ପାପ ନାଶକ ହବିର୍ଯ୍ୟାମଘଙ୍କ ଜନ୍ମ ହେଲା । ତାଙ୍କ ପୁତ୍ର ଥିଲେ ସ୍ତ୍ରୀଜୟୀ ଜ୍ୟାମଘ, ଯାହାଠାରୁ ସେବ୍ୟାଙ୍କ ସହିତ ବିଦର୍ଭଙ୍କ ଜନ୍ମ ହେଲା । ବିଦର୍ଭଙ୍କ ପୁତ୍ର କୌଶିକ ଥିଲେ । ଲୋମପାଦଙ୍କୁ କ୍ରଥ ନାମକ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ପୁତ୍ର ମିଳିଲେ, ଏବଂ କ୍ରଥଙ୍କୁ କୃତି ନାମକ ପୁତ୍ର ହେଲେ । ଲୋମପାଦଙ୍କୁ କୌଶିକଙ୍କ ପୁତ୍ର ଚିଦି ମିଳିଲେ, ଯାହାଠାରୁ ଚୈଦ୍ୟ ରାଜାମାନେ ପ୍ରସିଦ୍ଧ ହେଲେ । କ୍ରଥଙ୍କୁ ବିଦର୍ଭଙ୍କ ପୁତ୍ରମାନେ ମିଳିଲେ, ତାଙ୍କ ମଧ୍ୟରୁ ଏକ ଥିଲେ କୁନ୍ତି, ତାଙ୍କୁ ଧୃଷ୍ଟକ, ଧୃଷ୍ଟକଠାରୁ ନିଧୃତି, ତାଠାରୁ ବିଦୂରଥ, ଯିଏ ଉଦର୍କ ନାମରେ ମଧ୍ୟ ପରିଚିତ । ଦଶାର୍ହଙ୍କ ପୁତ୍ର ୱ୍ୟୋମ ଜନ୍ମିଲେ, ତାଙ୍କୁ ଜୀମୂତ, ତାଙ୍କୁ ବିକଳ, ବିକଳଙ୍କୁ ଭୀମରଥ ହେଲେ । ଭୀମରଥଙ୍କୁ ନବରଥ, ତାଙ୍କୁ ଦୃଢରଥ; ଦୃଢରଥଠାରୁ ଶକୁନ୍ତି, ଶକୁନ୍ତିଠାରୁ କରମ୍ଭକ ଜନ୍ମିଲେ । କରମ୍ଭକଙ୍କୁ ଦେବଲାତା, ତାଙ୍କୁ ଦେବକ୍ଷେତ୍ର, ତାଠାରୁ ମଧୁର ଏବଂ ମଧୁରଠାରୁ ଦ୍ରବରସ ହେଲେ । ଦ୍ରବରସଠାରୁ ପୁରୁହୂତ, ତାଙ୍କୁ ଜନ୍ତୁ; ଜନ୍ତୁଙ୍କ ପୁତ୍ର ଥିଲେ ଗୁଣୀ ଯାଦବ ରାଜା, ତାଙ୍କୁ ସାତ୍ତ୍ୱତ ଜନ୍ମିଲେ । ଭଜମାନଙ୍କୁ ଚାରି ପୁତ୍ର ହେଲେ—ବାହ୍ୟ, ବୃଷ୍ଟି, କ୍ରିମି ଓ ନିମି । ଦେବାବୃଦ୍ଧଙ୍କୁ ଭବ୍ରୁ ନାମକ ପୁତ୍ର ମିଳିଲେ, ଯିଏ ଦେବତାମାନେ ପରି ଶ୍ରେଷ୍ଠ ମଣିଷ ଥିଲେ । ଭବ୍ରୁଙ୍କୁ ଚାରି ପୁତ୍ର ମିଳିଲେ, ସମସ୍ତେ ବାସୁଦେବଙ୍କୁ ଭକ୍ତିଶୀଳ: କୁହୁର, ଭଜମାନ, ଶିନି ଓ କମ୍ବଳବର୍ହିଷ । କୁହୁରଙ୍କ ପୁତ୍ର ଧୃଷ୍ଣୁ, ଧୃଷ୍ଣୁଙ୍କୁ ଧୃତି, ଧୃତିଠାରୁ କପୋତରୋମ, ତାଙ୍କୁ ଟିତ୍ତିରି ହେଲେ । ଟିତ୍ତିରିଙ୍କୁ ନର, ତାଙ୍କୁ ଚନ୍ଦନଦୁନ୍ଦୁଭି, ତାଙ୍କୁ ପୁନର୍ବସୁ, ଏବଂ ଆହୁକୀଙ୍କୁ ଆହୁତି ହେଲେ । ଆହୁକଙ୍କୁ ଦେବକ ଜନ୍ମିଲେ, ତାଙ୍କୁ ଉଗ୍ରସେନ ଏବଂ ଦେବକଙ୍କୁ ଦେବବାନ୍ ଓ ଉପଦେବ ଦୁଇ ପୁତ୍ର ହେଲେ । ଦେବକଙ୍କ ସାତ ଝିଅଙ୍କୁ ବାସୁଦେବଙ୍କୁ ବିବାହ କରାଯିଥିଲା: ଦେବକୀ, ଶ୍ରୁତଦେବୀ, ମିତ୍ରଦେବୀ, ଯଶୋଧରା, ଶ୍ରୀଦେବୀ, ସତ୍ୟଦେବୀ ଓ ସୁରାପୀ । ଉଗ୍ରସେନଙ୍କୁ ନଅ ପୁତ୍ର ହେଲେ, ତାଙ୍କ ମଧ୍ୟରୁ କଂସ ପ୍ରଥମ ଏବଂ ପ୍ରସିଦ୍ଧ । ଅନ୍ୟମାନେ ନ୍ୟଗ୍ରୋଧ, ସୁନାମା, କଂକ, ଶଙ୍କୁ, ସୁତନୂ, ଅଷ୍ଟ୍ରପାଳ, ଯୁଦ୍ଧମୁଷ୍ଟି, ସୁମୁଷ୍ଟିକ । ଭଜମାନଙ୍କୁ ରଥମୁଖ୍ୟ ଓ ବିଦୂରଥ ହେଲେ । ବିଦୂରଥଙ୍କୁ ରାଜାଧିଦେବ ଓ ଶୂର ଦୁଇ ପୁତ୍ର ମିଳିଲେ । ରାଜାଧିଦେବଙ୍କୁ ଶୋଣାଶ୍ୱ ଓ ଶ୍ୱେତବାହନ ଦୁଇ ପୁତ୍ର, ଶୋଣାଶ୍ୱଙ୍କୁ ପାଞ୍ଚ ପୁତ୍ର—ଶମୀ, ଶତୃଜିତ ଓ ଅନ୍ୟମାନେ ଥିଲେ । ଶମୀଙ୍କୁ ପ୍ରତିକ୍ଷେତ୍ର, ପ୍ରତିକ୍ଷେତ୍ରଙ୍କୁ ଭୋଜକ, ଭୋଜଙ୍କୁ ହୃଦିକ, ହୃଦିକଙ୍କୁ ଦଶ ପୁତ୍ର ମିଳିଲେ; ତାଙ୍କ ମଧ୍ୟରୁ କୃତବର୍ମା, ଶତଧନ୍ୱା, ଦେବାର୍ହ, ଭୀଷଣ ଏବଂ ଅନ୍ୟମାନେ । ଦେବାର୍ହଙ୍କୁ କମ୍ବଳବର୍ହିର, ତାଙ୍କୁ ଅସମୌଜସ ଏବଂ ତାଙ୍କୁ ସୁଦଂଷ୍ଟ୍ର, ସୁବାସ, ଧୃଷ୍ଟ ମିଳିଲେ । ଧୃଷ୍ଟଙ୍କୁ ଗାନ୍ଧାରୀ ଓ ମାଦ୍ରୀ ସ୍ତ୍ରୀ ଭାବେ ମିଳିଲେ । ଗାନ୍ଧାରୀଠାରୁ ସୁମିତ୍ର ଏବଂ ମାଦ୍ରୀଠାରୁ ଯୁଧାଜିତ ଜନ୍ମିଲେ । ଧୃଷ୍ଟଙ୍କୁ ଅନମିତ୍ର ଓ ଶିନି, ତାଙ୍କୁ ଦେବମୀଢୁଷ ହେଲେ । ଅନମିତ୍ରଙ୍କୁ ନିଘ୍ନ, ତାଙ୍କୁ ପ୍ରସେନକ, ପ୍ରସେନକଙ୍କୁ ସତ୍ରାଜିତ ଓ ପ୍ରସେନ; ସୂର୍ଯ୍ୟଦେବଙ୍କଠାରୁ ସେମାନେ ସ୍ୟାମନ୍ତକ ମଣି ପାଇଥିଲେ । ଏକଥର ସେମାନେ ଜଙ୍ଗଲରେ ଘୁଞ୍ଚୁଥିବା ବେଳେ ଏକ ସିଂହ ସେମାନେ ହତ୍ୟା କରି ସେ ମଣି ନେଇଗଲା । ସିଂହକୁ ଜାମ୍ବବାନ୍ ମାରିଦେଲେ, ଏବଂ ହରି (କୃଷ୍ଣ) ଜାମ୍ବବାନ୍କୁ ଜୟ କଲେ । ଏହିପରି ଭାବେ ସେମାନେ ସ୍ୟାମନ୍ତକ ମଣି ଓ ଜାମ୍ବବତୀ ପାଇଲେ, ଏବଂ ଦ୍ୱାରକା ପୁରୀକୁ ଗଲେ । ସେମାନେ ସେ ମଣି ସତ୍ରାଜିତଙ୍କୁ ଦେଲେ, କିନ୍ତୁ ଶତଧନ୍ୱା ସତ୍ରାଜିତଙ୍କୁ ହତ୍ୟା କଲେ । କୃଷ୍ଣ ଶତଧନ୍ୱାଙ୍କୁ ବଧ କରି ମଣି ନେଇଲେ ଏବଂ ଯାଦବ ନାୟକମାନେ ସାମ୍ନାରେ ଏହି ମଣି ଅକୂରଙ୍କୁ ଦେଇ ଖ୍ୟାତି ଅର୍ଜନ କଲେ । ଅନ୍ୟାୟ ଅଭିଯୋଗ ଅପସାରଣ ପରେ, ସତ୍ରାଜିତ ସ୍ଵର୍ଗକୁ ପ୍ରାପ୍ତ ହେଲେ । ହରିଙ୍କ ପ୍ରିୟା ସତ୍ୟଭାମା, ସତ୍ରାଜିତଙ୍କ ମୃତ୍ୟୁର କାରଣ ହେଲେ । ଅନମିତ୍ରଠାରୁ ଶିନି, ଶିନିଠାରୁ ସତ୍ୟକ, ସତ୍ୟକଠାରୁ ସାତ୍ୟକି, ଏବଂ ଯୁୟୁଧାନଠାରୁ ହୁନି ଜନ୍ମିଲେ । ଧୁନେରି ଯୁଗନ୍ଧରଙ୍କ ପୁତ୍ର ସ୍ୱାହ୍ୟ, ସେ ଯୁଧାଜିତ ହେଲେ; ତାଙ୍କୁ ଋଷଭ ଓ କ୍ଷେତ୍ରକ, ଋଷଭଠାରୁ ସ୍ଵଫଳକ ହେଲେ । ସ୍ଵଫଳକଙ୍କୁ ଅକୂର, ଅକୂରଠାରୁ ସୂଧନ୍ୱକ; ଶୂରଙ୍କୁ ବାସୁଦେବ ଓ ଅନ୍ୟମାନେ, ପୃଥା