲେ ଏହି ମାପ ରହିବ, ଖୋଲିଲେ ଦୁଇ ଆଙ୍ଗୁଠି ହେବ। ନାକର ମୂଳରେ ଗୋଟିଏ ଆଙ୍ଗୁଠି ମାପ ରଖିବାକୁ କୁହାଯାଇଛି। ନାକର ଟିପ୍ ଦୁଇ ଆଙ୍ଗୁଠି ଲମ୍ବ ଓ ଚମ୍ପା ଫୁଲ ସଦୃଶ ହେବା ଦରକାର। ଦୁଇ ଆଖି ମଧ୍ୟର ଦୂରତା ଚାରି ଆଙ୍ଗୁଠି ଏବଂ ଏହା ତିର୍ଯ୍ୟକ୍ ଭାବେ ମାପାଯିବ। ଆଖିର କୋଣ ଓ ମଧ୍ୟର ଦୂରତା ଦୁଇ ଆଙ୍ଗୁଠି ହେବା ଉଚିତ୍, ପୁପିଲ ଆଖିର ପଞ୍ଚମ ଅଂଶ ଏବଂ ତିନି ଭାଗରେ ବିଭକ୍ତ। ଆଖିର ପ୍ରସ୍ଥ ତିନି ଆଙ୍ଗୁଠି, ଗର୍ଭ ଅର୍ଧ ଆଙ୍ଗୁଠି, ଭୌହ ଓ ତାହାର ରେଖା ସମାନ ମାପରେ ରଖିବାକୁ କୁହାଯାଇଛି। ଭୌହ ମଧ୍ୟର ଦୂରତା ଦୁଇ ଆଙ୍ଗୁଠି, ଭୌହର ଲମ୍ବ ଚାରି ଆଙ୍ଗୁଠି ଓ ମୁଣ୍ଡର ପରିଧି ଛଅତିସ ଆଙ୍ଗୁଠି ହେବା ଉଚିତ୍। କେଶବ ଆଦି ମୂର୍ତ୍ତି ପାଇଁ ପରିଧି ବତ୍ତିଶ ଆଙ୍ଗୁଠି ଓ ପାଞ୍ଚ ଆଖି ଓ ଭୟଙ୍କର କଣ୍ଠ ଥିବା ମୂର୍ତ୍ତି ପାଇଁ ଏହା ପୁନଃ ମାପାଯିବ। ଗଳାର ଲମ୍ବ ତାହାର ପ୍ରସ୍ଥର ତିନି ଗୁଣା, ଏହି ମାପ ଅଠ ଆଙ୍ଗୁଠି ଓ ଗଳା ଓ ଛାତି ମଧ୍ୟର ଦୂରତା ଏଭଳି ମାପାଯିବ। ଶୋଉଲ୍ଡର୍ ଅଠ ଆଙ୍ଗୁଠି ପ୍ରସ୍ଥ ଓ ତିନି ଭାଗ ଓ ଶୁଭ ଚିହ୍ନ ସହିତ ହେବା ଦରକାର। ବାହୁରେ ସାତଟି ସଂଯୋଗ ଓ ହାତର ଲମ୍ବ ଶୋଳ ଆଙ୍ଗୁଠି ହେବା ଉଚିତ୍। ବାହୁ ଓ ହାତର ପ୍ରସ୍ଥ ତିନି ଭାଗ ହେବା ଉଚିତ୍, ଆଉ ବାହୁ ତଳର ପରିଧି ନବ ଭାଗ ହେବାକୁ କୁହାଯାଇଛି। ହାତ ମଧ୍ୟର ପରିଧି ଶୋଳ ଆଙ୍ଗୁଠି ଓ ତଳ ତଳର ପରିଧି ଦ୍ୱାଦଶ ଆଙ୍ଗୁଠି ହେବା ଦରକାର। ହାତର