ଏକ ସମୟର କଥା, ଯେଉଁଠାରେ ଧର୍ମନିଷ୍ଠ ପୁରୁଷମାନେ ନିୟମିତ ଭାବେ ବିଭିନ୍ନ ମନ୍ତ୍ର ଓ ସ୍ତୋତ୍ର ପାଠ କରି ଜୀବନର ଆଶୀର୍ବାଦ, ସୁଖ-ସମୃଦ୍ଧି ଓ ରକ୍ଷା ଲାଭ କରୁଥିଲେ। ସେମାନେ ଏହି ପରମ୍ପରାଗତ ଉପାୟଗୁଡ଼ିକୁ ଅନୁସରଣ କଲେ ନିଶ୍ଚିତ ଫଳ ମିଳେ ବୋଲି ଗଭୀର ଆସ୍ଥା ରଖୁଥିଲେ। ଏଠାରେ, ଜଣେ ଉତ୍ସୁକ ଶିଷ୍ୟ ଗୁରୁଙ୍କୁ ପଚାରିଲେ— କିପରି ଦୀର୍ଘ ଆୟୁଷ୍ୟ, ଧନ, ସଂପତ୍ତି, ପୁତ୍ର ପ୍ରାପ୍ତି ଓ ନିଜ ଇଛା ପୂରଣ କରିହେବ? ତେଣୁ ଗୁରୁ ଶାନ୍ତ ହସି କହିଲେ, “ପୁତ୍ର, ତୁମେ ହାତରେ ଦର୍ବା ନେଇ ଯଜ୍ଞଶାଳାକୁ ଯାଅ; ଏହା ଦ୍ୱାରା ତୁମେ ବସ୍ତ୍ର ଲାଭ କରିପାରିବ। ଦୀର୍ଘାୟୁ ଇଛା କଲେ ସର୍ବଦା କୌତ୍ସ ମନ୍ତ୍ର ‘ଇମମ୍’ ପାଠ କରିବା ଉଚିତ। ମଧ୍ୟାହ୍ନ ସମୟରେ ରବିଦେବଙ୍କୁ ‘ଆପନଃ ଶୋଶୁଚଦ୍’ ମନ୍ତ୍ରରେ ସ୍ତୁତି କର; ଯେପରି ତିନିଁ ତାଙ୍କର କିରଣ ଛାଡ଼ନ୍ତି, ସେପରି ତୁମ ଦୁଷ୍କର୍ମ ଦୂର ହେବ। ପଥରେ ଯିବାବେଳେ ‘ଜାତବେଦସ’ ମନ୍ତ୍ର ଉଚ୍ଚାରଣ କର; ଏହା ଶୁଭ ଫଳ ଦେଉଛି, ଭୟ ଦୂର କରେ ଓ ଗୃହ ଶାନ୍ତି ଆଣେ। ପ୍ରଭାତ ଓ ରାତିରେ ଏହି ମନ୍ତ୍ର ଦୁଷ୍ଟ ସ୍ୱପ୍ନ ନାଶ କରେ; ‘ପ୍ରମନ୍ଦିନେତି ସୂୟନ୍ତ୍ୟା’ ପାଠ କରିଲେ ଜନ୍ମ ବନ୍ଧନ ମୁକ୍ତି ମିଳେ। ସ୍ନାନ କାଳରେ ‘ଇନ୍ଦ୍ରମ୍’ ଓ ସପ୍ତ ‘ଶ୍ୱଦେବ’ ମନ୍ତ୍ର ଉଚ୍ଚାରଣ କର, ଏବଂ ଘୃତ ଅର୍ପଣ କର; ଏହା ସମସ୍ତ ପାପ ନାଶ କରେ। ‘ଇମମ୍’ ମନ୍ତ୍ର ପାଠ କଲେ ଚାହିଦା ପୂରଣ ହୁଏ; ‘ମାନସ୍ତୋକ’ ଏବଂ ଦୁଇ ମନ୍ତ୍ର ପାଠ କରି ତିନି ଦିନ ଉପବାସ ପରେ, ଉଦୁମ୍ବର କାଠ ଓ ଘୃତ ଦ୍ୱାରା ହୋମ କର; ଏହିପରି କଲେ ମୃତ୍ୟୁ ବନ୍ଧନ କଟିଯିବ ଓ ରୋଗ ମୁକ୍ତ ରହିବ। ‘ଊର୍ଧ୍ୱବାହୁର୍’ ମନ୍ତ୍ରରେ ଶମ୍ଭୁଙ୍କୁ ପ୍ରସନ୍ନ କର, ଏବଂ ଚୂଡ଼ା ବାନ୍ଧିବାବେଳେ ‘ମାନସ୍ତୋକ’ ପାଠ କର; ଏହିପରି କଲେ ସମସ୍ତ ଜନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଅଜୟ ଓ ସନ୍ଦେହ ଶୂନ୍ୟ ହେବ। ଦିନର ତିନି ସନ୍ଧ୍ୟାବେଳେ ସୂର୍ଯ୍ୟଙ୍କୁ ଦେଖି ଚିନ୍ତନ କରି ସ୍ତୁତି କରିବା ଉଚିତ। ଯେଉଁଠି ଯଜ୍ଞ କୁଣ୍ଡ ଅଛି, ସେଠାରେ ଦର୍ବା ଧରିଥିବା ବ୍ୟକ୍ତି ଚାହିଦା ଧନ ଲାଭ କରେ। ପ୍ରତିଦିନ ସକାଳ ଓ ମଧ୍ୟାହ୍ନରେ ‘ଅଥ ସ୍ୱପ୍ନ’ ପାଠ କଲେ ଦୁଷ୍ଟ ସ୍ୱପ୍ନ ଜୟ କରି ଶୁଭ ଅନ୍ନ ମିଳେ; ‘ଉଭୟ ପୁମାନ୍’ ଉଚ୍ଚାରଣ କଲେ ରାକ୍ଷସ ନାଶ ହୁଏ। ‘ଉଭୟ ବସ’ ମନ୍ତ୍ର ପାଠ କଲେ ଇଛା ପୂରଣ ହୁଏ; ‘ନ ସାଗନ୍ନ’ ପାଠ କଲେ ଶତ୍ରୁ କ୍ଷତି ଦୂର ହୁଏ। ‘କୟା ଶୁଭେ’ ଉଚ୍ଚାରଣ କଲେ ଉତ୍କୃଷ୍ଟ ଜନ୍ମ ଲାଭ ହୁଏ; ‘ଇମମ୍ ନୃସୋମମ୍’ ଉଚ୍ଚାରଣ କଲେ ସମସ୍ତ କାମନା ପୂରଣ ହୁଏ। ପ୍ରତିଦିନ ପିତୃଦେବତାଙ୍କୁ ପୂଜା କରିବା ଉଚିତ; ‘ଅଗ୍ନେ ନୟ’ ମନ୍ତ୍ର ଓ ଘୃତ ହୋମ ଦ୍ୱାରା ସତ୍ୟ ମାର୍ଗରେ ଚଳିବା ହୁଏ। ‘ବୀରନ୍ ନୟମ୍’ ମନ୍ତ୍ର ପାଠ କଲେ ବିଶ୍ରୁତ ସନ୍ତାନ ଲାଭ ହୁଏ; ‘ସଙ୍କଟୋ ନେତି’ ମନ୍ତ୍ରରେ ସମସ୍ତ ବିଷ ଦୂର ହୁଏ। ‘ୟୋ ଜାତ’ ମନ୍ତ୍ର ପାଠ କଲେ ସମସ୍ତ ଇଛା ପୂରଣ ହୁଏ; ‘ଗଣନାମ୍’ ମନ୍ତ୍ର ଦ୍ୱାରା ଶ୍ରେଷ୍ଠ ଏବଂ ନିରନ୍ତର ସ୍ନେହ ମିଳେ। ‘ୟୋ ମେ ରାଜନ୍’ ମନ୍ତ୍ର ଦୁଷ୍ଟ ସ୍ୱପ୍ନ ନାଶ, ଯାତ୍ରା କିମ୍ବା ଶତ୍ରୁ ସମ୍ମୁଖୀନ ହେବାବେଳେ ଉଚ୍ଚାରଣ କରିବା ଉଚିତ; ସମୟ ଅନୁକୂଳ ହେଉ କି ନ ହେଉ, ଏହି ମନ୍ତ୍ର ଉଚ୍ଚାରଣ କରି ଉତ୍କୃଷ୍ଟ ଆଧ୍ୟାତ୍ମିକ ଶକ୍ତି ଲାଭ କରିଥିବା ଜଣେ ନିତ୍ୟ ପବିତ୍ର ଲୋକ ଚାହିଦା ଉପଲବ୍ଧି କରେ। ‘କୃଣୁଷ୍ୱ’ ମନ୍ତ୍ର ଉଚ୍ଚାରଣ କରି ଧ୍ୟାନ ଭାବେ ଘୃତ ଅର୍ପଣ କରିବା ଉଚିତ। ଏହିପରି କଲେ ଶତ୍ରୁଙ୍କ ଜୀବନ ନେଇ ଦେଉଛି, ରାକ୍ଷସ ନାଶ କରେ; ନିଜେ ଅଗ୍ନି ଉପାସନା କରି ଦିନକୁ ଦିନ ତ୍ୟାଗ କରିବା ଉଚିତ। ଏହି ଅଗ୍ନି ସମସ୍ତ ଦିଗରୁ ତାଙ୍କୁ ସୁରକ୍ଷା ଦେଇଥାଏ; ‘ହଂସଃ ଶୁଚିଃ’ ମନ୍ତ୍ର ଉଚ୍ଚାରଣ କରି ସୂର୍ଯ୍ୟଙ୍କୁ ଶୁଭ୍ର ଓ ଦ୍ୟୁତିମାନ୍ ଭାବେ ଦେଖିବା ଉଚିତ। କୃଷି କାର୍ଯ୍ୟ ଆରମ୍ଭ କରିବାବେଳେ ମଝି ଖେତରେ ପଞ୍ଚ ସ୍ୱାହା ସହିତ ତିଆରି ଅନ୍ନ ଅର୍ପଣ କର; ଇନ୍ଦ୍ର, ମାରୁତ, ପର୍ଜନ୍ୟ, ଭାଗ ଦେବଙ୍କୁ ଯଥାଯଥ ପୂଜା କରି ହଳ ଚଳାଉ। ଧାନ, ସୀତା ଓ ଉତ୍କୃଷ୍ଟ କ୍ଷେତ୍ର ଲାଗି ଏହି ଦେବତାଙ୍କୁ ଗନ୍ଧ, ମାଳ୍ୟ ଓ ନମସ୍କାର ସହିତ ପୂଜା କରିବା ଉଚିତ। ବିଜ ରୋପଣ, ମାଟି ଢାକିବା ଓ କ୍ଷେତ୍ର ସୁରକ୍ଷା ସମୟରେ ଏହି ରୀତି ଅପରାହ୍ନ ହୁଏ ନାହିଁ, ଏବଂ କୃଷି ସଦା ସଫଳ ହୁଏ। ‘ସମୁଦ୍ର’ ମନ୍ତ୍ର ଦ୍ୱାରା ଅଗ୍ନିଠାରୁ ଇଛିତ ଫଳ ଲାଭ ହୁଏ; ‘ବିଶ୍ୱନର’ ଦୁଇ ମନ୍ତ୍ର ପାଠ କଲେ ଅଗ୍ନି ଦେବତା ପ୍ରସନ୍ନ ହୁଅନ୍ତି। ଏହି ଉପାୟରେ ସମସ୍ତ ଅପମୃତ୍ୟୁ ଅତିକ୍ରମ କରି ଅକ୍ଷୟ କୀର୍ତ୍ତି, ବହୁ ଧନ ଓ ଅପୂର୍ବ ବିଜୟ ଲାଭ କରାଯାଏ। ‘ଅଗ୍ନି, ତୁମେ’ ମନ୍ତ୍ରରେ ପ୍ରାର୍ଥନା କଲେ ଚାହିଦା ଧନ ମିଳେ; ପୁତ୍ର ଇଛା କଲେ ସର୍ବଦା ତିନି ବାରୁଣ ମନ୍ତ୍ର ଉଚ୍ଚାରଣ କରିବା ଉଚିତ। ମଙ୍ଗଳ ଲାଗି ସକାଳେ ତିନି ମନ୍ତ୍ର ପାଠ କରିବା ଓ ‘ମଂଗଳମୟ ପଥ ହେଉ’ ବୋଲି ଯାତ୍ରା କରିବା ଶୁଭ ଫଳ ଦେଉଛି। ଯେଉଁଠି ଜୟ ଇଛା, ସେଠାରେ ‘ଅରଣ୍ୟ ପତି’ ମନ୍ତ୍ର ଉଚ୍ଚାରଣ କରିବା ଶତ୍ରୁ ନାଶ କରେ; ଯେଉଁ ନାରୀଙ୍କ ଗର୍ଭ ଅବରୁଦ୍ଧ, ତାଙ୍କ ପାଇଁ ଏହି ମନ୍ତ୍ର ଉତ୍ତମ ଗର୍ଭୋତ୍ସର୍ଗ ଦେଇଥାଏ। ବର୍ଷା ଇଛା କଲେ ‘ଅଚ୍ଛା ବଦତ’ ମନ୍ତ୍ର ପାଠ କର, ଉପବାସ ଓ ଭିଜା ବସ୍ତ୍ର ପିନ୍ଧିଲେ ଶୀଘ୍ର ବର୍ଷା ହୁଏ। ଗୋଧନ ଇଛା କଲେ ‘ମନସଃ କାମ’ ମନ୍ତ୍ର ପାଠ କର; ସନ୍ତାନ ଲାଗି ପବିତ୍ର ହୋଇ ‘କର୍ଦମେନ’ ମନ୍ତ୍ର ସହିତ ସ୍ନାନ କରିବା ଉଚିତ। ରାଜ୍ୟ ଶକ୍ତି ଇଛା କଲେ ‘ଅଶ୍ୱପୂର୍ବା’ ମନ୍ତ୍ର ସହିତ ସ୍ନାନ କରିବା ଉଚିତ; ବ୍ରାହ୍ମଣ ଲୋକେ ଲାଲ ଚର୍ମ ଉପରେ ସ୍ନାନ କରିବେ, ରାଜା ବାଘ ଚର୍ମ ଉପରେ, ବୈଶ୍ୟ ଛାଗ ଚର୍ମ ଉପରେ ସ୍ନାନ କରିବେ; ପ୍ରତ୍ୟେକ ହୋମ ଦଶ ହଜାର ଫଳ ସମାନ। ‘ଆଗାର’ ମନ୍ତ୍ର ଦ୍ୱାରା ଗୋଶାଳା ଓ ଚରଣ ଭୂମିରେ ଗୋମାତାଙ୍କୁ ପୂଜିଲେ ଅକ୍ଷୟ ଧନ ଲାଭ ହୁଏ। ତିନି ମନ୍ତ୍ର ଉଚ୍ଚାରଣ କରି ରାଜା ଯୁଦ୍ଧ ଢୋଳକୁ ଅଭିଷେକ କରିବା ଉଚିତ; ଏହିପରି କଲେ ଶକ୍ତି ଓ ବଳ ଲାଭ ହୁଏ, ଶତ୍ରୁ ନିବାରଣ ହୁଏ। ବର୍ଷା ମେଘର ରସ ଦ୍ୱାରା ସେନା ବିଭାଗକୁ ଅଭିଷେକ କରିବା ଉଚିତ; ଯେପରି ଚିହ୍ନ, ସେପରି ରାଜା ଯୁଦ୍ଧରେ ଶତ୍ରୁ ନାଶ କରେ। ତିନି ଅଗ୍ନି ମନ୍ତ୍ର ଦ୍ୱାରା ଅକ୍ଷୟ ଧନ ମିଳେ; ‘ଅମୀବହ’ ମନ୍ତ୍ର ଦ୍ୱାରା ରାତିରେ ସମସ୍ତ ଜନଙ୍କୁ ନିବାରଣ କରିପାରିବା।