ଜ୍ଞାନୀମାନେ ଅଭିବ୍ୟକ୍ତି ଓ ଇଙ୍ଗিত ଦ୍ୱାରା ପରାମର୍ଶକୁ ଚିହ୍ନଟ କରନ୍ତି; ଏଭଳି ଦୀର୍ଘବର୍ଷ ଅନୁଭବୀ ମନ୍ତ୍ରୀ ଓ ଚିକିତ୍ସକମାନେ ରାଜାଙ୍କ କଥାକୁ ସଠିକ୍ ଭାବେ ବୁଝି ପାରନ୍ତି। ଏମିତି ଶ୍ରେଷ୍ଠ ପରାମର୍ଶ ଦ୍ୱାରା ରାଜା ସମୃଦ୍ଧି ଅর্জନ କରନ୍ତି, କାରଣ ସେମାନେ ରାଜାଙ୍କୁ ଧାରଣ କରନ୍ତି। ପରାମର୍ଶ ନିଶ୍ଚିତ କରି, ରାଜା ପରେ ଶାରୀରିକ ଅଭ୍ୟାସ, ଯାନ ଓ ଅସ୍ତ୍ର ବ୍ୟବହାରରେ ଲିପ୍ତ ହେବା ଉଚିତ। ପ୍ରଭାତେ ସ୍ନାନ କରି, ରାଜାଙ୍କୁ ବିଧିବତ୍ ବିଷ୍ଣୁଙ୍କ ଦର୍ଶନ ଓ ପୂଜା, ପବିତ୍ର ଅଗ୍ନିରେ ହୋମ ଦେଖିବା, ଓ ବ୍ରାହ୍ମଣମାନେ ସମ୍ମାନିତ ହେଉଛନ୍ତି କି ନାହିଁ ଦେଖିବା ଉଚିତ। ସନ୍ଧ୍ୟା ବେଳେ ଶାସ୍ତ୍ର, ଯୋଦ୍ଧା, ଅସ୍ତ୍ରଶାଳା ଓ ଧନାଗାର ନିରୀକ୍ଷଣ କରି, ନିଜ କର୍ତ୍ତବ୍ୟ ବିଷୟରେ ଚିନ୍ତନ କରିବା ଉଚିତ। ଗୁପ୍ତଚର ପଠାଇବା ଓ ଖାଦ୍ୟ ଚଖିବା ପରେ, ରାଜା ଅନ୍ତଃପୁରରେ ରହିବେ; ସଙ୍ଗୀତ, ଗୀତ ଓ ଅନ୍ୟମାନେ ତାଙ୍କୁ ସୁରକ୍ଷିତ କରିଥିବାବେଳେ ରାଜା ସଦା ଚଳାଚଳ କରିବେ। ଏବେ ପୁଷ୍କର କହିଲେ: ମୁଁ ଏବେ ଯୁଦ୍ଧଯାତ୍ରା ପାଇଁ ଉଚିତ ପ୍ରକ୍ରିୟା ବ୍ୟାଖ୍ୟା କରିବି; ସାତ ଦିନ ପରେ ଯେତେବେଳେ ରାଜା ଯାତ୍ରା କରିବେ, ସେତେବେଳେ କଣ କରିବା ଉଚିତ। ପ୍ରଥମ ଦିନ ହରି, ଶମ୍ଭୁ ଓ ବିନାୟକଙ୍କୁ ମିଠା ଓ ଅନ୍ୟାନ୍ୟ ନୈବେଦ୍ୟ ଦ୍ୱାରା ପୂଜିବା ଉଚିତ; ଦ୍ୱିତୀୟ ଦିନ ଦିଗ୍ପାଳମାନେ ପୂଜିତ ହେବେ, ଏବଂ ରାଜା ବିଶ୍ରାମ ନେବେ। ଶଯ୍ୟାରେ କିମ୍ବା ତାହାର ସାମ୍ନାରେ ଦେବତାମାନେ ପୂଜିତ ହେବା ପରେ, ରାଜା ମନୁଙ୍କୁ ସ୍ମରଣ କରିବେ—"ଶମ୍ଭୁ, ତ୍ରିନେତ୍ର, ରୁଦ୍ର ଓ ବରଦାତାଙ୍କୁ ନମସ୍କାର।" "ବାମନ, କୁବଜ, ସ୍ୱପ୍ନନାଥ, ଭଗ୍ୟଶାଳୀ, ଦେବଦେବ, ତ୍ରିଶୂଳଧାରୀ, ବୃଷଭବାହନଙ୍କୁ ନମସ୍କାର।" "ଏହେ ଶାଶ୍ୱତ, ସ୍ୱପ୍ନରେ ମୋତେ ଶୁଭାଶୁଭ ଦେଖାଇଦିଅ, ଜାଗ୍ରତରେ ଦୂର ଥିବା ଯାହା ତାହା ଜଣେଇଦିଅ"—ଏଭଳି ପୁରୋହିତ ମନ୍ତ୍ର ପଢିବେ। ତୃତୀୟ ଦିନ ଦିଗ୍ପାଳ ଓ ରୁଦ୍ରମାନେ ପୂଜିତ ହେବେ; ଚତୁର୍ଥ ଦିନ ଗ୍ରହମାନେ, ପଞ୍ଚମ ଦିନ ଅଶ୍ୱିନୀକୁମାରମାନେ ପୂଜିତ ହେବେ। ରାସ୍ତାରେ ଥିବା ଦେବତା, ନଦୀ ଓ ଅନ୍ୟମାନେ, ଏହାପରି ଦିବ୍ୟ, ମଧ୍ୟ ଓ ପୃଥିବୀରେ ବସିଥିବା ଦେବତାମାନେ ପୂଜିତ ହେବେ। ରାତିରେ ଭୂତଗଣ, ବାସୁଦେବ ଓ ଅନ୍ୟମାନେ, ଭଦ୍ରାକାଳୀ, ଶ୍ରୀ, ସମସ୍ତ ଦେବତାଙ୍କୁ ପୂଜିବା ଓ ପ୍ରାର୍ଥନା କରିବା ଉଚିତ। ବାସୁଦେବ, ସଙ୍କର୍ଷଣ, ପ୍ରଦ୍ୟୁମ୍ନ, ଅନିରୁଦ୍ଧ, ନାରାୟଣ, ପଦ୍ମଜ, ବିଷ୍ଣୁ, ନୃସିଂହ, ବରାହ; ସୂର୍ଯ୍ୟ, ସୋମ, କୁଜ, ଚନ୍ଦ୍ର, ଜୀବ, ଶୁକ୍ର, ଶନି; ରାହୁ, କେତୁ, ଗଣପତି, ସେନାନୀ, ଚଣ୍ଡିକା, ଉମା, ଲକ୍ଷ୍ମୀ, ସରସ୍ୱତୀ, ଦୁର୍ଗା, ବ୍ରହ୍ମାଣୀ ଓ ତାଙ୍କ ଗଣ; ରୁଦ୍ର, ଇନ୍ଦ୍ର ଓ ଅନ୍ୟମାନେ, ଅଗ୍ନି, ନାଗ, ତାର୍କ୍ଷ୍ୟ ଓ ଅନ୍ୟ ଦେବତା—ଏହି ସମସ୍ତେ ମୋତେ ବିଜୟ ପ୍ରଦାନ କରନ୍ତୁ। ସେମାନେ ଯୁଦ୍ଧରେ ଶତ୍ରୁମାନଙ୍କୁ ଦଳନ କରନ୍ତୁ, ନିଜ ନିବେଦିତ ନୈବେଦ୍ୟ ଗ୍ରହଣ କରନ୍ତୁ; ମୁଁ, ମୋ ପୁଅ, ମାତା ଓ ଦାସମାନେ, ଦେବତାମାନଙ୍କ ଶରଣଗତ। ମୁଁ ଆଗରୁ ଯେଉଁ ଦାନ ଦେଇଥିଲି, ତାହାଠାରୁ ବେଶି ଦାନ ଦେବି। ଷଷ୍ଠ ଦିନ ବିଜୟସ୍ନାନ କରିବା ଉଚିତ, ଯଥା ଅଭିଷେକରେ ହୁଏ; ସପ୍ତମ ଦିନ, ଯାତ୍ରା ଦିନ, ତ୍ରିବିକ୍ରମଙ୍କୁ ପୂଜିବା ଉଚିତ। ନୀରାଜନ ପାଇଁ ନିର୍ଦ୍ଦିଷ୍ଟ ମନ୍ତ୍ର ଦ୍ୱାରା ଅସ୍ତ୍ର ଓ ଯାନକୁ ଅଭିଷେକ କରିବା ଉଚିତ; ଶୁଭ ଓ ବିଜୟ ମନ୍ତ୍ର ଉଚ୍ଚାରଣ କରି, ଏହି ମନ୍ତ୍ର ପଢିବା ଉଚିତ—"ଯେଉଁ ସମସ୍ତ ଦେବତା ଶ୍ୱର୍ଗ, ମଧ୍ୟ ଓ ପୃଥିବୀରେ ବସିଛନ୍ତି, ସେମାନେ ତୁମକୁ ଦୀର୍ଘାୟୁ ଦିଅନ୍ତୁ; ଦିବ୍ୟ ସିଦ୍ଧି ଓ ଦିବ୍ୟ ଯାତ୍ରା ତୁମର ହେଉ।" "ସମସ୍ତ ଦେବତା ରକ୍ଷା କରନ୍ତୁ" ଏହି ଶବ୍ଦ ଶୁଣି ରାଜା ଧନୁଷ ଓ ବାଣ ନେଇ, "ଓ ସର୍ପଧନୁ" ମନ୍ତ୍ର ଉଚ୍ଚାରଣ କରି ଆଗେ ବଢ଼ିବେ। "ନଦ୍ୱିଣ୍ଣୋର୍" ମନ୍ତ୍ର ଉଚ୍ଚାରଣ କରି, ପୂର୍ବଦିଗରୁ ଆରମ୍ଭ କରି ବାମ ପା ଏକୋଇଶି ଦିଗରେ ରଖିବେ। ଏହାପରେ ହାତୀ, ରଥ, ଘୋଡ଼ା ଓ ଅନ୍ୟ ଯାନକୁ କ୍ରମଶଃ ଆରୋହଣ କରି, ସଙ୍ଗୀତର ସାଥିରେ ଆଗକୁ ଯିବେ, ପଛକୁ ଦେଖିବେ ନାହିଁ। ଏକ କ୍ରୋଶ ଦୂର ଯାଇ, ରାଜା ରୁକି ଦେବତା ଓ ବ୍ରାହ୍ମଣମାନେ ପୂଜିବେ; ପରେ ନିଜ ସେନାକୁ ସୁରକ୍ଷା କରି, ବିଦେଶ ଭୂମିକୁ ପ୍ରବେଶ କରିବେ। ଦେବତାଙ୍କ ପୂଜା କରିବା ଏଠାରେ କଦାପି ଅବହେଳା କରିବା ଉଚିତ ନୁହେଁ। ସେଠାର ଲୋକମାନେ ଅପମାନିତ ହେବା ଉଚିତ ନୁହେଁ; ବିଜୟ ପାଇଁ ନିଜ ନଗରକୁ ଫେରିଲେ, ରାଜା ଦେବତାମାନେ ପୂଜିବେ ଓ ଦାନ ଦେବେ। ଯୁଦ୍ଧ ହେବା ଦ୍ୱିତୀୟ ଦିନ, ହାତୀ, ଘୋଡ଼ା ଓ ଅନ୍ୟମାନେ ସ୍ନାନ କରାଯିବେ, ଓ ନରସିଂହଙ୍କୁ ପୂଜିବେ। ରାତିରେ ରାଜଚିହ୍ନ—ଛତା, ଅସ୍ତ୍ର ଓ ଗଣମାନେ ପୂଜିତ ହେବେ; ପ୍ରଭାତେ ନରସିଂହ, ସମସ୍ତ ଯାନ ଓ ଅନ୍ୟମାନେ ବିନା ଅପବାଦରେ ପୂଜିତ ହେବେ। ପୁରୋହିତ ଅଗ୍ନିହୋମ କରି, ବ୍ରାହ୍ମଣମାନେ ସମ୍ମାନିତ କରିବେ; ଧନୁଷ ବାଣ ନେଇ, ହାତୀ ଓ ଅନ୍ୟ ଯାନ ଆରୋହଣ କରି ଆଗକୁ ଯିବେ। ଶତ୍ରୁମାନେ ଦେଖିପାରିବେ ନାହିଁ ଏମିତି ଏକ ସ୍ଥାନରେ ବ୍ୟୁହ ଗଠନ କରିବେ; ଅଳ୍ପ ସେନା ସହ ଏକଠା କରି, ଆବଶ୍ୟକ ଅନୁଯାୟୀ ବଡ଼ କରିବେ। ଅଳ୍ପ ଓ ବହୁ ସେନା ପାଇଁ ସୂଚୀବ୍ୟୁହ ଯୋଗ୍ୟ; ବ୍ୟୁହଗୁଡ଼ିକ ଅଙ୍ଗ ଓ ବସ୍ତୁ ଆକାରରେ ବର୍ଣ୍ଣିତ। ଗରୁଡ଼, ମକର, ଚକ୍ର, ଶ୍ୟେନ, ଅର୍ଧଚନ୍ଦ୍ର, ବଜ୍ର, ରଥ ବ୍ୟୁହ ବିବର୍ଣ୍ଣନ ହୋଇଛି। ବୃତ୍ତ, ସମସ୍ତମଙ୍ଗଳ, ଓ ସୂଚୀବ୍ୟୁହ—ଏହି ବ୍ୟୁହଗୁଡ଼ିକ ଅଛି; ସେନା ବ୍ୟୁହର ଅନୁଷ୍ଠାନ ସମସ୍ତରେ ପଞ୍ଚଭାଗ ରୂପରେ ଅଛି। ଦୁଇଟି ପାଖ, ଦୁଇଟି ଉପପାଖ ଓ ପଞ୍ଚମ ଅବଶ୍ୟ ରହିବା ଉଚିତ; ଜଣେ କିମ୍ବା ଦୁଇ ଭାଗ ସହ ଯୁଦ୍ଧ କରିପାରିବେ। ସେମାନଙ୍କୁ ରକ୍ଷା ପାଇଁ ତିନିଟି ଭାଗ ନିର୍ଦ୍ଧାରଣ କରିବେ; ବ୍ୟୁହ ଗଠନ କେବେ ରାଜା ନିଜେ କରିବା ଉଚିତ ନୁହେଁ। ମୂଳ କଟିଗଲେ ବିନାଶ ନିଶ୍ଚିତ; ରାଜା ନିଜେ ଯୁଦ୍ଧ କରିବା ଉଚିତ ନୁହେଁ, ସେନା ପଛରେ ଏକ କ୍ରୋଶ ଦୂରେ ରହିବା ଉଚିତ। ସେଠାରେ ମୁଖ୍ୟ ସେନା ଭାଙ୍ଗିଗଲେ, ଆଉ କୌଣସି ପ୍ରତିରୋଧ ହେବା ନାହିଁ। ସେନାକୁ ଅତ୍ୟଧିକ ଘନ ନ କରିବେ, ଅତ୍ୟଧିକ ଛିଟାମିଟା ମଧ୍ୟ କରିବେ ନାହିଁ, ଯେଉଁଠାରେ ଅସ୍ତ୍ର ଓ ଅସ୍ତ୍ର ଏକାଉପରେ ଲାଗିବ ନାହିଁ।