ବିକୁକ୍ଷିଙ୍କୁ ନେଇ ଜନ୍ମିଥିଲେ କକୁତ୍ସ୍ଥ, ତାଙ୍କର ପୁଅ ଥିଲେ ସୁୟୋଧନ, ତାଙ୍କଠାରୁ ପୃଥୁ ଓ ପୃଥୁଙ୍କର ପୁଅ ହେଲେ ବିଶ୍ୱଗଶ୍ୱ। ବିଶ୍ୱଗଶ୍ୱଙ୍କର ପୁଅ ଆୟୁଷ, ତାଙ୍କଠାରୁ ସୁଥୋଧନ, ପୁନି ତାଙ୍କଠାରୁ ପୃଥୁ, ଏବଂ ପୃଥୁଙ୍କର ପୁଅ ବିଶ୍ୱଗଶ୍ୱ। ଶ୍ରାବନ୍ତଙ୍କୁ ନେଇ ଜନ୍ମିଥିଲେ ବୃହଦଶ୍ୱ, ତାଙ୍କଠାରୁ କୁବଳାଶ୍ୱ, ଏବଂ ଏହି କୁବଳାଶ୍ୱଙ୍କୁ ନେଇ ହେଲେ ଧୁନ୍ଧୁମାର, ଯିଏ ପୂର୍ବେ ଧୁନ୍ଧୁ ନାମରେ ପରିଚିତ ଥିଲେ। ଧୁନ୍ଧୁମାରଙ୍କ ତିନି ପୁଅ ଥିଲେ—ଦୃଢାଶ୍ୱ, ଦଣ୍ଡ ଓ କପିଳ। ଦୃଢାଶ୍ୱଙ୍କୁ ନେଇ ଜନ୍ମିଥିଲେ ହର୍ୟାଶ୍ୱ ଏବଂ ପ୍ରମୋଦକ। ହର୍ୟାଶ୍ୱଙ୍କୁ ନେଇ ନିକୁମ୍ଭ, ତାଙ୍କଠାରୁ ସଂହତାଶ୍ୱ, ଏବଂ ସଂହତାଶ୍ୱଙ୍କୁ ନେଇ ଅକୃଶାଶ୍ୱ ଓ ତାଙ୍କର ଅନ୍ୟାନ୍ୟ ପୁଅମାନେ ଜନ୍ମିଲେ। ଏହି ରାଜବଂଶରେ ରଣାଶ୍ୱଙ୍କର ପୁଅ ଯୁବନାଶ୍ୱ, ତାଙ୍କଠାରୁ ମାନ୍ଧାତୃ, ମାନ୍ଧାତୃଙ୍କୁ ନେଇ ପୁରୁକୁତ୍ସ ଏବଂ ଦ୍ୱିତୀୟ ପୁଅ ମୁଚୁକୁନ୍ଦ। ପୁରୁକୁତ୍ସଙ୍କୁ ନେଇ ନର୍ମଦା ଜନ୍ମିଲେ ତ୍ରସଦସ୍ୟୁ, ତାଙ୍କଠାରୁ ସୁଧନ୍ୱା, ସୁଧନ୍ୱାଙ୍କୁ ନେଇ ତ୍ରିଧନ୍ୱା, ତ୍ରିଧନ୍ୱାଙ୍କୁ ନେଇ ତରୁଣ, ତାଙ୍କର ପୁଅ ସତ୍ୟବ୍ରତ, ସତ୍ୟବ୍ରତଙ୍କୁ ନେଇ ସତ୍ୟରଥ, ତାଙ୍କଠାରୁ ହରିଶ୍ଚନ୍ଦ୍ର। ହରିଶ୍ଚନ୍ଦ୍ରଙ୍କୁ ନେଇ ରୋହିତାଶ୍ୱ, ତାଙ୍କଠାରୁ ବୃକ, ବୃକଙ୍କୁ ନେଇ ବାହୁ, ବାହୁଙ୍କୁ ନେଇ ସଗର, ଯାହାଙ୍କ ପ୍ରିୟା ସ୍ତ୍ରୀ ପ୍ରଭା। ପ୍ରଭା ହେଲେ ସଗରଙ୍କ ଷଷ୍ଟି ହଜାର ପୁଅଙ୍କର ମାଆ। ତୁଷ୍ଟା ଓ ଔର୍ୱଙ୍କ ମଧ୍ୟରୁ ଭାନୁମତୀ ଏକମାତ୍ର ରାଜା ଅସମଞ୍ଜସଙ୍କୁ ଜନ୍ମ ଦେଲେ। ସଗରଙ୍କ ଅନେକ ପୁଅ ମାଟି ଖୋଦିବା ସମୟରେ ବିଷ୍ଣୁଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ଦଗ୍ଧ ହେଲେ। ଅସମଞ୍ଜସଙ୍କ ପୁଅ ଅଂଶୁମାନ, ତାଙ୍କଠାରୁ ଦିଲୀପ। ଦିଲୀପଙ୍କୁ ନେଇ ଭଗୀରଥ, ଯିଏ ଗଙ୍ଗାକୁ ପୃଥିବୀକୁ ଆଣିଥିଲେ। ତାଙ୍କଠାରୁ ନାଭାଗ, ତାଙ୍କଠାରୁ ଅମ୍ବରୀଷ। ଅମ୍ବରୀଷଙ୍କୁ ନେଇ ସିନ୍ଧୁଦ୍ୱୀପ, ତାଙ୍କର ପୁଅ ଶ୍ରୁତାୟୁ, ଶ୍ରୁତାୟୁଙ୍କୁ ନେଇ ଋତପର୍ଣ୍ଣ, ତାଙ୍କଠାରୁ କଳ୍ମାଷପାଦ। କଳ୍ମାଷପାଦ, ଯାହାଙ୍କୁ କଳ୍ମାଷାଙ୍ଘ୍ରି ବି କୁହାଯାଏ, ତାଙ୍କଠାରୁ ଅନରଣ୍ୟ, ତାଙ୍କଠାରୁ ନିଘ୍ନ, ତାଙ୍କଠାରୁ ଅନମିତ୍ର, ଏବଂ ଏହି ଅନୁକ୍ରମରେ ରଘୁ। ରଘୁଙ୍କୁ ନେଇ ଦିଲୀପ, ତାଙ୍କଠାରୁ ରାଜା ଅଜ, ଅଜଙ୍କୁ ନେଇ ଦୀର୍ଘବାହୁ, ତାଙ୍କଠାରୁ କାଳ, ଏବଂ ତାଙ୍କଠାରୁ ଅଜାପାଳ। ଏଭଳି ଭାବେ ଦଶରଥଙ୍କ ଜନ୍ମ ହେଲା, ତାଙ୍କର ଚାରିପୁଅ ଥିଲେ, ସମସ୍ତେ ନାରାୟଣଙ୍କ ଅଂଶ ଥିଲେ, ତାଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ରାମ ଜ୍ୟେଷ୍ଠ। ଏହି ରାମ ଅୟୋଧ୍ୟାର ରଘୁବଂଶର ଶ୍ରେଷ୍ଠ ରାଜା ଏବଂ ରାବଣଙ୍କୁ ବିନଶ କରିଥିଲେ। ତାଙ୍କ କଥା ବାଲ୍ମୀକି ନାରଦଙ୍କ ଠାରୁ ଶୁଣି ରାମାୟଣ ରଚନା କରିଥିଲେ। ରାମଙ୍କ ପୁଅ କୁଶ ଓ ଲବ, ସୀତାଙ୍କ ଗର୍ଭରୁ ଜନ୍ମିଥିଲେ, ଏହି ଦୁଇଁଜଣ ଏଇ ବଂଶକୁ ବୃଦ୍ଧି କରିଥିଲେ। କୁଶଙ୍କୁ ନେଇ ଅତିଥି, ତାଙ୍କଠାରୁ ନିଷଧ, ନିଷଧଙ୍କୁ ନେଇ ନଳ, ତାଙ୍କଠାରୁ ନଭ, ତାଙ୍କଠାରୁ ପୁଣ୍ଡରୀକ, ଏବଂ ପୁଣ୍ଡରୀକଙ୍କୁ ନେଇ ସୁଧନ୍ୱନ। ସୁଧନ୍ୱନଙ୍କ ପୁଅ ଦେବାନୀକ, ତାଙ୍କଠାରୁ ଅହୀନାଶ୍ୱ, ତାଙ୍କଠାରୁ ସହସ୍ରାଶ୍ୱ, ଏବଂ ତାଙ୍କଠାରୁ ଚନ୍ଦ୍ରାବଲୋକ। ଚନ୍ଦ୍ରାବଲୋକଙ୍କୁ ନେଇ ତାରାପୀର, ତାଙ୍କଠାରୁ ଚନ୍ଦ୍ରପର୍ବତ, ଚନ୍ଦ୍ରଗିରିଙ୍କୁ ନେଇ ଭାନୁରଥ, ତାଙ୍କର ପୁଅ ଶ୍ରୁତାୟୁ। ଏହିପରେ ଅଗ୍ନିଦେବ କହିଲେ: ଏବେ ମୁଁ ସୋମବଂଶର କଥା କହିବି, ଯାହା ଶୁଣିଲେ ପାପ ନାଶ ହୁଏ। ବିଷ୍ଣୁଙ୍କ ନାଭିରୁ ଜନ୍ମିଥିଲେ ବ୍ରହ୍ମା, ବ୍ରହ୍ମାଙ୍କ ପୁଅ ଅତ୍ରି, ଏବଂ ଅତ୍ରିଙ୍କୁ ନେଇ ଜନ୍ମିଥିଲେ ସୋମ। ସୋମ ରାଜସୂୟ ଯଜ୍ଞ କରି ତିନି ଲୋକ ପୁରୋହିତଙ୍କୁ ଦାନ କଲେ। ଯଜ୍ଞ ଶେଷ ହେଲାପରେ, ଅନେକ ରାଜପତ୍ନୀମାନେ ତାଙ୍କ ଦର୍ଶନ କରିବାକୁ ଆସିଲେ। ଏହି ସମୟରେ ଲକ୍ଷ୍ମୀ ନାରାୟଣଙ୍କୁ ଛାଡ଼ିଦେଲେ, ସିନୀବାଳୀ କର୍ଦ୍ଦମଙ୍କୁ ଛାଡ଼ି ଦେଲେ। ପୁଷ୍ଟି ଧାତାଙ୍କୁ ଛାଡ଼ି ତାଙ୍କ ତେଜ ଦେଇଦେଲେ, ପ୍ରଭା ପ୍ରଭାକରଙ୍କୁ ଛାଡ଼ିଦେଲେ, କୁହୂ ହବିଷ୍ମନ୍ତଙ୍କୁ ଛାଡ଼ିଦେଲେ। କୀର୍ତ୍ତି ଜୟନ୍ତଙ୍କୁ ଛାଡ଼ିଦେଲେ, ବସୁ ମାରୀଚ କଶ୍ୟପଙ୍କୁ ଛାଡ଼ିଦେଲେ, ଧୃତି ନନ୍ଦୀଙ୍କୁ ଛାଡ଼ି ସୋମଙ୍କ ନିକଟରେ ଯାଇଲେ। ସୋମ ମଧ୍ୟ ସେହି ସମସ୍ତ ନାରୀଙ୍କୁ ନିଜ ଭାବରେ ଚାହିଲେ। ଏହି ଅପରାଧ ହେବା ସତ୍ତ୍ୱେ ତାଙ୍କର ପତିମାନେ କିଛି କରିପାରିଲେ ନାହିଁ, କାରଣ ସୋମ ତପସ୍ୟା ଦ୍ୱାରା ସପ୍ତ ଲୋକରେ ଶ୍ରେଷ୍ଠତା ଅର୍ଜନ କରିଥିଲେ। ସୋମଙ୍କ ଅସଂୟମ ମନ ତାଙ୍କୁ ବିମୋହିତ କରିଦେଲା, ତିଏ ବୃହସ୍ପତିଙ୍କ ପ୍ରସିଦ୍ଧ ପତ୍ନୀ ତାରାକୁ ଅପହରଣ କଲେ। ବୃହସ୍ପତିଙ୍କୁ ଅବହେଳା କରି ସୋମ ତାରାକୁ ନେଇଗଲେ, ଏହାକୁ କେନ୍ଦ୍ର କରି ଦେବତା ଓ ଦାନବଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ବଡ଼ ଯୁଦ୍ଧ ହେଲା, ଯାହା 'ତାରାସଂଗ୍ରାମ' ଭାବେ ପ୍ରସିଦ୍ଧ। ଏହି ଯୁଦ୍ଧରେ ସମସ୍ତ ଲୋକ ଅସ୍ତିତ୍ୱ ହରାଇବାକୁ ଯାଉଥିଲେ, ତେବେ ବ୍ରହ୍ମା ମଧ୍ୟସ୍ଥତା କରି ଉଶନାଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ତାରାକୁ ବୃହସ୍ପତିଙ୍କୁ ଫେରାଇଲେ। ତାଙ୍କୁ ଗର୍ଭବତୀ ଦେଖି ଗୁରୁ ତାଙ୍କୁ ଶିଶୁକୁ ପରିତ୍ୟାଗ କରିବାକୁ କହିଲେ। ଏଇ ତ୍ୟାଗିତ ଶିଶୁ ତେଜସ୍ୱୀ ଭାବେ ଉଚ୍ଚାରଣ କଲେ, "ମୁଁ ସୋମଙ୍କ ପୁଅ।" ଏହିପରି ଭାବେ ବୁଧ ସୋମଙ୍କ ପୁଅ ଭାବେ ଜନ୍ମିଲେ, ବୁଧଙ୍କୁ ନେଇ ପୁରୁରବାସ୍। ଉର୍ବଶୀ ସ୍ୱର୍ଗ ଛାଡ଼ି ପୁରୁରବାସ୍ଙ୍କୁ ସ୍ୱାମୀ ଭାବେ ଗ୍ରହଣ କଲେ। ରାଜା ପୁରୁରବାସ୍ ତାଙ୍କ ସହ ଦଶ ବର୍ଷ ଏବଂ ପାଞ୍ଚ, ପୁନି ପାଞ୍ଚ, ଛଅ, ସାତ, ଆଠ, ଦଶ ଏବଂ ଆଠ ବର୍ଷ ରହିଲେ। ପ୍ରାଚୀନକାଳରେ ଏକ ଅଗ୍ନି ଥିଲେ, ଯିଏ ତିନି ପ୍ରକାର ଯଜ୍ଞ ପ୍ରଣାଳୀ ନିର୍ମାଣ କରିଥିଲେ। ପୁରୁରବାସ୍ ଯୋଗରେ ନିଷ୍ଠା ରଖି ଗାନ୍ଧର୍ବ ଲୋକ ପ୍ରାପ୍ତ କଲେ। ଉର୍ବଶୀଙ୍କୁ ନେଇ ଆୟୁ, ଦୃଢାୟୁ, ଅଶ୍ୱାୟୁ, ଧନାୟୁ, ଧୃତିମାନ, ବସୁ, ଦିବିଜାତ, ଶତାୟୁ—ଏହି ସମସ୍ତ ଦୀର୍ଘାୟୁ ଓ ପ୍ରବଳ ରାଜା ଜନ୍ମିଲେ। ଆୟୁଙ୍କ ପୁଅ ନହୁଷ, ବୃଦ୍ଧଶର୍ମା, ରଜି, ଦର୍ଭ, ବିପାପ୍ମା, ପଞ୍ଚାଗନ୍ୟ। ରଜିଙ୍କ ଏକଶତ ପୁଅ ଥିଲେ। ଏହି ରଜି, ବିଷ୍ଣୁଙ୍କ ଦୟାରେ ଦେବମାନେ ଅନୁରୋଧ କରିବାରୁ ଦେବ-ଦାନବ ଯୁଦ୍ଧରେ ଦାନବମାନେକୁ ବଧ କଲେ। ରଜି ତାଙ୍କ ରାଜ୍ୟ ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କୁ ପୁଅଭାବେ ଦେଇ ସ୍ୱର୍ଗକୁ ଗଲେ।