ଗ୍ରାମର ଇଚ୍ଛା କିମ୍ବା ରାଜାଙ୍କ ଆଜ୍ଞାରେ ଯଦି ଗାଁର ଗୋ-ଗାଁ ଚରେ, ଦ୍ୱିଜାତି ଲୋକ ଯେଉଁଠି ଚାହେଁ ତେଉଁଠି ଘାସ, କାଠ, ଫୁଲ ନିଅନ୍ତୁ, ଜଣେ ନିଜ ସ୍ୱାମୀ ଭଳି। ଗ୍ରାମ ଓ କ୍ଷେତ୍ର ମଧ୍ୟରେ ଏକ ଶତ ବାଣର ଦୂରତା ରହିବା ଉଚିତ; ପଡ଼ା ଲାଗି ଦୁଇ ବାଣ, ଏବଂ ନଗର ପାଇଁ ଚାରି ଶତ ବାଣ। ନିଜ ସମ୍ପତ୍ତି ଯଦି ଅନ୍ୟ କାହାକୁ ବିକ୍ରି କରାଯାଇନାହିଁ, ତାହା ଫେରାଇ ନିଅନ୍ତୁ; କିନ୍ତୁ ଯଦି କ୍ରୟକାରୀ ଏହି ବିଷୟ ଉଲ୍ଲେଖ କରିନାହିଁ, ତେଣୁ ଦୋଷୀ। ଅପରିଚିତ ଦାମରେ, ଅନୁଚିତ ସମୟରେ କିମ୍ବା ସଠିକ ସୀମା ଛଡ଼ି କିଣିଲେ, ସେ ଚୋର ହେବେ। ଯଦି ହରାଇଯାଇଥିବା କିମ୍ବା ଚୋରି ହୋଇଥିବା ସମ୍ପତ୍ତି ମିଳିଯାଏ, ଚୋରକୁ ଅଧିକାରୀଙ୍କ ନିକଟେ ନେଇଯିବା ଉଚିତ; ଯଦି ସମୟ ଓ ସ୍ଥାନ ଅତିକ୍ରମ କରାଯାଏ, ନିଜେ ତାହା ନେଇ ମାଳିକଙ୍କୁ ଫେରାଇ ଦେବା ଉଚିତ। ବସ୍ତୁ ଦେଇବା ଦ୍ୱାରା ବିକ୍ରେତା ପବିତ୍ର ହୁଅନ୍ତି; ମାଳିକ ନିଜ ସମ୍ପତ୍ତି ପାଆନ୍ତି, ରାଜା ଦଣ୍ଡ ପାଆନ୍ତି, କ୍ରୟକାରୀ ଦାମ ପାଆନ୍ତି—ଏହି ନୀତିରେ ସମସ୍ତେ ବାନ୍ଧିତ। ବସ୍ତୁ ବ୍ୟବହାର କିମ୍ବା ପ୍ରକୃତିକ ଦ୍ୱାରା ହରାଇଯିବାକୁ ଏହିପରି ଗଣନା କରିବା ଉଚିତ; ଅନ୍ୟଥା, ରାଜା ପଞ୍ଚଗୁଣ ଦଣ୍ଡ ଦେବେ, ଯଦି ହରାଇଯିବା ସାବିତ୍ର ନାହିଁ। ଅନ୍ୟଙ୍କ ନିକଟେ ଚୋରି ହୋଇଥିବା କିମ୍ବା ହରାଇଯାଇଥିବା ସମ୍ପତ୍ତି ମିଳିଲେ ରାଜାକୁ ଜଣାଇନାହିଁ, ସେ ନବ୍ୱଯ଼ି ଛ଼ ପଣ ଦଣ୍ଡ ଦେବାକୁ ପଡ଼ିବ। ରକ୍ଷକ କିମ୍ବା ପହାଡ଼ିଆ ଚେଷ୍ଟା କରି ହରାଇଯାଇଥିବା କିମ୍ବା ଚୋରି ହୋଇଥିବା ସମ୍ପତ୍ତି ଫେରାଇ ଦେଲେ, ମାଳିକ ଏକ ବର୍ଷ ମଧ୍ୟରେ ତାହା ଦାବି କରିପାରିବେ; ପରେ ରାଜା ତାହା ନେଇବେ। ଏକ ଗୋଡ଼ ଥିବା ପଶୁ ପାଇଁ ଚାରି ପଣ, ମାନବ ପାଇଁ ପାଞ୍ଚ, ମହିଷ, ଉଠ, ଗାଁ ପାଇଁ ଦୁଇ, ଭେଡ଼ା ଓ ଛ଼ାଗ ପାଇଁ ଚତୁର୍ଥାଂଶ ପଣ ଦେବା ଆବଶ୍ୟକ। ଜନ୍ମଜାତ ସ୍ତ୍ରୀ ଓ ପିଲା ଛଡ଼ି, ସମ୍ପତ୍ତି ନିଜ ପରିବାରର ଅନୁମତି ଛଡ଼ି ଦେଇଦେବା ଉଚିତ; ଯଦି ଉତ୍ତରାଧିକାରୀ ଅଛନ୍ତି, ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ ସମ୍ପତ୍ତି ଦେଇଦେବା ଉଚିତ ନୁହେଁ, ନା ଅନ୍ୟ କାହାକୁ ପ୍ରତିଶ୍ରୁତି ଦିଆଯାଇଥିବା ବସ୍ତୁ। ଅସ୍ଥିର ସମ୍ପତ୍ତି ଦେଇବା ଖୋଲା ଭାବରେ ହେବା ଉଚିତ; ଯାହା ପ୍ରତିଶ୍ରୁତି ଦିଆଯାଇଛି, ଦେଇଦେବା ଉଚିତ, ଏବଂ ଦେଇଦେବା ପରେ ଫେରାଇ ନେବା ଉଚିତ ନୁହେଁ। ଅନ୍ନ, ହାତି, ମଣି, ସ୍ତ୍ରୀ, ପୁରୁଷ ପାଇଁ ଦଶ, ଏକ, ପାଞ୍ଚ, ସାତ ଦିନ, ଏକ ମାସ, ତିନି ଦିନ, ଅର୍ଦ୍ଧ ମାସ ପ୍ରତିକ୍ଷା ସମୟ ଅଛି। ସଂପତ୍ତି ହାରାଇଯିବା ବିଭିନ୍ନ ବସ୍ତୁ ପାଇଁ ଅନୁସୂଚୀ ଅଛି—ସୁନା ପାଇଁ ଏକ ଶତରେ ଦୁଇ ପଲା, ଚାନ୍ଦି ପାଇଁ ଏକ ଶତ, ଟିନ୍ ଓ ସିସା ପାଇଁ ଆଠ, କାଂସା ପାଇଁ ପନ୍ଦର, ଲୋହା ପାଇଁ ସେହିପରି। ଉନା ଓ କପାସି ପାଇଁ ଏକ ଶତରେ ଦଶ ପଲା ବୃଦ୍ଧି, ମଧ୍ୟମ ଗୁଣ ପାଇଁ ପାଞ୍ଚ, ଉତ୍ତମ ପାଇଁ ତିନି ପଲା ଗଣନା। ଚମଡ଼ କିମ୍ବା କେଶ ବାନ୍ଧିଥିବା ବସ୍ତୁ ପାଇଁ ଏକ ତ୍ରିଶତାଂଶ ହାରାଇଯିବା ଗଣନା; ତସର ଓ ଚାଲ ଶୂନ୍ୟ ବୃଦ୍ଧି କିମ୍ବା ହାରାଇଯିବା। ସ୍ଥାନ, ସମୟ, ବ୍ୟବହାର ଓ ହାରାଇଯିବାର ଶକ୍ତି କିମ୍ବା ଦୁର୍ବଳତା ଜାଣି, ପଣ୍ଡିତମାନେ ନିଶ୍ଚିତ କ୍ଷତି ଦେଉଛନ୍ତି। ଚୋରମାନେ ବଳପୂର୍ବକ ଦାସ କରିଥିଲେ କିମ୍ବା ବିକ୍ରି କରିଥିଲେ, ତାହାକୁ ମୁକ୍ତ କରିବା ଉଚିତ; ମାଳିକ ଭକ୍ତି, ଉପବାସ କିମ୍ବା ଦାମ ଦେଇ ଫେରାଇ ପାଇପାରିବେ। ଦାସ ଯଦି ବ୍ରତୀ ହୋଇଯାନ୍ତି, ରାଜାଙ୍କ ଆଜ୍ଞାରେ ମୃତ୍ୟୁ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ଦାସ ରହିବେ; ଜାତି ବିପରୀତ ଦାସତ୍ୱ ଦେଇବା ଉଚିତ ନୁହେଁ। ଶିକ୍ଷା ଶେଷ କରିବା ପରେ ମଧ୍ୟ ନିର୍ଦ୍ଧାରିତ ସମୟ ଶିକ୍ଷକଙ୍କ ଘରେ ରହିବା ଉଚିତ; ଶିଷ୍ୟ ଶିକ୍ଷକଙ୍କ ଠାରୁ ଭୋଜନ ନେଇ ଯଥାଯଥ ଦକ୍ଷିଣା ଦେବେ। ରାଜା ନଗରରେ ଏକ ସ୍ଥାନ ସ୍ଥାପନ କରି, ତିନି ବେଦର ଜ୍ଞାନୀ, ଜୀବିକା ଥିବା ବ୍ରାହ୍ମଣଙ୍କୁ ନିଯୁକ୍ତ କରି, ତାଙ୍କୁ ନିଜ ଧର୍ମ ରକ୍ଷା କରିବା ନିର୍ଦେଶ ଦେବେ। ଯେଉଁମାନେ ନିଜ ଧର୍ମ ଉଲ୍ଲଂଘନ କରିନାହିଁ, ଚୁକ୍ତି ଓ ରାଜାଙ୍କ ଧର୍ମ ଅନୁସରଣ କରନ୍ତି, ସେମାନେ ସଂରକ୍ଷିତ ହେବା ଉଚିତ। ଯେଉଁମାନେ ଜନସାଧାରଣ ର ସମ୍ପତ୍ତି ଅପହରଣ କରନ୍ତି କିମ୍ବା ଚୁକ୍ତି ଉଲ୍ଲଂଘନ କରନ୍ତି, ରାଜା ସେମାନଙ୍କ ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ ସମ୍ପତ୍ତି ଗ୍ରହଣ କରି, ରାଜ୍ୟ ଚ୍ୟୁତ କରିବେ। ସଭାର ଭଲ ପାଇଁ କଥା କହୁଥିବା ସମସ୍ତେ ତାହାର ନିର୍ଣ୍ଣୟ ଅନୁସରଣ କରିବା ଉଚିତ; ଯେଉଁମାନେ ବିରୋଧ କରନ୍ତି, ପ୍ରଥମେ ଦଣ୍ଡ ଦିଆଯିବ। ସଭାକା ଦ୍ୱାରା ନିଯୁକ୍ତ ବ୍ୟକ୍ତି ଯାହା କି ପାଇବେ, ତାହା ପ୍ରଦାନ କରିବା ଉଚିତ; ନିଜେ ଦେଇନାହିଁ, ଏକାଦଶ ଗୁଣ ଦଣ୍ଡ ଦେବାକୁ ପଡ଼ିବ। ଯେଉଁମାନେ ବେଦ ଜ୍ଞାନୀ, ପବିତ୍ର ଓ ଲୋଭ ନଥିବା, ସେମାନେ କାର୍ଯ୍ୟ ଉପରେ ଚିନ୍ତନ କରନ୍ତି; ସଭା ମନ୍ଦିତ ବ୍ୟକ୍ତିଙ୍କ ମତ ଅନୁସରଣ କରିବା ଉଚିତ। ଏହି ନୀତି ଗଣ, ବଣିକ, ପାଖଣ୍ଡୀ ଓ ଦଳରେ ମଧ୍ୟ ଲାଗୁ ହୁଏ; ରାଜା ସେମାନଙ୍କ ବିଶେଷତା ଓ ପ୍ରତିଷ୍ଠିତ ଚାଳ ରକ୍ଷା କରିବେ। ଯେଉଁମାନେ ଦେୟ ନେଇ କାମ ଛାଡ଼ିଦେଇଛନ୍ତି, ସେମାନେ ଦୁଇ ଗୁଣ ଦେୟ ଦେବେ; ଦେୟ ନ ନେଇଥିଲେ, ସମାନ ଦେୟ ଦେବେ, ଓ ନିଯୁକ୍ତିକାରୀ ଉପକରଣ ରକ୍ଷା କରିବେ। ବ୍ୟବସାୟ, ଗୋ-ଗାଁ, ଧାନର ଲାଭର ଦଶମାଂଶ ଦେବା ଉଚିତ; ଦେୟ ନିର୍ଦ୍ଧାରିତ ନ ହେଲେ, ରାଜା ଯଥାଯଥ ଦେୟ ନିର୍ଣ୍ଣୟ କରିବେ। ଯେଉଁମାନେ ନିର୍ଦ୍ଧାରିତ ସ୍ଥାନ କିମ୍ବା ସମୟ ଛାଡ଼ି ଚାଲିଯାନ୍ତି, କିମ୍ବା ଅନ୍ୟ ଭଳି କାମ କରନ୍ତି, ପ୍ରଭୁକୁ ଅତିରିକ୍ତ ଦେୟ ଦେବେ; ଅଧିକ କାମ କଲେ, ଅଧିକ ଦେୟ ଦେବା ଉଚିତ। ଯେଉଁମାନେ ଯେତେ କାମ କରନ୍ତି, ତେତେ ଦେୟ ପାଇବେ; ଅନ୍ୟ କୌଣସି ପକ୍ଷ ଚୁକ୍ତି ପୂରଣ କରିନାହିଁ, ଶୁଣାଯାଇଥିବା ପ୍ରମାଣ ଅନୁସାରେ ନିର୍ଣ୍ଣୟ ହେବ। ସମ୍ପତ୍ତି ରାଜା କିମ୍ବା ଦୈବୀ କାରଣରେ ହରାଇନାହିଁ, ଚାଳକ ଦେୟ ଦେବେ; ଯଦି ଯାତ୍ରାର ଆରମ୍ଭରେ ବିଳମ୍ବ କରେ, ଦୁଇ ଗୁଣ ଦେୟ ଦେବାକୁ ପଡ଼ିବ। ଯାତ୍ରା ଶେଷ ହେଲେ, ଏକ ସପ୍ତମାଂଶ ଦେୟ; ମାଝରେ ଛାଡ଼ିଦେଲେ, ଚତୁର୍ଥାଂଶ; ଅର୍ଧ ରାସ୍ତାରେ ଛାଡ଼ିଦେଲେ, ଅର୍ଧ ଦେୟ ଦେବେ, ଛାଡ଼ିଦେଇଥିବା ବ୍ୟକ୍ତି ମଧ୍ୟ। ଜୁଆରେ, ଜିତିଥିବା ଲୋକର ଲାଭରୁ ପ୍ରଭାରୀ ପାଞ୍ଚ ଶତାଂଶ ନେଇଥାନ୍ତି; ଚିଟ, ଜୁଅାରୀ କିମ୍ବା ଅନ୍ୟରୁ ଦଶ ଶତାଂଶ ନିଅନ୍ତି।