କୁହୁରାଙ୍କ ପୁଅ ଥିଲେ ଧୃଷ୍ଣୁ, ଧୃଷ୍ଣୁଙ୍କ ପୁଅ ଧୃତି। ଧୃତିଙ୍କୁ ଥିଲେ କପୋତରୋମା, ତାଙ୍କର ପୁଅ ଥିଲେ ତିତ୍ତିରି। ତିତ୍ତିରିଙ୍କ ପୁଅ ନର, ତାଙ୍କର ପୁଅ ଚନ୍ଦନଦୁନ୍ଦୁଭି। ପୁନର୍ବସୁ ଚନ୍ଦନଦୁନ୍ଦୁଭିଙ୍କ ପୁଅ, ଆହୁତି ଆହୁକୀଙ୍କ ପୁଅ। ଆହୁକଙ୍କୁ ଜନ୍ମ ହେଲେ ଦେବକ, ତାଙ୍କୁ ଉଗ୍ରସେନ। ଦେବକଙ୍କୁ ଦେବବାନ୍ ଏବଂ ଉପଦେବ ଦୁଇ ପୁଅ ଥିଲେ। ଦେବକଙ୍କ ସାତ ଝିଅଙ୍କୁ ବସୁଦେବଙ୍କୁ ବିବାହ କରାଯାଇଥିଲା—ସେମାନେ ହେଲେ ଦେବକୀ, ଶ୍ରୁତଦେବୀ, ମିତ୍ରଦେବୀ, ଯଶୋଧରା, ଶ୍ରୀଦେବୀ, ସତ୍ୟଦେବୀ ଏବଂ ସୁରାପୀ। ଉଗ୍ରସେନଙ୍କ ନଉ ପୁଅ ଥିଲେ, ତାଙ୍କ ମଧ୍ୟରୁ କଂସ ସବୁଠାରୁ ବଡ଼। ଅନ୍ୟମାନେ ହେଲେ ନ୍ୟଗ୍ରୋଧ, ସୁନାମା, କଙ୍କ, ଶଙ୍କୁ, ସୁତନୂ, ଅଷ୍ଟ୍ରପାଳ, ଯୁଦ୍ଧମୁଷ୍ଟି ଏବଂ ସୁମୁଷ୍ଟିକ। ଭଜମାନଙ୍କ ପୁଅ ଥିଲେ ରଥମୁଖ୍ୟ ଏବଂ ବିଦୂରଥ। ବିଦୂରଥଙ୍କୁ ରାଜାଧିଦେବ ଏବଂ ଶୂର ଦୁଇ ପୁଅ ଜନ୍ମ ନେଲେ। ରାଜାଧିଦେବଙ୍କ ଦୁଇ ପୁଅ ଥିଲେ—ଶୋଣାଶ୍ୱ ଏବଂ ଶ୍ୱେତବାହନ। ଶୋଣାଶ୍ୱଙ୍କ ପଞ୍ଚ ପୁଅ ହେଲେ—ଶମୀ, ଶତୃଜିତ୍ ଓ ଅନ୍ୟମାନେ। ଶମୀଙ୍କ ପୁଅ ପ୍ରତିକ୍ଷେତ୍ର, ପ୍ରତିକ୍ଷେତ୍ରଙ୍କ ପୁଅ ଭୋଜକ। ଭୋଜଙ୍କ ପୁଅ ହୃଦିକ, ହୃଦିକଙ୍କ ଦଶ ପୁଅ ଥିଲେ—କୃତବର୍ମା, ଶତଧନ୍ୱା, ଦେବାର୍ହ, ଭୀଷଣ ଓ ଅନ୍ୟମାନେ। ଦେବାର୍ହଙ୍କୁ କମ୍ବଳବର୍ହିରା ଓ ତାଙ୍କୁ ଅସମୌଜସ। ଅସମୌଜସଙ୍କୁ ସୁଦଂଷ୍ଟ୍ର, ସୁବାସ ଏବଂ ଧୃଷ୍ଟ ଜନ୍ମ ନେଲେ। ଧୃଷ୍ଟଙ୍କୁ ଗାନ୍ଧାରୀ ଓ ମାଦ୍ରୀ ଝିଅମାନେ ବିବାହ କଲେ। ଗାନ୍ଧାରୀଠାରୁ ସୁମିତ୍ର, ମାଦ୍ରୀଠାରୁ ଯୁଧାଜିତ୍ ଜନ୍ମ ନେଲେ। ଧୃଷ୍ଟଠାରୁ ଅନମିତ୍ର ଏବଂ ଶିନି, ତାଙ୍କଠାରୁ ଦେବମୀଢୁଷ ଜନ୍ମ ନେଲେ। ଅନମିତ୍ରଙ୍କ ପୁଅ ନିଘ୍ନ, ନିଘ୍ନଙ୍କ ପୁଅ ପ୍ରସେନକ। ପ୍ରସେନକଙ୍କୁ ସତ୍ରାଜିତ୍ ଏବଂ ପ୍ରସେନା ଦୁଇ ପୁଅ ଥିଲେ। ସେମାନେ ସୂର୍ଯ୍ୟଠାରୁ ସ୍ୟାମନ୍ତକ ମଣି ପାଇଥିଲେ। ଏକଥର ପ୍ରସେନା ଓ ସତ୍ରାଜିତ୍ ଜଙ୍ଗଲରେ ଘୁଞ୍ଚୁଥିବାବେଳେ ଏକ ସିଂହ ସେମାନୋକୁ ମାରି ମଣିଟି ନେଇଯାଇଥିଲା। ପରେ ଏହି ସିଂହକୁ ଜାମ୍ବବତ୍ ମାରିଲେ, ଏବଂ ଜାମ୍ବବତ୍ ହରିଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ଜିତିଗଲେ। ତାଙ୍କଠାରୁ ସ୍ୟାମନ୍ତକ ମଣି ଓ ଜାମ୍ବବତୀ ମିଳିଲା, ଏବଂ ସେ ଦ୍ୱାରକା ନଗରକୁ ଗଲେ। ସେ ମଣିଟି ସତ୍ରାଜିତ୍କୁ ଦେଲେ, କିନ୍ତୁ ଶତଧନ୍ୱା ସତ୍ରାଜିତ୍କୁ ହତ୍ୟା କଲେ। ପରେ କୃଷ୍ଣ ଶତଧନ୍ୱାକୁ ମାରି ମଣିଟି ନେଇଲେ ଏବଂ ପ୍ରସିଦ୍ଧି ଲାଗିଲେ। ଯାଦବମାନ୍ୟଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଏହି ମଣିଟି ଅକୃରକୁ ଦେଲେ। କୃଷ୍ଣଙ୍କ ଉପରେ ଅନ୍ୟାୟ ଅଭିଯୋଗ ରଦ୍ଦ ହେବା ପରେ ସତ୍ରାଜିତ୍ ସ୍ୱର୍ଗକୁ ଗଲେ। ସତ୍ୟଭାମା, ଯିଏ ହରିଙ୍କ ପ୍ରିୟା, ସତ୍ରାଜିତ୍ଙ୍କ ମୃତ୍ୟୁର କାରଣ ହେଲେ। ଅନମିତ୍ରଠାରୁ ଶିନି, ଶିନିଙ୍କ ପୁଅ ସତ୍ୟକ, ସତ୍ୟକଙ୍କୁ ସାତ୍ୟକି, ଏବଂ ଯୁୟୁଧାନଠାରୁ ହୁନି ଜନ୍ମ ନେଲେ। ଧୁନେରି ଯୁଗନ୍ଧରଙ୍କ ପୁଅ ସ୍ୱାହ୍ୟ, ସେ ଯୁଧାଜିତ୍ ହେଲେ। ସେଙ୍କର ପୁଅ ଋଷଭ ଓ କ୍ଷେତ୍ରକ, ଋଷଭଠାରୁ ସ୍ୱଫଳ୍କ। ସ୍ୱଫଳ୍କଙ୍କ ପୁଅ ଅକୃର, ଅକୃରଙ୍କୁ ସୂଧନ୍ୱକ ଜନ୍ମ ନେଲେ। ଶୂରଙ୍କୁ ବସୁଦେବ ଓ ଅନ୍ୟମାନେ, ପୃଥା (କୁନ୍ତୀ) ପାଣ୍ଡୁଙ୍କ ପ୍ରିୟା ହେଲେ। ଧର୍ମଠାରୁ ପାଣ୍ଡୁଙ୍କୁ ଯୁଧିଷ୍ଠିର, ବାୟୁଠାରୁ କୁନ୍ତୀଙ୍କୁ ଭୀମ, ଇନ୍ଦ୍ରଠାରୁ ଅର୍ଜୁନ ଏବଂ ମାଦ୍ରୀଠାରୁ ନକୁଳ-ସହଦେବ ଜନ୍ମ ନେଲେ। ବସୁଦେବ ଓ ରୋହିଣୀଠାରୁ ବଳରାମ, ସାରଣ, ଦୁର୍ଗମ ଜନ୍ମ ନେଲେ। ବସୁଦେବ ଓ ଦେବକୀଠାରୁ ପ୍ରଥମେ ସୁସେନକ ଜନ୍ମ ନେଲେ। କୀର୍ତ୍ତିମାନ, ଭଦ୍ରସେନ, ଜାରୁଖ୍ୟ, ବିଷ୍ଣୁଦାସକ, ଭଦ୍ରଦେହ ଓ କଂସ—ଏହି ଛଅ ଗର୍ଭକୁ କଂସ ମାରିଦେଲେ। ପରେ ବଳରାମ, ତାପରେ କୃଷ୍ଣ, ଶୁଭଦ୍ରା, ଚାରୁଦେଷ୍ଣ, ଶାମ୍ବ ଓ ଅନ୍ୟମାନେ ଜନ୍ମ ନେଲେ। ଏହି ସମୟରେ ଅଗ୍ନି କହିଲେ—କଶ୍ୟପ ବସୁଦେବ ଭାବେ ଅବତୀର୍ଣ୍ଣ ହେଲେ, ଦେବକୀ ହେଲେ ମହାନୀୟ ଅଦିତି। ବସୁଦେବ ଓ ଦେବକୀଠାରୁ ତପସ୍ଵୀ ଶକ୍ତି ଦ୍ୱାରା କୃଷ୍ଣ ଜନ୍ମ ନେଲେ। ଧର୍ମର ରକ୍ଷା, ଅଧର୍ମର ନାଶ, ଦେବମାନ୍ୟଙ୍କୁ ରକ୍ଷା ଓ ଦାନବମାନ୍ୟଙ୍କୁ ଦମନ କରିବା ପାଇଁ ସେ ଅବତାର ନେଲେ। କୃଷ୍ଣଙ୍କ ରାନୀମାନେ ହେଲେ—ରୁକ୍ମିଣୀ, ସତ୍ୟଭାମା, ସତ୍ୟା, ନଗ୍ନଜିତୀ, ଗାନ୍ଧାରୀ, ଲକ୍ଷ୍ମଣା, ମିତ୍ରବିନ୍ଦା, କାଳିନ୍ଦୀ, ଦେବୀ ଜାମ୍ବବତୀ, ସୁଶୀଳା, ମାଦ୍ରୀ, କୌଶଲ୍ୟା, ବିଜୟା, ଜୟା ଓ ଅନ୍ୟମାନେ। ଏଭଳି ସୋଳେ ହଜାର ରାନୀ ଥିଲେ। ରୁକ୍ମିଣୀଠାରୁ ପ୍ରଦ୍ୟୁମ୍ନ ଓ ଅନ୍ୟମାନେ, ସତ୍ୟଭାମାଠାରୁ ଭୀମ ଓ ଅନ୍ୟମାନେ, ଜାମ୍ବବତୀଠାରୁ ଶାମ୍ବ ଓ ଅନ୍ୟମାନେ ଜନ୍ମ ନେଲେ। ଏଭଳି, କୃଷ୍ଣଙ୍କ ଏକ ଶତ ହଜାର ପୁଅ ଥିଲେ। ଏଠିଏଁ ଅସୀ ହଜାର ଯାଦବଙ୍କୁ କୃଷ୍ଣ ରକ୍ଷା କରିଥିଲେ। ପ୍ରଦ୍ୟୁମ୍ନ ଓ ବୈଦର୍ଭୀଠାରୁ ଅନିରୁଦ୍ଧ ଜନ୍ମ ନେଲେ, ଯିଏ ଯୁଦ୍ଧ ପ୍ରେମୀ ଥିଲେ। ଅନିରୁଦ୍ଧଠାରୁ ବଜ୍ର ଓ ଅନ୍ୟ ଶକ୍ତିଶାଳୀ ଯାଦବ ଜନ୍ମ ନେଲେ। ସେଇ ସମୟରେ ତିନି କୋଟି ଯାଦବ ଓ ସହଷ୍ଠି ହଜାର ଦାନବ ଥିଲେ। ମାନବମାନ୍ୟଙ୍କ ମଧ୍ୟରୁ ଯେଉଁମାନେ ବିଘ୍ନ ସୃଷ୍ଟି କରୁଥିଲେ, ସେମାନେ ନଶ୍ଟ ହେଲେ; ହରି ନୀତି-ନିୟମ ପ୍ରତିଷ୍ଠା ପାଇଁ ମାନବ ଭାବେ ଅବତୀର୍ଣ୍ଣ ହେଲେ। ଦେବ ଓ ଦାନବମାନ୍ୟଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଦ୍ୱାଦଶ ଯୁଦ୍ଧ ହୋଇଥିଲା, ଯାହା ସ୍ୱାମିତ୍ୱ ପାଇଁ ହେଉଥିଲା। ପ୍ରଥମ ହେଲା ନରସିଂହ ଯୁଦ୍ଧ, ଦ୍ୱିତୀୟ ବାମନଙ୍କ ଯୁଦ୍ଧ, ତାପରେ ବାରାହ ଯୁଦ୍ଧ, ଚତୁର୍ଥ ଅମୃତ ମନ୍ଥନ, ତାରକାମୟ ଯୁଦ୍ଧ, ଷଷ୍ଠ ଆଜୀବକ ଯୁଦ୍ଧ, ତ୍ରିପୁର ଯୁଦ୍ଧ, ଅନ୍ଧକ ବଧ, ନବମ ବୃତ୍ର ବଧ, ହାଳାହଳ ବିଜୟ ଏବଂ ଭୟଙ୍କର କୋଳାହଳ ଯୁଦ୍ଧ। ପ୍ରାଚୀନ କାଳରେ ଦିବ୍ୟ ରକ୍ଷକ ନରସିଂହ ତାଙ୍କର ନଖରେ ହିରଣ୍ୟକଶିପୁଙ୍କୁ ଚିରି ଦେଲେ ଏବଂ ପ୍ରହ୍ଲାଦଙ୍କୁ ରକ୍ଷା କଲେ। ଦେବ-ଦାନବ ଯୁଦ୍ଧରେ କଶ୍ୟପ ଓ ଅଦିତିଙ୍କୁ ଜନ୍ମିତ ବାମନ ବଳିଙ୍କୁ ଦମନ କରି ରାଜ୍ୟ ମହେନ୍ଦ୍ରକୁ ଦେଲେ। ବାରାହ ହିରଣ୍ୟାକ୍ଷକୁ ମାରି ଦେବମାନ୍ୟଙ୍କୁ ରକ୍ଷା କଲେ, ଦେବମଣ୍ଡଳ ତାଙ୍କୁ ପ୍ରଶଂସା କଲେ, ଏବଂ ପୃଥିବୀକୁ ଉଦ୍ଧାର କଲେ। ମନ୍ଦର ପର୍ବତକୁ ମଥାନ ଲଠି ଭାବେ ଓ ବାସୁକୀ ସର୍ପକୁ ରସ୍ସି ଭାବେ ନେଇ, ଦେବ ଓ ଦାନବମାନେ ଏକଠି ମଥନ କରିଥିଲେ, ଯାହାରୁ ଦେବମାନ୍ୟଙ୍କ ପାଇଁ ଅମୃତ ମିଳିଥିଲା।