ସୁହୋତ୍ରଙ୍କ ପୁଅ ବୃହତ ଥିଲେ, ଏବଂ ବୃହତଙ୍କ ତିନି ପୁଅ ଥିଲେ—ଅଜମୀଢ଼, ଦ୍ୱିମୀଢ଼, ଏବଂ ପୁରୁମୀଢ଼, ଯିଏ ବିଶାଳ ପ୍ରଭାବଶালী ଥିଲେ। ଅଜମୀଢ଼ ଓ କେଶିନୀଙ୍କୁ ଜହ୍ନୁ ନାମକ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ପୁଅ ଜନ୍ମ ଦେଲେ; ଜହ୍ନୁଙ୍କୁ ଆଜକାଶ୍ୱ ଓ ବଳାକାଶ୍ୱ ଜନ୍ମିଲେ, ଏବଂ ବଳାକାଶ୍ୱଙ୍କ ପୁଅ ହେଲେ କୁଶିକ। କୁଶିକଙ୍କୁ ଗାଧି ଜନ୍ମିଲେ, ଯିଏ ଇନ୍ଦ୍ରକ ଭାବରେ ଉପସ୍ଥିତ ହେଲେ; ଗାଧିଙ୍କ ଜନ୍ମିନ୍ତି ଥିଲେ ସତ୍ୟବତୀ, ଏବଂ ତାଙ୍କ ପ୍ରମୁଖ ପୁଅ ହେଲେ ବିଶ୍ୱାମିତ୍ର। ବିଶ୍ୱାମିତ୍ରଙ୍କୁ ଦେବରାତ ଓ କଟିମୁଖ ଜନ୍ମିଲେ; ଶୁନଃଶେଫା ଓ ଅଷ୍ଟକ ମଧ୍ୟ ତାଙ୍କ ପୁଅ ଥିଲେ, ଏବଂ ଅଜମୀଢ଼ରୁ ଅନ୍ୟ ଏକ ପୁଅ ଜନ୍ମିଲେ। ନୀଲିନୀଙ୍କୁ ଶାନ୍ତି ଜନ୍ମିଲେ, ଏବଂ ସୁଶାନ୍ତିରୁ ପୁରୁଜାତି; ପୁରୁଜାତିରୁ ବାହ୍ୟାଶ୍ୱ ଜନ୍ମିଲେ, ଏବଂ ବାହ୍ୟାଶ୍ୱରୁ ପାଞ୍ଚ ରାଜା ଜନ୍ମିଲେ। ମୁକୁଳ, ସୃଞ୍ଜୟ, ବୃହଦିଷୁ ରାଜା, ୟବୀନର, ଏବଂ କ୍ରମିଳ—ଏହି ପଞ୍ଚଜନେ ପାଞ୍ଚାଳ ନାମରେ ପ୍ରସିଦ୍ଧ। ମୁକୁଳରୁ ମୌକୁଳ୍ୟ ଗୋତ୍ର ଉତ୍ପନ୍ନ ହେଲା, ଏହି ଜନ୍ମ କ୍ଷେତ୍ରରୁ ଦ୍ୱିଜ ଭାବରେ ହେଲା; ମୁକୁଳରୁ ଚଞ୍ଚାଶ୍ୱ ଜନ୍ମିଲେ, ଏବଂ ଚଞ୍ଚାଶ୍ୱରୁ ଏକ ଦମ୍ପତି ଜନ୍ମିଲେ। ଦିବୋଦାସ ଓ ଅହଳ୍ୟା ଜନ୍ମିଲେ, ଅହଳ୍ୟାରୁ ଶରଦ୍ୱତ ଜନ୍ମିଲେ; ଶତାନନ୍ଦରୁ ସତ୍ୟଧୃତି ଜନ୍ମିଲେ, ଏବଂ ମିଥୁନରୁ ବଂଶ ଚାଲିଲା। ଦିବୋଦାସରୁ କୃପ ଓ କୃପୀ ଜନ୍ମିଲେ, ମୈତ୍ରେୟରୁ ସୋମପାସ ଜନ୍ମିଲେ; ସୃଞ୍ଜୟରୁ ପଞ୍ଚଧନୁ ଜନ୍ମିଲେ, ଏବଂ ସୋମଦତ୍ତରୁ ତାଙ୍କ ପୁଅ ଜନ୍ମିଲେ। ସୋମଦତ୍ତରୁ ସହଦେବ ଜନ୍ମିଲେ, ସହଦେବରୁ ସୋମକ, ସୋମକରୁ ଜନ୍ତୁ, ଏବଂ ଜନ୍ତୁରୁ ପୃଷତର ପୁଅ ଜନ୍ମିଲେ। ପୃଷତରୁ ଦ୍ରୁପଦ ଜନ୍ମିଲେ, ଦ୍ରୁପଦରୁ ଧୃଷ୍ଟଦ୍ୟୁମ୍ନ; ତାଙ୍କ ପୁଅ ହେଲେ ଧୃଷ୍ଟକେତୁ, ଏବଂ ଧୂମିନୀରୁ ଋକ୍ଷ ଜନ୍ମିଲେ, ଯିଏ ଜମୀଢ଼ର ବଂଶର। ଋକ୍ଷରୁ ସମ୍ବଳଣ ଜନ୍ମିଲେ, ସମ୍ବରଣରୁ କୁରୁ ଜନ୍ମିଲେ, ଯିଏ ପ୍ରୟାଗ ଛାଡ଼ି କୁରୁକ୍ଷେତ୍ର ସ୍ଥାପନ କଲେ। କୁରୁରୁ ସୁଧନ୍ବନ, ତାପରେ ସୁଧନୁ, ପରିକ୍ଷିତ ଏବଂ ଅରିମେଜୟ; ସୁଧନ୍ବନରୁ ସୁହୋତ୍ର, ଏବଂ ସୁହୋତ୍ରରୁ ଚ୍ୟବନ ଜନ୍ମିଲେ। ବସିଷ୍ଠ ଓ ପରିଚରରୁ ଗିରିକାଙ୍କୁ ସାତ ପୁଅ ଜନ୍ମିଲେ: ବୃହଦ୍ରଥ, କୁଶ, ବୀର, ଯଦୁ, ପ୍ରତ୍ୟାଗ୍ରହ, ଏବଂ ବଳ। ବୃହଦ୍ରଥରୁ ମତ୍ସ୍ୟକାଳୀ ଓ କୁଶାଗ୍ର ଜନ୍ମିଲେ; କୁଶାଗ୍ରରୁ ବୃଷଭ, ଏବଂ ବୃଷଭରୁ ସତ୍ୟହିତ ଜନ୍ମିଲେ। ସୁଧନ୍ବନରୁ ଉର୍ଜ୍ଜ ଜନ୍ମିଲେ, ଉର୍ଜ୍ଜରୁ ସମ୍ଭବ; ସମ୍ଭବରୁ ଜରାସନ୍ଧ, ଏବଂ ଜରାସନ୍ଧରୁ ସହଦେବ। ସହଦେବରୁ ଉଦାପି, ଉଦାପିରୁ ଶ୍ରୁତକର୍ମକ; ପରିକ୍ଷିତଙ୍କ ଉତ୍ତରାଧିକାରୀ ଥିଲେ ଧର୍ମନିଷ୍ଠ ଜନମେଜୟ। ଜନମେଜୟରୁ ତ୍ରସଦସ୍ୟୁ ଜନ୍ମିଲେ, ଜହ୍ରୋରୁ ସୁରଥ; ଶ୍ରୁତସେନ, ଉଗ୍ରସେନ, ଏବଂ ଭୀମସେନ ମଧ୍ୟ ଉଲ୍ଲେଖ ହେଲେ। ଜନମେଜୟଙ୍କ ପୁଅ ହେଲେ ସୁରଥ ଓ ମହିମାନ; ସୁରଥରୁ ବିଦୂରଥ, ବିଦୂରଥରୁ ଋକ୍ଷ ଜନ୍ମିଲେ। ଦ୍ୱିତୀୟ ଋକ୍ଷରୁ ଭୀମସେନ ଜନ୍ମିଲେ; ଭୀମସେନରୁ ପ୍ରତୀପ, ପ୍ରତୀପରୁ ଶାନ୍ତନୁ। ଶାନ୍ତନୁରୁ ଦେବାପି, ବାହ୍ଲିକ, ଏବଂ ସୋମଦତ୍ତ; ବାହ୍ଲିକରୁ ସୋମଦତ୍ତ, ତାଙ୍କୁ ଭୂରି, ଭୂରିଶ୍ରବାସ, ଏବଂ ଶଳ ଜନ୍ମିଲେ। ଗଙ୍ଗାରୁ ଶାନ୍ତନୁଙ୍କୁ ଭୀଷ୍ମ ଜନ୍ମିଲେ; କାଳ୍ୟାରୁ ବିଚିତ୍ରବୀର୍ୟ; ବିଚିତ୍ରବୀର୍ୟର କ୍ଷେତ୍ରରେ କୃଷ୍ଣଦ୍ୱୈପାୟନ ଜନ୍ମିଲେ। ସେ ଧୃତରାଷ୍ଟ୍ର, ପାଣ୍ଡୁ, ଏବଂ ବିଦୁର କୁ ଜନ୍ମ ଦେଲେ; ପାଣ୍ଡୁଙ୍କୁ କୁନ୍ତୀ ଠାରୁ ଯୁଧିଷ୍ଠିର, ଭୀମ, ଏବଂ ଅର୍ଜୁନ ଜନ୍ମିଲେ। ମାଦ୍ରୀ ଠାରୁ ଦିବ୍ୟ ଉପାୟରେ ନକୁଳ ଓ ସହଦେବ ପାଣ୍ଡୁଙ୍କୁ ଜନ୍ମିଲେ; ଅର୍ଜୁନରୁ ସଉଭଦ୍ର, ଅଭିମନ୍ୟୁରୁ ପରିକ୍ଷିତ ଜନ୍ମିଲେ। ଦ୍ରୌପଦୀ, ପାଣ୍ଡବଙ୍କ ଅତି ପ୍ରିୟା, ଯୁଧିଷ୍ଠିରଙ୍କୁ ପ୍ରତିବିନ୍ଧ୍ୟ, ଭୀମସେନଙ୍କୁ ଶ୍ରୁତକୀର୍ତି, ଏବଂ ଧନଞ୍ଜୟଙ୍କୁ ଦେଲେ। ସହଦେବରୁ ଶ୍ରୁତକର୍ମା, ନକୁଳରୁ ଶତାନୀକ; ଭୀମସେନ ଓ ହିମ୍ବାରୁ ଘଟୋଟ୍କଚ ଜନ୍ମିଲେ। ଏହି ସମସ୍ତ ରାଜାମାନେ, ପୁରୁଣା ଓ ଭବିଷ୍ୟତ, ଅନେକ; ସମୟରେ ସମସ୍ତେ ଅତୀତ ହେଇଯାନ୍ତି, କାରଣ ସମୟ ହେଉଛି ହରି—ଦ୍ୱିଜମାନେ ତାଙ୍କୁ ସମ୍ମାନ କରନ୍ତୁ। ଅଗ୍ନିକୁ ଅର୍ପଣ କରିବା ଉଚିତ, କାରଣ ଏହା ସମସ୍ତ ଫଳ ଦେଇଥାଏ। ଏହି ସମୟରେ ଅଗ୍ନି କହିଲେ: ମୁଁ ଆୟୁର୍ବେଦ କଥା କହିବି, ଯାହା ଧନ୍ୱନ୍ତରି ଦେବତା ସୁଶ୍ରୁତକୁ ଶିଖାଇଥିଲେ—ମୃତକୁ ଜୀବନ ଫେରାଇ ଦେଇଥିଲେ। ସୁଶ୍ରୁତ କହିଲେ: ମୋତେ ଆୟୁର୍ବେଦ କହ, ଯାହା ମନୁଷ୍ୟ, ଘୋଡ଼ା ଓ ଗୋମାସ୍ତ ବ୍ୟାଧି ଦୂର କରେ, ଏହି ଶ୍ରେଷ୍ଠ ନିମ୍ନ, ମନ୍ତ୍ର ଏବଂ ମୃତକୁ ଜୀବନ ଦେଇଥିବା ପଦ୍ଧତି। ଧନ୍ୱନ୍ତରି କହିଲେ: ଜ୍ୱର