ପୃଥିବୀ ଖୋଦିବା ସମୟରେ, ବହୁତ ସନ୍ତାନମାନେ ବିଷ୍ଣୁଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ଦଗ୍ଧ ହେଲେ। ଏହି ସମୟରେ ଅସମଞ୍ଜସଙ୍କ ପୁଅ ଥିଲେ ଅଂଶୁମାନ୍, ଯାହାଠାରୁ ଦିଳୀପ ଜନ୍ମିଲେ। ଦିଳୀପଠାରୁ ଭଗୀରଥ ଜନ୍ମିଲେ, ଯିଏ ଗଙ୍ଗାକୁ ପୃଥିବୀକୁ ଆଣିଥିଲେ। ଭଗୀରଥଙ୍କ ପୁଅ ଥିଲେ ନାଭାଗ, ଏବଂ ନାଭାଗଠାରୁ ଅମ୍ବରୀଷ ଜନ୍ମିଲେ। ଅମ୍ବରୀଷଙ୍କ ପୁଅ ଥିଲେ ସିନ୍ଧୁଦ୍ୱୀପ, ତାଙ୍କର ପୁଅ ହେଉଛନ୍ତି ଶ୍ରୁତାୟୁ। ଶ୍ରୁତାୟୁଠାରୁ ଋତପର୍ଣ୍ଣ, ତାଙ୍କଠାରୁ କଳ୍ମାଷପାଦ ଜନ୍ମିଲେ। କଳ୍ମାଷପାଦ, ଯାହାଙ୍କୁ କଳ୍ମାଷାଂଘ୍ରି କୁହାଯାଏ, ତାଙ୍କ ପୁଅ ଅନରଣ୍ୟ ଥିଲେ, ଯିଏ ସମସ୍ତ କାର୍ଯ୍ୟରେ ପାରଙ୍ଗତ। ଅନରଣ୍ୟଠାରୁ ନିଘ୍ନ, ତାଠାରୁ ଅନମିତ୍ର, ଏବଂ ତାଠାରୁ ରଘୁ ଜନ୍ମିଲେ। ରଘୁଠାରୁ ଦିଳୀପ, ଦିଳୀପଠାରୁ ରାଜା ଅଜ ଜନ୍ମିଲେ। ଅଜଙ୍କ ପୁଅ ଦୀର୍ଘବାହୁ, ତାଠାରୁ କାଳ, ଏବଂ ତାଠାରୁ ଅଜାପାଳ ଜନ୍ମିଲେ। ଏହିପରି ଦୀର୍ଘ ବଂଶୀୟ ଶୃଙ୍ଖଳାରେ ଦଶରଥଙ୍କ ଜନ୍ମ ହେଲା, ଯିଏ ଚାରିଜଣ ପୁଅଙ୍କ ପିତା ହେଲେ। ସେମାନେ ସମସ୍ତେ ନାରାୟଣଙ୍କ ଅଂଶ ଥିଲେ; ତାଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ରାମ ସବୁଠୁ ବଡ଼। ଏହି ରାମ, ଯିଏ ଅୟୋଧ୍ୟାର ରଘୁବଂଶର ଶ୍ରେଷ୍ଠ ରାଜା ଥିଲେ, ରାବଣଙ୍କୁ ବିନାଶ କରିଥିଲେ। ତାଙ୍କ କଥାକୁ ନାରଦଙ୍କ ଠାରୁ ଶୁଣି, ବାଲ୍ମୀକି ରାମାୟଣ ରଚନା କରିଥିଲେ। ରାମଙ୍କ ପୁଅ କୁଶ ଓ ଲବ, ଯେଉଁମାନେ ସୀତାଙ୍କ ଗର୍ଭରୁ ଜନ୍ମିଥିଲେ, ବଂଶକୁ ବଢ଼ାଇଲେ। କୁଶଠାରୁ ଅତିଥି, ତାଠାରୁ ନିଷଧ, ଏବଂ ତାଠାରୁ ନଳ ଜନ୍ମିଲେ। ନଳଠାରୁ ନଭ, ତାଠାରୁ ପୁଣ୍ଡରୀକ, ତାଠାରୁ ସୁଧନ୍ବନ୍ ଜନ୍ମିଲେ। ସୁଧନ୍ବନ୍ଙ୍କ ପୁଅ ଦେବାନୀକ, ତାଠାରୁ ଅହୀନାଶ୍ୱ, ତାଠାରୁ ସହସ୍ରାଶ୍ୱ, ଏବଂ ତାଠାରୁ ଚନ୍ଦ୍ରାବଲୋକ ଜନ୍ମିଲେ। ଚନ୍ଦ୍ରାବଲୋକଠାରୁ ତାରାପୀର, ତାଠାରୁ ଚନ୍ଦ୍ରପର୍ବତ, ଏବଂ ଚନ୍ଦ୍ରଗିରିଠାରୁ ଭାନୁରଥ ଜନ୍ମିଲେ। ଭାନୁରଥଙ୍କ ପୁଅ ଶ୍ରୁତାୟୁ ଥିଲେ। ଏଠାରେ ଅଗ୍ନି ଉଚ୍ଚାରଣ କରିଲେ, "ଏବେ ମୁଁ ସୋମ ବଂଶ କଥା କହିବି, ଯାହା ପଢ଼ିବାରେ ପାପ ନାଶ ହୁଏ। ବିଷ୍ଣୁଙ୍କ ନାଭିଠାରୁ ଜନ୍ମିଥିଲେ ବ୍ରହ୍ମା, ତାଙ୍କ ପୁଅ ଅତ୍ରି, ଏବଂ ଅତ୍ରିଠାରୁ ସୋମ ଜନ୍ମିଲେ। ସୋମ ରାଜସୂୟ ଯଜ୍ଞ କରି, ତିନି ଲୋକ ପୁରୋହିତମାନେ ପାଇଁ ଦାନ କରିଥିଲେ। ସେଉଁଠାରେ ଯେଉଁମାନେ ସୋମଙ୍କୁ ଦେଖିବାକୁ ଚାହିଁଥିଲେ, ସେମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ମନୁଷ୍ୟ ରାଜାଙ୍କ ରାନୀମାନେ, କାମେ ଦୀପ୍ତ, ସୋମଙ୍କ ସେବା କରିଥିଲେ। ଏଠିରେ ଲକ୍ଷ୍ମୀ ନାରାୟଣଙ୍କୁ ଛାଡ଼ିଦେଲେ, ସିନୀବାଳୀ କର୍ଦ୍ଦମଙ୍କୁ ଛାଡ଼ିଲେ। ପୁଷ୍ଟି ଅବ୍ୟୟ ଧାତାଙ୍କୁ ଛାଡ଼ି, ତାଙ୍କ ତେଜ ଦେଇଦେଲେ; ପ୍ରଭା ପ୍ରଭାକରଙ୍କୁ ଛାଡ଼ିଲେ, କୁହୂ ନିଜେ ହବିଷ୍ମାନ୍ତଙ୍କୁ ଛାଡ଼ିଦେଲେ। କୀର୍ତ୍ତି ଜୟନ୍ତଙ୍କୁ, ବସୁ ମାରୀଚ କଶ୍ୟପଙ୍କୁ, ଧୃତି ନନ୍ଦୀଙ୍କୁ ଛାଡ଼ି, ସମସ୍ତେ ସୋମଙ୍କୁ ଭଜିଲେ। ସୋମ ମଧ୍ୟ ସେମାନଙ୍କୁ ନିଜ ମନ୍ୟ କରି ଚାହିଲେ। ଏହି ଅପରାଧ ହେବା ସତ୍ତ୍ୱେ, ସେମାନଙ୍କର ପତିମାନେ କୁହିବାକୁ ବା ଶାପ ଦେବାକୁ ଅସମର୍ଥ ହେଲେ, କାରଣ ସୋମ ତାଙ୍କ ତପସ୍ୟାରେ ସପ୍ତ ଲୋକର ଶାସକ ହୋଇଥିଲେ। ସୋମଙ୍କ ଅନିୟମିତ ମନ ତାଙ୍କୁ ବିମୂଢ଼ କରିଦେଲା, ତେଣୁ ସେ ବୃହସ୍ପତିଙ୍କ ପତ୍ନୀ ତାରାଙ୍କୁ ଅପହରଣ କଲେ। ସୋମ ଅଙ୍ଗିରାସଙ୍କ ପୁଅଙ୍କୁ ଅବହେଳା କରି, ତାରାକୁ ଶକ୍ତିବାନ୍ତ ଭାବେ ନେଇଗଲେ। ଏହି ଦ୍ୱନ୍ଦ୍ୱରେ ଦେବ ଓ ଦାନବମାନେ ଯୁଦ୍ଧ କଲେ, ସମସ୍ତ ପ୍ରପଞ୍ଚ ବିନାଶ ହେବାକୁ ଲାଗିଥିଲା। ବ୍ରହ୍ମା ମଧ୍ୟସ୍ଥତା କରି, ଉଶନାସ ତାରାକୁ ଉ ତାଙ୍କ ପତିଙ୍କୁ ଫେରାଇଦେଲେ। ବୃହସ୍ପତି ଦେଖିଲେ ତାରା ଗର୍ଭବତୀ, ତେଣୁ ଶିଶୁକୁ ତ୍ୟାଗ କରିବାକୁ ଆଦେଶ କଲେ। ତ୍ୟାଗିତ ଗର୍ଭ ଦେହରୁ ଜ୍ୱଳିଉଠି କହିଲା, "ମୁଁ ସୋମଙ୍କ ପୁଅ।" ଏହିପରି, ବୁଧ ସୋମଙ୍କ ପୁଅ ହେଲେ, ତାଙ୍କ ପୁଅ ପୁରୁରବାସ ଜନ୍ମିଲେ। ଉର୍ବଶୀ, ସ୍ଵର୍ଗ ଛାଡ଼ି, ପୁରୁରବାସଙ୍କୁ ଜୀବନସଙ୍ଗୀ କରି ନେଲେ। ରାଜା ପୁରୁରବାସ ଉର୍ବଶୀ ସହ ଦଶ ବର୍ଷ, ତାପରେ ପାଞ୍ଚ, ଛଅ, ସାତ, ଆଠ, ଦଶ, ଏବଂ ଆଠ ବର୍ଷ ଏଭଳି ଅନେକ ବର୍ଷ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ରହିଲେ। ପ୍ରାରମ୍ଭରେ ଏକ ଅଗ୍ନି ଥିଲେ, ଯାହା ତିନିପ୍ରକାର ଯଜ୍ଞ ପ୍ରଣାଳୀ ସ୍ଥାପନା କଲେ। ପୁରୁରବାସ ଯୋଗରେ ନିଷ୍ଠା ରଖି, ଗନ୍ଧର୍ବ ଲୋକ ପ୍ରାପ୍ତ କଲେ। ଉର୍ବଶୀଙ୍କୁ ଆୟୁ, ଦୃଢ଼ାୟୁ, ଅଶ୍ୱାୟୁ, ଧନାୟୁ, ଧୃତିମାନ୍, ବସୁ, ଦିବିଜାତ, ଶତାୟୁ ଏହିପରି ଦୀର୍ଘାୟୁ ଶକ୍ତିଶାଳୀ ପୁଅ ଜନ୍ମିଲେ। ଆୟୁଙ୍କ ପୁଅ ନହୁଷ, ଏହିପରି ବୃଦ୍ଧଶର୍ମା, ରଜି, ଦର୍ଭ, ବିପାପ୍ମା, ପଞ୍ଚାଗନ୍ୟ ଓ ରଜିଙ୍କ ଶତ ପୁଅ ଥିଲେ। ଏହି ରଜି, ବିଷ୍ଣୁଙ୍କ ଦୟାରେ, ଦେବମାନେ ଅନୁରୋଧ କରିବା ପରେ, ଦେବ-ଦାନବ ଯୁଦ୍ଧରେ ଦାନବମାନେକୁ ବଧ କଲେ। ରଜି ତାଙ୍କ ରାଜ୍ୟ ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କୁ ପୁଅ ଭାବେ ଦେଇ, ସ୍ଵର୍ଗକୁ ଚାଲିଗଲେ। ପରେ ରଜିଙ୍କ ପୁଅମାନେ ଦୁଷ୍ଟ ଉଦ୍ଦେଶ୍ୟରେ ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କ ରାଜ୍ୟ ଦଖଳ କଲେ। ଗୁରୁ ଉପାୟ କରି ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କୁ ତାହା ଫେରାଇଦେଲେ, ରଜିଙ୍କ ପୁଅମାନେ ନିଜ କର୍ତ୍ତବ୍ୟ ଛାଡ଼ିଦେଲେ। ନହୁଷଙ୍କ ସାତିଜଣ ପୁଅ: ଯତି, ଉତ୍କୃଷ୍ଟ ଯୟାତି, ଉଦ୍ଭବ, ପଞ୍ଚକ, ଶର୍ୟାତି, ମେଘପାଳକ ଓ ଅନ୍ୟମାନେ। ଯତି ଯୁବାବସ୍ଥାରେ ବିଷ୍ଣୁଙ୍କ ଧ୍ୟାନ କରି ହରିଙ୍କୁ ପ୍ରାପ୍ତ କଲେ। ଏହିପରି ଶୁକ୍ରଙ୍କ କନ୍ୟା ଦେବୟାନୀ, ଯୟାତିଙ୍କ ପତ୍ନୀ ହେଲେ। ବୃଷପର୍ବଣଙ୍କ କନ୍ୟା ଶର୍ମିଷ୍ଠା ଯୟାତିଙ୍କୁ ପାଞ୍ଚ ପୁଅ ଦେଲେ; ଦେବୟାନୀ ଯଦୁ ଓ ତୁର୍ବସୁକୁ ଜନ୍ମ ଦେଲେ। ଶର୍ମିଷ୍ଠାଙ୍କୁ ଦ୍ରୁହ୍ୟୁ, ଅନୁ ଓ ପୁରୁ ଜନ୍ମିଲେ। ଏମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଯଦୁ ଓ ପୁରୁ ବଂଶକୁ ବଢ଼ାଇଲେ। ଏଠିରେ ଅଗ୍ନି ଆଉ କହିଲେ: ଯଦୁଙ୍କ ପାଞ୍ଚ ପୁଅ ଥିଲେ, ସେମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ସହସ୍ରଜିତ ସବୁଠୁ ବଡ଼। ସହସ୍ରଜିତଙ୍କ ପୁଅ ନୀଳାଞ୍ଜିକ, ରଧୁ, କ୍ରୋଷ୍ଟୁ ଓ ଶତଜିତ। ଶତଜିତଙ୍କ ପୁଅ ହଇହୟ, ରେଣୁହୟ ଓ ହୟ। ହଇହୟଙ୍କ ପୁଅ ଧର୍ମନେତ୍ର, ତାଠାରୁ ସଂହନ, ତାଠାରୁ ମହିମା। ମହିମାଙ୍କ ପୁଅ ଭଦ୍ରସେନକ, ତାଠାରୁ ଦୁର୍ଗମ, ତାଠାରୁ କନକ ଜନ୍ମିଲେ। କନକଠାରୁ କୃତବୀର୍ୟ, ତାଠାରୁ କୃତାଗ୍ନି, କରବୀରକ ଏବଂ ଚତୁର୍ଥ କୃତୌଜା। କୃତବୀର୍ୟଙ୍କୁ ଅର୍ଜୁନ ଜନ୍ମିଲେ।