ଏହି ଶାସ୍ତ୍ର ଶ୍ରୁତିରେ ଏପରି ଉପଦେଶ ଦିଆଯାଇଛି—ଯେଉଁଠି ଅଚଳ ସମ୍ପତ୍ତି ଦାନ କିମ୍ବା ଗ୍ରହଣ କରାଯିବ, ସେଠି ଏହା ସ୍ପଷ୍ଟ ଭାବେ, ସାକ୍ଷୀ ସମ୍ମୁଖରେ ହେବା ଉଚିତ। ଯାହା ପ୍ରତିଶ୍ରୁତି ଦିଆଯାଇଛି, ତାହା ଦେବା ଦାୟିତ୍ୱ ଏବଂ ଦେଇଦେଲେ, ପୁନଃ ତାହା ନେବା ଉଚିତ୍ ନୁହେଁ। ବିଭିନ୍ନ ଜିନିଷ ଦେଇବା-ନେଇବାରେ ଅପେକ୍ଷାକାଳ ନିର୍ଦ୍ଧାରିତ—ବିଜ ପାଇଁ ଦଶ ଦିନ, ଯାନ୍ତ୍ରିକ ଜନ୍ତୁ ପାଇଁ ଏକ ଦିନ, ମଣି ମାଣିକ୍ୟ ପାଇଁ ପାଞ୍ଚ ଦିନ, ନାରୀ ପାଇଁ ସାତ ଦିନ, ପୁରୁଷ ପାଇଁ ଏକ ମାସ, ତିନି ଦିନ, କିମ୍ବା ଅର୍ଧମାସ ଅପେକ୍ଷା କରାଯିବ। ସୁନା ପାଇଁ ଶତକୁ ଦୁଇ ପଳା ହାନି ହୁଏ, ଚାନ୍ଦି ପାଇଁ ଶତକୁ ଏକଶେ ପଳା, ତା ଓ ସିସା ପାଇଁ ଅଷ୍ଟ ପଳା, ତାମ୍ବା ପାଇଁ ପନ୍ଦର ପଳା, ଲୋହା ପାଇଁ ସେଇପରି। ଉଲ ଓ କପାସ ଜିନିଷ ପାଇଁ ଶତକୁ ଦଶ ପଳା ବୃଦ୍ଧି ହୁଏ, ମଧ୍ୟମ ଗୁଣ ପାଇଁ ପାଞ୍ଚ ପଳା, ସୁକ୍ଷ୍ମ ପାଇଁ ତିନି ପଳା ଗ୍ରହଣ କରାଯିବ। ଚର୍ମ କିମ୍ବା କେଶ ବନ୍ଧା ଜିନିଷ ପାଇଁ ଏକତ୍ରିଂଶ ଅଂଶ ହାନି ଧରାଯିବ, କିନ୍ତୁ ପାଟ ବା ବର୍କ କପଡ଼ା ପାଇଁ କୌଣସି ବୃଦ୍ଧି ବା ହାନି ନାହିଁ। ବସ୍ତୁର ହାନି କିପରି ହେଲା, କେଉଁ ସ୍ଥାନରେ, କେଉଁ ସମୟରେ, କେଉଁ କାରଣରୁ, ଏହି ଗୁଡ଼ିକୁ ଜଣା ଗ୍ୟାନୀମାନେ ନିଶ୍ଚିତ କରିବେ ଏବଂ ସଠିକ୍ ଅନୁଷ୍ଠାନ କରିବେ। ଯେଉଁ ଦାସ ଚୋର ବା ବିକ୍ରୟକାରୀଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ବଳପୂର୍ବକ ଦାସତ୍ୱରେ ଆଣାଯାଇଛି, ସେଉଁଠି ମାଲିକ ଭକ୍ତି, ଉପବାସ ବା ମୂଲ୍ୟ ଦେଇ ତାଙ୍କୁ ମୁକ୍ତ କରିପାରିବେ। ଯଦି କୌଣସି ଦାସ ସନ୍ନ୍ୟାସ ଗ୍ରହଣ କରିଛନ୍ତି, ରାଜାଙ୍କ ଆଜ୍ଞା ଅନୁସାରେ ସେ ମୃତ୍ୟୁ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ସନ୍ନ୍ୟାସୀ ରହିବେ, ଏବଂ ଜାତି ବିପରୀତ ଦାସତ୍ୱ ଦେବା ଉଚିତ ନୁହେଁ। ଶିକ୍ଷା ଶେଷ କଲେ ମଧ୍ୟ ଶିଷ୍ୟ ନିର୍ଦ୍ଧିଷ୍ଟ ସମୟ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ଆଚାର୍ଯ୍ୟଙ୍କ ଘରେ ରହିବେ, ତାଙ୍କୁ ଆଚାର୍ଯ୍ୟ ଭୋଜନ ଦେବେ ଏବଂ ଶିଷ୍ୟ ଉଚିତ ଦକ୍ଷିଣା ଦେବେ। ରାଜା ନଗରରେ ଏକ ନିର୍ଦ୍ଧିଷ୍ଟ ସ୍ଥାନ ନିର୍ମାଣ କରି, ସେଠି ତିନି ବେଦ ଜ୍ଞାନୀ, ଜୀବିକା ସମ୍ପନ୍ନ ବ୍ରାହ୍ମଣଙ୍କୁ ନିଯୁକ୍ତ କରି, ସ୍ୱଧର୍ମ ରକ୍ଷା କରିବାକୁ ନିର୍ଦ୍ଦେଶ ଦେବା ଉଚିତ। ଯେଉଁମାନେ ସ୍ୱଧର୍ମ ଓ ରାଜାଙ୍କ ନିର୍ଦ୍ଦିଷ୍ଟ ଧର୍ମକୁ ଉଲ୍ଲଙ୍ଘନ କରନ୍ତିନାହିଁ, ସେମାନେ ସୁରକ୍ଷିତ ରହିବେ। ଯେଉଁମାନେ ସାମୂହିକ ସମ୍ପତ୍ତି ଅପବ୍ୟବହାର କରନ୍ତି କିମ୍ବା ଚୁକ୍ତି ଉଲ୍ଲଙ୍ଘନ କରନ୍ତି, ରାଜା ସେମାନଙ୍କ ସମସ୍ତ ସମ୍ପତ୍ତି ଦାନ୍ଡ ଦେଇ ଦେଶ ଚ୍ୟୁତ କରିଦେବେ। ସଭାପତି ଉପକୃତି ନିମିତ୍ତେ କଥା କହିଥିଲେ, ସଭା ନିଷ୍ପତ୍ତି ଅନୁସରଣ କରିବା ଦାୟିତ୍ୱ ରହିଛି; ଯେଉଁମାନେ ଏହାକୁ ଉଲ୍ଲଙ୍ଘନ କରନ୍ତି, ପ୍ରଥମେ ତାଙ୍କୁ ଦଣ୍ଡ ଦିଆଯିବ। ସଭା କାର୍ଯ୍ୟ ପାଇଁ ନିଯୁକ୍ତ ବ୍ୟକ୍ତି ଯାହା ପ୍ରାପ୍ତ କରିଛନ୍ତି, ତାହା ସଭାରେ ପ୍ରଦାନ କରିବେ; ନଦେଲେ, ଏକାଦଶ ଗୁଣା ଦଣ୍ଡ ଦେଖିବାକୁ ପଡ଼ିବ। ଯେଉଁମାନେ ବେଦଜ୍ଞ, ପବିତ୍ର ଓ ଲୋଭ ରହିତ, ସେମାନେ ସଭା କାର୍ଯ୍ୟରେ ବିଚାର