ପାଣ୍ଡୁଙ୍କ ପ୍ରିୟା ହେଲେ । ଧର୍ମଠାରୁ ପାଣ୍ଡୁଙ୍କୁ ଯୁଧିଷ୍ଠିର, ବାୟୁଠାରୁ କୁନ୍ତୀଙ୍କୁ ଭୀମ, ଇନ୍ଦ୍ରଠାରୁ ଧନଞ୍ଜୟ (ଅର୍ଜୁନ), ମାଦ୍ରୀଠାରୁ ନକୁଳ ଓ ସହଦେବ ଜନ୍ମିଲେ । ବାସୁଦେବ ଓ ରୋହିଣୀଠାରୁ ବଳରାମ, ସାରଣ, ଦୁର୍ଗମ; ବାସୁଦେବ ଓ ଦେବକୀଠାରୁ ପ୍ରଥମେ ସୁସେନକ ଜନ୍ମିଲେ । କୀର୍ତ୍ତିମାନ, ଭଦ୍ରସେନ, ଜାରୁଖ୍ୟ, ବିଷ୍ଣୁଦାସକ, ଭଦ୍ରଦେହ ଓ କଂସ—ଏହି ଛଅ ଗର୍ଭକୁ କଂସ ହତ୍ୟା କଲେ । ପରେ ବଳରାମ, ତାପରେ କୃଷ୍ଣ ଜନ୍ମିଲେ । କୃଷ୍ଣ ଓ ଜାମ୍ବବତୀଠାରୁ ସୁଭଦ୍ରା, ଚାରୁଦେଷ୍ଣ, ଶାମ୍ବ ଓ ଅନ୍ୟମାନେ ଜନ୍ମିଲେ । ଏଉଁ ସମୟରେ ଅଗ୍ନିଦେବ କହିଲେ: କଶ୍ୟପ ବାସୁଦେବ ଭାବେ ଜନ୍ମିଲେ, ଦେବକୀ ଅଦିତି ଭାବେ । ବାସୁଦେବ ଓ ଦେବକୀଠାରୁ ତପୋବଳ ସମ୍ପନ୍ନ କୃଷ୍ଣ ଜନ୍ମିଲେ । ଧର୍ମର ରକ୍ଷା, ଅଧର୍ମ ନାଶ, ଦେବତାମାନେ ରକ୍ଷା, ଦାନବମାନେ ଦମନ ପାଇଁ ସେ ଅବତୀର୍ଣ୍ଣ ହେଲେ । କୃଷ୍ଣଙ୍କ ରାଣୀମାନେ ଥିଲେ: ରୁକ୍ମିଣୀ, ସତ୍ୟଭାମା, ସତ୍ୟା, ନଗ୍ନଜିତୀ, ଗାନ୍ଧାରୀ, ଲକ୍ଷ୍ମଣା, ମିତ୍ରବିନ୍ଦା, କାଳିନ୍ଦୀ, ଦେବୀ ଜାମ୍ବବତୀ, ସୁଶୀଳା, ମାଦ୍ରୀ, କୌଶଳ୍ୟା, ବିଜୟା, ଜୟା ଏବଂ ଅନେକ ଅନ୍ୟାନ୍ୟ । ଏହିପରି ଭାବେ ତାଙ୍କ ୧୬,୦୦୦ ରାଣୀ ଥିଲେ । ରୁକ୍ମିଣୀଠାରୁ ପ୍ରଦ୍ୟୁମ୍ନ ଓ ଅନ୍ୟମାନେ, ସତ୍ୟଭାମାଠାରୁ ଭୀମ ଓ ଅନ୍ୟମାନେ, ଜାମ୍ବବତୀଠାରୁ ଶାମ୍ବ ଓ ଅନ୍ୟମାନେ ଜନ୍ମିଲେ । ଏପରି କୃଷ୍ଣଙ୍କ ଏକ ହଜାର ଗୁଣିତ ପୁତ୍ର ଥିଲେ, ସେ ସର୍ବଜ୍ଞ, ଦୟାମୟ ଏବଂ ପୂଜ୍ୟ ।