ପ୍ରାଚୀନ ଶାସ୍ତ୍ର ଅନୁସାରେ, ମଣ୍ଡଳ ରଚନା ପାଇଁ ବହୁତ ସୁନିଶ୍ଚିତ ଧାରାବାହିକ ପଦ୍ଧତି ଅଛି। ପ୍ରଥମେ ବାହାର କୋଣରେ ବିଭାଜନ କରି, ସାତଟି ସୀମାର ମଧ୍ୟରେ ପ୍ରତ୍ୟେକରେ ତିନିଟି ସ୍ଥାନ ଶୁଧ କରିବା ଦ୍ୱାରା ମଣ୍ଡଳ ନଉ ଭାଗରେ ବିଭାଜିତ ହୁଏ। ଏହି ନଉ ମଣ୍ଡଳ ରେ ବିଭିନ୍ନ ବ୍ୟବସ୍ଥାରେ ହରିଙ୍କୁ ପୂଜା କରାଯିବା ନିୟମ ଅଛି। ଏଭଳି ପ୍ରସ୍ତୁତ ମଣ୍ଡଳରେ ଏକ ହଜାର ଚବିଶିଟି ବିଭାଗ ଥାଏ, ଏବଂ ମଧ୍ୟକ୍ଷେତ୍ରରେ ଶୋଳେ ବିଭାଗ ଅଛି। ଶୁଭ ଆବରଣ ଆକି, ପାର୍ଶ୍ୱରେ ଏକ ଶୁଧ ଅନ୍କ ଦେଇ, ଏବଂ ଶୋଳେ ବିଭାଗ ସହିତ ଦିଗ୍ଗୁଡିକୁ ଆଠଟି ଶୁଭ ଆବରଣ ଚିହ୍ନିତ କରିବାକୁ ହୁଏ। ପରେ, ପାର୍ଶ୍ୱର ଶୁଧି କରି, ଏହି ପଦ୍ଧତିରେ ଶୋଳେ ଶୁଭ ଆବରଣ ଆକି, ଚାରିପାଖରେ ଶୁଧି କରି ବ୍ୟବସ୍ଥା କରାଯିବା ଦରକାର। ଦିଗ୍ଗୁଡିକର ଦ୍ୱାରରେ ଦ୍ୱାଦଶ ବିଭାଗ ତିନି ବି ତିନି ଅନୁସାରେ ତିଆରି କରାଯିବା ଦରକାର; ଛଅଟି ବିଭାଗ ମିଛି ଦେଇ, ଚାରିଟି ବିଭାଗ ମଧ୍ୟ ଏବଂ ପାର୍ଶ୍ୱରେ ରଖାଯିବ। ଚାରିଟି ଭିତରେ, ଦୁଇଟି ବାହାରେ, ସୁନ୍ଦରତା ପାଇଁ ଶୁଧି କରିବା ହୁଏ; ଦ୍ୱିତୀୟ ଦ୍ୱାର ପ୍ରତିଷ୍ଠା ପାଇଁ ତିନି ଭିତରେ ଏବଂ ପାଞ୍ଚ ବାହାରେ ରଖାଯିବ। ଏହିପରି ଶୁଧି କରି, ପୂର୍ବବତ ବ୍ୟବସ୍ଥା କରିବା ଦରକାର; ବାହାର କୋଣରେ, ସାତଟି ସୀମାର ମଧ୍ୟରେ ତିନିଟି ବିଭାଗ ଶୁଧ କରିବା ହୁଏ। ପଞ୍ଚତ୍ରିଶ ଭାଗର ବ୍ୟବସ୍ଥାରେ, ମଧ୍ୟକ୍ଷେତ୍ରରେ ପରମ ବ୍ରହ୍ମାନ୍ ଙ୍କୁ ପୂଜା କରାଯିବା ନିୟମ ଅଛି; ପୂର୍ବ ଦିଗର ପଦ୍ମରେ ବାସୁଦେବ ଏବଂ ଅନ୍ୟାନ୍ୟଙ୍କୁ କ୍ରମିକ ଭାବରେ ପୂଜା କରାଯିବ। ଏହି ପୂର୍ବ ପଦ୍ମରେ ଭରାହଙ୍କୁ ପୂଜି, ପ୍ରତ୍ୟେକ ବ୍ୟବସ୍ଥା କ୍ରମିକ ଭାବରେ ଶୋଳେ ଭାଗ ଯାଏଁ ପୂଜା କରିବା ଦରକାର। ଏହିପରି, ସମସ୍ତ ବ୍ୟବସ୍ଥା ଏକ ପଦ୍ମରେ କ୍ରମିକ ଭାବରେ ପୂଜିବା ଉଚିତ; ଏହିପରି ବିଦ୍ୱାନମାନେ ଯଜ୍ଞକୁ ମନେ କରନ୍ତି। ସାତଟି ଭାଗ ରୂପରେ ବିଭାଜିତ ହେବାକୁ ଅବିନାଶୀ ମନେ କରାଯିବ; ଚାଳିଶ ହାତ ର ବ୍ୟବସ୍ଥା ଏକାଏକି ଭାଗରେ ବିଭାଜିତ କରିବା ଦରକାର। ପ୍ରତ୍ୟେକକୁ ସାତ ଭାଗରେ ବିଭାଜିତ କରି, ଏକକୁ ଦୁଇ ଥର ଅଧିକ ବିଭାଜିତ କରିବା ହୁଏ; ଚଉଷଠି ଏବଂ ସାତ ଶତ, ଏବଂ ଏକ ହଜାର ବିଭାଗ ତିଆରି କରିବା ଦରକାର। ଶୁଭ ଆବରଣ ଏବଂ ମଧ୍ୟକ୍ଷେତ୍ରରେ ଶୋଳେ ବିଭାଗ; ପାର୍ଶ୍ୱରେ ଏକ ଶ୍ରେଣୀ ଏବଂ ଆଠ ଶୁଭ ଆବରଣ, ଏବଂ ଏକ ସାନ ଶ୍ରେଣୀ ରଖିବା ଦରକାର। ଶୋଳେ ଶ୍ରେଣୀ ଏବଂ ଏକ ଶ୍ରେଣୀ, ଚବିଶ ଲୋଟସ; ତିରିଶି ଦୁଇ ଶ୍ରେଣୀ ସହିତ ଲୋଟସ, ଏବଂ ଏହି ଶ୍ରେଣୀ ଏବଂ ସାନ ଶ୍ରେଣୀରୁ ଉତ୍ପନ୍ନ ହେଉଥିବା ଗୁଡିକୁ ଯୋଡିବା ଦରକାର। ପରେ ଚାଳିଶ ଶ୍ରେଣୀ ଏବଂ ତିନି ଅବଶିଷ୍ଟ ଶ୍ରେଣୀ; ଦିଗ୍ଗୁଡିକର ଦ୍ୱାର ଏବଂ ସୁନ୍ଦରତା ବୃଦ୍ଧି କରିବା ଦରକାର, ମଧ୍ୟକ୍ଷେତ୍ରରେ ମିଛି ଦେଇବା ହୁଏ। ଦୁଇ, ଚାରି, ଛଅ ଦ୍ୱାର ପ୍ରତିଷ୍ଠା ପାଇଁ ଚାରି ଦିଗରେ ମିଛି ଦେବା ଦରକାର; ପାଞ୍ଚ, ତିନି ଏବଂ ଏକ ବାହାରେ, ସୁନ୍ଦର ଦ୍ୱିତୀୟ ଦ୍ୱାର ପ୍ରତିଷ୍ଠା ପାଇଁ। ଦ୍ୱାରରେ, ପାର୍ଶ୍ୱ ଭିତରେ ଚାରି, ମଧ୍ୟରେ ଚାରି; ଦୁଇ ଦୁଇ ମିଛି ଦେଇ, ଏହିପରି ଛଅଟି ଶୋଭାର ବିଶେଷ ଅଙ୍କ ହୁଏ। ଏକ ଦିଗରେ ଚାରିଟି ଅଂକ ଅଛି, ଗଣନା ଅନୁସାରେ। ପ୍ରତ୍ୟେକ ଦିଗରେ ତିନି ଦ୍ୱାର ରଖିବା ଦରକାର; ପ୍ରତ୍ୟେକ କୋଣରେ ପାଞ୍ଚ ପାଞ୍ଚ କ୍ରମିକ ଭାବରେ ଶ୍ରେଣୀ ତିଆରି କରିବା ଉଚିତ। ଏଭଳି ଆବରଣ ତିଆରି କରି, ମାନବ ଯଜ୍ଞ ପାଇଁ ଶୁଭ ଚକ୍ର ନିୟମିତ ଭାବରେ ସ୍ଥାପିତ ହୁଏ। ନାରଦ ମହାର୍ଷି କହିଲେ: ମଧ୍ୟ ପଦ୍ମରେ ବ୍ରହ୍ମାଙ୍କୁ ତାଙ୍କ ଅଙ୍ଗ ଦ୍ୱାରା ପୂଜିବା ଦରକାର, ପୂର୍ବ ଦିଗର ପତ୍ରରେ ପଦ୍ମନାଭଙ୍କୁ; ଅଗ୍ନିକୋଣର ପତ୍ରରେ ପ୍ରକୃତିଙ୍କୁ, ଦକ୍ଷିଣ ପତ୍ରରେ ପୁରୁଷଙ୍କୁ। ପୁରୁଷଙ୍କ ଦକ୍ଷିଣ ଦିଗରେ ଅଗ୍ନିଙ୍କୁ ପୂଜିବା ଦରକାର; ପଶ୍ଚିମ କୋଣରେ ବରୁଣ ଏବଂ ବାୟୁଙ୍କୁ; ପଶ୍ଚିମ ପତ୍ରରେ ଆଦିତ୍ୟଙ୍କୁ; ଉତ୍ତରପଶ୍ଚିମରେ ଋକ୍ ଏବଂ ଯଜୁର ବେଦ, ଉତ୍ତର ପତ୍ରରେ ଈଶାନ ରୂପକୁ ପୂଜିବା ଦରକାର। ଦ୍ୱିତୀୟ ଚକ୍ରର ପତ୍ରରେ ଇନ୍ଦ୍ର ଏବଂ ଅନ୍ୟ ଦେବତାମାନେ, ସୋଳେଟି ମିଶି; ସାମ, ଅଥର୍ବ, ଆକାଶ, ବାୟୁ, ତେଜସ, ଏବଂ ଜଳ ପୂଜିବା ଦରକାର। ପୃଥିବୀ, ମନ, କାନ, ଚର୍ମ, ଚକ୍ଷୁ; ଏହିପରି ଜିଭା ଏବଂ ନାକ, ଏବଂ ଶୋଳେଟି ଭୂର୍, ଭୁଵଃ, ସ୍ୱଃ। ମହର୍, ଜନସ୍, ତପସ୍, ସତ୍ୟ, ଏବଂ ଅଗ୍ନିଷ୍ଟୋମ; ଆତିରାତ୍ର, ଉକ୍ଥ, ଷୋଡଶୀ, ଵଜପେୟ ଯଜ୍ଞଗୁଡିକୁ ପୂଜିବା ଦରକାର। ଆତିରାତ୍ର ଯଥାଯଥିକ ଭାବରେ ପୂଜି, ଆପ୍ତୋର୍ୟାମାକୁ ପୂଜିବା ଦରକାର; ମନ, ବୁଦ୍ଧି, ଅହଂକାର, ଶବ୍ଦ, ସ୍ପର୍ଶ, ରୂପ। ରସ ଏବଂ ଗନ୍ଧ, ଚବିଶଟି ପତ୍ରରେ କ୍ରମିକ ଭାବରେ; ପ୍ରାଣ, ମନୋଧିପତି, ପାଞ୍ଚ ଇନ୍ଦ୍ରିୟ, ପ୍ରକୃତି, ଏବଂ ଶବ୍ଦ ତତ୍ତ୍ୱ। ବାସୁଦେବ ଆରମ୍ଭ କରି ଦଶଟି ରୂପ ପୂଜିବା ଦରକାର; ମନ, କାନ, ଚର୍ମ, ଚକ୍ଷୁ, ଏବଂ ଜିଭାକୁ ଏହିପରି ପୂଜିବା ଉଚିତ। ନାକ, ବାକ୍, ହାତ, ପାଁ—ଏହି ଅଂଗ ଏବଂ ଅତିରିକ୍ତ ଅଟ୍ତିଶି ତିଆରି ପତ୍ରରେ ପୂଜିବା ଦରକାର; ଚତୁର୍ଥ ଆବରଣରେ ତାଙ୍କ ଅଙ୍ଗ ଏବଂ ପରିକର ସହିତ ପୂଜିବା ଉଚିତ। ଏହିପରି ଗୁଦ ଏବଂ ଜନନାଙ୍ଗ, ଦ୍ୱାଦଶ ମାସ ନାୟକଙ୍କୁ ପୂଜିବା ଦରକାର; ବାହାର ଆବରଣରେ ପୁରୁଷୋତ୍ତମ ଆରମ୍ଭ କରି ଛଅ ଗୁଣ୍ଡାକୁ ପୂଜିବା ଉଚିତ। ଚକ୍ରପଦ୍ମରେ ମାସ ନାୟକଙ୍କୁ କ୍ରମିକ ଭାବରେ ପୂଜି, ଆଠ ପ୍ରକୃତି, ପରେ ଛଅ, ପାଞ୍ଚ, ଚାରି ଅନ୍ୟ ତତ୍ତ୍ୱ ପୂଜିବା ଦରକାର। ପରେ, ଚିତ୍ରରେ ରେଖା ଆକିବା ଦରକାର; ଶୁଣ, ପଦ୍ମର କର୍ଣ୍ଡ ହଳଦିଆ ହୁଏ, ପତ୍ରଗୁଡିକ ସମାନ ଏବଂ ଧଳା। ପତ୍ରଗୁଡିକ ଦୁଇ ହାତରେ ଅଂଗୁଠି ଆକାରର, ଏକ ହାତରେ ଅର୍ଧ ଆକାରର, ସମସ୍ତ ଧଳା; ପଦ୍ମର ଯୋଡାଯୋଡି ଧଳା ରଖି, କଳା କିମ୍ବା ଗାଢ଼ ନୀଳ ଚାହିଁ ଦେଇ। ତন্তୁ ଲାଲ ଏବଂ ହଳଦିଆ; କୋଣରେ ଲାଲ ଭରିବା; ଯୋଗପୀଠକୁ ଇଛାନୁସାରେ ସମସ୍ତ ରଙ୍ଗରେ ଶୋଭା କରିବା ଉଚିତ। ଅଟ୍ଟାଳିକାକୁ ବେଳ, ଛାତା, ପତ୍ର ଏବଂ ଅନ୍ୟ ଉପକରଣରେ ସଜାଇବା ଦରକାର; ଆସନର ପ୍ରବେଶଦ୍ୱାରରେ ସୁନ୍ଦରତା ପାଇଁ ଧଳା, ଉଜ୍ଜ୍ୱଳତା ପାଇଁ ଲାଲ, ଏବଂ ହଳଦିଆ ରଖିବା ଦରକାର। ନୀଳ ଦ୍ୱାରା ଶୋଭା ବଢ଼ାଇ, କୋଣଗୁଡିକୁ ଧଳା କରିବା ଉଚିତ; ଭଦ୍ରକ ଭରିବା ଏହିପରି ନିୟମ, ଅନ୍ୟ ଆବରଣରେ ମଧ୍ୟ।