ପ୍ରାଚୀନ ସମୟରେ ଏକ ଦୀର୍ଘ ରଜନୀତିକ ରାଜବଂଶ ଥିଲା, ଯାହାର ଆରମ୍ଭ ହେଲା ଶାନ୍ତନୁ ରାଜାଙ୍କୁ ନিয়ে। ଶାନ୍ତନୁଙ୍କୁ ତିନି ପୁଅ ହେଲେ—ଦେବାପି, ବାହ୍ଲିକ ଏବଂ ସୋମଦତ୍ତ। ବାହ୍ଲିକରୁ ସୋମଦତ୍ତ ଜନ୍ମ ନେଲେ, ଏବଂ ସୋମଦତ୍ତରୁ ଭୂରି, ଭୂରିଶ୍ରବା ଏବଂ ଶଳ ଜନ୍ମ ନେଲେ। ଗଙ୍ଗା ଦେବୀଙ୍କୁ ଶାନ୍ତନୁଙ୍କୁ ଭୀଷ୍ମ ପୁଅ ହେଲେ। କାଳ୍ୟା ଦେବୀଙ୍କୁ ଶାନ୍ତନୁଙ୍କୁ ଭିଚିତ୍ରବୀର୍ୟ ପୁଅ ହେଲେ। ଭିଚିତ୍ରବୀର୍ୟର କ୍ଷେତ୍ରରେ କୃଷ୍ଣଦ୍ୱୈପାୟନ ଜନ୍ମ ନେଲେ। ସେ ଧୃତରାଷ୍ଟ୍ର, ପାଣ୍ଡୁ ଏବଂ ବିଦୁରଙ୍କୁ ଜନ୍ମ ଦେଲେ। ପାଣ୍ଡୁଙ୍କୁ କୁନ୍ତୀ ଠାରୁ ଯୁଧିଷ୍ଠିର, ଭୀମ ଏବଂ ଅର୍ଜୁନ ଜନ୍ମ ନେଲେ। ପାଣ୍ଡୁଙ୍କୁ ମାଦ୍ରୀ ଠାରୁ ଦେବୀ ଦାୟିକା ଦ୍ୱାରା ନକୁଲ ଏବଂ ସହଦେବ ଜନ୍ମ ନେଲେ। ଅର୍ଜୁନଙ୍କୁ ଅଭିମନ୍ୟୁଙ୍କ ପୁଅ ପରିକ୍ଷିତ ଜନ୍ମ ନେଲେ। ଦ୍ରୌପଦୀ, ପାଣ୍ଡବମାନଙ୍କର ପ୍ରିୟା, ଯୁଧିଷ୍ଠିରଙ୍କୁ ପ୍ରତିବିନ୍ଧ୍ୟ, ଭୀମସେନଙ୍କୁ ଶ୍ରୁତକୀର୍ତି, ଏବଂ ଧନଞ୍ଜୟଙ୍କୁ ପୁଅ ଦେଲେ। ସହଦେବଙ୍କୁ ଶ୍ରୁତକର୍ମାନ ଏବଂ ନକୁଲଙ୍କୁ ଶତାନୀକ ପୁଅ ହେଲେ। ଭୀମସେନ ଏବଂ ହିଁବାଙ୍କୁ ଘଟୋତ୍କଚ ପୁଅ ହେଲେ। ଏହି ସମସ୍ତ ରାଜାମାନେ, ପ୍ରାଚୀନ ଓ ଭବିଷ୍ୟତ, ଅଗଣନୀୟ। ସମୟ ଦ୍ୱାରା ସେମାନେ ସମାପ୍ତ ହୋଇଯାନ୍ତି, କାରଣ ସମୟ ହରି ଅଟୁଟ। ଦ୍ୱିଜମାନେ ହରିଙ୍କୁ ସମ୍ମାନ କରିବା ଉଚିତ। ଅଗ୍ନିକୁ ଅର୍ପଣ କରିବା ଉଚିତ, କାରଣ ଏହା ସମସ୍ତ ଆଶା ପୂରଣ କରେ। ଏହିପରେ ଅଗ୍ନି କହିଲେ—ମୁଁ ଆୟୁର୍ବେଦର ମହାତ୍ତ୍ୱ ଉପଦେଶ ଦେବି, ଯାହା ଧନ୍ୱନ୍ତରି ଦେବତା ସୁଶୃତଙ୍କୁ କହିଥିଲେ—ମୃତକୁ ପୁନଃ ଜୀବନ ଦେବା ପାଇଁ। ସୁଶୃତ କହିଲେ—ମୋତେ ଏହି ଆୟୁର୍ବେଦ ଶିଖାଅ, ଯାହା ମାନବ, ଅଶ୍୵ ଏବଂ ଗୋମାସିଙ୍କର ରୋଗ ଦୂର କରେ, ଏବଂ ପୂର୍ଣ୍ଣ ମନ୍ତ୍ର, ଶ୍ରେଷ୍ଠ ଔଷଧ ଦ୍ୱାରା ମୃତକୁ ଜୀବନ ଦେଇପାରିବା। ଧନ୍ୱନ୍ତରି କହିଲେ—ଜ୍ୱର ରୋଗରେ ଶକ୍ତି ରକ୍ଷା ପାଇଁ ଡାକ୍ତର କ୍ଷୁଦ୍ର ଖାଦ୍ୟ ଦେବା ଉଚିତ, ଯିଏ ଉପବାସ କରିଛି। ଭୁନା ଯବ ଏବଂ ଭୁନା ଚାଉଳ, ଉବା ଏବଂ ଶିତଳ ଜଳ ଦେଲେ, ତେନୁ ତୃଷ୍ଣା ଓ ଜ୍ୱର ଶମିତ ହେବ। ମୁଷ୍ତା, ପର୍ପଟା, କୋଶିରା, ଚନ୍ଦନ, ଉଦିଚ୍ୟ, ନଗରା ଦେବା ଉଚିତ; ଜ୍ୱରର ଶୀର୍ଷ ଉତ୍କ୍ରମ କରିଗଲା ପରେ ତିତେ ଔଷଧ ଦେବା ଉଚିତ। ତେଲ ଲଗାଇ ଦୋଷ ଦୂର କରିବା ପରେ ନିର୍ମଳ କରିବା ଉଚିତ। ଭଲ ଭାବରେ ପାକା ଶଷ୍ଟିକା, ନିବାରା, ଲାଲ ଚାଉଳ ଏବଂ ପ୍ରମୋଦକ ଦିଆଯିବା ଉଚିତ। ଏହିପରି ଖାଦ୍ୟ ଜ୍ୱରରେ ଉପଯୁକ୍ତ, ଯବ ଆଧାରିତ ଖାଦ୍ୟ ଓ ମୁଙ୍ଗ ଡାଲ, ମସୁର, ଚଣା ଏବଂ କଳଥ ଦେବା ଉଚିତ; କୁଷ୍ଠ ଦ୍ୱାରା ତିଆରି ଖାଦ୍ୟ ଦିଆଯିବା ଉଚିତ। ଆଟକ୍ୟା, ନରକା, କର୍କୋଟକା, କଟୋଲ୍ବକା, ପାଟୋଲ ଫଳ ସହିତ, ନିମ୍, ପର୍ପଟା, ଦାନା ଦେବା ଉଚିତ। ଉର୍ଦ୍ଧ୍ୱଗ ଦୋଷରେ ନିର୍ମଳ କରିବା, ଅଧୋଗ ଦୋଷରେ ବନ୍ତି, ରକ୍ତପିତ ରୋଗରେ ଷଡ୍ ଦ୍ରବ୍ୟ ଦେକୋକ୍ସନ ଦିଆଯିବା ଉଚିତ, ଯାହାରେ ଶୁଷ୍କ ଆଦା ନଥିବା ଉଚିତ। ଭୁନା ଯବ, ଗହମ, ଚାଉଳ, ଡାଲ, କୁଷ୍ଠ ଏବଂ ଚଣା, ମୁଙ୍ଗ ଉପଯୁକ୍ତ; ଗହମ ତିଆରି ଖାଦ୍ୟ ଉପଯୁକ୍ତ। ଘିଅ ଏବଂ ଦୁଧ ଦ୍ୱାରା ତିଆରି ଖାଦ୍ୟ, ମଧୁ, ବୃଷ ମୂତ୍ର ଏବଂ ମଧୁ ଦେବା ଉଚିତ; ପୁରାଣା ଚାଉଳ ଦିଆଯିବା ଉଚିତ ଦୀର୍ଘ ସ୍ୱାସ୍ଥ୍ୟ ରୋଗରେ। ଯାହା ଅବରୋଧ ନକରେ, ଲୋଧ୍ରା ଚାଲ ଦେବା ଉଚିତ; ପେଟ ଫୁଲିବା ରୋଗରେ ପବନର ସାବଧାନୀ ରଖିବା ଆବଶ୍ୟକ। ଗହମ, ଚାଉଳ, ମୁଙ୍ଗ ଡାଲ, ବ୍ରାହ୍ମୀ, ଖଦିରା, ହରିତକି, ପଞ୍ଚ ମରିଚ, ଜଙ୍ଗଲ ଶାକ, ନିମ୍, ଆମଳକୀ ଏବଂ ପାଟୋଲ ଦେବା ଉଚିତ। ମାତୁଲୁଙ୍ଗ ରସ, ଜାତି, ଶୁଷ୍କ ମୂଳ, ଗିରି ଲୁଣ; ଚର୍ମ ରୋଗରେ ଖଦିରା ଜଳ ପାନ କରିବା ଉଚିତ। ମସୁର ଏବଂ ମୁଙ୍ଗ ଡାଲ ଖିଚୁଡି ଭଲ, ଭଲ ପାକା ଚାଉଳ ଖାଦ୍ୟ ଭଲ; ନିମ୍ ଏବଂ ପର୍ପଟା ଶାକ, ଜଙ୍ଗଲ ଜନ୍ତୁ ରସ ଦିଆଯିବା ଉଚିତ। ବିଦଙ୍ଗ, କଳା ମରିଚ, ମୁଷ୍ତା, କୁଷ୍ଠ, ଲୋଧ୍ରା, ସୁବର୍ଚିକା, ମନଶିଳା, ଭାଲେରିଆନ—ଏହି ଦ୍ରବ୍ୟଗୁଡିକୁ ମୂତ୍ର ସହିତ ଚଟାଇ ଚର୍ମ ରୋଗ ଦୂର କରାଯିବା ଉଚିତ। କୁଷ୍ଠ ତିଆରି କେକ, କୁଲମାଶ, ଯବ ଆଧାରିତ ଖାଦ୍ୟ ମୁତ୍ର ରୋଗରେ ଉପଯୁକ୍ତ; ଯବ, ମୁଙ୍ଗ ଡାଲ, କଳଥ, ଭଲ ପାକା ଚାଉଳ ଦିଆଯିବା ଉଚିତ। ତିତେ ଏବଂ ଶୁଷ୍କ ଶାକ, ତିତେ ଶାକପାତା ଦିଆଯିବା ଉଚିତ; ତିଳ, ସୋରିଷ, ବିଭିତକା, ଇଙ୍ଗୁଡା ତେଲ ଉପଯୁକ୍ତ। ମୁଙ୍ଗ ଡାଲ ସହିତ ଯବ ଏବଂ ଗହମ, ଏକ ବର୍ଷ ପୁରାଣା ଅନ୍ନ; ଜଙ୍ଗଲ ଜନ୍ତୁ ରସ ଖାଦ୍ୟ ଭଲ ଶ୍ୱାସ ରୋଗରେ। କଳଥ, କଳା ଡାଲ, ରସ୍ନା, ଶୁଷ୍କ ମୂଳ, ଜଙ୍ଗଲ ମାଂସ, ଫୁଲ ଏବଂ ଦାନା ଦିଆଯିବା ଉଚିତ, ଦହି