ତାରକାମୟ ଯୁଦ୍ଧରେ ଦେବତାମାନେ ଭୟଙ୍କର ଆକ୍ରମଣରେ ପଡ଼ିଥିଲେ, ଏହି ସମୟରେ ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କୁ ସଂଯମ କରାଯାଇଥିଲା ଏବଂ ଦାନବମାନେ, ଯେମାନେ ସୋମବଂଶର ସୃଷ୍ଟିକର୍ତ୍ତା, ସେମାନେ ତାଙ୍କର ଆଚାର୍ଯ୍ୟମାନଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ନିୟନ୍ତ୍ରିତ ହେଲେ। ଏହି ଯୁଦ୍ଧରେ ବିଶ୍ୱାମିତ୍ର, ବଶିଷ୍ଠ ଓ ଅନ୍ୟ ତିନି ଋଷି ଦେବତାଙ୍କୁ ସୁରକ୍ଷା ଦେଲେ, ଦୁଷ୍ଟ ଓ ଦ୍ୱେଷପୂର୍ଣ୍ଣ ଦାନବମାନେ ତାଙ୍କ ପ୍ରତି ଶକ୍ତି ହରାଇଲେ। ଏହି ସମୟରେ, ବ୍ରହ୍ମାଙ୍କ ଆଶ୍ରୟ ଓ ସମସ୍ତଙ୍କ ନାଥ ହରି, ତ୍ରିପୁରା ନଗରକୁ ଦାହ କରି, ଦେବତାଙ୍କ ରକ୍ଷା କଲେ ଓ ଦାନବମାନେ ନଶ୍ୱ କଲେ। ହରି, ଯିଏ ରେବତୀଙ୍କୁ ଅତ୍ୟନ୍ତ ପ୍ରେମ କରନ୍ତି, ସେ ରୁଦ୍ରଙ୍କୁ ଯନ୍ତ୍ରଣା ଦେଇଥିବା ଏବଂ ଗୌରୀଙ୍କୁ ହରିବାକୁ ଇଚ୍ଛା କରୁଥିବା ଅନ୍ଧ ଦାନବକୁ ନିହତ କଲେ। ବିଷ୍ଣୁ, ଦେବତାଙ୍କ ଧର୍ମକୁ ରକ୍ଷା କରି ବୃତ୍ର, ଯିଏ ଦେବତାଙ୍କୁ ନଶ୍ୱ କରିଥିଲେ, ସେଉଁଠାରେ ତାଙ୍କୁ ବଧ କରି ଦେବତାଙ୍କୁ ସୁରକ୍ଷା ଦେଲେ। ପରେ, ହରି ପରଶୁରାମ ରୂପେ ଶାଲ୍ୱ ଓ ଅନ୍ୟ ଦାନବମାନେ ଉପରେ ବିଜୟ ଲାଭ କରି, ଦେବତା ଓ ତାଙ୍କ ନେତାମାନେଙ୍କୁ ରକ୍ଷା କଲେ ଓ ଦୁଷ୍ଟ ରାଜାମାନେଙ୍କୁ ନଶ୍ୱ କଲେ। ମଧୁସୂଦନ, ମହେଶ୍ୱରଙ୍କୁ ନିଜର ଦେହରୁ ଉତ୍ପନ୍ନ ହାଳାହଳ ବିଷ ଓ ଦାନବକୁ ଦୂର କରି, ଦେବତାଙ୍କ ଭୟ ଦୂର କଲେ। କୋଳାହଳ ନାମକ ଦାନବ ଓ ହାଳାହଳ ବିଷକୁ ବିଜୟ କରି, ବିଷ୍ଣୁ ଧର୍ମକୁ ରକ୍ଷା କରି ସମସ୍ତ ଦେବତାଙ୍କୁ ସୁରକ୍ଷା ଦେଲେ। ଦେବାସୁର ଯୁଦ୍ଧରେ କୋଳାହଳ ପରାଜିତ ହେଲେ ଓ ବିଷ୍ଣୁଙ୍କ ଧର୍ମ ରକ୍ଷା ଦ୍ୱାରା ସମସ୍ତ ଦେବତା ରକ୍ଷିତ ହେଲେ। ରାଜା, ରାଜକୁମାର, ଋଷି, ଦେବତା—ଯାହା କୁହାଯାଇଛି କିମ୍ବା ଅକୁହାଯାଇଛି, ସେମାନେ ସବୁ ହରିଙ୍କ ଅଂଶ ଅଟୁଟ ଅବତାର। ଏହିପରେ ଅଗ୍ନି କହିଲେ: ତୁର୍ବସୁଙ୍କ ପୁଅ ଭଲ୍ଗ ଥିଲେ; ଭଲ୍ଗଙ୍କ ପୁଅ ଗୋଭାନୁ, ତାଙ୍କର ପୁଅ ଟ୍ରୈଶାନି, ଟ୍ରୈଶାନିଙ୍କ ପୁଅ କରନ୍ଧମ। କରନ୍ଧମଙ୍କ ପୁଅ ମରୁତ୍ତ, ତାଙ୍କ ପୁଅ ଦୁଷ୍ମନ୍ତ, ଦୁଷ୍ମନ୍ତଙ୍କ ପୁଅ ବରୂଥ, ବରୂଥଙ୍କ ପୁଅ ଗାଣ୍ଡୀର। ଗାଣ୍ଡୀରଙ୍କୁ ଗାନ୍ଧାର ମିଳିଲେ, ତାଙ୍କୁ ଗାନ୍ଧାର, କେରଳ, ଚୋଳ, ପାଣ୍ଡ୍ୟ, କୋଳ ନାମକ ପାଞ୍ଚ ଶକ୍ତିଶାଳୀ ଜନସମୂହ ଉତ୍ପନ୍ନ ହେଲେ। ଏହିପରି ଦ୍ରୁହ୍ୟୁ ଓ ଭବ୍ରୁସେତୁ ଥିଲେ; ଭବ୍ରୁସେତୁଙ୍କ ପୁଅ ପୁରୋବସୁ, ଏଠାରୁ ଗାନ୍ଧାର, ତାଙ୍କୁ ଘର୍ମ, ଘର୍ମରୁ ଘୃତ। ଘୃତରୁ ଜ୍ଞାନୀ ପୁଅ ଜନ୍ମ ନେଲେ, ତାଙ୍କୁ ଶତ ପ୍ରଜ୍ଞାନୀ ପୁଅ ହେଲେ—ଆନଦ୍ରା, ସଭାନର, ଆକ୍ଷୁପ, ପରମେଷୁକ। ସଭାନରଙ୍କୁ କାଳାନଳ ମିଳିଲେ, ତାଙ୍କୁ କାଳାନଳଜ ସୃଞ୍ଜୟ, ସୃଞ୍ଜୟଙ୍କୁ ପୁରଞ୍ଜୟ, ତାଙ୍କୁ ଜନମେଜୟ। ଜନମେଜୟଙ୍କୁ ମହାଶାଳ, ତାଙ୍କୁ ମହାମନା, ତାଙ୍କୁ ଉଶୀନର, ପଛରେ ଋଗାୟନ୍ତୁ, ତାଙ୍କୁ ତୃଗ। ନାରାୟନ୍ତୁଙ୍କୁ ନର, କ୍ରିମିଙ୍କ ପୁଅ କ୍ରିମି, ଦଶାରେ ସୁବ୍ରତ, ଦୃଶଦ୍ୱତୀରେ ଶିବି। ଶିବିଙ୍କ ଚାରିପୁଅ ପୃଥୁଦର୍ଭ, ବୀରକ, କୈକେୟ, ଭଦ୍ରକ; ସେମାନଙ୍କ ନାମରେ ଶୁଭ ଜନସମୂହ ଉତ୍ପନ୍ନ ହେଲେ। ଉଶୀନରାଜରୁ ତିତିକ୍ଷୁ, ତିତିକ୍ଷୁରୁ ରୁଷଦ୍ରୟ, ରୁଷଦ୍ରଥରୁ ପୈଳ, ପୈଳଙ୍କୁ ସୁତପା। ସୁତପାଙ୍କୁ ମହାଯୋଗୀ ବଳି, ତାଙ୍କୁ ଅଙ୍ଗ ଓ ଅନ୍ୟ ମୁଖ୍ୟ ବଂଶ—ବଙ୍ଗ, ପୁଣ୍ଡୁ, କଳିଙ୍ଗ, ବାଲୋୟ; ବଳି ଶକ୍ତିଶାଳୀ ଯୋଗୀ ଥିଲେ। ଅଙ୍ଗରୁ ଦଧିବାହନ, ତାଙ୍କୁ ଦିବିରଥ, ଦିବିରଥଙ୍କୁ ଧର୍ମରଥ, ତାଙ୍କୁ ଚିତ୍ରରଥ। ଚିତ୍ରରଥରୁ ସତ୍ୟରଥ, ତାଙ୍କୁ ଲୋମପାଦ, ତାଙ୍କୁ ଚତୁରଙ୍ଗ, ତାଙ୍କୁ ପୃଥୁଲାକ୍ଷ। ପୃଥୁଲାକ୍ଷରୁ ଚମ୍ପ, ତାଙ୍କୁ ହର୍ୟ୍ୟଙ୍ଗକ, ହର୍ୟ୍ୟଙ୍ଗରୁ ଭଦ୍ରରଥ, ତାଙ୍କୁ ବୃହତ୍କର୍ମା। ବୃହତ୍କର୍ମାଙ୍କୁ ବୃହଦ୍ଭାନୁ, ବୃହଦ୍ଭାନୁଙ୍କୁ ବୃହାତ୍ମାବାନ୍, ତାଙ୍କୁ ଜୟଦ୍ରଥ, ତାଙ୍କୁ ବୃହଦ୍ରଥ। ବୃହଦ୍ରଥଙ୍କୁ ବିଶ୍ୱଜିତ୍, ବିଶ୍ୱଜିତଙ୍କୁ କର୍ଣ୍ଣ, କର୍ଣ୍ଣଙ୍କ ପୁଅ ବୃଷସେନ, ତାଙ୍କୁ ପୃଥୁସେନ। ଏହି ସମସ୍ତେ ଅଙ୍ଗବଂଶର ରାଜା। ଏବେ ପୁରୁବଂଶର କଥା ଶୁଣ: ପୁରୁଙ୍କ ପୁଅ ଜନମେଜୟ, ତାଙ୍କୁ ପ୍ରାଚୀନ୍ନନ୍ତ, ପ୍ରାଚୀନ୍ନନ୍ତରୁ ମନସ୍ୟୁ, ତାଙ୍କୁ ବୀତମୟ। ବୀତମୟଙ୍କୁ ଶୁନ୍ଧୁ, ତାଙ୍କୁ ବହୁବିଧ, ବହୁବିଧରୁ ସଂୟାତି, ତାଙ୍କୁ ରହୋବାଦୀ। ରହୋବାଦୀଙ୍କୁ ଭଦ୍ରାଶ୍ୱ, ଭଦ୍ରାଶ୍ୱଙ୍କ ଦଶ ପୁଅ ଥିଲେ: ଋଚେୟୁ, କୃଷେୟୁ, ସନ୍ନତେୟୁ, ତାଙ୍କର ପୁଅ ଘୃତେୟୁ, ଚିତେୟୁ, ସ୍ଥଣ୍ଡିଳେୟୁ, ଧର୍ମୋୟୁ, ସନ୍ନତେୟୁ, କୃଚେୟୁ, ମତିନାରକ। ତଂସୁରୋଘରୁ ଚାରିପୁଅ: ଦୁଷ୍ମନ୍ତ, ପ୍ରଭୀରକ, ସୁମନ୍ତ, ଅନୟ, ବୀର; ଦୁଷ୍ମନ୍ତଙ୍କୁ ଭାରତ ଜନ୍ମ ନେଲେ। ଏହି ଭାରତ, ଯାହାକୁ ନେଇ ଭାରତବଂଶ ନାମ ହେଲା, ଶକୁନ୍ତଳାଙ୍କ ପୁଅ। ମାଆଙ୍କ ରୋଷରୁ ତାଙ୍କର ଅନ୍ୟ ସନ୍ତାନ ନଷ୍ଟ ହେଲେ। ପରେ, ମାରୁତମାନେ ଏକ ପୁଅକୁ ଆଣିଲେ, ସେ ବୃହସ୍ପତିଙ୍କ ପୁଅ ଥିଲେ; ଯଜ୍ଞ ଦ୍ୱାରା ଭରଦ୍ୱାଜ ଭିତଥ ହେଲେ। ଭିତଥଙ୍କୁ ପାଞ୍ଚ ପୁଅ ଜନ୍ମ ଦେଲେ: ସୁହୋତ୍ର, ସୁହୋତାର, ଗୟ, ଗର୍ଭ, କପିଳ। କପିଳ ଓ ସୁକେତୁ—ଏହି ଦୁଇପୁଅ; କୌଶିକ ଓ ଘୃତସପତି, ତାଙ୍କ ଅନ୍ୟ ପୁଅ। ଏହି ଘୃତସପତିଙ୍କୁ ଦୀର୍ଘାୟୁ ବ୍ରାହ୍ମଣ, କ୍ଷତ୍ରିୟ, ବୈଶ୍ୟ ପୁଅ ହେଲେ, ଯେଉଁମାନେ କାଶୀରେ ଜନ୍ମିଥିଲେ। ସେମାନଙ୍କୁ ଧନ୍ୱନ୍ତରୀ ହେଲେ, ତାଙ୍କ ପୁଅ କେତୁମାନ୍। କେତୁମାନଙ୍କୁ ହେମରଥ, ତାଙ୍କୁ ଦିବୋଦାସ, ଦିବୋଦାସଙ୍କୁ ପ୍ରତର୍ଦ୍ଦନ, ପ୍ରତର୍ଦ୍ଦନଙ୍କୁ ଭାର୍ଗବତ୍ସ। ଭାର୍ଗବତ୍ସରୁ ଅନର୍କ, ଅନର୍କରୁ କ୍ଷେମକ, କ୍ଷେମକରୁ ବର୍ଷକେତୁ, ବର୍ଷକେତୁରୁ ବିଭୁ। ବିଭୁଙ୍କୁ ଅନର୍ତ୍ତ, ବିଭୁଙ୍କୁ ସୁକୁମାରକ, ସୁକୁମାରକୁ ସତ୍ୟକେତୁ, ଭାଟସକୁ ଭାଟସଭୂମି। ଏଭଳି ଏହି ବଂଶାବଳୀ ଦେବତା, ଦାନବ, ରାଜା, ଋଷିମାନେ, ସମସ୍ତଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ହରିଙ୍କ ଅଂଶ ଓ କୃପା ଅବିରତ ରହିଛି।