ଇନ୍ଦ୍ର ଶ୍ରୀ ଦେବୀଙ୍କୁ ବନ୍ଦନା କରି କହିଲେ: “ମୁଁ ଶ୍ରୀଙ୍କୁ ନମସ୍କାର କରୁଛି, ଯିଏ ସମସ୍ତ ଜଗତର ମା, ସାଗରରୁ ଉତ୍ପନ୍ନ ହୋଇଛନ୍ତି, ଯାଙ୍କର ଚକ୍ଷୁ ଫୁଲିଥିବା ପଦ୍ମ ପ୍ରଭା ଭଳି, ଯିଏ ବିଷ୍ଣୁଙ୍କ ଛାତିରେ ବସିଛନ୍ତି। ଶ୍ରୀ ଦେବୀ, ଆପଣ ସଫଳତା, ହୋମ ଦ୍ରବ୍ୟ, ପବିତ୍ର ଉଚ୍ଚାରଣ, ଅମୃତ, ଜଗତର ପବିତ୍ରତା, ସାନ୍ଧ୍ୟା, ରାତି, ତେଜ, ଶ୍ରୀ, ବୁଦ୍ଧି, ଶ୍ରଦ୍ଧା, ଏବଂ ସରସ୍ୱତୀ। ଆପଣ ଯଜ୍ଞ ଜ୍ଞାନ, ସର୍ବୋଚ୍ଚ ଜ୍ଞାନ, ଗୁପ୍ତ ଜ୍ଞାନ, ଆତ୍ମଜ୍ଞାନ ଓ ମୋକ୍ଷର ଫଳ ଦେଇଥିବା ଦେବୀ। ଆପଣ ଏକା ଅନ୍ୱେଷଣ, ତ୍ରିବେଦ, ବ୍ୟାପାର ଓ ଶାସନ; ମୃଦୁ ରୂପରେ ଆପଣ ସମସ୍ତ ଜଗତକୁ ପୂରଣ କରିଛନ୍ତି। ଦେବୀ, କିଏ ଆପଣଙ୍କ ଛଡା ସମସ୍ତ ଯଜ୍ଞର ରୂପ ରଖିଛି, ଯାହା ଯୋଗୀମାନେ ଧ୍ୟାନ କରନ୍ତି, ଏବଂ ଦେବମାନଙ୍କର ଗଦାଧର ଶରୀର ହେଉଛି? ଦେବୀ, ଆପଣ ଛାଡିଦେଲେ, ତିନି ଲୋକ ପ୍ରାୟ ନଷ୍ଟ ହୋଇଯାଉଥିଲା; ଆପଣଙ୍କ ଉପସ୍ଥିତିରେ ସେମାନେ ପୁନଃ ଫଳିବା ଆରମ୍ଭ କରିଛନ୍ତି। ଦେବୀ, ଆପଣଙ୍କ ଦୃଷ୍ଟିରେ ଶ୍ରୀମାନ୍ ଲୋକମାନେ ସ୍ତ୍ରୀ, ପୁତ୍ର, ଘର, ମିତ୍ର, ଧାନ୍ୟ, ଧନ ଓ ଦୟା ଲାଭ କରନ୍ତି। ଶରୀରର ସ୍ୱାସ୍ଥ୍ୟ, ଶ୍ରୀ, ଶତ୍ରୁ ନାଶ, ଶୁଭ ଫଳ—ଏସବୁ ଦେବୀଙ୍କ ଦୃଷ୍ଟି ପାଇଥିବା ଲୋକଙ୍କ ପାଇଁ ସହଜ। ଦେବୀ, ଆପଣ ସମସ୍ତ ପ୍ରାଣୀଙ୍କର ମା, ହରି ସେମାନଙ୍କର ପିତା; ଆପଣ ବିଷ୍ଣୁଙ୍କ ସହିତ ସମସ୍ତ ଚଳ-ଅଚଳ ଜଗତକୁ ବ୍ୟାପିଛନ୍ତି। ଦେବୀ, ମାନ, ଧନ, ଉତ୍ତାଳ, ଘର, ସମ୍ପତ୍ତି, ଶରୀର, ଭାର୍ୟା ଛାଡିଦେବେ ନାହିଁ, ଆପଣ ସମସ୍ତଙ୍କୁ ପବିତ୍ର କରନ୍ତି। ପୁତ୍ର, ମିତ୍ର, ଗୋ, ଭୂଷଣ ଛାଡିଦେବେ ନାହିଁ, କାରଣ ଆପଣ ବିଷ୍ଣୁଙ୍କ ଛାତିରେ ବସିଛନ୍ତି। ଦେବୀ, ଆପଣ ଛାଡିଦେଇଥିବା ଲୋକମାନେ ତୁରନ୍ତ ଧର୍ମ, ସତ୍ୟ, ପବିତ୍ରତା, ଉତ୍ତମ ଆଚରଣ ଦ୍ୱାରା ପରିତ୍ୟାଗ ହୋଇଯାନ୍ତି। ଦେବୀଙ୍କ ଦୃଷ୍ଟି ପାଇଥିବା ଲୋକମାନେ, ଯଦି ଗୁଣ ନଥିଲେ ମଧ୍ୟ, ସମସ୍ତ ଉତ୍ତମ ଗୁଣ, ଉତ୍ତମ ଆଚରଣ ଓ ଉତ୍ତମ କୁଳ ଲାଭ କରନ୍ତି। ଦେବୀଙ୍କ ଦୃଷ୍ଟି ଯାହା ଉପରେ ପଡ଼ିଛି, ସେ ପ୍ରଶଂସନୀୟ, ଧର୍ମିକ, ଭାଗ୍ୟଶାଳୀ, ଉତ୍ତମ, ଜ୍ଞାନୀ, ଶୂର, ଭୀର। ଦେବୀ, ଯାହା ଉପରୁ ଆପଣ ଦୃଷ୍ଟି ଫେରାଇଛନ୍ତି, ସେଠିଠାରେ ଉତ୍ତମ ଆଚରଣ ଓ ଉତ୍ତମ ଗୁଣ ଶୀଘ୍ର ଚାଲିଯାଉଛି। ବ୍ରହ୍ମାଙ୍କ ଜିଭା ମଧ୍ୟ ଆପଣଙ୍କ ଗୁଣ ଏକା କହିପାରିବେ ନାହିଁ; ଦେବୀ, ପଦ୍ମନୟନି, ଦୟା କରନ୍ତୁ, ଆମକୁ କଦାଚିତ୍ ଛାଡିଦେବେ ନାହିଁ। ପୁଷ୍କର କହିଲେ: ଏପରି ଶ୍ରୀଙ୍କୁ ସ୍ତୁତି କରି, ଶ୍ରୀ ଦେବୀ ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କୁ ଚାହିଥିବା ଵର ଦେଲେ—ତାଙ୍କର ରାଜ୍ୟ ଦୃଢିତା, ଯୁଦ୍ଧରେ ଜୟ, ଓ ଅନ୍ୟାନ୍ୟ ଫଳ। ଏହି ହେତୁ ଜଣେ ମଣିଷ ଏହି ଷ୍ରୀ ଷ୍ତୋତ୍ର ପଢ଼ିବା କିମ୍ବା ଶୁଣିବା ଉଚିତ, ଯାହା ଭୋଗ ଓ ମୋକ୍ଷ ଦେଇଥାଏ। ଏହା ପରେ ଅଗ୍ନି କହିଲେ: “ପୁଷ୍କର କହିଥିବା ନୀତି ଓ ରାମ ଲକ୍ଷ୍ମଣଙ୍କୁ ଯୁଦ୍ଧରେ ଜୟ ପାଇଁ କହିଥିବା ନୀତି ଏବେ ମୁଁ କହିବି, ଯାହା ଧର୍ମ ଓ ଉତ୍ତମ ଗୁଣ ବଢ଼ାଏ। ଶୁଣ। ରାମ କହିଲେ: ରାଜା ଚାରିଟି ଉତ୍ତମ କର୍ତ୍ତବ୍ୟ କରିବା ଉଚିତ—ନ୍ୟାୟରେ ଧନ ଅର୍ଜନ, ତାହା ବଢ଼ାଇବା ଓ ସୁରକ୍ଷା କରିବା, ଯୋଗ୍ୟଙ୍କୁ ଦାନ କରିବା। ଶାସନର ମୂଳ ଶିଷ୍ଟା; ଶିଷ୍ଟା ଶାସ୍ତ୍ରର ନିଶ୍ଚୟରୁ ଆସେ; ଶିଷ୍ଟା ମନ ଓ ଇନ୍ଦ୍ରିୟ ନିୟନ୍ତ୍ରଣ; ଏହି ଗୁଣରେ ଶକ୍ତି ଥିଲେ ଏକ ରାଜା ଭୂମି ଶାସନ କରିପାରିବ। ଉତ୍ତମ ବଂଶ, ପବିତ୍ରତା, ମିତ୍ରତା, ଦାନ, ସତ୍ୟ, କୃତଜ୍ଞତା, କୁଳ, ଚରିତ୍ର, ନିଗ୍ରହ—ଏହି ଉତ୍ତମ ଗୁଣ ଶ୍ରୀର କାରଣ। ଇନ୍ଦ୍ରିୟବିଷୟର ଜଙ୍ଗଲରେ ମନ ଅସ୍ଥିର ଓ ନଷ୍ଟକର; ଜ୍ଞାନର ଅଙ୍କୁଶରେ ଇନ୍ଦ୍ରିୟର ହାତୀକୁ ନିୟନ୍ତ୍ରଣ କରିବା ଉଚିତ। ଅଭିଲାଷା, କ୍ରୋଧ, ଲୋଭ, ଆନନ୍ଦ, ଅଭିମାନ, ଅହଂକାର—ଏହି ଛଅଟି ଛାଡିଦେବା ଉଚିତ; ଯେ ରାଜା ଏହି ଛାଡିଦେଇଥାଏ, ସେ ସୁଖୀ। ରାଜା ଅନ୍ୱେଷଣ, ତ୍ରିବେଦ, ବ୍ୟାପାର, ଶାସନ ଶାସ୍ତ୍ର ଓ ତାଙ୍କ ଜ୍ଞାନ ଅନୁସାରେ ଚିନ୍ତା କରିବା ଉଚିତ। ଅନ୍ୱେଷଣ ଅର୍ଥ ଜ୍ଞାନ ଦେଇଥାଏ; ଧର୍ମ ଓ ଅଧର୍ମ ତ୍ରିବେଦରେ ମିଳିଥାଏ; ଲାଭ ଓ ହାନି ବ୍ୟାପାରରେ; ନୀତି ଓ ଅନୀତି ଶାସନ ଶାସ୍ତ୍ରରେ। ଅହିଂସା, ମୃଦୁ ଭାଷା, ସତ୍ୟ, ପବିତ୍ରତା, ଦୟା, କ୍ଷମା—ଏହି ଦୁଇ ଗୃହସ୍ଥ ଓ ସନ୍ନ୍ୟାସୀଙ୍କ ପାଇଁ ସାଧାରଣ କର୍ତ୍ତବ୍ୟ। ରାଜା ଜନଗଣର ଚିନ୍ତା କରିବା, ଉତ୍ତମ ଆଚରଣ ନିର୍ମାଣ କରିବା, ମୃଦୁ କଥା କହିବା, ଦୟା ଦେଖିବା, ଦାନ କରିବା, ଦୁଃଖିତଙ୍କୁ ସୁରକ୍ଷା ଦେବା ଉଚିତ। ଏହି ଆଚରଣ ଉତ୍ତମଙ୍କ ନୀତି, ଭଲ ଲୋକଙ୍କ ପାଇଁ ଉପକୃତ; ଦୁଃଖିତ ଓ ରୋଗୀଙ୍କ ପାଇଁ ଏହା ଆଶ୍ରୟ। ରାଜା ନିଜ ଶରୀର ପାଇଁ ଅଧର୍ମ କରିବା ଉଚିତ ନୁହେଁ; ନିଜ ସୁଖ ଚାହିଲେ ଦୁଃଖିତଙ୍କୁ ଦମନ କରିବା ଉଚିତ ନୁହେଁ। ଦୁଃଖିତଙ୍କୁ ଦମନ କଲେ ସେମାନେ ରାଜା ପ୍ରତି କ୍ରୋଧ କରନ୍ତି, ଯେପରି ନିଜ ଲୋକମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରୁ ଯୋଗ୍ୟଙ୍କୁ ଆଦର କରାଯାଏ। ଏହି ହେତୁ ଦୁଷ୍ଟଙ୍କୁ ମଧ୍ୟ ଉତ୍ତମ କର୍ତ୍ତବ୍ୟ କରିବା ଉଚିତ, ଶୁଭ ଭାବରେ; ଉତ୍ତମ ଓ ଶତ୍ରୁଙ୍କୁ ମଧ୍ୟ ସଦା ଦୟା ଦେଖିବା ଉଚିତ। ମୃଦୁ ଭାଷା କରିଥିବା ଲୋକ ଦେବତା ସମାନ; କଠୋର ଭାଷା କରିଥିବା ଜନ୍ତୁ ସମାନ। ଯାହାର ମନ ପବିତ୍ର ଓ ଶ୍ରଦ୍ଧାଶୀଳ, ସେ ଦେବତାମାନେ ଉପାସନା କରିବା ଉଚିତ। ଦେବତା, ଗୁରୁ, ମିତ୍ରଙ୍କୁ ନିଜ ପରି ସମ୍ମାନ କରିବା ଉଚିତ; ଗୁରୁଙ୍କୁ ଆଦର ଓ ନିଷ୍କପଟତା ସହିତ ଉପସ୍ଥିତି କରିବା ଉଚିତ। ସେବକଙ୍କୁ ଭଲ କାମ ପାଇଁ ଦୟା ଦେଖିବା, ମିତ୍ରଙ୍କୁ ସ୍ନେହ, ଆତ୍ମୀୟଙ୍କୁ ସମ୍ମାନ ଦେବା ଉଚିତ। ଜନାନୀ ଓ ସେବକଙ୍କୁ ଭଲ ପ୍ରେମ ଓ ଦାନ, ଅନ୍ୟ ଲୋକଙ୍କୁ ଶିଷ୍ଟା, ଅନ୍ୟଙ୍କ କାର୍ଯ୍ୟ ଉପରେ ନିନ୍ଦା ନକରିବା, ନିଜ କର୍ତ୍ତବ୍ୟ ସଦା ରକ୍ଷା କରିବା ଉଚିତ। ଦୁଃଖିତଙ୍କୁ ଦୟା, ସମସ୍ତଙ୍କୁ ମୃଦୁ କଥା, ମିତ୍ର ପ୍ରତି ଅଟୁଟ ବିଶ୍ୱାସ ରଖିବା, ଆପଣଙ୍କ ଜୀବନ ଦେଇ ମଧ୍ୟ। ଅତିଥି ଆସିଲେ, ଆଲିଂଗନ କରିବା, ଶକ୍ତି ଅନୁଯାୟୀ ଦାନ କରିବା, ଧୈର୍ୟ ରଖିବା; ନିଜ ଶ୍ରୀରେ ଅଭିମାନ ନକରିବା, ଅନ୍ୟଙ୍କ ଲାଭରେ ଈର୍ଷ୍ୟା ନକରିବା ଉଚିତ। ନିଜ ଲୋକ ମଧ୍ୟରେ ଚତୁର୍ୟ, ନିର୍ବାଦ ଓ ନିର୍ବାଚନ ନୀତି ଚାଲିଥିଲେ ମଧ୍ୟ— ଏହା ପରେ ରାମ କହିଲେ: ରାଜ୍ୟର ସାତଟି ଅଙ୍ଗ ଅଟୁଟ ଭାବରେ ସହଯୋଗ କରିଥାଏ—ପ୍ରଭୁ, ମନ୍ତ୍ରୀ, ଭୂମି, ଦୁର୍ଗ, ଧନ, ସେନା, ମିତ୍ର।