ଏକ ଦିନ, ଏକ ଉତ୍ତମ ଉପାସକ ନିଜ ଆତ୍ମାକୁ ଶୁଦ୍ଧ କରିବା ପାଇଁ ଅଗ୍ନିଙ୍କୁ ଅଧିଷ୍ଠାତ୍ର ଦେବତା ଭାବରେ ଧ୍ୟାନ କରିବାକୁ ଆରମ୍ଭ କଲେ। ସେ ପ୍ରଥମେ ଶୁଦ୍ଧ ସ୍ପର୍ଶ ତତ୍ତ୍ୱକୁ ବିଲୟ କରିବା ପାଇଁ ମନ୍ତ୍ର ଉଚ୍ଚାରଣ କଲେ: "ଓଁ ହ୍ରଉଁ ହଃ ଫଟ୍ ହ୍ରୂମ୍", ଏହି ମନ୍ତ୍ରରେ ସ୍ପର୍ଶ ତତ୍ତ୍ୱକୁ ବିଲୟ କରି ପ୍ରଣାମ କଲେ। ପୁନି ଏହି ମନ୍ତ୍ରରେ ଶବ୍ଦ ତତ୍ତ୍ୱକୁ ବିଲୟ କଲେ। ଏ ଦୁଇ ବିଲୟ ପରେ, ଉପାସକ ଧୂମ୍ରବର୍ଣ୍ଣ ମଣ୍ଡଳକୁ ଶୁଦ୍ଧ ଚନ୍ଦ୍ରର ଚିହ୍ନ ସହିତ ଧ୍ୟାନ କଲେ। ଧ୍ୟାନ ଓ ଯୋଗ ଦ୍ୱାରା ଏହି ସ୍ପର୍ଶ ଓ ଶବ୍ଦ ତତ୍ତ୍ୱକୁ ବିଲୟ କରିଲେ। ପୁନି ଏହି ମନ୍ତ୍ରରେ ଶବ୍ଦ ତତ୍ତ୍ୱକୁ ବିଲୟ କଲେ: "ଓଁ ହ୍ରଉଁ ହଃ ଫଟ୍ ହ୍ରୂମ୍", ଏବଂ ଏକ ବିଲୟରେ ନାକର ଟିପ୍ରେ ଅବସ୍ଥିତ ଶୁଦ୍ଧ କ୍ରିଷ୍ଟାଲ୍ ପରି ଆକାଶ ତତ୍ତ୍ୱକୁ ବିଲୟ କଲେ। ଏହା ପରେ, ଶୁଷ୍କ କରିବା ଓ ଅନ୍ୟ ଉପାୟ ଦ୍ୱାରା ସ୍ଥାନକୁ ଶୁଦ୍ଧ କରିବା ପ୍ରକ୍ରିୟା ଆରମ୍ଭ କଲେ। ଉପାସକ ନିଜ ଶରୀରକୁ ପାଦ ଠାରୁ ମୁଣ୍ଡ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ଶୁଷ୍କ ଭାବରେ ଧ୍ୟାନ କଲେ। ପରେ, "ୟଂ" ଓ "ଵଂ" ମନ୍ତ୍ର ଦ୍ୱାରା ଶରୀରକୁ ଅଗ୍ନିର ମାଳାରେ ଘେରି ଦେଲେ, ଏହିପରି ଶରୀରକୁ ବ୍ରହ୍ମ ରନ୍ଧ୍ର ଦ୍ୱାରା ବାହାରେ ନେଇଗଲେ। ଏହା ପରେ, ଉପାସକ ନେକ୍ତର ସ୍ୱରୂପ ବିନ୍ଦୁକୁ ଧ୍ୟାନ କରି, ଏହା ଦ୍ୱାରା ଶରୀରକୁ ଭସ୍ମରେ ପ୍ରବାହିତ କଲେ, ଏଭଳି ଶରୀରକୁ ଦିବ୍ୟ କରିଲେ। ତାପରେ, ହାତ ଓ ଶରୀରରେ ନ୍ୟାସ କରି ମନସିକ ପୂଜା କରିଲେ; ହୃଦୟର ପଦ୍ମରେ ମନସିକ ଫୁଲ ଓ ଅନ୍ୟ ଦ୍ରବ୍ୟ ଦ୍ୱାରା ବିଷ୍ଣୁଙ୍କୁ ତାଙ୍କ ଅଙ୍ଗ ସହିତ ପୂଜା କଲେ। ମୂଳ ମନ୍ତ୍ର ଦ୍ୱାରା ଦେବତାଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଶ୍ରେଷ୍ଠ, ଭୋଗ ଓ ମୋକ୍ଷ ଦାତା କେଶବଙ୍କୁ ପୂଜା କରି: "ସ୍ୱାଗତମ୍, ଦେବତାଙ୍କ ଶ୍ରେଷ୍ଠ, ହେ କେଶବ, ଏଠାରେ ଉପସ୍ଥିତ ହୁଅ।" ବୋଲି ଆମନ୍ତ୍ରଣ କଲେ। ଏହି ମନସିକ ପୂଜାକୁ ଯଥାଯଥିକ ଭାବେ ଗ୍ରହଣ କରିବାକୁ ପ୍ରାର୍ଥନା କଲେ। ଏଠାରେ ଶକ୍ତି ରୂପେ କୂର୍ମକୁ ଧ୍ୟାନ କଲେ, ତାପରେ ଅନନ୍ତକୁ, ପରେ ପୃଥିବୀକୁ ପୂଜା କଲେ। ମଧ୍ୟରେ ଅଗ୍ନି ଓ ଅନ୍ୟ ଦେବତା, ଧର୍ମ ଓ ଅନ୍ୟ ତଥା ଉନ୍ମାଦରେ ଇନ୍ଦ୍ର ପ୍ରଧାନ; ମଧ୍ୟରେ ପଦ୍ମ ଓ ମାୟା ଏବଂ ଅବିଦ୍ୟା ତତ୍ତ୍ୱକୁ ଧ୍ୟାନ କଲେ। କାଳ ତତ୍ତ୍ୱ, ସୂର୍ଯ୍ୟ ଓ ଅନ୍ୟ ଗ୍ରହମଣ୍ଡଳ, ଖଗପତି; ପରେ ବାୟୁଠାରୁ ଇଶାନ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ଦେବତା ଶ୍ରେଣୀ, ଗୁରୁମାଳାରେ ମଧ୍ୟରେ ଧ୍ୟାନ କଲେ। ସରସ୍ବତୀ, ନାରଦ, ନଳକୁବର, ଗୁରୁ, ଗୁରୁଙ୍କ ଚପଲ, ଶ୍ରେଷ୍ଠ ଗୁରୁ ଓ ଚପଲ; ପୂର୍ବତନ ନିପୁଣ, ପରେ ନିପୁଣ, ତନ୍ତୁର ଶକ୍ତି; ଲକ୍ଷ୍ମୀ, ସରସ୍ବତୀ, ପ୍ରେମ, ଖ୍ୟାତି, ଶାନ୍ତି, ଶୌଭ, ଧ୍ୟାନ କଲେ। ପୁଷ୍ଟି, ତୃପ୍ତି, ମଧ୍ୟରେ ଇନ୍ଦ୍ର ଓ ଅନ୍ୟ ଦେବତା, ହରିଙ୍କୁ ଆହ୍ୱାନ କଲେ; ଧୃତି, ଶ୍ରୀ, ଆନନ୍ଦ, ଶୌଭ ଓ ଅନ୍ୟ, ମୂଳରେ ଅଚ୍ୟୁତଙ୍କୁ ବସାଇଲେ। ଓଁ ମନ୍ତ୍ର ଉଚ୍ଚାରଣ କରି, ଦେବତାଙ୍କୁ ସମ୍ମୁଖୀନ ହୋଇ ପ୍ରାର୍ଥନା କଲେ, ପୂର୍ବ ଦିଗରେ ଉପସ୍ଥିତ ହେବାକୁ; ପାଣି ଓ ଅନ୍ୟ ଦ୍ରବ୍ୟ ଦେଇ, ମୂଳରେ ଗନ୍ଧ ଓ ଅନ୍ୟ ଦ୍ରବ୍ୟ ଦ୍ୱାରା ପୂଜା କଲେ। ଓଁ ମନ୍ତ୍ର ଦ୍ୱାରା "ଭୟଦେଉ, ଭୟଦେଉ! ମୁଣ୍ଡ ଓ ହୃଦୟରେ ଭୟ ପ୍ରବେଶ କରାଅ; ଚୂର୍ଣ୍ଣ କର, ଚୂର୍ଣ୍ଣ କର!" ଚୂଡା, ଅଗ୍ନି ଓ ଅନ୍ୟ, ଅସ୍ତ୍ର ଓ ଶସ୍ତ୍ର ଉପରେ ଧ୍ୟାନ କଲେ। "ରକ୍ଷା କର, ରକ୍ଷା କର! ନାଶ କର, ନାଶ କର! କବଚକୁ ପ୍ରଣାମ। ଓଁ ହ୍ରୂମ୍ ଫଟ୍, ଅସ୍ତ୍ରକୁ ପ୍ରଣାମ, ମୂଳ ବୀଜ ଓ ଅଙ୍ଗକୁ ପ୍ରଣାମ।