ଏହି ପବିତ୍ର ବର୍ଣ୍ନନାରେ, ବିଶ୍ୱକର୍ମାଙ୍କ ଦେବୀୟ ମଣ୍ଡଳ ରଚନା ପ୍ରକ୍ରିୟା ଅତି ସଠିକ ଭାବରେ ଉଲ୍ଲେଖିତ ହୋଇଛି। ଏହି ମଣ୍ଡଳର ପାଶେ ଘୂର୍ଣ୍ଣନ ଦ୍ୱାରା ଛଅଟି ଚକ୍ର ରହିଛି, ଯାହା ସହିତ ଦ୍ୱାଦଶ ମାଛ ଦେଖାଯାଏ, ଏବଂ ସେମାନଙ୍କ ସହିତ ଏକ ଦ୍ୱିପତ୍ର ଲୋଟସ ରହିଛି। ପଞ୍ଚପତ୍ର ଆକୃତି ସଫଳ କରିବା ପାଇଁ ଅନ୍ୟ ଦ୍ୱିତୀୟ ରେଖାଗୁଡିକ ଦିଆଯାଏ, ଚାରି ଦିଗରେ ଅଙ୍ଗଗୁଡିକ ଏହି ରେଖା ଅନୁସାରେ ଅଙ୍କିତ ହୁଏ। ତିନିଟି କୋଣରେ ପାଦର ଉପାଦାନ ରଖିବାକୁ କହାଯାଏ, ଅନ୍ୟ ଦୁଇଟି କୋଣରେ ଦୁଇ-ଦୁଇ ଯୁଗଳ ରଖିବା ଉଚିତ। ଚାରି ଦିଗରେ ଅଙ୍ଗଗୁଡିକ ଚିହ୍ନିତ କରିବା ଆବଶ୍ୟକ। ପରେ, ଗଲି ପାଇଁ ଦିଗରେ ଦୁଇଟି ଧାଡ଼ି ମିଛି ଦିଅ, ଏବଂ ପ୍ରତ୍ୟେକ ଦିଗରେ ଚାରିଟି ଦ୍ୱାର ତିଆରି କର। ଦ୍ୱାର ପାଶେ ଅଷ୍ଟ ଶୋଭା ଅଙ୍କିତ କରିବାକୁ ବିଦ୍ୱାନ୍ ମନ୍ତ୍ରଣା କରନ୍ତି; ଏହା ପାଶେ ସେହି ଅଙ୍କିତ ଶୋଭା ର ସମାନ ସଂଖ୍ୟା ଦ୍ୱିତୀୟ ଶୋଭା ଦିଆଯାଏ। ଦ୍ୱିତୀୟ ଶୋଭା ପାଶେ କୋଣଗୁଡିକ ଚିହ୍ନିତ କରିବାକୁ କହାଯାଏ; ଏବଂ ଚାରି ଦିଗରେ ଦୁଇ-ଦୁଇ ସହିତ ମଧ୍ୟ ଖଣ୍ଡ ଅନୁସାରେ ବିଚାର କରିବା ଉଚିତ। ବାହାରେ ପ୍ରତ୍ୟେକ ପାଶେ ଚାରିଟି ଚିହ୍ନିତ କର; ଶୋଭା ପାଇଁ ପ୍ରତ୍ୟେକ ପତ୍ରରେ ତିନି-ତିନି ଧାଡ଼ି ମିଛି ଦିଅ। ଏହିପରି, ବିପରୀତ କ୍ରମରେ ଦ୍ୱିତୀୟ ଶୋଭା ତିଆରି କର; କୋଣର ଭିତର ଓ ବାହାର ଭାଗରେ ତିନି-ତିନି ଭାଗକୁ ଦୁଇ ଭିନ୍ନ ଉପାୟରେ ବିଭକ୍ତ କର। ଏପରି ଏହି ମଣ୍ଡଳରେ ଶୋଳ ଖଣ୍ଡ ହେବା ସହିତ ଚକ୍ର ପୂର୍ଣ୍ଣ ହୁଏ; ଦ୍ୱାଦଶ ଖଣ୍ଡରେ ଲୋଟସର ଶତତ୍ରିଶି ପତ୍ର ରହିଥାଏ, ଏବଂ ଗଲି ଚିହ୍ନିତ କରିବା ଉପରେ ଗୁରୁତ୍ୱ ଦିଆଯାଏ। ଏକ ଧାଡ଼ି ପୂର୍ବରୁ ଦ୍ୱାରରେ ଭିତର ଓ ବାହାର ଶୋଭା ପାଇଁ ଦିଆଯାଏ; ଚକ୍ରର ମାପ ଦ୍ୱାଦଶ ଅଙ୍ଗୁଳି ଅଥବା ଏକ ହାତ ମାନାରେ ହୁଏ। ଯଦି ଦୁଇ ହାତ ହୁଏ, ତେଣୁ ମାପ ଏକ ହାତ ହୁଏ; ଦ୍ୱାର ଅନୁସାରେ ବୃଦ୍ଧି କରିବାକୁ କହାଯାଏ। ଅଲତାର କ୍ୱାଡ଼୍ରାଟିକ ଆକୃତିରେ ଚକ୍ର ଓ ଲୋଟସ ଡିଜାଇନ ହେବା ଉଚିତ। ଲୋଟସର ଅର୍ଦ୍ଧ ନଉଟି ଦ୍ୱାରା ତିଆରି ହୁଏ; ନାଭି ତିନିଟି ଦ୍ୱାରା ବିଚାର କରାଯାଏ। ଅଷ୍ଟ ଦ୍ୱାର ତିଆରି କର, ତିରି ଚାରି ଅଙ୍ଗୁଳି ମାନାରେ ତିଆରି କର। କ୍ଷେତ୍ରକୁ ତିନି ଭାଗରେ ବିଭକ୍ତ କରି, ତାପରେ ଦୁଇ ଭିତରେ ଚିହ୍ନିତ କର; ଭିତର ଶବ୍ଦ ନିମିତ୍ତେ ରେଖା ଆଙ୍କି ଦିଅ। ବିରିନି ନୀଳ ଲୋଟସ ପତ୍ର ଅଥବା ବିଜୁର ଫଳ ଆକୃତି ଅଙ୍କିତ କର; ଚାହିଁଲେ ଲମ୍ବା ଲୋଟସ ପତ୍ର ଅଙ୍କିତ କରିପାରିବେ। ପାଇଁ ଅଞ୍ଚଳ ବାହାର ଧାଡ଼ି ଘୂର୍ଣ୍ଣନ କରି, ତଳ ଯୋଡ଼ର ମଧ୍ୟରେ ରଖ; ପତ୍ରର ମୂଳ ମଧ୍ୟ ଯୋଡ଼ରେ ଘୂର୍ଣ୍ଣନ କର। ପତ୍ରର ମଧ୍ୟରେ ଦଉଡ଼ି ଉପରେ ଠିଆ ହୋଇ, କେନ୍ଦ୍ରୀୟ ଷ୍ଟିକ୍ ଘୂର୍ଣ୍ଣନ କର; ଏହିପରି, ଅନ୍ୟ ପତ୍ର ଉପୟୁକ୍ତ ଭାବରେ ତିଆରି ହୁଏ। କ୍ଷେତ୍ରକୁ ସାତ ଭାଗରେ ବିଭକ୍ତ କରି, ଚାଉଦ ଭାଗରେ ସମାନ କର; ଦୁଇ ଭାଗରେ ବିଭକ୍ତ କରିଲେ, ଏକଶ ଏବଂ ନବ୍ୱିଷ ଅଧିକ ହୁଏ। ସେହି ଚାରି ସହିତ, କେନ୍ଦ୍ର ଖଣ୍ଡରେ ଶୁଭ ଚିହ୍ନ ଦିଅ; ଗଲି ପାଇଁ ବିତରଣ କର, ଏବଂ ଦିଗରେ ଚିହ୍ନିତ କର। ପୁନଃ, ଗଲି ପାଇଁ ଲୋଟସଗୁଡିକୁ ଚାରିପାଖରେ ମୃଦୁ କରି, ମଧ୍ୟ ଖଣ୍ଡରେ ପ୍ରତ୍ୟେକ ଦିଗରେ ଦୁଇଟି ମିଛି ଦିଅ, ଗଳା ପାଇଁ। ବାହାରେ ଚାରି ମିଛି ଦିଅ, ପରେ ତିନି-ତିନି; ଗଳା ପାଖରେ ବାହାରେ ଏକ ଶୋଭା ଦିଆଯାଏ। ବାହାର କୋଣରେ ବିଭକ୍ତ କରି, ସାତ ସୀମାରେ ପ୍ରତ୍ୟେକରେ ତିନି ଖଣ୍ଡ ଶୁଧ କରିବା ଉଚିତ; ମଣ୍ଡଳ ନଉ ଭାଗରେ ହୁଏ, ଏବଂ ହରିଙ୍କୁ ଏହି ନଉ ବ୍ୟବସ୍ଥାରେ ପୂଜିତ କରାଯାଏ। ଏପରି ତିଆରି ହେଲେ, ଏହି ମଣ୍ଡଳରେ ଏକ ହଜାର ବିଶି ଚଉବିଶ ଖଣ୍ଡ ରହିଥାଏ, କେନ୍ଦ୍ରରେ ଶୋଳ ଖଣ୍ଡ ରହିଛି। ଶୁଭ ବାଡ଼ ତିଆରି କରି ଧାଡ଼ିକୁ ଶୁଧ କରି, ପରେ ଶୋଳ ଖଣ୍ଡ ସହିତ ଚାରି ଦିଗରେ ଅଷ୍ଟ ଶୁଭ ବାଡ଼ ଚିହ୍ନିତ କରିବା ଉଚିତ। ପରେ, ଧାଡ଼ି ଶୁଧ କରି, ଏହି ପରି ଶୋଳ ଶୁଭ ବାଡ଼ ତିଆରି କରି, ସମସ୍ତ ଧାଡ଼ି ଚାରିପାଖରେ ଶୁଧ କରି ବ୍ୟବସ୍ଥା କର। ଦିଗର ଦ୍ୱାରରେ ଦ୍ୱାଦଶ ଖଣ୍ଡ ତିଆରି କର, ତିନି-ତିନି କ୍ରମରେ; ଛଅ ମିଛି ଦିଅ, କେନ୍ଦ୍ର ଓ ପାଶେ ଚାରି ରହିଯାଏ। କେନ୍ଦ୍ରରେ ଚାରି, ବାହାରେ ଦୁଇ, ଶୁଭା ପାଇଁ ଶୁଧ କର; ଦ୍ୱିତୀୟ ଦ୍ୱାର ପାଇଁ କେନ୍ଦ୍ରରେ ତିନି ଓ ବାହାରେ ପାଞ୍ଚ ଖଣ୍ଡ ରଖିବାକୁ କହାଯାଏ। ଏପରି ଶୁଧ କରି, ପୂର୍ବରୁ ଯେପରି, ବ୍ୟବସ୍ଥା କରିବା ଉଚିତ; ବାହାର କୋଣରେ ସାତ ସୀମାରେ ପ୍ରତ୍ୟେକରେ ତିନି ଖଣ୍ଡ ଶୁଧ କର। ପଞ୍ଚତିଶ ଭାଗ ବ୍ୟବସ୍ଥାରେ, କେନ୍ଦ୍ରରେ ପରମ ବ୍ରହ୍ମା