ଏହି ପବିତ୍ର ଶାସ୍ତ୍ରରେ ଏହିପରି କହାଯାଇଛି—ଯେଉଁମାନେ ନିଜ କୁଳ କିମ୍ବା ନାମ ଲୁଚାନ୍ତି, ଜୁଆଖେଳିବା, ମଦ୍ୟପାନ କରିବା, କିମ୍ବା ଶୁଷ୍କ କିମ୍ବା ଭଙ୍ଗୁର ସ୍ୱର ଥିବା ଲୋକମାନେ ସନ୍ଦେହରେ ଧରାଯାଇପାରନ୍ତି। ଏହିପରି ଲୋକମାନେ ଅନ୍ୟମାନଙ୍କ ଘରକୁ ପ୍ରବେଶ କରିଥିଲେ, ଅନ୍ୟମାନଙ୍କୁ ପ୍ରଶ୍ନ କରିଥିଲେ, ଘରେ ଘରେ ଘୁରୁଥିଲେ, ନିରୁଦ୍ଦେଶ୍ୟ ଭ୍ରମଣ କରୁଥିଲେ, ଅତ୍ୟଧିକ ଖର୍ଚ୍ଚ କରୁଥିଲେ କିମ୍ବା ହରାଇଥିବା ଜିନିଷ ବିକ୍ରୟ କରୁଥିଲେ ସେମାନେ ଧରାଯିବେ। ଯଦି କେହି ଚୋରି ଅଭିଯୋଗରେ ଧରାଯାଏ, ସେ ଶପଥ ଦ୍ୱାରା ନିଜକୁ ନିର୍ଦ୍ଦୋଷ ପ୍ରମାଣ କରିବାକୁ ପଡ଼ିବ; ଦୋଷୀ ପ୍ରମାଣିତ ହେଲେ, ଚୋରି ହୋଇଥିବା ସମ୍ପତ୍ତି ଫେରାଇବା ସହ ଚୋରଙ୍କ ଦଣ୍ଡ ଭୋଗ କରିବାକୁ ପଡ଼ିବ। ଚୋରି କରିଥିବା ବ୍ୟକ୍ତି ଚୋରି ହୋଇଥିବା ଜିନିଷ ଫେରାଇବା ସହ ଭିନ୍ନ-ଭିନ୍ନ ପ୍ରକାର ଦଣ୍ଡ ଭୋଗ କରିବା ଉଚିତ; ଯଦି ଏହା କୌଣସି ବ୍ରାହ୍ମଣ ଦ୍ୱାରା ହୁଏ, ତେବେ ସେଉଁଠାରୁ ତାଙ୍କୁ ନିଷ୍କାସିତ କରିବାକୁ ପଡ଼ିବ। ଏହିପରି ହତ୍ୟା କିମ୍ବା ଚୋରି ଘଟିଲେ ଯଦି ଗ୍ରାମପତି ଉପସ୍ଥିତ ଅଛନ୍ତି, ଦୋଷ ତାଙ୍କର; ଯଦି ସେ ଉପସ୍ଥିତ ନାହାନ୍ତି, ତେବେ ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ ଗ୍ରାମ କିମ୍ବା ଘଟଣା ଯେଉଁଠାରେ ଘଟିଛି, ସେଠାରେ ଦଣ୍ଡ ଦିଆଯିବ। ପାଞ୍ଚଟି ଗ୍ରାମ କିମ୍ବା ସୀମା ବାହାର ଦଶଟି ଗ୍ରାମର ଲୋକ, ଯାତ୍ରୀମାନେ ଯାହାକୁ ଧରିଥାନ୍ତି, ଘୋଡ଼ା ଚୋର, ହରିଣ ଚୋର—ଏମାନେ ମଧ୍ୟ ଦଣ୍ଡ ଭୋଗ କରିବେ। ଯେଉଁମାନେ ଶକ୍ତି ପ୍ରୟୋଗ କରି ହତ୍ୟା କରନ୍ତି, ସେମାନଙ୍କୁ ଶୁଳ ଉପରେ ଚଢ଼ାଇବା ଦଣ୍ଡ ଦିଆଯିବ; ଯେଉଁମାନେ କାହାକୁ ଫିଙ୍ଗିଦିଅନ୍ତି କିମ୍ବା ଅଙ୍ଗଭଙ୍ଗ କରନ୍ତି, କିମ୍ବା ହାତ କଟିଦିଅନ୍ତି, ସେମାନେ ଦ୍ୱିତୀୟ ଅପରାଧରେ ହାତ କିମ୍ବା ପାଦ କଟିଦିଅଯିବେ। ଖାଦ୍ୟ, ଆଶ୍ରୟ, ଅଗ୍ନି, ଜଳ, ଯଜ୍ଞ ସାମଗ୍ରୀ ଆଦିର ଖର୍ଚ୍ଚ ମଧ୍ୟ ଦେବାକୁ ପଡ଼ିବ। ଯଦି ଚୋରି କିମ୍ବା ହତ୍ୟା ସ୍ପଷ୍ଟ ହୁଏ, ସେଉଁଠାରେ ସର୍ବୋଚ୍ଚ ଦଣ୍ଡ ଦିଆଯିବ; ଅସ୍ତ୍ରଦ୍ୱାରା ଗର୍ଭପାତ କିମ୍ବା ଗର୍ଭହନନ କଲେ ମଧ୍ୟ ସର୍ବୋଚ୍ଚ ଦଣ୍ଡ ଦିଆଯିବ। ଉଚ୍ଚ କିମ୍ବା ନିମ୍ନ ଯେ କେହି ହେଉ, ପୁରୁଷ କିମ୍ବା ନାରୀଙ୍କୁ ହତ୍ୟା କଲେ, ହତ୍ୟାକାରିଣୀ କିମ୍ବା ବିଷଦାତ୍ରୀ ନାରୀଙ୍କୁ ପାଥର ବାନ୍ଧି ଜଳରେ ବିସର୍ଜନ କରାଯିବ। ଯେଉଁ ନାରୀ ବିଷ କିମ୍ବା ଅଗ୍ନି ଦିଅନ୍ତି, ନିଜ ଗୁରୁ କିମ୍ବା ସନ୍ତାନକୁ ହତ୍ୟା କରନ୍ତି, କିମ୍ବା କାନ, ନାକ, ଠୋଠ କଟିଦିଅନ୍ତି, ସେମାନେ ଗାଈ ଦ୍ୱାରା ଚକେଇ ଦିଅଯିବେ। ଯେଉଁମାନେ କ୍ଷେତ୍ର, ଘର, ଅରଣ୍ୟ, ଗ୍ରାମ, ଧାନମାଁଡ, କିମ୍ବା ଧାନାଗାରକୁ ଅଗ୍ନି ଦିଅନ୍ତି, କିମ୍ବା ରାଜନୀରି ଭାର୍ଯ୍ୟାଙ୍କୁ ସମ୍ପର୍କ କରନ୍ତି, ସେମାନେ କାଠର ଗଛିରେ ପୋଡ଼ାଯିବେ। ଅନ୍ୟର ଭାର୍ଯ୍ୟା ସହ ଧରାପଡ଼ିଲେ, ଚୁଲି ଧରି ଧରିବା; ସେମାନେ ସମାନ ବର୍ଗରୁ ହେଲେ, ସର୍ବୋଚ୍ଚ ଦଣ୍ଡ ଦିଆଯିବ; ସାମାଜିକ ନିୟମ ଅନୁଯାୟୀ ଯୁଗଳ ହେଲେ, ମଧ୍ୟମ ଦଣ୍ଡ ଦିଆଯିବ। ନିୟମ ବିପରୀତ ଯୁଗଳ ହେଲେ, ପୁରୁଷକୁ ମୃତ୍ୟୁଦଣ୍ଡ ଦିଆଯିବ ଏବଂ ନାରୀଙ୍କ କାନ କଟିଦିଅଯିବ; ତାଙ୍କ ମେଖଳା, ଚୋଲି, ନାଭି ଓ ଚୁଲିକୁ ଭାଙ୍ଗିଦିଅଯିବ। ଅସମୟ କିମ୍ବା ଅସ୍ଥାନରେ କଥା କହିଲେ କିମ୍ବା ଏକାଠି ଥିଲେ, ନାରୀ ଏକ ଶତ ମୂଦ୍ରା ଦଣ୍ଡ ଦେବେ, ପୁରୁଷ ଦୁଇ ଗୁଣା ଦେବେ। ନିଷେଧ ସত্ত୍ୱେ ଯଦି ଏହି କାମ ଚାଲୁଥାଏ, ଧରାପଡ଼ିବା ପରି ଦଣ୍ଡ ଦିଆଯିବ; ଗୋ-ଚରଣ ପଛରେ ଯିବାକୁ ଏକ ଶତ ଦଣ୍ଡ, ନିମ୍ନ ବର୍ଗର ନାରୀ ସହିତ ଯୁଗଳତାରେ ମଧ୍ୟମ ଦଣ୍ଡ ଓ ଗାଈ ଦେବାକୁ ପଡ଼ିବ। ବନ୍ଧୁଆ ଦାସୀ, ଦାସୀ କିମ୍ବା ସ୍ୱଚ୍ଛନ୍ଦାଚାରିଣୀ ନାରୀ ସହ ଯୁଗଳତା କଲେ, ପୁରୁଷ ପଞ୍ଚାଶି ପଣ ଦଣ୍ଡ ଦେବାକୁ ପଡ଼ିବ। ଦାସୀ ସହ ଜୋରକରି ଯୁଗଳତା କଲେ, ଦଶ ପଣ ଦଣ୍ଡ; ଚିହ୍ନିତ ନାରୀ, ଚଣ୍ଡାଳ କିମ୍ବା ସନ୍ନ୍ୟାସିନୀ ସହିତ ଯୁଗଳତା କଲେ, ଲୋକ ମଧ୍ୟରେ ଲଜ୍ଜାସ୍ପଦ ଭାବରେ ଘୁଞ୍ଚାଯିବା ଦଣ୍ଡ ଦିଆଯିବ। ଯେଉଁମାନେ ରାଜାଙ୍କ ଆଜ୍ଞା କମ୍ କିମ୍ବା ବେଶି ଲେଖନ୍ତି, ନକଲି ସୁନା ବ୍ୟବହାର କରନ୍ତି, କିମ୍ବା ଗିରବ ଦିଆଯାଇଥିବା ଜିନିଷ ବିକ୍ରୟ କରନ୍ତି, ସେମାନେ ସର୍ବୋଚ୍ଚ ଦଣ୍ଡ ଭୋଗ କରିବେ। ଏହିପରି ଅପରାଧୀଙ୍କୁ ଅଙ୍ଗଭଙ୍ଗ କରିବା ସହ ସର୍ବୋଚ୍ଚ ଦଣ୍ଡ ଦିଆଯିବ। ଯଦି ମାଲିକ ଅଛନ୍ତି, ତେବେ ତାଙ୍କ ପଶୁ ଦ୍ୱାରା କାହାକୁ କାମଢ଼ାଇଲେ, ମାଲିକ ଦଣ୍ଡିତ ହେବେ। ପ୍ରଥମ ଅପରାଧରେ ଦଣ୍ଡ, ପରେ ଦୁଇ ଗୁଣା; ନିର୍ଦ୍ଦୋଷ ଲୋକଙ୍କୁ ଅନ୍ୟାୟ ଭାବେ ଚୋର ଦେଖାଇଲେ, ପଞ୍ଚଶତ ଦଣ୍ଡ ଦେବେ। ଯେଉଁମାନେ ରାଜାଙ୍କ ଅପମାନ କରନ୍ତି, ଶାପ ଦିଅନ୍ତି, ମୃତ ଲୋକଙ୍କର ସାମଗ୍ରୀ ବିକ୍ରୟ କରନ୍ତି, କିମ୍ବା ଗୁରୁଙ୍କୁ ନଦୀ ପାର କରାନ୍ତି, ସେମାନେ ଦଣ୍ଡିତ ହେବେ। ମନ୍ତ୍ର ଭଙ୍ଗ କରିଥିଲେ ଜିଭ କାଟି ନିକାଳିଦିଅଯିବ; ଅନଧିକୃତ ଭାବେ ରାଜାଙ୍କ ସିଂହାସନରେ ବସିଲେ, ମଧ୍ୟମ ଦଣ୍ଡ ଦିଆଯିବ। ଦୁଇ ଚକୁ ନଷ୍ଟ କଲେ, ରାଜାଙ୍କ ଅପ୍ରିୟ ଆଜ୍ଞା ପାଳନ କଲେ, କିମ୍ବା ଶୂଦ୍ର ଜୀବନ୍ତାବସ୍ଥାରେ ବ୍ରାହ୍ମଣ ଭାବ ଧାରଣ କଲେ, ଏଠାରେ ଅଷ୍ଟଶତ ଦଣ୍ଡ ଦିଆଯିବ। ଯେଉଁମାନେ ନ୍ୟାୟରେ ଅପରାଜିତ ହେଲେ ବୋଲି ଭାବନ୍ତି, ପରେ ଏହି ଭାବରେ ପୁନଃ ହାରିଗଲେ, ଦଣ୍ଡ ଦୁଇ ଗୁଣା ଦେବାକୁ ପଡ଼ିବ। ଯଦି ରାଜା ଅନ୍ୟାୟ ଭାବେ ଦଣ୍ଡ ଦେଲେ, ଏହା ବ୍ରାହ୍ମଣଙ୍କୁ ଜଣାଇ ତିନି ଗୁଣା ଦେଇବା ଉଚିତ। ଏପରି କରିଲେ ଧର୍ମ, ଧନ, ପ୍ରତିଷ୍ଠା, ଲୋକମଧ୍ୟରେ ସମ୍ମାନ, ଏବଂ ସ୍ୱର୍ଗରେ ଶାଶ୍ୱତ ସ୍ଥାନ ମିଳିଥାଏ। ଏହା ପରେ ଅଗ୍ନିଦେବ କହିଲେ—ଋଗ୍, ଯଜୁର୍, ସାମ, ଅଥର୍ବ ବେଦର ନିୟମ ଯେପରିକି ପୁଷ୍କର ଶିଖ୍ୟା ଦେଇଛନ୍ତି, ସେଗୁଡିକୁ ପାଠ କଲେ ଓ ରାମଙ୍କୁ ଅର୍ପଣ କଲେ ଭୋଗ ଓ ମୋକ୍ଷ ଦୁହିଁ ମିଳେ। ପୁଷ୍କର କହିଲେ—ମୁଁ ପ୍ରତ୍ୟେକ ବେଦ ପାଇଁ ନିୟତ କ୍ରିୟା କହିବି; ପ୍ରଥମେ ଋଗ୍ବେଦ ପଦ୍ଧତି ଶୁଣ, ଯାହା ଭୋଗ ଓ ମୋକ୍ଷ ଦେଇଥାଏ। ଜଳ ମଧ୍ୟରେ, ଅର୍ପଣ ସମୟରେ କିମ୍ବା ପାଠ ସମୟରେ, ଗାୟତ୍ରୀ ମନ୍ତ୍ର ନିୟମିତ ପ୍ରାଣାୟାମ ସହ ପାଠ କଲେ ଅଭିଷ୍ଟ ସମସ୍ତ ଫଳ ଦିଏ। ଏକ ବ୍ରାହ୍ମଣ ଯଦି ଦଶ ହଜାର ଥର ଗାୟତ୍ରୀ ପାଠ କରି, ରାତିରେ ଉପବାସ କରି ଓ ଅନେକଥର ସ୍ନାନ କରି, ତେବେ ସେ ନିରାହାରେ ସମସ୍ତ ଫଳ ପ୍ରାପ୍ତ କରିଥାଏ।