ଏବଂ ଦାନା ସହିତ ତିଆରି ଖାଦ୍ୟ ଦିଆଯିବା ଉଚିତ। ଚିତ୍ର ଫଳ ରସ, ମଧୁ, ଦ୍ରାକ୍ଷା, ଲଙ୍ଗ ମରିଚ, ଏବଂ ଏପରି ଦ୍ରବ୍ୟ, ଯବ, ଗହମ, ଚାଉଳ ଦିଆଯିବା ଉଚିତ ଶ୍ୱାସ ଏବଂ କାଶ ରୋଗରେ। ଖିଚୁଡି, ଶୁପ, ଦଶ ମୂଳ ଦେକୋକ୍ସନ, ବଳା, ରସ୍ନା, କଳଥ ଦିଆଯିବା ଉଚିତ ଶ୍ୱାସ ଏବଂ ହିଁକା ରୋଗରେ। ପାଚିତ ଚାଉଳ, ଗହମ, ଯବ ଶୁଷ୍କ ମୂଳ ରସ, କଳଥ, ଜଙ୍ଗଲ ମୂଳ, ଉସିରା ସହିତ ଦେବା ଉଚିତ। ଫୁଲିବା ରୋଗରେ ପଥ୍ୟା ଗୁଡ଼ ଏବଂ ଆଦା, ଛାସ ଏବଂ ଚିତ୍ରକା ଦେବା ଉଚିତ; ଦିନ୍ଦି ରୋଗରେ ଦୁଇଁଟି ଉପଚାର। ପୁରୁଣା ଯବ, ଗହମ, ଚାଉଳ, ଜଙ୍ଗଲ ମାଂସ ରସ, ମୁଙ୍ଗ ଡାଲ, ଆମଳକୀ, ଖଜୁର, ଦ୍ରାକ୍ଷା, ବଦରା ଦିଆଯିବା ଉଚିତ। ମଧୁ, ଘିଅ, ଦୁଧ, ଚିନି, ନିମ୍, ପର୍ପଟା, ଛାସ, ଅରିଷ୍ଟା ସମସ୍ତ ପବନ ଦୋଷରେ ଉପଯୁକ୍ତ। ହୃଦରୋଗରେ ନିର୍ମଳ କରିବା ଉଚିତ; ହିଁକାରେ ଲଙ୍ଗ ମରିଚ ଭଲ; ଛାସ, ଭଲାଳା, ସିନ୍ଧୁ, ଢିଁଡି ଜଳ ଦିଆଯିବା ଉଚିତ। ମୁକୁତା, କଳା ଲୁଣ ମଦ ରୋଗରେ ଭଲ; ଲାକ୍ ମଧୁ ଏବଂ ଦୁଧ ସହିତ ପାନ କଲେ ବନ୍ତି ଦୂର ହେବ। କ୍ଷୟ ରୋଗରେ ମାଂସ ରସ ଖାଦ୍ୟ ଭଲ, ଯାହା ଅଗ୍ନି ରକ୍ଷା କରେ; ଭୋଜନରେ ଲାଲ ଚାଉଳ, ନିବାରା, କଳାମା ଦିଆଯିବା ଉଚିତ। ଯବ ତିଆରି ଖାଦ୍ୟ, ମାଂସ, ଶାକ, କଳା ଲୁଣ ଏବଂ ଶାତି ଉପଯୁକ୍ତ; ମଳବିସ୍ତାର ରୋଗରେ ଖିଚୁଡି ଏବଂ ଛାସ ଜଳ ସହିତ ଦିଆଯିବା ଉଚିତ। ମୁଷ୍ତା, ଲୋପା, ଚିତ୍ରକା, ହଳଦୀ, ଯବ ତିଆରି ଖାଦ୍ୟ, ଚାଉଳ, ଭାସ୍ତୁକା କଳା ଲୁଣ ସହିତ ଦେବା ଉଚିତ।