ପୂଜିତ ହୁଏ; ପୂର୍ବ ଲୋଟସରେ ବାସୁଦେବ ଓ ଅନ୍ୟମାନେ କ୍ରମରେ ପୂଜିତ ହୁଏ। ପୂର୍ବ ଲୋଟସରେ ବରାହଙ୍କୁ ପୂଜି, ପରେ ଏହି ବ୍ୟବସ୍ଥାକୁ ଶୋଳ ଖଣ୍ଡରେ ପୂଜିବାକୁ କହାଯାଏ। ଏପରି, ଏକ ଲୋଟସରେ ସମସ୍ତ ବ୍ୟବସ୍ଥାକୁ କ୍ରମରେ ପୂଜିବା ଉଚିତ; ଏହିପରି ବିଦ୍ୱାନ୍ମାନେ ଯଜ୍ଞ ନିମିତ୍ତେ ବିଚାର କରନ୍ତି। ସାତ ଭାଗ ଆକୃତି ଦ୍ୱାରା ଅବିନାଶୀ ଭାବରେ ବିଚାର କରାଯାଏ; ଚାଳିଶ ହାତ ମାନାର କ୍ଷେତ୍ରକୁ କ୍ରମରେ ବିଭକ୍ତ କରିବା ଉଚିତ। ପ୍ରତ୍ୟେକ ଭାଗକୁ ସାତ ଭାଗରେ ବିଭକ୍ତ କରି, ଏକକୁ ଦୁଇଥରି ବିଭକ୍ତ କର; ଚଉଷଠି ଓ ସାତ ଶତ, ଏକ ହଜାର ଖଣ୍ଡ ହୁଏ। ଶୁଭ ବାଡ଼ ଓ କେନ୍ଦ୍ର ଖଣ୍ଡରେ ଶୋଳ ଖଣ୍ଡ; ପାଶେ ଏକ ଧାଡ଼ି ଓ ଅଷ୍ଟ ଶୁଭ ବାଡ଼, ଏବଂ ଏକ ଛୋଟ ଧାଡ଼ି। ଶୋଳ ଧାଡ଼ି ଓ ଏକ ଧାଡ଼ି, ଚବିଶ ଲୋଟସ; ବତିଶ ଧାଡ଼ି-ଲୋଟସ, ଏବଂ ଧାଡ଼ି ଓ ଛୋଟ ଧାଡ଼ିରୁ ଉତ୍ପନ୍ନ ହୁଏ। ପରେ ଚାଳିଶ ଧାଡ଼ି, ତିନି ଶେଷ ଧାଡ଼ି; ଦ୍ୱାର ଓ ତାହାର ଶୋଭା ଦିଗରେ ବୃଦ୍ଧି ପାଏ, କେନ୍ଦ୍ରରେ ମିଛି ଦିଅ। ଦୁଇ, ଚାରି, ଛଅ ଦ୍ୱାର ପାଇଁ ଚାରି ଦିଗରେ ମିଛି ଦିଅ; ପାଞ୍ଚ, ତିନି, ଏକ ବାହାରେ ଦ୍ୱିତୀୟ ଦ୍ୱାର ପାଇଁ ଶୋଭା ଦିଅ। ଦ୍ୱାରରେ, ପାଶେ ଭିତରେ, ମଧ୍ୟରେ ଚାରି; ଦୁଇ-ଦୁଇ ମିଛି ଦିଅ, ଏପରି ଛଅ ଶୋଭା ହୁଏ। ଏକ ଦିଗରେ, ଚାରି ସଂଖ୍ୟା ଅନୁସାରେ ହୁଏ। ପ୍ରତ୍ୟେକ ଦିଗରେ ତିନି ଦ୍ୱାର ହୁଏ; ପ୍ରତ୍ୟେକ କୋଣରେ ପାଞ୍ଚ-ପାଞ୍ଚ ଧାଡ଼ି କ୍ରମରେ ବ୍ୟବସ୍ଥା କରି, ଧାଡ଼ି ତିଆରି କର।