ଏକ ଦିନ, ଶିଳ୍ପୀ ଏବଂ ବିଦ୍ୱାନ୍ମାନେ ଦେବମନ୍ଦିର ନିର୍ମାଣ ନିମିତ୍ତେ ପ୍ରସ୍ତୁତି ନେଉଥିଲେ। ପ୍ରଥମେ, ଏହି ମନ୍ଦିର ନିର୍ମାଣ କାର୍ଯ୍ୟ ଆରମ୍ଭ କରିବା ପୂର୍ବରୁ, ଶିଳ୍ପୀ କୃଷି, ମନୁଷ୍ୟ ଓ ଅନ୍ୟ ଜୀବମାନଙ୍କର ସନ୍ତୋଷ ଓ ଗୋଧନ ବୃଦ୍ଧି ପାଇଁ ପ୍ରାର୍ଥନା କରି, ଗଢ଼ିଆ ଗହ୍ୱରକୁ ଗୋମୂତ୍ର ଦ୍ୱାରା ଶୁଚିତା କରିଥିଲେ। ଏହା ପରେ, ରାତିରେ ଏଠାରେ ଭିତିର ଅଙ୍କୁର ରଖି, ଶିଳ୍ପୀ ତାଙ୍କ ଅଧ୍ୟାପକ ଓ ଅନ୍ୟ ଅତିଥିମାନେଙ୍କୁ ଗୋଧୱଜ, ଅନ୍ୟ ଦାନ ଓ ଭୋଜନ ଦେଇ ସମ୍ମାନ କରିଥିଲେ। ଏହା ପରେ, ଅଙ୍କୁର ରଖି, ଇଟ ଲଗାଇ, ଭିତି ଭରି ଏବଂ ନିର୍ଦ୍ଦିଷ୍ଟ ବିଧି ଅନୁଯାୟୀ ଏକ ସାଧାରଣ ଆକାରର ମନ୍ଦିର ମଞ୍ଚ ତିଆରି କରାଯାଇଥିଲା। ଏହି ମଞ୍ଚର ଉଚ୍ଚତା ମନ୍ଦିରର ଚଉଡ଼ାର ଅର୍ଦ୍ଧ ହେବା ଉଚିତ; ମଧ୍ୟମ ମଞ୍ଚ ଏହାର ଚାର୍ଥ ଅଂଶ କମ୍ ଏବଂ ସବୁଠୁ ନିମ୍ନ ମଞ୍ଚ ଅର୍ଦ୍ଧ ଉଚ୍ଚତାର ହେବା ଉଚିତ। ମଞ୍ଚ ନିର୍ମାଣ ପୂର୍ଣ୍ଣ ହେଲାପରେ, ଏଠାରେ ପୁନଃ ପୂଜା କରାଯିବା ଉଚିତ। ଯିଏ ନିଜ ପାଦ ଦ୍ୱାରା ଭିତି ନିର୍ମାଣ କରେ, ସେ ପାପମୁକ୍ତ ହୋଇ ସ୍ୱର୍ଗରେ ଆନନ୍ଦ ପାଉଥିବା ଉଲ୍ଲେଖ ଆସିଛି। ଯିଏ ଏହି ଭାବରେ ମନ୍ଦିର ନିର୍ମାଣ କରିବାକୁ ଚିନ୍ତା କରେ, ସେ ଦିନେ ତାଙ୍କର ଦେହରେ ଥିବା ସମସ୍ତ ପାପ ନଶ୍ଟ ହୋଇଯାଏ। ଏହି ନିyam ଅନୁଯାୟୀ ଏକ ଅଷ୍ଟ ଇଟର ଦେବମନ୍ଦିର ନିର୍ମାଣ କଲେ, ତାଙ୍କୁ ମିଳୁଥିବା ଫଳ ସମ୍ପର୍କରେ କେହି ବି ବର୍ଣ୍ନନା କରିପାରିବେ ନାହିଁ; ମନ୍ଦିରର ଆକାର