ଏକ ପବିତ୍ର ଦିନ, ଶ୍ରେଷ୍ଠ ଆଚାର୍ଯ୍ୟ ଏକ ମନ୍ତ୍ର ଉଚ୍ଚାରଣ କରି, ମନୋଯୋଗ ସହିତ ମନ୍ଦିରର ମଧ୍ୟଭାଗରେ ନିମ୍ନତମ ଇଟା ପ୍ରତିଷ୍ଠା କରିବା ପାଇଁ ଗର୍ଭାଧାନ କ୍ରିୟା କରିଥିଲେ। ଏହା ପରେ ଏକ ପାତ୍ର ଉପରେ ପଦ୍ମିନୀ ଦେବୀଙ୍କୁ ପ୍ରତିଷ୍ଠା କରି, ମାଟି, ଫୁଲ, ଧାତୁ, ଏବଂ ଏକ ମଣି ରଖାଯିବା ନିୟମ ଅନୁସାରେ ହେଉଥିଲା। ଏକ କାଉ ଲୋହା ପାତ୍ରରେ ଦିଗପାଳଙ୍କ ଅସ୍ତ୍ରକୁ ଦ୍ୱାଦଶ ଅଙ୍ଗୁଳ ଚଉଡ଼ା ଏବଂ ଚାରି ଅଙ୍ଗୁଳ ଉଚ୍ଚତାରେ, ଗର୍ଭଧାନ ପାଇଁ ପୂଜା କରାଯାଉଥିଲା। ପଦ୍ମାକାର ତାମ୍ବା ପାତ୍ରରେ ଭୂମିକୁ ଏକ ନିଜସ୍ଥାନରେ, ପ୍ରାଣୀମାନଙ୍କ ନାଥ ଉପସ୍ଥିତିରେ, ପର୍ବତ ଆସନ ଦେଇ ସଜାଇ ପୂଜା କରାଯାଉଥିଲା। ଏହି ଦେବୀ, ସମୁଦ୍ର ଦ୍ୱାରା ଘିରିଥିବା, ଗର୍ଭ ଗ୍ରହଣ କରିବାକୁ, ନନ୍ଦା, ଭାସିଷ୍ଠ, ବସୁ ଏବଂ ତାଙ୍କ ସନ୍ତାନମାନଙ୍କ ସହ ଆନନ୍ଦ କରିବାକୁ ଆମନ୍ତ୍ରିତ ହେଲେ। ଭୃଗୁବଂଶୀ ଶ୍ରୀମତୀ ଦେବୀଙ୍କୁ ଜନମାନେ ଜୟ ଦେବାକୁ, ଅଙ୍ଗିରସ ବଂଶୀ ଦେବୀ ମୋର ସମସ୍ତ ଇଚ୍ଛା ପୂରଣ କରିବାକୁ, କଶ୍ୟପ ବଂଶୀ ଶୁଭ ଦେବୀ ମୋତେ ଭାଗ୍ୟଶାଳୀ ଚିତ୍ତ ଦିଅ—ଯାହା ସମସ୍ତ ବୀଜ, ମଣି ଏବଂ ଔଷଧୀରେ ସଜିତ। ପ୍ରଜାପତି କନ୍ୟା ଦେବୀ, ଏହି ବଡ଼ ଚତୁର୍ଭୁଜ ମନ୍ଦିରରେ, ଭାସିଷ୍ଠଙ୍କ ଉତ୍କୃଷ୍ଟ ଓ ଆନନ୍ଦମୟ ନିବାସରେ, ଜୟ, ଶ୍ରୀ, ଆନନ୍ଦ ଅବସ୍ଥିତ ରହୁ। କଶ୍ୟପ ଘରରେ, ଫୁଲ ମାଳାରେ ସଜିତ, ଶୁଭ, ଦୀପ୍ତିମାନ ଦେବୀ ଖୁସିରେ ବସିଥିବାକୁ ଆଶୀର୍ବାଦ ଦିଅ। ଭୃଗୁବଂଶୀ ଦେବୀ, ଏହି ଘରରେ, ଭୂମିର ନାଥ, ନଗର ଏବଂ ଗୃହର ଅଞ୍ଚଳରେ, ଆନନ୍ଦରେ ବସିଥିବାକୁ ଆଶୀର୍ବାଦ କର। ମନୁଷ୍ୟ ଓ ଅନ୍ୟ ପ୍ରାଣୀମାନେ ପାଇଁ ସନ୍ତୋଷର କାରଣ ହେଉ, ଗୋମାସ୍ତି ବୃଦ୍ଧି ଆଣ; ଏହି ପ୍ରାର୍ଥନା ପରେ ଗର୍ଭ ଗଡ଼ିକୁ ଗୋମୂତ୍ରରେ ଶିଛି ଦିଅ। ଏପରେ ଗର୍ଭ ଦେଉଅ, ଏବଂ ଏହା ରାତିରେ କରିବା ଉଚିତ। ଶିକ୍ଷକ ଓ ଅନ୍ୟମାନେ ପାଇଁ ଗୋବସ୍ତ୍ର, ଉପହାର ଏବଂ ଭୋଜନ ଦେଉ। ଗର୍ଭ ଦେଇ, ଇଟା ରଖି, ତାପରେ ମୂଳ ଭାଗ ପୂରି, ନିୟମ ଅନୁସାରେ ଏକ ମଧ୍ୟମ ଆକାରର ମଞ୍ଚ ତିଆରି କର। ସ୍ଥାପିତ ମଞ୍ଚର ଉଚ୍ଚତା ଅଟାର ଅର୍ଦ୍ଧ ହେଉ; ମଧ୍ୟମ ଏହାର ଚାର୍ଥା ଅଂଶ କମ୍, ନିମ୍ନତମ ଏହାର ଅଟାର ଅର୍ଦ୍ଧ। ମଞ୍ଚ ତିଆରି ହେଲେ ପୁନି ପୂଜା କରିବା ଉଚିତ; ନିଜ ପାଦ ଦ୍ୱାରା ଗର୍ଭ ସ୍ଥାପନ କରିଥିବା ବ୍ୟକ୍ତି ନିଷ୍ପାପ ହୋଇ ସ୍ୱର୍ଗରେ ଆନନ୍ଦ ପାଉଥିବା। ଯେଉଁଠାରେ ଏକ ଉଦ୍ଦିଶ୍ୟ ଚିତ୍ତରେ "ମୁଁ ଦେବତାମାନଙ୍କ ପାଇଁ ମନ୍ଦିର ତିଆରିବି" ଭାବିଥାଏ, ସେ ଦିନେ ତାଙ୍କ ଶରୀର ସମସ୍ତ ପାପ ନଶ୍ଟ ହୋଇଯାଏ। ଯଦି ନିୟମ ଅନୁସାରେ ଏକ ମନ୍ଦିର ତିଆରିଯାଏ, ଏଠାରେ ଆଠ ଇଟା ବ୍ୟବହାର କରାଯାଏ, ତେବେ ଏହି ଦେବାଳୟର ଫଳର ଅଧିକତା କେହି ବର୍ଣ୍ନନ କରିପାରିବେ ନାହିଁ; ଏହି ଫଳ ମନ୍ଦିରର ବିସ୍ତୃତି ଦ୍ୱାରା ଅନୁମାନ କରିପାରିବା। ଗ୍ରାମର ମଧ୍ୟ ଏବଂ ପୂର୍ବ ଦିଗରେ ଏକ ପୂର୍ବମୁଖୀ ଦ୍ୱାର ରଖିବା ଉଚିତ; ଏବଂ ସମସ୍ତ ଦିଗରେ ଗ୍ରାମ ମନ୍ଦିର ପଶ୍ଚିମମୁଖୀ ହେଉ। ଏହିପରେ, ଇୟଗ୍ରୀବ କହିଲେ: "ମୁଁ ଏବେ ମନ୍ଦିର ତିଆରିବାର ସାଧାରଣ ନିୟମ ବ୍ୟାଖ୍ୟା କରିବି—ଶୁଣ। ଜ୍ଞାନୀ ଏକ ଚତୁର୍ଭୁଜ ଭୂମିକୁ ଶୋଳ ଅଂଶରେ ଭାଗ କରିବା ଉଚିତ। ତାହାର ମଧ୍ୟରେ, ଚାରି ଭାଗରେ ଏକ ଲୋହା ଗଠନ କରିବା, ଏବଂ ଦ୍ୱାରପାଳି ପାଇଁ ଦ୍ୱାଦଶ ଭାଗ ରଖିବା ଉଚିତ। ତଳ ଦ୍ୱାରପାଳିର ଉଚ୍ଚତା ଚାର୍ଥା ଲମ୍ବର ସମାନ ହେଉ, ଏବଂ ମଞ୍ଚର ଉଚ୍ଚତା ତଳ ଦ୍ୱାରପାଳିର ଦୁଇ ଗୁଣା କରିବା ଉଚିତ। ପରିକ୍ରମା ପଥ ମଞ୍ଚର ଚାର୍ଥା ଅଂଶ ଲମ୍ବରେ ହେଉ, ଏବଂ ଦୁଇପାର୍ଶ୍ୱରେ ଚଳାଚଳ ପଥ ସମାନ ରଖିବା ଉଚିତ।" "ମଞ୍ଚର ମୁହଁପାରେ ଏକ ସ୍ଥାନୀୟ ବିସ୍ତାର ଦ୍ୱାରପାଳିର ଚଉଡ଼ା ସମାନ କିମ୍ବା ଦୁଇ ଗୁଣା କରିବା ଉଚିତ, ଯାହା ସୁନ୍ଦର ଓ ଉତ୍ତମ ହେଉ। ପବିଲିଅନ୍ ପାଖରେ ଦୁଇଟି ଗର୍ଭତନ୍ତୁ ପାଇଁ ଏବଂ ଲମ୍ବ ଏକ ଅଙ୍ଗୁଳ ଅଧିକ, ମଧ୍ୟଭାଗର ଭିତିରେ ମୁଖ୍ୟ ଖୁଣ୍ଡ ସହ ତିଆରି କରିବା ଉଚିତ। ଅନ୍ୟଥା, ଗର୍ଭଗୃହ ମାପ ଅନୁଯାୟୀ ମୁଖ-ମଣ୍ଡପ ତିଆରି କରିବା, କିମ୍ବା ଏକ ଅଠାଉଣି ଅଙ୍ଗୁଳ ମଞ୍ଚ ଏବଂ ପଛରୁ ମଣ୍ଡପ ଆରମ୍ଭ କରିବା ଉଚିତ।" "ପୂର୍ବ ଦ୍ୱାର ବ୍ୟବସ୍ଥାରେ ଦେବତାଙ୍କୁ ପାଦ ଶେଷରେ ଅର୍ପଣ କରିବା ଉଚିତ, ଏବଂ ଏହିପରି ଦ୍ୱାରପାଳି ବ୍ୟବସ୍ଥାରେ ବତ୍ତିଶ ଦେବତାଙ୍କୁ ଶେଷରେ ଅର୍ପଣ କରିବା ଉଚିତ।" "ଏହି ମନ୍ଦିରର ସାଧାରଣ ବୈଶିଷ୍ଟ୍ୟ; ଏବେ ଏକ ଅନ୍ୟ ମନ୍ଦିର ମାପ ବ୍ୟବସ୍ଥା ଶୁଣ। ମୂର୍ତ୍ତିର ମାପ ଅନୁଯାୟୀ ଏକ ଉଚ୍ଚତା ତିଆରି କରିବା ଉଚିତ; ଗର୍ଭଗୃହ ମୂଳ ଉଚ୍ଚତାର