କରିବେ; ଏମିତି ସଭାପତିଙ୍କ କଥା ଅନୁସରଣ କରିବା ଉଚିତ। ଏହି ନିୟମ ବଣିକ୍, କୁଟୁମ୍ବ, ଅନ୍ୟମତୀ, ସମୁଦାୟ ପାଇଁ ମଧ୍ୟ ଲାଗୁ ହୁଏ; ରାଜା ସେମାନଙ୍କ ପ୍ରଥା ଓ ବିଶେଷତା ରକ୍ଷା କରିବେ। ଯଦି କୌଣସି କାର୍ଯ୍ୟକୁ ଅନୁଗ୍ରହ ଦେଇ ଛାଡ଼ିଦେଇଛନ୍ତି, ତେବେ ଦୁଇଗୁଣା ଦଣ୍ଡ ଦେବାକୁ ପଡ଼ିବ; ଦେଇନଥିଲେ ସମାନ ଦଣ୍ଡ ଏବଂ ନିଯୁକ୍ତକର୍ତ୍ତା ଉପକରଣ ସୁରକ୍ଷା କରିବେ। ବ୍ୟବସାୟ, ଚାଷ, ଧାନ ଆଦିରୁ ଲାଭର ଦଶମାଂଶ ଦେବା ଦାୟିତ୍ୱ; ମଜୁରୀ ନିର୍ଦ୍ଧାରଣ ନହେଲେ, ରାଜା ନିଷ୍ପତ୍ତି କରିବେ। ଯିଏ ନିର୍ଦ୍ଧିଷ୍ଟ ସ୍ଥାନ ବା ସମୟ ଛାଡ଼ି ଅନ୍ୟ କାମ କରେ, ମାଲିକଙ୍କୁ ଅଧିକ ଦେବାକୁ ପଡ଼ିବ; ଅଧିକ କାମ କଲେ, ଅଧିକ ମଜୁରୀ ଦିଆଯିବ। ଯେତେ କାମ କରିଛନ୍ତି, ସେତେ ମଜୁରୀ ଦେବା ଉଚିତ; ଚୁକ୍ତି ଉଲ୍ଲଙ୍ଘନ ହେଲେ, ଦୁହେଁ ପକ୍ଷର କଥା ଶୁଣି ନିଷ୍ପତ୍ତି ହେବ। ଯଦି ଜିନିଷ ରାଜନୀତି ବା ଦୈବିକ କାରଣ ବିନା ହାରାଇଯାଏ, ବାହକ ଦାୟି ହେବେ; ବିଳମ୍ବ କଲେ, ଦୁଇଗୁଣା ମଜୁରୀ ଦେବାକୁ ପଡ଼ିବ। ଯାତ୍ରା ଶେଷରେ ସପ୍ତମାଂଶ ଦେବା ଦାୟିତ୍ୱ; ମଧ୍ୟପଥରେ ଛାଡ଼ିଦେଲେ ଅର୍ଧ ଦେବାକୁ ହେବ; ରାସ୍ତାରେ ଛାଡ଼ିଦେଲେ ଚତୁର୍ଥାଂଶ ଦେବାକୁ ପଡ଼ିବ। ଜୁଆରେ ବିଜୟୀଙ୍କ ଲାଭରୁ ପଞ୍ଚ ପ୍ରତିଶତ ନିରୀକ୍ଷକ ନେବେ; ପ୍ରତାରକ, ଜୁଆଡ଼ି, ଅନ୍ୟମାନେ ଦଶ ପ୍ରତିଶତ ଦେବାକୁ ପଡ଼ିବ। ଯିଏ ସୁରକ୍ଷିତ, ସେ ରାଜାଙ୍କ ନିର୍ଦ୍ଦିଷ୍ଟ ଅଂଶ ଦେବେ; ବିଜୟୀ ଲାଭ ଘୋଷଣା କରିବେ ଏବଂ ସତ୍ୟବାଦୀ, ଧୈର୍ୟଶୀଳ ଲୋକ ସତ୍ୟ କହିବେ। ଯଦି ଜୁଆ ଚକ୍ରରେ ରାଜାଙ୍କ ଅଂଶ ନିଯୁକ୍ତ ଭାବେ ନିଆଯାଇଛି, ବିଜୟୀ ସେଠାରେ ନିରୀକ୍ଷକଙ୍କୁ ଦେବେ; ନହେଲେ ଦେବା ଦାୟିତ୍ୱ ନାହିଁ। ଯେଉଁମାନେ ଚୁକ୍ତି କାଲି କିମ୍ବା ମିଥ୍ୟା ଶପଥ କରନ୍ତି, ରାଜା ସେମାନଙ୍କୁ ଚିହ୍ନଟ କରି ଦେଶ ଚ୍ୟୁତ କରିବେ। ଜୁଆ ଖୋଲାସା ଭାବେ ହେବା ଉଚିତ, ଯାହାଦ୍ୱାରା ଚୋରି ଓ ଠକେଇ ରୋକାଯିବ; ପଶୁ ଜୁଆ ଓ ପ୍ରତିଯୋଗିତା ପାଇଁ ମଧ୍ୟ ଏହି ନିୟମ ଲାଗୁ ହୁଏ। ଏବେ ଅଗ୍ନିଦେବ କହିଛନ୍ତି—ଯିଏ ଅଙ୍ଗ ଅପାଙ୍ଗ ବ୍ୟକ୍ତିଙ୍କୁ ସତ୍ୟ କିମ୍ବା ମିଥ୍ୟା ଉପାହାସ କରେ, ସେ ଦ୍ୱାଦଶ ଓ ଅର୍ଦ୍ଧ ପଣ ଦଣ୍ଡ ଦିଅ। ଯିଏ କହେ, "ମୁଁ ତୁମ ଭଉଣୀ ବା ମାତାଙ୍କୁ ଉପସ୍ଥିତି କରିବି," ସେକୁ ଚବିଶ ପଣ ଦଣ୍ଡ ଦିଅ। ନିମ୍ନ ଜାତି ପାଇଁ ଅର୍ଧ, ଉଚ୍ଚ ପାଇଁ ଦୁଇଗୁଣା, ଶ୍ରେଷ୍ଠ ପାଇଁ ଚାରିଗୁଣା ଦଣ୍ଡ ନିର୍ଦ୍ଧାରିତ। ସ୍ୱଭାବ ବିରୁଦ୍ଧ କାର୍ଯ୍ୟ ପାଇଁ ଦୁଇଗୁଣା ବା ତିଣିଗୁଣା ଦଣ୍ଡ ଦିଆଯିବ; ଜାତି ଅନୁଯାୟୀ କାର୍ଯ୍ୟ ପାଇଁ ଅର୍ଧ ଦଣ୍ଡ ହୁଏ। ହାତ, ଗଳା, ଆଖି, ଉରୁ ନଷ୍ଟ କଲେ ଯେପରି ମୌଖିକ ଉପାହାସର ଦଣ୍ଡ, ହାତ, ପା, ନାକ, କାନ ଆଦିରେ ଚୋଟ ଲାଗିଲେ ତାହାର ଅର୍ଧ ଦଣ୍ଡ ଦିଆଯିବ। ଜାତି ହାନିକାରୀ କାର୍ଯ୍ୟ ପାଇଁ ମଧ୍ୟମ ଦଣ୍ଡ, ଅଳ୍ପ ଅପରାଧ ପାଇଁ ପ୍ରଥମ ଦଣ୍ଡ ଦିଆଯିବ। ଜ୍ଞାନୀ ବ୍ରାହ୍ମଣ, ରାଜା ବା ଦେବତାଙ୍କୁ ଉପାହାସ କଲେ ସର୍ବୋଚ୍ଚ ଦଣ୍ଡ, ଆତ୍ମୀୟ ବା ସମିତି ପାଇଁ ମଧ୍ୟମ, ଗ୍ରାମବାସୀ ପାଇଁ ଅଳ୍ପ ଦଣ୍ଡ ଦିଆଯିବ। ସାକ୍ଷୀ ନଥିଲେ ଚିହ୍ନ, ଯୁକ୍ତି, ପ୍ରଥା ଅନୁସାରେ ବିଚାର କରିବା ଚାହିଁଁ; ମିଥ୍ୟା ଚିହ୍ନ ହେଲେ ସତର୍କତାର ସହ ବିଚାର କରିବା ଉଚିତ।