ଏହି ଶାସ୍ତ୍ର ଅନୁସାରେ, ରାଜା ଯୁଦ୍ଧ କୁ ଯାଉଥିବାବେଳେ ପ୍ରଥମେ ନୀରାଜନ ମନ୍ତ୍ର ଦ୍ୱାରା ଅସ୍ତ୍ର-ଶସ୍ତ୍ର ଏବଂ ଯାନ ମାନଙ୍କୁ ପୂଜା କରିବା ଉଚିତ। ଶୁଭ ଏବଂ ବିଜୟ ମନ୍ତ୍ର ଚାନ୍ତ କରି, ଏହି ମନ୍ତ୍ର ଉଚ୍ଚାରଣ କରିବା ଉଚିତ—"ଯେଉଁ ଦେବତା ଶ୍ୱର୍ଗ, ଆକାଶ ଏବଂ ପୃଥିବୀରେ ବସିଛନ୍ତି, ସେମାନେ ତୁମକୁ ଦୀର୍ଘାୟୁ ଦିଅନ୍ତୁ; ତୁମେ ଦିବ୍ୟ ସଫଳତା ପାଉ, ଏହି ଦିବ୍ୟ ଯାତ୍ରା ତୁମର ହେଉ।" "ସମସ୍ତ ଦେବତା ରକ୍ଷା କରନ୍ତୁ" ଏହି ଶୁଣି, ରାଜା ଧନୁଷ ଏବଂ ବାଣ ନେଇ, "ଓ ସର୍ପ ଧନୁଷ" ମନ୍ତ୍ର ଚାନ୍ତ କରି ଆଗକୁ ବଢେ। "ନଦ୍ୱିଣ୍ଣୋର" ମନ୍ତ୍ର ଚାନ୍ତ କରି, ପୂର୍ବ ଦିଗରୁ ଆରମ୍ଭ କରି ତିରିଶି ଦୁଇ ଦିଗରେ ଅନୁକ୍ରମରେ ଦାହିଁ ପା ରେ ପାଉଁ ରଖି ଉଚିତ। ଏହାପରେ, ରାଜା ଅନୁକ୍ରମରେ ହାତୀ, ରଥ, ଘୋଡା ଏବଂ ଅନ୍ୟ ଯାନ ମାନକୁ ଚଢି ଏବଂ ସଙ୍ଗୀତ ଶବ୍ଦ ସହିତ ଆଗକୁ ବଢିବା ଉଚିତ, ପଛକୁ ଦେଖିବା ଉଚିତ ନୁହେଁ। ଏକ କ୍ରୋଶ ଦୂର ଯାଇ, ରାଜା ବିରତି ନେଉଛନ୍ତି ଏବଂ ଦେବତା ଓ ବ୍ରାହ୍ମଣ ମାନଙ୍କୁ ପୂଜା କରିବା ଉଚିତ। ଏହାପରେ, ନିଜ ସେନାକୁ ରକ୍ଷା କରି, ବିଦେଶୀ ଭୂମିକୁ ଆଗକୁ ବଢିବା ଉଚିତ। ଦେବତାଙ୍କର ପୂଜା ଏଠି ଅବହେଳିତ ହେବା ଉଚିତ ନୁହେଁ। ସେଠି ଲୋକମାନଙ୍କୁ ଅପମାନ କରିବା ଉଚିତ ନୁହେଁ; ରାଜା ନିଜ ସହରକୁ ପ୍ରତିବା ଉପରେ ବିଜୟ ଲାଭ କରି, ଦେବତାଙ୍କୁ ପୂଜା କରି ଦାନ ଦେବା ଉଚିତ। ଦ୍ୱିତୀୟ ଦିନରେ, ଯୁଦ୍ଧ ଆରମ୍ଭ ହେବା ସମୟରେ, ରାଜା ହାତୀ, ଘୋଡା ଓ ଅନ୍ୟ ଯାନ ମାନଙ୍କୁ ସ୍ନାନ କରାଇ, ନରସିଂହ ଦେବଙ୍କୁ ପୂଜା କରିବା ଉଚିତ। ରାତିରେ ରାଜସିଂହାସନ, ଛତା, ଅସ୍ତ୍ର-ଶସ୍ତ୍ର ଓ ଦଳ ମାନଙ୍କୁ ପୂଜା କରି, ପ୍ରଭାତରେ ନରସିଂହ ଦେବଙ୍କୁ ଏବଂ ସମସ୍ତ ଯାନ ଓ ଅନ୍ୟ ଦଳ ମାନଙ୍କୁ ପୂଜା କରିବା ଉଚିତ। ପୁଜାରୀ ଅଗ୍ନି ହୋମ କରି, ବ୍ରାହ୍ମଣ ମାନଙ୍କୁ ସମ୍ମାନ କରିବା ପରେ, ଧନୁଷ ବାଣ ନେଇ ହାତୀ ଓ ଅନ୍ୟ ଯାନ ମାନକୁ ଚଢି ଆଗକୁ ବଢିବା ଉଚିତ। ଶତ୍ରୁ ଦୃଷ୍ଟିରେ ନ ପଡ଼ିଥିବା ସ୍ଥାନରେ ସେନା ର ଆକୃତି ଗଠନ କରିବା ଉଚିତ; ଅଳ୍ପ ଦଳକୁ ବହୁ ଦଳ ସହିତ ଯୋଡି, ଚାହିଁ ଅନୁଯାୟୀ ମହା ଦଳକୁ ବିସ୍ତାର କରିବା ଉଚିତ। ସୂଚୀ ଆକୃତି ଦଳ ଗଠନ କୁ ଅଳ୍ପ ଦଳ ଏବଂ ବହୁ ଦଳ ସହିତ ବ୍ୟବହାର କରିବା ଉଚିତ; ଯୁଦ୍ଧ ଆକୃତିଗୁଡିକୁ ମୁଖ୍ୟ ଅଙ୍ଗ ଏବଂ ବସ୍ତୁ ଆକୃତି ଭାବରେ ବିବରଣା କରାଯାଇଛି। ଗରୁଡ଼, ମକର, ଚକ୍ର, ଶ୍ୟେନ, ଅର୍ଧଚନ୍ଦ୍ର, ବଜ୍ର ଏବଂ ଗଡ଼ି ଆକୃତି ଦଳ ଗଠନ ବିବରଣା ହୋଇଛି। ବୃତ୍ତ, ସମସ୍ତ ଶୁଭ, ସୂଚୀ ଆକୃତି ସହିତ ସେନା ଗଠନ ପାଞ୍ଚପ୍ରକାର ରୂପରେ ବିବରଣା ହୋଇଛି। ସେନାରେ ଦୁଇଟି ପକ୍ଷ, ଦୁଇଟି ଉପପକ୍ଷ ଏବଂ ପଞ୍ଚମ ଅଂଶ ସଦା ରହିବା ଉଚିତ; ଏକା ଅଥବା ଦୁଇ ଦଳ ସହିତ ଯୁଦ୍ଧ କରିବା ଯୋଗ୍ୟ। ତାଙ୍କର ସୁରକ୍ଷା ପାଇଁ ତିନି ଦଳ ଗଠନ କରିବା ଉଚିତ; ଯୁଦ୍ଧ ଆକୃତି ଗଠନ ରାଜା ନିଜେ କରିବା ଉଚିତ ନୁହେଁ। ଯଦି ମୂଳ କଟିଯାଏ, ନାଶ ହୋଇଯାଏ; ରାଜା ନିଜେ ଯୁଦ୍ଧ କରିବା ଉଚିତ ନୁହେଁ, ସେନାର ପଛରେ ଏକ କ୍ରୋଶ ଦୂରେ ରହିବା ଉଚିତ। ଏଠି ରଣବୀର ଦଳ ର ମୁଖ୍ୟ ଶକ୍ତି ଭଙ୍ଗ ହେବା ବିବରଣା ହୋଇଛି; ମୁଖ୍ୟ ଦଳ ଭଙ୍ଗ ହେଲେ, ଆଉ ଯୁଦ୍ଧ ଚାଲିପାରିବ ନାହିଁ। ଦଳ ଖୁବ ଘନ ନାହିଁ, ଖୁବ ପ୍ରସ୍ତ ନାହିଁ ରଖିବା ଉଚିତ; ଏହାରେ ଅସ୍ତ୍ର-ଶସ୍ତ୍ର ଏକାଉଁଠି ଫସିବା ନାହିଁ। ଶତ୍ରୁ ଦଳ ଭଙ୍ଗ କରିବାକୁ ଚାହିଁଥିବା ଲୋକ ଘନ ଦଳ ସହିତ ଏହା କରିବା ଉଚିତ; ଶତ୍ରୁ ମଧ୍ୟ ନିଜ ଦଳ ଭଙ୍ଗ ହେବାରୁ ରକ୍ଷା କରିବା ଉଚିତ। ଏହିପରି, ରାଜା ଏକ ଦଳ ଗଠନ କରିବା ଉଚିତ ଯାହା ଶତ୍ରୁ ଦଳ କୁ ଚାହିଁ ଭଙ୍ଗ କରିପାରିବ; ଦ୍ୱିଜ ଏ, ହାତୀର ପା ର ସୁରକ୍ଷା ପାଇଁ ଚାରି ଜଣ ରକ୍ଷକ ନିଯୁକ୍ତ କରିବା ଉଚିତ। ରଥ ପାଇଁ ଚାରି ଘୋଡା ଏବଂ ଚାମର ଅବରଣ ଧାରଣ କରିଥିବା ଯୋଦ୍ଧା ଦିଆଯିବା ଉଚିତ; ଧନୁର୍ଧର ଚାମର ଅବରଣ ଧାରଣ କରିଥିବା ଲୋକଙ୍କ ସହିତ ମିଳିବା ଉଚିତ, ଏବଂ ଯୁଦ୍ଧରେ ଚାମର ଅବରଣ ଧାରଣ କରିଥିବା ଲୋକଙ୍କୁ ପ୍ରଥମ ରେ ରଖିବା ଉଚିତ। ଧନୁର୍ଧରଙ୍କ ପଛରେ ଆଉ ଧନୁର୍ଧର, ତାପରେ ଘୋଡା ଏବଂ ରଥ; ରଥ ପଛରେ ହାତୀ ରଖିବା ରାଜାଙ୍କ ଉଚିତ। ପଦାତି, ହାତୀ ଓ ଘୋଡା ଲୋକଙ୍କୁ ଯଥାଯଥି ଗଠନ କରିବା ଆବଶ୍ୟକ; ସାହସୀ ଲୋକଙ୍କୁ ଆଗରେ ରଖିବା ଉଚିତ, ତାଙ୍କର କାନ୍ଧ ଦେଖାଯିବା ଉଚିତ। ଯୁଦ୍ଧରେ ଶତ୍ରୁ ଭୟଭୀତ ହେବାକୁ ଦଳ ଗଠନ କରିବା ଉଚିତ, କିନ୍ତୁ ଭୟଭୀତ ଲୋକଙ୍କୁ ଆଗରେ ରଖିବା ଉଚିତ ନୁହେଁ। ସାହସୀ ଲୋକ ଆଗରେ ଦଢ଼ି ଥିଲେ, ଭୟଭୀତ ଲୋକ ମଧ୍ୟ ସାହସୀ ହେବାକୁ ପ୍ରେରିତ ହୁଅନ୍ତି; ଉଚ୍ଚ ଦେହ, ବିସ୍ତୃତ କାନ୍ଧ, ଅଚଳ ଦୃଷ୍ଟି ଥିବା ଲୋକଙ୍କୁ ଆଗରେ ରଖିବା ଉଚିତ। ଏମିତି ସେମାନେ ଯୁଦ୍ଧ କୁ ଚାହିଁଥିବା ଲୋକ—ଏକାଉଠି ରହିଥିବା, ଶୀଘ୍ର କ୍ରୋଧିତ, ଝଗଡା ପ୍ରିୟ, ସଦା ଆନନ୍ଦିତ ଏବଂ ସାହସୀ—ଏମାନେ ଯୁଦ୍ଧ କୁ ଚାହିଁଥିବା ଲୋକ ଭାବରେ ଜଣାଯିବା ଉଚିତ। ହାତୀର ଯୁଦ୍ଧ ନୀତି, ଜଳ ଯୋଗାଣ ଓ ଅନ୍ୟ ଆବଶ୍ୟକତା ବିବରଣା ହୋଇଛି। ଅସ୍ତ୍ର-ଶସ୍ତ୍ର ଚଳାଉଥିବା ଏବଂ ପଦାତି ଦଳ ର କର୍ତ୍ତବ୍ୟ ଏହିପରି ଦିଆଯାଇଛି; ଶତ୍ରୁ ଭଙ୍ଗ କରିବା ଏବଂ ନିଜ ସେନାକୁ ରକ୍ଷା କରିବା ପାଇଁ। ଚାମର ଅବରଣ ଧାରଣ କରିଥିବା ଦଳ ଭଙ୍ଗ କରିବା କର୍ତ୍ତବ୍ୟ ଏବଂ ଯୁଦ୍ଧରେ ଧନୁର୍ଧରଙ୍କୁ ଅପସାରଣ କରିବା ଉପାୟ ମଧ୍ୟ ବିବରଣା ହୋଇଛି। ଦୂରରୁ ପଛକୁ ଫେରିବା ଯାନ ମାନଙ୍କର କର୍ତ୍ତବ୍ୟ; ଶତ୍ରୁ ସେନାକୁ ଭୟଭୀତ କରିବା ରଥର କର୍ତ୍ତବ୍ୟ ଭାବରେ ଦିଆଯାଇଛି। ଘନ ଦଳ ଭଙ୍ଗ କରିବା, ଭଙ୍ଗ ହୋଇଥିବା ଦଳକୁ ଯୋଡିବା, ଦ୍ୱାର, ଦେଉଳ, ଗୋପ, ଗଛ ଭଙ୍ଗ କରିବା ହାତୀ ର କର୍ତ୍ତବ୍ୟ। ପଦାତି ପାଇଁ ଅସମତଳ ଭୂମି, ଘୋଡା ଓ ରଥ ପାଇଁ ସମତଳ ଭୂମି, ହାତୀ ପାଇଁ କାଦା ଭୂମି ଯୁଦ୍ଧ କ୍ଷେତ୍ର ଭାବରେ ଉପଯୁକ୍ତ। ଏପରି ଦଳ ଗଠନ କରିବା ଉଚିତ, ସୂର୍ଯ୍ୟ ପଛରେ ରଖି; ଶୁକ୍ର ଓ ସୂର୍ଯ୍ୟ ଦିଗ ଅନୁଯାୟୀ ଦିଗପାଳ ମାନଙ୍କୁ ରଖିବା ଉଚିତ, ମୃଦୁ ବାୟୁ ସହିତ। ଯୋଦ୍ଧା ମାନଙ୍କୁ ନାମ ଓ ବଂଶ ଉପରେ ପ୍ରେରଣା ଦେଇ, ବିଜୟ ଉପରେ ଭୋଗ ଏବଂ ପତିତ ହେଲେ ସ୍ୱର୍ଗ ଦାନ କରିବା ଉଚିତ। ଶତ୍ରୁ କୁ ଜିତିଲେ ଭୋଗ ମିଳେ; ପତିତ ହେଲେ ଉଚ୍ଚ ଦଶା ମିଳେ।