ଏକ ସମୟରେ, ରାମଙ୍କୁ ଶାସ୍ତ୍ରୀୟ ଶୁଭ-ଅଶୁଭ ଚିହ୍ନଗୁଡିକ ବିଷୟରେ ବିଶେଷ ଜ୍ଞାନ ଦେବାକୁ ପୁଷ୍କର ଆରମ୍ଭ କଲେ। ସେ କହିଲେ, କ୍ରୂର ଚିହ୍ନଗୁଡିକ ମଧ୍ୟରେ ଯେତେବେଳେ ତାରା, ଗ୍ରହ ବା ସମାନ କିଛି ଉଦୟ ହୁଏ, ସେଠାରେ ଦୀପ୍ତ ଚିହ୍ନ ଦେଖିବାକୁ ମିଳେ; ଯେତେବେଳେ ସୂର୍ୟ ଚଳିବାକୁ ଯାଉଛି, ସେଠାରେ ଧୂମ୍ର ଚିହ୍ନ ଦେଖିବାକୁ ମିଳେ। ଏହି ଚିହ୍ନ ଥିଲେ ଏହା ଦୀପ୍ତ, ଛାଡିଦେଲେ ଏହା ଅଗ୍ନିମୟ ଭାବରେ ଗଣାଯାଏ। ଏହି ତିନିଟି ଦୀପ୍ତ ଚିହ୍ନ ରହିଛି, ଏବଂ ଅନ୍ୟ ପାଞ୍ଚଟି ଶାନ୍ତ ଚିହ୍ନ ରହିଛି। ଯେତେବେଳେ ଦୀପ୍ତ ଚିହ୍ନ କୌଣସି ଦିଗରେ ଦେଖାଯାଏ, ଏହାକୁ ଦିଗ-ଚିହ୍ନ କୁହାଯାଏ; ଗାଁ, ଜଙ୍ଗଲ ବା ଅରଣ୍ୟରେ ଦେଖିଲେ ଏହା ଗୃହସ୍ଥ ଚିହ୍ନ ହୁଏ, ନିଷ୍ଠାବନ୍ଧ ଗଛରେ ଦେଖିଲେ ମଧ୍ୟ ଏହିପରି। ଅଶୁଭ ସ୍ଥାନରେ ଦେଖିଲେ ଏହା ସ୍ଥାନ-ଦୀପ୍ତ ଚିହ୍ନ ହୁଏ, ଅନୁଚିତ କାର୍ଯ୍ୟ କଲେ ଏହା କ୍ରିୟା-ଦୀପ୍ତ ଚିହ୍ନ ହୁଏ। ଅସମ୍ବିତ୍ ଭୟଙ୍କର ଚିତ୍କାର ହେଲେ ଏହା ଶବ୍ଦ-ଦୀପ୍ତ ଚିହ୍ନ, ଏବଂ କେବଳ ମାଂସ ଭୋଜନ କରୁଥିବା ପ୍ରଜା ହେଲେ ପ୍ରଜା-ଦୀପ୍ତ ଚିହ୍ନ ହୁଏ। ଦୀପ୍ତ ଚିହ୍ନରୁ ଶାନ୍ତ ଫଳ ଚିହ୍ନିବାକୁ ହୁଏ, ମିଶ୍ର ଚିହ୍ନରୁ ମିଶ୍ର ଫଳ ଦେଖିବାକୁ ହୁଏ, ଏହାର ଫଳ ଭଲ ବା ମନ୍ଦ ହେବା ସଠିକ୍ ଭାବେ କୁହିବାକୁ ହୁଏ। ଗାଁରେ ରହୁଥିବା ପ୍ରାଣୀମାନେ ହେଉଛନ୍ତି ଗାଈ, ଘୋଡା, ଉଠ, ଗଧା, କୁକୁର, ମାନା, ଗୃହ ଚିପୁଣି, ଚଉଁ, ଉଲୁ, କଉଁ, ଅନ୍ୟାନ୍ୟ। ମାଉସି ଓ କୁକୁଡି ଗୃହସ୍ଥ ହେଲେ ମଧ୍ୟ ଜଙ୍ଗଲରେ ଘୁଞ୍ଚିବା ଦେଖିବାକୁ ମିଳେ, ଏହାର ଚିହ୍ନ ଏହାର ଆକୃତି ଉପରେ ନିର୍ଭର କରେ। ଏହି ପ୍ରାଣୀମାନେ ମଧ୍ୟ ଦିନ ଓ ରାତିରେ ଘୁଞ୍ଚିଥିବା ଭିନ୍ନ ଭିନ୍ନ ପ୍ରକାର ଅଛି। ଦିନ ଘୁଞ୍ଚିବା ପ୍ରାଣୀମାନେ ହେଉଛନ୍ତି କଉଁ, ମୟୂର, ଚକ୍ରା, ଗଧା, ପାରା, କାଉଁ, କୁଲାହା, କୁକୁଭା, ଶ୍ୟାମା, ଅଞ୍ଜନା, ବାନର; ରାତି ଘୁଞ୍ଚିବା ହେଉଛନ୍ତି ବାଗୁର୍ୟୁ, ଉଲୁ, ଶରଭା, କଉଁ, କୁମ୍ଭୀ, କଛିଆ, ଲାଲ ଓ କ୍ଷୁଦ୍ର ପ୍ରାଣୀମାନେ। ଏଉଁ ଦିନ ଓ ରାତି ଦୁଇଟିରେ ଘୁଞ୍ଚିଥିବା ଅନେକ ପ୍ରାଣୀ ଅଛି—କୁକୁର, ଶଣ୍ଡ, ଶାଳ, ବାଘ, କୁକୁ, କଉଁ, ଘୋଡା, କଉପୀନଧାରୀ, ଚିପୁଣି। ଯେଉଁ ପ୍ରାଣୀମାନେ ଦଳରେ ଆଗରେ ଚଲିଥିବା, ସେମାନେ ନେତୃତ୍ୱ କରନ୍ତି; ଯେଉଁମାନେ ଭାର ବୋହନ୍ତି, ସେମାନେ ପଛରୁ ମୃତ୍ୟୁ ଆଣନ୍ତି। ଏହିପରି, ଯେତେବେଳେ କଉଁ ଘରରୁ ଆସି ସାମ୍ନାରେ କୁହିଥାଏ, ଏହା ରାଜାଙ୍କ ଅପମାନ ବା ଭୋଜନରେ ମତଭେଦ ସୂଚାଏ, ବାମ ପାଖରେ ହେଲେ। ଯାତ୍ରା ଦିନେ ଯାତ୍ରୀ ଗାଡିରେ ଯାଉଥିବାବେଳେ, କଉଁ ଦେଖିବା ଶୁଭ, ଦୁଇପାଖରେ ଯାଉଥିଲେ। ମୟୂର ଅସମ୍ବିତ ଚିତ୍କାର କଲେ ଚୋରଙ୍କ ଚୋରି ସୂଚାଏ। ଯାତ୍ରାରେ ଯଦି ହରିଣା ସାମ୍ନାରେ ଦେଖାଯାଏ, ଏହା ମୃତ୍ୟୁ ଆଣେ; ଏହିପରି ଭାଲୁ, ଶୁଆ, ଶାଳ, ବାଘ, ସିଂହ, ମାଉସି, ଗଧା ଦେଖିଲେ ମଧ୍ୟ ଏହିପରି ଅଶୁଭ। ପ୍ରତିଲୋମ ପକ୍ଷୀ, ଖରା ଦୁର୍ଦ୍ଧର୍ଷ ଚିତ୍କାର, ବାମ ପାଖରେ କପିଞ୍ଜଳ, ଏବଂ ସର୍ବୋତ୍ତମ ଡାହାଣ ପାଖରେ ଅଛି। ତିତିରି ପକ୍ଷୀ ପଛରୁ ଦେଖିଲେ ଅପବିତ୍ର ଫଳ ଦିଏ; କିନ୍ତୁ ଏନା, ଶୁଆ, ପୃଷତା ବାମ ପାଖରୁ ଆସି ଡାହାଣକୁ ଯାଉଥିଲେ ଶୁଭ ହୁଏ। ପକ୍ଷୀ ଡାହାଣରୁ ଆସି ବାମକୁ ଯାଉଥିଲେ ଆକାଂକ୍ଷିତ ଫଳ ଦିଏ; ଶୁଭ ହୁଏ ଶ୍ୟାମା, ନାଚ୍ଛୁ, ଶୂହ, ପିଙ୍ଗଳା, ଗୃହ ଚିପୁଣି। ମହିଳା ଶୁଆ, ପରପୁଷ୍ଟା, ପୁନ୍ନାମାନା, ବାମ ପାଖରୁ ଆସୁଥିବା, ମହିଳା ନାମରେ ଥିବା, ଭାସା, କାରୁଷା, କପିଶ୍ରୀ, କର୍ଣ୍ଣଚ୍ଛିତ ମଧ୍ୟ ଏହିପରି ଅନ୍ତର୍ଗତ। କପିଶ୍ରୀ, କର୍ଣ୍ଣ, ପିପ୍ୟିକା, ରୁରୁ, ଏନା ଡାହାଣରୁ ଆସିଲେ ଶୁଭ; ଶଣ୍ଡ, ସାପ, କୁମ୍ଭୀ, ଶୁଆ, ଚିପୁଣି ମଧ୍ୟ ଏହିପରି। ବିପରୀତ ଦିଗରୁ ବାନର ବା ଭାଲୁ ଆସିଲେ ଅଶୁଭ; କିନ୍ତୁ ଦୈନିକ ଅନୁସରଣ କରୁଥିବା ପକ୍ଷୀ ଯାତ୍ରୀ ପାଇଁ ଫଳଦାୟକ। ସେହି ଦିନରେ ଏହାର ଫଳ ବିଦ୍ୱାନ ଲୋକ କୁହିବାକୁ ହୁଏ; ମଦୋନ୍ମତ, ଖାଦ୍ୟ ଖୋଜୁଥିବା, ଶିଶୁ, ବିରୋଧୀ ପକ୍ଷୀ ମଧ୍ୟ ଏହିପରି ଚିହ୍ନ ଦେଖିବାକୁ ହୁଏ। ଯଦି ପକ୍ଷୀ ଘରର ସୀମା ଭିତରକୁ ଯାଇ ରହିଯାଏ, ଏହା ଫଳହୀନ; କିନ୍ତୁ ଏହା ଏକ, ଦୁଇ, ତିନି, ଚାରି ଥର କୁହିଲେ ଶୁଭ ଫଳ ଦିଏ। ପାଞ୍ଚ ବା ଛଅ ଥର କୁହିଲେ ଫଳହୀନ; ସାତ ଥର କୁହିଲେ ଫଳଦାୟକ, ଏହାଠାରୁ ଅଧିକ ହେଲେ ଫଳହୀନ। ଏହା ଲୋକଙ୍କୁ ଭୟ ଦିଏ, ଗାଡି ପାଇଁ ଭୟ ଆଣେ; ଜ୍ୱାଳାନଳା ବା ସୂର୍ୟମୁଖୀ ନାମକ ପକ୍ଷୀ ଭୟ ବୃଦ୍ଧି କରେ। ଯଦି ହରିଣା ପ୍ରଥମେ ଏକ ଶୁଭ ସ୍ଥାନରେ ଦେଖାଯାଏ, ଏହା ଏକ ବର୍ଷ ପାଇଁ ଲୋକଙ୍କୁ ଶୁଭ ଦିଏ; ଅଶୁଭ ସ୍ଥାନରେ ମଧ୍ୟ ଏହି ଶୁଭ। ପ୍ରଥମ ଦିନ ଦେଖିଥିବା ଲୋକ ଏହି ବର୍ଷର ଫଳ ଜାଣିପାରିବେ। ପୁଷ୍କର ଆଉ କହିଲେ—ଯଦି ଅନେକ କଉଁ ଏକ ନିର୍ଦ୍ଦିଷ୍ଟ ପଥ ଦ୍ୱାରା ସହରକୁ ଯାଉଥିବା ବେଳେ, ସେହି ପଥ ବନ୍ଦ ହେଉଛି, ସେଠାରେ ସହର ଅଧିକୃତ ହେବ। ଯଦି କଉଁ ସେନାରେ ବିଶ୍ରାମ କରି କୁହିଥାଏ, ବାମ ପାଖରେ, ଭୟଭୀତ ବା ଅସ୍ଥିର ହେଲେ, ବଡ଼ ଭୟ ଆଣେ। ଏହା ଛାୟା, ଅଙ୍ଗ, ଗାଡି, ଜୁତ, ଛତା, ବସ୍ତ୍ର ଓ ଏହା ସମାନ କିଛି କାମ କଲେ, ଯଦି ଏହାକୁ ପୂଜା କରାଯାଏ ତେବେ ମୃତ୍ୟୁ, କିନ୍ତୁ ଆକାଂକ୍ଷିତ କାମ ପାଇଁ ବ୍ୟବହାର କଲେ ଶୁଭ। ଯଦି କଉଁ ଦ୍ୱାରରେ ଘୂରିବା କରେ ଯେତେବେଳେ କେହି ଘରରେ ନାହିଁ, ବା ଲାଲ ବା ଜଳିଥିବା ଦ୍ରବ୍ୟ ଘରକୁ ଫେଙ୍ଗିଥାଏ, ଏହା ଅଗ୍ନି ଆଣେ। ଲାଲ ଦ୍ରବ୍ୟ ସାମ୍ନାରେ ରଖିଲେ, ଏହା କାରାଗାର ଫଳ। ହଳଦିଆ, ସୁନା ବା ଚାନ୍ଦି ଦ୍ରବ୍ୟ ଆଣିଲେ ଲାଭ; ଏହା ନେଇଗଲେ ହାରାଇବା। ସାମ୍ନାରେ ଧନ ମିଳିଲେ ଲାଭ; କଚା ମାଂସ ଛାଡିଲେ ଭୂମି ଲାଭ; କାଦି ଫେଙ୍ଗିଲେ ଭୂମି ଲାଭ; ରତ୍ନ ଦେଇଲେ ବଡ଼ ସ୍ୱାମୀତ୍ୱ। ଯାତ୍ରୀ ପାଇଁ ଶୁଭ କଉଁ ସୁରକ୍ଷା ଓ ସଫଳତା ଆଣେ; ଅଶୁଭ କଉଁ ଭୟ ଓ ବିଫଳତା ଆଣେ। ସାମ୍ନାରେ କୁହିଥିବା କଉଁ ଯାତ୍ରାରେ ବାଧା ଆଣେ। ବାମ କଉଁ ଶୁଭ, ଡାହାଣ କଉଁ ହାରାଇବା; ବାମ କଉଁ ଠିକ୍ ଦିଗରେ ଯାଉଥିଲେ ଶ୍ରେଷ୍ଠ, ମଧ୍ୟ କଉଁ ଡାହାଣ ଭାବରେ ଗଣାଯାଏ; ବାମ କଉଁ ବିପରୀତ ଦିଗରେ ଯାଉଥିଲେ ଯାତ୍ରା ବାଧା। ଯଦି କଉଁ ଘରକୁ ଆକାଂକ୍ଷିତ କାମ ପାଇଁ ଯାଉଥାଏ, ଏହା କାମ ସିଦ୍ଧି ଦିଏ।