ଏକ ସମୟର କଥା, ରାଜ୍ୟର ଶାସକ ଏକ ମହାନ ଲାଭ ଦେଖିଲେ, ସେ ତାହାକୁ ଗ୍ରହଣ କରିବା ଉଚିତ୍; କିନ୍ତୁ ଯଦି ସମସ୍ତ ଶକ୍ତି ହରାଇ ଦେଇଛନ୍ତି, ତେବେ ସେ ସରଣାଗତି ନେବା ଉଚିତ୍। ପୁଷ୍କର ଏହି ଦିନଚର୍ୟା ବିଷୟରେ ବଖ୍ୟା କରିଲେ—ରାଜା ରାତିର ଶେଷ ଦୁଇ ମୁହୂର୍ତ୍ତ ଅବଶିଷ୍ଟ ରହିଲେ, ଶୟନ ଛାଡି ଦିଅ। ତାଲବାଦ୍ୟ, ବାର୍ଦ୍ଦ ଓ ଗୀତର ଶବ୍ଦରେ, ଏହି ଗୁପ୍ତ ଲୋକମାନେ କିଏ ତାଙ୍କ ଲୋକ ନୁହେଁ, ଏହା ଚିହ୍ନିବା ଦେଖିବା ଉଚିତ୍। ତାପରେ, ରାଜା ଆୟ-ବ୍ୟୟ ଭିତ୍ତିରେ ଖବର ଶୁଣିବା, ଆବଶ୍ୟକ କାର୍ଯ୍ୟ କରିବା, ଶୌଚ କରି ପ୍ରସ୍ରବଣ କକ୍ଷକୁ ଯିବା ଉଚିତ୍। ଦନ୍ତ ଶୁଧ କରି, ରାଜା ନାହାଁ, ଉଷା-ପୂଜା କରି, ଵାସୁଦେବଙ୍କୁ ଜପ ଦ୍ୱାରା ବନ୍ଦନା କରିବା ଉଚିତ୍। ଶୁଦ୍ଧ ହୋଇ ଅଗ୍ନିକୁ ଅଘ୍ରୟଣ ଦେବା, ପିତୃମାନେ ପାଇଁ ଜଳ ଦେବା, ଦ୍ୱିଜମାନଙ୍କ ଆଶୀର୍ବାଦ ସହିତ ସୁବର୍ଣ୍ଣ ଗାଈ ଦାନ କରିବା ଉଚିତ୍। ଅଭିଷିକ୍ତ ଓ ଶୃଙ୍ଗାରିତ ହୋଇ, ରାଜା ସୁବର୍ଣ୍ଣ ଦର୍ପଣରେ ନିଜ ମୁହଁ ଦେଖିବା, ଦିନର ମଙ୍ଗଳ ଶୁଣିବା ଉଚିତ୍। ନିର୍ଦ୍ଦିଷ୍ଟ ଔଷଧ ଗ୍ରହଣ କରି, ଶୁଭ କାର୍ଯ୍ୟ କରି, ଗୁରୁଙ୍କୁ ଦେଖି ଆଶୀର୍ବାଦ ନେଇ, ସଭାକୁ ଯିବା ଉଚିତ୍। ସେଠି ବ୍ରାହ୍ମଣ, ମନ୍ତ୍ରୀ, ପରାମର୍ଶଦାତା ଓ ସମ୍ମାନିତ କର୍ମଚାରୀମାନେ ଦ୍ୱାରପାଳ ଦ୍ୱାରା ପରିଚୟ ଦିଆଯିବେ। ଏହି ସମୟରେ, ରାଜା ଏତିହାସ ଓ ବର୍ତମାନ ଘଟଣା ଶୁଣିବା, ନିର୍ଣ୍ୟୟ ନେଇବା, ଆଇନ ମାମଲା ଦେଖିବା ଓ ପରାମର୍ଶଦାତା ମାନେ ସହିତ ଚର୍ଚ୍ଚା କରିବା ଉଚିତ୍। ଅଭିଜ୍ଞ ବ୍ୟକ୍ତିମାନେ ଭାବ ଓ ଉଙ୍ଗଳି ଦ୍ୱାରା ଉପଦେଶ ବୁଝନ୍ତି; ଦୀର୍ଘ ଅନୁଭବ ଥିବା ମନ୍ତ୍ରୀ ଓ ଚିକିତ୍ସକ ଉଚିତ୍ ଶବ୍ଦ ବୁଝନ୍ତି। ଏହିପରି ମନ୍ତ୍ରୀମାନେ ରାଜାଙ୍କୁ ସମୃଦ୍ଧି ଦେଉଛନ୍ତି; ଏହି ଉପଦେଶ ଦେଇ ରାଜା ବ୍ୟାୟାମ, ଯାନ ଓ ଅସ୍ତ୍ର ବ୍ୟବହାର କରିବା ଉଚିତ୍। ପ୍ରଭାତରେ ନାହାଁ ହୋଇ, ରାଜା ଶିଖ୍ୟା ପୂଜିତ ଵିଷ୍ଣୁଙ୍କୁ ଦେଖିବା, ଅଗ୍ନିକୁ ଅଘ୍ରୟଣ ଦେଖିବା, ଏବଂ ବ୍ରାହ୍ମଣମାନେ ସମ୍ମାନିତ ହେଉଛନ୍ତି କି ନାହିଁ ଦେଖିବା ଉଚିତ୍। ପ୍ରସ୍ଥାନ ପୂର୍ବରୁ ଶସ୍ତ୍ର, ସେନା, ଅସ୍ତ୍ରାଗାର, ଧନକୋଷ ଦେଖିବା, ସନ୍ଧ୍ୟା ପୂଜା କରି ନିଜ କର୍ତ୍ତବ୍ୟ ବିଷୟରେ ଚିନ୍ତା କରିବା ଉଚିତ୍। ରାଜା ଗୁପ୍ତଚର ପଠାଇ ଖାଦ୍ୟ ଚେଷ୍ଟା କରି, ଅନ୍ତଃପୁରରେ ରହିବା ଉଚିତ୍; ସଙ୍ଗୀତ ଓ ଗୀତ, ଅନ୍ୟମାନେ ଦ୍ୱାରା ସୁରକ୍ଷିତ ରହିବା ଉଚିତ୍। ପୁଷ୍କର ଏବେ ସେନା ଯାତ୍ରା ନିୟମ ବଖ୍ୟା କରିଲେ—ସାତ ଦିନ ପରେ ରାଜା ପ୍ରସ୍ଥାନ କରିବାକୁ ଯାଉଛନ୍ତି। ପ୍ରଥମ ଦିନ ହରି, ଶମ୍ଭୁ, ଵିନାୟକଙ୍କୁ ମିଠା ଓ ଅନ୍ୟ ଉପଚାର ଦେଇ ପୂଜା କରିବା; ଦ୍ୱିତୀୟ ଦିନ ଦିଗପାଳମାନେ ପୂଜା କରିବା ପରେ ବିଶ୍ରାମ କରିବା। ଶୟନ ଉପରେ କିମ୍ବା ପୂର୍ବରେ ଦେବତାମାନେ ପୂଜା କରି, ମନୁଙ୍କୁ ସ୍ମରଣ କରିବା—‘ଶମ୍ଭୁ, ତ୍ରିନେତ୍ର, ରୁଦ୍ର, ଵରଦାତା’ କୁ ନମସ୍କାର। ‘ବାମନ, ବିକଳ, ସ୍ୱପ୍ନେଶ୍ୱର, ତ୍ରିଶୂଳଧାରୀ, ବୃଷଭାରୋହୀ ଦେବତା, ଆପଣ ମୋତେ ନିଜ ସ୍ୱପ୍ନରେ ଶୁଭ-ଅଶୁଭ ଦେଖାନ୍ତୁ; ଜାଗ୍ରତ ସମୟରେ ଦୂର ଘଟଣା ଦେଖାନ୍ତୁ’—ପୁଜାରି ଏହି ମନ୍ତ୍ର ପଢିବା ଉଚିତ୍। ତୃତୀୟ ଦିନ ଦିଗପାଳ ଓ ରୁଦ୍ରମାନେ ପୂଜା; ଚତୁର୍ଥ ଦିନ ଗ୍ରହମାନେ ପୂଜା; ପଞ୍ଚମ ଦିନ ଅଶ୍ୱିନୀ ଦେବତାମାନେ ପୂଜା କରିବା ଉଚିତ୍। ଯାତ୍ରା ପଥର ଦେବତା, ନଦୀ ଓ ଅନ୍ୟମାନେ ପୂଜା; ଦେବତାମାନେ ଦ୍ୱାରା ଅଘ୍ରୟଣ ଦେଉଛନ୍ତି, ସେମାନେ ଆକାଶ, ମଧ୍ୟ ଓ ପୃଥିବୀରେ ବସିଥିବା ଦେବତାମାନେ ପୂଜା କରିବା ଉଚିତ୍। ରାତିରେ ଭୂତ ଗଣ, ଵାସୁଦେବ, ଭଦ୍ରାକାଳୀ, ଶ୍ରୀ, ଏବଂ ସମସ୍ତ ଦେବତାକୁ ପୂଜା କରିବା। ଵାସୁଦେବ, ସଙ୍କର୍ଷଣ, ପ୍ରଦ୍ୟୁମ୍ନ, ଅନିରୁଦ୍ଧ, ନାରାୟଣ, ପଦ୍ମଜ, ବିଷ୍ଣୁ, ନୃସିଂହ, ବରାହ; ସୂର୍ଯ୍ୟ, ସୋମ, କୁଜ, ଚନ୍ଦ୍ର, ଜୀବ, ଶୁକ୍ର, ଶନି; ରାହୁ, କେତୁ, ଗଣପତି, ସେନାନୀ, ଚଣ୍ଡିକା, ଉମା, ଲକ୍ଷ୍ମୀ, ସରସ୍ୱତୀ, ଦୁର୍ଗା, ବ୍ରହ୍ମାଣୀ ନେତୃତ୍ୱର ଦେବୀଗଣ; ରୁଦ୍ର, ଇନ୍ଦ୍ର, ଅଗ୍ନି, ନାଗ, ତାର୍କ୍ଷ୍ୟ ଓ ଅନ୍ୟ ଦେବତାମାନେ, ଆକାଶ, ମଧ୍ୟ ଓ ପୃଥିବୀରେ ବସିଥିବା ଦେବତାମାନେ ମୋତେ ଜୟ ଦିଅନ୍ତୁ। ସେମାନେ ଶତ୍ରୁମାନେ ଦଳନ କରନ୍ତୁ, ଅଘ୍ରୟଣ ଗ୍ରହଣ କରି; ମୁଁ ମୋ ପୁଅ, ମାତା, ଦାସମାନେ ସହିତ ଆପଣଙ୍କୁ ସରଣାଗତି ନେଇଛି। ମୁଁ ପ୍ରସ୍ଥାନ କରିବା ପରେ, ପୂର୍ବ ଦିଆଯାଇଥିବା ଦାନଠାରୁ ବଡ଼ ଦାନ ଦେବି। ଛଠ ଦିନ ଜୟ ସ୍ନାନ କରିବା, ଅଭିଷେକ ରିତିରେ; ସପ୍ତମ ଦିନ ପ୍ରସ୍ଥାନ ଦିନ, ତ୍ରିବିକ୍ରମଙ୍କୁ ପୂଜା କରିବା। ନୀରାଜନ ମନ୍ତ୍ର ଦ୍ୱାରା ଅସ୍ତ୍ର, ଯାନ ଅଭିଷେକ କରି, ଶୁଭ ଓ ଜୟ ମନ୍ତ୍ର ଚାନ୍ତ କରିବା। ‘ଯେଉଁ ଦେବତାମାନେ ଆକାଶ, ମଧ୍ୟ ଓ ପୃଥିବୀରେ ବସିଛନ୍ତି, ସେମାନେ ଆପଣଙ୍କୁ ଦୀର୍ଘ ଆୟୁ ଦିଅନ୍ତୁ; ଦିବ୍ୟ ଜୟ ଦିଅନ୍ତୁ; ଏହି ଦିବ୍ୟ ଯାତ୍ରା ଆପଣଙ୍କୁ ହେଉ।’ ଏହି ମନ୍ତ୍ର ଶୁଣି, ରାଜା ଧନୁଷ୍ୟ ଓ ତୀର ନେଇ, ‘ଓ ସର୍ପ ଧନୁଷ୍ୟ’ ମନ୍ତ୍ର ଚାନ୍ତ କରି ପ୍ରସ୍ଥାନ କରିବା ଉଚିତ୍। ‘ନଦ୍ୱିଣ୍ଣୋର’ ଚାନ୍ତ କରି, ପ୍ରଥମେ ପୂର୍ବ ଦିଗରୁ ଶୁରୁ କରି ବାମ ପାଦ ରଖିବା; ଏହିପରି ବତିଶି ଦିଗରେ ଅନୁସ୍ରମଣ କରିବା। ହାତୀ, ରଥ, ଅଶ୍ୱ, ଯାନ ଅନୁସାରେ ଚଢ଼ି, ସଙ୍ଗୀତ ସହିତ ଆଗକୁ ଯିବା, ପଛକୁ ଦେଖିବା ନୁହେଁ। ଏକ କ୍ରୋଶ ଦୂର ଯିବା ପରେ, ଦେବତା ଓ ବ୍ରାହ୍ମଣମାନେ ପୂଜା କରିବା, ପରେ ବିଦେଶୀ ଭୂମିକୁ ଯିବା, ନିଜ ସେନାକୁ ସୁରକ୍ଷିତ କରିବା। ଦେବତାଙ୍କ ପୂଜା କରିବା ବିସ୍ମୃତି କରିବା ଉଚିତ୍ ନୁହେଁ। ସେଠି ଲୋକମାନେ ସହିତ ଅପମାନ କରିବା ଉଚିତ୍ ନୁହେଁ; ଜୟ ଲାଭ କରି ନିଜ ସହରକୁ ଫେରିଲେ, ଦେବତାମାନେ ପୂଜା କରି, ଦାନ ଦେବା ଉଚିତ୍। ଯୁଦ୍ଧ ଦିନ ଦ୍ୱିତୀୟ ଦିନରେ, ହାତୀ, ଅଶ୍ୱ ଓ ଅନ୍ୟମାନେ ସ୍ନାନ କରି, ନରସିଂହଙ୍କୁ ପୂଜା କରିବା ଉଚିତ୍। ରାତିରେ ରାଜସିମ୍ବଲ୍—ଛତା, ଅସ୍ତ୍ର, ଗଣମାନେ ପୂଜା କରିବା; ପ୍ରଭାତରେ ନରସିଂହ, ସମସ୍ତ ଯାନ ଓ ଅନ୍ୟମାନେ ପୂଜା କରିବା ଉଚିତ୍। ଏହିପରି ରାଜାଙ୍କ ଦିନଚର୍ୟା, ପ୍ରସ୍ଥାନ ଓ ଯୁଦ୍ଧ ଯାତ୍ରାର ନିୟମ ଅତି ଶ୍ରେଷ୍ଠ ଓ ଶୁଭ ଭାବରେ ପାଳନ କରିବା ଉଚିତ୍।