ଯାତ୍ରାର ଆରମ୍ଭରେ, ଭକ୍ତଙ୍କ ପାଇଁ ଦାନ ଦେବାକୁ ନିୟମିତ କରାଯାଇଛି। ଯେଉଁଠି ଯେଉଁ ଭକ୍ତ ପୂଜା କରନ୍ତି, ସେଉଁଠି ଚାଣକ ଓ ଅନ୍ୟ ଉଚ୍ଚାରକଙ୍କ ସହିତ ଏହି କାର୍ଯ୍ୟଗୁଡ଼ିକୁ ସମୁଦାୟରେ କରିବା ଉଚିତ। ପୂଜା ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ ହେଲାପରେ, ଯିଏ ଇତିହାସ ଓ ପୁରାତନ କଥାର ପୁସ୍ତକ ଦାନ କରେ, ସେ ଦୀର୍ଘାୟୁ, ସ୍ୱାସ୍ଥ୍ୟ, ସ୍ୱର୍ଗ ଓ ମୋକ୍ଷ ଲାଭ କରେ। ଏହିପରି ମହତ୍ତ୍ୱପୂର୍ଣ୍ଣ କଥା ଆଗରେ ଅଗ୍ନି କହିଲେ, “ମୁଁ ତୁମକୁ ସୂର୍ୟ ଓ ଚନ୍ଦ୍ରବଂଶ, ରାଜାମାନଙ୍କ ଗୋତ୍ର ବିଷୟରେ କହିବି। ହରି, କମଳରୁ ଜନ୍ମିଥିବା ବ୍ରହ୍ମା ହେଲେ, ଏବଂ ବ୍ରହ୍ମାଙ୍କ ପୁଅ ଥିଲେ ମରୀଚି। ମରୀଚିଠାରୁ କଶ୍ୟପ ଜନ୍ମିଲେ, ତାଙ୍କଠାରୁ ବିବସ୍ୱାନ୍। ବିବସ୍ୱାନ୍ଙ୍କ ତିନି ରାଣୀ – ସଞ୍ଜ୍ଞା, ରାଜ୍ଞୀ ଓ ପ୍ରଭା – ଏହିମାନେ ରୈବତଙ୍କ କନ୍ୟା। ପ୍ରଭା, ସୂର୍ଯ୍ୟଙ୍କୁ ଦୁଇଟି ପୁଅ ଦେଲେ – ରେବନ୍ତ ଓ ପ୍ରଭାତ। ସଞ୍ଜ୍ଞା, ତ୍ୱଷ୍ଟ୍ରୀଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ମନୁଙ୍କୁ ଜନ୍ମ ଦେଲେ; ଏହିପରି ଯମ ଓ ଯମୁନା, ଯମଙ୍କୁ ଜନ୍ମିଲେ। ଛାୟା ଓ ସଞ୍ଜ୍ଞା ଦୁହେଁ ସାବର୍ଣ୍ଣି ମନୁ ଓ ବୈବସ୍ୱତ ମନୁଙ୍କୁ ଜନ୍ମ ଦେଲେ; ଏହିପରି ଶନି, ତପତୀ, ବିଷ୍ଟି ଓ ଆଶ୍ୱିନୀ କୁମାର ମଧ୍ୟ ସଞ୍ଜ୍ଞାଠାରୁ ହେଲେ। ବୈବସ୍ୱତ ମନୁଙ୍କର ଅନେକ ପୁଅ ଥିଲେ, କିନ୍ତୁ କେହି ତାଙ୍କ ସମାନ ଥିଲେ ନାହିଁ। ତାଙ୍କ ପୁଅମାନେ – ଇକ୍ଷ୍ୱାକୁ, ନାଭାଗ, ଧୃଷ୍ଟ, ଶର୍ୟାତି, ନରିଷ୍ୟନ୍ତ, ପ୍ରାଁଶୁ, ନାଭାଗ (ଏଉଁ ଦୁଇଥର), ଇଷ୍ଟ, କରୁଷ ଓ ପୂଷଧ୍ର। ମନୁଙ୍କର ଏକ କନ୍ୟା ଥିଲେ, ତାଙ୍କ ନାମ ଇଲା। ବୁଧଙ୍କୁ ଏଠାରୁ ପୁରୁରବାସ ଜନ୍ମିଲେ। ପୁରୁରବାସଙ୍କୁ ଜନ୍ମ ଦେଇ, ଇଲା ସୁଦ୍ୟୁମ୍ନ ହେଲେ। ସୁଦ୍ୟୁମ୍ନଠାରୁ ତିନି ରାଜା ହେଲେ – ଉତ୍କଳ, ଗୟା ଓ ବିନତାଶ୍ୱ। ଉତ୍କଳଙ୍କ ରାଜ୍ୟ ଉତ୍କଳ ଥିଲା, ବିନତାଶ୍ୱଙ୍କ ରାଜ୍ୟ ପଶ୍ଚିମେ ଥିଲା। ସମସ୍ତ ଦିଗ ଗୟାଙ୍କ ଅଧିନରେ ଥିଲା; ବସିଷ୍ଠଙ୍କ ଆଜ୍ଞାରେ, ସୁଦ୍ୟୁମ୍ନ ପ୍ରତିଷ୍ଠାନା ନଗର ପାଇଲେ। ସେ ଏହି ରାଜ୍ୟ ପୁରୁରବାସଙ୍କୁ ଦେଇଦେଲେ। ନରିଷ୍ୟନ୍ତଙ୍କ ପୁଅ ଥିଲେ ଶକ, ଓ ନାଭାଗଙ୍କ ପୁଅ ଥିଲେ ବୈଷ୍ଣବ। ଧୃଷ୍ଟର ଧାର୍ଷ୍ଟକ ଗୋତ୍ର, ଶର୍ୟାତିର ସୁକଲ୍ଗ ଓ ନର୍ତ୍ତୁ, ଏବଂ ଅନର୍ତ୍ତର ରାଜା ଭାବେ ବିଶ୍ରୁତ ହେଲେ ଭୈରୋହ୍ୟ। ଅନର୍ତ୍ତ ଏକ ଭୂମି ଥିଲା, ଏଠାରେ କୁଶସ୍ଥଳୀ ନାମକ ନଗର ଥିଲା। ରେବାଙ୍କ ପୁଅ ରୈବତ, ତାଙ୍କ ନାମ କକୁଦ୍ମୀ, ଧର୍ମପରାୟଣ ଥିଲେ। ସେ ଶତପୁତ୍ରମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରୁ ବଡ଼ ଥିଲେ, କୁଶସ୍ଥଳୀର ରାଜ୍ୟ ପାଇଁ, ତାଙ୍କ କନ୍ୟା ସହ ଗନ୍ଧର୍ବଙ୍କ ସଙ୍ଗୀତ ଶୁଣିବାକୁ ବ୍ରହ୍ମାଙ୍କ ନିକଟକୁ ଗଲେ। ଦେବମାନେ ପାଇଁ ଯେଉଁଠି ଅତି କ୍ଷଣିକ, ମାନବମାନେ ପାଇଁ ସେଠାରେ ଅନେକ ଯୁଗ କଟିଗଲା। ଏହାପରେ, ସେ ତାଙ୍କ ନଗରକୁ ଫେରିଲେ, ଯେଉଁଠି ବର୍ତ୍ତମାନ ଯାଦବମାନେ ବସୁଥିଲେ। ସେ ଦ୍ୱାରାବତୀ ନାମକ ନଗରକୁ ଦେଖିଲେ, ଯାହା ଅନେକ ଦ୍ୱାରରେ ଶୋଭିତ, ଭୋଜ, ବୃଷ୍ଣି, ଅନ୍ଧକ ଓ ମୁଖ୍ୟରେ ବାସୁଦେବଙ୍କ ସୁରକ୍ଷାରେ ଥିଲା। ସେ ଜାଣିଲେ ଯେ, ତାଙ୍କ କନ୍ୟା ଦୋଷହୀନ, ତେଣୁ ରେବତୀଙ୍କୁ ବଳଦେବଙ୍କୁ ବିବାହ କରାଇଲେ। ପରେ ସେ ସୁମେରୁ ପର୍ବତରେ ତପସ୍ୟା କରି, ବିଷ୍ଣୁ ଲୋକକୁ ଗଲେ। ନାଭାଗଙ୍କ ଦୁଇ ପୁଅ ଥିଲେ, ସେମାନେ ବଣିକ ଥିଲେ, କିନ୍ତୁ ପରେ ବ୍ରାହ୍ମଣ ହେଲେ। କରୁଷଠାରୁ କାରୁଷ, ସେମାନେ ଯୁଦ୍ଧରେ ଶୂର କ୍ଷତ୍ରିୟ ଥିଲେ। ପୃଷଧ୍ର, ତାଙ୍କ ଗୁରୁଙ୍କ ଗାଈକୁ ମାରିଦେଇ, ଶୂଦ୍ର ହେଲେ। ମନୁଙ୍କ ପୁଅ ଇକ୍ଷ୍ୱାକୁଠାରୁ ବିକୁକ୍ଷି, ତାଙ୍କଠାରୁ ଦେବରାଟ୍ ଜନ୍ମିଲେ। ବିକୁକ୍ଷିଠାରୁ କକୁତ୍ସ୍ଥ, ତାଙ୍କ ପୁଅ ସୁୟୋଧନ, ତାଙ୍କ ପୁଅ ପୃଥୁ, ପୃଥୁଙ୍କୁ ବିଶ୍ୱଗଶ୍ୱ। ତାଙ୍କ ପୁଅ ଆୟୁଷ, ତାଙ୍କ ପୁଅ ସୁଥୋଧନ, ତାଙ୍କ ପୁଅ ପୃଥୁ, ପୃଥୁଙ୍କୁ ବିଶ୍ୱଗଶ୍ୱ। ଶ୍ରାବନ୍ତଠାରୁ ବୃହଦଶ୍ୱ, ତାଙ୍କଠାରୁ କୁବଳାଶ୍ୱ, ଏବଂ ତାଙ୍କଠାରୁ ଧୁନ୍ଧୁମାର (ଯିଏ ପୂର୍ବରୁ ଧୁନ୍ଧୁ ଥିଲେ)। ଧୁନ୍ଧୁମାରଙ୍କ ତିନି ପୁଅ – ଦୃଢାଶ୍ୱ, ଦଣ୍ଡ ଓ କପିଳ। ଦୃଢାଶ୍ୱଠାରୁ ହର୍ୟାଶ୍ୱ ଓ ପ୍ରମୋଦକ। ହର୍ୟାଶ୍ୱଠାରୁ ନିକୁମ୍ଭ, ତାଙ୍କଠାରୁ ସଂହତାଶ୍ୱ, ତାଙ୍କଠାରୁ ଅକୃଶାଶ୍ୱ ଓ ସଂହତାଶ୍ୱଙ୍କ ପୁଅମାନେ। ରଣାଶ୍ୱଙ୍କ ପୁଅ ଯୁବନାଶ୍ୱ, ତାଙ୍କଠାରୁ ମାନ୍ଧାତୃ, ତାଙ୍କଠାରୁ ପୁରୁକୁତ୍ସ, ଦ୍ୱିତୀୟ ପୁଅ ମୁଚୁକୁନ୍ଦ। ପୁରୁକୁତ୍ସଠାରୁ ନର୍ମଦାଙ୍କୁ ଜନ୍ମିଥିବା ତ୍ରସଦସ୍ୟୁ, ତାଙ୍କଠାରୁ ସୁଧନ୍ୱା, ତାଙ୍କଠାରୁ ତ୍ରିଧନ୍ୱା। ତ୍ରିଧନ୍ୱାଠାରୁ ତରୁଣ, ତାଙ୍କ ପୁଅ ସତ୍ୟବ୍ରତ, ତାଙ୍କଠାରୁ ସତ୍ୟରଥ, ତାଙ୍କ ପୁଅ ହରିଶ୍ଚନ୍ଦ୍ର। ହରିଶ୍ଚନ୍ଦ୍ରଠାରୁ ରୋହିତାଶ୍ୱ, ତାଙ୍କଠାରୁ ବୃକ, ବୃକଠାରୁ ବାହୁ, ବାହୁଠାରୁ ସଗର, ଯାହାଙ୍କ ପ୍ରିୟା ପତ୍ନୀ ପ୍ରଭା। ପ୍ରଭା ଷଷ୍ଠି ହଜାର ପୁଅଙ୍କୁ ଜନ୍ମ ଦେଲେ। ତୁଷ୍ଟା ଓ ଔର୍ବଙ୍କୁ ଭାନୁମତୀ ଜନ୍ମିଲେ, ଯେଉଁଠାରୁ ଏକମାତ୍ର ରାଜା ଅସମଞ୍ଜସ ହେଲେ। ଏହି ଅନେକ ପୁଅ ପୃଥିବୀ ଖୋଦିବା ସମୟରେ ବିଷ୍ଣୁଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ଦଗ୍ଧ ହେଲେ। ଅସମଞ୍ଜସଙ୍କ ପୁଅ ଅଂଶୁମାନ, ତାଙ୍କଠାରୁ ଦିଲୀପ। ଦିଲୀପଠାରୁ ଭାଗୀରଥ, ଯିଏ ଗଙ୍ଗାକୁ ପୃଥିବୀକୁ ଆଣିଥିଲେ। ଭାଗୀରଥଠାରୁ ନାଭାଗ, ତାଙ୍କଠାରୁ ଅମ୍ବରୀଷ। ଅମ୍ବରୀଷଠାରୁ ସିନ୍ଧୁଦ୍ୱୀପ, ତାଙ୍କ ପୁଅ ଶ୍ରୁତାୟୁ, ତାଙ୍କଠାରୁ ଋତପର୍ଣ୍ଣ, ତାଙ୍କଠାରୁ କଲ୍ମାଷପାଦ। କଲ୍ମାଷପାଦ (କଲ୍ମାଷାଂଘ୍ରି) ଠାରୁ ଅନରଣ୍ୟ, ତାଙ୍କଠାରୁ ନିଘ୍ନ, ତାଙ୍କଠାରୁ ଅନମିତ୍ର, ତାଙ୍କଠାରୁ ରଘୁ। ରଘୁଠାରୁ ଦିଲୀପ, ତାଙ୍କଠାରୁ ରାଜା ଅଜ, ତାଙ୍କଠାରୁ ଦୀର୍ଘବାହୁ, ତାଙ୍କଠାରୁ କାଳ, ତାଙ୍କଠାରୁ ଅଜାପାଳ। ଏହିପରି ଦଶରଥଙ୍କ ଜନ୍ମ ହେଲେ, ତାଙ୍କ ଚାରି ପୁଅ ଥିଲେ, ସମସ୍ତେ ନାରାୟଣ ତତ୍ତ୍ୱ ଅଂଶ, ରାମ ସବୁଠାରୁ ବଡ଼। ଏହି ରାମ, ଯିଏ ଅୟୋଧ୍ୟାର ରଘୁବଂଶର ଶ୍ରେଷ୍ଠ ଏବଂ ରାବଣକୁ ବିନାଶ କରିଥିଲେ – ତାଙ୍କ କଥା ନାରଦଙ୍କଠାରୁ ଶୁଣି ବାଲ୍ମୀକି ରାମାୟଣ ରଚନା କରିଥିଲେ। ରାମଙ୍କୁ ସୀତାଠାରୁ ଦୁଇ ପୁଅ ହେଲେ – କୁଶ ଓ ଲବ। କୁଶଠାରୁ ଅତିଥି, ତାଙ୍କଠାରୁ ନିଷଧ, ତାଙ୍କଠାରୁ ନଳ, ତାଙ୍କଠାରୁ ନଭ, ତାଙ୍କଠାରୁ ପୁଣ୍ଡରୀକ, ତାଙ୍କଠାରୁ ସୁଧନ୍ବନ।