ଦ୍ୱାରା ଏହି ଫଳକୁ ଅନୁମାନ କରିପାରିବା ଯାଏ। ଗ୍ରାମରେ ମଞ୍ଚ ଏବଂ ମନ୍ଦିର ନିର୍ମାଣ କରିବା ସମୟରେ, ମନ୍ଦିରର ପ୍ରବେଶଦ୍ୱାର ପୂର୍ବ ଦିଗକୁ ଦେଇ ରଖିବା ଉଚିତ। ଏହି ମନ୍ଦିର ଉପରେ ପ୍ରତ୍ୟେକ ଦିଗରେ ପଶ୍ଚିମ ମୁଖୀ ହେବା ଉଚିତ। ଏହା ପରେ, ହୟଗ୍ରୀବ କହିଲେ: "ମୁଁ ଏବେ ଦେବମନ୍ଦିର ନିର୍ମାଣର ସାଧାରଣ ନିyam ବ୍ୟାଖ୍ୟା କରିବି। ଜ୍ଞାନୀମାନେ ଚତୁର୍ସ୍କୋଣ ଭୂମିକୁ ଶୋଳ ଭାଗରେ ବିଭାଜିତ କରିବା ଉଚିତ। ଏହାର ମଧ୍ୟରେ ଚାରି ଭାଗରେ ଲୋହାର ଗଢ଼ିଆ ତିଆରି କରିବା ଏବଂ ଦ୍ୱାର କାର୍ଯ୍ୟ ପାଇଁ ଦ୍ୱାଦଶ ଭାଗରେ ଦେବା ଉଚିତ। ନିମ୍ନ ଦ୍ୱାରର ଉଚ୍ଚତା ଚାର୍ଥ ଅଂଶ ଲମ୍ବା ହେବା ଉଚିତ; ମଞ୍ଚର ଉଚ୍ଚତା ଦ୍ୱାର ଉଚ୍ଚତାର ଦୁଇ ଗୁଣା ହେବା ଉଚିତ। ପରିକ୍ରମା ପଥ ମଞ୍ଚର ଚାର୍ଥ ଅଂଶ ଲମ୍ବା ହେବା ଉଚିତ, ଦୁଇପାର୍ଶ୍ୱରେ ଉପୟୋଗ ପଥ ସମାନ ହେବା ଉଚିତ।" "ପ୍ରବେଶଦ୍ୱାରର ଚଉଡ଼ା ଅନୁଯାୟୀ ମଞ୍ଚର ପ୍ରସାରଣ କରିବା ଉଚିତ, କିମ୍ବା ଏହାର ଦୁଇ ଗୁଣା କରିବା ଯଥାପୂର୍ବ ଏବଂ ଶୋଭାୟମାନ ହେବା ଉଚିତ। ମଞ୍ଚର ଆଗରେ ଦୁଇ ଗର୍ଭସୂତ୍ର ଦେଇ ଏହାର ଚଉଡ଼ା ବଢ଼ାଇବା ଏବଂ ଲମ୍ବା ଏକ ଫୁଟ ବଢ଼ାଇବା, ମଧ୍ୟରେ ମଣ୍ଡପର ସ୍ତମ୍ଭ ଦେଇ ଶୋଭା କରିବା ଉଚିତ। ବିକଳ୍ପ ଭାବେ, ଗର୍ଭଗୃହର ମାପ ଅନୁଯାୟୀ ମୁଖ୍ୟ ମଣ୍ଡପ ତିଆରି କରିପାରିବେ, କିମ୍ବା ଏକ ଏଠିଏ ଅଂଶରେ ମଣ୍ଡପ ନିର୍ମାଣ କରିପାରିବେ।" "ପୂର୍ବ ଦ୍ୱାର ଚିତ୍ରଣ କରିବା ସମୟରେ, ପାଦ ଶେଷରେ ଦେବତାଙ୍କୁ ଅର୍ପଣ କରିବା ଉଚିତ, ଏବଂ ତାଳି ଶେଷରେ ଏକତିଶ ଦେବତାଙ୍କୁ ଅର୍ପଣ କରିବା ଉଚିତ। ଏହି ହେଉଛି ଦେବମନ୍ଦିରର ସାଧାରଣ ବୈଶିଷ୍ଟ୍ୟ; ଏବେ ଏକ ଅନ୍ୟ ମନ୍ଦିର ମାପ ଅନୁଯାୟୀ ନିର୍ମାଣ ବିଧି ଶୁଣ।" "ପ୍ରତିମା ମାପ ଅନୁଯାୟୀ ଏକ ଉଚିତ ଶିଳାସନ ତିଆରି କରିବା ଉଚିତ; ଗର୍ଭଗୃହ ଶିଳାସନର ଅର୍ଦ୍ଧ ହେବା ଉଚିତ, ଦ୍ୱାର ଗର୍ଭଗୃହର ମାପ ଅନୁଯାୟୀ ହେବା ଉଚିତ। ଦ୍ୱାରର ଉଚ୍ଚତା ଦ୍ୱାର ମାପ ଅନୁଯାୟୀ ନିର୍ଣ୍ଣୟ କରିବା ଏବଂ ଶିଖର ଦ୍ୱାରର ଛାୟାର ଦୁଇ ଗୁଣା କରିବା ଉଚିତ। ପରିକ୍ରମା ପଥ ଶିଖର ମାପର ଚାର୍ଥ ଅଂଶ ହେବା ଉଚିତ, ମୁଖ୍ୟ ମଣ୍ଡପ ଶିଖର ମାପର ଚାର୍ଥ ଅଂଶ ହେବା ଉଚିତ।" "ରଥ ଶାଳା ପାଇଁ ନିଷ୍କାସନ ଗର୍ଭଗୃହର ଅଠ ଅଂଶ ହେବା ଉଚିତ, ତିନି ରଥ ଶାଳା ପରିଧି ଅନୁଯାୟୀ ହେବା ଉଚିତ। ବିକଳ୍ପ ଭାବେ, ଏହି ନିଷ୍କାସନ ତୃତୀୟ ଅଂଶ ମାପ ହେବା ଉଚିତ, ତିନି ମଞ୍ଚ ସଦା ରଥ ଶାଳା ପାଇଁ ତିଆରି କରିବା ଉଚିତ।" "ଶିଖର ପାଇଁ ଚାରି ସୂତ୍ର ଦେଇବା ଏବଂ ପରିବା ନାସିକା ଉପରେ ଏକ ଅନ୍ତର୍ଗତ ସୂତ୍ର ଦେଇବା ଉଚିତ। ଶିଖରର ଅର୍ଦ୍ଧ ଉଚ୍ଚତାରେ ଏକ ସିଂହ ତିଆରି କରିବା ଏବଂ ମଧ୍ୟ ଯୋଗରେ ପରିବା ନାସିକା ରଖିବା ଉଚିତ। ଅନ୍ୟ ପାର୍ଶ୍ୱରେ ବି ସୂତ୍ର ସମାନ ଭାବେ ଦେଇବା ଏବଂ ଉପରେ ଏକ ନେକ୍ ଓ ମନ ଭଳି ଧନୁ ଦେଇ ଏକ ବେଦି ତିଆରି କରିବା ଉଚିତ।" "ବେଦି ଭଙ୍ଗ ଅଥବା ବିକୃତ ହେବା ଉଚିତ ନୁହେଁ; ଉପରେ, ବେଦି ମାପ ଅନୁଯାୟୀ ଏକ କଳଶ ତିଆରି କରିବା ଉଚିତ। ଦ୍ୱାର ମାପର