ପ୍ରସ୍ଥ ଛଅ ଆଙ୍ଗୁଠି ଓ ଲମ୍ବ ସାତ ଆଙ୍ଗୁଠି, ମଧ୍ୟମ ଆଙ୍ଗୁଠି ପାଞ୍ଚ ଆଙ୍ଗୁଠି ଲମ୍ବ ହେବା ଉଚିତ୍। ତର୍ଜନୀ ଓ ଅନାମିକା ଆଙ୍ଗୁଠି ଅର୍ଧ ଆଙ୍ଗୁଠି କମ୍ ରଖିବା ଦରକାର, ଛୋଟ ଆଙ୍ଗୁଠି ଓ ବଡ଼ ଆଙ୍ଗୁଠି ଚାରି ଆଙ୍ଗୁଠି ଲମ୍ବ ହେବା ଉଚିତ୍। ବଡ଼ ଆଙ୍ଗୁଠିରେ ଦୁଇ ଯୋଡ଼, ଅନ୍ୟ ଆଙ୍ଗୁଠିଗୁଡ଼ିକୁ ତିନି ଯୋଡ଼ ଓ ପ୍ରତ୍ୟେକ ଯୋଡ଼ର ଉପରେ ନଖ ମାପ ଦିଆଯିବ। ଛାତିର ମାପ ଏହି ଭଳି ପେଟ ପାଇଁ ମଧ୍ୟ ଚାଲିବ, ନାଭିର ବ୍ୟାସ ଗୋଟିଏ ଆଙ୍ଗୁଠି ହେବା ଉଚିତ୍। ଲିଙ୍ଗ ମଧ୍ୟର ଦୂରତା ଏକ ତାଳା ହେବା ଦରକାର, ନାଭି ମଧ୍ୟର ପରିଧି ବୟାଳିଶ ଆଙ୍ଗୁଠି ହେବା ଉଚିତ୍। ଦୁଇ ଷ୍ଟନ୍ ମଧ୍ୟର ଦୂରତା ଏକ ତାଳା, ନିପଲ୍ ଯବ ଦାଣା ସମାନ ଓ ତାହାର ଚାରିପାଖ ଦୁଇ ଆଙ୍ଗୁଠି ଚୌଡ଼ା ହେବା ଦରକାର। ଛାତି ଚାରିପାଖିର ଲମ୍ବ ଚଉଷଠି ଆଙ୍ଗୁଠି ଏବଂ ତାହା ପଛରେ ଚତୁର୍ମୁଖ ମୂର୍ତ୍ତି ପାଇଁ ଏହି ଭଳି ରଖିବା ଉଚିତ୍। କମରର ପରିଧି ଚଉନ୍ଚାଳିଶ ଆଙ୍ଗୁଠି ଓ ଜଂଘା ମୂଳର ପ୍ରସ୍ଥ ବାରଏ ଆଙ୍ଗୁଠି ହେବା ଦରକାର। ଏଠାରୁ ମଧ୍ୟଭାଗ ବଡ଼ ଓ ତଳକୁ ଯିବା ସହ ହ୍ରାସ ପାଏ, ହାଟୁର ପରିଧି ତିନି ଗୁଣା ଆଠ ଆଙ୍ଗୁଠି ହେବା ଉଚିତ୍। ଗୋଡ଼ ମଧ୍ୟର ପ୍ରସ୍ଥ ସାତ ଆଙ୍ଗୁଠି, ପରିଧି ତିନି ଗୁଣା ଏବଂ ଗୋଡ଼ ଶେଷ ପଞ୍ଚ ଆଙ୍ଗୁଠି ପ୍ରସ୍ଥ ହେବା ଉଚିତ୍। ତାହାର ପରିଧି ତିନି ଗୁଣା ଏବଂ ପାଦ ତାଳା ଦ୍ୱାରା ମାପାଯିବ। ପାଦ ଉଠାଇଲେ ଚାରି ଆଙ୍ଗୁଠି