ଅର୍ଦ୍ଧ, ଦ୍ୱାରପାଳି ଗର୍ଭଗୃହ ମାପ ସମାନ ହେଉ। ଦ୍ୱାରପାଳିର ଉଚ୍ଚତା ଅନୁଯାୟୀ ଶିଖର ଦୁଇ ଗୁଣା ଛାୟା ମାପରେ ତିଆରି କରିବା ଉଚିତ। ପରିକ୍ରମା ପଥ ଶିଖରର ଚାର୍ଥା ଅଂଶ ମାପରେ, ମୁଖ-ମଣ୍ଡପ ଶିଖରର ଚାର୍ଥା ଅଂଶ ମାପରେ ରଖିବା ଉଚିତ।" "ରଥମଞ୍ଚର ପ୍ରସ୍ଥାନ ଗର୍ଭଗୃହର ଅଷ୍ଟମାଂଶ ମାପରେ, ତିନି ରଥମଞ୍ଚ ଭିତିର ପରିଧି ଅନୁଯାୟୀ ହେଉ। କିମ୍ବା, ଏହାର ତୃତୀୟ ଅଂଶ ମାପରେ ରଖିବା; ତିନି ରଥମଞ୍ଚ ପାଇଁ ତିନି ମଞ୍ଚ ସ୍ଥାପନ କରିବା ଉଚିତ।" "ଶିଖର ପାଇଁ ଚାରି ତନ୍ତୁ ରଖିବା, ଉପରେ ପରେଟ-ନାସିରେ ଏକ ଅଡ଼ା ତନ୍ତୁ ରଖିବା ଉଚିତ। ଶିଖରର ଅର୍ଦ୍ଧ ଉଚ୍ଚତାରେ ଏକ ସିଂହ ତିଆରି କରିବା, ମଧ୍ୟଯୋଗରେ ପରେଟ-ନାସି ଲଗାଇବା ଉଚିତ।" "ଅନ୍ୟପାର୍ଶ୍ୱରେ ମଧ୍ୟ ଏକ ତନ୍ତୁ ରଖିବା; ତାପରେ ଏକ ଆଲତାର ଉପରେ ଗଳା ଓ ମନ ଭଳି ଧନୁର୍ବାଣ ରଖିବା ଉଚିତ। ଏହା ଭଙ୍ଗା କିମ୍ବା ବିକୃତ କନ୍ଧରେ ନହେଉ; ଆଲତାର ଉପରେ ଏକ କଳଶ ତିଆରି କରିବା ଉଚିତ।" "ଦ୍ୱାର ମାପର ଦୁଇ ଗୁଣା ଚଉଡ଼ା ରଖିବା, ଉପରେ ଶୁଭ ଉଦୁମ୍ବର ଶାଖା ରଖିବା ଉଚିତ। ଦ୍ୱାରର ଚତୁର୍ଥ ଅଂଶରେ ଚଣ୍ଡ ଏବଂ ପ୍ରଚଣ୍ଡ ତିଆରି କରିବା, ଵିଷ୍ଵକ୍ସେନା ଭଳି ଦୁଇ ଦଣ୍ଡ ଏବଂ କଳଶ ଉପରେ ଉଦୁମ୍ବର ଶାଖାରେ ଶ୍ରୀ ରଖିବା ଉଚିତ।" "ମନ୍ଦିରର ଚତୁର୍ଥ ଅଂଶରେ ଲୋଟସ ଦ୍ୱାରା ସଜିତ ଏବଂ ଦିଗପାଳ ହାତୀମାନେ ଜଳପାତ୍ର ଦ୍ୱାରା ଅଭିଷିକ୍ତ ହୋଇଥିବା ଶୁଭ ରୂପ ରଖିବା ଉଚିତ; ଆବରଣ ଦ୍ୱାରପାଳି ଏହି ମାପରେ ଉଚ୍ଚତାରେ ହେଉ।