ରୋଗୀର ଶକ୍ତି ରକ୍ଷା ପାଇଁ, ଡାକ୍ତର କ୍ଷୀଣ ରୋଗୀକୁ ହଳକା ଖାଦ୍ୟ ଦେବା ଉଚିତ; ଭଜା ଯବ ଓ ଚିଡ଼ା, ଏବଂ ଫୁଟା ଜଳ ଶୀତ କରି ଦେଲେ ତାପ ଓ ତିଆରି ଦୂର ହେବ। ମୁସ୍ତା, ପର୍ପଟା, କୋଶିରା, ଚନ୍ଦନ, ଉଡିଚ୍ୟ, ନାଗରା—ଏହି ଔଷଧ ଦେବା ଉଚିତ; ତାପ ଶୀର୍ଷରେ ଯିବା ପରେ, ତିତିକ୍ତ ଔଷଧ ଦେବା ଆବଶ୍ୟକ। ତେଲ ଲଗାଇ ଦୋଷ ଦୂର କରିବା ପରେ, ବିରେଚନ କରିବା ଉଚିତ; ଭଲ ଭାବରେ ରନ୍ଧା ଶାଷ୍ଟିକ, ନିବାରା, ଲାଲ ଚାଉଳ, ପ୍ରମୋଦକ ଯୋଗ୍ୟ। ଏହି ଖାଦ୍ୟ ତାପରେ ଦିଆଯାଏ, ଏବଂ ଯବର ତିଆରି ମଧ୍ୟ ଉପଯୋଗୀ; ମୁଙ୍ଗ ଡାଲ, ମସୁର ଡାଲ, ଚଣା, କୁଳଥ, କୁଷ୍ଠ ଯୁକ୍ତ ତିଆରି ମଧ୍ୟ ଉପଯୋଗୀ। ଆଟକ୍ୟା, ନରକା, କର୍କୋଟକା, କଟୋଲ୍ବକା, ପାଟୋଲା ଫଳ ସହିତ, ନିମ, ପର୍ପଟା, ଏବଂ ଦାନା (ଦାନା ଅନ୍ୟ ଫଳ) ତାପରେ ଭଲ। ନିମ୍ନଗତ ରୋଗରେ ବମନ ଉତ୍ତମ; ଉପରଗତ ରୋଗରେ ବିରେଚନ; ରକ୍ତପିତରେ ଷଡ୍ ଦ୍ରବ୍ୟ ଦେକୋକ୍ସନ ଦିଆଯିବା ଉଚିତ, ଶୁଷ୍କ ଆଦା ଛାଡ଼ି। ଭଜା ଯବ, ଗହମ, ଚାଉଳ, ଡାଲ, କୁଷ୍ଠ ଏବଂ ଚଣା, ମୁଙ୍ଗ ଡାଲ ଉପଯୋଗୀ; ଗହମର ତିଆରି ଭଲ। ଘିଅ ଓ ଦୁଧ ଦିଆ ଖାଦ୍ୟ, ମଧ, ବଳଦର ମୁତ୍ର, ମଧ ଉପଯୋଗୀ; ଦୀର୍ଘ କଳର ଦିଆରିଆରେ ପୁରୁଣା ଚାଉଳ ଖାଇବା ଉଚିତ। ଅବରୋଧ ନ କରିଥିବା ଖାଦ୍ୟ ଲୋଧ୍ର ଚାଲ ସହିତ ଉପଯୋଗୀ; ପେଟର ଗଠି ରୋଗରେ ବାୟୁକୁ ଦୂରେ ରଖିବା ଆବଶ୍ୟକ। ଗହମ, ଚାଉଳ, ମୁଙ୍ଗ ଡାଲ, ବ୍ରାହ୍ମୀ, ଖଦିରା, ହରିତକି, ପାଞ୍ଚ ପ୍ରକାର ମରିଚ, ଜଙ୍ଗଲ ଶାକ, ନିମ, ଆମଳକି, ଏବଂ ପାଟୋଲା ତାପରେ ଉପଯୋଗୀ।