ଦୁଇ ଗୁଣା ଚଉଡ଼ା ଦେଇବା ଏବଂ ଉପରେ ଉଦୁମ୍ବର କାଠର ଶୁଭ ପ୍ରଶାଖ ରଖିବା ଉଚିତ।" "ଦ୍ୱାରର ଚାର୍ଥ ଅଂଶରେ ଚଣ୍ଡ ଓ ପ୍ରଚଣ୍ଡ ତିଆରିବା, ବିଷ୍ୱକ୍ଷେନ ଭଳି ଦୁଇ ଦଣ୍ଡ ଏବଂ କଳଶ ଉପରେ ଉଦୁମ୍ବରରେ ଶ୍ରୀ ରଖିବା ଉଚିତ।" "ମନ୍ଦିରର ଚାର୍ଥ ଅଂଶରେ ଲୋଟସ ଦ୍ୱାରା ଶୋଭିତ ଏବଂ ଦିଗପାଳ ହାତୀମାନେ ଘଡ଼ା ଜଳ ଦ୍ୱାରା ନିର୍ମଳ କରୁଥିବା ଶୋଭାମୟ ଆକୃତି ରଖିବା ଉଚିତ; ପରିବା ଦ୍ୱାର ଏହି ମାପ ଅନୁଯାୟୀ ଉଚ୍ଚତାରେ ହେବା ଉଚିତ।" "ମନ୍ଦିର ଦ୍ୱାର ଏକ ଫୁଟ କମ୍ ଉଚ୍ଚତାରେ ରଖିବା ଉଚିତ; ପାଞ୍ଚ ହସ୍ତ ଦେବତା ପାଇଁ ଏକ ହସ୍ତ ଶିଳାସନ ଦେଇବା ଉଚିତ।" "ମଣ୍ଡପର ଆଗରେ ଗରୁଡ଼ ମଣ୍ଡପ ଏବଂ ଭୂମି ନିବାସ ତିଆରି କରିବା; ପ୍ରତିମା ପାଇଁ ଦିଗ ଅନୁଯାୟୀ ଅଷ୍ଟ ଉପରେ ଏକ ଏକ ତିଆରି କରିବା ଉଚିତ।" "ପୂର୍ବ ଦିଗରେ ବରାହ, ଦକ୍ଷିଣରେ ନରସିଂହ, ଜଳରେ ଶ୍ରୀଧର, ଉତ୍ତରରେ ହୟଗ୍ରୀବ, ଦକ୍ଷିଣ-ପୂର୍ବରେ ଜମଦଗ୍ନି ପୁତ୍ର;" "ଦକ୍ଷିଣ-ପଶ୍ଚିମରେ ରାମ, ଉତ୍ତର-ପଶ୍ଚିମରେ ବାମନ, ପଶ୍ଚିମରେ ବାସୁଦେବ, ଉତ୍ତର-ପୂର୍ବରେ ବସୁ, ଆଦିତ୍ୟ ଓ ଅନ୍ୟମାନେ ଦେଇ ମନ୍ଦିର ଆୟୋଜନ କରିବା ଉଚିତ।" ଏହା ପରେ, ଭଗବାନ କହିଲେ: "ମନ୍ଦିରରେ ଦେବତାମାନେ ନିଷ୍ଠାପିତ ହେବା ଉଚିତ। ପଞ୍ଚ ଶ୍ରୀନି ଆୟୋଜନର ମଧ୍ୟରେ ବାସୁଦେବଙ୍କୁ ବସାଇବା ଉଚିତ।" "ବାମନ, ନରହରି, ଅଶ୍ୱଶୀର୍ଷ ଓ ଶୁକରକୁ କ୍ରମାନୁସାରେ ଦକ୍ଷିଣ-ପୂର୍ବ, ଦକ୍ଷିଣ-ପଶ୍ଚିମ, ଉତ୍ତର-ପଶ୍ଚିମ ଓ ଈଶା ଦିଗରେ ବସାଇବା ଉଚିତ।