ଲମ୍ବ ହେବା ଦରକାର। ଗୋଡ଼ ଗଠିର ଆଗରେ ଚାରି ଆଙ୍ଗୁଠି ମାପ ରଖିବାକୁ କୁହାଯାଇଛି, ପାଦର ପ୍ରସ୍ଥ ତିନି ଭାଗ ଓ ଏଡ଼ି ତିନି ଆଙ୍ଗୁଠି ହେବା ଉଚିତ୍। ବଡ଼ ଆଙ୍ଗୁଠି ଓ ତାହା ପାଖର ଆଙ୍ଗୁଠି ପାଞ୍ଚ ଆଙ୍ଗୁଠି ଲମ୍ବ, ଅନ୍ୟ ଆଙ୍ଗୁଠିଗୁଡ଼ିକୁ ପ୍ରତିଟି ଏକ ଅଷ୍ଟମାଂଶ କମ୍ କରି ରଖିବା ଦରକାର। ବଡ଼ ଆଙ୍ଗୁଠିର ଉପର ନଖ ଏକ ଓ ଏକ-ଚତୁର୍ଥାଂଶ ଆଙ୍ଗୁଠି ଏବଂ ଯବ ଦାଣା ସମାନ ହେବା ଉଚିତ୍। ଅନ୍ୟ ଅଂଶ ପାଇଁ ପ୍ରତିଟିରେ ଅର୍ଧ ଆଙ୍ଗୁଠି କମ୍ କରିବା ଉପଦେଶ ଦିଆଯାଇଛି। ଶୁକ୍ରାଶୟ ତିନି ଆଙ୍ଗୁଠି ଓ ଲିଙ୍ଗ ଚାରି ଆଙ୍ଗୁଠି ହେବା ଦରକାର। ଶୁକ୍ରାଶୟ ଟିପ୍ ଚାରି ଆଙ୍ଗୁଠି ଏବଂ ଶୁକ୍ରାଶୟର ପରିଧି ଛଅ ଆଙ୍ଗୁଠି ହେବା ଉଚିତ୍। ମୂର୍ତ୍ତିକୁ ଅଳଙ୍କାର ଦ୍ୱାରା ଶୋଭିତ କରିବା ଉଚିତ୍, ଏହି ଭଳି ଏହାର ରୂପ-ଲକ୍ଷଣ ନିର୍ଦ୍ଦିଷ୍ଟ ହୋଇଛି। ଏପରି ଭାବେ, ଜଗତରେ ଦେଖାଯାଉଥିବା ଲକ୍ଷଣ ଅନୁସାରେ ମୂର୍ତ୍ତି ତିଆରି କରିବା ଉଚିତ୍। ଦକ୍ଷିଣ ହାତରେ ଚକ୍ର ଓ ତାହା ତଳେ ପଦ୍ମ, ବାମ ହାତରେ ଶଂଖ ଓ ଗଦା ରଖିବା ଉଚିତ୍, ଯଥା ଶ୍ୟାମବର୍ଣ୍ଣ ବାସୁଦେବଙ୍କ ଚିହ୍ନ ଅନୁସାରେ। ଏହି ସହ, ଶ୍ରୀ ଓ ପୁଷ୍ଟିଙ୍କୁ ହସ୍ତରେ ପଦ୍ମ ଓ ବୀଣା ଧରି ତିଆରି କର, ଉଠା ଜଂଘା, ମାଳାଧାରୀ ଓ ଜ୍ଞାନଧାରୀ ମୂର୍ତ୍ତିଗୁଡ଼ିକୁ ମଧ୍ୟ ତିଆରି କର। ଏହି ଦୁଇଁକୁ ରଶ୍ମି ମଣ୍ଡଳ ମଧ୍ୟରେ ଶୋଭିତ କର, ଅଳଙ୍କାର ଓ ଦ୍ୱିପଦ ମାନେ ପରି ଅଦ୍ଭୁତ ତେଜ ଦିଅ।