ଏହି ଶ୍ରେଣୀବଦ୍ଧ ଶାସ୍ତ୍ରବାଣୀରେ, ରାଜସେବକଙ୍କ ନୀତି ଓ ରାଜ୍ୟପାଳନର ମହତ୍ତ୍ୱପୂର୍ଣ୍ଣ ନିୟମଗୁଡ଼ିକୁ ପୁଷ୍କର ମହାର୍ଷି ବିସ୍ତୃତ ଭାବେ ବ୍ୟାଖ୍ୟା କରିଛନ୍ତି। ସେଉଁଠାରେ, ଏକ ସେବକ କେବେ ବି ଅତି ନିକଟତା ରଖିବା ଉଚିତ୍ ନୁହେଁ, ସେ ରାଜାଙ୍କର ଗୁପ୍ତ ଉଦ୍ଦେଶ୍ୟକୁ ସଂରକ୍ଷଣ କରିବା ଦାୟିତ୍ୱ ନେଇଥାଏ। ସେବକଙ୍କୁ ତାଙ୍କର କୌଶଳ ଦ୍ୱାରା ନିଜକୁ ରାଜାଙ୍କ ସମ୍ମୁଖରେ ପ୍ରମାଣିତ କରିବା ଦରକାର। ରାଜା ଯେଉଁ ଗୁପ୍ତ କଥା ଦେଇଛନ୍ତି, ତାହା କେବେ ବି ପ୍ରକାଶ କରିବା ଉଚିତ୍ ନୁହେଁ, ଏବଂ ଅନ୍ୟ କିଛି ନିମିତ୍ତେ ଆଦେଶ ମିଳିଲେ, 'ମୁଁ କ’ଣ କରିବି?' ବୋଲି ପ୍ରଶ୍ନ କରିବା ଉଚିତ୍। ସେବକ ଅନୁମତି ଛଡ଼ା ରାଜାଙ୍କ ଦ୍ୱାରରେ ପ୍ରବେଶ କରିବା ଉଚିତ୍ ନୁହେଁ, ଏବଂ ଯେଉଁ ସ୍ଥାନ ରାଜାଙ୍କ ଦୃଷ୍ଟିକୁ ଅନୁଚିତ, ସେଠାକୁ ଯିବା ଉଚିତ୍ ନୁହେଁ। ଠକେଇ, ଲୋଭ, ନିନ୍ଦା, ନାସ୍ତିକ୍ୟ ଓ ନିଚତା ଏହି ସବୁକୁ ଦୂରେଇ ରଖିବା ଦରକାର। ଯେଉଁ ଲୋକ ରାଜାଙ୍କ ସେବାକୁ ଜୀବିକା କରେ, ସେ ସଦା ଚଞ୍ଚଳତା ଛାଡ଼ି ଶିକ୍ଷା, ଜ୍ଞାନ ଓ କୌଶଳ ସହିତ ନିଜକୁ ଏକତ୍ର କରିବା ଉଚିତ୍। ରାଜାଙ୍କ ପ୍ରିୟ ମନ୍ତ୍ରୀମାନଙ୍କୁ ନିଜ ସନ୍ତାନ ସମାନ ଆଦର ଦେବା ଦରକାର। ସେବକଙ୍କୁ ରାଜାଙ୍କ ମନ୍ତ୍ରୀମାନଙ୍କୁ ପୂର୍ଣ୍ଣ ଭରସା ଦେବା ଉଚିତ୍ ନୁହେଁ, କିନ୍ତୁ ରାଜାଙ୍କ ଇଚ୍ଛାନୁସାରେ ଚଳିବା ଦରକାର। ଯେଉଁମାନେ ରାଜାଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ଅନୁଗୃହୀତ, ସେମାନଙ୍କଠାରୁ ଜୀବିକା ଲାଭ କରିବା ଉଚିତ୍, ଅନ୍ୟଥା ଅସନ୍ତୁଷ୍ଟଙ୍କୁ ଛାଡ଼ି ଦେବା ଦରକାର। ଅନୁମତି ଛାଡ଼ି କିଛି କୁହିବା ଉଚିତ୍ ନୁହେଁ, କିନ୍ତୁ ଆପତ୍କାଳରେ ଇଚ୍ଛାନୁସାରେ କାର୍ଯ୍ୟ କରିପାରିବ। ରାଜା ପ୍ରସନ୍ନ ହେଲେ, ନିଜ କଥା ଚିତ୍ତରେ ରଖିବା ଉଚିତ୍, ଏବଂ ଗୁପ୍ତ ସ୍ଥାନରେ ସନ୍ଦେହ କରିବା ଉଚିତ୍ ନୁହେଁ। ଯେତେବେଳେ ରାଜା ତାଙ୍କ ସୁସ୍ଥତା ବିଷୟରେ ପ୍ରଶ୍ନ କରି, ଆସନ ଦିଅନ୍ତି, ସେ ସେଇଥିରେ ଉତ୍ସାହିତ ହୁଏ, ଏବଂ ଅପ୍ରିୟ ବିଷୟରେ ମଧ୍ୟ ଆନନ୍ଦ ଅନୁଭବ କରେ। ରାଜା ଦ୍ୱାରା ଦିଆଯାଇଥିବା ଛୋଟ ଉପହାରକୁ ମଧ୍ୟ ସେ ସ୍ମରଣ କରେ ଏବଂ ପରବର୍ତ୍ତୀ କଥାବାର୍ତ୍ତାରେ ଉଲ୍ଲେଖ କରେ। ଏହି ଭାବରେ ଯେଉଁଥିରେ ରାଜାଙ୍କ ଅନୁଗ୍ରହ ମିଳିଥାଏ, ସେ ଅନ୍ୟ କାହାର ସେବା କରିବା ଉଚିତ୍ ନୁହେଁ। ପୁନି, ପୁଷ୍କର କହିଲେ, ରାଜାଙ୍କୁ କିପରି ଦୁର୍ଗ ଅର୍ଜନ କରିବା ଯୋଗ୍ୟ ତାହା ବିବରଣା କରିବି। ଏକ ରାଜା ଏମିତି ଦୁର୍ଗ ଅଞ୍ଚଳରେ ବାସ କରିବା ଉଚିତ୍, ଯେଉଁଠାରେ ବେଶିଭାଗ ଭାଗ ଭୈଷ୍ୟ ଓ ଶୂଦ୍ର ବସି, ବାହାର ଲୋକଙ୍କ ପାଇଁ ଅସୁବିଧାଜନକ ହୁଏ। ସେଉଁଠି କିଛି ବ୍ରାହ୍ମଣ ଓ ବହୁତ କର୍ମଚାରୀ ଥିବା ଉଚିତ୍, ଯେଉଁମାନେ ଶୁଦ୍ଧ ବଂଶର, ସେବାରେ ନିଷ୍ଠାବାନ୍ ଓ ପ୍ରଚୁର ପାଣି ଉପଲବ୍ଧ ଅଛି। ସେଉଁଠି ଶତ୍ରୁ ସେନା ପହଞ୍ଚିପାରିବା ଉଚିତ୍ ନୁହେଁ, ଓ ଅଞ୍ଚଳ ଜନ୍ତୁ-ଜନ୍ତା, ଚୋର-ଡକାତି ମୁକ୍ତ ହେବା ଦରକାର। ଛଅ ପ୍ରକାର ଦୁର୍ଗ ମଧ୍ୟରୁ ଶକ୍ତିଶାଳୀ ରାଜା ବାଣ, ମାଟି, ଲୋକ, ଗଛ, ପାଣି କିମ୍ବା ପାହାଡ଼ ଦୁର୍ଗ ତିଆରି କରି ରହିବା ଉଚିତ୍। ଏହି ସବୁ ମଧ୍ୟରେ ପାହାଡ଼ ଦୁର୍ଗ ସର୍ବୋତ୍ତମ, ଯାହା ଅଜୟ ଓ ଅନ୍ୟମାନେ ଭଙ୍ଗ କରିପାରିବେ ନାହିଁ। ପାହାଡ଼ ଦୁର୍ଗ ମଧ୍ୟରେ ଯେଉଁଠି ସହର, ବଜାର, ମନ୍ଦିର ଓ ଅନ୍ୟାନ୍ୟ ସ୍ଥାନ ଥାଏ, ଯନ୍ତ୍ର-ଅସ୍ତ୍ର ଓ ପାଣି ଉପଲବ୍ଧ ଅଛି, ସେଉଁଠି ଦୁର୍ଗ ସର୍ବୋତ୍ତମ। ରାଜାଙ୍କୁ ବିଷରୁ ସୁରକ୍ଷିତ ରଖିବା ଉଚିତ୍; ଶିରୀଷ, ମୂତ୍ରପିଷ୍ଟ, ବିପାର୍ଦ୍ଦନ ଏହି ପଞ୍ଚ ବିଷନାଶକ ଔଷଧ ବ୍ୟବହାର କରିବା ଦରକାର। ଏହି ସହିତ, ଶତାବରୀ, ଛିନ୍ନରୁହା, ବିଷଘ୍ନୀ, ତଣ୍ଡୁଳୀୟକ, କୋଷାତକୀ, କଳହାରୀ, ବ୍ରାହ୍ମୀ, ଚିତ୍ରପଟୋଳିକା, ମଣ୍ଡୂକପର୍ଣ୍ଣୀ, ବରାହୀ, ଧାତ୍ରୀ, ଆନନ୍ଦା, ଉନ୍ମାଦିନୀ, ସୋମରାଜୀ, ବିଷଘ୍ନୀ, ଓ ରତ୍ନ ମଧ୍ୟ ବିଷନାଶକ ଭାବେ ଉପଯୁକ୍ତ। ଶୁଭ ଲକ୍ଷଣ ଥିବା ଦୁର୍ଗରେ ବାସ କରି, ଦେବତାଙ୍କ ଉପାସନା କରିବା ଉଚିତ୍; ପ୍ରଜାଙ୍କୁ ସୁରକ୍ଷା ଦେଇ, ଦୁଷ୍ଟଙ୍କୁ ଦମନ କରି, ଦାନ ଦେଇବାକୁ ପ୍ରେରିତ କରିବା ଦରକାର। ଦେବତାଙ୍କ ଅର୍ଥ ନେଇଲେ ନରକ ପ୍ରାପ୍ତି ହୁଏ; ରାଜା ମନ୍ଦିର ତିଆରି କରି ଦେବପୂଜାରେ ନିଷ୍ଠା ରଖିବା ଉଚିତ୍। ମନ୍ଦିରକୁ ସୁରକ୍ଷିତ ରଖିବା ଓ ଦେବତାଙ୍କୁ ବିସ୍ଥାପିତ କରିବା ଦରକାର। ମାଟି, କାଠ, ଇଟ୍ ଦ୍ୱାରା ତିଆରି ମୂର୍ତ୍ତି ପୁଣ୍ୟଦାୟକ, ଇଟ୍ ଓ ପାଥର ମୂର୍ତ୍ତି ଅଧିକ ପୁଣ୍ୟଦାୟକ, ପାଥର, ସୁନା, ମଣି ଦ୍ୱାରା ତିଆରି ଅତ୍ୟନ୍ତ ପୁଣ୍ୟଦାୟକ। ଦେବମନ୍ଦିର ତିଆରି କଲେ ଭୋଗ ଓ ମୋକ୍ଷ ମିଳେ। ଯେଉଁ ଲୋକ ଦେବତାଙ୍କ ପାଇଁ ଦୃଶ୍ୟ, ସଙ୍ଗୀତ, ଦାନ ବ୍ୟବସ୍ଥା କରେ, ତଥା ତେଲ, ଘୃତ, ମଧୁ, ଦୁଧ ଓ ତଦନ୍ତର ଦ୍ରବ୍ୟ ଦ୍ୱାରା ଦେବତାଙ୍କ ଅଭିଷେକ କରେ, ସେ ସ୍ୱର୍ଗକୁ ଯାଏ। ବ୍ରାହ୍ମଣଙ୍କୁ ସମ୍ମାନ ଓ ସୁରକ୍ଷା ଦେବା ଦରକାର, ଏବଂ ଦ୍ୱିଜାତିଙ୍କ ଭୋଜନ ନେବା ଉଚିତ୍ ନୁହେଁ। କିଏ ଏକ ଟକା, ଏକ ଗାଈ କିମ୍ବା ଏକ ଆଙ୍ଗୁଠି ଯେତେ ଜମି ନେଇଥିବେ, ସେ ଶେଷ ପ୍ରଳୟ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ନରକରେ ଥାଏ। ଦୁଷ୍ଟଙ୍କୁ ଘୃଣା କରିବା ଉଚିତ୍ ନୁହେଁ, ଯଦିଓ ସେମାନେ ସମସ୍ତ ପାପରେ ଲିପ୍ତ। ବ୍ରାହ୍ମଣ ହତ୍ୟା ଠାରୁ ଭୟଙ୍କର ପାପ କିଛି ନାହିଁ। ଦେବତାଙ୍କୁ ଅଦେବତା କିମ୍ବା ଅଦେବତାଙ୍କୁ ଦେବତା କହିବା ମଧ୍ୟ ଅପରାଧ। ବ୍ରାହ୍ମଣ ମହିଳା ରୋଇଲେ, ପରିବାର, ରାଜ୍ୟ ଓ ପ୍ରଜା ନଶ୍ଟ ହୁଏ। ଧର୍ମିକ ରାଜା ନାରୀଙ୍କୁ ସୁରକ୍ଷା ଦେବା ଉଚିତ୍। ନାରୀ ହସମୁଖ ଓ ଗୃହକାର୍ଯ୍ୟରେ ପାରଙ୍ଗତ ହେବା ଦରକାର, ଗୃହସାମଗ୍ରୀ ଉଚିତ୍ ଭାବେ ବ୍ୟବସ୍ଥିତ ଓ ଅପବ୍ୟୟ ନ କରିବା ଦରକାର। ଯାହାକୁ ତାଙ୍କ ପିତା ବିବାହ କରାଇଦେଇଛନ୍ତି, ସେ ସଦା ତାହାର ସ୍ୱାମୀଙ୍କୁ ସେବା କରିବା ଉଚିତ୍। ସ୍ୱାମୀ ମୃତ୍ୟୁ ପାଇଲେ, ଯିଏ ପତିନିଷ୍ଠା ରହିଥାଏ, ସେ ସ୍ୱର୍ଗକୁ ପ୍ରାପ୍ତି କରେ। ଅନ୍ୟ ଘରେ ଆନନ୍ଦ କରିବା କିମ୍ବା ଝଗଡ଼ା କରିବା ଉଚିତ୍ ନୁହେଁ। ସ୍ୱାମୀ ଦୂରେ ଥିଲେ, ଶୃଙ୍ଗାର ତ୍ୟାଗ କରିବା ଦରକାର, ଦେବପୂଜା ଓ ପତିକଳ୍ୟାଣେ ମନ ଲଗାଇବା ଉଚିତ୍। ମଙ୍ଗଳାର୍ଥେ କିଛି ଗହନା ପିନ୍ଧି ପାରିବେ, କିନ୍ତୁ ଯେଉଁ ନାରୀ ସ୍ୱାମୀ ସହ ଅଗ୍ନିରେ ପ୍ରବେଶ କରେ, ସେ ମଧ୍ୟ ସ୍ୱର୍ଗକୁ ଯାଏ। ଘର ଶୁଭ ରଖିବା, ଶ୍ରୀପୂଜା, ଓ ଅନ୍ୟ କାର୍ଯ୍ୟ କରିବା ଉଚିତ୍।